Όταν ο Κολοκοτρώνης είναι φυλακή …»: Συνεργασία Κ. Γαβριήλ. “Quando Kolokotronis si trova in prigione”: collaborazione di K. Gavriil

Είναι ανατριχιαστικό αυτό που εξελίσσεται στον τόπο μας τον τελευταίο καιρό. Δηλώνει ο πρωθυπουργός ότι θα κάνει το παν για την πατρίδα μας.

Θα βάλω μια απότομη τελεία εδώ για να γυρίσω λίγο πίσω στα χρόνια που εγώ έζησα, στα χρόνια για τα οποία δε μου διηγήθηκαν οι γονείς μου, οι παππούδες και γενικότερα οι μεγαλύτεροι σε ηλικία άνθρωποι γεγονότα, αλλά έχω σχηματίσει άποψη από προσωπικά βιώματα..

Θέλω άλλα 60 χρόνια για να τα εκατοστίσω και θέτω ορισμένα ερωτήματα:
Επί των ημερών ποιων άρχισε η απελευθέρωση των ηθών, ώστε να θεωρούνται οπισθοδρομικοί και «καθυστερημένοι» εκείνοι που λειτουργούν με βάση τον ελληνικό πατροπαράδοτο τρόπο ζωής , ο οποίος δεν είναι άλλος από αυτόν που σχετίζεται με την ορθοδοξία μας και το Χριστό μας ;
Πότε «φουσκώσαν» τα μυαλά των γυναικών με τη δήθεν «καραμέλα» της ισότητας των δύο φύλων ;
Πότε καταργήθηκαν οι ποδιές στα σχολεία με αποτέλεσμα αυτό που βιώνουμε σήμερα ;
Από πότε οι μαθητές μπορούν να αυθαδιάζουν προς τους καθηγητές τους χάριν ελευθερίας ;
Πότε καταργήθηκε το πολυτονικό σύστημα γραφής της ελληνικής γλώσσας ;
Πότε οι εξωσυζυγικές σχέσεις έγιναν «μαγκιά» με πρωτοστάτη πρωθυπουργό της χώρας ;
Πότε νομιμοποιήθηκαν και καλύπτονται μάλιστα κι από τα χρήματα του κάθε Έλληνα πολίτη, οι φόνοι αγέννητων παιδιών ή ποιο όμορφα κι εξευγενισμένα η διακοπή ανεπιθύμητων εγκυμοσύνων ;
Πότε άρχισε ο κινηματογράφος να προβάλλει ταινίες με βωμολοχίες που θεωρήθηκαν, τότε σαν πρόοδος κι αίσθηση ελευθερίας της έκφρασης ;

Όλα τα παραπάνω ερωτήματα αφορούν την πηγή της πνευματικής παρακμής του τόπου μας. Όταν βέβαια ένα λαό δεν μπορείς να τον νικήσεις σε μάχες σώμα με σώμα, βάζεις μπρος άλλες τακτικές με πρώτες και σπουδαιότερες αυτές που τον οδηγούν στην αποκοπή του από το παρελθόν και τις ρίζες του …
Έτσι, λοιπόν, όταν ένα κλαδί το κόψεις από το αμπέλι, τότε αυτό θα ξεραθεί και δεν θα έχει πια ζωή με αποτέλεσμα να πάει για κάψιμο. Αυτό το παράδειγμα δεν είναι βέβαια δικό μου αλλά του «οπισθοδρομικού» Θεού που πιστεύω εγώ, οι υπόλοιποι Έλληνες οι νυν και οι προγενέστεροί μου .
Αφού, λοιπόν, μπήκαν γερά τα θεμέλια της παρούσης πνευματικής νέκρωσης, παράλληλα ξεκινά σταδιακά και η οικονομική εξόντωση καθώς άρχισαν οι παροχές απλόχερα και προς όλες τις κατευθύνσεις, ακόμη μάλιστα και σε ανύπαρκτους συνταξιούχους, σε δήθεν αντιστασιακούς για να μη σκαλίζω κι άλλους …. Γίνεται και το περίφημο οικονομικό σκάνδαλο με τον Κοσκωτά όπου αθωώνεται ο τότε πρωθυπουργός της χώρας με μια ψήφο μακριά από την καταδίκη.
Έρχονται, λοιπόν, οι επόμενοι κι ανοίγουν τα σύνορα στους Αλβανούς … Να, λοιπόν , τα μπουμπούκια που πολεμούσαν στο πλευρό των Ιταλών τον καιρό του β΄ παγκοσμίου πολέμου στις πλάτες των Ελλήνων στρατιωτών .
Έρχονται πάλι οι προηγούμενοι κυβερνώντες και νά ΄σου παρακάτω τα Ίμια με το μεγάλο ευχαριστώ του «Σιμηταρά του τουρκοφάγου» στους Αμερικάνους, όπως τον είχε αποκαλέσει κάποια εφημερίδα της τότε εποχής. Πιάνουν τον κόσμο στον ύπνο και με το χρηματιστήριο και «δένει το γλυκό »
Στη συνέχεια βέβαια αναλαμβάνουν κι άλλοι «πατριώτες» οπού καλά σπατάλησαν στα πλαίσια της ολυμπιάδας της Αθήνας του 2004, καλά πήγαν να φέρουν στην έκτη δημοτικού το περίφημο βιβλίο – αίσχος της ελληνικής ιστορίας με τις πάμπολλες όχι μόνο ανακρίβειες αλλά και ιστορικές διαστροφές, το οποίο ύστερα από σοβαρές αντιδράσεις αποσύρθηκε .
Αφού, λοιπόν, έφυγαν όλοι αυτοί ήρθε ο σωτήρας της Ελλάδος, ο νέος παλαιών Πατρών Γερμανός ο οποίος ύψωσε τη σημαία της αναμόρφωσης της Ελλάδος …καταργώντας την παρέλαση μηχανοκίνητων τμημάτων στην εθνική εορτή της 25ης Μαρτίου!!! Η σημαία αυτή που ύψωσε δεν έγραφε πάνω τον εθνικό μας ύμνο, αλλά τον εθνικό μας ύπνο και την παράδοση της Ελλάδος στο ΔΝΤ...

Οι Έλληνες που αποτίναξαν από πάνω τους αυτοκρατορίες , έδωσαν αίμα, ψυχή, πόδια, χέρια, παιδιά, άντρες, γυναίκες, τη ζωή τους ολόκληρη υπέρ πίστεως και πατρίδος , παραδίδονται από Έλληνες στις ορέξεις εκείνων που με άλλο τρόπο δεν μπόρεσαν να μας γονατίσουν.

