«Αυτά Τα Χέρια»: Ένα καυτό κείμενο για καθαρά γάντια και βρώμικα πολιτικά χέρια, του αεροβάτου Αιθεροβάμονος. Un articolo nuovo sulle mani sporche dei politici, da Eterovamon, nostro collaboratore.

 1                                          ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ

         Φίλοι, γεια σας!  

  Δεν πέρασαν πολλές μέρες από τα τελευταία μου κείμενα και αποφάσισα να «ξαναχτυπήσω». Είπα να ρίξω μερικές φραστικές μολότωφ στην Τρόϊκα και στα συνάφια της. Η αφορμή ήταν το γνωστό τραγούδι του Μανώλη Μητσιά « Αυτά τα χέρια» που ταιριάζει απόλυτα με το σκυλολόϊ της Μέρκελ και με τις πρακτικές τους.

  Η α΄ στροφή του τραγουδιού λέει: « - Ποια χέρια πήραν τα κεριά κι ήρθε ξανά το βράδυ. Και δεν μπορεί η παρηγοριά να με βρει στο σκοτάδι». Ένα από τα πιο βασικά μέτρα είναι το χαράτσι της ΔΕΗ, που για χάρη του μας κόβουν το ρεύμα και μας αφήνουν στα μαύρα σκοτάδια χωρίς φως, χωρίς θέρμανση, χωρίς ελπίδα, χωρίς παρηγοριά.

  Το ρεφραίν λέει: «- Αυτά τα χέρια είναι δικά σου και τάχεις στείλει για με δικάσουν. Είναι μαχαίρια πούχουν το όνομά σου, αυτά τα χέρια , τα χέρια τα δικά σου». Είναι τα χέρια των τροϊκανών που μας στραγγαλίζουν μέρα με τη μέρα, μας κόβουν το οξυγόνο. Κάθε μέρα ξεπουλάνε τη ζωή μου  κι όλο σφίγγουν τη θηλιά μες στην ψυχή μου. Είναι χέρια επώνυμα και είναι τα όργανα των νόμιμων εκτελεστών, της ΝΟΜΙΜΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ! Αυτούς τους ελεεινούς τρομοκράτες δεν τους πειράζει κανένας!

  Η β΄ στροφή λέει: «- Ποια χέρια γίνανε σπαθιά, Χριστέ και Παναγιά μου, κι από το στήθος μου βαθιά θα κόψουν την καρδιά μου». Κάθε μέρα την καρδιά μου να πληγώνουν και τα λάθη τους σε μένα να φορτώνουν. Έχουν παραδεχθεί επανειλημμένα πως για τη χώρα μας τα προγράμματά τους βγήκαν ΛΑΘΟΣ. ¨Όμως, δεν αλλάζουν τακτική, γιατί τους βολεύει να μας ρουφάνε το αίμα. Στο κάτω κάτω η μεγάλη μάζα του λαού, ο απλός κοσμάκης, οι μεροκαματιάρηδες και οι ταλαίπωροι μισθωτοί και συνταξιούχοι δεν είναι αυτοί που έκλεψαν, αλλά είναι αυτοί που πληρώνουν το μάρμαρο!!!  

  Ένα άλλο τραγουδάκι με ιστορία μας λέει: «- Τα δυο σου χέρια πήρανε βεργούλες και με δείρανε». Έχουν πιάσει το μαστίγιο και βαράνε το δόλιο ανθρωπάκο. Που σε πονεί και που σε σφάζει. Έχουμε πέσει στα χέρια σαδιστών.

2    Η μουσική μας παράδοση  κυρίως με τα λαϊκά μας τραγούδια κάνει αμέτρητες αναφορές ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ:

·       (Είμαι αετός χωρίς φτερά): «- Μα ένα χέρι λατρεμένο, ένα χέρι λατρευτό, μου τα κόβει τα φτερά μου, για να μη ψηλά πετώ». Βέβαια, εμείς κάνουμε μια μικρή διασκευή και λέμε: Μα ένα χέρι αγριεμένο, ένα χέρι φοβερό μου τα κόβει τα φτερά μου… κ.λ.π.

·       (Τα μουτζουρωμένα χέρια): «-Τα μουτζουρωμένα χέρια με τους ρόζους τα χοντρά είναι χέρια τιμημένα κι ας μην είναι καθαρά». Εμείς λέμε για τους ντόπιος και ξένους ΛΥΚΟΥΣ: Τα αιματωβαμένα χέρια με κάτι νύχια σουβλερά είναι χέρια λερωμένα και ποτέ τους καθαρά. Αλήθεια, είσαστε σίγουροι πως υπάρχουν χέρια καθαρά μέσα σε όλη αυτή τη βρωμιά της κοινωνικοπολιτικής μας ζωής; Φάε κι εσύ, να φάω κι εγώ , να φάνε κι οι άλλοι. Να φάει κι ο Χατζηπετρής! Κάτι τέτοιο θα μας έλεγε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης αν τραγουδούσε τώρα.

·       (Άσπρο πουκάμισο φορώ): «- Έχω καεί, έχω ψηθεί στα χέρια τα δικά σου». Αυτό το αφιερώνω ατόφιο στο αξιότιμο ΚΟΥΒΕΡΝΟ μας και , φυσικά στην ΑΓΚΕΛΑ. Όπως, πάμε μόνο μαύρα θα φοράμε στο εξής πενθώντας για τη χαμένη τιμή της Ελλάδας. Μας πήραν και τα …σώβρακα…

·        ΟΛΑ ΑΠΟ ΧΕΡΙ ΚΑΜΕΝΑ: (Βασίλης Παπακωνσταντίνου): Αυτό κι αν είναι το τραγούδι που ταιριάζει «γάντι» σε όλες τις μαραθώνιες διαπραγματεύσεις με την τρόϊκα. Αφού όλα είναι από πριν συμφωνημένα , υπογεγραμμένα και ξεπουλημένα, ΜΗΔΕΝ ΣΤΟ ΠΗΛΙΚΟΝ.

·        Τα ξένα χέρια είναι μαχαίρια: Κάθε μέρα κόβουν κι ένα κομμάτι μας οι ΧΑΣΑΠΗΔΕΣ του ΓΙΟΥΡΟΓΚΡΟΥΠ. Μας έχουν βάλει στην κρεατομηχανή και μας αλέθουν καλά. Γινόμαστε καλός κιμάς για τα ΒΡΩΜΟΣΚΥΛΑ που τρέφονται από τις σάρκες μας. Έχουμε καταντήσει σκυλοτροφή για την ΑΓΕΛΗ των αγριόσκυλων και των λύκων που μας τριγυρίζει και μας επιτίθεται ανελέητα.

   Από τον καιρό της χούντας κάποιος υπουργός της Εθνοσωτήριας κυβέρνησης των συνταγματαρχών είχε φτιάξει το σλόγκαν: «- ΧΕΡΙΑ ΚΑΘΑΡΑ» και το διαλαλούσε παντού.

 

3          Όμως, κάθε λογικός άνθρωπος , που έζησε την χούντα, γνωρίζει καλά και δεν πρέπει  να ξεχνά ότι η ληστοσυμμορία της ελληνικής χούντας μόνο καθαρά χέρια δεν είχε. Είχε κατασπαράξει και καταληστεύσει αυτό τον δόλιο τόπο με τα όργια που έκανε. Μόνο αυτοί που δεν βίωσαν και δεν ενδιαφέρθηκαν να μάθουν, ισχυρίζονται πως μια χούντα μας χρειάζεται. Και όσοι την είχαν ζήσει και υποστηρίζουν το ίδιο, αυτοί είναι εντελώς απαράδεκτοι και ανεγκέφαλοι. Όταν πονάει το κεφάλι σου, δεν το κόβεις, αλλά το γιατρεύεις. Αναντίρρητα η Δημοκρατία μας είναι βαριά άρρωστη, γιατί απλά η κοινωνία μας είναι σάπια. Τους κλέφτες εμείς τους ψηφίζουμε, γιατί ενδιαφερόμαστε μόνο για το ατομικό μας συμφέρον. Ζήσε εσύ και άφησε τους άλλους να πεθάνουν. Αυτό είναι το ΠΙΣΤΕΥΩ του σημερινού νεοέλληνα στην συντριπτική πλειοψηφία μας. Στο χέρι μας-  πάλι στα χέρια καταλήγουμε- είναι να αλλάξουμε τον εαυτό μας, την κοινωνία μας, την πολιτική μας . Ο Τζων Λένον είχε πει: « - Νομίζω πως η κοινωνία μας κυβερνάται από ανθρώπους τρελούς με παρανοϊκές ιδέες. Είναι όμως δική μου ευθύνη να στείλω τον κάθε τρελό εκεί που του ταιριάζει».  
Πίσω από αυτά που μας λένε κρύβονται πολιτικές τακτικές και επιχειρηματικά συμφέροντα που ενδιαφέρονται μόνο να κερδοσκοπούν σε βάρος του ελληνικού λαού. Η πραγματικότητα είναι ιδιαίτερα τραγική: Εκατομμύρια Έλληνες έχουν φτάσει ήδη στο σημείο να μην ενδιαφέρονται αν θα είμαστε στο ευρώ ή στη δραχμή, γιατί πολύ απλά ζουν την απόλυτη φτώχεια, την ανεργία, το φόβο. Έχουν καταλάβει πως με τα μνημόνια, είτε με ευρώ είτε με δραχμή, η ζωή τους έχει πτωχεύσει και έχει ναυαγήσει. Πώς να πιστέψουν όλοι αυτοί πως υπάρχουν ΚΑΘΑΡΑ ΧΕΡΙΑ; Οι πολλοί δυστυχούν, γιατί οι λίγοι ανίκητοι ολιγάρχες πρέπει να κερδίζουν. Οι μακελάρηδες με τα «καθαρά» χέρια θεωρούν πως ΑΝΑΠΤΥΞΗ σημαίνει το να πετσοκόβουν μεροκάματα, να καταργούν συλλογικές συμβάσεις, να μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, να χρησιμοποιούνται οι εργαζόμενοι σε συνθήκες ΜΕΣΑΙΩΝΑ με αμοιβές- χαρτζιλίκι σαν δούλοι. Γι’ αυτό, όταν έρθει η δική σου ώρα, χτύπα τους με το ΧΕΡΙ ΣΟΥ, με τη γροθιά σου για να αλλάξεις το μέλλον σου. Τον πεινασμένο, που σου άρπαξε το ψωμί σου, τον αντιμετωπίζεις σαν εχθρό. Μα τον κλέφτη, που δεν πείνασε ποτέ του, δεν ορμάς να τον αρπάξεις απ’ το λαιμό. Γιατί;   

ΓΙ’ ΑΥΤΟ, ΠΑΡΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΧΕΡΙΑ!!!

