"Ύψωση του Τιμίου Σταυρού". Κείμενο του Μυργιώτη Π. (Αναδημοσίευσις). Un testo (collaborazione di P. Mirgiotis) sul'Esaltazione della Santa Croce. A text (by P.M.) on the Feast of the Exaltation of the Holy Cross.

[Ακολουθεί νέα συνεργασία του φίλου συνταξιούχου Εκπαιδευτικού Μυργιώτη Παναγιώτη.]

Στους εορτάζοντας 

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

................................................................

 

 Ύψωση του Τιμίου Σταυρού.  Μεγάλη Δεσποτική Εορτή.
 

Τις πρώτες ημέρες του νέου εκκλησιαστικού έτους και σαράντα ημέρες από την επί του όρους μεταμόρφωση του Κυρίου μας η εκκλησία μας τοποθέτησε μια άλλη Δεσποτική εορτή. 

Στις 14 Σεπτεμβρίου εορτάζει την παγκόσμιο ύψωση του Τιμίου Σταυρού. Του Σταυρού πάνω εις τον οποίο σταυρώθηκε ο Χριστός και έχυσε το πάναγνο αίμα Του για τη δική μας σωτηρία. Ο Σταυρός αποτελεί για τους χριστιανούς ιερό σύμβολο. Με τον Σταυρό ο Χριστός ξεγέλασε,νίκησε και ντρόπιασε τον διάβολο, ο οποίος νόμισε ότι νίκησε, θανάτωσε κι εξαφάνισε τον Χριστό. Γι’ αυτό και δεν αντέχει να βλέπει αυτό το ιερό σύμβολο· φεύγει μακριά. Από νωρίς οι πρώτοι χριστιανοί εις τις κατακόμβες ζωγράφιζαν και το σύμβολο του σταυρού.
 

Ο Σταυρός για τους χριστιανούς αποτελεί σύμβολο κορυφαίο θυσίας και αγιασμού. Ο Σταυρός και η Ανάσταση λειτουργούν ως δυο βασικοί άξονες πάνω στους οποίους κινείται η ζωή των πιστών
χριστιανών. Η Ανάσταση ακολουθεί και προϋποθέτει τον Σταυρό. Ο Σταυρός προμηνύει την Ανάσταση. Χωρίς Σταυρό δεν γίνεται Ανάσταση.
 

Ο μέγας απόστολος των Εθνών Παύλος, ο κατεξοχήν θεολόγος του Σταυρού, τονίζει συχνά στις θεόπνευστες επιστολές του ότι ο Σταυρός του Χριστού είναι γι’ αυτόν και για την Εκκλησία καύχηση.
«Εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι ει μη εν τω σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού», διότι «ο λόγος γαρ ο του σταυρού τοις μεν απολλυμένοις μωρία εστί, τοις δε σωζομένοις ημίν δύναμις Θεού εστι»,
επειδή ο Ιησούς Χριστός «εγενήθη εν σοφία από Θεού, δικαιοσύνη τε και αγιασμός και απολύτρωσις» ως ο «Εσταυρωμένος».
 

Προτυπώσεις του Τιμίου Σταυρού έχουμε και εις την παλαιά και στην καινή Διαθήκη. Αναφέρουμε μεταξύ των άλλων: Η λωρίδα ξηράς που δημιουργήθηκε εις την Ερυθρά Θάλασσα και πέρασαν οι διωκόμενοι, από τους Αιγύπτιους, Ισραηλίτες σχηματίστηκε, όταν ο Μωυσής με το ραβδί του κτύπησε τα ύδατα και σχηματίστηκε το σημείο του σταυρού. Στον πόλεμο των Ισραηλιτών με τους Αμαλικίτες όταν το σώμα του Μωυσή και τα τεντωμένα χέρια του σχημάτιζαν το σημείο του σταυρού νικούσαν οι Ισραηλίτες, ενώ όταν από την κούραση ο Μωυσής κατέβαζε τα χέρια νικούσαν οι εχθροί των.