Αυτό συμβαίνει, γιατί ο Κολοκοτρώνης είναι πάλι φυλακή …

Γαβριήλ Κωνσταντίνος

Τρείς παρεμβάσεις ενός μαχητικά προβληματιζόμενου εκπαιδευτικού. Κείμενο-συνεργασία Κ. Γαβριήλ (για απομάκρυσι Εικόνων, κατάργησι Θρησκευτικών ...)

ΑΝΤΙΦΩΝΟ ΣΕ ΚΑΙΡΟΥΣ ΝΕΑΣ ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑΣ - ΠΑΤΡΙΔΟΜΑΧΙΑΣ
Είχαμε καιρό να δεχθούμε κάποια πρότασι για διάλογο ή κάποια νέα συνεισφορά σε προβληματισμό από τον συνάδελφο εκπαιδευτικό και φίλο του Ιστολογίου Γαβριήλ Κωνσταντίνο.
Εχθές όμως ο Κωνσταντίνος επανήλθε με ένα πλούσιο σε περιεχόμενο ηλεκτρονικό του μήνυμα. Από αυτήν την αλληλογραφία του, σήμερα δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενό του, όπου ο αγαπητός φίλος τοποθετείται με τόλμη σε τρία σοβαρά θέματα: δύο εκ πρώτης όψεως εκπαιδευτικού ενδιαφέροντος, την απομάκρυνσι των εικόνων και την κατάργησι του μαθήματος των θρησκευτικών, και ένα με κοινωνικο-πολιτικό αντίκτυπο, αλλά και εξόχως εθνικό και ταυτοχρόνως πνευματικό ζήτημα, τον διαχωρισμό Ελλαδικού κράτους και Ορθόδοξης Εκκλησίας.


ΠΩΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΜΕ ΛΟΧΙΑ …
Δεν έχω μάθει ακόμη να κάνω φιλολογικώς ελκυστικούς προλόγους , γι’ αυτό και θα μπω κατ’ ευθείαν στο δια ταύτα:
Να καταργηθούν λένε οι εικόνες που συμβολίζουν, εικονίζουν και υπενθυμίζουν ποιος είναι ο Ων . Να καταργηθούν τα θρησκευτικά, να διακοπεί η σχέση εκκλησίας και κράτους και …έχει συνέχεια η λίστα .
Λοιπόν , όχι να καταργηθούν μόνο οι εικόνες στις αίθουσες ή όπου αλλού πρόκειται να επιχειρηθεί ( απλώς επικεντρώνομαι περισσότερο στα της εκπαιδεύσεως , ως εκπαιδευτικός ), αλλά να αντικατασταθούν όλες οι παλιές φθαρμένες και ξεθωριασμένες εικόνες στα σχολεία μας με καινούργιες ! Να πάρουν πρωτοβουλία οι ίδιοι οι εκπαιδευτικοί που λειτουργούν στα σχολεία και που βέβαια έχουν κατά τον ελάχιστο βαθμό μέσα τους την ανάγκη, ώστε οι μαθητές μας να γίνουν ολοκληρωμένες και στέρεες προσωπικότητες, να μαζέψουν λίγα χρήματα . Να αναρτηθούν καινούργιες εικόνες, ώστε τα παιδιά να δουν και να αισθανθούν ότι κάποιος νοιάζεται για τα ιερά και όσια της πατρίδος μας .
Όχι ότι αυτό σημαίνει πως κάποιος πιστεύει περισσότερο από άλλους , αλλά πώς να το κάνουμε, να γίνει, πρέπει να γίνει αντιληπτό και κατανοητό, ότι Εκείνος ήταν που «έμπαινε» κρυφά και σιωπηρά στα κρυφά σχολειά και άναβε τη φλόγα στους αγράμματους Έλληνες για ελευθερία , πρώτα εσωτερική και στη συνέχεια εξωτερική, και έδωσε τη δυνατότητα και την ελευθερία στους σημερινούς αγνώμονες να θέλουν να τον «κατεβάσουν» από τους τοίχους που Εκείνος φρόντισε να στεγάσουν την αγνωμοσύνη τους σήμερα.
Πρέπει , λοιπόν να γίνει κατανοητό ότι δεν μπορεί να ισοπεδωθεί η πίστη και το φρόνημα των Ελλήνων μαθητών αμαχητί επειδή τάχα κάποιοι θίγονται.
Αν θίγονται ας πάνε από εκεί που ήρθαν, που καλοπερνούσαν και που δεν καταπατιόντουσαν τα δικαιώματά τους. Κανένας δεν τους ανάγκασε να έρθουν . Μόνοι τους ήρθαν. Καλώς όρισαν, λοιπόν , αλλά θα προσαρμοστούν στα δικά μας δεδομένα κι όχι εμείς στα δικά τους. Αν δεν τους αρέσει τα σύνορα είναι ανοιχτά και τα σκυλιά δεμένα …
Να καταργηθούν τα θρησκευτικά …
Βεβαίως !!! Εδώ θα συμφωνήσω , αν αυτό βέβαια ισχύσει και για τα άλλα μαθήματα . Αν για παράδειγμα κάποιος δε θέλει να διδαχτεί φυσική ή μαθηματικά ή ιστορία ή … ή …ή … να μπορεί να το κάνει .
Γιατί υπάρχει η αίσθηση ότι μόνο τα θρησκευτικά «ενοχλούν» τα παιδιά ; Συνεχώς αναρωτιούνται τι θα τους ωφελήσει η φυσική , τα μαθηματικά , η ιστορία και άλλα μαθήματα, αφού για παράδειγμα άλλος θέλει να γίνει ποδοσφαιριστής , άλλος κομμωτής , άλλος τραγουδιστής , άλλος φιλόλογος , άλλος τσοπάνης …
Δεν είναι εύλογο το ερώτημά τους; Γνωρίζω πάρα πολύ καλά την απάντηση. Η ανάλογη , λοιπόν , απάντηση ας τους δοθεί και για τα θρησκευτικά .
Να διαχωριστεί η εκκλησία από το κράτος.
΄Ε , λοιπόν, ας γίνει επιτέλους! Δεν έχει ανάγκη ο Χριστός από εμάς . Δεν πρόκειται να κλονισθούν οι ισορροπίες των ουρανίων δυνάμεων αν δεν πάνε οι πολιτικοί στην εκκλησία . Όποιος θέλει τον ακολουθεί . Τίποτε δε γίνεται με το ζόρι. Εμείς έχουμε την ανάγκη Του.
Με ενοχλεί ως χριστιανό η εκκλησία του Χριστού μας να τρέχει πίσω από κάθε πολιτικό . Για φανταστείτε το Χριστό στην εποχή του να έτρεχε να κάνει τα κέφια των τότε αρχόντων . Μπροστά στον Πιλάτο φέρθηκε ως αληθινός Θεός . «Τίποτα από αυτά που λες ότι μπορείς να μου κάνεις δε θα μπορούσες να το κάνεις, αν δεν σου επιτρεπόταν άνωθεν» έτσι του είπε, όταν ο άλλος του έλεγε ότι μπορεί είτε να τον ελευθερώσει , είτε να τον σταυρώσει . Αυτός είναι ο Θεός μας . Όχι να φοβάται διαχωρισμό του από το κράτος .
Ας με συγχωρήσουν οι πατέρες αλλά δίνουν δικαιώματα και με αυτόν τον τρόπο διώχνουν τον κόσμο από την εκκλησία , διότι προσπαθούν στα λόγια να απομακρυνθούν από τον κόσμο και στην πράξη ζουν πολλές φορές κοσμικότερα και από τους κοσμικούς .
Ας γίνει τελικά αυτός ο διαχωρισμός , ώστε να πάψουν επιτέλους να δίνονται τα του Θεού τω Καίσαρι . Η κεφαλή της εκκλησίας είναι ο Χριστός . Τι έχει να φοβηθεί η εκκλησία του Χριστού ; Ο Κύριος μας έχει πλάσει προκλητικά , τολμώ να πω ελεύθερους . Γιατί , λοιπόν , ο καθένας από εμάς φοβάται να διαχωρίσει και να κάνει ξεκάθαρες τις θέσεις του;
Αφού η εκκλησία υπηρετεί την ΑΛΗΘΕΙΑ γιατί φοβάται και αρνείται το διαχωρισμό της από το κράτος ;
Ούτως ή άλλως ποιος θα απαγορεύσει σε έναν ιερέα να πει από άμβωνος τη γνώμη του ακόμα και για ζητήματα πολιτικά, εφόσον είναι ελεύθερος πολίτης και ψηφίζει και φορολογείται και υπηρετεί την πατρίδα ως στρατιώτης, όπως δεν κάνουν μερικοί - μερικοί … ;
Ή μήπως θα την εμποδίσει κανείς στο φιλανθρωπικό και πατριωτικό της έργο, όταν οι συνθήκες το προστάξουν ;
Ας πέσουν οι μάσκες από ιερείς και από πολιτικούς , ώστε να μην μπερδεύεται ο κόσμος και νομίζει ότι από τη μια τον κυβερνούν χριστιανοί ορθόδοξοι και από την άλλη τον ποιμαίνουν ιερείς με αληθινά χριστιανικά αισθήματα.
Δεν αναφέρομαι προφανώς σε όλους , αλλά ας έρθει ο καθένας απέναντι των σκοπών που πραγματικά υπηρετεί κι ας τους υπηρετήσει ειλικρινά .

