Ποίημα αστόχαστης αισιοδοξίας και ερωτισμού για Σεπτέμβριο. Εμπειρίκειο (τι άλλο;)! Una poesia di Andreas Empirikos per il Settembre. Contro la malinconia e per tutte le stagioni!

Αρχάγγελος τον Σεπτέμβριον βοών μέσα στην πλάσι

Τις μέρες τις γλυκειές του Σεπτεμβρίου,

ὅταν δεν έχει ακόμη βρέξει

και είναι το άκουσμα των ήχων πιο αραιό

και η γεύσις των ὡρών και από του θέρους πιο πυκνή,

ὅταν στους κήπους σκάνε τα ρόδια,

και πάλλονται ὑψιτενείς οἱ στήμονες των λουλουδιών

και σφύζουν στις πορφύρες των φλεγόμενοι οἱ ἱβίσκοι

ὅλοι σαν ὑπερβέβαιοι γαμβροί που στων νυμφών κτυπούν τις θύρες

τότε, σαν νά ‘ναι πάντα καλοκαίρι

(γιατί ὅποια κι αν είναι ἡ εποχή, ὁ πόθος είναι πάντα θέρος)

αναγαλλιάζουν οἱ ψυχές, και ὁ Έρωτας,

ὁ πιο ξανθός αρχάγγελος του Παραδείσου,

βοά και λέγει στο κάθε που άγγιξε κορμί: 

Τα ρούχα πέτα, γδύσου.

Τίποτε μή φοβάσαι.

Έαρ, χειμώνας, θέρος

- ὅπου κι αν είσαι- 

Είναι η ρομφαία μου μαζί σου.

 

Ανδρέας ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ (Οκτάνα)

Αποχαιρετισμός καλοκαιριού με ένα ποίημα (της Λένας Παππά) και ένα τραγούδι (των Daughtry). Και Καλό Μήνα! Per il primo di settembre: una poesia (di Lena Pappa) e una canzone di Daughtry

Ο Αύγουστος και ο Σεπτέμβριος είναι σταθερά στις πρώτες προτιμήσεις των απανταχού λυρικών ποιητών. Οι δυο αυτοί μήνες με την μοιραία αντιθεσί τους και τον πλούσιο συμβολισμό, συναγωνίζονται την αφοπλιστική αθωότητα και την μεθυστική αισιοδοξία των Απριλο-Μάηδων …

Αποχαιρετούμε λοιπόν τον Αύγουστο και ταυτόχρονα υποδεχόμαστε τον Σεπτέμβρη, με τον ίδια συνταγή που προ μηνός δοκιμάσαμε: ποίημα μετα μουσικής.

Αυτή τη φορά το ποίημα είναι από την ίδια εράσμια ποιητική φωνή, όπως τότε, αλλά για να αυξήσουμε την αντίθεσι υποδεχόμαστε τον Σεπτέμβρη με κάτι μουσικά μή εγχώριο κα απρόσμενο. Ένα τραγούδι του αμερικάνικου ρόκ συγκροτήματος Daughtry. Ένα ρόκ κομμάτι που έχει το όνομα του μήνα μας στον τίτλο του.

Ευχές γα Καλό Μήνα και Καλό Φθινόπωρο!

...................................................................

Ιούλιος-Αύγουστος

Ὁ ἡλιοφόρος Ἰούλιος λίγος,

ὁ εὔγευστος Αὔγουστος ἐλάχιστος

καὶ πότε κιόλα ὁ σιγαλὸς Σεπτέμβριος.

Πρὸς τὸ κενὸ καλπάζοντας
νὰ κρατηθεῖς, ἀπὸ ποῦ
νὰ φύγεις,
κλειδί—κλαδί δὲν ἔχει ὁ χρόνος λεῖος, ἀπότομος
κάθε στιγμὴ του γκρεμὸς — πῶς νὰ σώσεις
τὴν ἀστραπὴ τὴ ζωή σου
—μ' ἕνα ποίημα, μ' ἕνα παιδί,
μ' ἕνα ἄγαλμα στὸ μουσεῖο;

Μία, δύο καὶ τρεῖς φορὲς κι ἑκατοντάδες
κι ἂν ἔρθει ὁ Ἰούλιος
κι ὁ Αὔγουστος ἂν ἔρθει πάλι
στὸ θάνατό σου θὰ σ' ἐγκαταλείψουν
ποὺ λίγο-λίγο, καθημερινὸς σ’ ἔχει κερδίσει, ὅσα
φιλιὰ κι ὅσα φτερὰ
μέσα τους κι ἂν ἐπρόφτασες νὰ θησαυρίσεις.

Λένα Παππά

..................................................................................

