Για τα εννεάμηνα της Ζωής ένα άτιτλο δίστιχο και ένα ορχηστρικό κομμάτι… Un mio epigramma senza titolo ed il brano “Un mare di lacrime” di Michalis Pauris. For Zoe: an untitled and unrhymed couplet (+ the instrumental piece of music “A sea full of tears” by Michael Paouris)

 

ΖΩΗ,

Αυτό μου ήλθε στην μνήμη μαζί με αρχίνισμα της μέρας. Πρέπει νά ταν κάπως έτσι. Κάπου, σε κάποιο παλιό ημερολόγιο, τό ‘χω γραμμένο… Μπορεί νά χε και τίτλο…(΄Α, και τότε υπέγραφα κι αλλιώς)... 

ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ...

Μιχάλης Παούρης "Μια θάλασσα από δάκρυα" / 

Michael Paouris "A sea full of tears" 

Για τον μακαρίτη τραγουδοποιό και ...χορευτή Διονύση Σαββόπουλο. (Και ένα κείμενο απο την Ιωάννα Αρβανίτη, για το Αιωνία η Μνήμη)

 

Ήθελα να γράψω κάτι για τον μεγάλο Έλληνα καλλιτέχνη, Διονύση Σαββόπουλο, αλλά μάλλον θα περιοριστώ προς ώρας σε όσα κατα καιρούς έχω γράψει ή αναδημοσιεύσει εδώ στον Νέο Παλαμήδη, αλλά απόψε είδα οτι, μεταξύ αρκετών άλλων φίλων και γνωστών, με πρόλαβε η κουμπάρα μου Γιάννα Αρβανίτη. Η γνωστή για τις ποικίλες καλλιτεχνικές ανησυχίες και τα εν γένει πολιτιστικά ενδιαφέροντα (απο κοινού με την μεγάλη της αγάπη για την Δημοτική και Λαϊκή μας Παράδοσι) κουμπάρα μου, θέλοντας να τιμήσει την αποδημία και την μνήμη του εμβληματικού μας τραγουδοποιού, μουσικοσυνθέτη και με ποιητική φλέβα στιχουργού, υπογράμμισε ως αναμενόμενο, κάτι απο το μεγαλείο του Νιόνιου: την (όχι άνευ όρων) κατάφασί του στην παραδοσιακή μουσική μας και στο λαϊκοδημοτικό τραγούδι. Με την άδειά της, λοιπόν, της ...κλέβω το κείμενο.

Με την ευκαιρία, κατα πρώτον θα της πρότεινα (αν θέλει) να ερευνήσει το στοιχείο της παρουσίας του ελληνικού λαϊκού και παραδοσιακού μέλους και ειδικά του χορού στην δισκογραφία του (προσωπικά, ως περισσότερο ροκάς δεν έχω σχεδόν καμμία ιδέα επι του θέματος), και κατα δεύτερον να της υπενθυμίσω το άλλο κοινό στοιχείο που έχουμε αμφότεροι με τον αγαπημένο μακαρίτη Μακεδόνα: Υπήρξαμε κατά τινα τρόπον ...συνάδελφοι: Από το 2017 ο Διονύσης Σαββόπουλος κατείχε τον τίτλο του επίτιμου διδάκτορα Φιλολογίας (του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου)!

 

Έ, και κατα τρίτον την ευχαριστώ για την αναδημοσίευσι!

ΥΓ. Αυθαιρέτως επιλέγω και δύο, σχετικά με το θέμα μας, μουσικά δείγματα.

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>

 Ας κρατήσουν οι χοροί

 

Ας κρατήσουν οι χοροί, ...για μας, γιατί "αλλάζουν όλα εδώ κάτω με ορμή"...

 

Ο Διονύσης "τραβάει ίσια σε ανηφοριές γνωστές με κυπαρίσσια"..... Μαζί του παίρνει μια ολόκληρη εποχή, εποχή δημιουργίας που την σφράγισε και ο ίδιος με το έργο του.

 

Πόση εντύπωση προκάλεσε η κυκλοφορία του δίσκου του "Τραπεζάκια έξω" το 1983, που περιλάμβανε και το συρτό "ας κρατήσουν οι χοροί".

Το τραγούδι άρχισε να μπαίνει στο ρεπερτόριο για κάθε σύναξη που εξελισσόταν σε γλέντι.

 

Το 1984, έγινε ένα υπαίθριο πανηγύρι για τον Άγιο Σεραφείμ στην Καλλιθέα Πεντέλης, με όλα τα χαρακτηριστικά του παραδοσιακού πανηγυριού: λειτουργία, φαγητό στην ύπαιθρο και χορός.

Τα ονόματα των τραγουδιστριών, τραγουδιστών, οργανοπαιχτών ήταν από τα πιο γνωστά στο χώρο της παραδοσιακής μουσικής,του λαϊκοδημοτικού τραγουδιού και των πανηγυριών!

Στο πανηγύρι αυτό συμμετείχε και ο Διονύσης Σαββόπουλος. Τραγούδησε το "μάτια σαν και τα δικά σου" και βέβαια το "ας κρατήσουν οι χοροί" .

Η δισκογραφική εταιρεία LYRA κυκλοφόρησε σαραντατέσσερα από τα τραγούδια του πανηγυριού σε ζωντανή ηχογράφηση.

 

Σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως αυτή η "στροφή "του Διονύση τότε. Όμως ούτως ή άλλως η πορεία του ήταν γεμάτη από το απρόσμενο που ξαφνιάζει!!!

Ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει!!!

Οι φωτογραφίες είναι από το διπλό άλμπουμ, που το απόκτησα την εποχή των μουσικών -και όχι μόνο -αναζητήσεών μου !!!

 

ΙΩΑΝΝΑ  ΑΡΒΑΝΙΤΗ

......................................................................................

 

 

 1. Διονύσης Σαββόπουλος • Μπάλλος [1971] >

 2. Ντιρλαντά | Darla Dirladada | Διονύσης Σαββόπουλος

3 ΣΣ Και η official εκτέλεσι. 

 

“Θέλω πίσω την Ελλάδα”: ένα βιντεοτράγουδο κατάλληλο για την σημερινή διπλή επέτειο...¨Voglio la mia patria indietro” una canzone per il doppio triste anniversario 28 Giugno 2015. “I want my Greece back” a video song (on Youtube) as dedication ...

