Χαλκίδα, σήμερα: (Νέα) Διακριτική εμφάνισι μοναχικής χελώνας.Calcide, oggi: Apparizione discreta di una tartaruga solitaria. Chalkida, today: Discreet appearance of a solitary sea turtle.

 Σήμερα λίγο πρίν το μεσημέρι.

Πάλι κοντά στην Παλιά Γέφυρα...

 Εκείνη ήταν διακριτική, εγώ δεν θα τόλεγα!

Εντάξει, καμμία πρωτοτυπία. Και λιγότερη μαγεία απο την προηγούμενη φορά...

 

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

 

 

Πάντως, αλήθεια, δεν είχαμε κανονισμένο ραντεβού!

ΒΙΝΤΕΟ ?

[ΣΣ:  Το βίντεο προσεχώς! Ευρίσκεται υπο επεξεργασίαν] 

 

Γρήγορο Σκάκι: Μια πρόσφατη μινιατούρα του Χικάρου. Una recente partita miniatura rapid di Hikaru Nakamura (in apertura Caro-Kann). A recent rapid chess miniature by Hikaru Nakamura (Opening: Caro-Kann Defense )

 

GREK GIFT,  "Trojan Horse" and HIKARU

Για απόψε μια σύντομη παρτίδα. Μινιατούρα.

Δεν ενδιαφέρουν, νομίζω, οι λεπτομέρειες. Σημασία έχει το Άνοιγμα (Άμυνα Καρο-Κάν) και ακόμα περισσότερο η εφαρμογή του περίφημου τακτικού κτυπήματος με την θυσία του Αξιωματικού κατα του Ροκέ του αντιπάλου.

Θυμίζω πως ιστορικά η πρωτοτυπία του "κόλπου" αυτού μας αφορά, καθόσον παραπέμπει, έστω κι εμμέσως, στην Ελλάδα.

Και μπορεί η συνήθης ονομασία ΔΙΕΘΝΩΣ να είναι "Greek Gift",  ( Επίσης  και "Trojan Horse" ), αλλά η επινόησι πιστώνεται στον Τζοακίνο Γρέκο (Gioachino Greco)! Βεβαιωμένα! Εξ ού λοιπόν και το "Greek" στην ονομασία του θεαματικού (και συνήθως ταχέως αποτελεσματικού) κτυπήματος.

Με τα Λευκά, λοιπόν, στην σημερινή παρτίδα, μας κάνει μια λιτή, σχεδόν υπεραπλουστευμένη, επίδειξι ο Χικάρου Νακαμούρα. Ένας σκακιστής κατ' επανάληψι στο παρελθόν διακριθής στο Γρήγορο Σκάκι (Rapid και Blitz Ches)s και σήμερα εκ των καλυτέρων  παγκοσμίως!

 

ΥΓ. Ά, και το Hikaru, ας μήν μας ...σκανδαλίσει ελληνοπρεπώς. Είναι ένα original Ιαπωνικό όνομα που με διάφορες μικροπαραλλαγές σημαίνει κάτι γύρω απο τις έννοιες «λαμπρός», «καθαρός» ή και «δοξασμένος». Επομένως μπορεί κάπως να αντιστοιχεί στο δικό μας "Φώτης", αλλά καμμία σχέσι με την τύχη ή το πνεύμα τού ...Ικάρου!

....................................................................................

 

Η ΠΑΡΤΙΔΑ

Hikaru vs Unknown

Caro–Kann Defence

 

1. e4 c6 2. d4 d5 3. exd5 cxd5 4. Bd3 Nc6 5. c3 Nf6 6. Bf4 e6 7. Nf3 Bd6 8. Bxd6

Qxd6 9. O-O (9. Ne5) (9. Qe2 O-O 10. Na3 Bd7 11. Ne5) 9... O-O 10. Re1 Re8

(10... Nd7 11. Nbd2 e5 12. Nxe5 Ndxe5 13. dxe5 Nxe5 14. Bxh7+ Kxh7 15. Qh5+ Kg8

(15... Qh6 16. Rxe5) 16. Rxe5) 11. Ne5 a6 12. Nd2 Nd7? 13. Bxh7+! Kxh7 14. Qh5+

Kg8 15. Qxf7+ Kh7 16. Qg6+ Kg8 17. Qxe8+ Nf8 18. Qf7+ Kh8 19. Re3 Nxe5 20. Rh3+

Nh7 21. Qe8+ Qf8 22. Qxf8#

1-0

 

