Ένα μουσικό πόκερ με σαραντάχρονα τραγούδια της ελληνικής Ποπ-Ρόκ. 5 brani musicali dall’ anno 1972, di musica pop-rock greca. Dicendo addio all’ anno che va via.

Τέτοιες μέρες, και ειδικά παραμονή Πρωτοχρονιάς, κάποιοι έχουν το συνήθειο να χαρτοπαίζουν. Αμφιλεγόμενη συνήθεια, παλιά όσο δεν φανταζόμαστε. Μπερδεμένη μέσα στα προχριστιανικά πολυήμερα γλέντια για το χειμερινό Ηλιοστάσιο και τα ζάρια των Σατουρναλίων. Και οι παλιές συνήθειες δεν κόβονται. Αντίθετα συνήθως γίνονται παράδοσι ή μέρος της παράδοσης.
Εμείς πάντως, (και) εφέτος δεν θα έχουμε τραπέζι με τσόχα ή τέλος πάντων παιχνίδια τυχερά με τραπουλόχαρτα.
Αντ’ αυτού κλέβουμε και χρόνο για να γεμίσουμε την αποψινή σελίδα του ιστολογίου με ελληνική μουσική. Από το είδος της ποπ-ρόκ μουσικής που άκουγε η ελληνική νεολαία την δεκαετία του 70.
Με πέντε μουσικά κομμάτια που έρχονται από σαράντα χρόνια πίσω, από το σωτήριο έτος 1972, να μας ξυπνήσουν αναμνήσεις και αισθήματα…
Θα μπορούσε, ας πούμε, αυτό το προτεινόμενο από εμάς μουσικό πενταπόσταγμα να είναι ένα καλό χέρι στο αποψινό πρωτοχρονιάτικο τραπέζι; Έτσι τουλάχιστον θέλουμε.
Αν μιλήσουμε με όρους του Πόκερ, θα μπορούσε να είναι κάτι πού δυνατό. Ας πούμε πόκερ με 4 Βαλέδες και μια Ντάμα ( το των Νοστράδαμος). Ή φούλ του Άσου (όπου ο καθένας διαλέγει τις αντιστοιχίες του για τους Άσους και τα υπόλοιπα φύλλα)!

Αλλά ας ακούσουμε με την βοήθεια του μαγικού χρονοντούλαπου που λέγεται Γιουτιούμπ.

1. Aphrodite's Child - Aegean Sea (video)

2. Socrates Drank The Conium-Starvation 1972
3 POLL "AETOI" -1972-

4 MAD (Gr Psychedelic Rock) Τι ζητάς απ' τη ζωή. 1972

Τι ζητάς απ' τη ζωή

Πές μου πώς μπορείς κάθε λεπτό
να ‘σαι δυνατός στον κόσμο αυτό
στον κόσμο αυτό που δεν μας χωρεί.

Μα πως μπορείς;
Όταν σε ματώνει η πίκρα, όταν σε βαραίνει η λύπη,
νιώθεις πως δεν είσαι τίποτα.

Πές μου
Πότε έχεις γελάσει, πές μου πόσο έχεις κλάψει
Πές μου, τί ζητάς απ' τη ζωή...

5. ΝΟΣΤΡΑΔΑΜΟΣ - ΑΤΛΑΝΤΙΣ [ΧΑΜΕΝΗ ΠΟΛΙΤΕΙΑ]

ΑΤΛΑΝΤΙΣ [Χαμένη Πολιτεία]

Αυτή η πόλη μαγική
έρχεται στο μυαλό μου
που οι καμπάνες της υμνούν
την ομορφιά του κόσμου.

Χτισμένη σ’ άγνωστο νησί,
μαλαματένια κάστρα
ψάχνουν πολλοί για να τη βρουν
μα είναι μακριά σαν τ’ άστρα.

Πόλη, χαμένη πολιτεία,
βαθειά σ’ ωκεανού μαγεία
ο χρόνος δε σε σβήνει,
ο θρύλος σου θα μείνει.

Τώρα, χαμένη πολιτεία,
έβγα απ’ τα νερά τα κρύα
να δούμε τους ναούς σου,
τους δώδεκα θεούς σου.

Τώρα.. χαμένη πολιτεία
έβγα... απ’ τα νερά τα κρύα.