ΟΙ ΕΠΕΤΕΙΟΙ 
Α. Σαν σήμερα, 28 Ιουνίου 2015, η πρώτη κυβέρνησι της Αριστεράς στην νεώτερη Ελλάδα, στηριζόμενη σε ένα κόμμα, το ΑΝ.ΕΛ., που η συντριπτική πλειοψηφία του ελλαδικού αριστερού φάσματος πριν την συγκυβέρνησι το χαρακτήριζε “συντηρητικό”, “αντιδραστικό”, “ακροδεξιό” ή και “εθνικιστικό”, προκήρυξε δημοψήφισμα (ΦΕΚ Α΄ 63), το οποίο διεξήχθη μία εβδομάδα αργότερα, με ερώτημα “αν πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας των τριών θεσμών, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ε.Κ.Τ.) και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Δ.Ν.Τ.), που προτάθηκε στην Ελλάδα στις 25 Ιουνίου 2015”. Τα υπόλοιπα είναι μια (θλιβερή, όσο και εξοργιστική) ιστορία. 
Β. 28 Ιουνίου 2015, αργά το βράδυ επεβλήθηκαν στο ελλαδικό κράτος αιφνιδιαστικά εν μέσω κλίματος φόβου και τρόμου οι κεφαλαιακοί έλεγχοι, τα αγγλιστί Capital Controls... 
ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Το τραγούδι είναι παλαιότερο του 2015 (άλλα 3 χρόνια πίσω) και είναι προϊόν του κατ' εξοχήν λαϊκού νεοελληνικού μουσικού είδους, ίσως κάτω απο τα στάνταρ και του έντεχνου και του θεωρητικά ποιοτικού, αλλά μες στην συνεχιζόμενη ιλαροτραγική μας κατάντια, το θεωρούμε με την απλότητα και τον συναισθηματισμό του, αντιπροσωπευτικό και λίαν κατάλληλο για την σημερινή μουσική μας αναφορά στην επέτειο.
Εννοείται πως ο τίτλος του ΘΕΛΩ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ θα μπορούσε να αποτελέσει ένα κεντρικό σύνθημα στον αγώνα όσων αισθάνονται πατριωτικά ζωντανοί.
 ...............
 ΘΕΛΩ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - Γιαννούλης & Καραγιώργης (Promo 2012)
Οι στίχοι:

«ΘΕΛΩ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

Το ψέμα κι η αλήθεια μπερδεμένα

Γυρίζουν στο μυαλό μου το θολό

α λόγια των μεγάλων ξεφτισμένα

Που ‘θέλαν το δικό μου το καλό

Πως ήρθε έτσι ο καιρός

Κι ένας ολόκληρος λαός

Σε μια πλατεία ξεσηκώνεται και πάλι

Με μια φωνή ως τους ουρανούς

Λέει στου κόσμου τους τρανούς:

«ΠΟΤΕ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΕ ΣΚΥΒΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ»

Πως ήρθαν έτσι οι καιροί

Ο κόσμος να κυκλοφορεί

Και να προσμένει μες το κρύο τη λιακάδα

Και με τα μάτια σα φωτιά να κάνει την αποκοτιά

Και να φωνάζει: «ΘΕΛΩ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

Τα όνειρα της νιότης πεταμένα

Γιατι ‘ναι λέει έτσι το σωστό

Τιμή και περηφάνια πουλημένα

Κι εκεί που μου χρωστούσαν τους χρωστώ

Πως ήρθε έτσι ο καιρός

Κι ένας ολόκληρος λαός

Σε μια πλατεία ξεσηκώνεται και πάλι

Με μια φωνή ως τους ουρανούς

Λέει στου κόσμου τους τρανούς:

«ΠΟΤΕ Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΔΕ ΣΚΥΒΕΙ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ»

Πως ήρθαν έτσι οι καιροί

Ο κόσμος να κυκλοφορεί

Και να προσμένει μες το κρύο τη λιακάδα

Και με τα μάτια σα φωτιά να κάνει την αποκοτιά

Και να φωνάζει:

«ΘΕΛΩ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ» 

Στίχοι: Κυριάκος Καραγιώργης

Τραγούδι: Γιώργος Καραγιώργης - Ματθαίος Γιαννούλης

Το "Γραμμένο" της καρδιάς του Παντελή Παντελίδη. P. Pantelidis R.I.P.. Omaggio alla morte immatura di Pantelis Pantelidis (23 Nov 1983 - 18 Feb 2016)

Η ΣΥΝΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΑΓΑΠΑΣ

P_P, R.I.P.

{Μπορεί να μην ταιριάζουμε θα πούν για τον Παντελή Παντελίδη κι ίσως να μην μας συγχωρέσουνε}.

Ποιος είναι αυτός, ο τρελός, που κόντρα στις διαταγές πήγε στοίχημα (πυρκαγια ή στο φανάρι) μέσα από το ναρκοπέδιο της ζωής του χωρίς αλεξίσφαιρο γιλέκο;
Μόνος του ζήτησε λίγο χρόνο και είπε για της καρδιάς του Το Γραμμένο σαν να το είχε δεδομένο και σάν να το προκάλεσε.
Μια σαγηνευτική αγάπη τον παραμύθιασε κι έγινε σκιά --δεν θα γυρίσει δεύτερη φορά, δεν θά ‘χη δεύτερη ευκαιρία.
Το φίδι τον έκοψε στα δυό κάτι σαν λιώμα σε γκρεμό, και μόλις χώρισε από της ζωής το όνειρο.
 Ποιος είν αυτός που τώρα που δεν τον έχει μπροστά του, δεν τον παραδέχεται;

Θα συνοδεύεται με κλάματα, μα δεν θα φύγη σαν ψεύτικο φεγγάρι από το μυαλό μας.

Α.Σ.
.....................................................
Παντελής Παντελίδης "Της Καρδιάς Μου Το Γραμμένο"

Στίχοι – Lyrics

Της Καρδιάς Μου Το Γραμμένο

Μή μου λέτε δέν αξίζει
Αυτή διάλεξε η καρδιά μου

Μή μου λέτε πως δέν κάνει
Μόνο αυτή θέλω κοντά μου

Τί σας νοιάζει, ποιον πειράζει
Ίσως κάνει κάποια λάθη
Μα ίσως να με δοκιμάζει
Την καρδιά μου για να μάθει

Κάνει λάθη για να μάθει
Της καρδιάς μου το γραμμένο
Τί να πώ, τί περιμένω
Τριαντάφυλλο μ’ αγκάθι

Κάνει λάθη για να μάθει
Της καρδιάς μου το γραμμένο
Τί να πώ τί περιμένω
Βάσανό μου πληγωμένο
Να μή σε δώ μαραμένο

Μή μου λέτε δέν αξίζει
Αυτή διάλεξε η καρδιά μου

Μή μου λέτε πως δέν κάνει
Μόνο αυτή θέλω κοντά μου

Τί σας νοιάζει, ποιον πειράζει
Ίσως κάνει τα δικά της
Μα ίσως να με δοκιμάζει
Πρίν με βάλει στην καρδιά της

Κάνει λάθη για να μάθει
Της καρδιάς μου το γραμμένο
Τί να πώ τί περιμένω
Τριαντάφυλλο μ’ αγκάθι

Κάνει λάθη για να μάθει
Της καρδιάς μου το γραμμένο
Τί να πώ τί περιμένω
Βάσανό μου πληγωμένο
Να μή σε δώ μαραμένο

