Για τον μακαρίτη τραγουδοποιό και ...χορευτή Διονύση Σαββόπουλο. (Και ένα κείμενο απο την Ιωάννα Αρβανίτη, για το Αιωνία η Μνήμη)

 

Ήθελα να γράψω κάτι για τον μεγάλο Έλληνα καλλιτέχνη, Διονύση Σαββόπουλο, αλλά μάλλον θα περιοριστώ προς ώρας σε όσα κατα καιρούς έχω γράψει ή αναδημοσιεύσει εδώ στον Νέο Παλαμήδη, αλλά απόψε είδα οτι, μεταξύ αρκετών άλλων φίλων και γνωστών, με πρόλαβε η κουμπάρα μου Γιάννα Αρβανίτη. Η γνωστή για τις ποικίλες καλλιτεχνικές ανησυχίες και τα εν γένει πολιτιστικά ενδιαφέροντα (απο κοινού με την μεγάλη της αγάπη για την Δημοτική και Λαϊκή μας Παράδοσι) κουμπάρα μου, θέλοντας να τιμήσει την αποδημία και την μνήμη του εμβληματικού μας τραγουδοποιού, μουσικοσυνθέτη και με ποιητική φλέβα στιχουργού, υπογράμμισε ως αναμενόμενο, κάτι απο το μεγαλείο του Νιόνιου: την (όχι άνευ όρων) κατάφασί του στην παραδοσιακή μουσική μας και στο λαϊκοδημοτικό τραγούδι. Με την άδειά της, λοιπόν, της ...κλέβω το κείμενο.

Με την ευκαιρία, κατα πρώτον θα της πρότεινα (αν θέλει) να ερευνήσει το στοιχείο της παρουσίας του ελληνικού λαϊκού και παραδοσιακού μέλους και ειδικά του χορού στην δισκογραφία του (προσωπικά, ως περισσότερο ροκάς δεν έχω σχεδόν καμμία ιδέα επι του θέματος), και κατα δεύτερον να της υπενθυμίσω το άλλο κοινό στοιχείο που έχουμε αμφότεροι με τον αγαπημένο μακαρίτη Μακεδόνα: Υπήρξαμε κατά τινα τρόπον ...συνάδελφοι: Από το 2017 ο Διονύσης Σαββόπουλος κατείχε τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα Φιλολογίας (του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου)!

 

Έ, και κατα τρίτον την ευχαριστώ για την αναδημοσίευσι!

ΥΓ. Αυθαιρέτως επιλέγω και δύο, σχετικά με το θέμα μας, μουσικά δείγματα.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

 Ας κρατήσουν οι χοροί

 

Ας κρατήσουν οι χοροί, ...για μας, γιατί "αλλάζουν όλα εδώ κάτω με ορμή"...

 

Ο Διονύσης "τραβάει ίσια σε ανηφοριές γνωστές με κυπαρίσσια"..... Μαζί του παίρνει μια ολόκληρη εποχή, εποχή δημιουργίας που την σφράγισε και ο ίδιος με το έργο του.

 

Πόση εντύπωση προκάλεσε η κυκλοφορία του δίσκου του "Τραπεζάκια έξω" το 1983, που περιλάμβανε και το συρτό "ας κρατήσουν οι χοροί".

Το τραγούδι άρχισε να μπαίνει στο ρεπερτόριο για κάθε σύναξη που εξελισσόταν σε γλέντι.

 

Το 1984, έγινε ένα υπαίθριο πανηγύρι για τον Άγιο Σεραφείμ στην Καλλιθέα Πεντέλης, με όλα τα χαρακτηριστικά του παραδοσιακού πανηγυριού: λειτουργία, φαγητό στην ύπαιθρο και χορός.

Τα ονόματα των τραγουδιστριών, τραγουδιστών, οργανοπαιχτών ήταν από τα πιο γνωστά στο χώρο της παραδοσιακής μουσικής,του λαϊκοδημοτικού τραγουδιού και των πανηγυριών!

Στο πανηγύρι αυτό συμμετείχε και ο Διονύσης Σαββόπουλος. Τραγούδησε το "μάτια σαν και τα δικά σου" και βέβαια το "ας κρατήσουν οι χοροί" .

Η δισκογραφική εταιρεία LYRA κυκλοφόρησε σαραντατέσσερα από τα τραγούδια του πανηγυριού σε ζωντανή ηχογράφηση.

 

Σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως αυτή η "στροφή "του Διονύση τότε. Όμως ούτως ή άλλως η πορεία του ήταν γεμάτη από το απρόσμενο που ξαφνιάζει!!!

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει!!!

Οι φωτογραφίες είναι από το διπλό άλμπουμ, που το απόκτησα την εποχή των μουσικών -και όχι μόνο -αναζητήσεών μου !!!

 

ΙΩΑΝΝΑ  ΑΡΒΑΝΙΤΗ

......................................................................................

 

 

 1. Διονύσης Σαββόπουλος • Μπάλλος [1971] >

 2. Ντιρλαντά | Darla Dirladada | Διονύσης Σαββόπουλος

3 ΣΣ Και η official εκτέλεσι. 

 

Ενθύμησι Αλέξη Κλαμαρή: Το κριτικό σχόλιό του για την παρουσίασι του Τεύχους 14 του "Manifesto" (Φθινόπωρο 2008). Sulla Ricorrenza degli 11 anni dalla morte di Alexis Klamaris (1961-2009); un suo inedito post (ex commento) riguardante il numero 14 del mensile "Manifesto” .

Εγκαινιάζουμε την νέα Σχολική (και εκκλησιαστική) Χρονιά υπο το πανσέληνο πρίσμα της ...Εκάτης (σήμερα θυμίζουμε το εντυπωσιακό τριήμερο "Harvest Moon"/"Corn Moon"/"Fruit Moon", -ξενικά, νεοελληνιστί "Φθινοπωρινό Φεγγάρι") ή μάλλον στον αστερισμό της μνήμης! 

Ο μακαρίτης φίλος μας Αλέξης Κλαμαρής υπήρξε ιδρυτικό μέλος καί του Συλλόγου Α.Ε.Κ. ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ καί του Ιστολογίου μας. Με την απώλειά του η παρέα μας απέμεινε ανεπανόρθωτα ανάπηρη. Ήταν απο την αρχή φανερό οτι ο λίαν αγαπητός Αντιπρόεδρος ήταν ισοδύναμος του Ιδρυτή και Προέδρου. Το δέ ομώνυμο με το Ιστολόγιο, περιοδικό “Νέος Παλαμήδης” ήταν σαν να ξεψύχησε μαζί του! Απο καιρό, λοιπόν, θέλαμε να επικαλεστούμε την σκιά της απουσίας του! Κάτι η πρόσφατη μνημόνευσι του Αλέξη στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ιουλίου κάτι οι τρέχουσες φαντασμαγορικές υπαίθριες συναυλίες του Διονύση Σαββόπουλου στον Κήπο του Μεγάρου (σήμερα Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου και αύριο το βράδυ), η κατάλληλη ευκαιρία βρέθηκε.