Το 312 μ.Χ. ο Μέγας Κωνσταντίνος με τον στρατό του βαδίζει εναντίον του συναυτοκράτορά του Μαξέντιου και βρίσκεται λίγο έξω από την Ρώμη. Εκεί, ενώ είναι μέρα μεσημέρι, βλέπει εις τον ουρανό το σημείο του Σταυρού σχηματισμένο με αστέρια και συγχρόνως βλέπει και την επιγραφή ¨ΕΝ ΤΟΥΤΩ ΝΙΚΑ¨ πάλι με αστέρια. Το θεωρεί θεϊκό σημάδι‧ το φανερώνει στους στρατιώτες του, οι οποίοι εμψυχώνονται, πολεμούν με περισσό θάρρος και νικούν τον Μαξέντιο. Ο Μ. Κωνσταντίνος γίνεται μονοκράτωρ των Ρωμαίων, βαπτίζεται χριστιανός, ανακηρύσσει τον χριστιανισμό επίσημη θρησκεία και σταματά τις διώξεις των χριστιανών.
Η ευσεβής μητέρα του η αγία Ελένη το 326 αναχώρησε για να προσκυνήσει εις τους Αγίους Τόπους έχοντας μαζί της και γενναία επιχορήγηση από τον Κωνσταντίνο. Πρώτη ενέργεια ήταν να βρει τον Τίμιο Σταυρό ο οποίος είχε ριφθεί σε παρακείμενη χαράδρα και είχε σκεπαστεί με χώματα. Για να μη βεβηλωθεί ο τίμιος Σταυρός από τους ειδωλολάτρες οι χριστιανοί τον είχαν κατά κάποιο τρόπο κρύψει.
Ο αυτοκράτορας Αδριανός το 135 μ.Χ. είχε κτίσει στον Πανάγιο Τάφο ναό της Αφροδίτης, για να μη μπορούν οι πιστοί χριστιανοί να πηγαίνουν και να προσκυνούν. Ο ειδωλολατρικός ναός γκρεμίζεται. Μετά από επίπονες και επίμονες έρευνες βρέθηκαν τρείς σταυροί, του Κυρίου και των δυο ληστών. Οδηγηθήκανε στην εύρεση των σταυρών από το εξής σημείο:
Εκεί επάνω είχε φυτρώσει ένα λουλούδι που εξέπεμπε μια πολύ ωραία μυρωδιά, ένα θαυμάσιο άρωμα. Το λουλούδι αυτό είναι ο γνωστός σε όλους μας βασιλικός, ο οποίος ονομάστηκε έτσι γιατί φύτρωσε πάνω
στο χώμα που έκρυβε τον Σταυρό που σταυρώθηκε ο βασιλιάς των πάντων. Με εξίσου θαυμαστό τρόπο διαπιστώσανε ποιος ήτο ο σταυρός του Κυρίου. Ακουμπήσανε τους σταυρούς στο σώμα νεκρής
ευσεβέστατης γυναικός,. Η νεκρή αναστήθηκε όταν ήλθε σε επαφή με τον Σταυρό του Κυρίου.
 

Η Αγία Ελένη με συγκίνηση και σεβασμό παραδίδει τον Σταυρό του Κυρίου στον πατριάρχη Μακάριο. Ξεκινά η πομπή προς τον Γολγοθά με τον αυτοκράτορα να κρατά τον Τίμιο Σταυρό. Κατά την πορεία προς τον Γολγοθά ο αυτοκράτορας αισθάνεται ότι δεν μπορεί να βαδίσει, τον εμποδίζει δύναμη αόρατη. Ο αυτοκράτορας κρατά τον Τίμιο Σταυρό. Ο πατριάρχης δίνει τη λύση: Ο αυτοκράτορας να προχωρήσει ανυπόδητος και χωρίς το βασιλικό στέμμα. 

Έτσι έγινε και η πορεία-πομπή συνεχίστηκε. Ο αυτοκράτορας έπρεπε με ταπείνωση και συντριβή να
κρατά τον Τίμιο Σταυρό. Ο πατριάρχης Μακάριος την 14η Σεπτεμβρίου 335 υψώνει τον Τίμιο Σταυρό του Κυρίου στον ναό της Αναστάσεως. Οι πιστοί προσκυνούσαν, κάνοντας το σταυρό τους κι έλεγαν «Κύριε, ελέησον». Αυτή την ύψωση εορτάζει στις 14 Σεπτεμβρίου κάθε χρόνο η Αγία Εκκλησία μας.
 

Η ημέρα αυτή είναι πανηγυρική και συγχρόνως αναφέρεται στη Σταύρωση και στον θάνατο του Κυρίου που ουσιαστικά υπήρξε η πρώτη Ύψωση του Τιμίου Σταυρού με σταυρωμένο τον Ίδιο. Για τον λόγο αυτό η μέρα αυτή τιμάται με αυστηρή νηστεία και στη θεία λειτουργία διαβάζεται η ίδια ευαγγελική περικοπή που διαβάζεται την Μ. Παρασκευή. Οι πιστοί την ημέρα αυτή λαμβάνουν από τον ιερέα κλωνάρια βασιλικού ως ανάμνηση της ευρέσεως του Τιμίου Ξύλου και τα φυλάσσουν εις το εικονοστάσι του σπιτιού τους.
 

Διά του Σταυρού ο διάβολος κατατροπώνεται, η αμαρτία λύεται, ο Άδης σκυλεύεται, ο Χριστός ανίσταται, ο θάνατος καταργείται και η ανθρώπινη φύση διά του προσώπου του Ιησού κάθεται πλέον εκ δεξιών του Πατρός. Μπορούμε πλέον να λέμε ότι πάσα ευλογία μέσω του Σταυρού προήλθε και προσέρχεται στην κτίση.
Επομένως ο Σταυρός είναι η φανέρωσις του Χριστού μέσα στον κόσμο, για τούτο η εκκλησία πανηγυρικά ψάλλει: ¨ιδού γαρ ήλθε διά του Σταυρού χαρά εν όλω τω κόσμω ¨.
 

Εις τους χαιρετισμούς του Τιμίου Σταυρού, διαβάζουμε:
Χαίρε, το των Αγγέλων γαληνόμορφον θαύμα
Χαίρε, το των δαιμόνων πολυστένακτον τραύμα.
Χαίρε, του Αδάμ και της Εύας ανάκλησης
Χαίρε, των αρχόντων του άδου η νέκρωσης.
 

