Το ιστολόγιο ¨Νέος Παλαμήδης” αρνείται να ...πεθάνει! Εμπρός για τις1500000 προβολές! Nostro blog “Neos Palamidis” ancora vivo! Amici visitatori, dateci una mano! 1,5 mn Total Page Views!? Our blog "Neos Palamedes" is still alive! Dear visitors, give us a hand!

 Τί κι άν προσωπικές και συλλογικές αντίξοες καταστάσεις μάς γονάτισαν…

Τί κι άν το Σκακιστικό Τμήμα του “Α.Ε.Κ. ΑΒΑΞ Και ΠΕΣΣΟΙ” έμεινε για δεύτερη χρονιά ανενεργό...

Πάνω που φαινόταν να πνέει τα λοίσθια, το Ιστολόγιο εδώ και λίγο καιρό δείχνει σαν να διέρχεται μιαν νέα Άνοιξι!

Επομένως η εφετινή Εαρινή Ισημερία είναι μια καλή αφορμή για (κάπως πιο αισιόδοξες) διαπιστώσεις:

............            

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ ΤΟΥ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟΥ ΜΑΣ (20 Μαρ 2026)

2.200 ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ !!

Συνολικές προβολές σελίδας (Προσοχή: απο τις 15.09.2010): 1,462,570

Επισκέψεις

 

 

Ημερήσιο δείγμα 

ΑΚΟΛΟΥΘΟΙ:  Το προσέξατε (πιο πάνω);    ... 45 ??

-- Ούτε πενήντα ...νομάτοι!? 

 Δεν είναι γελοίο; Απο παλιά, απο την πρώτη, σχεδόν, στιγμή: Ούτε κάν τα μέλη του Συλλόγου δεν έγιναν μέλη στο Ιστολόγιο (κι ας ήτανε κάποια στιγμή απο τα κορυφαία σκακιστικά ιστολόγια της χώρας). Τί λέω; Μήτε και οι στενοί μου συγγενείς! 

 Και τόσα χρόνια -αμετανόητος- συνεχίζω;

Και έχασα και το δεξί μου χέρι!! 

Δόξα τω Τριαδικώ Θεώ!!! 

Ένα ένα: Ας εστιάσουμε στις Προβολές Σελίδας. Είμαστε μακρυά απο τα 2 x 10 στην 6η. Αλλά μια οργιά απόστασι απο το 1.500.000 !! 

 

Προβολές σελίδας (προ εβδομάδος)  1.453 x 1000 !

Άς βάλουμε, όσοι "πιστοί", ένα χεράκι"! 

Το Αγγελτήριο του Ετήσιου ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ της Ζ.Κ. και ένα τρίστιχο επίγραμμα. Sul servizio commemorativo (annuale) della moglie Zoi; annunzio ed un epigramma. An Epigram for my wife Zoe in Heaven; a year after her death.

Συμπληρώθηκαν κι όλας τρακόσιες εξήντα μέρες...

 

Το Σάββατο το πρωί στον Άγιο Δημήτριο το Μνημόσυνο... 

 ...

 

ΤΟ ΑΓΓΕΛΤΗΡΙΟ του Ετήσιου ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ

 

 

ΕΝΑ ΤΡΊΣΤΙΧΟ ΕΠΊΓΡΑΜΜΑ

 

Το ποίημα ΛΑ΄ Γρηγορίου του Θεολόγου: Δυο απόπειρες έμμετρης νεοελληνικής απόδοσης (υπό Α.Σ). La poesia XXXI di San Gregorio il Teologo: due tentativi di traduzione in neogreco (da A. Sellenidis) .Gregory the Theologian's Poem XXXI: Two Attempts into a Modern Greek Lyrical Translation (by Alex. Sellenides).

 

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ (Του ..."μεταφραστού"):

Το εξομολογητικό ύφος του Γρηγορίου, τό χω ξαναπεί, είναι ένα απο τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του φωνής. Ακούστε την απο τα βάθη των αιώνων σ’ αυτό το ποίημα.

Μοιάζει σπαρακτικό παράπονο πονεμένου και απο πολλά και πολλούς κατατρεγμένου ταπεινού ανθρώπου. Κι όμως είναι παράπονο που είναι έμμετρα διατυπωμένο απο την πέννα και το στόμα ενός γιγαντιαίου κατα το πνευματικό ανάστημα ανθρώπου, ενός αναγνωρισμένου ήδη απο την εποχή του Έλληνα Σοφού και Χριστιανού Αγίου.

Στο συγκεκριμένο ποίημα είχα προ ημερών την έμπνευσι να ετοιμάσω μια μετάφρασι. Μου πήρε κάποιες μέρες να κατασταλάξω σε κάτι έμμετρο με βάσι ρυθμό κάπως παρόμοιο με του πρωτοτύπου αρχαίου κειμένου (δωδεκασύλλαβο). Πάνω που την ολοκλήρωνα, άνοιξα ένα σκονισμένο βιβλίο και τί βρήκα ; Πάνω σε ένα πρόχειρο χαρτί μια (απο 20ετίας; ) άλλη μετάφρασί μου στο ποίημα!? Έμμετρη κι αυτή, αλλά η απόδοσι του ποιήματος του Γρηγορίου ήταν σε νεοελληνικό ιαμβικό 15σύλλαβο!

Τί να πώ, τώρα, για το ...μυαλό μου;

...................................................

: 

ΠΌΘΟΣ ΤΟΥ͂ ΘΑΝΆΤΟΥ

Δὶς, οἶδα τοῦτο, φεῦ δὶς ἐπτερνισμένος·

Εἰ μὲν δικαίως, προσδέχοιθ' ὑμᾶς Θεός·

Εἰ δ' οὐ δικαίως, προσδέχοιθ' ὅμως Θεός·

Οὐδὲν γὰρ ὑμῶν οὐδὲ ὣς καθέξομαι.

Πλὴν ἐκλέλοιπα, καὶ ποθῶ λύσιν κακῶν.

Τῶν μὲν παρόντων εἰμὶ πάντων ἔμπλεως,

Πλούτου, πενίας, χαρμονῶν, οὐ χαρμονῶν,

Δόξης, ἀτιμίας τε, δυσμενῶν, φίλων·

Τῶν δ' οὐ παρόντων εὔχομαι πεῖραν λαβεῖν.

Πέρας λόγου· τολμῶ δὲ, καὶ δέχου λόγον·

Εἰ μηδέν εἰμι, Χριστέ μου, τίς ἡ πλάσις;

Εἰ τίμιός σοι, πῶς τόσοις ἐλαύνομαι;

ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ

(ΕΠΗ ΙΣΤΟΡΙΚΑ “Περι εαυτου” ΛΑ΄, Migne XXXVII, 1299)

 

..........................................................................