Μουσική: Παντελής Παντελίδης
Στίχοι: Παντελής Παντελίδης

Παντελής Παντελίδης (Αθήνα, 23 Νοεμβρίου 1983 – 18 Φεβρουαρίου 2016)
Έλληνας τραγουδοποιός, ιδιαίτερα αγαπημένος καλλιτέχνης στο είδος του λαϊκού ερωτικού τραγουδιού (το γνωστό και με το παρεξηγημένο όνομα «καψούρα»).
Μικρασιατικής καταγωγής (μεγάλωσε στη Νέα Ιωνία Αττικής) άφησε προ εξαετίας την καριέρα του ως στρατιωτικός (υπαξιωματικός του πολεμικού ναυτικού) για το τραγούδι. Αυτοδίδακτος, έγραφε ο ίδιος τους στίχους αλλά και την μουσική των τραγουδιών του. Από την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε στον καλλιτεχνικό χώρο έγινε σημείο αντιλεγόμενο πιθανότατα μπαίνοντας στο στόχαστρο των δισκογραφικών εταιριών για την εξ αρχής αυτονόμησί του. Χαρακτηριστικό της περίπτωσής του η μέσω του διαδικτύου (και μάλιστα οι αναρτήσεις με τις ερασιτεχνικά βιντεοσκοπούμενες συνθέσεις του στο YouTube) επιτυχία του και η σταδιακή καταξίωσί του. Δίπλα στους πολλούς θαυμαστές του υπήρχαν άλλοι τόσοι επώνυμοι και ανώνυμοι που τον επικρίνανε από την πρώτη μέχρι και την τελευταία στιγμή (άλλοτε δικαιολογημένα, άλλοτε επιπόλαια) για έλλειμμα πρωτοτυπίας και ποιότητας.
Ερμηνευτικά, τα περισσότερα τραγούδια του προδίδουν επιρροές από άλλους μεγάλους ερμηνευτές του λαϊκού μας τραγουδιού (κυρίως από Νότη Σφακιανάκη, αλλά και Καρρά και Καζαντζίδη εν μέρει), όμως σε αρκετές από τις συνθέσεις και ερμηνείες του δεν λείπει ο προσωπικός τόνος από κοινού με έναν γνήσιο λυρισμό με την στάμπα της λαϊκότητας του είδους. Μια λαϊκότητα που συμβάδιζε με μια αντιστάρ απλότητα και έναν μετρημένο συντηρητισμό και που προφανώς ήταν από προσωπική του επιλογή.
Ο Παντελής Παντελίδης σκοτώθηκε σήμερα 18 Φεβρουαρίου 2016, το πρωί σε τροχαίο δυστύχημα στην Αθήνα (σε παράπλευρο δρόμο της Λεωφόρου Βουλιαγμένης).
Δεν πρόλαβε κι αυτός να κλείση το κρίσιμο (ιστορικά ...βεβαρυμμένο) 33ο έτος της ηλικίας του.

Α.Σ. (Χαλκίδα, 18.02.2016)

«Αυτά Τα Χέρια»: Ένα καυτό κείμενο για καθαρά γάντια και βρώμικα πολιτικά χέρια, του αεροβάτου Αιθεροβάμονος. Un articolo nuovo sulle mani sporche dei politici, da Eterovamon, nostro collaboratore.

 1                                          ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ

         Φίλοι, γεια σας!  

  Δεν πέρασαν πολλές μέρες από τα τελευταία μου κείμενα και αποφάσισα να «ξαναχτυπήσω». Είπα να ρίξω μερικές φραστικές μολότωφ στην Τρόϊκα και στα συνάφια της. Η αφορμή ήταν το γνωστό τραγούδι του Μανώλη Μητσιά « Αυτά τα χέρια» που ταιριάζει απόλυτα με το σκυλολόϊ της Μέρκελ και με τις πρακτικές τους.

  Η α΄ στροφή του τραγουδιού λέει: « - Ποια χέρια πήραν τα κεριά κι ήρθε ξανά το βράδυ. Και δεν μπορεί η παρηγοριά να με βρει στο σκοτάδι». Ένα από τα πιο βασικά μέτρα είναι το χαράτσι της ΔΕΗ, που για χάρη του μας κόβουν το ρεύμα και μας αφήνουν στα μαύρα σκοτάδια χωρίς φως, χωρίς θέρμανση, χωρίς ελπίδα, χωρίς παρηγοριά.

  Το ρεφραίν λέει: «- Αυτά τα χέρια είναι δικά σου και τάχεις στείλει για με δικάσουν. Είναι μαχαίρια πούχουν το όνομά σου, αυτά τα χέρια , τα χέρια τα δικά σου». Είναι τα χέρια των τροϊκανών που μας στραγγαλίζουν μέρα με τη μέρα, μας κόβουν το οξυγόνο. Κάθε μέρα ξεπουλάνε τη ζωή μου  κι όλο σφίγγουν τη θηλιά μες στην ψυχή μου. Είναι χέρια επώνυμα και είναι τα όργανα των νόμιμων εκτελεστών, της ΝΟΜΙΜΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ! Αυτούς τους ελεεινούς τρομοκράτες δεν τους πειράζει κανένας!

  Η β΄ στροφή λέει: «- Ποια χέρια γίνανε σπαθιά, Χριστέ και Παναγιά μου, κι από το στήθος μου βαθιά θα κόψουν την καρδιά μου». Κάθε μέρα την καρδιά μου να πληγώνουν και τα λάθη τους σε μένα να φορτώνουν. Έχουν παραδεχθεί επανειλημμένα πως για τη χώρα μας τα προγράμματά τους βγήκαν ΛΑΘΟΣ. ¨Όμως, δεν αλλάζουν τακτική, γιατί τους βολεύει να μας ρουφάνε το αίμα. Στο κάτω κάτω η μεγάλη μάζα του λαού, ο απλός κοσμάκης, οι μεροκαματιάρηδες και οι ταλαίπωροι μισθωτοί και συνταξιούχοι δεν είναι αυτοί που έκλεψαν, αλλά είναι αυτοί που πληρώνουν το μάρμαρο!!!  

  Ένα άλλο τραγουδάκι με ιστορία μας λέει: «- Τα δυο σου χέρια πήρανε βεργούλες και με δείρανε». Έχουν πιάσει το μαστίγιο και βαράνε το δόλιο ανθρωπάκο. Που σε πονεί και που σε σφάζει. Έχουμε πέσει στα χέρια σαδιστών.

2    Η μουσική μας παράδοση  κυρίως με τα λαϊκά μας τραγούδια κάνει αμέτρητες αναφορές ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ:

·       (Είμαι αετός χωρίς φτερά): «- Μα ένα χέρι λατρεμένο, ένα χέρι λατρευτό, μου τα κόβει τα φτερά μου, για να μη ψηλά πετώ». Βέβαια, εμείς κάνουμε μια μικρή διασκευή και λέμε: Μα ένα χέρι αγριεμένο, ένα χέρι φοβερό μου τα κόβει τα φτερά μου… κ.λ.π.

·       (Τα μουτζουρωμένα χέρια): «-Τα μουτζουρωμένα χέρια με τους ρόζους τα χοντρά είναι χέρια τιμημένα κι ας μην είναι καθαρά». Εμείς λέμε για τους ντόπιος και ξένους ΛΥΚΟΥΣ: Τα αιματωβαμένα χέρια με κάτι νύχια σουβλερά είναι χέρια λερωμένα και ποτέ τους καθαρά. Αλήθεια, είσαστε σίγουροι πως υπάρχουν χέρια καθαρά μέσα σε όλη αυτή τη βρωμιά της κοινωνικοπολιτικής μας ζωής; Φάε κι εσύ, να φάω κι εγώ , να φάνε κι οι άλλοι. Να φάει κι ο Χατζηπετρής! Κάτι τέτοιο θα μας έλεγε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης αν τραγουδούσε τώρα.