Μεγάλη η δύναμη του Σταυρού, ο δαίμονας τον βλέπει και φρίττει. Είχε πιστεύσει ο δόλιος, βλέποντας τον Κύριο νεκρό επί του Σταυρού, ότι τον νίκησε. Όμως, η Ανάσταση του Κυρίου μας τον θανάτωσε.
Είναι πολύ σημαντικό πάντα να φοράμε έναν Σταυρό. Δεν είναι υποχρεωτικό να είναι χρυσός, αρκεί και ένας από φθηνό υλικό. Η αξία του έγκειται στο σημείο του Σταυρού, όχι στο υλικό από το οποίο είναι
κατασκευασμένος.
 

Να έχουμε πάντα στη ζωή μας τη Χάρη του Τιμίου και Ζωοποιού
Σταυρού και να πορευόμαστε πάντοτε με σταυροαναστάσιμο ήθος!

Απολυτίκιο Ἦχος α’

Σώσον, Κύριε, τον λαόν Σου 

και ευλόγησον την κληρονομίαν Σου, 

νίκας τοις βασιλεύσι κατά βαρβάρων δωρούμενος 

και το σον φυλάττων, δια του Σταυρού Σου, πολίτευμα.

Κοντάκιον Ἦχος δ’. Αὐτόμελον.

Ὁ ὑψωθεὶς ἐν τῷ Σταυρῷ ἑκουσίως, τῇ ἐπωνύμῳ σου καινὴ
πολιτεία, τοὺς οἰκτιρμούς σου δώρησαι, Χριστὲ ὁ Θεός,

Εὔφρανον ἐν τῇ δυνάμει σου, τοὺς πιστοὺς Βασιλεῖς ἡμῶν, 

νίκας χορηγῶν αὐτοῖς, κατὰ τῶν πολεμίων, τὴν συμμαχίαν ἔχοιεν τὴν σήν, 

ὅπλον εἰρήνης, ἀήττητον τρόπαιον.

 

Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός

“Νεος Παλαμήδης”: Το παρατεταμένο θαύμα με την επισκεψιμότητα! Neos Palamidis; Popolarità del blog. Traffico (: numero di visitatori e volume di traffico). Neos Palamedes' Traffic (: Visitors count and Traffic volume)

 [ΣΣ  Ακολουθεί μια ξεχασμένη -μία ακόμα- ανάρτησι στον blogger]

Κάθε θαύμα τρεις μέρες λέει η λαϊκή παροιμία. ΟΚ. Καί τί μας αφορά εμάς εδώ στον
Νεο Παλαμήδη;

Μιλάμε για το ζήτημα της επισκεψιμότητας. Τον συνολικό αριθμό δηλαδή των επισκεπτών ή των προβολών μιας ιστοσελίδας (στα Αγγλικά: Traffic). 

Με ειδικά προγράμματα επαγγελματικά ή όχι μπορεί κάθε ενδιαφερόμενος να πληροφορηθεί για την κίνησι, και επομένως για το μικρό ή μεγάλο ενδιαφέρον που παρουσιάζει ένα σάιτ, ένα blog ή οποιοσδήποτε ιστοχώρος. 

Μετρητέα δεδομένα; ο αριθμός των ταυτόχρονων επισκεπτών (Visitors Online),  

ο αριθμός των επισκέψεων (Daily Visitors).

Και συνολικά μετριέται και το “Traffic volume” (ο όγκος επισκεψιμότητας απο ένα χρονικό διάστημα μέχρι την συγκεκριμένη στιγμή/ημέρα).

Για το θέμα έχουμε, με χαρά, ξαναγράψει. Άλλωστε τα πρώτα, ένδοξα χρόνια, η δημοφιλία των διαφόρων ιστοχώρων και ιστολογίων ήταν κάτι το επίζηλα ζητούμενο. Ακόμα και εμείς εκείνο το διάστημα είχαμε “μπεί στο σχετικό τρυπάκι”.

Τα ηρωικά χρόνια όμως πέρασαν. Ο ενθουσιασμός κατέπεσε, η πρωτοτυπία και η δημιουργικότητα πήγαν στα αζήτητα, λόγω και προχειρότητας και κυρίως λογω ...πληθωρισμού:

οι πάντες απέκτησαν όχι μόνο πρόσβασι, αλλά και καθημερινή (πολλές φορές πολύωρη) εμπλοκή με το διαδίκτυο και δή τα ενημερωτικά sites και τα social.

Το σύνηθες λοιπόν για το Ιστολόγιό μας ήταν για χρόνια, 10 με 15 επισκέψεις την ημέρα. Μην ξεχνάμε και το οτι το ιστολόγιο τώρα πιά έχει ελάχιστους ακολούθους. Συγκεκριμένα 45.

Αν συνυπολογίσουμε και τα προσωπικά προβλήματα του υπογράφοντος Διαχειριστού, τότε πάλι θα μπορούσε κάποιος να πή πως μοιάζει και λίγο θαύμα απο μόνο του, το οτι ο "Νέος Παλαμήδης" δεν έκλεισε οριστικά ήδη απο τριετίας... 