 Για το γνήσιο της υπογραφής :
ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ (ΑΕΡΟΒΑΤΗΣ)

"Αυτά τα χέρια". Μανώλης Μητσιάς (Δ. Μούτση, Λευτ. Παπαδόπουλου)

«Ρομά και … “Γύφτοι”», ένα χρονογράφημα από τον Αιθεροβάμονα. “Rom e …Zingari”; Testo di cronaca da Eterovamon, collabolatore di Neos Palamidis

ΡΟΜΑ  ΚΑΙ  … «ΓΥΦΤΟΙ»

( Επίκαιρο σχόλιο )

1                                        

    Ένα από τα άπειρα δείγματα φυλετικού ρατσισμού, εγωπάθειας, φιλαυτίας, αρρωστημένης ξιπασιάς, μεγαλομανίας -και δεν ξέρω τι άλλο- είναι η στάση μας απέναντι στη ράτσα που επίσημα είναι γνωστή με την επωνυμία ΡΟΜΑ. Τους αντιμετωπίζουμε με το χειρότερο τρόπο εμείς οι πολιτισμένοι, οι καλλιεργημένοι, οι Χριστιανοί(;).

   Τους μισούμε , γιατί είναι διαφορετικοί, γιατί είναι παραβατικοί, γιατί είναι μελαψοί, γιατί είναι βρώμικοι, αγράμματοι, αντισυμβατικοί, αντικυριλέδες, αντικομφορμιστές, ιδιόρρυθμοι, γιατί κλέβουν, γιατί ζητιανεύουν κ.λ.π. Χρησιμοποιούμε τη λέξη ΓΥΦΤΟΣ με ύφος περιφρονητικό, υπεροπτικό εμείς οι πολιτισμένοι, οι καθωσπρέπει, οι νομοταγείς, οι «καθαροί», οι περιποιημένοι, οι «μορφωμένοι». Η κανονική ονομασία τους είναι ΡΟΜΑ η ΡΟΜ(=άνδρας, σύζυγος). Η ονομασία ΓΥΦΤΟΣ αποτελεί παραφθορά της λέξης Αιγύπτιος, λόγω του μελαψού χρώματός τους. Δυστυχώς, εμείς οι ΜΠΑΛΑΜΟΙ(= οι μη τσιγγάνοι, οι λευκοί) λέμε τη λέξη «γύφτος» για να βρίσουμε, να υποβαθμίσουμε, να χλευάσουμε. Γινόμαστε ρατσιστές θεωρώντας πως εμείς είμαστε ανώτερη φυλή. Αυτό κάτι μου θυμίζει. Τους αποκλείουμε από την κοινωνική μας ζωή, τους εμποδίζουμε να μάθουν γράμματα, δεν τους θέλουμε σε καλές δουλειές, δεν τους βάζουμε στο σπίτι μας, τους περιθωριοποιούμε, τους απομονώνουμε, τους φτύνουμε, τους πετάμε στον κοινωνικό «Καιάδα», στα κοινωνικά απόβλητα. Όταν , όμως, θέλουμε κάποια «εξυπηρέτηση»- βλέπε παράνομη υιοθεσία κ.α., τότε μας είναι χρήσιμοι.

  Όπως και να το κάνουμε, μονός καβγάς δεν γίνεται. Ποτέ δεν φταίει μόνο η μία πλευρά. Η αλήθεια πάντα βρίσκεται στη μέση. Σκεφθήκαμε ποτέ ότι η χαρακτηριστική συμπεριφορά τους, ο ξεχωριστός τρόπος ζωής τους είναι η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ τους απέναντι στη δική μας ΑΡΝΗΣΗ; Μήπως γίνονται όλο και πιο παραβατικοί, επειδή αντιμετωπίζουν τη δική μας προκατάληψη: Ο ΚΑΛΟΣ ΜΠΑΛΑΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΚΟΣ ΓΥΦΤΟΣ. Στα μικρά παιδιά που ατακτούν ή δεν τρώνε το φαγητό τους τι λέμε; «- Κάτσε φρόνιμα, γιατί θα σε δώσω στο γύφτο».

2

Από τη νηπιακή ηλικία μας μαθαίνουμε να θεωρούμε κακό το τσιγγάνο, γιατί δεν είναι σαν κι εμάς. Σκεφθήκαμε ποτέ ότι οι Ρομά μας βλέπουν σαν ασπρουλιάρηδες; Εμείς είμαστε οι ωραίοι κι αυτοί οι άσχημοι. Εμείς είμαστε οι έξυπνοι κι αυτοί είναι καθυστερημένοι. Εμείς έχουμε δικαιώματα κι αυτοί όχι. Φτάνει πια! Όχι άλλο κάρβουνο!

  Δεν βλέπουμε πως ζουν μέσα στις λάσπες, φτωχοί , αμόρφωτοι, παραγκωνισμένοι, περιφρονημένοι, στα απόνερα του κόσμου ξεπλυμένοι δαγκώνουν με οργή την αλυσίδα που είναι δεμένοι…

Αναγκάζονται να χρησιμοποιούν πονηριά απέναντι στο σάπιο κράτος:

Διακινούν ναρκωτικά

Κάνουν αγοραπωλησίες παιδιών

Κάνουν κλοπές

Παίρνουν επιδόματα με τεχνάσματα

Γενικά μας πετούν πέτρες.

  
Και η άλλη όψη του νομίσματος: - Είναι καταπληκτικοί έμποροι από μικρή ηλικία. Τα παιδιά τους από μικρά ζουν στο δρόμο, είναι μέσα στη πιάτσα, πουλάνε στις λαϊκές αγορές οτιδήποτε για λίγα ευρώ. Ανάλογα με την εποχή και το εμπόρευμα: Το φθινόπωρο και την Άνοιξη πουλάνε λουλούδια, γλάστρες και χώμα. Το χειμώνα πουλάνε χαλιά. Τα Χριστούγεννα πουλάνε διάφορα μικροπράγματα που ταιριάζουν στη συγκεκριμένη γιορτή. Το Πάσχα πουλάνε κάρβουνα για τον οβελία και λαμπάδες για την Ανάσταση. Όλο το καλοκαίρι πουλάνε τραπέζια και καρέκλες για τις βεράντες μας, καρπούζια, πατάτες και άλλα. Όλο το χρόνο, χειμώνα  - καλοκαίρι γυρίζουν και μαζεύουν παλιά πράγματα για να βγάλουν μεροκάματο.

Δεν είναι ανάγκη να κάνουμε ανάλυση των μέτρων από την πλευρά της Πολιτείας: Σπίτια, δουλειές, μόρφωση για τα παιδιά τους κ. α. Βέβαια, υπάρχουν και κακοποιά στοιχεία ανάμεσά τους, που χρειάζονται ανάλογη αντιμετώπιση. Μήπως, ανάμεσά μας δεν υπάρχουν επίσης κακοποιά στοιχεία; Έχουμε κι εμείς κάτι δικά μας «μπουμπούκια» για βραβείο Όσκαρ!

3

      Όμως, πώς είναι δυνατό και λογικό να περιμένουμε από το αξιότιμο κράτος να εκπολιτίσει και να νοικοκυρέψει τους Ρομά, όταν κάθε μέρα  το ίδιο κράτος μεταβάλλει μεθοδικά με αύξουσα γεωμετρική πρόοδο όλο και περισσότερους από εμάς σε «γύφτους» λευκού χρώματος; 
Μας μειώνει συνεχώς τους μισθούς κα τις συντάξεις, μας βάζει σε διαθεσιμότητα και μας απολύει (Μας παίρνει τη δουλειά μας), μας εξαθλιώνει, μας απαξιώνει ως πολίτες και ως ανθρώπους. Και το αποκορύφωμα: Με νέα ρύθμιση ,για χρέη προς το Δημόσιο, η Εφορία θα μας παίρνει το σπίτι μας. Επομένως γρήγορα θα γίνουμε σαν του Ρομά: Πλάνητες και ανέστιοι, άστεγοι και συσσιτιζόμενοι (σιτιζόμενοι στα συσσίτια). Και πολλοί πέφτουν στο τελευταίο σκαλοπάτι του εξευτελισμού: ΨΑΧΝΟΥΝ ΓΙΑ ΦΑΓΗΤΟ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ. Ήδη, πολλοί από εμάς έχουν ξεπέσει στις παραπάνω κατηγορίες. Επομένως, όποιος χάσει το σπίτι του από κατάσχεση τράπεζας ή της εφορίας, ας πάρει το ιγκλού ή την οικογενειακή σκηνή κάμπινγκ – κατάλοιπο των καλών ημερών- και θα γίνει σωστός γύφτος , γιατί Ρομά δεν μπορεί να γίνει για καθαρά φυλετικούς λόγους. Και, όπως λέει κι ένα τραγούδι : « Με τα χέρια του και την καρδιά του θα φτιάχνει τσαντήρια στα όνειρά του».  Και παράλληλα υπάρχουν πολλά ακίνητα στην κατοχή του κράτους, που μένουν αναξιοποίητα από την αδιαφορία- ανικανότητα και τον απέραντο ωχαδελφισμό των αρμόδιων, αλλά ανεύθυνων ατόμων.