 

Άμυνα Κάρο-Κάνν (με τα λευκά ο GM Hikaru Nakamura ): 

 

 

Play chess online

“Πνεῦμα τὸ σὸν ζητῶν” : έμμετρη μετάφρασις στο επίγραμμα για “τὸ φίλανδρον” της “Ιουλίττης”. Una traduzione poetica dell'epigramma tombale di una certa Giulietta (dal suo marito). “To Juliet”; A 3rd century Greek Grave Epigram translated by Alex. Sellenides

 

(Για την 6 του Αυγούστου, αντί και του Ιουλίου) 

 

Πρόκειται για επιτύμβιο επίγραμμα “της Ιουλίττης” από την Απάμεια (Συρία), 3ος αι. μ.Χ.

Το ελάχιστα γνωστό αυτό αρχαίο επιτύμβιο επίγραμμα είναι ένας συγκινητικός αποχαιρετισμός ενός συζύγου προς τη νεκρή γυναίκα του, την Ιουλίττα, η οποία εξυμνείται (και μάλιστα κατα τρόπο υπερθετικό) για τη σωφροσύνη, την πίστι, την εργατικότητα, αλλά και την σωματική της ομορφιά!

Ολιγόστιχο, (7 δακτυλικοί εξάμετροι), αλλά απο πολλές πλευρές εύχυμο, το επίγραμμα μου δίνει την εντύπωσι πως πρωτοτυπεί μεταξύ άλλων στην σύγκρισι της αγαπημένης νεκρής με την Πηνελόπη και την Λαοδάμεια . 

Ο άγνωστος ποιητής χρησιμοποιεί δύο δοτικές της αναφοράς («ἔργοις» και «εἰκόνι») για να εντοπίσει επακριβώς τα πεδία στα οποία η Ιουλίττα υπερείχε («ὑπερέσχεν» .

Και άν το «εἰκών» ως λέξι αναφέρεται στο παράστημα και την εξωτερική εμφάνισι, ο σύζυγος παραπέμποντας στην μυθική Λαοδάμεια λέει ρητά ότι η Ιουλίττα ήταν εκθαμβωτικά όμορφη, και μάλιστα την ξεπερνούσε.

Απο την άλλη η σύγκρισι με την Πηνελόπη, (το «ἔργοις [ὑπερέσχεν] Πηνελόπην») μπορεί να ιδωθεί σε διαστάσεις, ως το απόλυτο σύμβολο της συζυγικής πίστης και της οικιακής αρετής:

 

Α. «ἔργοις» Η κυριολεκτική σημασία: Η λ. «ἔργα» στην αρχαία ελληνική ποίηση (ειδικά για τις γυναίκες) αναφέρεται στις οικιακές εργασίες, με κυριότερη την υφαντική (όπως ο περίφημος ιστός της Πηνελόπης). Σημαίνει, λοιπόν, ότι η Ιουλίττα ήταν εξαιρετική νοικοκυρά, εργατική και αφοσιωμένη στην οικογένειά της.

 

Β. «ἔργοις» Η μεταφορική διάστασι: Τα «έργα» εδώ προφανώς αντιπροσωπεύουν καί τις πράξεις της αφοσίωσης καθώς καί τον τρόπο με τον οποίο διαχειρίστηκε τη ζωή της. Ο σύζυγος δηλώνει ότι η Ιουλίττα ξεπέρασε την Πηνελόπη όχι μόνο στην νοικοκυροσύνη, αλλά στο ίδιο το «έργο»-μεγαλείο της συζυγικής πίστης και της υπομονής, του οποίου "έργου" ακριβώς απετέλεσε πρότυπο..

 

Άρα, δυαδική σύγκρισι μίας ολότητας σε δύο επιπεδα και απο αυτά το ένα πάλι διακλαδώνεται.

 

[Άλλα, επίσης πολύ ενδιαφέροντα, άλλοτε. Σε σχόλιο ή ...Ομιλία ..]

.......................................................................................