·       (Άσπρο πουκάμισο φορώ): «- Έχω καεί, έχω ψηθεί στα χέρια τα δικά σου». Αυτό το αφιερώνω ατόφιο στο αξιότιμο ΚΟΥΒΕΡΝΟ μας και , φυσικά στην ΑΓΚΕΛΑ. Όπως, πάμε μόνο μαύρα θα φοράμε στο εξής πενθώντας για τη χαμένη τιμή της Ελλάδας. Μας πήραν και τα …σώβρακα…

·        ΟΛΑ ΑΠΟ ΧΕΡΙ ΚΑΜΕΝΑ: (Βασίλης Παπακωνσταντίνου): Αυτό κι αν είναι το τραγούδι που ταιριάζει «γάντι» σε όλες τις μαραθώνιες διαπραγματεύσεις με την τρόϊκα. Αφού όλα είναι από πριν συμφωνημένα , υπογεγραμμένα και ξεπουλημένα, ΜΗΔΕΝ ΣΤΟ ΠΗΛΙΚΟΝ.

·        Τα ξένα χέρια είναι μαχαίρια: Κάθε μέρα κόβουν κι ένα κομμάτι μας οι ΧΑΣΑΠΗΔΕΣ του ΓΙΟΥΡΟΓΚΡΟΥΠ. Μας έχουν βάλει στην κρεατομηχανή και μας αλέθουν καλά. Γινόμαστε καλός κιμάς για τα ΒΡΩΜΟΣΚΥΛΑ που τρέφονται από τις σάρκες μας. Έχουμε καταντήσει σκυλοτροφή για την ΑΓΕΛΗ των αγριόσκυλων και των λύκων που μας τριγυρίζει και μας επιτίθεται ανελέητα.

   Από τον καιρό της χούντας κάποιος υπουργός της Εθνοσωτήριας κυβέρνησης των συνταγματαρχών είχε φτιάξει το σλόγκαν: «- ΧΕΡΙΑ ΚΑΘΑΡΑ» και το διαλαλούσε παντού.

 

3          Όμως, κάθε λογικός άνθρωπος , που έζησε την χούντα, γνωρίζει καλά και δεν πρέπει  να ξεχνά ότι η ληστοσυμμορία της ελληνικής χούντας μόνο καθαρά χέρια δεν είχε. Είχε κατασπαράξει και καταληστεύσει αυτό τον δόλιο τόπο με τα όργια που έκανε. Μόνο αυτοί που δεν βίωσαν και δεν ενδιαφέρθηκαν να μάθουν, ισχυρίζονται πως μια χούντα μας χρειάζεται. Και όσοι την είχαν ζήσει και υποστηρίζουν το ίδιο, αυτοί είναι εντελώς απαράδεκτοι και ανεγκέφαλοι. Όταν πονάει το κεφάλι σου, δεν το κόβεις, αλλά το γιατρεύεις. Αναντίρρητα η Δημοκρατία μας είναι βαριά άρρωστη, γιατί απλά η κοινωνία μας είναι σάπια. Τους κλέφτες εμείς τους ψηφίζουμε, γιατί ενδιαφερόμαστε μόνο για το ατομικό μας συμφέρον. Ζήσε εσύ και άφησε τους άλλους να πεθάνουν. Αυτό είναι το ΠΙΣΤΕΥΩ του σημερινού νεοέλληνα στην συντριπτική πλειοψηφία μας. Στο χέρι μας-  πάλι στα χέρια καταλήγουμε- είναι να αλλάξουμε τον εαυτό μας, την κοινωνία μας, την πολιτική μας . Ο Τζων Λένον είχε πει: « - Νομίζω πως η κοινωνία μας κυβερνάται από ανθρώπους τρελούς με παρανοϊκές ιδέες. Είναι όμως δική μου ευθύνη να στείλω τον κάθε τρελό εκεί που του ταιριάζει».  
Πίσω από αυτά που μας λένε κρύβονται πολιτικές τακτικές και επιχειρηματικά συμφέροντα που ενδιαφέρονται μόνο να κερδοσκοπούν σε βάρος του ελληνικού λαού. Η πραγματικότητα είναι ιδιαίτερα τραγική: Εκατομμύρια Έλληνες έχουν φτάσει ήδη στο σημείο να μην ενδιαφέρονται αν θα είμαστε στο ευρώ ή στη δραχμή, γιατί πολύ απλά ζουν την απόλυτη φτώχεια, την ανεργία, το φόβο. Έχουν καταλάβει πως με τα μνημόνια, είτε με ευρώ είτε με δραχμή, η ζωή τους έχει πτωχεύσει και έχει ναυαγήσει. Πώς να πιστέψουν όλοι αυτοί πως υπάρχουν ΚΑΘΑΡΑ ΧΕΡΙΑ; Οι πολλοί δυστυχούν, γιατί οι λίγοι ανίκητοι ολιγάρχες πρέπει να κερδίζουν. Οι μακελάρηδες με τα «καθαρά» χέρια θεωρούν πως ΑΝΑΠΤΥΞΗ σημαίνει το να πετσοκόβουν μεροκάματα, να καταργούν συλλογικές συμβάσεις, να μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, να χρησιμοποιούνται οι εργαζόμενοι σε συνθήκες ΜΕΣΑΙΩΝΑ με αμοιβές- χαρτζιλίκι σαν δούλοι. Γι’ αυτό, όταν έρθει η δική σου ώρα, χτύπα τους με το ΧΕΡΙ ΣΟΥ, με τη γροθιά σου για να αλλάξεις το μέλλον σου. Τον πεινασμένο, που σου άρπαξε το ψωμί σου, τον αντιμετωπίζεις σαν εχθρό. Μα τον κλέφτη, που δεν πείνασε ποτέ του, δεν ορμάς να τον αρπάξεις απ’ το λαιμό. Γιατί;   

ΓΙ’ ΑΥΤΟ, ΠΑΡΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΧΕΡΙΑ!!!

 Για το γνήσιο της υπογραφής :
ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ (ΑΕΡΟΒΑΤΗΣ)

"Αυτά τα χέρια". Μανώλης Μητσιάς (Δ. Μούτση, Λευτ. Παπαδόπουλου)

«Ελλάδα μου, πατρίδα μου» ένα ακόμη τραγούδι για την χρεοκοπία, προσόμοιον αλα Καζαντζίδη. Una canzone patriotica per la bancarotta; ala Kazantzidis!

Ένα λαϊκότροπο νέο τραγούδι που σε μεγάλο ποσοστό εκφράζει το δημόσιο αίσθημα εθνικής ταπείνωσης και γενικά την επικαιρότητα της ακήρυχτης χρεοκοπίας στην πατρίδα μας. Τραγουδά με καζαντζίδικο ύφος ο Πάνος Λαντούρης και οι πατριωτικής θεματικής στίχοι είναι του Δημήτρη και της Κατερίνας Μουστάκα.
Μέχρι να βρεθή ένας νέος Τυρταίος.


ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ, ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ
Οι Στίχοι Versi

Ελλάδα μου, πατρίδα μου

Τον Έλληνα τον κάνανε και πάλι μετανάστη,

Του λένε εδώ μην κάθεσαι  και την Ελλάδα άστη.

Φύγε απ’ την πατρίδα σου, του  Έλληνα του λένε,

αφού αυτή δε σ’ αγαπά. Όμως γι’ αυτό ποιοι φταίνε; (χ2)

Ελλάδα μου, πατρίδα μου,  η τόση περηφάνια

πού πήγε και πού χάθηκε κι έμεινες στην ορφάνια;  (χ2)

Αυτοί που δεν αγάπησαν αυτήν εδώ τη χώρα

στο ΔΝΤ τη στείλανε  να ζητιανεύει τώρα.