 

ΔΟΚΙΜΗ Α΄ 

ΠΟΘΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ 

 

 

ΔΟΚΙΜΗ Β΄ 

[ ΥΓ (του ...μεταφραστου!) :

Είν’ αλήθεια οτι κι οι δύο μ’ αρέσουνε, αλλά και στις δύο κάθε φορά που τις κοιτάζω, βρίσκω ψεγάδια. Μέχρι να αποφασίσω κάτι άλλο (non c’ e΄ due senza tre?) τις δημοσιεύω και ...έχει ο Θεός!

Μια εορταστική παρτίδα του διαχειριστού. Γουστόζικη διαδικτυακή μινιατούρα. Una mia partita miniatura dal Torneo "253rd GK Tournament"" su Internet. A chess miniature (by Admin) from the ""253rd GK Tournament Christmas 2025"" on Gameknot.

[Άλλοι κουραμπιέδες, άλλοι μελομακάρονα...Εγώ (έχω ...ανοίξει αρκετές) παρτίδες μοναξιάς....]

Η πρώτη παρτίδα που ολοκλήρωσα σε ένα τουρνουά (της πλάκας) στο Gameknot αποδείχθηκε πολύ γουστόζικη. 

 

"Alexander1958" - "Leviosa"

Event "253rd GK tournament"]
[Site "https://gameknot.com/chess.pl?bd=36132003"] [Date "2025.12.26"]
[Round "1"] [Result "1-0"]
[WhiteElo "1971"]
[BlackElo "1883"]
[TimeControl "1/172800"]


1. e4 e5 2. Nf3 Qf6?! 3. Nc3 c6 4. d4 Bd6?! 5. Be3 Bc7 6. Qd2!? d6 7. O-O-O h6
8. Bc4 b5?? 9. dxe5! dxe5 10. Nxb5!! cxb5 11. Bxb5+ Nc6 12. Nxe5 Nge7 13. Bd4 Bxe5
14. Bxe5 Qg5 15. f4 (Black resigned) 1-0

 

Η ΠΑΡΤΙΔΑ

 

Play chess online

Λυρικό σχόλιο: 

ΑΠΩΛΕΙΑ ΝΤΑΜΑΣ 

Στη λήξι μιας φρικτής χρονιάς, μ' έναν χαμό που μένει

Μιά μινιατούρα γιορτινή, μοναδικά παιγμένη...

 

Α.Σ. 

 

Ναί ή Όχί; Όχι στην δυσανοχή, Ναί στην παραδοχή!

Δύο κάρτες, ουδέν σχόλιον!

 

ΚΑΡΤΑ 1.

 

ΚΑΡΤΑ 2. 

 

Earth calling Heaven... Αποστολεύς: Α.Σ. Παραλήπτης: Ζ.Κ.

 

ΥΠΟΣΧΕΣΙ

 

Ζωή, αγάπη μου, Ζωή μου,

μ΄ ωχρή κηλίδα μάτιασε ο ήλιος την καρδιά σου…

Κι αν δεν μπορώ μισή να κόψω την

για σένα την δική μου

μοιράζοντας αντίδωρο στη μέση την ζωή μου,

θα μοιραστώ έστω αυτό: την ζωτικότητά μου

-όσο απ’ αυτό μαζί σου μου απομένει-

αδικημένο μου μοναδικό μου ταίρι,

μαύρο εγώ, λευκό εσύ, ψυχή μου περιστέρι!

 

Α.Σ. (Αθήνα – Χαλκίδα 8.9.2022..)

10 πράγματα που είπα στους φίλους μου για την διαθήκη του Αριστοτέλη (ή “Ο Αριστοτέλης, οι γυναίκες και η τελευταία του επιθυμία”).10 cose che ho detto ai miei amici sul Testamento di Aristotele (o "Aristotele, le donne e il suo ultimo desiderio")

Δέν έγινε στον καιρό του, το κάνω τώρα! Δημοσιεύω στο ιστολόγιο τις σημειώσεις μου, αυτολεξεί, απο την σύντομη ομιλία που απηύθυνα στους φίλους του συλλόγου οι οποίοι έδωσαν το παρών στην αποχαιρετιστήρια εκδήλωσι του συλλόγου μας, την 1η Ιουλίου 2023...

Η αρχική πρόσκλησι έλεγε:

“Αθλητές και αθλήτριες, μαθητές και μαθήτριες, φίλες και φίλοι του Σκακιστικού τμήματος του Α.Ε.Κ " Άβαξ και Πεσσοί ". Ο σύλλογος σας προσκαλεί στην αποχαιρετιστήρια γιορτή λήξης της σκακιστικής χρονιάς 2022 - 2023. Το Σάββατο 1 Ιουλίου 2023 στην αίθουσα "Αριστοτέλης" στην παραλία της Χαλκίδας (πλησίον παλαιού Δημαρχείου).

Στις 11.00 το πρωί , σας περιμένουμε όλους να σας αποχαιρετήσουμε. Θα υπάρχουν σκακιστικές εκπλήξεις για τους μαθητές μας (παρτίδες - σιμουλτανέ). “

Και πράγματι έγινε το Σιμουλτανέ! Αλλά, έγινε και η ολιγόλεπτη ομιλία!

[Ομολογώ οτι όταν ανακοίνωσα στους φίλους την πρόθεσί μου να μιλήσω για τον Αριστοτέλη και μάλιστα πρίν το σιμουλτανέ, μια κάποια αμηχανία απο κάποιους την εισέπραξα... ]

“Ο Αριστοτέλης, οι γυναίκες και η τελευταία του επιθυμία”

Ή αλλιώς

“Δέκα πράγματα που θέλω να πω στους φίλους μου για την διαθήκη του Αριστοτέλη.”

1.

Η διαθήκη κείμενο 3 περ. σελίδων απο το Βίοι Φιλοσόφων του Διογ Λαερτ. (Terminus a.q. το 240 μ.Χ) είναι γνήσια. Καμμία εκ του αντιθέτου γνώμη...

2.

Γράφτηκε στη Χαλκίδα (T.p.q. 326 π.Χ.), και πάντως λίγο πριν τον θάνατό του (322 π.Χ)

3.

Ο Αριστοτέλης τότε είχε χάσει τη γυναίκα του την Πυθιάδα, και συζούσε με την δεύτερη, την Ερπυλλίδα.

4.

Είχε αποκτήσει διάδοχο, τον Νικόμαχο απο την 2η και μία κόρη, την Πυθιάδα jr. απο την α΄.

Αλλά γενικό επίτροπο στην εκτέλεση της διαταγής αφήνει τον στρατηγό Aντίπατρο (+3-4 ακόμη)...

5.

Κυρίαρχη θέσι στην φροντίδα που έχει για τα ύστερά του κατέχει ο θετός γιός του, δηλ. το παιδί του οικογενιακού φίλου/προστάτη του, του Προξένου, ο Νικάνωρ! Σε αυτόν θα ήθελε να δώσει και την κόρη του ο φιλόσοφος.

6.