 Αλλά ας πάμε στα στατιστικά!

Κι αν με ρωτήσετε για το “ιστορικό” ρεκόρ μέχρι τον περασμένο Ιούνιο δεν θυμάμαι κάτι μεγαλύτερο απο 300 επισκέπτες μέσα σε μια μέρα κι αυτό με επιφύλαξι. Δεν έχω κρατήσει αποδεικτικό στοιχείο και ούτε θυμάμαι να επαναλήφθηκε ημερήσιο νούμερο επισκέψεων μεγαλύτερο του αριθμού 250! Και περιλαμβάνω και τους παλιούς καλούς καιρούς τότε που έκανα σταθερά 3, ακόμα και 4 αναρτήσεις την εβδομάδα!

Τί έγινε, λοιπόν, εσχάτως; Ένα παράδοξο!

 

[Σ. Σ. Και μάλιστα αυτό το παράδοξο φαινόμενο είχε (κι έχει;) διάρκεια!]

 

Ήδη απο τις αρχές του περασμένου Ιουνίου έβλεπα κάποια σημάδια ιδιαίτερης κινητικότητας. Ειδικά μετά απο τις σχετικές με την διοργάνωσι του 3rd UzChess Cup 2026 στην Τασκένδη και την εκεί συμμετοχή του Θεοδώρου. Κι αν η αφετηρία αυτής της κινητικότητας συμπίπτει με την υπέροχη παρτίδα του Νικόλα και την νίκη του κατά του Χάνς Νήμαν, την 7η Ιουνίου, ήταν η ανάρτησι της 16.06.2026 που πήγε να μου βγή ...το μάτι, όταν έπεσε κάποια στιγμή στο σχετικό με την καταμέτρησι πρόγραμμα, το ενσωματωμένο στην δεξιά, την ας πούμε “βοηθητική” στήλη της σελίδας του Ιστολογίου. (Βλ. Το gadget/application στην γαλάζια - λευκή λουρίδα, δεξιά κάτω απο την “Αρχειοθήκη του Ιστολογίου”).

Τϊ είδα τότε; Το απίστευτο νούμερο των 1001 επισκέψεων. Μέχρι εκείνο το βράδυ το ΡΕΚΟΡ (των 300-400 που λέγαμε) έσπαγε με καταιγιστικούς ρυμούς:

Την επόμενη μέρα, υποψιασμένος, ξανακοίταξα:

 

Τρίτη μέρα η δυσπιστία μου παραχώρησε την θέσι της στον θαυμασμό!

Και το ...Θαύμα συνεχιζόταν επι μέρες:

Κάθε βράδι, έτριβα τα μάτια μου:

Αυτό το παράδοξο φαινόμενο είχε και διάρκεια! Όχι βέβαια σαν το πραγματικό θαύμα του Zeitoun, (μπορεί να αξιωθώ να μιλήσω άλλη φορά), αλλά πάντως αρκετές μέρες. 

Όλα αυτά συμβαίναν ταυτόχρονα με άλλα αξιοπερίεργα στατιστικά.

Καί δεκάδες ταυτόχρονοι επισκέπτες καί ανοίγματα σελίδων.

Το κύριο στατιστικό του Ιστολογίου (σημαντικό για κάθε ενεργό μπλόγκ) η συνολική Επισκεψιμότητα απο τη αρχή λειτουργίας του Ιστολογίου, κατέγραφε το ένα ρεκόρ μετά το άλλο.

Απο τις 1,5 εκατομμ επισκέψεις, περάσαμε στο 1.600.000, μετά στο 1.650.000, ήλθε και το 1.700.000 και εχθές σημειώθηκε το,  για εμένα, ήδη αστρονομικό 1.750.000  !!

 

 

Αλλά σήμερα, με την νέα καθυστέρησι που μεσολάβησε, τί βλέπω;  

ΠΕΡΑΣΑΜΕ τις 1.800.000 !!

 

ΕΜΠΡΟΣ για τα 2 Εκατομμύρια! 

 

 

 

ΑΠΟΦΩΝΗΣΙ:

 

Δεν είναι και λίγο να σε συμβουλεύονται ή να σε προσέχουν - έστω απο περιέργεια- τόσες δεκάδες (ή μάλλον εκατοντάδες) ανθρώπων.

Με το χέρι εκεί, στην καρδιά, (και την υπόσχεσι να συνεχίσουμε να προσπαθούμε για το –ανθρωπίνως- καλύτερο και ειλικρινέστερο στην επικοινωνία μας) 

σε όλους ΕΣΑΣ ΤΟΥΣ ΑΞΙΟΤΙΜΟΥΣ ΓΝΩΣΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΓΝΩΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΜΑΣ,
 

ένα μεγάλο
 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ !! 

 

ΥΓ Τί λέγαμε για την λαϊκή παροιμία; Κάθε θαύμα τρεις μέρες; Υποχρεούμαστε να την αναφέρουμε ολοκληρωμένα: "Κάθε θαύμα τρεις μέρες, το μεγάλο τέσσερις!"

Και πάλι είναι μοιραίο να επιβάλεται ο παγκόσμιος νόμος (της εντροπίας;) Τίποτα δεν διαρκεί για πάντα. Ούτε (ακόμα κι αν επαναλαμβάνονται) και τα ...θαύματα. 