 

Ο «Ηλεκτρικός Θησέας» του Π. Σιδηρόπουλου, στην σχολική γιορτή της 17ς Νοέμβρη στο Εσπερινό Λύκειο! Una canzone di P. Sidiropoulos cantata in coro (dall’ amministratore di N.P.) alla festa scolastica del 17 Novembre

Μια μουσική παρέμβασι στην σχολική γιορτή της 17ης Νοέμβρη στο Εσπερινό Γ.Λ. της Χαλκίδας

 Στην εφετινή γιορτή του σχολείου του για την 17η Νοέμβρη, ο διαχειριστής του Ν.Π. υπο την ιδιότητα του διδάσκοντος, αιφνιδίασε με την πρότασί του να παρουσιασθή ένα αγωνιστικού περιεχομένου δυνατό ρόκ τραγούδι και μάλιστα από ζωντανή χορωδία μαθητών στου σχολείου στην οποία συμπεριλαμβανόταν και ίδιος!
Κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή πριν την έναρξι της γιορτής ζήτησε την άδεια να συμπεριληφθή στο πρόγραμμα το παρακάτω εδώ αναρτώμενο (από του Γιουτιούμπ) τραγούδι.
Πρόκειται για την γνωστή σύνθεσι του Γιάννη Μαρκόπουλου με τίτλο «Ηλεκτρικός Θησέας» στην αξεπέραστη ερμηνεία του Παύλου Σιδηρόπουλου.
Τον Ηλεκτρικό Θησέα ως ποιητικό κείμενο, (μιλάμε για μια ιδιότυπη ροκ μπαλάντα του Δημήτρη Βάρου με ποιητική τόλμη, αλλά και κάποιες απαιτήσεις), το είχα παρουσιάση εγκαίρως στην τάξι και βεβαίως το είχα αναλύση διεξοδικά στους μαθητές. Δοκιμάσαμε μάλιστα (μετά από ένα πρώτο άκουσμα με την εξεγερτική φωνή του Σιδηρόπουλου) και να το τραγουδήσουμε όλοι μαζί “a cappella” σε μια ανεπίσημη πρόβα. Τελικά μαζί με 5-6 ατρόμητους μαθητές και μαθήτριες, τολμήσαμε να το τραγουδήσουμε χορωδιακά (Πρώτη φορά κι εγώ σε ρόλο προεξάρχοντος του χορού ή χοράρχου)

Το αποτέλεσμα –αν κρίνουμε από το χειροκρότημα- ήταν παραπάνω από επιτυχές!
[Κρίμα που την τελευταία στιγμή δεν είχαμε και την υποστήριξι της ηλεκτρικής κιθάρας και του αρμονίου. Υποσχέσεις που δεν υλοποιήθηκαν…]

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ 
Παύλος Σιδηρόπουλος - Μαρία Φωτίου : Ηλεκτρικός Θησέας

 ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ

Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ' το πενήντα έχει να φανεί
και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι με ανθοδέσμη που 'χει μαραθεί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Σε εδίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια σε μια ζωή χωρίς προοπτική.
Χάνεσαι σαν το γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή.
Πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια γεμισαν σκουριά.
Στα σούπερ μάρκετ τέλειωσε η ελπίδα και συ κοκκαλωσες στη σκαλωσιά.
Πού πήγαν οι τρακόσοι του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;
Ηλεκτρικός Θησέας; Και τα λοιπά.

Φοβάσαι ότι θα 'ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή,
βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη.
Μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί.

Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή
για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή.
Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ' έχουν βάλει στο κλουβί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί.

Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα νέα ψάχνεις για δουλειά.
Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά.
Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά,
τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μιαν αιχμάλωτη γενιά.

Μια πλαστική ανέμισες σημαία, πίστεψες σ' έναν άγνωστο θεό
κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία ειδήσεις σίριαλ και τσίχλα ροκ.
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό;
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει τον χορό;

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ' αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς.

Στίχοι: Δημήτρης Βάρος
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος & Μαρία Φωτίου ( Ντουέτο )

Γενέθλια του ιστολογίου! Κι ένα τραγούδι… Compleanno del nostro blog; con una canzone!