   
Καθημερινά, βλέπουμε να σέρνονται στους δρόμους ανθρώπινα ναυάγια, που όπως λέει κι ο Καρυωτάκης είναι ΝΕΚΡΟΙ ΠΟΥ ΜΟΝΟ Η ΚΑΘΙΕΡΩΣΗ ΤΟΥΣ ΛΕΙΠΕΙ. Τους βλέπουμε να απλώνουν το χέρι δείχνοντας την εικόνα της απόλυτης εξαθλίωσης, της απώλειας κάθε ίχνους αξιοπρέπειας. Άνθρωποι μονάχοι σαν το ξεκομμένο στάχυ. Πόσα μικρά παιδιά εξαναγκάζονται να ζητιανεύουν ή να κάθονται ώρες μέσα στο δρόμο παίζοντας μουσική αντί να βρίσκονται σε ένα σχολείο ή σε ένα ζεστό σπιτικό με ένα πιάτο φαγητό. Η κοινωνική ισοπέδωση προχωρεί με ταχύτατους ρυθμούς: ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΟΙ ΡΟΜΑ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΟΙ ΛΕΥΚΟΙ ΓΥΦΤΟΙ ΝΕΑΣ ΚΟΠΗΣ…

                                                               ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ  (ΑΕΡΟΒΑΤΗΣ)

Κώστας Χατζής - ΤΟ ΓΥΦΤΑΚΙ (English Subtitles) 1980

ΤΟ ΓΥΦΤΑΚΙ.

Νεογέννητο βλαστάρι λερωμένο,

στα απόνερα του κόσμου ξεπλυμένο,

δεν έμαθε βιβλίο να διαβάζει,

γυφτάκι, ο λαός μας το φωνάζει.

Δεν έμαθε βιβλίο να διαβάζει,

γυφτάκι, ο λαός μας το φωνάζει.

Γυφτάκι, ο λαός μας το φωνάζει,

δεν έμαθε βιβλίο να διαβάζει.

«Γυφτάκι, χόρεψέ μας τσιφτετέλι,

να φας ένα κομμάτι απ' το καρβέλι.

Κι' αυτό, σαν πιθηκάκι μαθημένο,

δαγκώνει τον χαλκά που είναι δεμένο.

«Γυφτάκι, χόρεψέ μας τσιφτετέλι,

να φας ένα κομμάτι απ' το καρβέλι!

Να φας ένα κομμάτι απ' το καρβέλι,

γυφτάκι, χόρεψέ μας τσιφτετέλι».

Το βράδυ, στη μεγάλη την πλατεία,

το πιάσανε να κάνει επαιτεία,

σε κάτι λεπτεπίλεπτους τουρίστες

πού 'μοιαζαν περισσότερο μ' αρτίστες.

Σε κάτι λεπτεπίλεπτους τουρίστες

πού 'μοιαζαν περισσότερο μ' αρτίστες,

πού 'μοιαζαν περισσότερο μ' αρτίστες σε κάτι λεπτεπίλεπτους τουρίστες.

«Γυφτάκι, σε κοιτάζουν οι ανθρώποι,

ρεζίλι θα γενούμε στην Ευρώπη!

Γυφτάκι, δύο πήχες όλο κι' όλο

ποιος σού 'μαθε της ζητιανιάς το ρόλο!

Γυφτάκι, σε κοιτάζουν οι ανθρώποι,

ρεζίλι θα γενούμε στην Ευρώπη!

Ρεζίλι θα γενούμε στην Ευρώπη,

γυφτάκι, σε κοιτάζουν οι ανθρώποι!».

«Αφέντη, αν μου δώσεις δυο δραχμούλες,

θα κάνω δεκαπέντε κωλοτούμπες!

Αφέντη, αν μου δώσεις και τσιγάρο,

θα κάτσω σαν μαϊμού να το φουμάρω!

Αφέντη, δώσε δύο δραχμούλες

και θα κάνω δεκαπέντε κωλοτούμπες!

Αφέντη, αν μου δώσεις και τσιγάρο,

θα κάτσω σαν μαϊμού να το φουμάρω!».

«Αφέντη που με βάζεις και χορεύω,

εσύ με έμαθες να ζητιανεύω!

Εσύ με έμαθες να ζητιανεύω!

Αφέντη που με βάζεις και χορεύω!».

Τραγούδι του Κώστα Χατζή

 

“Success Story”: Το χρονογράφημα-επιστροφή του "αεροβάτη"-συνεργάτη μας, Αιθεροβάμονα.

«Κι ας μας φωνάζουν αεροβάτες

Φίλε μου, όσοι δεν ένιωσαν ποτέ, με τι

Σίδερο, με τι πέτρες, τι αίμα, τι φωτιά,

Χτίζουμε, ονειρευόμαστε και τραγουδούμε!»

Οδυσσέας Ελύτης

 

SUCCESS STORY 

( Η ιστορία μιας απόλυτα πετυχημένης … ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ ) 

Μετά από αρκετό καιρό, είναι αλήθεια, αποφάσισα να γράψω και πάλι. Η αφόρμησή μου γι’ αυτό ήταν το γνωστό τραγούδι: « Σιγά μην κλάψω». Το χαμόγελό μου δεν πρόκειται να μου το κόψει κανένας άχρηστος πολιτικάντης ούτε κανένας ανεγκέφαλος και κομπλεξικός προϊστάμενος- τυπικός και πιστός διαχειριστής του συστήματος. Όμως, δεν ανέχομαι να με περνούν για χαζό, να υποτιμούν την αντίληψή μου, να αγνοούν την κρίση μου και τη βούλησή μου, να προσπαθούν να εξανδραποδίσουν το μυαλό και την ψυχή μου.

Γι’ αυτό γελάω πικρόχολα ακούγοντας τους πολιτικούς ταγούς μας να μιλάνε για συνταγές και μεθόδους που υποτίθεται πως στοχεύουν στο κοινωνικό καλό, στη σωτηρία της πατρίδας, στο να κερδίσουν το μεγάλο στοίχημα για τη δόλια Ελλάδα. Την υποθετική επιτυχία την έκαναν τζόγο, στοίχημα, παιχνίδι. Δεν μου κάνει εντύπωση το γεγονός, καθότι όλοι αυτοί οι επαγγελματίες και καριερίστες πολιτικοί μια ζωή έχουν μάθει να είναι «φιλοπαίγμονες εν ου παικτοίς», όπως λέει ο νομπελίστας ποιητής Γιώργος Σεφέρης.

Για ποια σενάρια επιτυχίας μας μιλάνε με την ανεργία στα ύψη, με τους μισθούς και συντάξεις πείνας. Με τις απολύσεις και τις διαθεσιμότητες, με την απαξίωση κάθε έννοιας δικαίου, αξιοκρατίας, ισότητας και ισοτιμίας; Θα έχουν πετύχει ισοπεδώνοντας και εξοντώνοντας καθημερινά το δόλιο λαό; Η επιδίωξη τους είναι να πτωχεύσουν οι πολίτες, από τη μία για να συντηρείται με τα χρήματά τους όλο αυτό το σκυλολόϊ του καθεστώτος και από την άλλη για να είναι απασχολημένοι οι πολίτες και να μη τους μένει χρόνος ούτε αντοχή για επιβουλές εναντίον τους. Στις Θερμοπύλες οι 300 πέθαναν για την Ελλάδα. Σήμερα η Ελλάδα πεθαίνει από τους 300 της Βουλής, που ασχολούνται με το να βρίζουν ο ένας τον άλλο, να αλληλοαπειλούνται επιδεικνύοντας μια απερίγραπτη ψευτομαγκιά, ένα πανηλίθιο τσαμπουκά και ένα υπερφίαλο εγωκεντρισμό. Αντιμετωπίζουν τους πολίτες πανομοιότυπα: Πότε με βαρύγδουπο ύφος και πότε με έντονα λαϊκίστικο χαμόγελο. Μου θυμίζουν τη γνωστή τηλεοπτική διαφήμιση όπου ένας δικός μας αγκαλιάζει με πάθος κάποιο τουρίστα , τον φιλάει και τον χτυπά 3 φορές στον ώμο ως δείγμα ανθρώπινης και ζεστής επικοινωνίας. Όλους μας αντιμετωπίζουν με τον ίδιο και απαράλλαχτο τρόπο. Όμως, η μαύρη αλήθεια είναι πως ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΙΠΟΤΕ ΠΙΟ ΑΝΙΣΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΩΝ ΑΝΙΣΩΝ. Άλλο ΙΣΟΤΗΤΑ και άλλο ΙΣΟΠΕΔΩΣΗ. Μας έχουν ισοπεδώσει, μας έχουν ευθυγραμμίσει, μας έχουν συνθλίψει, μας έχουν λιώσει και βγαίνουν στο γυαλί φλυαρώντας για στοιχήματα, για το κοινό καλό, για μελλοντική σωτηρία, για συνταγές επιτυχίας (SUCCESS STORY).

Από όλα όσα μας λένε, έχω συγκρατήσει αυτό το στυλ: ΕΓΩΙΣΤΕΣ, ΞΕΡΟΛΕΣ, ΠΡΟΦΗΤΕΣ, ΤΖΟΓΑΔΟΡΟΙ, ΑΝΕΡΜΑΤΙΣΤΟΙ ΑΡΙΒΙΣΤΕΣ, ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ ΟΠΟΡΤΟΥΝΙΣΤΕΣ, ΛΑΓΝΟΙ ΒΕΡΜΠΑΛΙΣΤΕΣ ΚΑΙ ΛΕΚΤΙΚΟΙ ΦΟΥΜΑΔΟΡΟΙ, ΜΑΓΟΙ ΚΑΙ ΤΑΧΥΔΑΚΤΥΛΟΥΡΓΟΙ, ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΜΙΑΣ ΑΤΕΡΜΟΝΗΣ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗΣ, ΔΗΘΕΝ ΠΑΤΡΙΩΤΕΣ και τα λοιπά και τα λοιπά… Αυτό το διαχρονικό στυλ τους είναι … το μόνο που θυμάμαι!