Γαβριήλ Κωνσταντίνος
Καθηγητής φυσικής

«Φωτεινές σκέψεις»: κείμενο θρησκευτικού στοχασμού, συνεργασία φίλου Φυσικού. "Pensieri Illuminati"; saggio di meditazione religiosa. Collaborazione..

Pensieri Illuminati; saggio di meditazione religiosa. Collaborazione dell’ amico e collega Konstantinos Gavriil
[O φίλος και συνάδελφος, Κώστας Γαβριήλ, δεν είναι η πρώτη φορά που μοιράζεται μαζί μας τις ευγενείς πνευματικές αναζητήσεις του και τους προβληματισμούς του. Τον ευχαριστούμε για την εμπιστοσύνη του!]

ΕΓΩ ΕΙΜΙ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ …

Έτσι είπε Κύριος. Για να δούμε όμως λίγο τι είναι το φως .Το κτιστό φως σύμφωνα με την επιστήμη είναι κύμα, αλλά και σωματίδιο. Έχει δηλαδή διπλή φύση ταυτοχρόνως.
Πώς εργάζεται όμως το φως στον κόσμο ; Τι προσφέρει ;


Κατ’ αρχήν μας θερμαίνει . Επίσης , συντηρεί τη ζωή στον πλανήτη μέσα από ενέργειες, όπως η φωτοσύνθεση .. Με την τελευταία εργάζονται τα φυτά για να υπάρξουν . Τα ζώα τρέφονται από τα φυτά ( αλλά και από ζώα ) και τέλος ο άνθρωπος τρέφεται με όλα τα παραπάνω. Συνεχίζεται και διατηρείται με άλλα λόγια μια τροφική αλυσίδα που διατηρεί τη ζωή. Ζωογονεί , λοιπόν , το φως .
Έχει το απόλυτο στην ταχύτητα κινήσεώς του. Κινείται με 299.792.458 m/s ή περίπου 300.000km/s στο κενό.
Τι σημαίνει έχει το απόλυτο ; Σημαίνει ότι με όση ταχύτητα κι αν κινηθεί κάποιος , αν μπορούσε να δει ένα φωτόνιο θα το "έβλεπε" να κινείται με την ίδια ταχύτητα κάτι που δε συμβαίνει στην καθημερινότητά μας ανάμεσα σε δύο κινητά . Το ένα "βλέπει" το άλλο να κινείται είτε με το άθροισμα , είτε με τη διαφορά των ταχυτήτων τους ανάλογα με το πώς κινούνται πάνω στην ίδια ευθεία .

Μας πληροφορεί ακόμη για το τι υπάρχει γύρω μας . Αυτό το τελευταίο, ενώ είναι κάτι που είναι τόσο αυτονόητο και καθημερινό, που όμως όσο το σκέφτομαι περισσότερο τόσο με συγκλονίζει , και θα εξηγήσω ευθύς αμέσως το γιατί .
Κανείς δε μπορεί να δει το φως. Δε μπορεί να δει κανείς δηλαδή τα φωτόνια τα οποία το αποτελούν . Τα φωτόνια δεν έχουν μάζα. Ενώ δεν μπορεί να δει κάποιος το φως , βλέπει την πληροφορία που μας φέρνει . Τι κάνουν , δηλαδή , τα φωτόνια; Προσπίπτουν πάνω στο τραπέζι για παράδειγμα …. και έρχονται στα μάτια και μας «λένε» : «ξέρεις ; σε εκείνο το μέρος βρίσκεται ένα τραπέζι .» Είναι δηλαδή οι αόρατοι πληροφοριοδότες . Μας φέρνουν την πληροφορία υπάρξεως του τραπεζιού χωρίς να κάνουν αισθητή τη δική τους παρουσία .