Σαν σήμερα πριν από τέσσερα συναπτά χρόνια εμφανίστηκε στην μπλογκόσφαιρα το ιστολόγιό μας. Ήταν Σάββατο 8 Ιανουαρίου του 2008, αργά το βράδυ, όταν για να δοκιμάσουμε το επιτυχές της κατασκευής του ιστολογίου, δειλά-δειλά βγάλαμε στον διαδικτυακό αέρα με τον Αλέξη τον Κλαμαρή (Θεός σχωρέστον! μακαρίτη ήδη από διετίας…) το σήμα μας. Προηγήθηκαν –αλλά και ακολούθησαν –ατελείωτες κουβέντες και ακόμα μακρές τηλεφωνικές συνδιαλέξεις για τις τεχνικές λεπτομέρειες της εμφάνισης της ιστοσελίδας (99% επίτευγμα του Αλέξη!), αλλά και για παράπλευρα ζητήματα γύρω απο την λειτουργία του «Νέου Παλαμήδη»…
Από σήμερα, λοιπόν, μπαίνουμε στον πέμπτο χρόνο της λειτουργίας μας. Συν Θεώ!

Για ιστορικές αναδρομές σχετικά με το εγχείρημα δεν υπάρχει διάθεσι και χρόνος.
Τα στατιστικά στοιχεία που αφορούν την τρέχουσα συμπεριφορά του ιστολογίου σκοπεύουμε να τα θίξουμε λίαν προσεχώς.
Για απόψε φτάνει μια μικρή μουσική αφιέρωσι. Το ωραίο «Τραγούδι της χαράς» του ΚΩΣΤΑ ΤΟΥΡΝΑ από τον δίσκο ¨Τα Λευκά Φτερά" του 1975.

Ένα βιντεοτράγουδο που για τις ανάγκες της σημερινής επετείου πήρε την τελευταία στιγμή την θέσι ενός άλλου αγαπημένου μας τραγουδιού του Κώστα Τουρνά : (για τον λόγο ότι εκείνο ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΚΟΜΑ αναρτημένο στο "You Tube"). Αναφερόμαστε στο κομμάτι «Τον στέφανο της ζωής» του 1974...

KOSTAS TOURNAS το τραγούδι της χαράς ΚΩΣΤΑΣ ΤΟΥΡΝΑΣ

Ένα τραγούδι του Κρίς Ντε Μπούργκ για το αστέρι των Χριστουγέννων. La canzone “A Spaceman Came Travelling” di Chris de Burgh

Το τραγούδι του Κρίς Ντε Μπούργκ «Ο διαστημάνθρωπος που ήρθε…» με το βιντεάκι αυτό απο το "Γιουτιούμπ", το βλέπουμε και ως μελωδικό σχόλιο στην προηγούμενη σημερινή ανάρτησι για το Άστρο των Μάγων. "...Just like a star"!


Chris de Burgh - A Spaceman Came Travelling

A spaceman came travelling on his ship from a far
't was light years of time since his mission did start.
And over a village he halted his craft
and it hung in the sky like a star -
just like a star.

He followed a light and came down to a shed
where mother and child were lying there on a bed.
A bright light of silver shone round his head
and he had the face of an angel.
And they were afraid

When the stranger spoke, he said "Do not fear!
I come from a planet a long way from here,
and I bring a message for mankind to hear."
Suddenly the sweetest music filled the air -
and it went, la, la, la ...

Peace and good will to all men,
and love for the child.
La, la, la ...

This lovely music went trembling through the ground
and many were wakened on hearing that sound
and travellers on the road the village they found
by the light of that ship in the sky
which shone all around.

And just before dawn at the paling of the sky
the stranger returned and said: "Now I must fly!
When two thousand years of your time has gone by
this song will begin once again, to a baby's cry"

And it went: Lalalalalalalala, lalalalalalala,
lalalalalala" (x2)

This song will begin once again, to a baby's cry
And it goes: Lalalalalalalala, lalalalalalala,
lalalalalala"

"This is goodwill to all men, and love for a child"
"OH the whole world is waiting"

"They never hear the song again"
"Their a thousand standing on the edge of the world"
"And a star has woken somewhere, and time is nearly here"

This song will begin once again, to a baby's cry...

Chris de Burgh - A Spaceman Came Travelling

«Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον»: παραγγελιά σε …πρώτη εκτέλεσι! Una canzone dei Katsimicha: Dedica al nostro vicepresidente

Μόλις είδαμε το σχόλιο του αντιπροέδρου, κ. Κακάτσου, σε προηγούμενη ανάρτησι να παραπέμπει ευθέως στο αγαπημένο τραγούδι «Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον». Η εκτίμησι για τον σημαντικό τραγουδοποιό Διονύση Τσακνή (στον οποίο ανήκει η πατρότητα του κομματιού) παραμένει, αλλά εμείς σχετικά με αυτό το αριστουργηματικό τραγούδι προτιμάμε σταθερά και αμετανόητα την πρώτη εκτέλεσι: των αδελφών Κατσιμίχα!