Η φθορά το προηγούμενο δεκαπενθήμερο ήταν προϊούσα. Πράγματι το πράγμα θύμισε εντροπία. Κάποια στιγμή είδα (τρείς μέρες πριν) τα μεσάνυχτα τον μεγαλύτερο μονοψήφιο αριθμό και χαμογέλασα πικρά...

Κι όμως ξεγελάστηκα: δέν ήλθε το τέλος!!

Την επόμενη ημέρα την ίδια ώρα:

 

Η κρυφή γοητεία της ταπεινότητας; 

 

 

 

Ένα σκακιστικό πρόβλημα μινιατούρα και ένα δυάρι αφιερωμένο στον Νίκο Σκαλκώτα. Un problema di scacchi (miniatura d 'autore ignoto) e un altro 2-mover (di Alex. Sellenidis), dedicato alla memoria di Nikos Skalkotas (1949-2020). A chess problem (unknown miniature) and a two-mover puzzle (by Alex. Sellenides), dedicated to the memory of Nikos Skalkottas.

 

Το σημερινό πρόβλημα-μινιατούρα είναι σύνθεσι αγνώστου και αποδείχθηκε (στην περίπτωσί μου) σκληρό καρύδι για δύο κινήσεων. Χαρακτηριστικό, θεωρώ, το οτι η λύσι του μου πήρε δέκα ολόκληρα λεπτά!?

Αλλά θα προτάξω την ταπεινή μου σύνθεσι.  Ένα δυαράκι που συνέθεσα προς τιμήν του αείμνηστου Νίκου Ν. Σκαλκώτα (1949-2020).  Είναι ένα προβληματάκι τύπου meredith, εύκολο στην επίλυσι, πιθανότατα αθεματικό, αλλά με μια πινελιά ομορφιάς...

Όπως το ανακοινώνει και η πρώτη του δημοσίευσι στο Gameknot, (πρβλ. ακατέργαστο δείγμα,  "Specimen"), πρόκειται  για κάτι απλό και μάλλον πρόχειρο, σίγουρα ανάξιο προς το ανάστημα του αγαπητού φίλου και συμπαραστάτη στο εγχείρημα τού Α.Ε.Κ. "ΑΒΑΞ και ΠΕΣΣΟΙ".  Εστω κι έτσι, όμως, εξυπηρετεί την συναισθηματική μας ανάγκη: ως ελάχιστο δείγμα της εκτίμησής μας προς το πρόσωπο του Νίκου...

Μια, μπορεί σημαντική, λεπτομέρεια:

Άλλη ανάρτησι είχα για εχθές στα σκαριά. Αλλά το ίδιο το ιστολόγιο με κατεύθυνε απο μόνο του και ακαταλήπτως στην πένθιμη υπενθύμησι μιας προ εξαετίας ανάρτησης !

Λοιπόν:

1. Η ΑΦΙΕΡΩΣΙ

ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΑ ΛΕΥΚΑ: ΜΑΤ ΣΕ 2

 

 ALEXANDROS SELLENIDES #2, In memory Nikos Skalkotas (1979-2020)

 

 5 + 4                                              #2

 

..............................................................................

 

2. Η ΔΥΣΚΟΛΗ ΜΙΝΙΑΤΟΥΡΑ

ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΑ ΜΑΥΡΑ: ΜΑΤ ΣΕ 2

ATTENZIONE:   BLACK TO  PLAY  #2

 

 

 

 

Εορτολόγιον 8ης Σεπτεμβρίου: Γέννησις της Υπεραγίας Θεοτόκου! 8 settembre: Festa della Natività della Beata Vergine Maria

 Επι τη ευκαιρία της σημερινής εορτής του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου, μίας από τις μεγαλύτερες θεομητορικές εορτές της Ορθοδοξίας, φιλοξενούμε το κείμενο (άλλη μια συνεργασία) του φίλου μας Π. Μυργιώτη, Μαθηματικού.

 

Τις ευχαριστίες μας, για άλλη μια φορά!

...............................................................................................

 

Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οικουμένῃ,
ἐκ σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν

 

Ο εορτασμός της επετείου των γενεθλίων είναι ξένος προς την
παράδοση της Ορθόδοξης Αγίας Εκκλησίας μας. Το έθιμο των γενεθλίων
εις τον τόπο μας ήλθε από τη μη Ορθόδοξη Δύση, όπως και άλλα
πράγματα. Η Ορθοδοξία τιμά την μνήμη των Αγίων την ημέρα της
κοιμήσεως των, την ημέρα κατά την οποία πέρασαν εις την αιωνιότητα
της ουρανίου βασιλείας. Ο καθένας κλείνοντας τα σωματικά μάτια
αμέσως βλέπει την αιωνιότητα είτε του παραδείσου “οι πράξαντες το
θέλημα του Θεού” είτε της κολάσεως” οι τα φαύλα πράξαντες”.
 