Να ζητιανεύει για μισθούς, για δώρα και συντάξεις.

Πατρίδα μου στη ζητιανιά νά ‘σαι πότε θα πάψεις; (χ2)

Ελλάδα μου, πατρίδα μου,  η τόση περηφάνια

πού πήγε και πού χάθηκε κι έμεινες στην ορφάνια;   (χ2)

Ελλάδα μου, πατρίδα μου,  η τόση περηφάνια

πού πήγε και πού χάθηκε κι έμεινες στην ορφάνια;   (χ2)

Για τον Νίκο Παπάζογλου, δυό τραγούδια, μια σκέψι, μισό ξόδι. Per la morte di Nicos Papazoglou due amate canzoni e un pensiero...

«Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό…»
«από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φως…»

Σχεδόν από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου συμβαίνει να ξυπνάω με μελωδίες και στίχους τραγουδιών στο κεφάλι. Με έναν παράδοξο τρόπο το μυαλό τους βάζει μές στο στόμα. Τελευταία (και ίσως πιο τακτικά από άλλων μεγάλων τραγουδοποιών ή τραγουδιστών) μου ‘ρχόντουσαν τα τραγούδια του Νίκου του Παπάζογλου.

Σήμερα, Κυριακή των Βαΐων, με μια σιγανή βροχή να πέφτει μουλωχτά, επίμονα, εκνευριστικά και ασταμάτητα από την χθεσινή συννεφιασμένη μέρα, το πρωί –είχα κοιμηθή και βαριά- δεν είχα όρεξη να σιγοτραγουδήσω κανένα τραγούδι.
Ίσως έτσι έπρεπε. Γιατί από κάπου ήρθε, απρόσκλητη, και έκανε ακόμα πιο κρύο το δωμάτιό μου η απίστευτη είδησι του θανάτου του…

Πάνω που ετοιμαζόμουν ο καλός σου να κάνω μια αφιέρωσι στα σαράντα του άλλου μεγάλου Έλληνα ροκά, του Μανώλη Ρασούλη –πόσο είχαν ταιριάξη μέσα μου οι δυό τους! – κεραυνός εν αιθρία η αναπάντεχη αναχώρησι του Νίκου. Θα τα πούνε τώρα οι δυό τους ανεμπόδιστα…

Δεν τον γνώριζα τον τραγουδιστή και τραγουδοποιό Νίκο Παπάζογλου από παλιά. Δεν είχα ιδέα, (όταν μου ανέφερε το όνομά του ο αδελφός μου ο Γιώργος, τότε που τον είδε κατενθουσιασμένος στους «Αχαρνείς» στο πλευρό του Διονύση Σαββόπουλου, ούτε κι αργότερα, όταν τον πρόσεξα καλύτερα ως ερμηνευτή στην «Εκδίκηση της Γυφτιάς»), πως νεώτερος ήταν σε ένα Πόπ-Ρόκ συγκρότημα.
Σύντομα όμως, κάτι το ότι ήταν ένας συνειδητοποιημένος Πόντιος από Θεσσαλονίκη, κάτι ο μοναδικός τρόπος – εκείνος ο έστω κάπως συνεσταλμένος και απόμακρα ανατολίτικος λαρυγγισμός στην φωνή, με παρέπεμπε πότε στον Χρύσανθο, πότε στον Δημήτριο Στράτο (Demetrio Stratos) – στην ερμηνεία, τα τραγούδια του –δικές του ή όχι συνθέσεις, αδιάφορο – με συνέπαιρναν και με μάγευαν.

Όμως ακόμα πιο πολύ τον αγάπησα τον Νίκο από τότε που τον συνάντησα και τον είδα από κοντά. Όταν τον είδα και άκουσα να τραγουδάει. Ήμουνα για μεταπτυχιακά στην Ιταλία, εκεί προς το τέλος των σπουδών μου –κοντά στα μέσα της δεκαετίας ΄80, όταν ο Νίκος Παπάζογλου ήλθε στην Βενετία για μια συναυλία προσκεκλημένος από το εκεί ελληνικό Προξενείο.

Έκτοτε τον έχω ακούση και άλλες φορές ζωντανά σε συναυλίες, αλλά το άκουσμα κάποιων τραγουδιών του, όπως το «Αύγουστος» ή το «Κανείς εδώ δεν τραγουδά», πηγαίνει πάντα τον νού μου σε εκείνο το απόβραδο σε μια πλατεία της Βενετίας. Τότε που με την νοσταλγία της πατρίδας στο βλέμμα και το βίωμα της συναισθηματικής εξερεύνησης του νέου ανθρώπου στην καρδιά μου, τον έβλεπα εκστατικός να τραγουδάει:
«…Ποτές μου δεν την έχω δει
ούτε κι αυτή με ξέρει,
μα σίγουρα πολύ συχνά
κοιτάμε το ίδιο αστέρι…»
(Εκείνο το φεγγαρολουσμένο βράδι νόμιζα πως τραγουδούσε μόνο για μένα και πως το τραγούδι μίλαγε για την δική μου χαμένη «Καρυάτιδα»…)

Τα χρόνια πέρασαν. Γύρισα στην πατρίδα. Αγάπησα σχεδόν όλα τα τραγούδια του και τα χιλιοτραγούδησα. Κοίταξα, εδώ στην ρωγμή του χρόνου, τόσες και τοσες φορές τον καθρέφτη. Άλλες τόσες περιορίστηκα στο χαμόγελο.
(Κοίταξα βέβαια και στον ουρανό. Αυτόν πάντα με δέος και με υιική συγκατάβασι).

Σήμερα και όλο το βράδι θα τον ξενυχτήση η σκέψι μου τον Νίκο. Για το καλό κατευόδιο. Η καλλιτεχνικά αγγελική μορφή του –ήτανε του φωτός ο Νίκος- μπορεί συν τω χρόνω να ξεθωριάση λίγο. Μοιραίο. Αλλά δεν θα χαθή. Οπωσδήποτε θα έρχεται –μαζί με άλλες αρχαγγελικές μορφές/φωνές του ελληνικού τραγουδιού, όπως εκείνη του συνωνόματού του Ξυλούρη ή του σχεδόν αποθεωμένου ήδη Στέλιου Καζαντζίδη- να συντροφεύει την μνήμη της γενιάς μας.
Ενώ είναι βέβαιο πως και από αύριο θα συνεχίσουμε να ξυπνάμε και να αρχίζουμε την μέρα μας κρατώντας μές στο στόμα μας ζείδωρους στίχους-ήχους από τραγούδια/μελωδήματα των λαϊκών πρωτοψαλτάδων μας με τις εξαγιασμένες φωνές. Σαν του Νίκου του Παπάζογλου.