Κατσιμιχαίοι - Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον


Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον,
στο μέλλον που φτιάχνετε, όπως θέλετε,
(αφού η ιστορία σας ανήκει),
σαρώστε το λοιπόν, αν επιμένετε.

Στ' αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις,
το έργο το 'χω δει μη με τρελαίνετε.
Το πλοίο των ονείρων μου με πάει
σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε!

Μένω μονάχος στο παρόν μου,
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου.
Συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε.

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον,
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας.
Ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας,
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας.

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε, όπως θέλετε,
(αφού η ιστορία σας ανήκει)
σαρώστε το λοιπόν, αν επιμένετε.

Μένω μονάχος στο παρόν μου,
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου.
Συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε!


Στίχοι και Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Πρώτη εκτέλεση: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

(Άλλες ερμηνείες: Διονύσης Τσακνής, Γιώργος Νταλάρας…)

Μουσικές αναμνήσεις από μια χαμένη κασέτα. Salutando Italia una notte di Marzo. Una cassetta ritrovata…

Τι είναι η αποψινή ανάρτησι; Τίποτα το σπουδαίο. Μια παραξενιά του διαχειριστή του ιστολογίου:
Βρήκε προ ημερών μια κασέτα μουσικής, ξέρετε, εκείνη την παρωχημένη πια εφεύρεσι με τα κασετόφωνα και την μαγνητοφώνησι του ήχου σε κασέτες . Κάτι πλαστικά κουτάκια με ταινίες στο εσωτερικό τους, στην επιφάνεια (καλυμμένη με ειδικές επιστρώσεις) των οποίων καταγράφονταν με πολύ καλές προδιαγραφές ο ήχος. Εν προκειμένω η μουσική και τα τραγούδια της προηγούμενης γενιάς...
Ήθελε να την ακούση. Ολόκληρη. Πρίν φύγη αυτός ο Μάρτης, Το κασετόφωνο όμως από χρόνια χαλασμένο. Και τώρα πια είναι η εποχή των mp3. ( Ή των mp4;)
Αλλά είναι και η εποχή του «Υπολογιστή» και του «Internet». Να λοιπόν ο καλός σου! Λίγη «έρευνα» με το υπερεργαλείο μέσω της υπηρεσίας που λέγεται «You Tube» και οι μουσικές (και όχι μόνο) αναμνήσεις ξεπηδούν από τις μαγικά μεταδιδόμενες και ηλεκτρονικά εδώ αναρτώμενες καταγραφές που κάποιος άλλος, άγνωστος χρήστης, έβαλε για δικό του λογαριασμό στην άλλη άκρη του Δικτύου…
Το εξώφυλλο της κασέτες είχε διατηρηθή σχεδόν ανέπαφο από τον χρόνο. Στην ράχη είναι γραμμένο: Salutando Italia una notte di Marzo (Κι από μέσα, ιδιόχειρα, κάτι σαν αφιέρωσι: Μάρτιος 1989 μ.Χ.)
Τώρα πάλι βραδιάτικα, διαβάζει και ξαναδιαβάζει νοσταλγικά τους τίτλους των κομματιών. Δεν ήταν δύσκολο να βάλη την ίδια κι απαράλλακτη σειρά των ακουσμάτων στον «Blogger». Αλλά δεν του είναι και εύκολο να συγκρατεί την συγκίνησι…

LATO A.
Η ΠΡΩΤΗ ΠΛΕΥΡΑ:

1.Pat Benatar Love is a Battlefield


2 Joy Division A Means To An End


3 Joy Division Isolation


4Van Der Graaf Generator – Lemmings


5. Sting - Moon over Bourbon street


6 Bruce Springsteen My hometown


7 Bruce Springsteen - I'm Goin' Down

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ: ΜΟΥΣΙΚΟ (καθυστερημένο) ΑΦΙΕΡΩΜΑ (στα 65χρονά του!). Dionissis Savvopoulos: Omaggio musicale x i suoi 65 anni (+ 5 brani - video

Dionysis Savvopoulos: a musical tribute to the patriarch of the neo-hellenic Rock (with 5 videos)