Για να παρακολουθήσουμε λίγο τις παρακάτω σκέψεις
Ερώτηση : Και πως ξέρω εγώ ότι υπάρχει το φως ;
Απάντηση : Μα αφού βλέπεις αυτά που σε περιβάλουν
Ερώτηση : Πως γνωρίζω ότι το φως με πληροφορεί γι αυτά ;
Απάντηση : Μα αφού όταν αυτό λείπει δεν τα βλέπεις .
Ερώτηση : Από που προέρχεται το φως ;
Απάντηση : Από τον ήλιο
Ερώτηση : Και πού το ξέρω εγώ, αφού δεν το βλέπω ;
Απάντηση : Μα όταν υπάρχει ο ήλιος πληροφορείσαι για το περιβάλλον σου, ενώ όταν αυτός λείπει δε βλέπεις ( αν δεν υπάρχει φωτεινή πηγή )
Για να παρακολουθήσουμε λίγο μερικές ακόμη σκέψεις
Ερώτηση : Πώς ξέρω ότι υπάρχει Θεός, αφού δεν τον βλέπω;
Απάντηση : Το ότι υπάρχει φως το καταλαβαίνουμε από τις ενέργειές του και όχι επειδή το βλέπουμε . Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με το Θεό . Μόνο που εκείνος δεν πληροφορεί το μυαλό μας όπως κάνει το φως , αλλά την ψυχή μας .

Ενώ, λοιπόν, το μυαλό μας το οποίο είναι υλικό και πεπερασμένο, πληροφορείται από κάτι υλικό, που είναι το κτιστό φως, έτσι και ο Θεός ο οποίος είναι άυλος και αιώνιος πληροφορεί και ασχολείται με την ψυχή μας, που και αυτή είναι άυλη και θα ζήσει αιώνια .
Η παρουσία του , λοιπόν , στη ζωή μας θερμαίνει την ψυχή μας , όπως το φως θερμαίνει το σώμα μας . Ενεργεί ζωοποιώντας την ανθρώπινη ύπαρξη , είναι απόλυτος , όπως η ταχύτητα του φωτός και τέλος πληροφορεί την ψυχή μας για το αληθινό νόημα της ζωής , που δεν είναι άλλο από την επίτευξη του πολυπόθητου «καθ’ ομοίωσιν», όπως το φως μας πληροφορεί για αυτά που μας περιβάλλουν .
Όταν κυκλοφορούμε στο σκοτάδι φοβόμαστε μήπως σκοντάψουμε σε κάτι . Το φως εξαφανίζει τους φόβους αυτούς. Η παρουσία του όντως φωτός στη ζωή μας, του Κυρίου μας , εξαφανίζει κάθε φόβο από μέσα μας και μας καθιστά αληθινά ανδρείους και ελεύθερους . Ο Κύριος ενδιαφέρεται να έχει ο άνθρωπος ισορροπία. Ενδιαφέρεται και για τον υλικό και για τον ψυχοπνευματικό άνθρωπο αντιμετωπίζοντάς τον ως ολότητα . ‘Όμως …

…Μιλάει στην ψυχή μας και όχι στο μυαλό μας .
Γι αυτό και δεν πρέπει να αναζητούμε αποδείξεις που θα απευθύνονται στο νου μας, διότι πολύ απλά δεν θα δοθούν . Και δε θα δοθούν γιατί ο νους μας δεν μπορεί να αντιληφθεί και να συλλάβει το μέγεθος της Θεότητος. Θέλουμε πολλές φορές να δούμε και να ακουμπήσουμε όπως ο Θωμάς για να πειστούμε για κάτι . Θα τολμήσω εδώ να δείξω με συγκεκριμένα επιστημονικά παραδείγματα ότι αυτά που βλέπουμε και αγγίζουμε μπορεί να μας πλανήσουν .

Πρώτον : Έστω ότι ακουμπάμε με το χέρι μας στο πλάι της βιβλιοθήκης μας . Αυτό που βλέπουμε είναι ότι το χέρι μας δεν απέχει καμία απόσταση από τη βιβλιοθήκη. Ότι , δηλαδή ταυτίζεται η επιφάνεια επαφής του χεριού μας με την επιφάνεια επαφής της βιβλιοθήκης . Η αλήθεια , όμως, είναι άλλη. Το χέρι μας, δηλαδή , έχει φτάσει στη μικρότερη δυνατή απόσταση από τα μόρια της βιβλιοθήκης τα οποία του ασκούν απωστική δύναμη, η οποία δίνει την αίσθηση στον εγκέφαλο ότι δεν μπορούμε να τα πλησιάσουμε άλλο. Ταυτόχρονα τα μάτια μας βλέπουν μηδενική απόσταση μεταξύ των δυο επιφανειών κι έτσι συμπεραίνουμε ότι οι δυο επιφάνειες ταυτίζονται . Στην πραγματικότητα υπάρχει απόσταση μεταξύ του χεριού και της επιφάνειας της βιβλιοθήκης την οποία δεν μπορούμε να αντιληφθούμε . Άλλο, δηλαδή, βλέπουμε κι άλλο συμβαίνει στην πραγματικότητα .

Δεύτερον:
Τοποθετούμε ταυτόχρονα τα δυο μας χέρια το ένα σε νερό 5 βαθμών Κελσίου και το άλλο σε νερό στους 40 βαθμούς Κελσίου .
Τα διατηρούμε για λίγο μέσα σε αυτά και μετά ταυτοχρόνως τα τοποθετούμε σε τρίτο με θερμοκρασία 20 βαθμούς Κελσίου. Το χέρι που προηγουμένως ήταν στους 5 βαθμούς θα αισθανθεί το νερό των 20 C ιδιαίτερα ζεστό , ενώ το άλλο χέρι θα το αισθανθεί μάλλον δροσερό προς κρύο .
Τι από τα δυο ισχύει τελικά με το νερό στο μεσαίο δοχείο;

Παρατηρείται μια φαινομενική σύγχυση .. Πρέπει να «ακούσουμε» το θερμόμετρο και όχι το νου μας .

Πώς , λοιπόν, να μιλήσει ο Θεός στο μυαλό μας αφού ούτε βλέπουμε, ούτε αισθανόμαστε την αλήθεια , ούτε … , ούτε … ούτε …για να μην λέμε κι άλλα παραδείγματα . Πώς να μας αποκαλυφθεί όπως είναι; Και γιατί να το κάνει ;

Επειδή , λοιπόν, δεν είναι όλοι επιστήμονες, ούτε η επιστήμη σε όλες τις εποχές ήταν στο ίδιο γνωστικό επίπεδο, ο πάνσοφος και πανάγαθος και φιλάνθρωπος και ελεήμων Θεός απευθύνεται σε κάτι που δε χρειάζεται επιστημονική γνώση . Κι αυτό που δε χρειάζεται τέτοια γνώση είναι η ψυχή μας.

Γαβριήλ Κωνσταντίνος
Καθηγητής Φυσικής

Ένα ηθικοπλαστικό κείμενο για το Ψυχοσάββατο (: Συνεργασία)

Ένα σύντομο κείμενο ως παραμυθία για το σημερινό Ψυχοσάββατο δημοσιεύουμε απόψε. Πρόκειται για μια ακόμη συνεργασία του αγαπητού συναδέλφου Κωνσταντίνου Γαβριήλ, τον οποίο και ευχαριστούμε.

"ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ … ΝΑ ΛΕΜΕ

Το θέμα είναι να προσδιορίσουμε ποια είναι αυτά τα χειρότερα, για να ξέρουμε πότε αξίζει να ανησυχούμε , να στεναχωριόμαστε και να συγκλονιζόμαστε . Έτσι είναι !
Για να δούμε, κάποια γεγονότα που συνήθως μας απασχολούν, μας αγχώνουν και τελικά μας φθείρουν και μας καθιστούν «ζωντανούς νεκρούς» ή αλλιώς όρθια πτώματα. Χαριτολογώντας τώρα - μου λένε πολλές φορές κάποιοι: «πω πω είμαι πτώμα » και τους απαντώ «καλή ανάσταση!»
Σαν παιδί, λοιπόν, ένας άνθρωπος αγχώνεται με τα μαθήματα, τους βαθμούς , τη συμπεριφορά των συνομηλίκων και των φίλων του προς αυτόν, τη θέση που κατέχει στην κοινωνία του σχολικού περιβάλλοντος .
Σαν έφηβος μετά έχει το θέμα των σχέσεων με το άλλο φύλο . «Θα βρω κάποιο ταίρι ;» ή «Οι άλλοι έχουν σχέση με άτομο του άλλου φύλου . Εγώ δεν έχω ακόμα . Μήπως υστερώ σε κάτι ; Άλλοι έχουν σεξουαλική επαφή, ενώ εγώ ακόμα τίποτε .»
Οι πανελλήνιες πάλι ! Τι άγχος κι αυτό ! «θα περάσω ;» ή «τι θα γίνει αν δεν περάσω ; Με τι θα απασχοληθώ ; Θα στενοχωρηθούν και οι γονείς μου που κάνουν το παν για να με βοηθήσουν !»

Άλλος πάλι έχει χωρισμένους γονείς και στενοχωριέται .
Άλλου πάλι οι γονείς είτε χωρισμένοι , είτε όχι δεν ενδιαφέρονται για την πρόοδο του παιδιού τους .
Άλλη κοπέλα μπορεί να μείνει έγκυος , χωρίς να είναι παντρεμένη , σε μικρή ή μεγαλύτερη ηλικία .
Άλλοι «μπλέκουν» στα ναρκωτικά .
Κάποιου παιδιού πεθαίνει ένας ή και οι δύο γονείς του .
Κάποιος σπουδάζει αι δεν πάει καλά στις σπουδές του. Είτε καθυστερεί να τελειώσει , είτε δεν τελειώνει καθόλου .
Πολλοί δεν έχουν εργασία .
Άλλοι με οικογένειες «χάνουν» ξαφνικά τη δουλειά τους κι έχουν να θρέψουν παιδιά , έχουν δάνεια , έχουν ενοίκια . Πολλοί πάλι χωρίζουν από τους συζύγους τους . Άλλοι αποκτούν παιδιά άρρωστα , άλλοι δεν αξιώνονται να αποκτήσουν παιδιά .
Πολλοί έρχονται αντιμέτωποι με ανίατες αρρώστιες και το θάνατο αγαπημένων προσώπων , όπως γονέων , παιδιών φίλων τους !
Τι άλλο να μου έρθει στο μυαλό . Ας σκεφτεί ο καθένας κι ας βάλει και τα δικά του μαζί σε αυτά..

Η απάντηση είναι μία !!!
«ΚΑΙ ΜΗ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ …»
Μα θα μου πει κανείς, τρελάθηκες ; Εσύ τα είπες σχεδόν όλα, με αποκορύφωμα να θάβει ο γονιός το παιδί του !!!
Να ρωτήσω κι εγώ με τη σειρά μου: Οι άγιοι της εκκλησίας μας ζουν ή είναι πεθαμένοι ; Ο Χριστός και η Παναγία ζουν ή όχι ; Ποιους επικαλούμαστε και ποιους δοξολογούμε ; Τα θαύματα που γίνονται καθημερινά από ποιους γίνονται ; Από ζωντανούς ή από νεκρούς ; Ο σπόρος για να ζήσει πρέπει να πεθάνει . Πρέπει να θαφτεί στο χώμα , αλλιώς δεν έχει νόημα ύπαρξης .
Πώς τα έχεις κανονισμένα έτσι, Θεέ μου ; «Τις Θεός μέγας, ως ο Θεός ημών !» όπως λέει τροπάριο της εκκλησίας .
Και τι δεν πέρασαν οι άγιοι της εκκλησίας μας «για του Χριστού την πίστη την αγία» , όπως έλεγε ο Κολοκοτρώνης . Τι βασανιστήρια φρικτά ! Άλλους έγδαραν ζωντανούς , άλλους έσερναν δεμένους σε άλογα , άλλους αποκεφάλισαν αφού ούτε φωτιά τους έκαιγε , ούτε μαχαίρια , ξυράφια και άλλα τους σκότωναν καθώς θεραπεύονταν από τον Κύριο , άλλους μαζί με τα προηγούμενα τους συκοφαντούσαν διαστρέφοντας την αλήθεια και διαβάλλοντας τους σε άρχοντες και σε κοινούς ανθρώπους . Άλλοι πάλι υπέμεναν αρρώστιες ανίατες με πόνους φρικτούς , για τις οποίες μάλιστα είχαν προσευχηθεί να τους χαριστούν . Τι τρέλα «κουβαλούσαν» αλήθεια και την «κουβαλούν» ακόμα όλοι αυτοί !
Όλοι αυτοί , λοιπόν, βλέπουν πρόσωπο Θεού . Είναι μαζί με τον Κύριό μας και ζουν την αιώνια χαρά . Για όλους αυτούς οι δοκιμασίες της επί γης ζωής τους , ήταν μια επένδυση αφιλοκερδής .
Μα υπάρχει αφιλοκερδής επένδυση ; Ναι υπάρχει . Όταν ακουμπάς τη ζωή σου ολόκληρη στο Θεό από αγάπη σε Αυτόν, ποιος ή τι είναι εκείνο που μπορεί να σου στερήσει την παντοτινή χαρά ;
Νομίζουμε ότι μόνοι μας πολεμάμε στη ζωή ; Αν ήταν έτσι ο μισόκαλος θα μας είχε ήδη συντρίψει και αφανίσει . Ο σταυρός που σηκώνουμε ουσιαστικά δεν σηκώνεται από εμάς . Εμείς «σηκώνουμε» μόνο τη σκιά του . Το κυρίως φορτίο το έχει αναλάβει ο καλός μας Ιησούς Χριστός . Όταν το κατανοήσουμε αυτό, σωθήκαμε !!!
Δεν είναι λίγο πράγμα οι δοκιμασίες που προανέφερα . Εν Χριστώ όμως μετουσιώνονται . Είναι αυτή η τρέλα, που εκεί που βλέπεις κάποιους να δοκιμάζονται μέσα σε καμίνια, αυτοί να αισθάνονται δροσιά , εκεί που βλέπεις τα σώματα γεμάτα πληγές , εκεί να θεραπεύονται !
Οι άνθρωποί μας που «έφυγαν» από τον κόσμο ετούτο, απλώς κοιμούνται. Κοιμούνται όμως , κάπως παραπάνω! Δε θα τους δούμε ξύπνιους σ’ αυτήν, ενδεχομένως , τη ζωή αλλά στην επόμενη .
Για παράδειγμα : Όλοι στο σπίτι δεν πηγαίνουμε μαζί για ύπνο . Άλλος κοιμάται στις 9:30 , γιατί έχει να σηκωθεί πρωί , άλλος κοιμάται στις 11:00 , γιατί παρακολουθεί κάποια ταινία . Άλλος στις 12:00 , γιατί διαβάζει τα μαθήματά του . Καθένας που πέφτει για ύπνο αργότερα από τους άλλους δε στεναχωριέται , που οι άλλοι κοιμούνται , διότι την άλλη ημέρα θα ξαναβρεθούν όλοι μαζί .
Έτσι συμβαίνει και με τους αγαπημένους μας , που έχουν «πεθάνει» .Έχουν «πέσει για ύπνο » νωρίτερα από εμάς , όμως την επόμενη ημέρα , που είναι η ανάσταση των νεκρών θα ξανασυναντηθούμε .
Η απουσία του φωτός είναι το σκοτάδι . Η απουσία του Χριστού από τη ζωή μας είναι η κόλασή μας είτε εδώ και τώρα , είτε εκεί και τότε .
Τα «χειρότερα» , λοιπόν , είναι να βρίσκεσαι πάνω από τη γη χωρίς Χριστό στη ζωή σου . Όλα τα άλλα είναι περαστικά . Ασφαλώς είναι περαστικά, αφού κάποια στιγμή θα περάσουμε από την παρούσα στη μέλλουσα ζωή , όπου οι δοκιμασίες παύουν να υφίστανται και υπάρχει χαρά Θεού!!!