Στο επανεκδιδόμενο κείμενό του (τώρα πια όχι ως περίπου χαμένο σχόλιο) ο Αλέξης κάνει μια ωραιότατη παρουσίασι της εκδήλωσης στον Ιανό, της αφιερωμένης στο 14ο τεύχος του περιοδικού Μανιφέστο (του φίλου εκδότη Θ. Παντούλα). Θαυμάστε πόσο όμορφα προβαίνει στην παρουσίασι της εκδήλωσης, θίγοντας εύστοχα τα κύρια θέματα γύρω απο τον κύκλο του περιοδικού, το σαββοπουλικό θεατρικό (Καραγκιόζης!) εκείνης της βραδιάς και βεβαίως τον ίδιο τον Νιόνιο!

ΚΑΛΗ ΚΙ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ (2020-2021) !!

.................................................

           ΟΙ ΕΝΤΥΠΩΣΕΙΣ ΜΟΥ  

           ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ 14, ΣΤΟΝ «ΙΑΝΟ» !

Πήγα απόψε στην εκδήλωση στον «Ιανό» για την παρουσίαση του νέου τεύχους του περιοδικού (ΣΣ: Ενν. του "Manifesto").

Ο «Ιανός» κατ’ αρχήν, είναι ένα κεντρικό μεγάλο Βιβλιοπωλείο της Αθήνας, με άνετους και όμορφους χώρους. Η εκδήλωση έγινε στο «πατάρι» του, που είναι μιά μεγάλη αίθουσα με μπάρ και τραπέζια, για την εξυπηρέτηση των αναγνωστών. Απόψε, ήτανε κατάμεστη απο κόσμο. Μέτρησα πάνω απο 100 ανθρώπους, σε κάποια στιγμή. Βρήκα το μοναδικό ελεύθερο σκαμπό στον τοίχο και κάθησα, ευτυχώς, γιατι σε λίγο εμφανίστηκαν και κάποιοι όρθιοι. Το καλό ήταν ότι απο τη θέση μου είχα φάτσα απέναντί μου τον ομιλητή, αλλα και τη μεγάλη σκηνή του... καραγκιόζη!

Ο κόσμος, που καθότανε παρέες-παρέες στα τραπέζια, μου έκανε εντύπωση. Ήταν όλοι τους άνθρωποι καλλιεργημένοι και σοβαροί, απο 30 έως 50 χρονών, στην πλειοψηφία τους. Μήν περιμένετε όμως να σας πώ για επώνυμες παρουσίες, γιατι απλώς δέν σκέφτηκα να ψάξω για τέτοιους. Πχ με ρώτησε ο Πρόεδρος όταν του τηλεφώνησα μετά την εκδήλωση άν ήταν εκεί ο Γιανναράς. Δέν ξέρω! Γιατι δέν είχα στο νού μου να ψάξω να δώ άν θα ήταν εκεί. Συγχωρήστε μου λοιπόν αυτή την απροσεξία, άλλωστε δέν είμαι συνηθισμένος απο τέτοιες εκδηλώσεις και ήταν η πρώτη μου φορά που ήρθα σε επαφή με τον κόσμο που στηρίζει το «Manifesto»..

Ο Διονύσης Σαββόπουλος πάντως, δέν ήρθε. Άν και, απ’ ό,τι είπε ο Θοδωρής Παντούλας, τον περίμενε.. Ο καιρός ήταν απρόσμενα άσχημος απόψε όμως, με πολύ κρύο στην Αθήνα, και σκέφτομαι πως μάλλον αυτό θα εμπόδισε τον Σαββόπουλο να ξεκινήσει..

Συνεπής όμως στο ραντεβού του, ήταν ο... καραγκιόζης! Είχα χρόνια να δώ παράσταση καραγκιόζη, απο παιδί σχεδόν! Και ξαφνιάστηκα, γιατι μου φάνηκε αναπάντεχα απολαυστική, και όμορφη!! Δέν μιλάμε για «θέατρο σκιών» πλέον σήμερα, γιατι στο πανί βλέπεις ΕΓΧΡΩΜΟ καραγκιόζη, με κούκλες που ήταν καλλιτεχνικά αριστουργήματα, μιά χρωματική απόλαυση για το μάτι... Το έργο, «ο Καραγκιόζης Σαββόπληκτος», ήταν προσαρμοσμένο στην τρέχουσα επικαιρότητα ( Βατοπέδι κλπ ), αλλα οι μορφές ήταν οι κλασσικές, Χατζηαβάτης, Νιόνιος, κλπ..

Δέν είμαι ειδικός για να κρίνω την παράσταση με τεχνικές λεπτομέρειες, αλλα σάν θεατής την απόλαυσα. Μου φάνηκε ότι είναι μιά μορφή τέχνης ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΑΝΕΤΑ ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΣΗΜΕΡΑ, και να ομορφήνει τη ζωή μας. Ναί, ΔΕΝ πιστεύω πιά, ότι ο καραγκιόζης ανήκει στο παρελθόν, ότι «έχει πεθάνει» για τη σύγχρονη κοινωνία! Τα ωραία Κεφαλλονίτικα του Νιόνιου πχ, ΘΕΛΩ να τα ξανακούσω κι’ άλλες φορές στη συνέχεια. Είναι κάτι που μου αρέσει, με συγκινεί, κι’ ΕΧΕΙ ΝΟΗΜΑ στη ζωή μου. Δέν είναι μιά αρλούμπα που περνάει και φεύγει, όπως όλες οι Χολλυγουντιανές ταινίες και τα σήριαλ της τηλεόρασης.. Βέβαια, ο καραγκιόζης στην τηλεόραση ΔΕΝ έχει την ίδια ομορφιά και δυναμική, προφανώς... Και ίσως αυτό να είναι που τον κρατάει μακρυά απο τη δημοσιότητα σήμερα. Θά ‘λεγε κανείς, ότι παραμένει ΠΙΣΤΟΣ στην ΑΜΕΣΗ ΕΠΑΦΗ με το κοινό του, και δέν καταδέχεται να εκμοντερνίσει το πανί του σε γυάλινη οθόνη...

Τέλος πάντων όμως, αρκετά είπα για τις εντυπώσεις μου απο τον καραγκιόζη.

Γεγονός είναι, ότι παρακολούθησα μιά ωραία εκδήλωση, χωρίς ψεγάδι. Αγόρασα το περιοδικό και το ξεφύλλισα πρόχειρα για να πάρω μιά ιδέα (...επειδή ΔΕΝ είμαι Χαλκιδαίος, δέν είχα ξαναδιαβάσει παλιότερα τεύχη του περιοδικού.. ), χαιρέτησα τον Θοδωρή Παντούλα που τον πρωτογνώρισα απόψε, λέγοντάς του πως είμαι στον σύλλογο «Άβαξ και πεσσοί» του Αλέξανδρου Σοϊλεμέζη, χάρηκε, του ευχήθηκα να πάει καλά το τεύχος, και έφυγα ευχαριστημένος απο όσα έζησα εκεί...

Απο το περιοδικό, σας μεταφέρω την εισαγωγή της συνέντευξης του Διονύση Σαββόπουλου στον Θοδωρή Παντούλα και στον Κων/νο Μπλάρθα, επειδή μου άρεσε με τη σύντομη ματιά που έριξα, για να πάρετε μιά γεύση κι’ εσείς για το τί ακολουθεί:

-- Ο κύριος Σαββόπουλος είναι ένας γοητευτικός αφηγητής. Έτσι τον ξέρουμε κι’ απ’ τα τραγούδια του. Μας κέρασε καφέ. Εσπρέσσο. «Με τα τραγούδια σας μεγαλώσαμε», του είπαμε σαν σηκώθηκε για λίγο να φτιάξει κι ένα δικό του. Γύρισε και μας κοίταξε, ψηλοί κι οι δυό μας, «Απ’ ό,τι βλέπω μια χαρά σας μεγάλωσα!»....