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ


Στίχοι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου

Μα γιατί το τραγούδι να 'ναι λυπητερό
με μιάς θαρρείς κι απ' την καρδιά μου ξέκοψε
κι αυτή τη στιγμή που πλημμυρίζω χαρά
ανέβηκε ως τα χείλη μου και μ’ έπνιξε.
Φυλάξου για το τέλος θα μου ‘πής

Σ' αγαπάω μα δεν έχω μιλιά να στο ‘πώ
κι αυτό είναι ένας καημός αβάσταχτος
Λιώνω στον πόνο γιατί νιώθω κι εγώ
ο δρόμος που τραβάμε είναι αδιάβατος
Κουράγιο θα περάσει θα μου ‘πής

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
Θα πάω κι ας μου βγή και σε κακό

Σε ποιαν έκσταση απάνω σε χορό μαγικό
μπορεί ένα τέτοιο πλάσμα να γεννήθηκε
Από ποιο μακρινό αστέρι είναι το φώς
που μέσ’ στα δυο της μάτια πήγε κρύφτηκε
κι εγώ ο τυχερός που τό 'χει δή

Μέσ’ στο βλέμμα της ένας τόσο δά ουρανός
αστράφτει συννεφιάζει αναδιπλώνεται
Μα σαν πέφτει η νύχτα πλημμυρίζει με φως
φεγγάρι αυγουστιάτικο υψώνεται
και φέγγει από μέσα η φυλακή

Πώς μπορώ να ξεχάσω τα λυτά της μαλλιά
την άμμο που σαν καταρράχτης έλουζε
καθώς έσκυβε πάνω μου χιλιάδες φιλιά
διαμάντια που απλόχερα μου χάριζε
Θα πάω κι ας μου βγή και σε κακό

ΚΑΡΥΑΤΙΔΑ



Καρυάτιδα
Στίχοι: Νίκος Παπάζογλου
Μουσική: Νίκος Παπάζογλου

Είμαι ερωτευμένος,
δέν μ' ενδιαφέρει ό, τι κι αν πούν,
με μια απ' τις Καρυάτιδες,
με μια απ' αυτές που λείπουν.

Είν' όμορφη και λυγερή
με νάζια και καπρίτσια
και όλα τ' άλλα δύσκολα
που έχουν τα κορίτσια.

Μαθαίνω πως απόχτησε
περίεργες συνήθειες
πως με τίς ώρες παρατηρεί
τον ουρανό τις νύχτες.

Ποτές μου δεν την έχω δή
ούτε κι αυτή με ξέρει,
μα σίγουρα πολύ συχνά
κοιτάμε το ίδιο αστέρι

(Το τραγούδι που αμέσως μίλησε μές στην καρδία μου για την μυστηριώδη γυναικεία μορφή που ακόμα τότε ονειρευόμουνα…)

Για την υποκριτική επικήρυξι του καπνίσματος: ένα αποστομωτικό ρεμπέτικο (το πιτσιρικάκι).Un vecchio rebetico contro l’ illegalita’ del fumare...

ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΒΛΑΠΤΕΙ. Η ΚΑΠΝΟΑΠΑΓΟΡΕΥΣΙ ΌΧΙ; Η ΚΑΤΑΛΥΣΙ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ ΜΑΣ ΜΗΠΩΣ;
Οι συνειδητοποιημένοι μή καπνιστές έπρεπε να πανηγυρίζουμε: το ελληνικό κράτος (οριστικά από την 1η Οκτωβρίου 2010) απαγόρεψε -συμμορφούμενο με τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας- το κάπνισμα στους κλειστούς χώρους. Κι όμως, αν κρίνω από τον εαυτό μου, κάποιοι δεν είμαστε καθόλου πεπεισμένοι για την ειλικρίνεια των μέτρων. Αντίθετα, λοιπόν, από ό,τι θα περίμενε κανείς, δεν θα στηρίξουμε ενεργά την έξωθεν επιβαλλόμενη καπνοαπαγόρευσι. Ενώ συμφωνούμε για την βλαπτικότητα του τσιγάρου και πιστεύουμε στην ανάγκη περιορισμού και του καπνίσματος, δεν σκοπεύουμε να καταγγείλουμε τους μή προκλητικά καπνίζοντες συμπολίτες μας.
Η διαπίστωσι ότι το μέτρο είναι εισαγομένης υπαγορεύσεως (έξωθεν και άνωθεν) και ακόμα χειρότερο η υποψία, ότι μπορεί να αποτελεί απόπειρα ποινικοποίησης της προσωπικής ζωής και πρώτο στάδιο* στον δρόμο του απόλυτου ελέγχου της ανθρώπινης συμπεριφοράς, μας οδηγεί στην μή συνεργασία με την εκτελεστική εξουσία και τους παντοειδείς εκπροσώπους της.

*(Το δεύτερο στάδιο θα είναι ο έλεγχος στο τί πίνουμε, το τρίτο τί θα τρώμε, τέταρτο τί διαβάζουμε, πέμπτο με ποιόν συναλλασσόμαστε και πού πάμε, έκτο τί λέμε, και έβδομο τί σκεπτόμαστε; )

Αν δεν είναι υποκριτικό το ενδιαφέρον καί των έξωθεν αλλά κυρίως των εγχώριων εξουσιαστών, για την υγεία των καπνιστών και ημών των μή καπνιστών, («για το καλό μας» κατά το εύγλωττο άσμα του Μηλιώκα), πώς θα εξηγήσουμε π.χ. την προκλητική ανοχή τους στο εμπόριο των ναρκωτικών; Την ανοχή τους στο σύγχρονο δουλεμπόριο «εργασίας» και πορνείας; Την υπόθαλψι του παρακράτους, την καθολική ατιμωρησία της διαφθοράς; Την αναλγησία τους στην αδικία, στην εκμετάλλευσι; Την, την, την …
Η παρανομία βλάπτει σοβαρά την υγεία της κοινωνίας μας. Και η Υποκρισία και το Ψεύδος της Εξουσίας υποσκάπτει σοβαρά το φυσικό αλλά και το ηθικο-πνευματικό περιβάλλον και αυτήν την ψυχική υγεία της ανθρωπότητας.
Ας ψάξουν, λοιπόν, αλλού για νεροκουβαλητές της επιβολής του Μεγάλου Αδελφού. Ας κάνουν την Παγκόσμια Διακυβέρνησι με τα εκατομμύρια των αφελών και με τους εκλεκτούς τους.
Έχει μπή η ανθρωπότητα σε αυτό το «τρυπάκι» -όπως λένε κι οι νέοι μας- της παγκοσμιοποιημένης δικτατορίας και απ’ ό,τι φαίνεται, δυστυχώς, το τσιπάκι-σφράγισμα της δουλείας μας είναι κοντά...

Θα παραθέσουμε, λοιπόν με μικροσκοπικά γράμματα μερικά πραγματικά στοιχεία για την επικινδυνότητα του καπνίσματος, θα γράψουμε με κανονικά γράμματα την λέξι ΑΝΥΠΑΚΟΗ για να είναι ευδιάκριτη η ορθογραφία της, και θα σιγοτραγουδήσουμε ένα παλιό ρεμπέτικο τραγουδάκι των παιδικών μας χρόνων.
Το προτιμάμε από τα κάθε political correct προσχήματα, ακόμα κι αν δεν ταυτιζόμαστε με την αισθητική του και δεν είμαστε γενικά φάν τού είδους.

ΠΡΟΔΡΟΜΟΣ ΤΣΑΟΥΣΑΚΗΣ - ΤΟ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑΚΙ


Το πιτσιρίκι

Στίχοι: Αργύρης Νικολέσκο
Μουσική: Γιώργος Ροβερτάκης
Πρώτη εκτέλεση: Πρόδρομος Τσαουσάκης

Ένα πιτσιρίκι είναι ξαπλωμένο
μες στα χορταράκια παραπονεμένο.
Θέλει να φουμάρει ένα τσιγαράκι,
μα δεν έχει φράγκο, είναι μπατιράκι.

