Σαν σήμερα πριν από τέσσερα συναπτά χρόνια εμφανίστηκε στην μπλογκόσφαιρα το ιστολόγιό μας. Ήταν Σάββατο 8 Ιανουαρίου του 2008, αργά το βράδυ, όταν για να δοκιμάσουμε το επιτυχές της κατασκευής του ιστολογίου, δειλά-δειλά βγάλαμε στον διαδικτυακό αέρα με τον Αλέξη τον Κλαμαρή (Θεός σχωρέστον! μακαρίτη ήδη από διετίας…) το σήμα μας. Προηγήθηκαν –αλλά και ακολούθησαν –ατελείωτες κουβέντες και ακόμα μακρές τηλεφωνικές συνδιαλέξεις για τις τεχνικές λεπτομέρειες της εμφάνισης της ιστοσελίδας (99% επίτευγμα του Αλέξη!), αλλά και για παράπλευρα ζητήματα γύρω απο την λειτουργία του «Νέου Παλαμήδη»… Από σήμερα, λοιπόν, μπαίνουμε στον πέμπτο χρόνο της λειτουργίας μας. Συν Θεώ!
Για ιστορικές αναδρομές σχετικά με το εγχείρημα δεν υπάρχει διάθεσι και χρόνος. Τα στατιστικά στοιχεία που αφορούν την τρέχουσα συμπεριφορά του ιστολογίου σκοπεύουμε να τα θίξουμε λίαν προσεχώς. Για απόψε φτάνει μια μικρή μουσική αφιέρωσι. Το ωραίο «Τραγούδι της χαράς» του ΚΩΣΤΑ ΤΟΥΡΝΑ από τον δίσκο ¨Τα Λευκά Φτερά" του 1975.
Ένα βιντεοτράγουδο που για τις ανάγκες της σημερινής επετείου πήρε την τελευταία στιγμή την θέσι ενός άλλου αγαπημένου μας τραγουδιού του Κώστα Τουρνά : (για τον λόγο ότι εκείνο ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ αναρτημένο στο "You Tube"). Αναφερόμαστε στο κομμάτι «Τον στέφανο της ζωής» του 1974...
KOSTAS TOURNASτο τραγούδι της χαράς ΚΩΣΤΑΣ ΤΟΥΡΝΑΣ
Εμείς θα προτείνουμε ένα παλιό τραγούδι του αγαπημένου μας Κώστα Τουρνά, ένα κάπως ξεχασμένιο κομμάτι που όμως δεν το θεωρούμε ούτε άσχετο ούτε ανεπίκαιρο.
Οι στίχοι: ΑΝΟΙΓΕΙ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ
Ο κόσμος ξυπνάει, ο κόσμος φοβάται. Και 'γώ έχω ψυχή που ποτέ δε κοιμάται. Να 'ρθής σε καλεί, να 'ρθής σου ζητάει. Σου στρώνει χαλί και κάποιος γελάει.
Κι ανοίγει ο ουρανός στις ακοίμητες ψυχές και στην πόρτα περιμένει. Ανοίγει ο ουρανός στις ακούραστες φωνές και σε κείνον που επιμένει, σ' όποιον μόνος υπομένει.
Φωτιά και καπνός, κλοπή και απάτη. Και χάσκει ο λαός, του βγαίνει το μάτι. Ο κόσμος γυμνός, μιά πορνογραφία. Το χθές και το πώς σαν πλαστογραφία.
Κι ανοίγει ο ουρανός στις ακοίμητες ψυχές και στην πόρτα περιμένει. Ανοίγει ο ουρανός στις ακούραστες φωνές και σε κείνον που επιμένει, σ' όποιον μόνος υπομένει.
Ο κόσμος ξυπνά, ο κόσμος φοβάται, ο κόσμος γυμνός, ο κόσμος κοιμάται. Φωτιά και καπνός, κλοπή και απάτη. Και χάσκει ο λαός, του βγαίνει το μάτι.
Κι ανοίγει ο ουρανός στις ακοίμητες ψυχές και στην πόρτα περιμένει. Ανοίγει ο ουρανός στις ακούραστες φωνές και σε κείνον που επιμένει, σ' όποιον μόνος υπομένει.
Ο κόσμος ξυπνά, ο κόσμος φοβάται, ο κόσμος γυμνός, ο κόσμος κοιμάται...
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ :
Το παρόν ιστολόγιο αποτελεί μίαν ακόμη υλοποίηση του Καταστατικού τού Συλλόγου μας .
Ως διαδικτυακό ημερολόγιο – σημειωματάριο, ως γνωστόν, το ιστολόγιο αποτελεί γενικά χρησιμότατο μέσον επικοινωνίας . Εμείς επιπλέον εκτιμούμε πως και αυτό –εκτός της ιστοσελίδας- συνδυάζεται αποτελεσματικά με το παραδοσιακά προτιμώμενο ( και πράγματι μέχρι στιγμής αναγνωρισιμότερο και προσιτότερο) αυτών Έντυπο μέσον υπό την μορφή Περιοδικού.
Το Ιστολόγιο το βλέπουμε και ως ιστομπλοκάκι όπου αντανακλάται, δημοσιοποιείται ή και σχολιάζεται η δραστηριοποίηση του Συλλόγου, αλλά το οραματιζόμαστε και ως βήμα έκφρασης των μελών και φίλων τού Συλλόγου και των ενδιαφερόντων τους.
ΝΕΟΣ ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ =
Ιστολόγιο που διευθύνεται απο έναν ελεύθερο Έλληνα -κομματικά ανέντακτο, φυσικά - και αντιεξουσιαστή, λάτρη τού Ελληνικού Πολιτισμού νοούμενου στην διαχρονία και στην Οικουμενικότητά του. Αφιερωμένου θαυμαστή τού ήρωα Παλαμήδη, του αγίου Γρηγορίου τού Θεολόγου και του Ιωάννη Καποδίστρια. Το «μπλόγκ» είναι ελεύθερο βήμα για όλα τα μέλη και τους φίλους τού Πολιτιστικού-Αθλητικού Συλλόγου της Χαλκίδας «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ».
(κλπ βλ allblogs.gr)