Δύο χαϊκού. Με τα μάτια και την έμπνευσι ενός 11χρονου. Κι ένα τραγούδι των Μούντυ Μπλούζ! Due piccole poesie (haiku) da un ragazzo di 11 anni. Two haiku poems by a 11yo boy as a dedication. And the song by The Moody Blues “Eyes Of A Child".

Μας "απεστάλησαν" στην Σύνταξι του Νέου Παλαμήδη δύο στιχουργήματα σε μορφή χαϊκού και ένα σύνολο πρωτότυπων φωτογραφικών συνθέσεων με θέμα το σκάκι. Ο εντεκάχρονος δημιουργός τους μας τα προσφέρει μάλιστα ως αφιέρωσι για τα γενέθλια του Ιστολογίου!
Αφήνουμε τις φωτογραφίες για επόμενη ανάρτησι και δημοσιεύουμε τα δύο χαϊκού που πολύ μας άρεσαν και ακόμη περισσότερο μας εξέπληξαν ευχάριστα! Βέβαια στην διαφορετική θεματική τους διαφαίνεται η επίδρασι της ζοφερής εποχής μας να ρίχνει απειλητική τη σκιά της στα αθώα παιδικά μάτια. Το πρώτο μιλάει για τα τραγικά θύματα της χρεοκοπίας, τα παιδιά, και το δεύτερο …μυρίζει θειάφι! Γι’ αυτό και εμείς ευχαριστώντας τον μικρό μας αναγνώστη (και …συνεργάτη!) πλαισιώνουμε την δημοσίευσί τους με την συνοδεία ενός παλιού αλλά όμορφου τραγουδιού από τα χρόνια της νεότητάς μας, εν είδει αμοιβαίας αφιερώσεως. Ένα μουσικό κομμάτι του ρόκ συγκροτήματος των Moody Blues που μιλάει με τόνους αισιοδοξίας και χρωματισμούς φωτεινότητας για τα παιδικά μάτια…
.....................................................................

1.
ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΜΕΡΕΣ

Παιδιά στους δρόμους
Τα κτύπησε η κρίση
Σπίτι δεν έχουν!


2. 
ΔΑΙΜΟΝΕΣ

Σκοτάδι πέφτει
Θα σπείρουν τον θάνατο!
Ποιος θα γλιτώσει;

Παναγιώτης-Αριστοτέλης Σοϊλεμέζης

............................................................

Moody Blues – Eyes Of A Child

Moody Blues – Eyes Of A Child Lyrics

Listen hear the sound
The child awakes
Wonder all around
The child awakes
Now in his life he never must be lost
No thoughts must deceive him
In life he must trust

With the eyes of a child
You must come out and see
That your world's spinning 'round
And through life you will be
A small part
Of a hope
Of a love
That exists
In the eyes of a child you will see

Earth falls far away
New life awaits
Time it has no day
New life awaits
Here is your dream and now how does it feel
No words will go with you
And now what is real?

With the eyes of a child
You must come out and see
That your world's spinning 'round
And through life you will be
A small part
Of a hope
Of a love
That exists
In the eyes of a child you will see

The Moody Blues

(1969, To Our Children's Children's Children)

 

“Το κοχύλι” μικρή παιδική ιστορία (Συνεργασία) και ένα σχόλιο για την κατα κυριολεξίαν Παιδική Λογοτεχνία στα αζήτητα.

Πρόσφατα είχα την χαρά να πιάσω θέμα συζήτησης σε μια απο τις συναντήσεις μας με τον αγαπητό Γιώργο Παπαντωνάκη, καθηγητή του Αιγαίου Πανεπιστημίου, συναφές με την ειδικότητά του, την παιδική λογοτεχνία. Κάποια στιγμή μετά την πολλοστή αναφορά στα μεγάλα ονόματα -όχι όλα γνωστά μου- του νεοελληνκού συγκεκριμένου αυτού λογοτεχνικού χώρου, εξέφρασα στον φίλο καθηγητή την απορία μου, κατα πόσον αποτελεί αντικείμενο επιστημονικής μελέτης και απασχολεί την Πανεπιστημιακή έρευνα η άλλη πλευρά του όρου ¨Παιδική Λογοτεχνία”: το σύνολο δηλαδή των λογοτεχνικών έργων που είναι γραμμένα απο παιδιά και απευθύνονται σε μικρούς ή μεγάλους. Δεν με εξέπληξε η απάντησι του καθ' ύλην ειδικού, οτι δεν ασχολείται ακόμη η έρευνα τόσο συστηματικά με αυτήν την πλευρά των λογοτεχνημάτων που είναι προϊόντα της γνήσιας παιδικής ευαισθησίας και φαντασίας.. Οι λόγοι -όπως μου εξήγησε και ο καθηγητής- πολλοί...