Του 'ρθε μια ιδέα, κάπου να τη στήσει
όποιος κι αν περάσει τσιγάρο να ζητήσει.
Μα κακή του τύχη λίγο παραπάνω
στη γωνιά τον δρόμου τρακάρει πολιτσμάνο.

Κάνει το κορόιδο, ζούλα τον κοιτάει
και με κόλπο έξυπνο τόνε χαιρετάει.
Δίχως να τα χάσει το πιτσιρικάκι,
απ' τον πολιτσμάνο ζητάει τσιγαράκι.


ΤΟ ΚΑΠΝΙΣΜΑ ΒΛΑΠΤΕΙ.
…Η Ελλάδα παρουσιάζει τελευταία, το υψηλότερο κατά κεφαλή ποσοστό κατανάλωσης τσιγάρων ανάμεσα στις χώρες της ΕΟΚ και είναι ένα γεγονός που αποτελεί βέβαια μια πολύ αρνητική πρωτιά για τη χώρα μας.
Προϊόντα καπνού
Όταν καίγεται ένα τσιγάρο είναι σαν να δουλεύει ένα εργοστάσιο και με βάση τη θερμοδυναμική παράγονται περίπου 4.000 ουσίες – ενώσεις υπό στερεά, υγρή και αέρια μορφή. Η θερμοκρασία στο σημείο καύσεως ανέρχεται στους 900 oC και ποικίλλει αυτή μέχρι το άλλο άκρο. Τα παραγόμενα συστατικά αυτά περιλαμβάνουν πολλά, τα οποία είναι γνωστά από τη φαρμακολογία ως δραστικά, τοξικά, μεταλλαξιογόνα και καρκινογόνα. Τα 43 καρκινογόνα που έχουν περιγράφει μέχρι σήμερα περιλαμβάνουν πολυαρωματικούς υδρογονάνθρακες, ετεροκυκλικούς υδρογονάνθρακες, Ν – νιτροζαμίνες, αρωματικές αμίνες, αλδεϋδες, πτητικές καρκινογόνες ενώσεις, ανόργανες ενώσεις και ραδιενεργά στοιχεία. Οι περισσότερες εξ’ αυτών είναι καρκινογόνες.
Διαπιστώθηκε, ότι το 26% των προϊόντων και υποπροϊόντων καπνού μένει μέσα στο τσιγάρο (φίλτρο), το 28% εισπνέετε από τον καπνιστή και το 46% σκορπίζεται στον αέρα και το εισπνέουν εκείνοι που δεν καπνίζουν. Ένα παιδί που ζει σε οικογένεια καπνιστών καπνίζει παρά τη θέληση του 80-120 τσιγάρα τον χρόνο.Οι 3 κύριες ουσίες στις οποίες επικεντρώνεται το ενδιαφέρον της ιατρικής έρευνας για τις βλάβες της υγείας του ανθρώπου, είναι η νικοτίνη, η πίσσα και το μονοξείδιο του άνθρακα.
Εθισμός
Η νικοτίνη είναι η ουσία που συνδέεται άμεσα με την εξάρτηση. Σύμφωνα με ερευνητές του πανεπιστημίου της Μασαχουσέτης, ο εθισμός στη νικοτίνη επέρχεται ραγδαία, έπειτα από λίγες μόνο ημέρες καπνίσματος ακόμα και μικρού αριθμού τσιγάρου. Βρετανοί ερευνητές αναφέρουν ότι η νικοτίνη είναι μια ουσία εξίσου εξαρτησιογόνος με την ηρωίνη και την κοκαΐνη.. Δύο στους τρεις καπνιστές δηλώνουν ότι θέλουν να σταματήσουν το κάπνισμα αλλά λίγοι είναι αυτοί που το καταφέρνουν χωρίς βοήθεια, καθώς η εξάρτηση που προκαλεί είναι ισχυρή.
Μαζί με τη σωματική εμφανίζεται και η ψυχική εξάρτηση. Η ψυχική εξάρτηση (εθισμός) είναι ένα σύνδρομο συμπεριφοράς που χαρακτηρίζεται από τη ψυχαναγκαστική χρήση του τσιγάρου, παρά τη γνώση για την προκαλούμενη βλάβη. Ανάβει για παράδειγμα τσιγάρο ενώ πονάει ο λαιμός, έχει πυρετό ή πονοκέφαλο και γνωρίζει εκ των προτέρων ότι θα τον βλάψει.
Επίσης το τσιγάρο προκαλεί ανοχή. Αυτό σημαίνει ότι με την πάροδο του χρόνου ελαττώνεται η δράση της νικοτίνης. Ο καπνιστής χρειάζεται όλο και περισσότερη νικοτίνη για να έχει την ίδια «ποσότητα ευχαρίστησης». Πάντως, ο κίνδυνος και ο εθισμός αυξάνονται ανάλογα με τον αριθμό των τσιγάρων, τη διάρκεια του καπνίσματος, και κάποιους ενδογενείς παράγοντες.
Επιδράσεις του καπνίσματος στον οργανισμό
Τα προβλήματα υγείας που δημιουργεί το κάπνισμα είναι πολλά. Μερικά από αυτά ο καπνιστής τα διαπιστώνει και τα βιώνει καθημερινά. Άλλα κτίζονται σταδιακά και τα αποτελέσματα εμφανίζονται σαν τη κορυφή του παγόβουνου, πολύ αργότερα στη ζωή του.
Ειδικότερα, το στόμα του καπνιστή μυρίζει άσχημα, τα δόντια αποχρωματίζονται και καταστρέφονται γρήγορα. Εξασθενεί η όσφρηση και η γεύση.
Επηρεάζονται οι πνεύμονες η καρδιά το στομάχι και το έντερο και η ουροδόχος κύστη. Το κάπνισμα συμβάλλει στις διαταραχές εμμήνου ρύσεως, την ψυχρότητα και τη μείωση της σεξουαλικής δραστηριότητας, αυξάνει την ανδρική ανικανότητα, συμβάλλει στη μείωση της παραγωγής ορμονών – οιστρογόνων, αυξάνει τις πιθανότητες οστεοπόρωσης κατά την εμμηνόπαυση, αυξάνει τις πιθανότητες αποβολής κατά την εγκυμοσύνη.
Εν κατακλείδι, το κάπνισμα έχει συσχετισθεί κυρίως με τρεις κατηγορίες νοσημάτων: τα καρδιαγγειακά νοσήματα, τον καρκίνο (πνεύμονα, λάρυγγα, ουροδόχου κύστης) και τις χρόνιες αποφρακτικές πνευμονοπάθειες (χρόνια βρογχίτιδα και πνευμονικό εμφύσημα)...

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ: 7 ΧΡΟΝΙΑ… ΑΝΤΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ ΤΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ. KAZANTZIDES (Stelios Kazantzidis) 7 years from his death. Tribute with 3 songs (videos)

ΕΦΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΕΝΘΟΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ (=ΛΑΪΚΟ) ΗΡΩΑ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗ (14.09.01 +).
Το ΧΑΙΡΕ! στον Στέλιο το έχουμε απευθύνη στην επετειακή ανάρτησι της 29 Αυγούστου.

Τέλος τα λόγια.