Όσο για την πολιτική τοποθέτηση του περιοδικού, εγώ δέν είμαι ο σωστός άνθρωπος για να μιλήσω γι’ αυτή. Δέν μπορώ όμως και να αποφύγω να πώ τουλάχιστον, ότι σε κάθε περίπτωση με καλύπτει και πάλι ο Διονύσης Σαββόπουλος, στη φράση του που αποτελεί και τον τίτλο της συνέντευξης :

-- «Μακάρι να διαφωνούμε, και νάναι κοντά οι καρδιές μας...!»

              Αλέξης ΚΛΑΜΑΡΗΣ

 

Στα βήματα των Ελλήνων της Μικράς Ασίας: Προύσα. 10 Φωτογραφίες από το Μνημείο του Καραγκιόζη. (+ το τραγούδι του Σαββόπουλου «Σαν τον Καραγκιόζη»). In Country Study Program; Bursa: 10 fotos dal monumento di Karagöz (+la canzone di Savvopulos)

Η ΠΡΟΥΣΑ

Με την πιθανότερη εκδοχή να ταυτίζεται με την Κίο, άλλη αρχαία ελληνική αποικία των Μεγαρέων, η Προύσα πήρε το όνομά της από τον καιρό των επιγόνων του Μ. Αλεξάνδρου από τον βασιλιά της Βιθυνίας Προύσιο τον Α΄ (202 π.Χ.). Η πόλι αυτή αναπτύχτηκε σημαντικά κατά την Βυζαντινή Αυτοκρατορία, καθώς ήταν το δυτικό τέρμα του τεράστιας οικονομικής σημασίας δρόμου του μεταξιού. Πέφτοντας το 1326 στα χέρια των Οθωμανών Τούρκων ανακηρύχθηκε σε (πρώτη ιστορικά) πρωτεύουσα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας…
Σήμερα με τα σχεδόν 3 εκατομμύρια κατοίκους της ((2,740,970 στατιστική απογραφή 2013),
αποτελεί την 4η σε πληθυσμό πόλι της Τουρκίας, πίσω από την Κωνσταντινούπολι, την Άγκυρα και την Σμύρνη), ενώ συνεχίζει να αναπτύσσεται (όπως άλλωστε όλη η δυτική πλευρά της Τουρκίας της Κωνσταντινούπολης συμπεριλαμβανομένης) με φρενήρης ρυθμούς.

 Ο ΓΕΝΕΘΛΙΟΣ ΤΟΠΟΣ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ
Εδώ, λοιπόν, γεννήθηκαν μεταξύ άλλων, ο Μανώλης Ανδρόνικος και ο Κάρολος Κούν, αλλά ο πιο γνωστός Προυσιώτης θα πρέπει να είναι, αναμφίβολα, ο …Καραγκιόζης! Ισχυρή τοπική παράδοσι αναφέρει τον Καραγκιόζη ως υπαρκτό πρόσωπο και μάλιστα ισχυρίζεται πως έζησε πριν την Άλωσι! Πρόκειται για μία από τις δύο εκδοχές που προωθούν οι από την απέναντι πλεύρά του Αιγαίου, κατά την οποία δημιουργός του Καραγκιόζη ως λαϊκού θεάματος ήταν ο Σεΐχ Κιουστερί (Şeyh Küşteri), που έζησε στην Προύσα και πέθανε το 1366.
Σύμφωνα με τον αντίστοιχο θρύλο, ο Χατζηαβάτης και ο Καραγκιόζης ζούσαν στην Προύσα και συμμετείχαν στην κατασκευή ενός τζαμιού για το Σουλτάνο, ο πρώτος ως επιστάτης και ο δεύτερος ως εργάτης. Οι διάλογοι των δύο ανδρών ήταν τόσο διασκεδαστικοί, ώστε όλοι οι υπόλοιποι εργάτες τους χάζευαν και καθυστερούσαν. Όταν ο Σουλτάνος πληροφορήθηκε την αιτία της καθυστέρησης των έργων διέταξε το θάνατο τους. Όμως στη συνέχεια στενοχωρήθηκε και μεταμελήθηκε για την απόφαση του αυτή. Έτσι ο Σεΐχ Κιουστερί, τάχα μου, δημιούργησε τις φιγούρες τους για να τον παρηγορήσει.

Σε κάθε περίπτωσι σήμερα (όπως καταγράψαμε και εμείς με τον φακό μας) υπάρχει ένα μνημείο για του Καραγκιόζη και τον Χατζηαβάτη, όπως και μουσειο επ΄ονόματι του Καραγκιόζη, και μάλιστα σε κεντρικό σημείο της Προύσας.

Μετά από το φωτογραφικό υλικό μας, συμπληρωματικά αναδημοσιεύουμε (αλλά ΜΕ ΚΑΘΕ ΕΠΙΦΥΛΑΞΙ καθώς δεν είμαστε ειδικοί), ένα κείμενο σχετικό με το θέμα της προέλευσης του Καραγκιόζη, από την ιστοσελίδα του «Σπαθάρειου Μουσείου».

ΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

ΣΑΝ ΤΟΝ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ


....................................................................
Η ΓΕΝΝΗΣΗ ΤΟΥ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ 

«...Υπάρχει όμως και ακόμα ένας θρύλος για τον Καραγκιόζη που αναφέρεται στην ιστορία ενός έλληνα από την Υδρα, του Γ. Μαυρομάτη και τοποθετείται χρονολογικά περίπου τον 18ο αιώνα. Ο Μαυρομάτης, λέγεται ότι ήλθε στην Τουρκία από την Κίνα με το θέατρο σκιών του. Αποφασίζοντας να εγκατασταθεί πλέον μόνιμα στην Πόλη, προσάρμοσε τόσο τη ζωή του όσο και το θέατρό του στα ήθη των τούρκων. Ετσι, ωνόμασε τον πρωταγωνιστή του Καραγκιόζ, προέκταση στα ελληνικά Καραγκιόζης, που στα τούρκικα σημαίνει μαυρομάτης. Ο Μαυρομάτης πέθανε στην Τουρκία και πληροφορίες αναφέρουν ότι είχε βοηθό του τον Γιάννη Μπράχαλη, τον πρώτο καλλιτέχνη του είδους που έφερε τον Καραγκιόζη στην Ελλάδα.
Οι πρώτες ιστορικά βεβαιωμένες πληροφορίες για το θέατρο του Καραγκιόζη εντοπίζονται στα μέσα του 17ου αιώνα και μας τον παρουσιάζουν να εκφράζει εικόνες από την ζωή των Τούρκων. Πολλοί υποστήριξαν ότι ο Καραγκιόζης μας ήταν τούρκικο θέατρο, όμως, όποιος γνωρίζει τον πνευματικό χαρακτήρα των λαών που ζούσαν μέσα στην τουρκική αυτοκρατορία, δύσκολο να φαντασθεί τούρκο, ή εβραίο ή αρμένη για δημιουργό του Καραγκιόζη και μάλιστα εμπνευσμένο από τη ζωή δυο ελλήνων: του Χατζηαβάτη και του Μαυρομάτη. Απλώς, η εντύπωση δημιουργήθηκε γιατί, μετά την εμφάνιση του Καραγκιόζη, η τουρκική κυριαρχία απλώθηκε σ'όλες τις χώρες της Βυζαντινής αυτοκρατορίας και επόμενο ήταν το θέατρο σκιών να πάρει μορφή και έκφραση σύμφωνα με τις νέες κοινωνικές συνθήκες, δηλαδή, οθωμανική.