Υ.Γ. Τα πρώτα εκατό χρόνια είναι δύσκολα"

Γαβριήλ Κωνσταντίνος
Καθηγητής Φυσικής

Στοχασμός πάνω στις Πασχάλιες ευχές (συνεργασία Κ. Γαβριήλ). A THOUGHT ON EASTER GREETINGS (by K. G.)

Οι προσωπικές ευχές (επι τη ευκαιρία ανταποδίδουμε σε όλους τους φίλους τις εγκάρδιες πασχαλινές ή αναστάσιμες ευχές τους –συχνά σταλμένες με όμορφες καρτούλες κλπ) του φίλου Κωνσταντίνου Γαβριήλ μας ήλθαν έγκαιρα με το –παραφορτωμένο τελευταία- ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Συνοδευόντουσαν και από το παρακάτω κείμενο. Είναι μια επίκαιρη συνεργασία με τον στοχασμό του συναδέλφου και φίλου του Ιστολογίου πάνω στο νόημα των πασχαλινών ευχών που παραδοσιακά όλοι μας ανταλάσσουμε αυτές τις μέρες :

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ Ή ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ;

Για να δούμε πάλι λίγο τι εννοούν οι παραπάνω εκφράσεις κι έπειτα ας αποφασίσει ο καθένας μας ποια θέλει εκ των δύο να χρησιμοποιεί τις ημέρες που τις χρησιμοποιούμε .
Ας ξεκινήσουμε από τη δεύτερη . «Χρόνια πολλά» ευχόμαστε ουκ ολίγες φορές ο ένας στον άλλο μετά την Ανάσταση του Κυρίου μας . Κατ΄ αρχήν η παραπάνω έκφραση είναι μια ευχή . Στην ευχή αυτή , ευχόμαστε στο συνάνθρωπό μας να ζήσει χρόνια πολλά . Εγώ δε θα μείνω στο «χρόνια πολλά» , αλλά θα ευχηθώ χρόνια πάρα πολλά , μα πάρα πάρα πάρα πολλά . Όσο πιο πολλά γίνεται .Τα πιο πολλά χρόνια , εγώ εύχομαι.

Και διερωτώμαι : και τι έγινε ; Όσα χρόνια και να ευχηθείς στον άλλον, αυτά κάποτε θα τελειώσουν . Είναι πεπερασμένα !!! Πάνε πέρασαν . Αυτό ήταν . Δε πάει να ζήσει κάποιος ένα εκατομμύριο χρόνια ; Δε θα το γλιτώσει αυτό που θα απευχόταν !
Έρχεται , λοιπόν , ο Κύριος μας , εκείνος που εξουσιάζει τo σύμπαν και καταργεί το θάνατο !!! Χριστός ανέστη ακούγεται παντού !!! Γεγονός , όχι ευχή . Είδηση στο άκουσμα της οποίας συνταράσσεται η οικουμένη ολόκληρη .

Σου λέει ο Κύριός μας :

«Εγώ νίκησα το θάνατο για να σου ανοίξω το δρόμο να περάσεις κι εσύ αγαπημένο μου πλάσμα !!! Είχες αδιέξοδο στην πορεία σου . Το έβλεπα . Καθόσουν και φιλοσοφούσες προσπαθώντας να βρεις ένα άνοιγμα , ένα νόημα , μιαν άκρη . Σκότιζες το μυαλουδάκι σου με σκέψεις , με τεχνικές , με , με , με … που όχι μόνο σε κούραζαν, αλλά σε οδηγούσαν σε πλάνες ένεκα του πονηρού .

Εδώ Είμαι αναστημένος . Νά μαι . Τι κάθεσαι ; Παράτησέ τις κι έλα μαζί Μου . Αυτό , που έψαχνες εντέλει το βρήκες . Μάλλον καλύτερα σου φανερώθηκε . Εγώ στο φανερώνω και σου διανοίγω την οδό . Ακολούθησέ με .

Είμαι ο Διασώστης που περίμενες να έρθει να σε πάρει μέσα από τα φουρτουνιασμένα κύματα , που σε ταλαιπωρούσαν και σε απειλούσαν με θάνατο. Πιάσε το σωσίβιο ( το Σταυρό Μου ), που σου πετάω κι άσε Με να σε τραβήξω έξω από τον κίνδυνο . Σου παρέχω ασφάλεια και γαλήνη . Ανέβα πάνω στο σωστικό σκάφος ( την Εκκλησία ) Μου .Τέρμα η πάλη με τα μανιασμένα κύματα. Τέρμα ο φόβος από τα σκυλόψαρα και τους καρχαρίες .
Μην αμφιβάλεις Εγώ είμαι Εκείνος που περίμενες . Μη με μπερδεύεις με τους ψεύτες , που σου υποσχέθηκαν τα ίδια με μένα . Πάνε αυτοί . Κατατροπώθηκαν . Κανένας τους δε νίκησε το θάνατο. Σου πουλούσαν φύκια για μεταξωτές κορδέλες .