Τις προάλλες αναφερθήκαμε σε ξένο τραγουδιστή-τραγουδοποιό και εκδηλώσαμε επιβεβαιώνοντας τις μουσικές μας προτιμήσεις, ως διαχειριστές, υπέρ του κοσμοϊστορικής σημασίας (έστω και λόγω απήχησης) μουσικού ρεύματος του β΄ μισού του 20ου αιώνα, της μουσικής ρόκ. Κάναμε μάλιστα μνεία της αντοχής στον χρόνο του συγκεκριμένου αμερικανού καλλιτέχνη (που έμμεσα είναι και τεκμήριο αντοχής και του μουσικού είδους που αντιπροσωπεύει) και της δημιουργικότητάς του.
Θα ήμασταν ασυγχώρητοι αν δεν κάναμε την αντίστοιχη αναφορά σε έναν εγχώριο καλλιτέχνη μεγάλης αξίας, ο οποίος καί στον ίδιο μουσικό χώρο εντάσσεται (και όχι μόνο από εμάς) καί τον χρόνο που μας πέρασε (μόλις προ ενός μηνός, ως γεννηθείς την 2.12.1944) γιόρτασε αισίως και αειθαλώς τα εξηκοστά πέμπτα του γενέθλια.
Και μιλάμε για τον Διονύση Σαββόπουλο, τον πολυτάλαντο ελληνορωμιό καλλιτέχνη, ο οποίος ως τραγουδοποιός, (ο ίδιος επονομάζεται και –βυζαντινώ τω τρόπω- μελωδός, δηλαδή «ερμηνευτής των δικών του στιχηρών ιδιομέλων»), συνθέτης και τραγουδιστής, εδώ και 40 τόσα χρόνια (πρώτο άλμπουμ –το «Φορτηγό»- το 1966!) δημιουργεί με ανεξάντλητη έμπνευσι και αναγνωρισμένη επιτυχία στον ευρύτερο χώρο του ελαφρού έντεχνου τραγουδιού, έχοντας παράλληλα γράψη (αυτοδίδακτος ών!!) μουσική και τραγούδια για το θέατρο (καί το Αρχαίο καί το των Σκιών!) και τον κινηματογράφο.
Για εμάς και αρκετούς άλλους, πέρα από τις άλλες του απόψεις, δραστηριότητες και παρεμβάσεις ως συνειδητοποιημένος ιδεολογικο-πνευματικά καλλιτέχνης και άνθρωπος της κουλτούρας, ο αγαπημένος μας Νιόνιος, είναι μεγάλο πολιτιστικό κεφάλαιο του τόπου μας και, εξακολουθών να συγκινεί, έχει επηρεάσει θετικά μαζί με άλλες ηλικιακές κατηγορίες των συγχρόνων (απανταχού) Ελλήνων (συν-πλήν δέκα χρόνια πάνω και κάτω από εμάς) καί την γενιά μας. Την γενιά δηλαδή των σημερινών πενηντάρηδων, αλλά αναμφισβήτητα και εκείνες των σαραντάρηδων και εξηντάρηδων.
Στο σημερινό, λοιπόν, μικρό αφιέρωμα θα τον μνημονεύσουμε και θα αποπειραθούμε να τον τιμήσουμε ως «ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΟΚ».
Και δεν μας ενδιαφέρει αν υπάρχουν και αντίθετες απόψεις, [είμαστε μεν πιστοί της μονοφωνικής μουσικής παράδοσης, αλλά μας αρέσει και η (πολυφωνία <=) πολυφωνική μουσική - όσο και η οργανική (κλασσική και ηλεκτρονική) τοιαύτη], πάντως για ‘μας, πράγματι, ο Διονύσης Σαββόπουλος στον χώρο της μουσικής σκηνής στην Ελλάδα ιστορικά ιδωμένος, είναι και ένας μεγάλης αξίας και πρώιμος -έως πρωτοπόρος- εκπρόσωπος αυτού που ονομάζουμε Ελληνικό Ρόκ.