Ηταν, επομένως, λογικό οι ακόλουθοι τέσσερεις σχεδόν αιώνεςτης τουρκοκρατίας να έχουν σαν αποτέλεσμα να ξεχασθεί τόσο πολύ η ελληνικότητάτου, ώστε οι περισσότεροι ερευνητές να χαρακτηρίζουν τον Καραγκιόζη σαντούρκικο θέατρο σκιών. Παρουσίαζε την τούρκικη ζωή ο Καραγκιόζης επειδή μέσαστην τουρκοκρατία διαμορφώθηκε και προς τους Τούρκους κυρίως απευθυνόταν. Ητανανάγκη, επομένως, να καλυφθεί με τούρκικο όνομα ο κεντρικός του ήρωας, γιατίδιαφορετικά ήταν αδύνατον να ελέγχει τα φαινόμενα και τους τύπους της τούρκικηςκοινωνικής ζωής.»

Ένα σπάνιο παλαμικό σονέτο για τον Γεώργιο Καραϊσκάκη και η προς αυτόν ωδή του Δ. Σαββόπουλου. Per l’ eroe nazionale G. Karaiskakis: Un sonetto raro di K. Palamas e la canzone di D. Savvopulos

Ποίημα γιὰ τὸν Καραϊσκάκη

Πόλεμος θἄρχιζε. Στὰ ξάγναντα, μπροστά μου,
κορφή, γκρεμός· τὸ βουνὸ μαῦρο. Ξαφνικὰ
τὸ βουνὸ ἀστράφτει μέσ᾿ στὴν ὑπνοφαντασιά μου
σὰν ἀπὸ φάσγανα γυμνὰ γιὰ φονικά.

Ὅσο κι ἂν ἔγερν᾿ ἐμὲ δείλια πρὸς τὰ χάμου,
μὲ μάτια πρόσμενα ὑψωμένα ἐκστατικὰ
τὰ πρῶτα βόλια νὰ σφυρίξουνε στ᾿ αὐτιά μου
κ᾿ ἔνιωθα κάτι σὰ φτερὸ στὰ σωθικά.

Καὶ νά! ἀπὸ τοῦ βουνοῦ τὴν κορωμένη ράχη
δὲ χύμησε μουγγρίζοντας ἡ ἀντάρα ἡ μάχη.
Τὸ βουνὸ χρυσὴ σκάλα, κλέφτες καὶ κουρσάροι

τὴν κατεβαίνανε, καὶ σ᾿ ὅλους μέσα ποιός;
Ἕνας ξεχώριζε, τοῦ Γένους τὸ καμάρι,
τῆς Καλογριᾶς ὁ Γιός!



Κωστής Παλαμάς  [«Τὰ δεκατετράστιχα»,
Ἅπαντα, τόμος 7ος, σ. 420, Ἀθήνα 1972]


Σαββόπουλος - Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη 
 Ωδή στον Γεώργιο Καραϊσκάκη

 Η οθόνη βουλιάζει σαλεύει το πλήθος
εικόνες ξεχύνονται με μιας
πού πας παλληκάρι ωραίο σαν μύθος
κι ολόισια στο θάνατο κολυμπάς

Και όλες οι αντένες μιας γης χτυπημένης
μεγάφωνα και ασύρματοι από παντού
γλυκά σε νανουρίζουν κι εσύ ανεβαίνεις
ψηλά στους βασιλιάδες τ’ ουρανού

Ποιος στ’ αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω
με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό
προβολείς με στραβώνουν και πάω
και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ

Πού πας παλληκάρι πομπές ξεκινούνε
κι οι σκλάβες σου ουρλιάζουν στο βωμό
ουρλιάζουν τα πλήθη καμπάνες ηχούνε
κι ο ύμνος σου τραντάζει το ναό

Ποιος στ’ αλήθεια είμαι εγώ και πού πάω
με χίλιες δυο εικόνες στο μυαλό
οι προβολείς με στραβώνουν και πάω
και γονατίζω και το αίμα σου φιλώ

Στίχοι - Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος

«Υποψίες». Το νέο χρονογράφημα από τον Αιθεροβάμονα και το τραγούδι του Σαββόπουλου «Πολιτευτής». “Sospetti”; testo di cronaca di Eterovanon ...

“Sospetti”; testo di cronaca di Eterovanon e la canzone "Politico" di Savvopoulos
Ξεπέρασε τον εαυτό του ο φίλος και συνεργάτης με το ψευδώνυμο Αιθεροβάμων με το σημερινό του κείμενο. Εμείς που ξέρουμε πως του αρέσει και το ρόκ όσο και το έντεχνο ελληνικό τραγούδι επισυνάπτουμε στο αντιεξουσιαστικό γραπτό του ένα κατάλληλο –όπως πιστεύουμε- για την περίστασι μουσικό κομμάτι, από τα παλιά, του Νιόνιου.

..................

Υ Π Ο Ψ Ι Ε Σ
1
Φίλοι μου, γεια σας!
Επανέρχομαι στον σατιρικό σχολιασμό της επικαιρότητας με το φλέγον θέμα που μας προβάλλουν τα κόμματα και τα Μ.Μ.Ε., τις εκλογές. Στο μυαλό μου τριγυρίζουν, στήνουν χορό διάφορες υποψίες:
Υποψιάζομαι πως αυτές οι εκλογές θα είναι απογυμνωμένες από τα κλασικά και παραδοσιακά φολκλορικά στοιχεία των ελληνικών εκλογών: Μουσική (πολιτικό τραγούδι), φανφάρες, εντυπωσιασμοί, βαρύγδουπες ομιλίες κ.α. Αλλοίμονο! Οι εκλογές θεωρούνται το πανηγύρι της Δημοκρατίας! Θα πάψουμε να έχουμε τέτοια πανηγύρια; Θα πάψουμε, επιτέλους, να είμαστε για τα πανηγύρια; Θα σοβαρευτούμε ως πολίτες και ψηφοφόροι για να αναγκάσουμε τους καριερίστες πολιτικούς μας να σοβαρευτούν έστω για μια φορά; Δεν θα έχουμε πια μεταφερόμενους οπαδούς, όπως π.χ. Ευβοιώτες από τη Λαμία, Λαμιώτες από τη Λειβαδιά κ.ο.κ.; Θα χαθούν τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα των εκλογών;
Υποψιάζομαι πως και πάλι η πελατειακή πολιτική θα κυριαρχήσει. Υποσχέσεις, ταξίματα, παχιά λόγια, αμοιβαία μετάθεση ευθυνών από τα 2 (θεωρητικά πια) μεγάλα κόμματα .Για όλα φταίνε πάντα οι άλλοι, οι άθλιοι, οι πονηροί, οι απατεώνες. Μας ξεγέλασαν , μας την έστησαν. Επομένως, αυτοί πρέπει να καταψηφιστούν. Εμείς, πρέπει να δικαιωθούμε, να υπερψηφιστούμε, γιατί κοιτάμε στα μάτια το λαό, γιατί διαθέτουμε εθνικό και πατριωτικό τσαμπουκά. Αντισταθήκαμε, όσο μπορούσαμε στο μνημόνιο, δεν υπογράψαμε εξαρχής, αλλά τελικά το κάναμε για το καλό του λαού. Σοβαρά; Τότε γιατί τα ποσοστά της ανεργίας ξεπερνούν τα ποσοστά των 2 μεγάλων κομμάτων; Τι γίνεται με την αγορά εργασίας; Το πρώτο επάγγελμα που άνοιξε ήταν του πρωθυπουργού. Έκαναν τη ζωή μας να μοιάζει με κρεμμύδι: Το καθαρίζουμε κλαίγοντας!
Υποψιάζομαι πως πολλοί θα το παίξουν επαναστάτες μεταπηδώντας από το ένα κόμμα σε άλλο, αλλάζοντας προσωπείο, κομματική ταμπέλλα, αλλά όχι ταυτότητα. Θα παραμένουν πάντα οι αληθινοί εχθροί του λαού, οι λαϊκιστές, οι υποκριτές, οι δήθεν επαναστάτες, οι τζάμπα μάγκες. Προβλέποντας το Βατερλώ των 2 γνωστών αποτυχημένων κομμάτων έχουν βγει στη γύρα για το κυνήγι του θησαυρού.