Όπως πολλοί κανόνες έχουν τις εξαιρέσεις, έτσι και αυτός ο
κανόνας έχει τις εξαιρέσεις του. Η Αγία εκκλησία εορτάζει την γέννηση
του Σωτήρα ημών Ιησού Χριστού, της Υπεραγίας Θεοτόκου και του
Ιωάννη του Προδρόμου. Η αιτία για το γεγονός αυτό έγκειται στην
ιδιαίτερη αποστολή του καθενός στην ιστορία της δράσεως της Αγίας
Τριάδας για τη σωτηρία των ανθρώπων, αλλά και στην παράδοση ότι
αμφότεροι υπήρξαν ευλογημένοι από την κοιλιά της μητέρας τους
(καθώς και ο προφήτης Ιερεμίας). Με τη γέννηση της Παναγίας μας
αρχίζει να υλοποιείται το προαιώνιο σχέδιο του Θεού για τη σωτηρία
του ανθρωπίνου γένους. Η γενέθλιος ημέρα είναι η 8η Σεπτεμβρίου.
 

Είναι η πρώτη Θεομητορική εορτή του εκκλησιαστικού έτους, το οποίο
αρχίζει την 1η Σεπτεμβρίου.
«Σήμερα ολόκληρη η κτίση ένιωσε τον εαυτό της καλύτερο και
λαμπρότερο, αφού έλαμψε το κοινό στολίδι του σύμπαντος –
γεννήθηκε όχι απλώς η Παρθένος, αλλά μάλλον η οικουμένη
ολόκληρη», αναφωνεί ο ιερός Καβάσιλας. Η Γέννηση της Κυρίας
Θεοτόκου από στείρα μητέρα, την Αγία Άννα, «αποτελεί αιτία
παγκοσμίου χαράς», διότι η Παναγία μας, ως νέα «ρίζα του γένους
ημών», όπως αποκαλείται στα τροπάρια της εορτής, «έλυσε την
ανθρώπινη στείρωση» (άγιος Ιωάννης Δαμασκηνός) του πνευματικώς
νεκρού, στείρου και άγονου κόσμου και έτσι «μπόρεσε να μας φέρει το
άνθος της ζωής… τον γλυκύτατο καρπό, τον Σωτήρα Χριστό…»

Πληροφορίες για τους γονείς της Υπεραγίας Θεοτόκου, την γέννησή της, τα παιδιά της χρόνια κλπ αντλούμε από το ¨Πρωτοευαγγέλιο του Ιακώβου¨, επειδή τα ευαγγέλια δεν αναφέρουν σχετικές πληροφορίες.
 

Γονείς της Παναγίας μας ήταν ο Ιωακείμ και η Άννα, άνθρωποι
πιστοί εις τον νόμο του Θεού, με προσευχές, νηστείες και ελεημοσύνες
περίμεναν την έλευση του Μεσσία. Ανήκαν στη μικρή ομάδα των
Ισραηλιτών οι οποίοι ανέμεναν τον Μεσσία και Σωτήρα του κόσμου.
Είχαν, όμως, ένα πρόβλημα το οποίο αντιμετώπιζαν με καρτερία και
εμπιστοσύνη εις τον Θεό. Ήταν άτεκνοι, - η Άννα στείρα και μεγάλης
ηλικίας - και όμως ήλπιζαν. Η ατεκνία την εποχή εκείνη εθεωρείτο
κατάρα. Ο κόσμος τους αποστρεφόταν για μόνο το λόγο της ατεκνίας.
Θεωρούνταν στιγματισμένοι από τον Θεό και τα δώρα τους δεν
γινότανε δεκτά από τους ιερείς.
 