Το καθαρά ανθρώπινο στοιχείο, όπως είναι φυσικό, ξεχειλίζει και αντανακλάται κατεξοχήν στο τρίπτυχο: Φιλία, Οικογένεια, Θρησκεία.

7.

Η βαθια ευγνωμοσύνη-αγάπη-εκτίμησι- φιλία - του Αριστοτέλη προς τον ηγέτη τού Αταρνέα, Πρόξενο, είναι όχι μόνο παρούσα με ευθεία αναφορά στο όνομα του, αλλά και με την εξέχουσα θέσι που ο φιλόσοφος έχει εξασφαλίσει στο πρόσωπο του προαναφερθέντος Νικάνορα.

8.

Ο συναισθηματισμός - η ανθρωπιά του Σταγειρίτη εστιάζεται στους στενούς συγγενείς, αλλά συμπεριλαμβάνει και άλλα πρόσωπα από το οικιακό περιβάλλον, όπως το υπηρετικό προσωπικό!

Η μισή Διαθήκη τούς αφορά! Περιορίζομαστε σε μόνο μία φράση του κειμένου της διαθήκης και σε και σε ένα μόνο όνομα από τα ονόματα των αναφερομένων δούλων του. Την δούλη του Αμβρακίδα, την οποία όχι μόνο απελευθερώνει, αλλά και εντέλλεται να προικιστεί με το αξιόλογο ποσό των 500 αθηναϊκών δραχμών!

9.

Φροντίζει ακόμα και τα της ταφής του.  Σημαντικό είναι ότι τονίζει πως θα σεβαστεί την επιθυμία της βιολόγου γυναίκας του Πυθιάδος: να τοποθετηθούν τα οστά της στον ίδιο τάφο με τον άντρα της.

10.

Τελευταίο και σημαντικότερο:

Ο φιλόσοφος ζητάει να εκπληρωθεί το τάμα του!

Ένα τάμα που είχε κάνει πριν από χρόνια όταν προσευχήθηκε στους θεούς, στον Δία τον Σωτήρα και την Αθήνα τη Σωτήρα στα Στάγειρα, για τον γιο του τον Νικόμαχο!

Παραγγέλνει λοιπόν να τοποθετηθούν στους αντίστοιχους Ναούς 2 δίμετρες κατασκευές, “εικόνες” αγάλματα των θεών “ζώα λίθινα τετραπήχη” δύο μαρμάρινα αγάλματα προφανώς. (ίσως σύμβολα)

Από αυτό το τελευταίο, μετά απ’το πνεύμα ανθρωπιάς και Δικαιοσύνης διάχυτο σ’ όλη τη Διαθήκη, προβάλλει κατά τρόπο φυσικό και αδιαμφισβήτητο, η θρησκευτικότητά του. Και είναι νομίζω αναντίρρητο πως οι εκδηλώσεις αυτές της ευσεβείας του πανεπιστήμονα, “του πρώτου γνήσιου επιστήμονα στην ιστορία” (“Aristotle was one of the greatest philosophers who ever lived and the first genuine scientist in history...”: Brittanica), του φυσικού φιλοσόφου του αρχαίου κόσμου, τον φέρνουν αρκετά κοντά στο “...επ΄ ελπίδι Αναστάσεως και ζωής αιωνίου...” τής μετέπειτα Χριστιανικής κοσμοθεωρίας.

Εδώ δίπλα απο την αίθουσα είναι η προτομή του. Ας ξαναπούμε και εμείς το "Κύριε σώσον τους ευσεβείς"!

 ............................................................................

 

Υ.Γ.

1. Ακόμα και η Γουικιπίντια γνωρίζει την διαθήκη του Σταγειρίτη, μέσα στην οποία “την έμφυτη ευγένεια και τρυφερότητα της ψυχής του, τη βρίσκουμε διάχυτη …”

 

2. SCRIPTA MANENT

   Το κείμενο αποδεικνύει την ιδιαίτερη φροντίδα για την ΜΑΝΑ του, για τις ΓΥΝΑΙΚΕΣ του (καί την πρώτη καί την δεύτερη), την ΚΟΡΗ του και -αν είναι δυνατό! - για τις ΔΟΥΛΕΣ του, που όχι μόνο τις απελευθερώνει, αλλά και τις προικίζει!!

 

3. ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΗ ΠΡΟΣΘΗΚΗ ΜΙΑ "ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ"

Το πρωτότυπο κείμενο της Διαθήκης στα Αρχαία, το έχουμε σε άλλη ευκαιρία χρησιμοποιήσει και αναρτήσει στο Ιστολόγιό μας, επομένως ας παραθέσουμε και μία "μετάφρασί" του τώρα εδώ:

Το κείμενο της διαθήκης

” Εύχομαι να είστε καλά. Αν συμβεί κάτι , ο Αριστοτέλης ορίζει τα ακόλουθα. Για όλα και για πάντα επίτροπος να είναι ο Αντίπατρος. Μέχρι να αναλάβει ο Νικάνωρ , να έχουν τη φροντίδα ο Αριστομένης , ο Τίμαρχος , ο Ίππαρχος , ο Διοτέλης και ο Θεόφραστος , αν θέλει και μπορεί , των παιδιών , της Ερπυλλίδας και της περιουσίας μου. Όταν φτάσει η κοπέλα σε ηλικία γάμου , να την παντρευτεί ο Νικάνωρ. Αν της συμβεί κάτι – πράγμα που απεύχομαι- πριν τον γάμο ή αφού παντρευτεί και δεν έχει αποκτήσει παιδιά , τότε να αναλάβει ο Νικάνωρ… τη φροντίδα και της κοπέλας και του αγοριού , σαν να είναι πατέρας και αδελφός τους. Αν συμβεί κάτι στον Νικάνορα – κάτι που επίσης απεύχομαι – πριν παντρευτεί την κοπέλα ή μετά τον γάμο και πριν αποκτήσουν παιδιά, να ισχύσει ό,τι αυτός αποφασίσει θα εχει αποφασίσει . Αν θελήσει ο Θεόφραστος να ζήσει μαζί με την κοπέλα . Διαφορετικά να αποφασίσουν από κοινού οι επίτροποι με τον Αντίπατρο και για την κοπέλα και το αγόρι , και να τακτοποιήσουν τις υποθέσεις τους με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

 Οι επίτροποι να φροντίσουν και τον Νικάνορα , αναλογιζόμενοι εμένα, και την Ερπυλλίδα που για μένα σήμαινε πολλά. Γι΄ αυτό να την φροντίσουν και όσο αφορά τα λοιπά θέματα και, όταν θελήσει να παντρευτεί να φροντίσουν να πάρει άντρα αντάξιο του ονόματός μας. Να της δώσουν επίσης και ασήμι αξίας ενός ταλάντου από την περιουσία μου και τρεις υπηρέτριες, αν θέλει, την μικρή που έχει τώρα και τον μικρό τον Πύρρο. Αν θέλει να κατοικήσει στη Χαλκίδα , να της παραχωρήσουν τον ξενώνα κοντά στον κήπο, αν θέλει στα Στάγειρα, το πατρικό σπίτι. Ό,τι από τα δύο επιλέξει …να το εξοπλίσουν έτσι ,που και σε κείνους να φαίνεται καλό και την Ερπυλλίδα να ικανοποιεί.