2
Βολιδοσκοπούν μικρά κόμματα και πουλάνε τουπέ, συμπεριφέρονται σαν να κάνουν χάρη στο μικρό κόμμα στο οποίο μεταγράφονται. Αυτό δεν είναι πολιτικό σκηνικό. Είναι απομίμηση της Σούπερ Λίγκας:
Μεταγραφές, υποσχέσεις, κινητοποίηση φανατικών οπαδών, τα παρασκήνια των αποδυτηρίων, τα στημένα παιχνίδια, οι κλίκες, τα λαμόγια κ.λ.π. Και τα μυαλά στα κάγκελα! Και φτάνουμε στο μεγάλο ντέρμπυ!
Υποψιάζομαι πως θα υποσχεθούν μια νέα πολιτική ζωή χωρίς τα λάθη που έγιναν, θα πιάσουν τον στριμωγμένο στη γωνία ψηφοφόρο και θα εκμεταλλευτούν άγρια τις αυξημένες και σχεδόν αξεπέραστες ανάγκες του: Θα τάξουν δουλειά στον άνεργο, διορισμό στο παιδί του, δάνειο στο φουκαρά και μια καινούρια προοπτική για τη χώρα. Θα έρθουν σαν ξενηστικωμένοι κεραμιδόγατοι πόρτα-πόρτα για να πουλήσουν την άθλια πραμάτεια τους: ΦΥΚΙΑ ΓΙΑ ΜΕΤΑΞΩΤΕΣ ΚΟΡΔΕΛΛΕΣ! Λένε πως για να γίνεις ηγέτης πρέπει πρώτα να μάθεις να χάνεις. Σαχλαμάρες! Ο Τζέφρι πρώτα κυβέρνησε και μετά τα έχασε όλα! Ο Τόνυ πάλι απέδειξε πως είναι ακατάλληλος για πρωθυπουργός πριν να προλάβει ο έρμος να κυβερνήσει!
Υποψιάζομαι τέτοια και άλλα πολλά. Εσείς έχετε παρόμοιες υποψίες, που τείνουν να αγγίζουν τα όρια της βεβαιότητας; Εάν ναι, τότε μη μασάτε το κουτόχορτο της όποιας προπαγάνδας. Γιατί απλά στην πολιτική λέγονται πράγματα που δεν γίνονται και άλλα που γίνονται χωρίς να λέγονται! Ταλαιπωρημένε πολίτη, εξαπατημένε λαέ, επιτέλους, για μια φορά πάρε το παιχνίδι στα χέρια σου . Βάρα ΕΣΥ τον ταμπουρά και χόρεψέ τους. Χόρεψέ τους στο δικό σου το σκοπό. Στείλε τους αναξιόπιστους στα σπίτια τους, στο ταμείο ανεργίας, όπως έστελναν μέχρι τώρα εσένα. Βγάλε από την πλάτη και από το σβέρκο σου τους άχρηστους ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΔΟΥΛΕΨΕΙ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΩΡΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΙ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΝ ΟΥΤΕ 2 ΓΑΪΔΑΡΩΝ ΑΧΥΡΟ! ΠΟΥ Σ’ ΕΜΑΣ ΠΑΡΙΣΤΑΝΟΥΝ ΤΑ ΛΙΟΝΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΑΓΡΙΕΥΟΥΝ, ΕΝΩ ΕΞΩ ΕΙΝΑΙ ΚΟΤΕΣ ΚΑΙ ΚΑΚΑΡΙΖΟΥΝ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ- ΔΥΝΑΣΤΕΣ ΜΑΣ! Αντιμετωπίστε τους γερά και με τσαμπουκά!
Και μην ξεχνάτε: ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΜΟΙΑΖΟΥΝ ΜΕ ΤΑ ΠΑΜΠΕΡΣ: ΘΕΛΟΥΝ ΣΥΧΝΑ ΑΛΛΑΓΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΛΟΓΟ!!!

ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ


Διονύσης Σαββόπουλος Πολιτευτής




Πολιτευτής

Αυτά τα λόγια με σφίξανε σαν πένσα,
τα είπε χθες το βράδυ μια ψυχή
κι ένας φαλάκρας, (απ' έξω και από μέσα) χαμογελούσε!
Ναι, γιατί να σκοτιστεί;

Θυμάσαι που βαλάντωνες εκεί στην εξορία
και διάβαζες και Ρίτσο και αρχαία τραγωδία;
Τώρα κοκορεύεσαι επάνω στον εξώστη
και μιλάς στο πόπολο σαν τον ναυαγοσώστη.

Στη φοιτητριούλα που σ' έχει ερωτευτεί
θα σε καταγγείλω, πονηρέ πολιτευτή.
Τζάμπα χαραμίζει, θα πάω να της πω,
τον νεανικό της και αγνό ενθουσιασμό.

Εκείνο που υψώνεται και σε εκμηδενίζει
είναι της καρδούλας μου το φως που ξεχειλίζει
και ό,τι σε γλιτώνει και σου δίνει την αιτία
είναι που χρειάζεται και η γραφειοκρατία.

Ο πρώτος προβοκάτορας απ' όλους στη ζωή μου
είναι η αφεντιά σου που αντιγράφει την φωνή μου.
Άλλαξες το σώμα μου με έπιπλα και σκεύη
σαν τον σοσιαλισμό που σε βολεύει.

Χαρά να σε γιαούρτωνα εκεί που ρητορεύεις,
εκεί που με χειροκροτάς χωρίς να το πιστεύεις!
Παίρνεις την αλήθεια μου και μου την κάνεις λιώμα
απ' το πόδι με τραβάς βαθιά μέσα στο χώμα.

Στίχοι και μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος (1979)

Το αντιεξουσιαστικό ζεϊμπέκικο του Σαββόπουλου. Για το θλιβερό τέλος του Νίκου Κοεμτζή. Sulla morte di Koemtzis; La canzone corraggiosa di Savvopoulos

«Ο Νίκος Κοεμτζής ήταν πεσμένος για περισσότερες από δύο ώρες σε πεζοδρόμιο στο Μοναστηράκι, ώσπου κάποιοι διερχόμενοι ειδοποίησαν ασθενοφόρο το οποίο τον μετέφερε σε κλινική, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του...»