Εμείς, όμως, τι κάνουμε; Έχουμε αποδείξει άπειρες φορές πως έχουμε γιαλό, αλλά που μυαλό! Έχουμε κακοπάθει σαν λαός όσο κανείς άλλος στον κόσμο (κατοχή, λοιμοί, σεισμοί , καταποντισμοί, προσφυγιά, εμφύλιος). Το δέντρο της Ελλάδας μας είναι ποτισμένο με ποτάμια από το δικό μας αίμα.
Μα, έχουμε παράλληλα αποδείξει επίσης άπειρες φορές πως δεν έχουμε ούτε ΛΟΓΙΚΗ ούτε ΜΝΗΜΗ. Ξεχνάμε εύκολα με αποτέλεσμα να ξαναπαθαίνουμε τα ίδια και χειρότερα. Στη θέση της λογικής βάζουμε τις περισσότερες φορές το συναίσθημα. Είμαστε αυθόρμητοι, ενθουσιώδεις, παρορμητικοί. Έτσι, φανατιζόμαστε, παρασυρόμαστε και πέφτουμε στις παγίδες που μας στήνουν. Επειδή δεν έχουμε ούτε σωστή παιδεία, δεν έχουμε ούτε επίπεδο και ούτε πολιτισμό. Γι’ αυτό και όλες οι επιλογές μας είναι η αντίστοιχη συνισταμένη όλων των παραπάνω συνιστωσών…
Τέτοια φώτα έχουμε, τέτοια αρετή δείχνουμε, τέτοιους ανθρώπους εκλέγουμε. Κι αυτοί με τη σειρά τους τέτοια αρετή έχουν, τέτοια πολιτική εφαρμόζουν. Ανάλογα με το κοπάδι και ο τσομπάνος. Γιατί απλά, πολίτες πρόβατα γεννούν κυβερνήσεις ΛΥΚΩΝ!!! Μας έβγαλαν από τη γυάλα μας και μας πέταξαν στον ωκεανό με τα σκυλόψαρα. Καταλάβατε τώρα ,ψαράκια ,πόσο άξιζε η «γυάλα» μας; Καταλάβατε γιατί στη βουλή δεν μπαίνει ΚΑΝΕΝΑΣ ΣΟΒΑΡΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ;

Εν κατακλείδι, τι επιτυχία περιμένουμε; Χαιρετούρες και ένα κλίμα τεχνητής ευφορίας με τον Ομπάμα αντάμα;
Γι’ αυτό σας λέω: δεν αξίζει να κάνουμε τίποτε για κανένα. Καλύτερα μόνοι μας, περήφανοι αετοί σε δυσθεώρητα ύψη παρά μαζί με τα μαδημένα κοτόπουλα. Σιγά μην κλάψω για ιστορίες χαμένες από χέρι, για σενάρια της πλάκας.
ΚΑΨΤΕ ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ! Ως απάντηση στο success story …ΚΑΤΕΒΑΣΤΕ …ΤΑ ΣΤΟΡΙΑ!!!

ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ (ΑΕΡΟΒΑΤΗΣ)

Εδώ «Είναι Οι Βάρβαροι, Ηλίθιε!», γράφει ο Αιθεροβάμων. “I Barbari, stronzo, sono qui!”: da Eterovamon; il primo articolo di cronaca ed attualita’ x il 2013

Σε χθεσινό του ηλ-γράμμα ο φίλος και συνεργάτης Αιθεροβάμων, μαζί με τις ευχές του μας έστειλε και την πρόσφατη δουλειά του «εμπνευσμένη από την ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ και από τον Καβάφη», το σημερινό χρονογράφημα με τον οργισμένο τίτλο.
Εγκαινιάζοντας -δριμύτερος- το 2013!
Και εμείς να του ευχηθούμε: Καλή Χρονιά! 
......................................................

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ , ΗΛΙΘΙΕ !

     Τελικά επιβιώσαμε μετά την 21η του Δεκέμβρη, μέρα της υποτιθέμενης  ΣΥΝΤΕΛΕΙΑΣ του κόσμου. Περιμένοντας τους βαρβάρους είχαμε ένα καθημερινό θέμα  κουτσομπολιού, που το κουβεντιάζαμε μεταξύ σοβαρού και αστείου. Όλο το νταβαντούρι γινόταν, γιατί περιμέναμε τους βαρβάρους. Όμως, αυτοί προφανώς δεν ήρθαν! Καημένε Καβάφη, πού νάξερες πόσο προφητικός και πόσο διαχρονικά αληθινός θα γινόσουν!

  
     Και τώρα τι κάνουμε; 

Αλήθεια, είσαστε βέβαιοι πως οι βάρβαροι δεν ήρθαν;   

Είσαστε μακριά νυχτωμένοι!
Έχουν έρθει εδώ και πολλά χρόνια, αλλά ήρθαν μασκαρεμένοι: ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ, ΥΠΟΥΡΓΟΙ, ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΙ, ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ, ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΕΣ , ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΙ, ΚΑΝΑΛΑΡΧΕΣ, ΕΚΔΟΤΕΣ κ.α. 
Κι εμείς τι κάναμε; Τους περάσαμε για πολιτισμένους, γιατί φορούσαν κουστούμι και γραβάτα, για κατάλληλους κυβερνήτες, για άξιους δια- χειριστές της τύχης αυτού του δύστυχου λαού. Τους θεωρήσαμε άξιους ταγούς της κοινωνίας μας για μια προσπάθεια ανέλιξης του έθνους μας. Ήρθαν νύχτα και μας έπιασαν στον ύπνο. Κι εμείς οι μωροί νομίσαμε πως γλυτώσαμε από την απειλή των βαρβάρων. Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απολέσαι! Συνεχίσαμε τον ύπνο τον βαθύ, τη μόνιμη ραστώνη μας, τον πατροπαράδοτο ωχαδελφισμό μας. Και οι μασκαρεμένοι βάρβαροι εφάρμοζαν κρυφά και παρασκηνιακά, μεθοδικά και ανελέητα το υποχθόνιο σχέδιό τους: Να διαλύσουν σιγά – σιγά ό,τι βρήκαν, να πλουτίζουν κάθε μέρα πιο πολύ, να χαντακώνουν τη χώρα μας. Κι εμείς, οι ηλίθιοι, οι ανεγκέφαλοι, οι υπνοβάτες, οι κατευθυνόμενοι, οι ευκολόπιστοι, αφελείς και μωροφιλόδοξοι τρέχαμε σαν πειθήνια πρόβατα στα κομματικά μαντριά τους. Τους αποθεώναμε, τους ψηφίζαμε, επενδύσαμε επάνω τους τις ελπίδες μας. Σπείραμε ανέμους και θερίζουμε τώρα θύελλες. Όταν αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε με τι κουμάσια έχουμε να κάνουμε , ήταν πια πολύ αργά. Η οικονομία μας διαλύθηκε , η κοινωνία μας έγινε Τιτανικός και βουλιάζει ραγδαία, οι νόμοι έχουν γίνει κουρελόχαρτα , οι θεσμοί ποδοπατιούνται, ο λαός γονάτισε. Το χειρότερο είναι πως καταστρέφεται μεθοδικά ο ιστός του έθνους, οι νέοι μας. Το παρόν τους ισοπεδώνεται, το μέλλον τους υποθηκεύεται .Τους έχουν γονατίσει, τους έχουν κάνει δουλοπάροικους, έρμαια στα χέρια των αφεντάδων- εργοδοτών με μισθούς πείνας . Όποιος νέος εργαζόμενος καταφέρει να βρει μια θέση υποαπασχόλησης ( μειωμένου ωραρίου και αποδοχών αντίστοιχα ) θεωρείται τυχερός από τις χιλιάδες άνεργους συνομηλίκους του.  Κι εμείς στην πόλη μια ζωή υπάλληλοι κι εργάτες να κουβαλάμε ολημερίς τα αφεντικά στις πλάτες. Ο εκβαρβαρισμός της κοινωνίας μας ολοκληρώνεται. Μας κυβερνούν οι βάρβαροι, μας ελέγχουν, μας συνθλίβουν. Μας έχουν πάρει την αξιοπρέπεια , το πρόσωπό μας . Μας έχουν υποβαθμίσει σε αριθμούς   (τόσοι άνεργοι , τόσοι συνταξιούχοι , τόσοι αυτόχειρες που αυτοκτονούν κάθε μέρα κ.λ.π.) . Οι περισσότεροι Έλληνες έχουν γίνει πια ΝΕΟΦΤΩΧΟΙ.

    Κι από πάνω μας ραντίζουν με «βαρέα μέταλλα» , με την έντεχνη καλλιέργεια του φόβου , της ανασφάλειας , της κακομοιριάς.

 

2

    Κάθε τόσο μας τρομοκρατούν με διάφορα σενάρια: Με την εκάστοτε  χρηματική δόση, που δήθεν θα μας σώσει , με την ανελέητη φορομπηχτική τους τακτική , με την δήθεν ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ  κ.α. Μήπως πρέπει να πανηγυρίσουμε που δεν ήρθε το τέλος μας ακόμα; Φοβηθήκαμε τη ΣΥΝΤΕΛΕΙΑ και δεν βλέπουμε πως ξεπέσαμε σε μια πρωτοφανή ηθική ΕΥΤΕΛΕΙΑ; Δεν μας προκαλεί ντροπή η εθνική, οικονομική, κοινωνική ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ; Δεν μας ανησυχεί το γεγονός  πως η χώρα μας έχει γεμίσει από καιροσκόπους που επιδιώκουν δαιμονισμένα την προσωπική τους ΛΥΣΙΤΕΛΕΙΑ (ΩΦΕΛΕΙΑ); Βλέπετε πουθενά να υπάρχει ΑΝΙΔΙΟΤΕΛΕΙΑ; Προβληματιζόμαστε που ο αληθινός πολιτισμός κατάντησε ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑ; Έχουμε νιώσει πως μόνο η διαφθορά και ο νόμος της ζούγκλας λειτουργούν στην ΕΝΤΕΛΕΙΑ; Είναι ψέματα πως έχουμε παραβιάσει κάθε ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑ; Μήπως για τους νέους Φαρισαίους χρειάζεται ένας νέος Μεσσίας – τιμωρός με μαστίγια και με ΦΡΑΓΓΕΛΙΑ; 
Πρέπει , λοιπόν , να χαιρόμαστε που δεν ήρθε το τέλος του κόσμου; Έχουμε την ψευδαίσθηση πως δεν είμαστε κατεστραμμένοι; Αν συμβαίνει αυτό, τότε περιχαρείς να φωνάξουμε: ΧΑΡΑΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ!

