«Θέλω θανεῖν μᾶλλον ἢ ζῆν ». Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ
----------------------------------
Τίτλος "Πάρθεν"
Η πολιορκία της Κωνσταντινούπολης αργά το απόγευμα (η δύσι κόκκινη και μώβ) την επόμενη της 29 Μαϊου 1453 έχει συντελεσθεί με τον χειρότερο τρόπο. Οι Οθωμανοί Τούρκοι πλιατσικολογούν παλάτια Κλασσικού τύπου, Βασιλικές, Ναούς, σπίτια και γυναικόπαιδα. Νεκροί στρατιώτες Βυζαντινοί στα ρημαγμένα από τα κανόνια των εχθρών τείχη (πάνω και κάτω από αυτά). Ανάμεσά τους Τούρκοι τραβούν το πτώμα του Αυτοκράτορα Κωνσταντίνου Παλαιολόγου με τους βασιλικούς θυρεούς στον θώρακα, χρυσό δικέφαλο αετό, σταυρό στο στήθος και μια εικονίτσα της Παναγίας ζωγραφισμένη στον αριστερό ώμο της πανοπλίας. Ακόμα κρατά σφιχτά στο χέρι το σπασμένο σπαθί του, πληγές από σπαθιές και 1-2 βέλη πάνω του. Τον πηγαίνουν μπροστά στον Μωάμεθ Β' που, νέος, μάλλον θηλυπρεπής, αλλά σοβαρός, έφιππος κι ατσαλάκωτος στέκεται περήφανα μπροστά στον μεγαλειώδη Ναό της Αγ. Σοφίας (με τον σταυρό στους τρούλους και χωρίς τους μιναρέδες). Κάπου στο πλάνο κι η θάλασσα. Ένα πλοίο (με τον Ιουστινιάνη) πάει στην δυτική πλευρά, όπου διακρίνονται αχνά κάποια πολεμικά πλοία των Ευρωπαίων που παρακολουθούσαν από μακρυά τον Τούρκικο στόλο και την πολιορκημένη Πόλι μέσα στους καπνούς...
© 2026AlexandrosSoilemezis
(Σενάριο απορριφθέν απο το ChatGPT λόγω ... βίας και κάτι τέτοια ψόφια)
=> Κατέφυγα σε κάτι πιο λάιτ εικονιστικά (όπως βλέπετε επάνω) και ξεσπάθωσα στο (μετρικά μάλλον ρωπογραφικό) στιχούργημα:
.........................................
META ... ή (ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ...!)
--"Και του χρόνου ...!";
Ναί, και του χρόνου!
Όσο για το τρίποντο...
αυτό δεν είν’ τριγράμματο, (μπορεί να είναι ...στόχος).
[Δεν είμαστε εμείς οι ένθεοι, οι κάποτε Πελασγικοί, οι Ετεόκρητες, οι δίοι Αχαιοί, αλλά κι οι Τρώες, κι οι νέοι συγγενείς, οι πρίν και οι μετά τις Αποικίες, μαζί και οι Ρωμιοί,
αλλιώς Γραικοί, οι όχι μακρινοί εκείνοι,
στα nomina ineffabilia τα παλαι-ανατολίτικα.]
Δικό μας τετραγράμματο ανέκαθεν: ΘΕΟΣ,
και τό γράψε αρμονικά ο ΥΙΟΣ, Χριστός, ως "Πάτερ"!
Και φυσικά (καί πιο πολύ πές “μεταφυσικά”) κι εκείνο
ιστορικά απαράδεκτο, το "ανήκομεν στον ζόφο"
(Μας πάτησε η Ανατολή, μας πρόδωσε κι η Δύσι).
Εντέλει, κι άλλο παρακμή, ή θέλουμε σοφία;
Μνήμη, σιωπή και σεβασμό στους ξεχασμένους τάφους
τα κόκκαλα, τα αίματα, τα έπη, τα μαρτύρια,
όχι μισά εσπέρια, μήτε εώα απλώς τα μίση.
Ξαναγκαλιάζοντας τ’ άσωτο, τ’ απολλωλός, -άλλως τε
έρχεται καί ex Oriente Lux- το ημισφαίριό μας,
ας μακαρίσουμε, Έλληνες, το διασωστέον Όλον.
[Επιμύθιον:]
Ύφος του τάχα ποιητή κι ο τίτλος όμοιος γρίφος:
με τρίλεξο σε έκλειψι, μένει η ευχή μισή!
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΟΪΛΕΜΕΖΗΣ - ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ
(Χαλκίδα, 29.05.2026)
Ναί, ρε: Και του χρόνου !
Αναρτήσεις
