Επιγραμματική (κι ελπίζω όχι για χρήσι ...επιτύμβια) ανάρτησι τύπου ...bonsai!
(Δεν είναι δα και πρώτη φορά)
Παράδοξη συγκυρία (Γενέθλιος Ημέρα κοντά σε Ετήσιο Μνημόσυνο), ιδιόμορφο ευχητήριο:
Κάτι σαν αρχαιοπρεπές αντίδωρον - στιχουργικό ρωπογράφημα:
Ανάρτησι υπ' αριθ. 2220
Η μουσική ας έχει τον πρώτο λόγο.
Για τον συνονόματο Ιταλό πιανίστα (και τοαντιπροσωπευτικό του κομμάτι) έχουμεξαναμιλήσει στο Ιστολόγιο.
Μια επανάληψι είναι, θεωρώ, επίκαιρη και απαραίτητη.
Alessandro Martire - Share the World (Floating...)
.
A New Life, Alessandro Martire
............................................
...
ΣΤΟΥ ΜΗΔΕΝΟΣ ΤΟ ΟΜΙΚΡΟΝ
....
Εδώ στη μέση μυρωμένος απ' την ειμαρμένη
αναθεματίζω τη μέρα και τη μοίρα.
Κι αν ανεμοδαρμένος άδω -και με ρίμα-
μένω μονόκροτος ερέτης στο σκαρί μου:
χωρίς έρμα αρμενίζουν οι λυγμοί και οι καημοί μου.
.
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ (2025)
ΣΣ Η μίμησι στο στιχούργημα καταφάνερη, όπως και η αναφορικότητα για τους στοιχειωδώς γνώστες του Κάλβου. (Βλ. το Ο Φιλόπατρις)
Ευχαριστώ την ξαδέλφη για την έμπνευσι (και τις φωτογραφίες της). Το Post περίμενε υπομονετικά τα ...γενέθλιά της. So Happy Birthday, dear cousin!
ΖΑΚΥΝΘΟΣ
Στην ξαδέλφη μου Stephanie Skiadopoulos
Ώ Μακαρία νήσος!
Μ’ εσένα σαν Μούσα του
Ο βάρδος του Γένους μας,
Ο φιλόπατρις Κάλβος,
Άρχεται ψάλλων.
...
“Το κύμα το ζακύνθιον
εφίλησε το σώμα·
πρώτοι κι οι ιόνιοι Ζέφυροι
εχάιδευσαν το στήθος
της Αφροδίτης...”
...
Κι ο προσφιλής σου γόνος
προσφωνεί σ’ ασπαζόμενος:
“Ώ φιλτάτη πατρίς μου,
γλυκύς μόνον ο θάνατος
εις την πατρίδα.”
ΑΛΕΞ. ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ (Χαλκίδα, 15.07.25)
ΤΝ
Άλλοι σε λένε TENNESSEE, και βέβαια στα ξένα,
εγώ σε ήξερα αρχικά -έστω κι απ’ τα 2 τρίτα-
κι είσαι για μένα
ακόμα μια
τρινιτροτολουόλη.
ΑΛΕΞ. ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ (Χαλκίδα, 12.08.25)
Απλά μια επίκλησι του αγαπημένου ονόματος πάνω στην ολοκλήρωσι αυτού του πεντάρφανου χρονικού διαστήματος. Και εις ανάμνησιν...
ΖΩΗ (Δυσίατο και Δυσερμήνευτο)
Σε αγκαλιάζουν τα μάτια και τα χέρια τα χωμάτινα
Των εραστών και φίλων που σ’ εγγίζουν
(σαν που σε θάλπουν με τον καλό το λόγο τους
στο νοτισμένο πρόσωπο ανθίζει χαμογέλιο)
Κι ο μυστικός ο άνεμος που εμπνέει σ’ αγκαλιάζει
Κι η πλατυτέρα θάλασσα με την απεραντοσύνη της
Σε αγκαλιάζει και η ευδία εκείνη από το βλέμμα του ουρανού
Με την σταυρόσχημη πυξίδα της ελπίδας
και ολόγυρα η μελένια επίγευσι της ευλογίας.