Σε μια μεγάλη εορτή ο Ιωακείμ πήγε να προσφέρει πρώτος τα
δώρα. Αλλά ο αρχιερέας Ρουβίμ τον απέτρεψε λέγοντάς του «Δεν
επιτρέπεται να προσφέρεις πρώτος τα δώρα σου, καθότι σπέρμα οὐκ
ἐποίησας ἐν τῷ Ἰσραήλ», επειδή δηλαδή είσαι άτεκνος. Ο δίκαιος
άνδρας λυπήθηκε πολύ και απάντησε στον αρχιερέα: «Μόνο εγώ είμαι,
ανάμεσα στις δώδεκα φυλές του Ισραήλ άτεκνος;». Αλλά θυμήθηκε τον
πατριάρχη Αβραάμ, ο οποίος ήταν ευσεβής, αλλά και αυτός άτεκνος και
ο Θεός τον αξίωσε να αποκτήσει κλήρα, τον Ισαάκ. Αυτή η σκέψη τον
παρηγόρησε και του έδωσε την ελπίδα ότι ίσως κάμει ο Θεός έλεος και
αποκτήσει και αυτός παιδί.
Λυπημένος αναχώρησε εις την έρημο χωρίς να ενημερώσει την
Άννα. Έτσι λοιπόν η Άννα ήταν διπλά στεναχωρημένη. Χήρα και άτεκνη.
Ο Ιωακείμ εις την έρημο άρχισε νηστεία και προσευχή για την λύση της
ατεκνίας και ήταν αποφασισμένος να μη φύγει από εκεί αν δεν μάθαινε
το λόγο του προβλήματος.
Πλησίαζε μεγάλη εορτή και η Άννα άκουσε την υπηρέτρια Ιουδίθ
να της λέγει : «Κυρά μου μέχρι πότε θα ταπεινώνεις την ψυχή σου; Να,
έφτασε η μεγάλη ημέρα του Κυρίου και δεν επιτρέπεται να πενθείς.
Πάρε όμως αυτόν εδώ τον κεφαλόδεσμο, πού μου έδωσε η γυναίκα πού
τον έφτιαξε και δεν επιτρέπεται να τον ανοίξω εγώ, μια υπηρέτρια,
επειδή έχει σημασία βασιλική». Όμως η Άννα την επέπληξε θυμωμένη
και με λυγμούς της είπε: «Φύγε από κοντά μου· αυτό εγώ ποτέ δεν το
έκανα και όμως ο Κύριος με ταπείνωσε πάρα πολύ. Μήπως κάποιος
πονηρός σου τον έδωσε και ήρθες για να με κάνεις συμμέτοχη στην
αμαρτία σου;». Η Ιουδίθ της απάντησε, με θυμό και αυθάδεια: «Τι να
σου καταραστώ, αφού ο Κύριος έκλεισε τη μήτρα σου για να μην
αφήσεις απογόνους εις τον Ισραήλ;». Η Άννα περίλυπη, φόρεσε τα
νυφικά της ρούχα και κατέβηκε εις τον κήπο, για περίπατο, μήπως και
απαλύνει το διπλό πόνο της. Η ώρα ήταν περί την 9η, στάθηκε κάτω
από μια δάφνη και προσευχήθηκε θερμά, με δάκρυα εις τα μάτια εις το
Θεό, λέγοντας: «Ο Θεός των πατέρων ημών, ευλόγησε τη δούλη σου,
άκουσε τη δέησή μου. Όπως ευλόγησες τη μήτρα της Σάρας και γέννησε
τον Ισαάκ, αξίωσε και μένα να γίνω μητέρα». Σηκώνοντας ψηλά τα
μάτια είδε εις στα κλαδιά της δάφνης μια φωλιά γεμάτη νεοσσούς και
έβγαλε θρηνητική κραυγή λέγοντας: «Αλίμονο σε μένα, ποιος με
γέννησε και ποια μήτρα με κυοφόρησε; Γιατί να είμαι άτεκνη και ως εκ
τούτου καταραμένη εις τα μάτια του Ισραήλ, να με λοιδορούν και να με
προσβάλλουν ακόμα και εις το ναό σου; Αλίμονο μου, δεν αξιώθηκα να
μοιάσω ούτε με τα πουλιά, τα οποία είναι γόνιμα. Δεν εξομοιώθηκα
ούτε με τα άγρια θηρία, τα οποία και εκείνα είναι γόνιμα, χάρη σε σένα
Κύριε. Δεν εξομοιώθηκα με τα νερά αυτά, αφού και τούτα είναι γόνιμα.
Αλίμονο μου, με ποιόν εξομοιώθηκα; Ούτε με τη γη, αφού και αυτή
προσφέρει τούς καρπούς στον καιρό της και ευλογεί εσένα, Κύριε»!
Αφού τελείωσε την προσευχή της κάθισε για να ξεκουραστεί.
 

Τότε έγινε το μεγάλο θαύμα. Λευκοφορεμένος Άγγελος Κυρίου
εμφανίστηκε μπροστά της και της είπε «Άννα, ο Κύριος άκουσε την
προσευχή σου. Θα συλλάβεις και θα γεννήσεις, ο καρπός σου θα γίνει
γνωστός σ’ όλη την οικουμένη». Η αγία γυναίκα πίστεψε τα λόγια του
Αγγέλου και είπε «Ζει Κύριος ο Θεός μου· αν γεννήσω, είτε αγόρι είτε
κορίτσι, θα το προσφέρω ως δώρο στον Κύριο τον Θεό μου, για να τον
λατρεύει και να τον υπηρετεί σ’ όλη τη ζωή του». Ο Άγγελος πήγε εις
την έρημο, βρήκε τον Ιωακείμ και του ανήγγειλε το χαρμόσυνο μήνυμα :
«Ιωακείμ, άκουσε Κύριος ο Θεός την προσευχή σου. Γύρνα πίσω εις το
σπίτι σου, γιατί η Άννα, η γυναίκα σου, θα μείνει έγκυος».
Γεμάτος χαρά από το Αγγελικό μήνυμα γύρισε εις το σπίτι του,
όπου τον περίμενε χαρούμενη και με ψυχική αγαλλίαση η Άννα, η
οποία κρεμάστηκε εις τον τράχηλό του και του είπε «Ξέρω τώρα και δεν
αμφιβάλω, ότι ο Θεός με ευλόγησε πάρα πολύ. Τώρα πια δεν είναι
χήρα, και η άτεκνη και θα μείνω έγκυος». Ο Ιωακείμ ήταν τότε 83 ετών
και η Άννα 70 δηλαδή υπέργηροι και ανθρωπίνως ήταν αδύνατο να
τεκνοποιήσουν. Παρά ταύτα, υπακούοντας εις το θέλημα του Θεού
ήλθαν εις σωματική συνάφεια, χωρίς σαρκική έλξη και ηδονή. Μόνο για
το θέλημα του Θεού.
Μετά από εννέα μήνες ήλθε εις τον κόσμο ένα κοριτσάκι, όταν η
Άννα πληροφορήθηκε το φύλο του παιδιού αναφώνησε : «Εμεγαλύνθη
η ψυχή μου εν τη ημέρα ταύτη». Έβαλαν οι ευσεβείς γονείς το
κοριτσάκι στο κρεβατάκι του και το ονόμασαν Μαρία. Τη μικρή Μαρία
σε ηλικία τριών ετών την αφιέρωσαν εις τον Θεό κατά την υπόσχεσή
τους. 