Το «τρις εις θάνατον» επί του 8 της ισόβιας κάθειρξης όταν κατακυρώνεται ελαφρά τη καρδία από ένα πολιτικά επηρεασμένο δικαστήριο, αποδείχθηκε πως μπορεί να ισούται άνετα με έναν τραγικά μοναχικό θάνατο μιας υπερήφανης ύπαρξης –έστω και με χαρακτηριστικά αγριμιού - στα 74 της.

[Θα μπορούσαμε να διαλέγαμε τις «Βεργούλες» του Βαμβακάρη, αλλά προτιμούμε την τολμηρή ζεμπεκιά - απολογία του μεγάλου μας Νιόνιου.]



Διονύσης Σαββόπουλος

- Μακρύ ζεϊμπέκικο για τον Νίκο


Λοιπόν μολύβι και χαρτί, η απόγνωση άνοιξε λαγούμι.
Σκιές που χώθηκαν με λάμψεις μαχαιριού σε πιο στενό κελί
Ψηλά με πέπλα αίματος χλιμίντριζε η Σελήνη.
Δεν έχει ελπίδα, ελευθερία δεν ζητά, αλλά δικαιοσύνη.

Γεννήθηκε σ' ένα λασπότοπο, κοντά στην Κατερίνη
Σκιές με λάμπες θυέλλης που γλυστρούν στου Άδη το πανί.
Ο Νίκος ήταν ο πρωτότοκος, τον άλλον λέγαν Δημοσθένη
Βουβός δεσμός, εικόνα παιδική, σε άλλο χρόνο αναπλεγμένη

Ο γέρος του είχε κρυψώνα το βουνό απ' το '45
Κι οι χωρικοί απ' τον φόβο των Αρχών, μακραίναν κι απ' τον γιο.
Κι αυτός τους έβλεπε στρωμένους στην δουλειά και μέσα του άναβε η μανία
του στριμωγμένου ανάμεσα στο πλήθος και την Αστυνομία.

Ώσπου μια μέρα χωρίς αποσκευή, τσουλώντας της τρύπας του την ρόδα
Κυλάει απ' την Μακεδονία ως εδώ, κι ακόμα που θα βγεί;
Θα τρέχει πάντα για το άστρο που δεν φτάνει καμιά Αστυνομία.
Για τους φυγάδες αυτός ο ουρανός είν' η παρανομία.

Νίκο, αγγίζω το στοιχειό σας
Νίκο, μες τον υπόκοσμο της γλώσσας

Δυο καταδίκες 6 χρόνια για κλοπή, τον είδα όταν βγήκε
Κρατούσε πλέον μιαν απόσταση απ' την τρέλα, όχι για να σωθεί
Αλλά για να την σώσει, αν με νοείς, να λόγου χάρη ήθελε γάμο.
Και τότε τού 'παν «έλα σε μάς για να προδώνεις».. Δεν δέχθηκε στιγμή!

Κι απ' την βαθειά των υπογείων τους την λύσσα, κατέφυγε στην επαρχία
Μα όπου κι αν πήγε, το σήμα είχε σταλεί, στην Σαλονίκη τον τσακίσαν.
Σχεδόν τρεκλίζοντας ξανάρθε στην Αθηνά, και τότε πιάσαν την μνηστή του.
Της είπαν λόγια, βοηθήσαν κι γονείς, ώσπου διέκοψε μαζί του.

Κι ωστόσο ζούσε τελείως σοβαρός, υπνοβατώντας σ' ένα κράτος
Που θριαμβεύει με μιαν ατέλειωτη στριγκλιά «διαφυγή καμιά».
Κρατώντας μόνο μια κρυφήν αναπνοή, των μπουζουκτζίδικων το γκέτο.
Βαθιά εικόνα, που η έκσταση εκεί, ακόμα λειτουργεί
«Ν' ακούω» έλεγε «τα λόγια, την φωνή, και τ' αδελφάκι μου υψωμένο
να το κοιτάω στον χορό του μοναχό, και κάτι να παθαίνω».

Νίκο, σκυλάδικο Σαββάτο
Νίκο, σπασίματα γεμάτο.

Παραγγελιά, και περιμέναν καθισμένοι, και τα ηχεία το αναγγείλαν.
Κι όλα τα όργανα συλλάβαν το σκοπό για το χορό του Δημοσθένη.
Καθώς ανέβαινε, η πίστα ήταν γεμάτη, ακούστηκε να ουρλιάζει
"Παραγγελιά", γιατί το είδε το κακό με δρασκελιές να πλησιάζει.

Η πίστα άδειασε, μονάχα δυο αστυνόμοι, χορεύαν, γυρνώντας του την πλάτη
τότε τους έσπρωξε ο μικρός με μια στριγκλιά «δικό μου το κομμάτι».
Τον ρίξαν κάτω σε γυαλιά κομματιασμένα, ξεφώνιζε όπως τον εσέρναν
Σαν ένα φιλμ ιλιγγιώδες η ζωή τους, του Νίκου έκαψε τα φρένα.

Έξω απ' την τρέλα δεν είχε κάτι να πιαστεί, γιατί του το 'χαν διαλύσει.
Κατρακυλάει στον προβολέα των σκοταδιών του, στην φρικαλέα ατραξιόν του.
Με τόση βία που είναι αδύνατον να πω, τι έγινε εκεί κάτου
Το δράμα όλο συντελέστηκε θαρρώ, στον χώρο του αοράτου.

Στον εαυτό του είπε «Νίκο, συγκρατήσου» τραβώντας κιόλας το λεπίδι.
Τον πρώτο που την έφαγε τον είδαν, με μια ταυτότητα να σκύβει
Σφάχτηκαν τρείς, μαχαίρωσε άλλους έξη, φωνές, «ανοίχτε θα μας σφάξουν».
Τραβώντας έξω τον μικρό παραμιλούσε «εσένα δεν θα σε πειράξουν».

Νίκο, σόι αλλοπαρμένο
Νίκο, τι έχεις καμωμένο;

Μετά κατέφυγε στο σπίτι ενός γνωστού, μα ένοιωσε ότι θα τον δώσουν
«Θα φύγω» είπε, «με μια βάρκα ν' ανοιχτώ, φουρτούνες να με πνίξουν, ΝΑ!
Να τρελαθούνε, που Νίκο να γυρεύουν, και Νίκο να μην βρίσκουν».
Μα όπως βγήκε τους είδε σαν βαλέδες, ο ένας με τις χειροπέδες.

Τον εκυκλώσαν και από τα γύρω μέρη, κρεμόταν η ζωή του
από ένα νήμα που δεν θα 'δινε σ' αυτούς, και πέταξε μαχαίρι.
Να αναγκαστούν να τον σκοτώσουν οι Αστυνόμοι, μα εκείνοι τού 'ριχναν στα πόδια.
Σερνόταν κι έβριζε, ώσπου ένας ταβερνιάρης, τού 'δωσε μια με ένα καδρόνι.

Η δίκη του έγινε τον άγριο Νοέμβρη, το ένιωθε άραγε κι εκείνος;
Ο Τύπος πάντως, τον πρόβαλε ανοιχτά σαν αιμοβόρο κτήνος.
Τα ίδια λέγαν και πολλοί προοδευτικοί -παράξενο δεν ήταν-
Η σύμβασή τους διαισθάνθηκε σ' αυτόν, μιαν άλλη απειλή.