   Δυστυχώς, υπάρχουν ακόμα χαζοχαρούμενα, αφελή , ευνουχισμένα ανθρωπάκια, που αναρωτιούνται ποια είναι η πραγματική πηγή όλων των δεινών για τη χώρα μας και όλη την ανθρωπότητα. Απλά, είναι η διεθνής συνομωσία των ισχυρών, η παγκοσμιοποιημένη ισοπέδωση των λαών , η νέα οικουμενική δικτατορία χωρίς τανκς και όπλα, η εξουσία του χρήματος , που μεταφέρει το πρόβλημά μας έντεχνα από το κεφάλι στην κοιλιά . Μας χτυπάει στο στομάχι και μας εξαθλιώνει. Είναι όλοι αυτοί οι γνωστοί εχθροί των λαών, η νέα τάξη του κεφαλαίου η πηγή των δεινών μας. 
Στα ανθρωπάκια αυτά φωνάζω:   

ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΒΑΡΒΑΡΟΙ, ΗΛΙΘΙΕ !!!

                                                                                                                                 ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ

«Και επι γής …οδύνη!»: τελευταίο (πριν την …Συντέλεια!) χρονογράφημα του Αιθεροβάμονα. “E …dolore in Terra”; ultimo (prima …della fine del mondo) testo di cronaca da Eterovamon

Ένα χρονογράφημα εναρμονισμένο στο πνεύμα των Χριστουγέννων από τον φίλο και συνεργάτη, Αιθεροβάμονα. Κείμενο σαρκαστικά χιουμοριστικό, (κάνει ευθεία αναφορά και στην τρομολαγνεία των αθέατων κέντρων με το εν μέρει επιτυχώς πλασαρισμένο διαδικτυακά “μούσι”, νεοεποχήτικο παραμύθι, για το μεθαυριανό …τέλος του κόσμου!), «οδυνηρά θλιμμένο και κυρίως επίκαιρο». Ευχαριστούμε για το κείμενο και για τις ευχές!
................................................................................

ΚΑΙ ΕΠΙ ΓΗΣ …ΟΔΥΝΗ

Φίλοι μου, με την ευκαιρία της μεγάλης γιορτής της Χριστιανοσύνης, των Χριστουγέννων, ήρθαν στο μυαλό μου κάποιες σκέψεις. Βλέπετε, η σκέψη δεν εγκλωβίζεται ούτε κατευθύνεται ούτε και ακολουθεί κανόνες. Είναι ελεύθερη, αναρχική, επαναστατική, ανατρεπτική, πρωτοπόρα, απείθαρχη, ατίθαση, ανένταχτη.

Εδώ και λίγο καιρό, έχω βαρεθεί να ακούω ένα παραμύθι για επικείμενο τέλος του κόσμου την Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2012. Μάλιστα τοποθετούν αυτόν τον Αρμαγεδώνα στις 1.13΄το μεσημέρι. Τέτοια ακρίβεια! Υποστηρίζουν ότι θα ευθυγραμμιστεί ο Γαλαξίας! Προ ημερών, ένα ΜΕΓΑΛΟ τηλεοπτικό κανάλι πρόβαλε το ίδιο βράδυ 2 φορές συνέχεια την ταινία καταστροφής «2012». Να μην ξεφύγει κανείς! Να υποστούμε όλοι αυτή την ανεξέλεγκτη ΤΡΟΜΟΛΑΓΝΕΙΑ των Μ.Μ.Ε. ΜΗ ΜΙΛΑΣ, ΜΗ ΓΕΛΑΣ, ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ Η ΕΛΛΑΣ! Δεν γνωρίζω αν όντως θα ευθυγραμμιστεί ο Γαλαξίας, αλλά αυτό που ξέρω που το βιώνω καθημερινά είναι ότι μας έχουν ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΙΣΕΙ με τα μέτρα και με τα τερτίπια τους. Και από πάνω όλοι οι καναλάρχες, οι εκδότες, οι καθοδηγητές της κοινής γνώμης μας ψεκάζουν με τόνους ΤΡΟΜΟΥ και ΦΟΒΕΡΑΣ: Μην σκέφτεστε απεργίες, διαδηλώσεις, διαμαρτυρίες, καταλήψεις. Δεν βλέπετε που φτάσαμε; Ο κόσμος χάνεται και η γριά χτενίζεται.
  Έχουμε και το αξιότιμο κουβέρνο μας, την ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗ Α.Ε., που πανηγυρίζει επειδή πήραμε άλλο ένα ΜΠΑΤΖΕΤ δανεικά. Θα κάνουμε Χριστούγεννα με ξένα λεφτά. Και πρέπει να χαιρόμαστε γι’ αυτό! Ελλάδα μου, πατρίδα μου, μάνα μου γλυκιά, πάψε να στολίζεσαι πια με δανεικά. Έρχεται η γιορτή της αγάπης και εκατοντάδες συνάνθρωποί μας σκοτώνονται σε διάφορα κράτη εξαιτίας κοινωνικών και πολιτικών συγκρούσεων. Βρισκόμαστε σε μια εποχή - αποκορύφωση της τεχνολογικής εξέλιξης και άμοιροι άνθρωποι, και μάλιστα και αθώα παιδιά χάνουν τη ζωή τους από πρωτόγονες ξυλόσομπες προσπαθώντας να ζεσταθούν.
Βία, εγκληματικότητα, φτώχεια, θάνατοι πόλεμοι, αιματοχυσίες αθώων, ανθρώπινες εκατόμβες στο όνομα της «ανθρώπινης» αλαζονείας, εμπάθειας, μνησικακίας, καταστροφικής μανίας. Μήπως, τελικά, μας χρειάζεται η καταστροφή μας έτσι που καταντήσαμε; Όπως λέει και ο Ρίτσος: « Πώς συγυρίσαμε τη ζωή μας μ’ ένα πέτρινο χέρι;». Πέτρωσε το γέλιο μας, ξέφτισαν τα όνειρα και οι ελπίδες μας, διαψεύστηκαν οικτρά οι προσδοκίες μας.

Αντί για το γνωστό: «Δόξα εν υψίστοις Θεώ, επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία», μάλλον ταιριάζει κάτι άλλο, όπως: « ΒΑΛΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΣΟΥ ΘΕΕ, ΕΠΙ ΓΗΣ ΟΔΥΝΗ, ΕΝ ΑΝΘΡΩΠΟΙΣ ΔΥΣΤΥΧΙΑ». Πόσοι και πόσοι συνάνθρωποί μας της διπλανής ίσως πόρτας θα περάσουν τις γιορτές χωρίς τα στοιχειώδη, λίγο φαγητό, ένα ζεστό ρούχο, λίγη στοργή και στήριξη. Πάψαμε να πιστεύουμε στο ανέλπιστο και φτάσαμε στο ανέφικτο! Καταλήξαμε στο ΑΔΙΕΞΟΔΟ.

Και το επιμύθιο: ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ, ΑΦΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΑΠΟΦΥΓΩ, ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟ ΑΣ ΠΑΩ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΜΕΝΟΣ. Και όσο για όλα όσα είχα ονειρευτεί και δεν πραγματοποιήθηκαν, σας αφιερώνω το τραγούδι του Αλκίνοου Ιωαννίδη: ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝΕ…

 Γεια σας, φίλοι αναγνώστες του ΝΕΟΥ ΠΑΛΑΜΗΔΗ και καλές γιορτές ( αν επιβιώσουμε μετά την Παρασκευή 21-12-2012).

Διαφορετικά: WELLCOME TO HELL!

 ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ 


ΟΝΕΙΡΟ ΗΤΑΝΕ Alkinoos Ioannidis - Oneiro Itane

Νέο χρονογράφημα από τον Αιθεροβάμονα για λίστες και …ληστές! “La Grecia delle liste/dei …ladroni”; Nuovo testo di cronaca di Eterovamon su liste e su “listes” (= ladri)

Απρόβλεπτα τεχνικά - και όχι μόνο – προβλήματα μας ανάγκασαν να αφήσουμε για λίγες μέρες το ιστολόγιο σε αδράνεια. 
Όλο αυτό το διάστημα, ανάμεσα σε άλλα, περίμενε την ανάρτησί του το παρακάτω πικρόχολα σατιρικό κείμενο, το νέο χρονογράφημα του Αιθεροβάμονα. Δεν είχαμε δυσκολία να ζητήσουμε και να δεχθούμε την κατανόησι του εκλεκτού συνεργάτου για την καθυστέρησι. Και παρόλο που δεν ξεπεράσαμε όλα τα τεχνικά προβλήματα, δημοσιεύουμε επιτέλους το τελευταίο του εύχυμο σατιρικά και εύστοχο πολιτικά κείμενο. 
Ευτυχώς, αυτό δεν έχασε την επικαιρότητά του.

................................................