 Επίσης ο Νικάνωρ να φροντίσει και τον Μύρμηκα, έτσι που να ανταποκρίνεται στις προσδοκίες μου με τα υπάρχοντα που πήραμε απ΄ αυτόν (ο Αριστοτέλης μάλλον ήταν “κηδεμόνας” του) .

 Η Αμβρακίδα (δούλη) να ελευθερωθεί και, όταν παντρευτεί , να της δοθούν πεντακόσιες δραχμές και η μικρή που έχει.

 Να δοθούν και στον Θαλή , μαζί με τη μικρή που έχει και που την αγοράσαμε, χίλιες δραχμές και μια υπηρέτρια.

 Ο Σίμων , εκτός από τα χρήματα που του δόθηκαν πριν για άλλον υπηρέτη ή να αγοράσει υπηρέτη ή να πάρει χρήματα (Θαλής και Σίμων φαίνεται ότι ήταν ήδη απελεύθεροι δούλοι).

 Ο Τύχων να ελευθερωθεί , όταν παντρευτεί η κόρη μου, καθώς επίσης ο Φίλων και ο Ολύμπιος και το παιδί του.

 Κανείς από τους μικρούς που μα εξυπηρετούσαν να μην πουληθεί, αλλά να συνεχίσουν να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους . Όταν ενηλικιωθούν να αφεθούν ελεύθεροι, αν το αξίζουν.

 Επίσης να ληφθεί μέριμνα για τα αγάλματα που κατασκευάζει ο Γρυλλίων , ώστε μόλις τελειώσουν να τοποθετηθούν, μιλάω για του Νικάνορα και του Πρόξενου , που σκεφτόμουν να κατασκευάσω , και της μητέρας του Νικάνορα. Να τοποθετηθεί αυτό που φτιάχτηκε για τον Αρίμνηστο, για να χρησιμεύσει ως μνημείο του, γιατί πέθανε χωρίς να αποκτήσει παιδιά.

 Το άγαλμα της μητέρας μου να αφιερωθεί στη Δήμητρα στη Νεμέα ή όπου θεωρηθεί καλύτερο.

 Εκεί που θα με θάψουν να βάλουν και τα οστά της Πυθιάδας , όπως εκείνη επιθυμούσε. Για τη σωτηρία του Νικάνορα , που ήταν ευχή δική μου γι΄ αυτόν , να αφιερωθούν λίθινα αγάλματα ύψους τεσσάρων πήχεων στους σωτήρες Δία και Αθηνά στα Στάγειρα”

( Η μετάφραση , όπως παρατίθεται, στα άπαντα του Διογένη Λαέρτιου των εκδόσεων ¨Κάκτος¨)

 .....................................

Η ΑΠΟΔΟΜΗΣΙ ΧΕΡΙ ΧΕΡΙ ΜΕ ΤΟΝ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟ

 

Εν τούτοις το ελλαδικό κράτος επέτρεψε να μπεί στις εφετινές ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ των ΓΕΝΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ ένα κείμενο με τίτλο: “Ημέρα καταδίκης της βίας εναντίον των γυναικών” .

Στο εν λόγω κείμενο (με το οποίο θα εξεταζόντουσαν τα ελληνόπουλα στην γλωσσική τους επάρκεια- ελληνομάθεια), υπάρχει ένα μόνο όνομα: αυτό του μέγιστου Φιλοσόφου – Πανεπιστήμονα της Οικουμένης. Πώς τον παρουσιάζει ο εγκεκριμένος απο το Υπουργείο μας συντάκτης του κειμένου; Ως ένα απο τα μεγάλα πνεύματα που αρνιόταν στις γυναίκες την ανθρώπινη αξία (sic!).

Ο μαθητής μέσα στο άγχος της εξέτασης διάβαζε την αρχή του κειμένου:

 

"Δεν υπάρχει στην ιστορία της ανθρωπότητας διαρκέστερη και διαστροφικότερη καθυπόταξη ανθρώπων από αυτή που υπέστησαν οι γυναίκες από τους άντρες. Αρχίζοντας από τον Αριστοτέλη αναρίθμητα ήταν τα μεγάλα πνεύματα που αρνιούνταν σε αυτές την ανθρώπινη αξία...".

Και φυσικά δέν του ζητούσαν να σταθεί κριτικά στα αναφερόμενα...

 

Απο την στιγμή που συνάδελφοί μου φιλόλογοι βγήκαν την άλλη μέρα στα social να εξυμνήσουν την Επιτροπή Εξετάσεων και το Υπουργείο “Παιδείας” για την ...τόλμη στην επιλογή του θέματος στο μάθημα της γλώσσας, εγώ  αρχίζω να παραδέχομαι πως "intra muros hostis sunt". Και τελικά είναι απίστευτα πολλοί, όσοι αδιαφορούν για εκείνο το φρικτό που κάποιοι αποφάσισαν: όχι το "Carthago", αλλά το "Greacia delenda est…"

 

 

«Ανταπόδοσι (ή αλληλογραφία;) Ερωτικών Αισθήσεων» Μεταφράζοντας από τα ιταλικά μια παλιά ανάρτησι φίλης. “Corrispondenza d’amorosi sensi”: traducendo un post forte e significativo dal blog d' una amica...

Από πάρα πολύ καιρό θέλαμε να δημοσιεύσουμε ένα καλοφτιαγμένο και για πολλούς λόγους αξιόλογο κείμενο από το προσωπικό ιστολόγιο (τώρα πια ανενεργό) μιας φίλης από την Ιταλία. Μεταφράζοντάς το στην νεοελληνική από την πρωτότυπη γλώσσα του. Την σ’ εμάς αγαπημένη γλώσσα του Δάντη και του Πετράρχη.
Δεν μπορούσαμε να αναβάλουμε άλλο…

......................................