Νά τα σημάδια της λόγχης και των καρφιών . Να τα σημάδια από το αγκάθινο στεφάνι . Δε θυμάσαι που στο είχα προειπεί ότι θα ξαναρθώ σε τρεις ημέρες ; Δε σου είχα πει τι θα συνέβαινε πριν ακόμη συμβεί ; Θυμάσαι τους εξευτελισμούς και την κοροϊδία ; Τα ραπίσματα ; Το σταυρό ; Τη λόγχη ; Την ταφή ; Να τώρα και το καλύτερο όλων . Η ανάστασή Μου !!!
Μη χάνεις άλλο χρόνο, είσαι κατάκοπος . Τέλος τα βάσανα . Πάμε, ήρθε επιτέλους η ώρα της σωτηρίας σου »...

Εδώ , λοιπόν , μιλάμε για ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ κι όχι απλώς για χρόνια πολλά…

Λοιπόν ; Τι λέτε ; «Χριστός ανέστη» ή «χρόνια πολλά» ;

Γαβριήλ Κωνσταντίνος
Καθηγητής Φυσικής

ΜΙΑ ΣΚΕΨΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΦΕΤΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (συνεργασία Κ. Γαβριήλ). A THOYGHT ON THIS YEAR’S CHRISTMAS DAY (by K. G.)

ΜΙΑ ΣΚΕΨΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΦΕΤΙΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ (συνεργασία Κ. Γαβριήλ).
A THOYGHT ON THIS YEAR’S CHRISTMAS DAY (by K. G.) and a Video

Η συνειδητοποίησι οτι ο Ιησούς Χριστός είναι ο αίρων την αμαρτία του κόσμου, και οτι μέσα σε εκείνο το "του κόσμου" είμαστε κι εμείς και οι όποιες μέλλουσες γενεές των ανθρώπων, συγκλονίζει τον φίλο, συνάδελφο και συνεργάτη Κωνσταντίνο και αυτός μας προσφέρει το παρακάτω γεμάτο ευγνώμονα στοχασμό κείμενό του:


ΤΙ ΠΑΤΕΡΑΣ !!!
Με αφορμή κάτι που είπε ο π. Ανδρέας Κονάνος , ότι δηλαδή όταν σταυρώθηκε ο Χριστός το έκανε για τις αμαρτίες και των προηγουμένων αλλά και των επομένων ανθρώπων έως τη δευτέρα παρουσία , ήρθαν αλλεπάλληλες σκέψεις στο μυαλό μου . Όχι ότι είπε κάτι που δεν ξανακούστηκε ποτέ , αλλά είναι ορισμένες φορές που ακούς κάτι ειπωμένο με έναν τρόπο , που σε κάνει να συνειδητοποιήσεις κάτι ,που ενώ το γνώριζες , εκείνη τη στιγμή σου προκαλεί εσωτερική δόνηση , κατά Θείο ίσως τρόπο.
Έρχονται Χριστούγεννα σε λίγες ημέρες και το μυαλό μου χωρίς να το θέλω πηγαίνει σε όλη την επίγεια διαδρομή του Κυρίου μας . Γεννιέται από γυναίκα παρθένο , η οποία ακόμη και μετά τη γέννηση του βρέφους παραμένει αδιάφθορη . Ο παρθενικός υμένας παραμένει άθικτος !!! Απορώ κι εξίσταμαι , όπως είπε και ο αρχάγγελος Γαβριήλ όταν της ανήγγειλε το ευχάριστο γεγονός της συλλήψεώς Του .
Έρχεται με σκοπό να πάθει. Να βασανιστεί , να σηκώσει στο κορμάκι Του τη βρωμιά όλων των ανθρώπων . Εκείνων προ του ερχομού του αλλά και μετά από αυτόν , έως ότου ξαναρθεί . Κάθε δική μας αμαρτία προκαλεί σε Εκείνον πόνο κι ας μη βρίσκεται εδώ σήμερα εν σώματι . Επάνω στο σταυρό κομμάτι αυτού του πόνου αποτελεί και μία δική μου αμαρτία . Μια αμαρτία που εγώ κάνω σήμερα . Γεννιέται και σταυρώνεται προκαταβολικά για κάτι που εγώ θα έκανα 2000 περίπου χρόνια μετά .
Ξεπλένει με το αίμα Του τη δική μου ακαθαρσία εκ των προτέρων . Μου δίνει σήμερα μέσα από τη Θεία Λειτουργία να καταλάβω ότι γεννιέται σήμερα για μένα τον Κώστα , σταυρώνεται και κάθε τι που έκανα εγώ από την τελευταία φορά που εξομολογήθηκα μέχρι τώρα που θέλω να κοινωνήσω , τον πονάει αφάνταστα .Όσο εύκολα πέφτω εγώ στην αμαρτία , τόσο πρόθυμα Εκείνος γεννιέται και σταυρώνεται για να μου την ξεπλύνει . Πολύ δε μου πέφτει ένας ολόκληρος Θεός να ασχολείται μαζί μου ; Εδώ μια χάρη ζητάς από κάποιον να σου κάνει κι εκείνος ενδέχεται να σου δείξει τα δόντια του , να σε αγνοήσει και πολλά άλλα … Κι έρχεται ο Μέγιστος και παίρνει τη μορφή μου για να καθαρίσει εμένα αντί αυτό να το κάνω εγώ .
Αντί , δηλαδή , Εκείνος να σταυρώσει εμένα για τις αμαρτίες μου , ώστε να ξεχρεώσω σταυρώνεται Αυτός κι εγώ «την περνάω ζάχαρη» που λένε …
Βέβαια θα πει κανείς , «οι δοκιμασίες , οι αρρώστιες, οι αδικίες , οι αχαριστίες των άλλων προς εμάς , οι κακουχίες , δεν είναι για εμάς ένα μαρτύριο το οποίο «ξεπλένει» τις αμαρτίες μας ; »
Η απάντηση είναι ΟΧΙ . Χωρίς τη δική Του θυσία οι δικές μας προσπάθειες δε θα είχαν αντίκρισμα . Θα ήταν σα να εργαζόμασταν σε κάποια εργασία , αλλά στο τέλος του μήνα δε θα παίρναμε μισθό.
Να πω και κάτι άλλο όμως . Τα βάσανα αυτής της ζωής όταν έχουν μέσα τους Χριστό μετουσιώνονται σε ευχάριστες ενασχολήσεις . Ξέρει Εκείνος σαν πατέρας και σαν εκπαιδευτικός τι είμαστε ικανοί ο καθένας ξεχωριστά να κάνει και αυτό μας δίνει .
Επομένως όταν γνωρίζουμε ότι μας προκύπτει κάτι που από πριν ξέρουμε ότι μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε , τι άγχος και σε ποια στενοχώρια αξίζει να περιέλθουμε ; Έρχεται ο Χριστός και βάζει ένα «Χ»( εκ του ΧΡΙΣΤΟΣ ) πάνω σε αυτά και με θαυμαστό τρόπο γίνονται Χάρμα . Αλλάζουν μορφή !!!
Δε θα θέλαμε να ξέρουμε ( αν και μας το έχει αποκαλύψει σε πολλά σημεία της Γραφής με αποκορύφωμα την Αποκάλυψη στον Ιωάννη ) τι θα μας περίμενε αν δε σαρκωνόταν ο Θείος Λόγος , δε σταυρωνόταν και δεν ανασταινόταν.
Αν υπήρχε τρόπος να μας έδειχνε ο Κύριος δίπλα - δίπλα στα «βάσανα» αυτής της ζωής , τις θλίψεις και τα βάσανα της επόμενης χωρίς το γεγονός της ελεύσεώς Του , είμαι σίγουρος πως κάθε στιγμή θα Τον δοξάζαμε που μας αξίωσε τέτοιας τιμής . Που μας αξίωσε αυτών των μηδαμινών δυσκολιών της παρούσης ημέρας .
Τι ΠΑΤΕΡΑΣ !!!