Όμως εμείς σ’ εκείνη την συντακτική επιτροπή του μικρού μας περιοδικού “Νέος Παλαμήδης”, είχαμε αποφασίση (όσο κυκλοφορούσαμε) να αφιερώνουμε μια – δυο σελίδες στις όποιες καλλιτεχνικές απόπειρες (και τις όποιες, εννοείται, λογοτεχνικές αναζητήσεις) των παιδιών (του συλλόγου κυρίως) και μαζεύαμε ποικίλο υλικό. Ανάμεσα σ' αυτό το υλικό προεξέχουσα θέσι είχαν τα λογοτεχνικά πρωτόλεια των παιδιών που ανταποκρινόντουσαν στην διαρκή πρόσκλησί μας για συνεργασία.
Σήμερα δημοσιεύουμε ένα απο αυτά τα σύντομα γραπτά, μιας μικρής μας φίλης, που μας έχει στείλη κι άλλα, αλλά μας είπε να διαλέξουμε αυτό ...“γιατί είναι πιο καλοκαιρινό”!

ΜΙΑ ΠΑΙΔΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΑΝ ΠΑΡΑΜΥΘΙ
Το κοχύλι
Μια φορά κι έναν καιρό υπήρχε σε μία θάλασσα ένα κοχύλι. Αυτό το κοχύλι ήταν πολύ ευτυχισμένο που ζούσε και μεγάλωνε με την οικογένειά του, .όμως είχε ένα παράπονο. Το παράπονό του ήταν οτι δεν είχε φίλους .Ούτε έναν φίλο να παίξει να γελάσει, ακόμα και να κάνει ζαβολιές.
Μια μέρα την ώρα που σκεφτότανε πόσο ευτυχισμένο ήτανε που ζούσε με την οικογένεια και πόσο δυστυχισμένο που δεν είχε φίλους, το ρεύμα της θάλασσας έγινε πολύ δυνατό, τόσο που το σήκωσε και το παρέσυρε πολύ μακριά από το σπίτι και την οικογένειά του. Είχε βρεθεί στην αμμουδιά μιας όμορφης παραλίας.
Το κοχύλι άρχισε να ψάχνει την οικογένειά του, αλλά συνειδητοποίησε πως δε βρισκόταν πια στο βυθό της θάλασσας. Χάρηκε όταν σκέφτηκε ότι μπορεί να κάνει φίλους, αλλά και λυπήθηκε για την οικογένειά του που δεν ήταν εκεί.
Ξαφνικά πλησίασε ένας άνθρωπος, συγκεκριμένα ένα όμορφο και καλοσυνάτο κορίτσι. Με πλατύ χαμόγελο, άσπρα δόντια, κατακόκκινα μάγουλα, καταγάλανα μάτια και καστανά μακριά μαλλιά με ένα τσιμπιδάκι στο πλάι.
Το κοχύλι χάρηκε τότε, γιατί αυτό το κορίτσι μπορεί να ήτανε η πρώτη φίλη που θα έκανε.
Το κορίτσι άπλωσε το χέρι για να πιάσει το κοχύλι. Το έβαλε στην παλάμη του, το θαύμασε, το πήρε και έφυγε.
Κανείς δεν ξαναείδε αυτό το πανέμορφο κοχύλι που ήταν χωρίς φίλους, αλλά μερικοί λένε ότι εκεί που είναι περνάει θαυμάσια!

Ευαγγελία Κανέλλου

Ένα αιωνόβιο ποιηματάκι για τον Μάρτιο (του Ν. Ιγγλέση). Una poesia fanciullesca sul mese Marzo (public. in 1881)

Φυλλομετρώντας ένα παλιό έντυπο ( ΑΘΗΝΑΪΣ, Εφημερίς μετα εικονογραφιών, 1881, τ. 6, 5, σ. 37 ) βρήκαμε αυτό το απλοϊκό ποίημα:


Ο ΜΑΡΤΗΣ

Μάρτης είναι κάθε δέντρο
Με κλαδάκια φουντωμένα
Χαιρετά την άνοιξί μας
Των πουλιών τον ερχομό,
Πέρα εκεί στην πεδιάδα
Ω! Ιδέτε ένα. Ένα
Πώς περίχαρο προβαίνει
Με φτερούγισμα γοργό.


Από άλλα μέρη ακόμα
Που δεν έλιωσαν τα χιόνια
Κι ο βορριάς αναστενάζει
‘Σ του πελάου τα νερά
Ταξειδιάρικα πετάνε
Τα τρελλά τα χελιδόνια
‘Σ τα παλιά τους τα λημέρια
‘Σ τα κλαδιά τα δροσερά.

Έτσι έρχεται και φεύγει
Κάθε άνοιξι και χρόνος,
Έτσι ‘μοιάζει η ζωή μας
Σαν το πέρασμα πουλιού,
Τί καλά σ’ εκείνον όπου
Ούτε πίκρες ούτε πόνος
Τη ζωή του δεν μαραίνει
Τα ονείρατα του νειού.