Ανταπόδοσις Ερωτικών Αισθήσεων 

 Ώχου, τί σπάσιμο! Η μέρα ξεκίναγε με τους …καλύτερους οιωνούς: Η μηχανή του εσπρέσσο είχε αναποδογυρίσει όλο το περιεχόμενό της, έκαψα το μισό μου χέρι στην προσπάθειά μου να το αποτρέψω, και, το καλύτερο απ' όλα, χτυπούσε και το τηλέφωνο! 
Εφτά το πρωί ποιός τελοσπάντων είχε όρεξι για τηλεφωνήματα; Σίγουρα κάποιος που θα πήρε λάθος νούμερο. Κανένας δεν θα ονειρευότανε δά να μου τηλεφωνήσει, και από την άλλη, ούτε μου έμενε και χρόνος για κουβέντα. Κάποιο ελαφρύ μουγκρητό συνοδευόμενο από απανωτά χασμουρητά συνόδεψε το "εμπρός" μου. 
-- Είσαι ξύπνια; Ρώτησε η Άννα, η φίλη μου -γνωστή και ως περιοδικό DownTown ή Ρομάντσο 2000. 
--Ναί, άς πούμε! Της απάντησα όλο και πιο ενοχλημένη.
--Ωραία, λοιπόν, κρατήσου από κάπου, γιατί σου έχω μια είδησι, είπε κελαηδιστά. 
Δεν είχα καμμία όρεξι να ακούω χαζομάρες στις 7 και δέκα μιας συνηθισμένης Δευτέρας, μα δεν μου ‘ρχόταν στο μυαλό και κάτι να της το πετάξω. Το σπίτι να παίρνει φωτιά..., η γειτόνισσα να κάνει απόπειρα να πέσει από τον πρώτο..., ο ταχυδρόμος που χτυπάει πάντα δυο φορές... 
Στην προσπάθεια να βρώ μια δικαιολογία που να έμοιαζε με κάτι συγκεκριμένο, είχα χάσει εντελώς το νόημα όλου εκείνου του κυκεώνα των φράσεων που η Άννα συνέχιζε να αραδιάζει. 
Ένα όνομα όμως που επαναλάμβανε κάμποσες φορές με ξύπνησε σαν απο ξαφνικό κτύπημα: 
--Ο Αλμπέρτο είναι στην πόλι, γύρισε στην Ιταλία! 

 Ένιωσα την ανάγκη να ξαναβάλω το μυαλό μου σε τάξι, να καταλάβω γιατί, για ποιο λόγο θα με επηρέαζε, ύστερα απο 15 χρόνια. Δέν σήμαινε πια τίποτε για εμένα, ήταν μόνο μια ανάμνησι ξεθωριασμένη. 
Τί ήταν αυτό που με πήγαινε πίσω; Όχι βέβαια ο πόνος, όχι η οργή, τώρα πια καταλαγιασμένη. Ίσως η ανάμνησι. Η μάταιη πιθανότητα για τα λόγια που δέν ειπώθηκαν. Αυτή η σκέψι κάλμαρε την ψυχή μου, αφήνοντάς μου ένα αόριστο συναίσθημα εκδίκησης. Τώρα αισθανόμουνα πιο δυνατή, πιο ασφαλής και οπωσδήποτε καθόλου εμπλεκόμενη αισθηματικώς. Ήμουν πανέτοιμη σε περίπτωσι που ΑΥΤΟΣ ερχόταν να με βρή. 

Παράξενο πώς λειτουργεί το μυαλό μας! Αλήθεια πώς γίνεται και λειτουργεί; Ποιός νά ‘ναι αυτός που κινεί τα νήματα της ιστορίας του καθενός μας, της μνήμης μας; Ποιές δυνάμεις, εν πολλοίς άγνωστες, μας κάνουν έτσι που ό,τι είχες κάποτε τόσο πολύ λαχταρίσει, μετά δέν σε ενδιαφέρει; Ποιοί αρχετυπικοί, προγονικοί μηχανισμοί είναι αυτοί που μας θεραπεύουν; Ναί, γιατί μιλάμε για αρρώστια! Είχα νοσήσει απο ερωτικό σύνδρομο. 

Προσπαθούσα να θυμηθώ, να αναπολήσω εκείνες τις στιγμές που πέρασαν, μα ήταν σαν κάποιος με μια γόμμα να τα είχε όλα σβήσει. Μου έμενε μόνο το τελευταίο αντίο, ένας ύστατος αποχαιρετισμός καμωμένος απο μερόνυχτα! Πράγματι δεν μας ικανοποιούσε το να χωρίσουμε όπως χωρίζουν τώρα. Σήμερα θα αρκούσε ένα sms, ένα χαλαρό τηλεφώνημα "δεν σε γουστάρω πια, δέν με θέλεις δέν σε θέλω". Αντίθετα εμείς όχι! Για να χωρίσουμε βάλαμε στο ανατομικό τραπέζι την σχέσι μας --έγινα κι εγώ η ίδια πειραματόζωο! Κλάψαμε, γελάσαμε, κάναμε έρωτα! Σε όλο εκείνο τον κυκλώνα θανάσιμης αγωνίας, το να κάνουμε έρωτα απέμενε η μοναδική δυνατότητα επιβίωσης. Το πάθος υπήρξε η πραγματική συνεκτική ουσία της δικιάς μας ιστορίας. Το πιθανότερο θα επρόκειτο για μια σχέσι σεξουαλική -- που θα μεταμορφώθηκε απο εμένα την ίδια σε μια απατηλή οπτασία ρομαντικής αγάπης – η οποία μας ανακάτευε μές στα σεντόνια, εκεί όπου η ανταπόδοσι των ερωτικών αισθήσεων* μάς άφηνε εξαντλημένους. Εκείνος ο έρωτας ο ασθμαίνων, ο παιδαριώδης, ο με μηδέν πιθανότητες να αναπτυχθή. Δεν χρειαζόταν! 

Τώρα είχα καταλάβει: δεν ειχα καμμία διάθεσι να επιστρέψω στο ίδιο αυτό το θέμα. Λόγια που φύγανε μακριά, που παρασύρθηκαν στην εξάτμισι/αποκομιδή του χρόνου, του χρόνου που τίποτα δέν μπορούσε να μεταβάλη. Ό,τι συνέβη, συνέβη. Δέν μπορεί κανείς να αλλάξη την διαδρομή της ζωής μας και ούτε να παραμείνη αγκυροβολημένος κάπου. Ο δρόμος που πρέπει να διανύσουμε είναι ακόμα μακρύς, δέν επιτρέπονται αποκλίνουσες στάσεις. Ούτε και για αυτόν. 
Ειδικά γι’ αυτόν! 

Irisilvi 
(Nel mio cielo al crepuscolo, 8 luglio 2011) 

:(ΜΕΤΑΦΡΑΣΙ: Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης-Σελλενίδης)

ΣΗΜ. του Μεταφραστού:
* Η έκφρασι «ανταπόδοσι ερωτικών αισθήσεων» (στο πρωτότυπο “corrispondenza d’ amorosi sensi” – βλ. και τίτλο) είναι κάτι σαν λογοτεχνικός τόπος με πολυσημία. Πρόκειται για αυτούσιο στίχο του Φώσκολου (Ugo Foscolo, από το έργο του “Dei Sepolcri” στίχος 30). Πρβλ και την χρήσι του στον τίτλο της μελέτης: “Corrispondenza d'amorosi sensi. L'omoerotismo nella letteratura medievale” των Paolo Odorico και Nicola Pasero (2008).
Να σημειωθεί και η πολυσημία του ουσιαστικού “Corrispondenza” που στην τρέχουσα ιταλική σημαίνει «Ἁλληλογραφία», «ανταπόκρισι», «αντιστοιχία».

