Τρίτη 3 Φεβρουαρίου 2026

“A-MOR-E ...” ένα αφιερωματικό δίστιχο του Α.Σ. και μια τεχνητόνοη συζήτησι περί του τίτλου του. “A-MOR-E: A PRIVATIVA”; Un epigramma dedicatorio (di A. Selllenidis) e una chat coll'IA sul AMORe e Morte. A dedicatory epigram (by A. Selllenides). and a AI chat about its title.

Είχα εχθές αποβραδίς αποφασίσει να δημοσιεύσω ένα δίστιχο

Πρόκειται για ένα δίστιχο αφιερωματικό επίγραμμα του διαχειριστού και μια χωρίς περικοπές, ωραιολογίες, λογοκρισία ή ανάλογες παρεμβάσεις δημοσιοποίησι της συζήτησης (Chat) που είχε με την AI την ενσωματωμένη στους δύο αναζητητες (Browsers) που έχει διαθέσιμους στον Ηλεκτρονικό Λογισμητήρα/Υπολογιστήρα του (PC)

[Το πρωί η τεχνητόνοη (ΤΝ) συζήτησι απόψε το βράδυ πριν λίγο η παρούσα ανάρτησι!]

ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ 2

Κάνοντας, ως συνήθως με την ΤΝ τον χαζό, ξεκίνησα πρωί σχεδόν με την τσίμπλα στο μάτι ένα βιαστικό τσατάρισμα. Το αποτέλεσμα της 30λεπτης “συνομιλίας” ήταν εντυπωσιακά θετικό για τον άνιφτο ακόμα υπογράφοντα. Αν είναι έτσι πάντα, λέω, γιατί συνηθίζω να ξημεροβραδιάζομαι στο κινητό ή το PC;

 

ΤΟ ΦΤΩΧΟ ΔΙΣΤΙΧΟ

.....................................


 ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ:

 

Πρώτον:

Τελευταίο, ως συνήθως, που με προβλημάτισε, ήταν το πώς θα το τιτλοφορήσω. Τα “Άτιτλο” και παρόμοια δεν μ’ αρέσουν.

Όταν έπαιξε δυνατά μέσα μου η επιθυμία για ξενόγλωσση τιτλοφόρησι, ο συλλαβισμός Α-ΜΟΡ του Λατινικού μέσω της Ιταλικής με συνεπήρε! Υπ’ όψι οτι κάπου κρατώ κλεισμένο και ένα ποιημάτιον με τίτλο ΑΛΦΑ ΣΤΕΡΗΤΙΚΟ(Ν). Οπότε το ελληνικό ήταν “καμμένο”.

Το θέμα είναι Amore με Άλφα Στερητικό παίζει καί λεξιλογικά ή μόνο ό,τι νιώθω ποιητικά;

...

Δεύτερον:

Κι αν τυχόν ισχύει το a-mors, τότε μήπως είναι ακόμα πιο ελληνική η κατασκευή της λέξης; Γνωστές οι εμμονές μου με την υπεροχή της Ελληνικής και την αναζήτησι ελληνικού υποστρώματος (συχνά ομηρικού) σε πολλές, πάρα πολλές τάχα αμιγώς λατινικές λέξεις (ή εκ της Λατινικής δάνεια) στις Ευρωπαϊκές που ερευνώ.

Καταλήγω, λοιπόν, (εγώ ο ...μωρολόγος;) στο μόρος και στο ά-μορος.

Και απο κεί, με σύντομη στάσι στα κοντινά μου λεξικά, στην ΤΝ.

 Και βέβαια είχα ξεφυλλίσει τα Λεξικά στην βιβλιοθήκη μου:

Π.χ. 1. Αμόρε {akl.} 2. ερωτικό συνίσθημα ΣΥΝ. Έρωτας, αγάπη [Ετυμ. < ιταλ. Amore < λατ. amor

αγάπη-έρωτας”]. Γ. ΜΠΑΜΠΙΝΙΩΤΗ “Λεξικό Της Νέας Ελληνικής Γλλώσσας”, Αθήνα 2002 (β΄έκδοσι) σ. 139

Π.χ. 2: Amore < Lat. Amore(m); v. amare p. 77

Amare < Lat. Amare, di orgine preindoeuropea p. 69

Il Nuovo Zincarelli “Vocabolario Della Lingua Italiana di Nicola Zincarell”, Bologna 1986

Π.χ. 3: 

Amorous (…) Midle French from Lat. Amor “love”, from amare “to love”. Στην ίδια σελίδα διαβάζω στο λήμμα amortize (…) Midle French amortir “to deaden”, from Lat. Ad + mors “death”.

Webster’s New Encyclopedic Dictionary, (Cologne 1994 3rd ed.)

Το ίδιο και το αντίστοιχο:

Amorous (…) [O. Fr. amorous (Fr. amoureux ) -- L.L(atin) amorosus – amor , love.] Chambers

English Dictionary, Chambers New York 1992, 7th edition, p. 43

...............................

 ...

ΚΑΙ ΠΑΜΕ ΣΤΟ CHAT:

1.


2.


3.


4.


5.


6.


7. 


 

 Ήταν ακόμα πολύ νωρίς, για να του πώ, όπως άλλοτε, καληνύχτα Leo AI ...

 


Δευτέρα 2 Φεβρουαρίου 2026

Το Αγγελτήριο του Ετήσιου ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ της Ζ.Κ. και ένα τρίστιχο επίγραμμα. Sul servizio commemorativo (annuale) della moglie Zoi; annunzio ed un epigramma. An Epigram for my wife Zoe in Heaven; a year after her death.