Διαλέξαμε λοιπόν -μετά τινος δυσκολίας- από τα δεκάδες αγαπημένα μας κομμάτια του, πέντε μόνο, αντιπροσωπευτικά (εν τη αυθαιρεσία μας) της μείζονος πρωτοπορίας και της καλλιτεχνικής του τόλμης.
1.ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ: ΜΠΑΛΛΟΣ ( ΜΠΑΛΛΟΣ, ΜΑΡΤΙΟΣ 1971)

{Επειδή διακόπτεται αποτόμως το κομμάτι, σας παραπέμπω ως αποζημείωσι στο κρυμμένο κάτω απο την λέξι Ρόκ στο τέλος του κειμένου βίντεο, από μια πρόσφατη ζωντανή εκτέλεσι του ισότιμου "Κιλελέρ"}
2. ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ, 1972)
Dionyssis Savvopoulos, ''MAVRI THALASSA'', live Preveza, 21 07 2008

3. ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΛΕΞΙΣ (ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ, 1972)
Δ.Σαββόπουλος - Δημοσθένους Λεξις

4. ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ <Μ' αεροπλάνα και βαπόρια>, (ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ, 1972)
me aeroplana kai vaporia ( με την Σωτηρία Μπέλου)

5. ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΧΟΡΟΙ (ΤΡΑΠΕΖΑΚΙΑ ΕΞΩ, 1983)
As kratisoun oi xoroi-Dionysis Savopoulos


Να τα εκατοστίσεις αγαπητέ μας Διονύσιε, τροβαδούρε της πρώτης και της έσχατης νιότης μας!
Εις πολλά έτη, δέσποτα της Ελληνικής Ροκιάς!

«On a downbound train»: ΑΦΙΕΡΩΣΙ ΣΤΑ ΕΞΗΝΤΑΧΡΟΝΑ ΤΟΥ SPRINGSTEEN. «On a downbound train»; Omaggio ai sessant’ anni di Bruce Springsteen

Στην αρχή ψάχνοντας για άλλο τραγούδι στο You Tube, (μιλάμε για πολύ πρίν την ανάρτησι της 18ης Δεκεμβρίου), βρήκα κάπως ανόρεχτα το βίντεο με το παρακάτω τραγούδι από «ζωντανή» ηχογράφησι του Springsteen σε σχετικά πρόσφατη συναυλία του και, θυμάμαι, ήμουν μάλλον δύσπιστος ως προς την ανάγκη να το δώ.
Μα όταν στην νυκτερινή σιγαλιά του δωματίου πάτησα το play, άκουσα μέσα στην αγαπημένη από παλιά μελωδία του κομματιού, την φωνή του και είδα στο βίντεο τα χαρακτηριστικά του προσώπου του, αλλοιωμένα όσο νά ‘ναι από τον χρόνο, συγκινήθηκα, αλλά και ευφράνθηκα ταυτόχρονα: ο Boss όσο κι αν μεγάλωσε, γερνάει ωραία! Το παρουσιαστικό του έχει την δωρικότητα των Ινδιάνων και μέσα στην φωνή του που ξεδιπλώνει με μαεστρία την μπαλλάντα, αισθάνεσαι την άσβεστη φλόγα της νεανικής υπερηφάνειας να περιβάλλεται προστατευτικά απο την σιγουριά της εμπειρίας.
Ο 60χρονος (έτος γεννήσεως 1949 !) Bruce (έχει, όπως κι ο υπογράφων, τρία παιδιά!) εξακολουθεί να επιβεβαιώνει κατ’ αυτόν τον τρόπο το επώνυμό του: δεν είναι πια στην Άνοιξι (Spring) της ηλικίας του, αλλά την εφηβική ορμή (teen) δεν την έχασε!
Τίποτα άλλο:
Απολαύστε την μαγεία της ροκιάς!

Πάνω σε ένα "downbound" τρένο
Bruce Springsteen Downbound Train [Live]


Και τα απαραίτητα "λόγια" (lyrics ονομάζουν τους στίχους των λυρικών συνθέσεων που γίνονται και τραγούδια οι αγγλόφωνοι) του τραγουδιού:

On a downbound train

I had a job, I had a girl
I had something going, mister, in this world
I got laid off down at the lumber yard
Our love went bad, times got hard
Now I work down at the car wash
Where all it ever does is rain
Don't you feel like you're a rider on a downbound train

She just said, "Joe, I gotta go
We had it once, we ain't got it anymore"
She packed her bags, left me behind
She bought a ticket on the Central Line
Nights as I sleep, I hear that whistle whining
I feel her kiss in the misty rain
And I feel like I'm a rider on a downbound train

Last night I heard your voice
You were crying, crying, you were so alone
You said your love had never died
You were waiting for me at home
Put on my jacket, I ran through the woods
I ran till I thought my chest would explode
There in the clearing, beyond the highway
In the moonlight, our wedding house shone
I rushed through the yard
I burst through the front door, my head pounding hard
Up the stairs I climbed
The room was dark, our bed was empty
Then I heard that long whistle whine
And I dropped to my knees, hung my head and cried
Now I swing a sledge hammer on a railroad gang
Knocking down them cross ties, working in the rain
Now, don't it feel like you're a rider on a downbound train

"If I Should Fall Behind": Ένα συγκινητικό τραγούδι του Bruce Springsteen για αιώνιους εραστές. "If I Should Fall Behind": La canzone di Springsteen..