Θερινό Πρόγραμμα 2016. Από την αποψινή ομιλία για το Έτος Αριστοτέλη με θέμα τον «Ύμνο στην Αρετή» : Δύο μεταφράσεις. In_Country Program 2016. From the speech about the Aristoteles poetry (by Alex. Soilemezis), 2 translations.

Τα πρωτότυπα κείμενα των 2 ποιημάτων που η παράδοσι με ασφάλεια αποδίδει στον Μέγα Αριστοτέλη, τα αναρτήσαμε εγκαίρως στον Νέο Παλαμήδη. Απόψε ο υπογράφων διαχειριστής τα συμπεριέλαβε στην ομιλία με θέμα τον Αριστοτέλη, τα ποιητικά του ενδιαφέροντα και τον «Ύμνο στην Αρετή».
Η ομιλία αρχικά προγραμματισμένη για την ημερίδα της περασμένης Τρίτης στο Πανεπιστήμιο «Μακεδονία» της Θεσσαλονίκης και μάλιστα ταίριαζε καταπληκτικά με το θέμα της ως συμπλήρωμα της διάλεξης του καθηγητού Brian Mooney (Η φιλία στον Αριστοτέλη – Asymetrical Friendship). Τελικά η εισήγησί μου διεξήχθη σε αίθουσα Ξενοδοχείου στην Αριδαία. Ο αφιερωματικός-συμπληρωματικός χαρακτήρας της προς τον εξέχοντα Πανεπιστημιακό Καθηγητή του Πανεπιστιμίου του Ντάργουιν και αριστοτελιστή παρέμεινε, βέβαια, έστω και εν τη απουσία του.
Εδώ, από την εκδήλωσι, θα δημοσιεύσουμε μόνο τις προσωπικές μας μεταφράσεις.

..........................................

ΤΟΝΔΕ

ΤΟΝΔΕ ΠΟΤ' ΟΥΧ ΄ΟΣΙΩΣ ΠΑΡΑΒΑΣ ΜΑΚΑΡΩΝ ΘΕΜΙΝ ΄ΑΓΝΗΝ

ΕΚΤΕΙΝΕΝ ΠΕΡΣΩΝ ΤΟΞΟΦΟΡΩΝ ΒΑΣΙΛΕΥΣ,

ΟΥ ΦΑΝΕΡΩΣ ΛΟΓΧΗι ΦΟΝΙΟΙΣ ΕΝ ΑΓΩΣΙ ΚΡΑΤΗΣΑΣ,

ΑΛΛ' ΑΝΔΡΟΣ ΠΙΣΤΕΙ ΧΡΗΣΑΜΕΝΟΣ ΔΟΛΙΟΥ.

     ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΝΔΡΑ

    Ασέβαστα προς τους θεούς, αθέμιτα κι ανόσια,

    τον σκότωσε ο βασιλιάς των τοξοφόρων Μήδων.

    Κι όχι, δεν τον ενίκησε στα ίσα σε αγώνα,

    Αλλά με μέσο τη χωσιά ενός δολίου άνδρα.

ΑΡΕΤΑ, ΠΟΛΥΜΟΧΘΕ ΓΕΝΕΙ ΒΡΟΤΕΙΩι,                                     

ΘΗΡΑΜΑ ΚΑΛΛΙΣΤΟΝ ΒΙΩι,
ΣΑΣ ΠΕΡΙ, ΠΑΡΘΕΝΕ, ΜΟΡΦΑΣ
ΚΑΙ ΘΑΝΕΙΝ ΖΑΛΩΤΟΣ ΕΝ ἙΛΛΑΔΙ ΠΟΤΜΟΣ
ΚΑΙ ΠΟΝΟΥΣ ΤΛΗΝΑΙ ΜΑΛΕΡΟΥΣ ΑΚΑΜΑΝΤΑΣ·

ΤΟΙΟΝ ΕΠΙ ΦΡΕΝΑ ΒΑΛΛΕΙΣ
ΚΑΡΠΟΝ ΙΣΑΘΑΝΑΤΟΝ ΧΡΥΣΟΥ ΤΕ ΚΡΕΙΣΣΟΝ
ΚΑΙ ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΛΑΚΑΥΓΗΤΟΙΟ Θ' ΎΠΝΟΥ.
ΣΕΥ Δ' ἙΝΕΧ' ΟΥΚ ΔΙΟΣ ἩΡΑΚΛΕΗΣ ΛΗΔΑΣ ΤΕ ΚΟΥΡΟΙ
ΠΟΛΛ' ΑΝΕΤΛΑΣΑΝ ΕΡΓΟΙΣ ΣΑΝ ΑΓΡΕΥΟΝΤΕΣ ΔΥΝΑΜΙΝ.      
ΣΟΙΣ ΔΕ ΠΟΘΟΙΣ ΑΧΙΛΕΥΣ ΑΙΑΣ Τ' ΑΙΔΑΟ ΔΟΜΟΥΣ ΗΛΘΟΝ·

ΣΑΣ Δ' ἙΝΕΚΕΝ ΦΙΛΙΟΥ ΜΟΡΦΑΣ

ΑΤΑΡΝΕΟΣ ΕΝΤΡΟΦΟΣ ΑΕΛΙΟΥ ΧΗΡΩΣΕΝ ΑΥΓΑΣ.

ΤΟΙΓΑΡ ΑΟΙΔΙΜΟΣ ΕΡΓΟΙΣ,

ΑΘΑΝΑΤΟΝ ΤΕ ΜΙΝ ΑΥΞΗΣΟΥΣΙ ΜΟΥΣΑΙ,                                           

ΜΝΑΜΟΣΥΝΑΣ ΘΥΓΑΤΡΕΣ,

ΔΙΟΣ ΞΕΝΙΟΥ ΣΕΒΑΣ ΑΥΞΟΥΣΑΙ

ΦΙΛΙΑΣ ΤΕ ΓΕΡΑΣ ΒΕΒΑΙΟΥ.

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΕΤΗ

Ώ Αρετή πολύμοχθη, πολλών γλυκών καμάτων,

άριστο μέγα τρόπαιο στον βίο των ανθρώπων!

Παρθένα θεία κόρη εσύ, είναι πανώρια τύχη

στους Έλληνες κι ο θάνατος για χάρη της μορφής σου:

Σε φοβερούς να μπουν μπορούν  και σε τιτάνιους κόπους.

Τέτοιο ισαθάνατο καρπό στο νού μας μέσα βάζεις,

πιο πάνω από γονείς, λεφτά κι απ’ τον γλυκό τον ύπνο.

Για σένανε ο Άϊ Ηρακλής και τα παιδιά της Λήδας

άθλους τρανούς κατάφεραν το φώς σου ακλουθώντας,

ποθώντας σε ο Αχιλλεύς κι ο Αίας στον Άδη μπήκαν.