Συμπληρώθηκαν κι όλας τρακόσιες εξήντα μέρες...

 

Το Σάββατο το πρωί στον Άγιο Δημήτριο το Μνημόσυνο... 

 ...

 

ΤΟ ΑΓΓΕΛΤΗΡΙΟ του Ετήσιου ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΥ


 

 

ΕΝΑ ΤΡΊΣΤΙΧΟ ΕΠΊΓΡΑΜΜΑ



 

Σάββατο 31 Ιανουαρίου 2026

Επι τη εορτή (των γενεθλίων του Διαχειριστού). ‘Ένα … «πυγμοειδές» στιχούργημα του Σελλενίδη. Un haiku per il compleanno dal Admin. (da Al. Sellenidis)

Επιγραμματική (κι ελπίζω όχι για χρήσι ...επιτύμβια) ανάρτησι τύπου ...bonsai!

(Δεν είναι δα και πρώτη φορά) 

Παράδοξη συγκυρία (Γενέθλιος Ημέρα κοντά σε Ετήσιο Μνημόσυνο), ιδιόμορφο ευχητήριο:

 Κάτι σαν αρχαιοπρεπές αντίδωρον - στιχουργικό ρωπογράφημα:

 


Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2026

Το ποίημα ΛΑ΄ Γρηγορίου του Θεολόγου: Δυο απόπειρες έμμετρης νεοελληνικής απόδοσης (υπό Α.Σ). La poesia XXXI di San Gregorio il Teologo: due tentativi di traduzione in neogreco (da A. Sellenidis) .Gregory the Theologian's Poem XXXI: Two Attempts into a Modern Greek Lyrical Translation (by Alex. Sellenides).

 


ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΟ ΣΧΟΛΙΟ (Του ..."μεταφραστού"):

Το εξομολογητικό ύφος του Γρηγορίου, τό χω ξαναπεί, είναι ένα απο τα χαρακτηριστικά της ποιητικής του φωνής. Ακούστε την απο τα βάθη των αιώνων σ’ αυτό το ποίημα.

Μοιάζει σπαρακτικό παράπονο πονεμένου και απο πολλά και πολλούς κατατρεγμένου ταπεινού ανθρώπου. Κι όμως είναι παράπονο που είναι έμμετρα διατυπωμένο απο την πέννα και το στόμα ενός γιγαντιαίου κατα το πνευματικό ανάστημα ανθρώπου, ενός αναγνωρισμένου ήδη απο την εποχή του Έλληνα Σοφού και Χριστιανού Αγίου.

Στο συγκεκριμένο ποίημα είχα προ ημερών την έμπνευσι να ετοιμάσω μια μετάφρασι. Μου πήρε κάποιες μέρες να κατασταλάξω σε κάτι έμμετρο με βάσι ρυθμό κάπως παρόμοιο με του πρωτοτύπου αρχαίου κειμένου (δωδεκασύλλαβο). Πάνω που την ολοκλήρωνα, άνοιξα ένα σκονισμένο βιβλίο και τί βρήκα ; Πάνω σε ένα πρόχειρο χαρτί μια (απο 20ετίας; ) άλλη μετάφρασί μου στο ποίημα!? Έμμετρη κι αυτή, αλλά η απόδοσι του ποιήματος του Γρηγορίου ήταν σε νεοελληνικό ιαμβικό 15σύλλαβο!

Τί να πώ, τώρα, για το ...μυαλό μου;

...................................................

ΠΌΘΟΣ ΤΟΥ͂ ΘΑΝΆΤΟΥ

Δὶς, οἶδα τοῦτο, φεῦ δὶς ἐπτερνισμένος·

Εἰ μὲν δικαίως, προσδέχοιθ' ὑμᾶς Θεός·

Εἰ δ' οὐ δικαίως, προσδέχοιθ' ὅμως Θεός·

Οὐδὲν γὰρ ὑμῶν οὐδὲ ὣς καθέξομαι.

Πλὴν ἐκλέλοιπα, καὶ ποθῶ λύσιν κακῶν.

Τῶν μὲν παρόντων εἰμὶ πάντων ἔμπλεως,

Πλούτου, πενίας, χαρμονῶν, οὐ χαρμονῶν,

Δόξης, ἀτιμίας τε, δυσμενῶν, φίλων·

Τῶν δ' οὐ παρόντων εὔχομαι πεῖραν λαβεῖν.

Πέρας λόγου· τολμῶ δὲ, καὶ δέχου λόγον·

Εἰ μηδέν εἰμι, Χριστέ μου, τίς ἡ πλάσις;

Εἰ τίμιός σοι, πῶς τόσοις ἐλαύνομαι;


ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ


(ΕΠΗ ΙΣΤΟΡΙΚΑ “Περι εαυτου” ΛΑ΄, Migne XXXVII, 1299)

 

..........................................................................


 

ΔΟΚΙΜΗ Α΄ 

ΠΟΘΟΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ 


 

 


ΔΟΚΙΜΗ Β΄ 


[ ΥΓ (του ...μεταφραστου!) :

Είν’ αλήθεια οτι κι οι δύο μ’ αρέσουνε, αλλά και στις δύο κάθε φορά που τις κοιτάζω, βρίσκω ψεγάδια. Μέχρι να αποφασίσω κάτι άλλο (non c’ e΄ due senza tre?) τις δημοσιεύω και ...έχει ο Θεός!