Τό 'παν επίσης λαϊκοί ένα σωρό, στον συνεργάτη ενός εντύπου
Μα ο Μπιθικώτσης τον διώχνει και του λέει «πού να σου εξηγώ»
Δεν είχε μάρτυρες εκτός τ' αφεντικό και την νοικοκυρά του,
Οι δικηγόροι λέγαν «ανώμαλη ψυχή, κοιτάξτε τα χαρτιά του»!

Νίκο, χωριό συσκοτισμένων
Νίκο, ποιοι σ' έχουν κυκλωμένο;

Ο ίδιος ξέγραψε απ' αρχής τον εαυτό του, το είπε «πρέπει να πεθάνω»
Μπήκε στον κόπο δηλαδή τον δικαστών, μα αυτοί δεν μπήκαν στον δικό του.
Καθώς διηγόταν την ζωή του, θαρρούσα δεν θ' αντέξω
Η δική εξελισσόταν μέσα, μα η δικαιοσύνη ήταν απ' έξω…

Στα γράμματά του από την φυλακή, ο βίος δεν διαφέρει:
Ασφυκτιούσε σαν ζώο μυθικό, εδώ όσο κι εκεί.
Μην είναι τάχα ένα ρίγος παραπέρα, που δείχνει απόσταση από το δράμα
και μεταφέρει σαν ιπτάμενο ένα θαύμα, της δικαιοσύνης την γαλέρα;

Η τέχνη μου έζησε παράξενες στιγμές, και από δίκιο ξέρει:
Τα κίνητρά του δεν ήταν ταπεινά, τον βλέπω σε αργές στροφές
Σαν μια Θεότητα που λύει τον πανικό της και διαστέλλεται ξεσπώντας
Στ' ανυποψίαστα μπουλούκια του γλεντιού, που βιάζουν το άσυλό της.

Η ουρά που αυξάνει φτύνοντάς τον, ας λυσσάει με τον ζουρλομανδύα
και με τα ηλεκτροσόκ να τον κλονίσει, θα λάβει ό,τι της αξίζει
Στους λαβυρίνθους του εφιάλτη οδηγημένη, αιώνια, δίχως σωτηρία.
Στην τακτική δουλεία του δικαστή, που δεν καταλαβαίνει.

Νίκο, ποτέ δεν θά 'ναι έτσι
Νίκο, είν' η αρρώστια που μας σώζει
Καθώς σε φέρνει πιο μακριά κι απ' το κελί σου
Νίκο, στον ουρανό της μουσικής σου

Musica e versi: Dionigi Savvopulos (1978)

6 ΜΑΡΤΙΟΥ 1910. ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΚΙΛΕΛΕΡ. 100 Anni dal Killeler ( 6 Marzo 1910) + 1 video di Savvopoulos

Κιλελέρ - 6 Μαρτίου 1910
[Από τη σειρά "Το Πανόραμα του Αιώνα" που προβλήθηκε στην Ετ1]


+ Ένα βίντεο με το "θρυλικό" τραγούδι του Σαββόπουλου (απο συναυλία του το προπέρσινο καλοκαίρι στην Πρέβεζα):


Και οι στίχοι:

Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος
Μουσική: Διονύσης Σαββόπουλος

Πυρκαγιά, πυρκαγιά
μες στο μυαλό μου πυρκαγιά
πυρκαγιά στη Θεσσαλία
και στα δώδεκα χωριά.

Κιλελέρ, ω Κιλελέρ.

Μαύρο ζώο και τυφλό, μαστιγωμένο
σε ποιο χαντάκι σκοτεινό
με κουβαλάς μ’ έναν παλμό
αγριεμένο.

Στρατός περνούσε όλη τη νύχτα
με τρένα και με φορτηγά
κι είχανε κλείση όλοι οι δρόμοι
για τη Λάρισα.

Έξη Μαρτίου χίλια εννιακόσια δέκα.

Τραγούδι τρύπιο και στιχάκι μπαλωμένο
πού θα με κρύψης, πες μου πού
ακούω φωνές από παντού
και φοβάμαι, το καημένο.

(Και επειδή στον Explorer δεν παίζει τόσο καλά το βίντεο, δέστε άλλο ένα απο συναυλία στην Ναύπακτο την ίδια χρονά)

Σιγοψιθυρίζοντας τους στίχους του Σαββόπουλου "Οι παλιοί μας φίλοi", την νύχτα. Traducendo e cantando a bassa voce i versi d una canzone d Savvopoulos

Η αντίστροφη μέτρησι έχει αρχίση από την στιγμή που γεννηθήκαμε, αλλά δεν το παίρνουμε εύκολα απόφασι …
Εν τω μεταξύ:
«Η ζωή αλλάζει δίχως να κοιτάζει
τη δική σου μελαγχολία
κι έρχεται η στιγμή για ν' αποφασίσεις
με ποιους θα πας και ποιους θ' αφήσεις...»

Οι παλιοί μας φίλοι - Διονύσης Σαββόπουλος (+στίχοι


(Seque traduzione italiana)

I NOSTRI VECCHI AMICI

No, non me lo dire
I nostril vecchi amici
Non lo dire
sono partiti per sempre

No, ormai l’ ho imparato
I vecchi libri, le vecchie canzoni
sono andate via per sempre.

Son passati I giorni che ci hanno feriti
I giorni che ci hanno feriti
Son diventati giocattolo nelle mani dei bambini

La vita sta cambiando senza guardare
La tua malinconia
E viene il momento per decidere
Con chi andrai e quali persone abbandonerai"

(...)
Dionigi Savvopoulos

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ: ΜΟΥΣΙΚΟ (καθυστερημένο) ΑΦΙΕΡΩΜΑ (στα 65χρονά του!). Dionissis Savvopoulos: Omaggio musicale x i suoi 65 anni (+ 5 brani - video

Dionysis Savvopoulos: a musical tribute to the patriarch of the neo-hellenic Rock (with 5 videos)