 

 

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

 

ἸΟΥΛΊΤΤΑ ΣΏΦΡΩΝ ἈΓΑΘῊ ΚΕΙ͂ΤΑΙ ΜΟΝΌΝΥΜΦΟΣ ∙

ΣΤΗ͂ΛΑΙΣ ἈΨΎΧΩΝ ἌΛΑΛΟΝ ΤΡΌΠΕΟΝ ΓΕΓΈΝΗΤΑΙ·

Ἦ ΠΑΛΑΙᾺΣ ὙΠΕΡΗ͂ΡΕ ΚΑῚ ΟΥ̓ ΤᾺΣ ΝΥ͂Ν, ὙΠΕΡΈΣΧΕΝ

ΠΗΝΕΛΌΠΗΝ ἜΡΓΟΙΣ ΚΑῚ ΕἸΚΌΝΙ ΛΑΟΔΆΜΕΙΑΝ·

ΠΝΕΥ͂ΜΑ ΤῸ ΣῸΝ ΖΗΤΩ͂Ν ΜΟΙΡΩ͂Ν ΤΑΓΑΙ͂Σ ἈΠΕΛΑΣΘΈΝ

ἜΡΧΟΜ’ ἘΚΕΙ͂ ΠΟΤΕ ΔΉ· ΣῈ ΓᾺΡ ἘΛΘΕΙ͂Ν ΟΥ̓ ΘΈΜΙΣ ἘΣΤΊΝ·

ΤΉΡΕΙ ΜΟΙ ΤῸ ΦΊΛΑΝΔΡΟΝ ἘΚΕΙ͂, ὩΣ ὯΔ’ ἘΦΎΛΑΞΑΣ.

 

Η ΕΜΜΕΤΡΗ ΑΠΟΔΟΣΙ

 

 

 

...ΤΟ ΣΟΝ ΖΗΤΩΝ

Εδώ βρέθηκε νιόπαντρη η σώφρων Ιουλίττα ∙

που ‘γινε τρόπαιο άφωνο, σε άψυχα μνημούρια...

Πώς όλες τις ξεπέρναγες, παλιές μαζί και νέες:

στο κάλλος Λαοδάμεια, στην πίστι Πηνελόπη!

Ψάχνω παντού το πνεύμα σου -ξοστρακισμός της Μοίρας -

Περίμενέ με εσύ εκεί, όπως και είναι πρέπον∙

του αντρός σου κράτα την τιμή, όπως κι εδώ την φύλαξες!

 

(ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ,  Χαλκίδα, 6 8 2026  )

 

 

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του Λυτρωτή και Σωτήρος του κόσμου. (Συνεργασία Μυργιώτη Παναγιώτη). La Trasfigurazione di Nostro Signore Gesù Cristo, Redentore e Salvatore del mondo (Collaborazione di M.P.). The Transfiguration of our Lord Jesus Christ, Redeemer and Savior of the world (by P. Myrgiotis).

 

Το σημερινό κείμενο είναι άλλη μια συνεργασία του Μαθηματικού κ. Παναγιώτη Μυργιώτη. Τον ευχαριστούμε!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

 

 

               "...θεατὰ, στῆθι μακρόθεν βλέπων..."

........................................................................................

 

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,

του Λυτρωτή και Σωτήρος του κόσμου.

Την 6η Αυγούστου η Αγία μας εκκλησία εορτάζει μια μεγάλη Δεσποτική εορτή. Την Μεταμόρφωση του Σωτήρος Ιησού Χριστού.  

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου είχε συμβεί πριν από το εκούσιο πάθος Του. Σαράντα ημέρες πριν από τη Σταύρωσή Του. Η εορτή συνέπιπτε την περίοδο της νηστείας και δια τούτο εορτάζεται 40 ημέρες πριν από την ύψωση τουΤιμίου Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου).

 

Η Μεταμόρφωση τιμάται στο μέσον περίπου της εορταστικής περιόδου Πάσχα - Χριστούγεννα. Της δεσποτικής αυτής εορτής προηγείται αυστηρά νηστεία και μόνο την ημέρα της εορτής επιτρέπεται η κατάλυση ψαριών. Ηνηστεία αυτή ανήκει στη νηστεία του 15αυγούστου. Ουσιαστικά πρόκειται για δυο συνεχόμενες νηστείες, μια προς τιμή της Μεταμορφώσεως του Χριστού και μια προς τιμή
της Παναγίας. Προηγείται λοιπόν αυστηρά νηστεία, όπως και στις δυο άλλες προαναφερθείσες δεσποτικές εορτές.