Η μικρή Μαρία μετά από ουκ πολλά κυοφόρησε τον Μονογενή
Υιό και Λόγο του Θεού και Σωτήρα πάντων ημών Ιησού Χριστό. Έγινε η
γέφυρα για να κατέβει, ως άνθρωπος από τον ουρανό εις την γη ο Θεός
και ο άνθρωπος από την γη να ανέβει εις τον ουρανό. Έτσι αναδείκτηκε
πλατυτέρα των ουρανών, τιμιοτέρα των Χερουβείμ, ενδοξοτέρα
ασυγκρίτως των Σεραφείμ. Η αειπάρθενος είναι ανωτέρα πάντων των
Αγίων, κατέχει τα δευτερεία μετά την Αγία Τριάδα. 

Είναι πάντα
συμπαραστάτης μας άγρυπνος φρουρός μας και τρέχει πάντα εις την
βοήθειά μας όταν με πίστη και πραγματική συντριβή προστρέξουμε εις
την πλατειά αγκάλη Της. Είναι η μάνα μας.
 

Κάτι πολύ σπουδαίο καὶ πνευματικό, είπε ὁ σύγχρονος Όσιος
Παΐσιος ὁ αγιορείτης: Δεν υπήρξε αγιότερο και απαθέστερο ζευγάρι
απὸ τον Ιωακεὶμ και την Άννα. Και τούτο είναι εύλογο. Γιατί, αν όπως
είπε ὁ Χριστός μας, εκ του καρπού το δένδρον γινώσκεται, ας
αναλογισθούμε τι αρετή, τι αγιότητα είχαν οι Θεοπάτορες αυτοί, για να
αξιωθούν να γεννήσουν την αγιωτέρα των ανθρώπων, που έγινε
πλατυτέρα των ουρανών και υψηλότερη και των αγγέλων.
 

Σε κάθε ακολουθία ψάλλονται ειδικοί ύμνοι για την Θεοτόκο
Παναγία, τα Θεοτοκία. Οι γονείς Της Άγιος Ιωακείμ και Αγία Άννα
μνημονεύονται σε κάθε ακολουθία προς το τέλος της. Ευγνωμοσύνη
απέραντη εις την Θεοτόκο και εις τους Αγίους γονείς Της οφείλουμε
όλοι οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και να καταφεύγουμε σε χαρές και λύπες
εις την μεσιτεία Της. Να λυθεί η ατεκνία της αμαρτίας μας.
 

Απο την Ορθόδοξη υμνολογία της εορτής:

 

Απολυτίκιο

Ἡ γέννησίς σου Θεοτόκε, χαρὰν ἐμήνυσε πάσῃ τῇ οικουμένῃ, ἐκ
σοῦ γὰρ ἀνέτειλεν ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, Χριστὸς ὁ Θεὸς ἡμῶν, καὶ
λύσας τὴν κατάραν, ἔδωκε τὴν εὐλογίαν, καὶ καταργήσας τὸν θάνατον,
ἐδωρήσατο ἡμῖν ζωὴν τὴν αἰώνιον.

Κοντάκιο

Ἰωακεὶμ καὶ Ἄννα ὀνειδισμοῦ ἀτεκνίας, καὶ Ἀδὰμ καὶ Εὔα, ἐκ τῆς
φθορᾶς τοῦ θανάτου, ἠλευθερώθησαν, Ἄχραντε, ἐν τῇ ἁγίᾳ γεννήσει
σου, αὐτὴν ἑορτάζει καὶ ὁ λαός σου, ἐνοχῆς τῶν πταισμάτων, λυτρωθεὶς
ἐν τῷ κράζειν σοι· Ἡ Στεῖρα τίκτει τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς
ἡμῶν.

 

Κάθισμα
Ἐκ τῆς ῥίζης Ἰεσσαί, καὶ ἐξ ὀσφύος τοῦ Δαυΐδ, ἡ θεόπαις Μαριάμ,
τίκτεται σήμερον ἡμῖν, καὶ νεουργεῖται, ἡ σύμπασα καὶ θεουργεῖται.
Συγχάρητε ὁμοῦ, ὁ οὐρανός καὶ ἡ γῆ· αἰνέσατε αὐτήν, αἱ πατριαὶ τῶν
ἐθνῶν, Ἰωακεὶμ εὐφραίνεται, καὶ Ἄννα πανηγυρίζει κραυγάζουσα· Ἡ
στεῖρα τίκτει τὴν Θεοτόκον, καὶ τροφὸν τῆς ζωῆς ἡμῶν.

 

 

Μυργιώτης Παναγιώτης
 

Μαθηματικός