 Daughtry - September

 

Lyrics:

September 

Half the time passed away
All the trouble that we gave
And all those days we spent out by the lake
Has it all gone to waste?
All the promises we made
One by one they vanished just the same

All the things I still remember
Summers never looked the same
Years go by and time just seems to fly
But the memories remain
In the middle of September
We still play out in the rain
Nothing to lose but everything to gain
Reflecting now how things could've been
It was worth it in the end

Now it all seems so clear
There's nothing left to fear
So we made our way by finding what was real
Now the days are so long
That summer's moving on
Reach for something that's already gone
Yeah

All the things I still remember
Summers never looked the same
Years go by and time just seems to fly
But the memories remain
In the middle of September
We still play out in the rain
Nothing to lose but everything to gain
Reflecting now how things could've been
It was worth it in the end

Yeah we knew we had to lose this time
But we never knew when, and we never knew how
We would end up where we are
Yeah we knew we had to leave this town
But we never knew when, and we never knew how
Never knew anything

All the things I still remember
Summers never looked the same
Years go by and time just seems to fly
But the memories remain
In the middle of September
We still play out in the rain
Nothing to lose but everything to gain
Reflecting now how things could've been
It was worth it in the end

DAUGHTRY

(Τρίτη και 13!) Ξορκίζοντας την φθινοπωρινή μελαγχολία με ένα ιταλικό τραγούδι για τον Σεπτέμβρη. Settembre: la canzone di Luca Carboni (+traduzione)

Εν μέσω θερμού Σεπτεμβρίου (πατημένο το φθινοπωρινό κατώφλι) περιμένοντας με συννεφιασμένες καρδιές τα πραγματικά πρωτοβρόχια κι αγωνιούντες για την επικείμενη βαρυχειμωνιά...

Ένα ιταλικό τραγούδι, μικρό αριστούργημα, που αφηγείται κάτι από τα ανοιξιάτικα νιάτα μας, επιστρέφοντας στο μυαλό μας στιγμές ίσως ξεθωριασμένες, αλλά αξέχαστες και για τον καθένα μας μοναδικές.
(ΣΗΜ. Το τραγούδι «Σεπτέμβρης» του Λούκα Καρμπόνι μας έχει απασχολήση και σε παλια ανάρτησι, όπου και παρουσιάσαμε τους στίχους του στο πρωτότυπο).



ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ

Μάλλον θα είναι
Αυτό το κλίμα του Σεπτέμβρη
Ή μόνο το ότι
Όλα αλλάζουνε πάντα.
Το καλοκαίρι περνάει
Και ύστερα κάθε ημέρα πεθαίνει
Και φεύγει
Μαζί της παίρνοντας την χαρά μου.


Μάλλον θα είναι
Αυτό το κλίμα του Σεπτέμβρη.
Ή απλώς το ότι
θα ήθελα να ονειρεύομαι πάντα.
Μα γατί κάποια στιγμή ξαφνικά
Τίποτα δεν είναι εύκολο;
Αναρωτιέμαι αν
Αν κάτι μένει ή αν χάνονται όλα…

Όπως τα γκολ που έβαζα
Σε ένα τέρμα φτιαγμένο με πέτρες
Με τα γόνατά μου γδαρμένα
«Εξωτερικό φάλτσο: …γκόλ!»

Όπως το να πεθαίνεις της δίψας
Γυρνώντας από μια καλοκαιρινή κούρσα,
Αλλά δεν έχω πια το ποδήλατό μου
Για κρός!

Άντε, λοιπόν, Έρωτα, κι αγκάλιασέ το
Αυτό το παιδί που τρέμει απ’ το κρύο
Αυτό που ζητάει όλη την αγάπη
Που υπάρχει.

Μάλλον θα είναι
Αυτό το κλίμα του Σεπτέμβρη.
Ή μόνο το ότι
Όλο μεγαλώνω.
Νάτο τι είναι!
Μού ‘ρχεται να γελάσω… Δυο δάκρυα..
Μα γατί κάποια στιγμή ξαφνικά
Τίποτα δεν είναι εύκολο;


Όπως τα γκολ που έβαζα
Σε ένα τέρμα φτιαγμένο από πέτρες
Και με τα χέρια στον ουρανό
Να βάζω γκόλ…
Και νά η μαμά να μου φωνάζει
Πως είναι στρωμένο το τραπέζι από ώρα
Μα εγώ που θέλω να παίξω
Ακόμα λίγο!


Άντε, λοιπόν, Έρωτα, κι αγκάλιασέ το
Αυτό το παιδί που τρέμει απ’ το κρύο
Αυτό που ζητάει όλη την αγάπη που υπάρχει.
Όπως το να πεθαίνεις της δίψας
Γυρνώντας από μια καλοκαιρινή κούρσα,
Όπως το να περιμένεις Χριστούγεννα
Ή το χιόνι να παίξης.
Όπως το να περιμένεις Χριστούγεννα…


Απόπειρα μεταφραστική απο τα ιταλικά:

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης - Σελλενίδης