 

Μεγάλη δεσποτική εορτή. Όσο βασική και σπουδαίαγια την σωτηρία μας είναι η εορτή των Χριστουγέννων και της Αναστάσεως τόσο σπουδαίακαι σημαντική είναι και η εορτή της Μεταμορφώσεως. Εφανερώθη η Θεότητα του Κυρίου, για μια ακόμη φορά.
Ο Κύριος για να προετοιμάσει τους μαθητάς Του για το εκούσιο πάθος του, πήρε τρεις από αυτούς: τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο και πορεύθηκε προς προσευχή εις το όρος Θαβώρ. 

 

Γιατί πήρε αυτούς;; Τον Πέτρο για τη μεγάλη πίστη και αγάπη που είχεπρος τον Χριστό, τον Ιωάννη επειδή τον αγαπούσε ιδιαίτερα ο Κύριος, για την αγνότητα καιτην ολόψυχη προς Αυτόν αφοσίωσή του και τον Ιάκωβο επειδή αυτός θα έχυνε πρώτος το αίμα του για την αγάπη του Χριστού. 

 

Οι κουρασμένοι από την ταλαιπωρία κάθισαν να ξεκουραστούν και τους πήρε ο ύπνος. Κάποια στιγμή ξυπνούν και βλέπουν τον διδάσκαλό τους να λάμπει περισσότερο και από τον ήλιο. Δεν μπορούσαν τα γήινα μάτια των μαθητών Του να αντικρίσουν το άκτιστο φως και για αυτό έπεσαν κάτω με τα πρόσωπα προς την γη, λέγει ο Ευαγγελιστής, «ἔπεσον ἐπί πρόσωπον αὐτῶν καί ἐφοβήθησαν σφόδρα» (Ματθ. 17,6).
 

Επέτρεψε ο Κύριος να πάρουν μια γεύση από τη Θεότητά Του και πώς θα είμαστε
όλοι μας μετά την Δευτέρα παρουσία Του στη γη. Οι μαθητές του δεν είχαν λάβει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος για να μπορούν να δουν το Άκτιστο Φως. Είδαν τον Κύριο να συνομιλεί με τον Μωυσή, εκπρόσωπο του νόμου και των κεκοιμημένων και τον Ηλία, εκπρόσωπο των Προφητών και των ζώντων. Έτσι λοιπόν φαίνεται καθαρά ότι ο Χριστός είναι Κύριος της Ζωής και του θανάτου και οι συνομιλητές Του είναι δούλοι Του.
 

Συνομιλούν για το εκούσιο Πάθος Του που πρόκειται να συμβεί.

Γράφει χαρακτηριστικά οΆγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Έφερε δε εις το μέσον τους τον Mωυσήν και τον Ηλίαν, διά να διορθώση τας σφαλεράς υποψίας, οπού είχον οι πολλοί περί αυτού. Kαθότι, άλλοι μεν έλεγον τον Kύριον, πως είναι ο Ηλίας. Άλλοι δε, πως είναι ο Iερεμίας. 

Διά τούτο λοιπόν επαράστησεν εις το Θαβώρ τους πρώτους και κορυφαίους Προφήτας, διά να γνωρίσουν οι μαθηταί, και διά των μαθητών όλοι οι άνθρωποι, πόση διαφορά είναι αναμεταξύ του Xριστού, και των Προφητών. O μεν γαρ Xριστός, είναι Δεσπότης. Oι δε Προφήται, είναι δούλοι. Kαι ίνα μάθουν, ότι ο Kύριος έχει την εξουσίαν του θανάτου και της ζωής. Διά τούτο, από μεν τους αποθαμένους, έφερε τον Mωυσήν. Aπό δε τους ζωντανούς, έφερε τον Ηλίαν».

 

Προετοιμάζονται οι μαθητές Του για τα επερχόμενα. Ο Πέτρος ενθουσιασμένος και γεμάτος θεία γλυκύτητα προτείνει να φτιάξουν τρεις σκηνές για να μείνουν εκεί. Μία για τον Δάσκαλό Του και από μια για τον Μωυσή και τον Ηλία. Τότε νεφέλη τους σκέπασε και ακούστηκε φωνή λέγουσα «Οὗτος ἐστὶν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε» (Λουκά, θ' 28-36). Δηλαδή, Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, που τον έστειλα για να σωθεί ο κόσμος. Αυτόν να ακούτε. Είναι η φωνή του Θεού και Πατέρα, όπως και στην βάπτιση του Κυρίου.
Τον αποκαλεί «υιόν αγαπητό». 