Τις προάλλες αναφερθήκαμε σε ξένο τραγουδιστή-τραγουδοποιό και εκδηλώσαμε επιβεβαιώνοντας τις μουσικές μας προτιμήσεις, ως διαχειριστές, υπέρ του κοσμοϊστορικής σημασίας (έστω και λόγω απήχησης) μουσικού ρεύματος του β΄ μισού του 20ου αιώνα, της μουσικής ρόκ. Κάναμε μάλιστα μνεία της αντοχής στον χρόνο του συγκεκριμένου αμερικανού καλλιτέχνη (που έμμεσα είναι και τεκμήριο αντοχής και του μουσικού είδους που αντιπροσωπεύει) και της δημιουργικότητάς του.
Θα ήμασταν ασυγχώρητοι αν δεν κάναμε την αντίστοιχη αναφορά σε έναν εγχώριο καλλιτέχνη μεγάλης αξίας, ο οποίος καί στον ίδιο μουσικό χώρο εντάσσεται (και όχι μόνο από εμάς) καί τον χρόνο που μας πέρασε (μόλις προ ενός μηνός, ως γεννηθείς την 2.12.1944) γιόρτασε αισίως και αειθαλώς τα εξηκοστά πέμπτα του γενέθλια.
Και μιλάμε για τον Διονύση Σαββόπουλο, τον πολυτάλαντο ελληνορωμιό καλλιτέχνη, ο οποίος ως τραγουδοποιός, (ο ίδιος επονομάζεται και –βυζαντινώ τω τρόπω- μελωδός, δηλαδή «ερμηνευτής των δικών του στιχηρών ιδιομέλων»), συνθέτης και τραγουδιστής, εδώ και 40 τόσα χρόνια (πρώτο άλμπουμ –το «Φορτηγό»- το 1966!) δημιουργεί με ανεξάντλητη έμπνευσι και αναγνωρισμένη επιτυχία στον ευρύτερο χώρο του ελαφρού έντεχνου τραγουδιού, έχοντας παράλληλα γράψη (αυτοδίδακτος ών!!) μουσική και τραγούδια για το θέατρο (καί το Αρχαίο καί το των Σκιών!) και τον κινηματογράφο.
Για εμάς και αρκετούς άλλους, πέρα από τις άλλες του απόψεις, δραστηριότητες και παρεμβάσεις ως συνειδητοποιημένος ιδεολογικο-πνευματικά καλλιτέχνης και άνθρωπος της κουλτούρας, ο αγαπημένος μας Νιόνιος, είναι μεγάλο πολιτιστικό κεφάλαιο του τόπου μας και, εξακολουθών να συγκινεί, έχει επηρεάσει θετικά μαζί με άλλες ηλικιακές κατηγορίες των συγχρόνων (απανταχού) Ελλήνων (συν-πλήν δέκα χρόνια πάνω και κάτω από εμάς) καί την γενιά μας. Την γενιά δηλαδή των σημερινών πενηντάρηδων, αλλά αναμφισβήτητα και εκείνες των σαραντάρηδων και εξηντάρηδων.
Στο σημερινό, λοιπόν, μικρό αφιέρωμα θα τον μνημονεύσουμε και θα αποπειραθούμε να τον τιμήσουμε ως «ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΟΚ».
Και δεν μας ενδιαφέρει αν υπάρχουν και αντίθετες απόψεις, [είμαστε μεν πιστοί της μονοφωνικής μουσικής παράδοσης, αλλά μας αρέσει και η (πολυφωνία <=) πολυφωνική μουσική - όσο και η οργανική (κλασσική και ηλεκτρονική) τοιαύτη], πάντως για ‘μας, πράγματι, ο Διονύσης Σαββόπουλος στον χώρο της μουσικής σκηνής στην Ελλάδα ιστορικά ιδωμένος, είναι και ένας μεγάλης αξίας και πρώιμος -έως πρωτοπόρος- εκπρόσωπος αυτού που ονομάζουμε Ελληνικό Ρόκ.

Διαλέξαμε λοιπόν -μετά τινος δυσκολίας- από τα δεκάδες αγαπημένα μας κομμάτια του, πέντε μόνο, αντιπροσωπευτικά (εν τη αυθαιρεσία μας) της μείζονος πρωτοπορίας και της καλλιτεχνικής του τόλμης.
1.ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ: ΜΠΑΛΛΟΣ ( ΜΠΑΛΛΟΣ, ΜΑΡΤΙΟΣ 1971)

{Επειδή διακόπτεται αποτόμως το κομμάτι, σας παραπέμπω ως αποζημείωσι στο κρυμμένο κάτω απο την λέξι Ρόκ στο τέλος του κειμένου βίντεο, από μια πρόσφατη ζωντανή εκτέλεσι του ισότιμου "Κιλελέρ"}
2. ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ, 1972)
Dionyssis Savvopoulos, ''MAVRI THALASSA'', live Preveza, 21 07 2008

3. ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΛΕΞΙΣ (ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ, 1972)
Δ.Σαββόπουλος - Δημοσθένους Λεξις

4. ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ <Μ' αεροπλάνα και βαπόρια>, (ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ, 1972)
me aeroplana kai vaporia ( με την Σωτηρία Μπέλου)

5. ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΧΟΡΟΙ (ΤΡΑΠΕΖΑΚΙΑ ΕΞΩ, 1983)
As kratisoun oi xoroi-Dionysis Savopoulos


Να τα εκατοστίσεις αγαπητέ μας Διονύσιε, τροβαδούρε της πρώτης και της έσχατης νιότης μας!
Εις πολλά έτη, δέσποτα της Ελληνικής Ροκιάς!

ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΜΑΝΙΦΕΣΤΟ Tεύχος 14: ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΔΙΟΝΥΣΗ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟ (Παρουσίασι στον ΙΑΝΟ). "MANIFESTO" magazine's new issue.

Manifesto: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙ ΤΟΥ 14ΟΥ ΤΕΥΧΟΥΣ ΣΤΟΝ ΙΑΝΟ, ΜΕ ΠΑΡΑΣΤΑΣΙ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗ!

Δεχθήκαμε πρόσκλησι από τον συνάδελφο και φίλο Θοδωρή Παντούλα, εκδότη τού περιοδικού "Manifesto ΠΟΛΙΤΙΚΗ -ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ", για την αυριανή παρουσίασι του νέου του τεύχους (αρ. 14: εορταστικό τεύχος, καθώς συμπληρώθηκαν τα 3 χρόνια έκδοσης) τού πολύ σημαντικού αυτού πολιτικού-πολιτιστικού περιοδικού στην Αθήνα. Επειδή η σχετική εκδήλωσι έχει ευρύτερο ενδιαφέρον –και είναι ανοικτή σε όλους- αναδημοσιεύουμε ευχαρίστως την πρόσκλησι:

"Το περιοδικό manifesto σας προσκαλεί στην παρουσίαση του νέου του τεύχους, η οποία θα γίνει στο βιβλιοπωλείο Ιανός (Σταδίου 23),
το Σάββατο 20 Σεπτεμβρίου, στις 9 μ.μ.
Το τεύχος φιλοξενεί εκτενές αφιέρωμα στον σπουδαίο τραγουδοποιό Διονύση Σαββόπουλο
(Κ. Μπλάθρας, Γ. Καραμπελιάς, Β. Φτωχόπουλος, Τατ. Ζωγράφου, Θ. Γκαϊφύλιας, Λ. Ιωαννίδης κ.ά), συνέντευξή του και φωτογραφίες του από την Δ. Πιλάτη.
Στο ίδιο τεύχος –εκτός από τις μόνιμες στήλες (πολιτική επικαιρότητα, βιβλία, κινηματογράφος κ.ά. ενδιαφέροντα)- έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε ένα εξαιρετικό κείμενο του Κ. Τσιρόπουλου, μια κατατοπιστική προσέγγιση των ιδιαιτεροτήτων του άγνωστου Αλβανικού εθνικού ζητήματος από τον Φ. Μαλκίδη και μια συνέντευξη με τον κορυφαίο Κούρδο συγγραφέα Τζεμίλ Τουράν.
Μετά την σύντομη παρουσίαση, θα ακολουθήσει μουσική παράσταση Θεάτρου Σκιών, από τον κ. Ψυχραιμία με τίτλο
«Ο Καραγκιόζης Σαββότρελος».
Είσοδος Δωρεάν. Σας περιμένουμε!
Για οποιαδήποτε πληροφορία καλέστε το 6932214189 "

[Sommario in italiano:
IL GIORNALE POLITICO-CULTURALE "manifesto" : presentazione del nuovo numero alla libreria IANOS
Questo numero (14), conclusosi il primo triennio di vita della rivista, ha un carattere festoso e sta dedicando a Dionisis (Dionysis) Savvopoulos - grande musicista compositore, cantautore e poeta greco - parecchie pagine.]

["Manifesto", a Greek political-cultural magazine, presents its new issue (n. 14) largely dedicated to Dionysis Savvopoulos; a most significant musician, composer, singer and poet in Greece.]