Η  ΕΛΛΑΔΑ  ΤΩΝ … ΛΙ(Η)ΣΤΩΝ

  
   Φίλοι μου,

    Τελικά είμαστε η χώρα της ΛΑΓΝΕΙΑΣ.  
Έχουμε τα Μ.Μ.Ε. που καλλιεργούν επίμονα και τεχνηέντως την ΤΡΟΜΟΛΑΓΝΕΙΑ: Θα ψηφιστούν ή όχι τα νέα μέτρα, θα πτωχεύσουμε και επίσημα, θα πάρουμε ή όχι τη νέα δόση, θα οδηγηθούμε στο χάος κ.λ.π. 
Επίσης, αγαπάμε με πάθος και την  ΟΦΘΑΛΜΟΛΑΓΝΕΙΑ: Μας αρέσουν τα κρυφά και τα παράνομα, αλλοιθωρίζουμε μόλις δούμε κάτι που μας αρέσει, λαθραία κοιτάμε από την κλειδαρότρυπα κ. α.  
Μία άλλη εθνική μας συνήθεια είναι  η ΛΟΓΟΛΑΓΝΕΙΑ: Οι πολιτικοί μας αρέσκονται στα μεγάλα λόγια προσδοκώντας την ψήφο μας κι εμείς από την άλλη θέλουμε να πιστεύουμε τις μεγαλόστομες μπαρούφες που «φτύνουν» καθημερινά οι διάφοροι επώνυμοι και δημόσια πρόσωπα για λόγους επικοινωνιακούς και ωφελιμιστικούς.

  
 Και φτάνουμε στο «ψητό»: Το τελευταίο «κόλλημά» μας είναι η ΛΙΣΤΟΛΑΓΝΕΙΑ. Από τη στιγμή που γεννιόμαστε, μας καταχωρούν σε μια ατέλειωτη σειρά από λίστες:

Στη λίστα των νεογέννητων, για να μην ξεφύγει κανείς.

Στη λίστα των βρεφονηπιακών σταθμών, για να μπαίνουμε από νωρίς στο παιχνίδι.

Στη λίστα της εκπαίδευσης, για να μη μείνει κανείς ΑΝΕΚΠΑΙΔΕΥΤΟΣ, για να αφομοιώσει καλά το σύστημα στη διάρκεια της εννεάχρονης υποχρεωτικής παιδείας.

Στη λίστα των υποψηφίων για την Ανωτέρα και Ανωτάτη Εκπαίδευση, για να γίνει  ημιμαθής με τη βούλα. Όπως λέμε ΚΑΡΠΟΥΖΙΑ ΜΕ ΤΗ ΒΟΥΛΑ.

Στη λίστα αναμονής ως ΑΝΕΡΓΟΣ ΠΤΥΧΙΟΥΧΟΣ, που ψάχνεται και ψάχνει.

Στη λίστα των ψηφοφόρων- πελατών των πολιτικών μας. Όπως θα έλεγε ο αείμνηστος Βέγγος: «- Πελάτες μου!».

Στη λίστα των εργαζομένων, αν καταφέρει να βρει δουλειά.

Στη λίστα των (αν)ασφαλισμένων στο ΙΚΑ (= ΙΔΡΥΜΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΩΝ).

Στη λίστα των ανέργων.

Στη λίστα των άστεγων και πεινασμένων.

Στη λίστα των απόκληρων της κοινωνίας.

ΣΤΙΣ ΛΙΣΤΕΣ, ΚΡΥΦΕΣ ΚΑΙ ΦΑΝΕΡΕΣ ΤΩΝ ΚΟΜΠΙΝΑΔΟΡΩΝ, ΤΩΝ ΤΡΩΚΤΙΚΩΝ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ, ΤΩΝ ΕΞΑΓΩΓΕΩΝ ΜΑΥΡΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΒΕΤΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ. 
ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΛΙΣΤΕΣ ΤΩΝ ΛΗΣΤΩΝ.

   
Τι να περιμένει κανείς από τόσους και τόσους άχρηστους επαγγελματίες πολιτικούς;  Από στυγνούς επιχειρηματίες που συνυφαίνουν το προσωπικό τους συμφέρον με τη δυστυχία του λαού; Που κάθε τους κίνηση είναι μια επένδυση για τους ίδιους , για τα παιδιά τους, για τα εγγόνια τους κ.λ.π. Βλέπετε πόσο καλοί οικογενειάρχες είναι; Αληθινά «μπουμπούκια». Ο καθένας τους νοιάζεται μόνο για το τομάρι του και για την κάστα του, ώστε να νιώθει προστατευμένος από τους ομοίους του. Και εντελώς «τυχαία» χάνουν  ή ξεχνούν τα τσιπάκια ή τα CD με ονόματα και στοιχεία ικανά να στείλουν στη φυλακή τους ίδιους και τους κολλητούς τους. Οι άνθρωποι είναι αφηρημένοι και κάνουν ανθρώπινα λάθη. Δεν τους καταλαβαίνουμε. Είναι παρεξηγημένοι. 
Ε ρε, «τζάμπο» που τους χρειάζεται!

  
Τι να περιμένει κανείς από μια τέτοια κυβέρνηση «ΦΡΑΝΚΕΣΤΑΪΝ» που αποτελείται από τεμαχισμένα κομματικά πτώματα και μάλιστα ΑΤΑΚΤΩΣ ΣΥΡΡΑΜΜΕΝΑ;  Καθημερινά αντικρύζουμε το εκτρωματικό, το εφιαλτικό πρόσωπο της εξουσίας. Εμείς δεν χρειαζόμαστε τυφώνες τύπου Φρανκεστάϊν, γιατί απλά εδώ και χρόνια βιώνουμε καθημερινά ένα μακρύ ατέλειωτο χειμώνα με καθημερινές καταιγίδες, που τελικά μας βουλιάζουν όλο και περισσότερο. 
Ποιος νοιάζεται γι’ αυτή τη δύστυχη βαριά χειμαζόμενη χώρα; Όπως λέει ένα χιουμοριστικό σχόλιο: « - Μα καλά, οι πολιτικοί μας δεν φοβούνται πως , αν βουλιάξει αυτό το πλοίο (η Ελλάδα), θα πνιγούν και οι ίδιοι; Απάντηση: Όχι, δεν το φοβούνται αυτό, γιατί απλά ΟΙ ΦΕΛΛΟΙ ΕΠΙΠΛΕΟΥΝ». 
Επιπλέουν και εφαρμόζουν πιστά και απαραβίαστα την πάγια τακτική τους: ΥΠΟΤΕΛΕΙΑ- ΞΕΝΟΔΟΥΛΕΙΑ- ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΑ-ΑΝΤΙΛΑΪΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ.

Στην απορία όλων μας: «- Μα τι να κάνουμε;» απαντώ με τη γνωστή ατάκα: «-ΣΚΑΣΕ ΚΑΙ ΚΟΛΥΜΠΑ!».

                                                                                                           Α Ι Θ Ε Ρ Ο Β Α Μ Ω Ν

«Σαν σκηνικό αρχαίας τραγωδίας»: νέο χρονογράφημα από τον Αιθεροβάμονα με υλικά ιλαροτραγωδίας “Come scenario di tragedia greca”; testo di cronaca di Eterovamon

      Έστι ουν τραγωδία

       

 Αγαπητοί επισκέπτες της ιστοσελίδας του Νέου Παλαμήδη, δεν πέρασε πολύς καιρός από το τελευταίο μου χρονογράφημα και αποφάσισα να ξαναχτυπήσω με λίγο χιούμορ, σάτιρα και με πικρόχολο προβληματισμό. Θυμήθηκα τη γνωστή ρήση του μεγάλου Θεμιστοκλή: «- Ουκ εά με καθεύδειν το του Μιλτιάδου τρόπαιον», τουτέστιν : «Δεν με αφήνει να κοιμηθώ το τρόπαιο του Μιλτιάδη». Έτσι κι εμένα δεν με αφήνει ήσυχο το του Δ.Ν.Τ. τρόπαιο.

    

 Σκεφτήκατε ποτέ ότι η σημερινή κατάσταση της Ελλάδας θυμίζει έντονα αρχαία τραγωδία; Να σας το αποδείξω πάραυτα. Ο ορισμός της αρχαίας τραγωδίας λέει:

« Η τραγωδία είναι μίμηση μιας πράξης σπουδαίας και τέλειας, που έχει κάποιο μέγεθος, με ωραίο λόγο, με πολλά επιμέρους θέματα, με δράση και όχι με απλή απαγγελία και η οποία με «ΕΛΕΟΣ» και με «ΦΟΒΟ»  ολοκληρώνει όλων των παθημάτων (των προσώπων) την ΚΑΘΑΡΣΗ».  

Η σωτηρία της πατρίδας από την καταστροφή, που είναι ΠΡΟ ΤΩΝ ΠΥΛΩΝ   (Hannibal ante portas) αναμφίβολα είναι μια πράξη σπουδαία και τέλεια!!!    Οι ηγέτες μας φωνάζουν ως νέοι Σαμψών: « - Αποθανέτω η ψυχή μας μετά των …άλλων φίλων»(βλέπε : Βενιζέλος). Θα μείνει για πάντα ένας ιδανικός αλλά ανάξιος εραστής.

Η συγκεκριμένη πράξη έχει μέγεθος, είναι ιδιαίτερα μεγάλου βεληνεκούς, εμβαδού και ειδικού βάρους. Μας έχουν ζαλίσει κάθε μέρα τα παπαγαλάκια των Μ.Μ.Ε. για τη μεγάλη υπερπροσπάθεια των σοβαρών πολιτικών μας να σώσουν τη χώρα μας. Βαρύγδουπες δηλώσεις, δήθεν προβληματισμοί, διάθεση αντίστασης στους καρχαρίες της τρόικας ( αυτό το έργο το έχω ξαναδεί) κ.λ.π.