Για σε, εράσμια μορφή, το θρέμμα του Αταρνέα

του  ζωοδότη Ήλιου μας κήδεψε τις ακτίνες,

άξιος ύμνων και ωδών για τα καλά του έργα,  

αθάνατος θα καταστεί απ’ τις εννέα Μούσες.

Αυτές που αντιδωρίζουνε, της Μνημοσύνης κόρες,

Δία Ξενίου σεβασμό, τρανής φιλίας κύδος!

(Απόδοση στην Ν.Ε.:

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης)

«“It’s all Greek” to you?»: κείμενο-πρότασι για την προώθησι της διδασκαλίας ελληνικής γλώσσας στους αγγλόφωνους. «“It’s all Greek” to you?»: An opinion for the development of the Greek Language teaching among the English native speakers.

[Επί τη ευκαιρία της έναρξης του 9ου “In-Country” Προγράμματος Ελληνικής Γλώσσας, αφιερώνω το σημερινό κείμενο με όλο τον σεβασμό μου στον Στράτο και την Αντζέλικα Πούλος, άξια τέκνα του ελληνισμού της Διασποράς, χαιρετίζοντας τον τελευταίο καρπό του εθνικής σημασίας έργου τους, την ίδρυσι Έδρας Νεοελληνικών Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Ντάργουιν.]

 “It’s all Greek” to you? Or you as English native speakers are more “Greeks” than whatever else in your linguistic essence?

Από χρόνια έχω πληροφορηθεί τις με κάθε έννοια πολυδάπανες και κοπιώδεις προσπάθειες – συχνά και αγωνιώδεις -- που καταβάλλουν κυρίως σε Πανεπιστημιακά ιδρύματα της Αλλοδαπής και μάλιστα σε χώρες αγγλόφωνες, οι έδρες Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας ή και ιδιωτικοί φορείς που σχετίζονται με τις ελληνικές κοινότητες για προώθησι της ελληνικότητας. (Χαρακτηριστικό παράδειγμα το «Ελληνικό Γλέντι», πολυήμερο φεστιβάλ στο Ντάργουιν της Αυστραλίας, όπου με μεγάλο ενθουσιασμό και προθυμία κατά την συμμετοχή, επιδιώκεται η μεγαλύτερη κατά το δυνατόν οικονομική στήριξι των συγκινητικών στ’ αλήθεια προσπαθειών της ελληνικής ομογένειας και των φιλελληνικών κύκλων στις διάφορες εκπαιδευτικές πρωτοβουλίες τους που συνήθως γυρίζουν γύρω από την διατήρησι των ελληνικής γλώσσας και πολιτισμού ενδιαφερόντων.)
Κάποιες φορές όμως γινόμαστε μάρτυρες και προσπαθειών διαφήμισης ειδικά της Νεοελληνικής μας γλώσσας (για την προσέλκυσι νέων εγγραφών φοιτητών σε πανεπιστημιακά ιδρύματα) μέσα από ένα πλαίσιο συμβατικού μάρκετινγκ, τουριστικού περισσότερο τύπου. «Ελάτε να γνωρίσετε την γλώσσα του Ζορμπά, της χώρας με τον ήλιο και την θάλασσα», κττ.

Διαφωνώ με αυτού του τύπου την προσέγγισι και τέτοια συνθήματα τα θεωρώ πεζά για να μην τα χαρακτηρίσω ηττοπαθή. Θα προτιμούσα επι του θέματος να υιοθετούσαμε μια πιο επιθετική τακτική. Να το θέταμε το πράγμα αλλιώς. Εκεί που πραγματικά δεν έχουμε αντίπαλο. Στην ιστορία και τον πολιτισμό της γλώσσας! Και βασιζόμενοι στα πορίσματα της γλωσσολογικής έρευνας, να προβληματίσουμε βαθειά τον σύγχρονο φίλο μας μητρικό ομιλητή της αγγλικής.
Ας το πιάσω λοιπόν το ζήτημα από τα κέρατα: Ο κάθε ένας σημερινός ομιλητής της Αγγλικής γλώσσας, Άγγλος, Αμερικανός, Αυστραλός, Καναδός ή ο,τιδήποτε ανάλογο, πρίν και πάνω απ’ όλα, νομίζω ότι αν θέλει να συνειδητοποιηθεί ως φυσικός χρήστης της γλώσσας του, πρέπει να απαντήσει ψύχραιμα, αντικειμενικά και τεκμηριωμένα στην παρακάτω απλή ερώτησι:

--Ποια από τις ακόμη και σήμερα ομιλούμενες γλώσσες πάνω στην γή, έχει περισσότερο από όλες και αναμφισβήτητα επηρεάσει την εξέλιξι στην δομή, το λεξιλόγιο και την εννοιολογική σηματοδότησι της Αγγλικής Γλώσσας;

Και αφού δώσει την μία, την ορθή από πάσης επιστημονικής πλευράς απάντησι, ποια θα οφείλει ο ερωτηθείς να θεωρεί στην συνέχεια ως πρέπουσα ενέργεια που θα απορρέει φυσικώ τω τρόπω για τον ίδιο και την επάρκειά του ως ομιλητού της μητρικής του Αγγλικής γλώσσας; Τί άλλο, αν όχι η φιλικώτερη κατά το δυνατόν στάσι προσέγγισης και γνωριμίας με την εν λόγω αποκαλυφθείσα ως αληθώς ευεργέτιδα για την δική του γλώσσα, γλώσσα; Ποιο δηλαδή είναι το καθήκον για τον εκ γενετής αγγλόφωνο ομιλητή, αν όχι η περαιτέρω σε βάθος και πλάτος καλλιέργειά του σ’ αυτήν την γλώσσα που λέγαμε, και η οποία φαντάζει κάτι σαν μακρινός συγγενής του;

 Έ, λοιπόν, και ως γνωστόν, η απάντησι στην αρχική μας και κύρια ερώτησι-ζητούμενο είναι μία και μόνη :
 -- Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ! 
Η Ελληνική, δηλαδή, η για μας ορθώς νοούμενη στην διαχρονία της: Αρχαία, Βυζαντινή, Νεα Ελληνική.
Ναι, η μοναδική έγνοια του Ελύτη, εκείνη η από τις αμμουδιές του Ομήρου!

Τα υπόλοιπα είναι λεπτομέρειες!

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης
(Κάλυμνος, 5/6 Ιουλίου 2015)

Άβαξ Και Πεσσοί: Το Σεμινάριο για το Σχολικό Σκάκι στην Χαλκίδα: Μέρα 2η. Un seminario istruttivo sugli Scacchi Scolastici a Calcide: Giorno 2. An educational and experiential Seminar for School Chess in Chalkis (Day 2, 2 December2014).