Αλέξανδρος ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ (Αθήνα, Νοε 2024...)
1. Πρώτα η ποίησι, το καταφύγιό μας! Αντί άλλου πολιτικού σχολιασμού για την οικτρή εικόνα που παρουσιάζει η χώρα μας (καί) στα εθνικά θέματα και ειδικά στο φοβικό (ψοφοδεές ή κρυφοφιλοτουρκικό;) και με άρωμα μειοδοσίας σύνδρομο :
ΤΙΠΟΥΚΕΙΤΟΣ ή ΘΟΥ ΚΥΡΙΕ...
1. “Ακόμα και στο άκουσμα της λέξης πόλεμος είναι ικανοί να λιποθυμήσουν”
Π. ΚΟΝΔΥΛΗΣ (1943 – 1998)
2. “Είμεθα όλοι εντός…” Ανδρέας ΕΜΠΕΙΡΙΚΟΣ (1935)
Είμαστε μέσα
Είμεθα πάντες
εν τω μαλακισθήναι
του Θουκυδίδου.
ΑΛΕΞ. ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ (2021)
[Σ.Σ.: Για το “ἐν τῷ μαλακισθῆναι” παραπέμπω τους αναγνώστες (όπως έκανα και με τους μαθητές μου) στο ωραιότατο χωρίο του Επιταφίου, ΘΟΥΚ. 2.43.6 ]
..........................................
2. ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ (για τις χθεσινές δηλώσεις στο Βερολίνο).
Ναί, ο Πρωθυπουργός του ελλαδικού κράτους μας, για μια ακόμη φορά, δέν τόλμησε να θίξει ούτε τα μεγάλα αφεντικά της Ευρωπαϊκής λεγόμενης Ένωσης για την κατάντια μας, ούτε να αναφερθεί στα δίκαιά μας σε σχέσι με τον προαιώνιο ασιατικό εχθρό μας, ούτε βέβαια να ψελλίσει την λέξι ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ...
Οργή Μπαλτζώη για τα όσα είπε ο Μητσοτάκης στο Βελολίνο || ΑΝΑΤΡΕΠΤΙΚΟ 15/05/2025
Με τις υγείες μας!
Τρείς λέξεις τώρα μαρμαρωμένες...
ΙΣΚΙΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ ΠΟΥΛΙΟΥ...
Το ιστολόγιο τις είχε αποτυπώσει ολοκληρωμένα απο την πρώτη στιγμή της πικρής δημοσίευσης.
[Δές το τρίστιχο ( ή ...τρίστυχο;) επίγραμμα στην αφιερωματική ανάρτησι της 14 Φεβρουαρίου ]
ΖΩΗ
Ίσκιος τροχιάς πουλιού,
που ούτε πολύ το άκουσες
κι ούτε καλά το είδες .
Αλέξανδρος Σελλενίδης
Τό ξερες: δέν θα σ’ άφηνα λεύτερα να πετάξεις.
Δέν μού πες “φεύγω για τ’ αλλού, πάω στην άνω πόλι…”
Πως άλλο ν’ αντέξεις δέν χωρεί κι ας σ’ αγαπούσαν όλοι...
Φτάνει ξανά αν γεννιόσουνα, στεφάνι να μου τάξεις!
Α.Σ. 13.03.25
1. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΟ
Για τα βουβά τριήμερα.
Το αποτροπαϊκό στοιχείο δέν έπιασε...
ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΣΕΛΛΕΝΙΔΗ (για το Screenshot στο κινητό του)
Η πρώτη ρίμα ("Λίγα ή πολλά τα χρόνια / μακρυά απο τελώνια") γράφτηκε εν είδει σχολίου σε ευχετήριο μνμ φίλου (Σ.Λ.), το βράδυ ανήμερα των γενεθλίων μου (31.01).
Το βράδυ της Δευτέρας (3 Φεβ) με την Ζωή στο αθηναϊκό Νοσοκομείο έγραψα το υπόλοιπο (προφανώς απλοϊκό και ατελέσφορο) στιχούργημα στο κινητό μου...