Αιωνία σου
Η μνήμη
Αδελφέ!

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗ: 10 ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ – «βιντεο». OMAGGIO A STELIOS KAZANTZIDIS. TRIBUTE TO STELIOS KAZANTZIDES

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗ
A TRIBUTE TO STELIOS KAZANTZIDES: 10 Videos
OMAGGIO ALL' EROE POPOLARE E PATRIOTA KAZANTZIDIS
Ο Στέλιος ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ
Γεννήθηκε την 29 Αυγούστου 1931 και πέθανε την 14 Σεπτεμβρίου 2001 .
Ήταν ο ΕΡΜΗΝΕΥΤΗΣ, Η ΦΩΝΗ- θρύλος που ερμήνευσε τα αισθήματα του Ελληνικού λαού για σχεδόν 50 χρόνια (πρώτο δισκο έβγαλε 21 χρονών), και που όπως φαίνεται θα συνεχίση για τουλάχιστον άλλα τόσα (όσο περίπου να φύγη κι αυτή η γενιά των 40ρηδων (για να μην πώ και των σημερινών 30ρηδων) Νεοελλήνων.
Μια φωνή που έρχεται από την εσχατιά του Ελληνικού κόσμου, τον Πόντο, και αφήνει και μετα θάνατον, ηρωοποιημένη, παλλόμενη την ηχώ των συγκινήσεων και των αισθημάτων ευγνωμοσύνης των λαϊκών ψυχών απο τα ερμηνευτικά κατορθώματα του σύγχρονου Ακρίτη, καλλιτέχνη-πολεμιστή, του λαϊκού ήρωα, Στέλιου Καζαντζίδη.
1.ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΤΟΥ ΠΑΠΠΟΥ ΜΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ

...
Με την ευκαιρία της επετείου της γέννησής του είπα σήμερα να γράψω δυο λόγια.
Αλλά προτιμώ να αφήσω στην άκρη τα φιλολογικοδημοσιογραφίστικα και να πάρω το μέρος του και να τον δώ κάπως αλλιώς. Όχι μόνο τον Καζαντζίδη ως εκπρόσωπο της μουσικής παιδείας των λαϊκών στρωμάτων, των ερωτευμένων, της φτωχολογιάς,
του ελληνόφωνου και ελληνόψυχου κόσμου των εργατών στο Ρωμαίικο ή της απανταχού της Γής Ξενιτιάς, τον ικανώτατο και εμπορικότατο (για τις αδηφάγες «Εταιρίες») τραγουδιστή, αλλά και τον Ραψωδό (κι αλήθεια, είχε κάτι το ομηρικό από την μουσική του παιδεία: ο πρώτος του δάσκαλος ήταν ένας τυφλός συνθέτης!), τον Τραγουδιστή Βάρδο, τον συνειδητοποιημένο κοινωνικό αγωνιστή και πατριώτη. Ακόμα και, προς το τέλος του, αντιεξουσιαστή.
2. ΣΤΟ ΨΕΥΤΟΡΩΜΕΪΚΟ: Στην Ελλάς του 2000

...
Εκ πρώτης όψεως, φαίνεται παράδοξο αυτό, αφού τα τραγούδια (πλην εξαιρέσεων) δεν τά ’γραφε ο ίδιος. Κι όμως! Ας ήταν αλλωνών (δεκάδες είναι και οι συνθέτες και οι στιχουργοί που του έχουν δώση τα τραγούδια «τους»), ό, τι τραγουδούσε το λαρύγγι του, το στέρνο του, ολόκληρη η ψυχή του, η ερμηνεία του στο τέλος το σφράγιζε μοναδικά. Τόσο, που στην εντύπωσί μας ταυτίζεται το τραγούδι ανεξίτηλα με τον Τραγουδιστη. Το έκανε δικό του. Το φαινόμενο συναντιέται και σε άλλους δυνατούς καλλιτέχνες του τραγουδιού. Αλλά, νομίζω, σε κανένα άλλο σε τέτοιο βαθμό και έκτασι.
THE LEGENDARIOUS "VOICE"!
Κάτι η εποχή κάτι το προσωπικό του ήθος έντυσαν αυτήν την θεία φωνή με μια αίγλη μεταφυσική. Τόσο ηρωοποιημένη που το φαινόμενο σε ορισμένους λαϊκούς κύκλους αγγίζει τα όρια της υπερβολής. Της Λατρείας και της –αν είναι δυνατόν!- Θεοποίησης.
3. Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Το αίτημα για ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ με αξίες ΑΝΘΡΩΠΙΑ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ…:
(βλ. και ΑΠΟΝΕΣ ΕΞΟΥΣΙΕΣ σε μουσική Μίκη Θεοδωράκη
http://www.youtube.com/watch?v=OJI90aZ_YZI&feature=related)
Κάποια τραγούδια του – μη εμφανώς κοινωνικοπολιτικά) είναι δυνατόν να ταυτίζονται σε συμβολικό επίπεδο με την τύχη, το βίωμα της ίδιας της Ελλάδας τις πρώτες 2 – 3 δεκαετίες μετά τον εμφύλιο.
Πχ. το
http://www.youtube.com/watch?v=aRwuDdqbAzk&feature=related)

...
Αλλά είπα να επιχειρήσω ένα ειδικό αφιέρωμα.
ΣΤΟΝ ΠΑΤΡΙΩΤΗ ΚΑΙ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΗ
Έ, λοιπόν, και η θεματολογία του τελικά δεν είναι τυχαία. Το κοινωνικό και πολιτικό χρώμα είναι συνηθισμένο στους απανταχού τραγουδοποιούς. Αλλά και ο τραγουδιστής Καζαντζίδης, -όπως προσπαθούν κι άλλοι ποιοτικοί καλλιτέχνες στον χώρο- από ένα σημείο και μετά ΔΙΑΛΕΓΕ τι θα τραγουδήση.
Λοιπόν, ας βάλω μόνο τίτλους κι ας απολαύσω, μαζί με όποιον από σας θα τύχη να μοιράζεται με μένα την αγάπη για τον Στέλιο και το καλλιτεχνικό του ηθος, και τα υπόλοιπα 7 τραγούδια. Από αυτά που τον κρατάνε μέσα μου σαν ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΕΛΛΗΝΑ.
...
4. ΒΡΑΔΙΑΖΕΙ: (Ειδικά από τότε που άνοιξε την δεύτερη πόρτα της ζωής ο Στέλιος…)


...
5. Ο ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ: ΑΝΕΣΤΙΟΣ ΕΛΛΗΝ, ΠΟΝΤΙΟΣ

...
6. ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΕΣ ΠΑΤΡΙΔΕΣ _ ΤΣΑΜΠΑΣΙΝ
(Μόνος ο Στέλιος) Στο
http://www.youtube.com/watch?v=3g3_d53SpnE&feature=related με τον Χρύσανθο)

...

7. Η Κύπρος ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ

...
8. ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΣ ΠΟΝΤΙΟΣ

...
9.Η ΠΡΟΤΑΣΙ ΤΟΥ: ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ (= Πόντιος) ΝΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ!!
Αφού, όπως τραγουδάει: ΕΛΛΗΝΑΣ=ΤΡΑΝΤΕΛΛΕΝΑΣ=ΑΝΘΡΩΠΟΣ

...
10.ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΙ (Το κύκνειό του) :

Αθάνατε!