Γαβριήλ Κωνσταντίνος
Καθηγητής Φυσικής
Διασώστης

ΧΡΙΣΤΟΣ ΓΕΝΝΑΤΑΙ: Greek Orthodox Christian Chant (1/2)

Η ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ: ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΩΝ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ. 8th Nonember; The Gathering -Synaxis- of Archangels and Angels

Μια ματιά στο εορτολόγιο της Εκκλησίας μας και διαπιστώνουμε πως σήμερα είναι η «ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΩΝ ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ,
ΚΑΙ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΣΩΜΑΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ», κάτι για το οποίο αξίζει να σταθούμε με κάποιον σχολιασμό.



Η χριστιανικήν Εκκλησία (και μάλιστα όλα σχεδόν τα δόγματα) θεωρούν τους ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥΣ ως ανώτερα πνευματικά όντα με μυστηριώδη, αγγελική, φύσι, αλλά πάντως στην υπηρεσία των υψηλών εντολών του Θεού και σε περίοπτη θέσι ανάμεσα στις άλλες αγγελικές τάξεις.




Στην καθ’ ημάς Ανατολική Εκκλησία, τους Αρχαγγέλους τους ονομάζουμε και Ταξιάρχες, και τιμούμε κατ’ εξοχήν δύο εξ αυτών κάθε 8η Νοεμβρίου. Τον αρχάγγελο Μιχαήλ και τον αρχάγγελο Γαβριήλ.

Αξίζει να σημειώσουμε πως η μεν Καθολική Εκκλησία αποδίδει τιμή και στον τρίτο (τον αναγνωρισμένο και από την πρώτη εποχή της Εκκλησίας μας) αρχάγγελο, τον Ραφαήλ, αρκετές δε από τις διάφορες ομολογίες των Διαμαρτυρομένων – ενώ αποκλείουν κάθε ιδιαίτερη τιμή σε αγίους αλλά και (αρχ)αγγέλους – αναγνωρίζουν και άλλους (αναφέρουμε ενδεικτικά τον Ουριήλ).





Χρήζει επεξηγήσεως -πιθανόν- η προαναφερθείσα ονομασία της σημερινής εορτής:
"Σύναξις ΜΙΧΑΗΛ ΚΑΙ ΓΑΒΡΙΗΛ".
Προφανώς δεν πρόκειται για κάποια μυστική συγκέντρωσι των σεβάσμιων ουράνιων αυτών πλασμάτων. Η λέξι «σύναξις» θα πρέπει να νοηθή -- όπως και σε άλλες περιπτώσεις – ως συνάθροισι των πιστών προς πανηγυρικό εορτασμό ιερών προσώπων. Εν προκειμένω όχι μόνον των «Αρχιστρατήγων», αλλά και των άλλων αγγέλων: «ΚΑΙ ΠΑΣΩΝ ΤΩΝ ΑΣΩΜΑΤΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ».

Αλλά ας κλείσουμε το σημερινό σημείωμά μας υμνολογικά [και μάλλον θα χρειαστή να επανέλθουμε].

ΜΙΧΑΗΛ (Τροπάριον Εσπερινού)
Ὁ ποιῶν τοὺς Ἀγγέλους σου, ὥς περ γέγραπται πνεύματα,
καὶ τοὺς λειτουργοῦντάς σοι φλόγα πύρινον,
μέσον ταγμάτων πρωτεύοντα, ἀνέδειξας Κύριε,
σοῦ τῶν Ἀρχαγγελικῶν, Μιχαὴλ Ἀρχιστράτηγον,
σοῦ τοῖς νεύμασι, καθυπείκοντα Λόγε,
καὶ τὸν ὕμνον, τὸν τρισάγιον ἐν φόβῳ,
ἀναφωνοῦντα τῇ δόξῃ σου.

ΓΑΒΡΙΗΛ (Τροπάριον Εσπερινού)
Θρόνῳ παριστάμενος, τῆς τρισηλίου θεότητος,
καὶ πλουσίως λαμπόμενος, ταῖς θείαις λαμπρότησι,
ταῖς ἐκπεμπομέναις, ἀπαύστως ἐκεῖθεν,
τοὺς ἐπὶ γῆς χαρμονικῶς, χοροστατοῦντας καὶ εὐφημοῦντάς σε,
παθῶν ἀχλύος λύτρωσαι, καὶ φωτισμῷ καταλάμπρυνον,
Γαβριὴλ Ἀρχιστράτηγε, πρεσβευτὰ τῶν ψυχῶν ἡμῶν.

ΤΑΞΙΑΡΧΩΝ (Ἀπολυτίκιον, Ἦχος δ')
Τῶν οὐρανίων στρατιῶν Ἀρχιστράτηγοι, δυσωποῦμεν ὑμᾶς ἡμεῖς οἱ ἀνάξιοι, ἵνα ταῖς ὑμῶν δεήσεσι, τειχίσητε ἡμᾶς, σκέπῃ τῶν πτερύγων, τῆς ἀΰλου ὑμῶν δόξης, φρουροῦντες ἡμᾶς προσπίπτοντας, ἐκτενῶς καὶ βοῶντας· Ἐκ τῶν κινδύνων λυτρώσασθε ἡμᾶς, ὡς Ταξιάρχαι τῶν ἄνω Δυνάμεων.