. "If I Should Fall Behind": Una canzone di Bruce Springsteen per perenni amanti.
«Κι αν χάσουμε ο ένας τον άλλο μέσ’ στην σκιά των δένδρων το βράδι
Εγώ θα σε περιμένω
Κι αν τυχόν εγώ μείνω πίσω
Περίμενέ με»

Ποτέ δεν είν’ αργά για δάκρυα, συγκίνησης…
Το τραγούδι αυτό του Springsteen δεν το είχα προσέξη. Προ ημερών όμως (προκεχωρημένης της νυκτός) υπέπεσε στην αντίληψί μου ένα βιντεάκι ενός Ιταλού που το οπτικοποιούσε προσθέτοντας και τους στίχους ιταλιστί. Αυτό ήταν! Απο την πρώτη στιγμή μού αποκαλύφθηκε το μεγαλείο του και μέχρι να τελειώση το τραγούδι ένα αίσθημα συγκίνησης με πλημμύρισε…
Σε κάποιους φαίνεται η συγκίνησι, όπως και η σοφία, έρχεται νύκτα!

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ Amore mio, io ti aspetterò!:


Εξαιρετικό και το παρακάτω βίντεο, με λίγο διαφορετική εκτέλεσι του ίδιου τραγουδιού -πάντα με την χάρη του You Tube- από σχετικά πρόσφατη συναυλία του Bruce Springsteen (με τους The E Street Band στην Νέα Υόρκη).
If I Should Fall Behind

Παραθέτω τους γεμάτους ευαισθησία στίχους προς τέρψιν των αγγλομαθών (αν κανείς επιθυμεί μπορεί να μας στείλη την μετάφρασί του προς δημοσίευσι) και επιτρέψτε μου να το αφιερώσω (όπως περίπου κάνει και ο άγνωστός μου Ιταλός δημιουργός του πρώτου βίντεου που λέγαμε) στην μεγάλη αγάπη της ζωής μου, την γυναίκα μου.

ΟΙ ΣΤΙΧΟΙ
"If I Should Fall Behind"

We said we'd walk together baby come what may
That come the twilight should we lose our way
If as we're walkin a hand should slip free
I'll wait for you
And should I fall behind
Wait for me

We swore we'd travel darlin' side by side
We'd help each other stay in stride
But each lover's steps fall so differently
But I'll wait for you
And if I should fall behind
Wait for me

Now everyone dreams of a love lasting and true
But you and I know what this world can do
So let's make our steps clear so the other may see
And I'll wait for you
If I should fall behind
Wait for me

Now there's a beautiful river in the valley ahead
There 'neath the oak's bough soon we will be wed
Should we lose each other in the shadow of the evening trees
I'll wait for you
And should I fall behind
Wait for me
Darlin' I'll wait for you
Should I fall behind
Wait for me

Αφιέρωμα στον Richard Wright των Pink Floyd +3 video από το More. Ommaggio al Richard Wright, tastierista dei Pink Floyd + 1 video su “More”

Μια αφιερωματική ανάρτησι για τον Ρίτσαρντ Ράιτ (Richard Wright) – και εμμέσως για το θρυλικό συγκρότημα παγκόσμιας απήχησης, τους Πίνκ Φλόυντ - την θέλαμε από πέρυσι. Την κάνουμε –έστω με συνοπτικές διαδικασίες- εφέτος. Ήδη συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τον θάνατο του.
Ο Richard Wright, αυτοδίδακτος πιανίστας και οργανοπαίκτης (πλήκτρα, συνθεσάιζερ και λοιπά συναφή όργανα) ίδρυσε μαζί με δύο συμφοιτητές του (σχολή αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο Regent Street του Λονδίνου) τους Ρότζερ Γουότερς (Roger Waters) και Νικ Μέισον (Nick Mason) τον αρχικό πυρήνα των Πίνκ Φλόυντ το 1964. Ένα χρόνο αργότερα το συγκρότημα που λεγόταν The Tea Set μετονομάζεται από την καταλυτική επίδρασι ενός νέου μέλους του, του Syd Barrett, σε Πίνκ Φλόυντ (Pink Floyd, όνομα που ο Barrett συνέθεσε από τα μικρά ονόματα 2 παλαιότερων τραγουδιστών της μπλούζ) .
Ο Ράιτ πέθανε τις 15.09.2008 από καρκίνο.