Ηδυσμένος λόγος:  Τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα μου τάπες με το πρώτο σου το γάλα, και στις αρένες του κόσμου μάνα μου  Ελλάς το ίδιο ψέμα πάντα κουβαλάς. Με ωραία λόγια , παχιά, που χαϊδεύουν τα αυτιά μας προσπαθούν να αποκοιμίζουν την αγωνία μας, το άγχος, την απελπισία μας, την ψυχική μας οδύνη. Στα λόγια είναι έμπειροι τεχνίτες, αλλά στα έργα είναι ΑΠΡΑΓΟΙ , ΑΣΧΕΤΟΙ, πολύ μακράν των προβλημάτων του εργαζόμενου και μαστιζόμενου λαού, από μεγάλα ΤΖΑΚΙΑ, που δέχτηκαν το χρίσμα της πολιτικής σαν ΓΟΝΙΚΗ ΠΑΡΟΧΗ. Αυτό μου θυμίζει την κληρονομική εξουσία. Αλήθεια, μήπως τελικά στην ουσία δεν έχουμε αληθινή ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ; Μήπως έχουμε στο κεφάλι μας κληρονομικούς βασιλιάδες, που απλά δεν φορούν το στέμμα για καθαρά επικοινωνιακούς λόγους;

Με πολλά επί μέρους θέματα:   Η γενικόλογη φράση « Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ» περιέχει πολλά επί μέρους θέματα, που το καθένα αποτελεί μια μικρή ενότητα: 

Έχουμε λοιπόν: «ΚΟΥΡΕΜΑ»- ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ – ΕΠΑΝΑΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ- ΟΡΙΖΟΝΤΙΑ ΜΕΤΡΑ- ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ- ΕΞΑΓΟΡΑ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ-  ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ- ΕΥΡΩ ή ΔΡΑΧΜΗ   κ.α. 

Όπως βλέπετε η αντιστοιχία με την αρχαία τραγωδία καλά κρατεί.

Με δράση και όχι με απαγγελία:  Να που φτάσαμε σε πιο κρίσιμα σημεία: οι σοφοί ηγήτορές μας δεν αρκούνται στα λόγια. Είναι σοβαροί άνθρωποι και γι’ αυτό προχωρούν σε έμπρακτη εφαρμογή λόγων τους: Όταν λένε π.χ. "Θα εφαρμόσουμε στο ακέραιο τα όποια μέτρα", το εννοούν και το κάνουν ...δέρνοντας τον παππού, γιατί τόλμησε να πάει κούτσα- κούτσα με το μπαστουνάκι του έξω από το ΙΚΑ ή έξω από το Υπουργείο ζητώντας απελπισμένος τη σύνταξή του, τα φάρμακά του. Τα όποια μέτρα καταστολής εξεγέρσεων, ταραχών, διαδηλώσεων, διαμαρτυριών, παραπόνων, διαφωνιών προς το ΣΥΣΤΗΜΑ αποτελούν την εμπράγματη απόδειξη ότι το κράτος δεν είναι μόνο λόγια, αλλά και έργα. Υπάρχει απόλυτη συνέπεια λόγων και έργων και κυρίως ΔΡΑΣΗ- ΔΡΑΣΗ- ΔΡΑΣΗ. Κι εμείς οι ταλαίπωροι φωνάζουμε σαν τον Κούρκουλο:  ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΚΑΡΒΟΥΝΟ!

Και φτάσαμε στο τελευταίο στοιχείο του Αριστοτέλειου ορισμού της τραγωδίας:  ΔΙ’ ΕΛΕΟΥ ΚΑΙ ΦΟΒΟΥ ΠΕΡΑΙΝΟΥΣΑ ΤΗΝ ΤΩΝ ΤΟΙΟΥΤΩΝ ΠΑΘΗΜΑΤΩΝ ΚΑΘΑΡΣΙΝ. Από έλεος και φόβο άλλο τίποτα. Κάθε μέρα που περνά, μια φτερούγα σπασμένη, ένα ανέλπιδο ιδανικό, ένα όνειρο που μάταια ζητά να βρει δικαίωση.  Αγωνία, άγχος, συμπόνια για τόσους και τόσους συνανθρώπους μας που έχουν ξεπεράσει και αυτό το όριο φτώχειας. Οίκτος για τον εαυτό μας που εξαθλιώνεται όλο και πιο πολύ. Φόβος για το Εγώ μας που μας το συνθλίβουν οι μυλόπετρες του ανελέητου συστήματος. Τρόμος για το ΑΥΡΙΟ που το βλέπουμε να έρχεται να μας καταβροχθίσει. Όμως, η ΚΑΘΑΡΣΗ δεν έρχεται. Μακάρι να είναι κοντά, για να τελειώσει αυτός ο εφιάλτης.

Αλήθεια, φίλοι μου, ποια τραγωδία σας θυμίζει η τωρινή κατάσταση της Ελλάδας; Να σας βοηθήσω λίγο; Μήπως τη γνωστή  «Ιφιγένεια εν Αυλίδι»; Η αντιστοιχία προσώπων και πραγμάτων είναι εκπληκτική: ΑΓΑΜΕΜΝΩΝ: Ο ΤΟΝΥ, καθότι είναι ο προεξάρχων, ο ηγέτης. ΜΑΝΤΗΣ ΚΑΛΧΑΣ: Ο ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ, καθότι μια ζωή ήταν μάντης κακών επών, πάντα έτοιμος με το μαχαίρι υψωμένο να θυσιάσει την άμοιρη Ιφιγένεια, δηλαδή τον ελληνικό λαό. Θυμίζει τον Φούντα στην αξέχαστη ταινία ΣΤΕΛΛΑ: Δεν φταίει αυτός, αλλά η Στέλλα ( ο λαός) που στέκεται μπροστά του και αντιστέκεται. ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ ΤΟΥ ΧΟΡΟΥ: Ο ΚΟΥΒΕΛΗΣ, καθότι είναι αυτός που πάντα βγαίνει από το μέγαρο Μαξίμου κλαίγοντας για το νέο κάθε φορά θάνατο της χώρας μας. Εκείνες τις στιγμές η όψη του θυμίζει τη γνωστή μάσκα αρχαίας τραγωδίας με τον μορφασμό του θρήνου. Λυπάται το άμοιρο λαό, αλλά συμμετέχει ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΜΑΣ!  Ολοπρόθυμος κι αυτός για τη θυσία της Ιφιγένειας, με το αιτιολογικό ότι μόνο έτσι θα φυσήξει ούριος άνεμος για την κακοπαθημένη πατρίδα μας. Ώρα καλή στην πρύμνη μας κι αέρας στα πανιά μας! 

Ζούμε μια τραγωδία με άπειρα επεισόδια, με περιπέτεια, με κομμό(=θρήνο), με δράση. Το μόνο που λείπει είναι ότι ακόμα δεν φτάσαμε στην ΕΞΟΔΟ,  γι’ αυτό και δεν ξέρουμε αν θα είναι έξοδος από την κρίση ή  ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΖΑΛΟΓΓΟΥ…  

ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ

• «Ο Τοτός, η Έκθεση και τα…σκουλήκια» : ένα σπαρταριστό χρονογράφημα από τον Αιθεροβάμονα. “La barzelletta con I vermi”; un testo di cronaca con tanta satira del ‘Eterovamon’

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ : Ο ΤΟΤΟΣ, Η ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΑ…ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ 

      Αγαπητοί φίλοι, μετά από περίοδο απουσίας μου επανήλθα δριμύτερος με την κοινωνικοπολιτική μου σάτιρα. Ο στόχος μου δεν είναι να διορθώσω κάτι ( ποιος είμαι εγώ άλλωστε;). Απλά, προσπαθώ να ρίχνω λίγο  «αλατοπίπερο»  στα επίκαιρα δρώμενα και να  βοηθώ τους συνανθρώπους μου να  χαμογελούν, κυρίως στα δύσκολα. Το σημαντικό, φίλοι μου, είναι να έχουμε τη βούληση, να θέλουμε να χαμογελάμε. Γιατί, αν δεν θέλουμε να μπορούμε, κάποια στιγμή δεν θα μπορούμε  ούτε να θέλουμε.  Αν πάψουμε να κυνηγάμε το ανέφικτο και για τους πολλούς  το ακατανόητο, τότε θα καταλήξουμε σε κάποια στιγμή να ταυτιστούμε με το ΑΚΑΤΑΛΟΓΙΣΤΟ… 

    Παρακολουθώντας  σε όλη τη μέχρι τώρα διάρκεια της κρίσης τη συμπεριφορά , τις δηλώσεις, τις παλινωδίες , τα ΕΙΠΑ-ΞΕΙΠΑ των πολιτικών μας σχετικά με την πορεία της Ελλάδας μέσα στη μέγγενη του μνημόνιου, τα αναμασημένα λόγια, την  πολλάκις ξαναζεσταμένη σούπα που μας σερβίρουν με την ξύλινη γλώσσα της εξουσίας, θυμήθηκα μια μικρή ιστορία με τίτλο: Ο ΤΟΤΟΣ , Η ΕΚΘΕΣΗ ΚΑΙ ΤΑ ΣΚΟΥΛΗΚΙΑ: 

   Ο μικρός Τοτός άκουσε μια μέρα στο σχολείο τη δασκάλα του να λέει πως την επόμενη μέρα θα τους βάλει να γράψουν την πρώτη Έκθεση με θέμα : « Γιατί αγαπώ την πατρίδα μου». Ο Τοτός στο σπίτι δεν βρήκε ανάλογο θέμα. Έκατσε, όμως, και έμαθε  «παπαγαλία» μια Έκθεση για τα σκουλήκια, που βρήκε πρόχειρη σε ένα βιβλίο. Την επόμενη μέρα έγραψε για τα …σκουλήκια! Όταν η δασκάλα τούς επέστρεψε τις Εκθέσεις τους, του έκανε τις σχετικές παρατηρήσεις, δηλαδή ότι είναι εκτός θέματος και διάφορα άλλα …εμπριμέ.

Μετά από λίγο καιρό, τους έβαλε τη δεύτερη Έκθεση με θέμα: « Ο καλύτερός μου φίλος». Ο Τοτός έγραψε πάλι τη μόνη Έκθεση που είχε μάθει, φυσικά για τα σκουλήκια: «- Το θέμα αυτό είναι πολύ ωραίο, γιατί ο καλός φίλος είναι πολύ χρήσιμος.  Όμως, εμείς οι άνθρωποι έχουμε και κάποιους φίλους που δεν τους  φανταζόμαστε. Είναι τα  σκουλήκια , τα οποία κ.λ.π.» ( η συνέχεια  ήταν πάλι το γνωστό κείμενο που είχε γράψει και στην πρώτη Έκθεση).