Δεύτερη ανοιξιάτικη ανάρτησι μετά την χθεσινή και κάπως εξ αναβολής. Με την αφορμή της "Παγκόσμιας Ημέρας της Ποίησης", ο διαχειριστής είχε την τιμή και την χαρά να μιλήσει εχθές σε συναδέλφους στο Σχολείο του. Εκεί την τιμητική της είχε η Ελληνική Γλώσσα και η καβαφική ποίησι. (...) Εδώ απλώς βρήκαμε την ευκαιρία να κοτσάρουμε ένα εαρινό τετράστιχο του Σελλενίδη!
(ΣΣ Το στιχούργημα, μέσω και του τίτλου του, παραπέμπει στο παλαιότερο "Αεί δ' έαρος δέλεαρ", του ιδίου)
(Χ λέξεις για Φ έξεις και Θ έλξεις)
Κι αν δέν το λένε άρα τα πουλιά;
Με τα χελιδονίσματα ξυπνάνε τα μπουμπούκια:
πολύχρωμα στέλνουν φιλιά
κι είναι και χίλια μύρια!
Μετά την Άνοιξι, περσότερο
των κοριτσιών τα πόδια μεγαλώνουν.
Κι όχι λιγότερο απο τα αβρά τα χέρια τους
ή τα λευκά τους στήθη.
Και ως γνωστόν τοις πάσιν υστερόγραφον:
το ενδιαφέρον των ανδρών
ορθούται με το βλέμμα!
Αλέξανδρος Σελλενίδης
(2015-2016)
«ὡς φροῦδος ᾅδης,
Χριστὸς ἀνέστη τάφου,
τάφου δὲ λίθος
εὐσθενῶς ἀπηλάθη·»
Το παραπάνω «τετράστιχο», απόσπασμα μεγάλου ποιήματος, αφ’ ενός δεν είναι χάικου, αφ’ ετέρου θα ‘πρεπε να είναι γνωστό, αν μη εις άλλους, τουλάχιστον στους φίλους του «Νέου Παλαμήδη»!
Φίλοι του Συλλόγου και του Ιστολογίου,
ως Διαχειριστής (και εκ μέρους του Δ.Σ. του Α.Ε.Κ. “Άβαξ Και Πεσσοί”)
εύχομαι
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!
(Ακολουθεί το ανέκδοτο τετράστιχο – κι αυτό ψευδο-χάϊκου κατά την εμφάνισι—ποιημάτιον του Σελλενίδη)
ΣΤΑΥΡΑΝΑΣΤΑΣΙΜΟ
Τέλος ο δρόμος
Άνοιξε ο Τάφος
Μέσα απ’ το Πάθος
Αίρεται ο τρόμος
Αλέξανδρος ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ
ΕΝΑ ΤΡΙΣΑΓΙΟ
(Στο εθνικό κιβούρι, για τα 200 χρόνια)
Είμαι μικρός προσκυνητής σε μέρη ξεχασμένα
Μέρη με μνήμες άγιες μα απίστους ξεναγούς
Παντού σπασμένα μάρμαρα, άλση χορταριασμένα…
Στο στόμα κλειέται η γλώσσα μου, κρατάει τους λυγμούς.
Πιάνω να κάνω τελετή να διώξω τα Δαιμόνια
Που φτύνουν γύρω μίασμα τη δολερή διχόνοια
Κι αφού δεν έχω έναν παπά, εδώ στην ερημιά μου
Πρώτα θα κάνω του σταυρού το σήμα στην καρδιά μου
Στον νού μου και στα μύχια θα κάνω λειτουργιά.
Σμύρνα από λάβρα Λάβαρα κι από κρυφά σχολειά
Στίχους και άθλα ηρωικά, κλεφτών και ποιητάδων
Διακόνων παλουκώματα, κρεμάλες δεσποτάδων
Ύμνους, χορούς και άσματα δημώδη, αγιασμένα
Θα βάλω κι αναγνώσματα συγγνώμης, σκονισμένα…
Και πάλι, με το δι' ευχών,
Ζήτω το εικοσιένα!
Αλέξανδρος ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ (Χαλκίδα, 23.03.2021)
 |
Αναρτήσεις