Pink Floyd .
Το βρετανικό μουσικό αυτό συγκρότημα έμελλε να γράψη ιστορία στον χώρο της ροκ μουσικής, νέο είδος μουσικής που είχε παγκόσμια επιδρασι στο β΄μισό του 20ου αιώνα. Με τις τις πρωτοποριακές για την εποχή συνθέσεις τους, με ένα στυλ που συνδύαζε το ψυχεδελικό κλίμα και τους νεωτεριστικούς πειραματισμούς στον ηλεκτρονικό ήχο (με τα καινούργια τεχνολογικά μεσα στο μουσικό χώρο) με τους μοντέρνους ιδεολογικά και συγκινησιακά φορτισμένους στίχους της ρόκ μουσικής. Την παγκόσμια αναγνώρισι και αποδοχή της παραγωγής τους μεταξύ των νέων (στον Δυτικό και όχι μόνο κόσμο) την ακολούθησε και η εμπορική επιτυχία ιδίως μετά το υπερεκτιμημένο τους άλμπουμ The Wall. Ήδη στις νεώτερες γενιές ανάγεται στην σφαίρα του θρύλου ενώ θεωρείται ως ένα από τα εμπορικότερα μουσικά συγκροτήματα όλων των εποχών (Εκτιμάται ότι έχει πουλήσει γύρω στα 74,5 εκ άλμπουμ στις Η.Π.Α. και πάνω από 300 εκατομμύρια άλμπουμ σ’ ολόκληρο τον πλανήτη).

Σήμερα διαλέξαμε να παρουσιάσουμε (αποσπασματικά) ένα από τα λιγώτερο γνωστά έργα τους. Τρία κομμάτια από το άλμπουμ «Μόρ» (More), που αποτελέσθηκε απο μουσικές συνθέσεις για ένα ομώνυμο κινηματογραφικό έργο το 1969.
Ένα κακό ίσως φίλμ, αλλά ένα αριστουργηματικό άλμπουμ των Φλόυντ!
Τα κομμάτια έιναι "Cirrus Minor", "Green Is the Colour" και “Cymbaline". Ένα αρωματικό κρασί σαράντα ακριβώς χρόνων!
Κατά τα άλλα δεν έχω λόγια.
Μόνο αναμνήσεις κι αισθήματα…

"Cirrus Minor"
"Green Is the Colour"“Cymbaline".

"ΕΤΟΣ ΑΣΤΡΟΝΟΜΙΑΣ" + "ΕΤΟΣ ΔΑΡΒΙΝΟΥ" = 1 ΒΙΝΤΕΟ (των Μούντυ Μπλούζ). Instead of "Year of Astronomy" & "Darwin's Year" just a video (Α Moody Blues song

{ΣΚΕΨΙ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΝ}
Moody Blues The Best way to Travel

Από την αρχή της εφετινής χρονιάς σχεδιάζαμε να έχουμε σταθερή επαφή με τις επετείους. Ειδικά σκοπεύαμε να αναφερθούμε εκτενώς με αφορμή το «Έτος Αστρονομίας» και το «Έτος Δαρβίνου» στα αντίστοιχα θέματα.
Για διάφορους λόγους ΔΕΝ τα καταφέραμε.
Ας "καρφιτσώσουμε" λοιπόν στο Ιστολόγιο ένα Βίντεο, (= ένα 40χρονο τραγούδι ενός πολύ αγαπημένου μας Μουσικού Συγκροτήματος), που συνιστά ένα ιδιότυπο συναισθηματικό σχόλιο …

The Best way to Travel

And you can fly
High as a kite if you want to
Faster than light if you want to
Speeding through the universe
Thinking is the best way to travel

It's all a dream
Light passing by on the screen
And there's you and I on the beam
Speeding through the universe
Thinking is the best way to travel

We ride the waves
Distance is gone, will we find out?
How life began, will be find out?
Speeding through the universe
Thinking is the best way to travel

And you can flyHigh as a
kite if you want to
Faster than light if you want to
Speeding through the universe
Thinking is the best way to travel

MOODY BLUES


[Χρωστάμε μια μετάφρασι για τους μη αγγλομαθείς]