Για όλους εμάς τους θνητούς και φθαρτούς που πλάθουμε και κατασκευάζουμε τον Χριστό στα δικά μας ανθρώπινα και αμαρτωλά μέτρα. 

Ο Χριστός είναι το δεύτερο πρόσωπο της μιας, αγίας, ομοουσίου και αδιαιρέτου τριάδος: Πατήρ, Υιός και Άγιον Πνεύμα.
 

 

Στη Μεταμόρφωσή Του ο Κύριος απλά φανέρωσε ή, ακριβέστερα, επέτρεψε να
δουν ανθρώπινα μάτια ένα μικρό μέρος της Θεότητός Του, «καθὼς ἠδὐναντο», όπως αναφέρεται στο απολυτίκιο της εορτής.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος βαρύς

Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει Χριστὲ ὁ Θεός, δείξας τοῖς Μαθηταῖς σου τὴν δόξαν σου,
καθὼς ἠδυναντο. Λάμψον καὶ ἡμῖν τοῖς ἁμαρτωλοῖς, τὸ φῶς σου τὸ ἀΐδιον, πρεσβείαις τῆς
Θεοτόκου, φωτοδότα δόξα σοι.

Κοντάκιον Ἦχος βαρύς. Αὐτόμελον.

Ἐπὶ τοῦ ὄρους μετεμορφώθης, καὶ ὡς ἐχώρουν οἱ Μαθηταί σου τὴν δόξαν σου,
Χριστὲ ὁ Θεὸς ἐθεάσαντο, ἵνα ὅταν σε ἴδωσι σταυρούμενον, τὸ μὲν πάθος νοήσωσιν
ἑκούσιον, τῷ δὲ κόσμῳ κηρύξωσιν, ὅτι σὺ ὑπάρχεις ἀληθῶς, τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα.

Μεγαλυνάριον

Θέλων ἐπιδεῖξαι τοῖς Μαθηταῖς, δύναμιν ἐξ ὕψους καὶ σοφίαν παρὰ Πατρός, ἐν
ὄρει ἀνῆλθες, Χριστὲ τῷ Θαβωρίῳ, καὶ λἀμψας ὡς Δεσπότης τούτους ἐφώτισας.

Ὁ οίκος

Ἐγέρθητε οἱ νωθεῖς, μὴ πάντοτε χαμερπεῖς, οἱ συγκάμπτοντες εἰς γῆν τὴν ψυχήν
μου λογισμοί, ἐπάρθητε καὶ ἄρθητε εἰς ὕψος θείας ἀναβάσεως, προσδράμωμεν Πέτρῳ καὶ
τοῖς Ζεβεδαίου, καὶ ἅμα ἐκείνοις τὸ Θαβώριον ὄρος προφθάσωμεν, ἵνα ἴδωμεν σὺν αὐτοῖς
τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, φωνῆς δὲ ἀκούσωμεν, ἧς περ ἄνωθεν ἤκουσαν, καὶ ἐκήρυξαν,
τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα.

Κάθισμα Ἦχος δ'. Κατεπλάγη Ἰωσὴφ.

Ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Θαβώρ, μετεμορφώθης ὁ Θεός, ἀναμέσον Ἠλιού, καὶ Μωϋσέως τῶν
σοφῶν, σὺν Ἰακώβῳ καὶ Πέτρῳ καὶ Ἰωάννῃ, ὁ Πέτρος δὲ συνών, ταῦτά σοι ἔλεγε· Καλόν ὧδέ
ἐστι, ποιῆσαι τρεῖς σκηνάς, μίαν Μωσεῖ, καὶ μίαν Ἠλίᾳ, καὶ μίαν σοὶ τῷ Δεσπότῃ Χριστῷ, ὁ
τότε τούτοις, τὸ φῶς σου λάμψας, φώτισον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

 

Μυργιώτης Παναγιώτης
 

Μαθηματικός