Δεύτερη μέρα της διεξαγωγής του Σεμιναρίου για το Σχολικό Σκάκι, χθές Τρίτη 2 Δεκεμβρίου απόγευμα, στην Εστία Γνώσης της Χαλκίδας, με νέο καλεσμένο ομιλητή, αλλά και με εναρκτήρια συνάντησι των εγγεγραμμένων για το καθ’ εαυτό βιωματικό μέρος του Προγράμματος.

Ο πολυτάλαντος προσκεκλημένος (Μέλος της Επιτροπής Σχολικού Σκακιού της Ε.Σ.Σ.Ν.Α., δάσκαλος σκακιού, προπονητής, συγγραφέας και βραβευμένος λογοτέχνης) μίλησε με θέμα «Σκάκι και Παιδί». Μεγάλο μέρος της ομιλίας του κ. Ιωάννη Παναγάκου κάλυπτε η εμπεριστατωμένη του έρευνα γύρω από το φαινόμενο της θετικής συμβολής του Σκακιού στην από κάθε πλευρά πρόοδο των παιδιών.

Ήταν χαρακτηρικό στοιχείο της εισηγήσεώς του πως δεν περιορίστηκε στην απαρίθμησι/παράθεσι των πορισμάτων δεκάδων διεθνών σχετικών μελετών, αλλά συμπεριέλαβε και βιωματικό υλικό από την πλούσια πείρα του.

Πριν τον αποχαιρετισμό του και την έναρξι του β΄ μέρους της συνάντησης, ο κ. Παναγάκος αιφνιδίασε ευχάριστα τον υπεύθυνο συντονιστή κ. Σοϊλεμέζη, προσφέροντάς του, τιμής ένεκεν, τους 2 τόμους, του γνωστού στην εγχώρια προπονητική βιβλιογραφία έργου του: «Η μάχη στα άσπρα και μαύρα τεράγωνα».
Στην σχετική αφιέρωσι είναι μεταξύ άλλων γραμμένο: «Στον Πνευματικό δημιουργό και αγαπητό φίλο, Αλέξανδρο Σοϊλεμέζη (…) στον άνθρωπο που χάρη σ’ αυτόν ο Παλαμήδης και το πνεύμα του δεν χάθηκαν μα ζούν και σήμερα! Με αγάπη, Ιωάννης Παναγάκος»!

Το υπόλοιπο της συνάντησης έκλεισε με τους επιμορφουμένους να εγκαινιάζουν υπο την καθοδήγησι του υπογράφοντος την προγραμματισμένη θεματική ενότητα «Μαθαίνω Να Παίζω, Παίζω Και Διδάσκω».

Πριν από αυτό –και εκτός προγράμματος!- ο υποφαινόμενος συντονιστής φρόντισε να συμβάλη στον έτι περεταίρω προβληματισμό των παρισταμένων προβάλλοντάς τους (και επεξηγώντας/μεταφράζοντας) το παρακάτω βίντεο από το Διαδίκτυo, βίντεο που αφορά την εφαρμογή Ειδικού Προγράμματος για το Σχολικό Σκάκι στην γειτονική Ιταλία:
Από Το Σχολείο Στον Σκακιστικό Σύλλογο 
Project: Η Κατάρτισι 
[15 Κύκλοι Μαθημάτων
700 Διδάσκοντες…]

Θερινό Πρόγραμμα Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού 2014: Η επίσκεψι στον Δήμο Αριδαίας (από αναδημοσίευσι). 8th In Country Program: Our visit to the Town Hall of Aridaia

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΚΑΘΗΓΗΤΩΝ ΚΑΙ ΦΟΙΤΗΤΩΝ ΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ DARWIN ΣΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΛΜΩΠΙΑΣ 

Ο Ελληνικός Μακεδονικός Σύλλογος της Βόρειας Αυστραλίας μαζί με φοιτητές και καθηγητές από το Πανεπιστήμιο του Darwin της Αυστραλίας επισκέφτηκαν την Πέμπτη 17 Ιουλίου το Δημοτικό κατάστημα Αριδαίας, στα πλαίσια ειδικού προγράμματος διάδοσης και εκμάθησης της ελληνικής γλώσσας και του μακεδονικού πολιτισμού. 

Τους προσκεκλημένους υποδέχτηκαν στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου ο Δήμαρχος Αλμωπίας κ. Δημήτρης Πασόης και η Προϊσταμένη του Τμήματος Παιδείας & Πολιτισμού κα Χατζηαβραμίδου Ευδοκία.

 Ο Δήμαρχος Αλμωπίας στο σύντομο χαιρετισμό του αναφέρθηκε στην ελληνική παιδεία, την ιστορία της Αλμωπίας και τον πολιτισμό, ενώ συνεχάρη τους εκπαιδευτικούς του Πανεπιστημίου του Darwin για την υπογραφή του συμφώνου συνεργασίας μεταξύ του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και του Πανεπιστημίου Charles Darwin στους τομείς της εκπαίδευσης και της έρευνας. Τέλος αναφέρθηκε και στην υλοποίηση του διασυνοριακού προγράμματος με τον τίτλο Living history – Living nature  με εταίρους το Δήμο Αλμωπίας και το Δήμο Νόβατσι και τις ενέργειες που θα γίνουν στο επόμενο διάστημα για την ανάδειξη της πολιτιστικής και φυσικής κληρονομιάς της Αλμωπίας.

Ο υπεύθυνος του προγράμματος, κ. Αλέξανδρος Σουλεμέζης, μίλησε για τη σημασία του  προγράμματος τονίζοντας ότι στο φετινό πρόγραμμα έχουν ως κεντρικό θέμα εκπαίδευσης τη Μικρά Ασία την οποία και επισκέφθηκαν πριν από λίγες ημέρες.

 Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο Πρόεδρος του Ελληνικού Μακεδονικού Συλλόγου του Darwin , κ. Ευστράτιος Πούλος, ο οποίος ευχαρίστησε το Δήμο Αλμωπίας και τον Δήμαρχο Αλμωπίας κ. Δημήτρη Πασόη για την επί σειρά ετών φιλοξενία που τους παρείχε και αναφέρθηκε στις προσπάθειες που γίνονται από τους ομογενείς της Αυστραλίας για την διάδοση της ελληνικής γλώσσας και του πολιτισμού.

Μετά το πέρας της συνάντησης ο Δήμαρχος Αλμωπίας δώρισε στους προσκεκλημένους, φακέλους με ενημερωτικό υλικό  του διασυνοριακού προγράμματος και ακολούθησε ξενάγηση στο μουσείο Φυσικής ιστορίας της Αριδαίας από την κα Χατζηαβραμίδου Ευδοκία.

Από το Δήμο Αλμωπίας

(ΠΗΓΗ)

ΣΗΜΕΙΩΣΙ: Προφανώς απο παραδρομή του συντάκτου της είδησης, ο διαχειριστής του Νέου Παλαμήδη απο απλό μέλος του Διοικητικού Προσωπικού αναβαθμίστηκε σε "υπεύθυνο του προγράμματος"!