Στην Τρίτη Έκθεση με θέμα: « Γιατί πρέπει να αγαπάμε τη φύση» ο Τοτός έγραψε: «- Η φύση είναι η μητέρα όλων των ανθρώπων. Όμως, μέσα στη φύση ζουν και τα σκουλήκια, τα οποία σκουλήκια… κ.λ.π.» και ακολούθησε το ίδιο κείμενο, το μόνο που είχε αποστηθίσει  ο Τοτός. 

   Τελικά, σας ερωτώ: «- Το αντιληφθήκατε, το «πιάσατε», το υποψιαστήκατε το υπονοούμενο για τους  πολιτικούς όλων των μέχρι τώρα κυβερνήσεων της κρίσης; Να σας διευκολύνω λίγο, έτσι για να χαμογελάσουμε  έστω και πικρόχολα; Τι μας έχουνε πει κατ’ επανάληψη μέχρι σήμερα; 

Θα αγωνιστούμε για την πατρίδα μας

Θα προσπαθήσουμε να μην επιβαρύνουμε πολύ τον απλό πολίτη  χαμηλόμισθο, συνταξιούχο  κ.λ.π.) 

Δεν θα επιβάλουμε νέα επώδυνα μέτρα

Δεν θα κάνουμε άλλες οριζόντιες περικοπές

Θα κάνουμε επαναδιαπραγμάτευση των όρων του μνημονίου

Θα απαιτήσουμε επιμήκυνση του προγράμματος προσαρμογής

Θα πατάξουμε τη φοροδιαφυγή

Θα βρούμε όλους αυτούς που τόσα χρόνια λήστευαν το ελληνικό δημόσιο και θα επιστρέψουν τα κλεμμένα χρήματα του λαού.

Τελικά, τι γίνεται από όλα αυτά; Τ Ι Π Ο Τ Α! Σκύβουν το κεφάλι, άβουλοι και μοιραίοι αντάμα προσμένοντας τάχα ένα θάμα. Κάθε φορά που φτάνει ο κόμπος στο χτένι, κάθε φορά που νοιώθουν πως το καζάνι βράζει επικίνδυνα γι’ αυτούς, εφαρμόζουν τη μέθοδο του Τοτού: Επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια , της ζωής μας  ροκανίδια. Η Έκθεση για τα σκουλήκια είναι πολυεργαλείο, «πασπαρτού», δηλαδή κολλάει παντού. Είναι φυσικό, αφού «σκουλήκια» υπάρχουν παντού!

    Σ’ αυτή τη δόλια πατρίδα ό,τι διαψεύδεται. Αυτό εφαρμόζεται. Ισχυρίζονται πως δεν έχουν πρόθεση να κάνουν άλλες οριζόντιες περικοπές. Φυσικά λένε την αλήθεια, αφού οι περικοπές είναι ΚΑΘΕΤΕΣ, δηλαδή κάνουν κάθετη εφόρμηση στην τσέπη μας αλαλάζοντας: «- Αλό ζ’ ανφάν ντε λα πατρί» αφού μας έχουν χτυπήσει στο …ΔΟΞΑ ΠΑΤΡΙ. Γνωρίζουν πως με τις αδιάκοπες περικοπές ανάπτυξη δεν υπάρχει, παρά μόνο ΥΦΕΣΗ – ΥΦΕΣΗ- ΥΦΕΣΗ. 

 

   ΕΠΙΜΥΘΙΟ:

Φίλοι μου, η εξουσία είναι μια …πόρνη, που μας γελάει, μας ξεπουλάει, μας παγιδεύει με δολώματα και με ταξίματα.

  

 Ειλικρινά υμέτερος!

Α Ι Θ Ε Ρ Ο Β Α Μ Ω Ν

Διονύση Τσακνή: ΕΞΟΥΣΙΑ (“Dionysis Tsaknis Eksousia“)

ΕΞΟΥΣΙΑ

Είμαι μια πόρνη που σέρνει το βήμα εδώ κι από ‘κει,
είμαι αράχνη που δένει το θύμα της στην σκηνή.
με θέλουν πρόσωπα χίλια, με παίρνει ο πιο δυνατός,
κι απ' την μισάνοιχτη γρίλια, κρυφοκοιτάζει στρατός.

Σε μια στροφή έχω βάλει δολώματα,
είμαι σκιά και καπνός,
έχω αλλάξει πολλά γυναικεία ονόματα,
και δεν με νικάει εμένα ποτέ ο καιρός.

Σπέρνω ελπίδες στον δρόμο, είμαι σειρήνα γυμνή,
θερίζω πτώματα μόνο, είμαι φριχτή μηχανή.
είμαι ο λόγος που σβήνει, του έρωτα η ορμή,
είμαι η σκέψη που δίνει αιτία σ' ένα κορμί.

Σε μια στροφή έχω βάλει δολώματα,
είμαι σκιά και καπνός,
έχω αλλάξει πολλά γυναικεία ονόματα,
και δε με νικάει εμένα ποτέ ο καιρός.

Διονύσης Τσακνής

«Γιατί πρέπει να ψηφίσουμε …μνημονιακό κόμμα»! (Αντί πολιτικού χρονογραφήματος). “Perche’ dobbiamo votare …pro memorandum”; testo di satira.

Ένας νέος φίλος του ιστολογίου, ονόματι Θανάσης Κάππα, εζήλωσε την πέννα (αν όχι την …δόξαν) του συνεργάτη Αιθεροβάμονα και μας έστειλε το παρακάτω σατιρικό κείμενο. Τον καλωσορίζουμε και τον ευχαριστούμε! 

 ...............................................................

Γιατί πρέπει να ψηφίσουμε μνημονιακό κόμμα! 

Η Ελλάδα οφείλει να παραμείνει στην Ευρωπαϊκή ένωση, στο ευρώ και στα μνημόνια. Αποτελεί "εθνική ανάγκη"!
Το λένε άλλωστε τόσοι ...μορφωμένοι άνθρωποι: Ο κύριος Βενιζέλος, ο κύριος Παπακωνσταντίνου η κυρία Διαμαντοπούλου, ο κύριος Παπαδήμος, ο κύριος Προβόπουλος, ο κύριος Σόιμπλε και πολλοί άλλοι!
Είναι απαραίτητο βέβαια, κάθε τρεις μήνες να επικαιροποιούνται οι όροι του μνημονίου και να λαμβάνονται νέα αυστηρότερα μέτρα.
Ως αντάλλαγμα, για την ανοχή μας αυτή, θα στερηθούμε οριστικά και αμετάκλητα την πλούσια και άνετη ζωή που μας εξασφάλιζε μέχρι σήμερα ο μισθός των 1200 ευρώ, όμως θα έχουμε τη χαρά (όσοι εργαζόμαστε ακόμα φυσικά) να αποκτήσουμε επιτέλους τον περιβόητο μισθό Βουλγαρίας (της τάξεως των 200 ευρώ) και να υπερηφανευόμαστε στους φίλους μας και στα παιδιά μας οτι με αυτή την επιλογή μας διασώσαμε το τραπεζικό σύστημα.
Δεν υπάρχει μεγαλύτερη χαρά από το να είναι κανείς υπηρέτης του τραπεζικού συστήματος.  
Η απώλεια εθνικής κυριαρχίας, αποτελεί μια μικρή λεπτομέρεια στον κόσμο του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Η αύξηση της ανεργίας και η διαρκής απώλεια θέσεων εργασίας, αποτελούν μια δευτερεύουσα αλλά απαραίτητη παράπλευρη απώλεια.
Αποτελεί ευτύχημα και ευλογία συνάμα, ότι υπάρχουν στον τόπο μας, πρόθυμοι πολιτικοί γίγαντες που στηρίζουν τις Ευρωπαϊκές αυτές επιλογές. 
Δεν έχει καμία σημασία αν θα στηρίξουμε με την ψήφο μας το ΠΑΣΟΚ, την ΝΔ, την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ (Κουβέλης), την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΣΥΜΜΑΧΙΑ (Ντόρα), την ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΣΥΜΦΩΝΙΑ (Κατσέλη), τους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ ή την ΔΡΑΣΗ (Στέφανος Μάνος).
Αυτό που έχει σημασία, είναι η ανάδειξη των υπεύθυνων μνημονιακών δυνάμεων, ώστε να έχουμε σαν λαός την τιμή, να βλέπουμε ακόμα πιο συχνά τα πρόσωπά τους στα megάλλα κανάλια, να μας κουνάνε το δάκτυλο με αυταρχικό (αλλά πατρικό θα έλεγε κανείς) τρόπο και να μας υπενθυμίζουν κάθε λίγο, πόσο διεφθαρμένοι και αντιπαραγωγικοί είμαστε και πόσοι πολλοί κοπρίτες έχουν κατακυριεύσει ολόκληρο το δημόσιο.
Άλλωστε η διαρκής νουθέτηση και η εξώθηση στην αυτομαστίγωση, ενός ολόκληρου λαού, μόνο ευεργετικά μπορεί να λειτουργήσει, ως μέσο ψυχοθεραπείας και περαιτέρω αναχαίτισης των ενοχλητικών αυτοκτονιών.
Ψηφίζουμε λοιπόν μνημόνιο, ώστε στις 7 του Μάη να έχουμε λεφτά για μισθούς και συντάξεις.
 Βέβαια, αν στις 7 Ιουνίου παρατηρηθεί απόκλιση από τους στόχους του μνημονίου, μπορεί να μην μας καταβληθούν οι μισθοί και οι συντάξεις (αφού οι σωτήρες της χώρας μας, προέβλεψαν την άμεση και κατά προτεραιότητα εξόφληση των δανειστών μας) αλλά αυτό δεν θα έχει καμία απολύτως σημασία.
Εμείς, κάναμε το ...καθήκον μας!

 Θανάσης Κάππα