Ν. ΙΓΓΛΕΣΗΣ

(ΑΘΗΝΑΪΣ, 1881)

Σχολιασμός:
Πρόκειται για ένα στιχούργημα γραμμένο με την παραδοσιακή περί στιχουργίας αντίληψι της εποχής (στην αυγή της Νέας Αθηναϊκής Σχολής).
Σε τρείς στροφές εκτυλίσσεται εύκολα κι απλά το παιδιάτικο νόημα, βαλμένο συμπαθητικά μέσα στον γρήγορο ρυθμό του παιχνιδιάρικου τροχαϊκού (κυρίως οκτασύλλαβου) στίχου.
Οι οκτάστιχες στροφές δομούνται με συμμετρία από δύο τετράστιχα κάθε φορά, στα οποία οι στίχοι συνιστούν ένα αρχικό ζεύγος οκτασυλλάβων και ένα επόμενο ζεύγος ενός οκτασύλλαβου ακολουθούμενου από έναν επτασύλλαβο (αυτό το τελευταίο ζευγάρι, των στίχων 3 και 4, των έξη τετραστίχων μοιάζει –προφανώς- σαν ένας παραδοσιακός δεκαπεντασύλλαβος με τομή). Όλα στον ανέμελο ρυθμό του τροχαϊκού μέτρου.

Οι στίχοι ομοιοκαταληκτούν ανα ζυγό αριθμό σε σχήμα πλεχτής ( μέσα στο 8στιχο δηλαδή, ο δεύτερος με τον έκτο και ο τέταρτος με τον όγδοο –έτσι που ριμάρουν ανα δύο μούρχεται να την βαφτίσω …πλεχτοζευγαρωτή ή καλύτερα "ζυγοπλεχτή").

Και μια διόρθωσι:
Κρατώ μια επιφύλαξι για την ορθότητα του τελευταίου τετράστιχου, όπου η τραχιά ασυνταξία καθιστά το κλείσιμο κάπως δυσνόητο. Πιθανολογώ τυπογραφικό λάθος και κρατώντας την ορθογραφία της εποχής (ο σπάνιος τύπος νειός, αντι του δημώδους νιός, ως απόηχος ίσως του ιωνικού νείος =νέος;), προτείνω αποκατάστασι του τελευταίου δίστιχου «Τη ζωή του δεν μαραίνουν / τα ονείρατα του νειού».
Με την πρόχειρη αυτήν διόρθωσι, προβάλλει βελτιωμένο το τέλος του ποιήματος, το προωρισμένο άλλωστε να σηκώνει και το μεγαλύτερο βάρος στην νοηματοδότησι της σύνθεσης, αφού είθισται να φιλοξενεί και το όποιο μήνυμα του ποιητού.
:

"Τί καλά σ’ εκείνον όπου
Ούτε πίκρες ούτε πόνος
Τη ζωή του δεν μαραίνουν
Τα ονείρατα του νειού. "

Στο Άγιο Βρέφος: Ένα παιδικό χριστουγεννιάτικο ποιηματάκι του Ουμπέρτο Σάμπα. A Gesù Bambino: Una poesia di Natale di Umberto Saba (Trad.in greco)

La poesia (una nota filastrocca)
"A Gesù Bambino" di Umberto Saba (tradotta in greco -testo a fronte)

A Gesù Bambino
di Umberto Saba

La notte è scesa
e brilla la cometa
che ha segnato il cammino.
Sono davanti a Te, Santo Bambino!
Tu, Re dell’universo,
ci hai insegnato
che tutte le creature sono uguali,
che le distingue solo la bontà,
tesoro immenso,
dato al povero e al ricco.
Gesù, fa’ ch’io sia buono,
che in cuore non abbia che dolcezza.
Fa’ che il tuo dono
s’accresca in me ogni giorno
e intorno lo diffonda,
nel Tuo nome.

ΑΝΕΚΔΟΤΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙ:

Στο Θείο Βρέφος

Εκατέβηκε η νύκτα
και φωτίζει ο κομήτης
που σημάδεψε τον δρόμο.

Να κι εγώ μπροστά σου στέκω,
σε εσένα, Θείο Βρέφος!
Σύ, ώ Βασιλιά του κόσμου όλου,
που μας έχεις γαλουχήσει
πως τα πλάσματά σου όλα είναι μεταξύ τους ίσα
κι ό,τι τα διακρίνει μόνο, αυτό είν’ η καλοσύνη,
θησαυρός που δεν τελειώνει,
στου φτωχούλη την καρδιά ή στου πλούσιου φυτρώνει.

Ιησού μου, κάνε έτσι που να γίνω εγώ καλός
μέσ’ στο στήθος να μην έχω παρά μόνο γλυκό φώς.
Είναι εσένα αυτό δώρο κάνε το να μεγαλώνει
μέσα μου την κάθε μέρα
και τριγύρω να το σπέρνω
στο δικό Σου το όνομά Σου.

ΟΥΜΠΕΡΤΟ ΣΑΜΠΑ
(traduttore: Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης)