Τρίτη 19 Μαΐου 2026

Στον ...Ναό της Δημοκρατίας σήμερα: οι “αρχιέρειες” Ζ. Κωνσταντοπούλου, Ν. Μπακογιάννη και ο Καιρίδης...Πόντιος! Un video dal Parlamento greco oggi: Zoe Konstantopoulou sul podio

[Σ.Σ. Εγώ εν τω μεταξύ, ψάχνω να βρώ εκείνες τις "ωραίες" τοποθετήσεις του Καθηγητή Καιρίδη στο Σεμινάριο, το 2018 για "εθνογένεση", για "μυθοπλασία", για "γενοκτονίες"...]

Η Βουλή δεν είναι τσιφλίκι κανενός: κρύβεστε πίσω από το μικρόφωνο, η δημοκρατία μικραίνει  

 

[Ακολουθεί κοπυπάστημα (copy-paste) όχι ακριβώς απο το επίσημο κανάλι της ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ Youtube, αλλά απο το ΤΥΡΝΑΒΟΣ PRESS : ]

 

19 Μαΐ 2026 #πολιτική #βουλη #πλεύση_ελευθερίασ 

 

Η σημερινή σύγκρουση της Ζωής Κωνσταντοπούλου με το προεδρείο, στη συζήτηση για το νομοσχέδιο περί διοικητικής συνεργασίας στον τομέα της φορολογίας, δεν ήταν ένα ακόμη επεισόδιο κοινοβουλευτικής έντασης. Ήταν η ωμή εικόνα μιας Βουλής που κάθε τόσο θυμάται τον Κανονισμό όχι ως πλαίσιο δημοκρατικής λειτουργίας, αλλά ως εργαλείο φίμωσης.


Το νομοσχέδιο αφορά την ενσωμάτωση των Οδηγιών 2023/2226 και 2025/872, με τροποποιήσεις στην Οδηγία 2011/16/ΕΕ για τη διοικητική συνεργασία στη φορολογία, ενώ η δημόσια διαβούλευση είχε ολοκληρωθεί στις 14 Απριλίου 2026. Στη σχετική γνώμη της Ο.Κ.Ε. περιγράφονται ρυθμίσεις για αυτόματη ανταλλαγή πληροφοριών, φορολογικά δεδομένα, κρυπτοστοιχεία, πρόστιμα και λοιπές διατάξεις. Όμως η πολιτική ουσία της ημέρας δεν περιορίστηκε στο περιεχόμενο του νομοσχεδίου. Μεταφέρθηκε στο ίδιο το ερώτημα: ποιος δικαιούται να μιλά, για πόσο, και με ποιους όρους μέσα στο Κοινοβούλιο;


Η Κωνσταντοπούλου κατήγγειλε ότι ζήτησε να ανανεωθεί ο χρόνος της και βρέθηκε αντιμέτωπη με το προεδρείο, με τον Γιώργο Γεωργαντά στην έδρα. Η φράση «το μικρόφωνο δεν σας κάνει περισσότερο άντρα» συμπύκνωσε την ένταση μιας αντιπαράθεσης που ξέφυγε από την τυπική διαδικαστική διαφωνία και άγγιξε τον πυρήνα της εξουσίας: όταν η έδρα διαχειρίζεται τον λόγο σαν πειθαρχικό μέσο, η κοινοβουλευτική διαδικασία καταντά σκηνικό επιβολής.


Ακόμη πιο αιχμηρή ήταν η επίθεση προς τη Ντόρα Μπακογιάννη, με αφορμή παρεμβάσεις την ώρα που μιλούσε η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας. Η εικόνα είναι γνωστή και επαναλαμβανόμενη: διακοπές, ειρωνείες, φωνές από τα έδρανα, και στο τέλος μια επίκληση της «τάξης» από εκείνους που ανέχονται την αταξία όταν τους εξυπηρετεί. Αυτό δεν είναι αυστηρότητα. Είναι επιλεκτική πειθαρχία.


Στο κέντρο της σύγκρουσης βρέθηκε και η ένσταση συνταγματικότητας. Η Κωνσταντοπούλου παρουσίασε την ένσταση όχι ως τέχνασμα καθυστέρησης, αλλά ως θεσμικό εργαλείο της αντιπολίτευσης. Και εδώ είναι το κρίσιμο σημείο: σε μια σοβαρή κοινοβουλευτική δημοκρατία, η ένσταση αντισυνταγματικότητας δεν αντιμετωπίζεται ως ενοχλητικό εμπόδιο. Αντιμετωπίζεται ως δικλείδα ελέγχου. Όταν η πλειοψηφία βαφτίζει κάθε ένσταση «πρόσχωμα», τότε δεν υπερασπίζεται την ταχύτητα της νομοθέτησης· υπονομεύει τον έλεγχο της εξουσίας.


Η αναφορά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και η φράση «αυτή τη δημοκρατία έχετε;» ανέβασαν ακόμη περισσότερο τους τόνους. Όμως η ουσία παραμένει: η δημοκρατία δεν κρίνεται από τα πανηγυρικά λόγια, ούτε από τις επετειακές δηλώσεις. Κρίνεται όταν ένας βουλευτής της αντιπολίτευσης ζητά χρόνο, καταθέτει ένσταση, επιμένει σε διαδικαστικό δικαίωμα και η αίθουσα αποφασίζει αν θα τον ακούσει ή θα τον συνθλίψει με φωνές και κουδούνια.


Στη συνέχεια, η παρέμβαση του Δημήτρη Καιρίδη κινήθηκε στην ακριβώς αντίθετη λογική. Μίλησε για «ταλαιπωρία» των βουλευτών και κατηγόρησε την Κωνσταντοπούλου ότι βάζει συνεχώς προσχώματα και καταγγέλλει τα πάντα ως αντισυνταγματικά. Το επιχείρημα είναι πολιτικά βολικό, αλλά θεσμικά φτωχό. Η ταλαιπωρία των βουλευτών δεν μπορεί να μπαίνει πάνω από τον κοινοβουλευτικό έλεγχο. Η Βουλή δεν είναι γραφείο διεκπεραίωσης. Δεν υπάρχει για να περνούν τα νομοσχέδια γρήγορα και αθόρυβα. Υπάρχει για να ελέγχει, να συγκρούεται, να φωτίζει και να εκθέτει.


Αν η κυβέρνηση θεωρεί ότι όλα είναι «ψεύδη», ας απαντήσει επί της ουσίας. Αν θεωρεί ότι η Ελλάδα είναι κράτος δικαίου, ας το αποδείξει με αντοχή στον έλεγχο, όχι με εκνευρισμό απέναντι σε κάθε ένσταση. Γιατί κράτος δικαίου δεν σημαίνει «η πλειοψηφία αποφασίζει και οι υπόλοιποι σωπαίνουν». Σημαίνει ότι ακόμη και η πλειοψηφία δεσμεύεται από κανόνες, Σύνταγμα και διαδικασίες.


Το σημερινό επεισόδιο δείχνει κάτι βαθύτερο από μια προσωπική σύγκρουση. Δείχνει μια Βουλή που συχνά λειτουργεί σαν πεδίο αριθμητικής κυριαρχίας και όχι σαν χώρος δημοκρατικής λογοδοσίας. Και όσο το προεδρείο εμφανίζεται να μετρά τον χρόνο της αντιπολίτευσης με το δευτερόλεπτο, αλλά να ανέχεται την πολιτική βαβούρα όταν προέρχεται από τα ισχυρά έδρανα, τόσο η εικόνα θα γίνεται πιο βαριά.


Η κατάπτωση δεν βρίσκεται στη φωνή που διαμαρτύρεται. Βρίσκεται στην εξουσία που δεν αντέχει να ακούει.

 

 

Για την “Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων” και ...άλλα παραμύθια. Dopo 107 anni; Giornata della Memoria del Genocidio Greco del Ponto (1919); un amaro commento sull'ipocrisia dei governi greci.

  Η 19η ΜΑΪΟΥ είναι και θά ‘ναι για κάποιους σαν και εμάς “Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου".  

Αλλά τόσα χρόνια μετά απο τις αγωνιώδεις προσπάθειες γνήσιων πατριωτικών φωνών σαν του Μιχάλη Χαραλαμπίδη για μια αληθινή και με την πλήρη έννοια του όρου ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙ, κοντεύω να απελπιστώ.

Και εφέτος έλεγα να μην γράψω ούτε 1 γραμμή... Σήμερα, 107 χρόνια μετά το δικό μας μή αναγνωρισμένο και θεσμοποιημένο ολοκαύτωμα...

Τώρα μάλιστα που οι Τούρκοι θα εντάξουν στα ΣΧΟΛΙΚΑ τους ΜΑΘΗΜΑΤΑ την ...ΓΑΛΑΖΙΑ ΠΑΤΡΙΔΑ τους (και ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ετοιμάζουν ειδικό ΝΟΜΟ του Κράτους τους)...          Πάμε για Πόλεμο αφοπλισμένοι (ηθικά); Πάμε για ακρωτηριασμό; Ή πάμε (στην καλύτερη περίπτωσι) για Φινλανδοποίησι;

Τελευταία στιγμή λοιπόν, (και για την τιμή των όπλων) μια και μόνο προσωπική παρέμβασι:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ

Αλλά, τί λέω ο Πόντιος; Αφού ...τα ξέρετε !

Πάμε λοιπόν πάλι όλοι μαζί:   "ΖΗΤΩ Η ΠΟΝΤΙΑΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ" ...

  

Δευτέρα 18 Μαΐου 2026

Τιμώντας την 2η θέσι του Ισραήλ στην Eurovision: “Ο Ύμνος της Παλαιστίνης” του Μίκη Θεοδωράκη! In onore del secondo posto di Israele all'Eurovision: "L'inno della Palestina" di Mikis Theodorakis! A left direct: “Palestine National Anthem” by Mikis Theodorakis

 Ἂμ’ ἔπος, ἂμ’ ἔργον! Όπως το υποσχεθήκαμε εχθές.

 


Κι ένα χρήσιμο συμπληρωματάκι στην χθεσινή ανάρτησι πριν πούμε κι εμείς:


ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ!


...Αρκετά μέλη του κοινού -συμπεριλαμβανομένου ενός με γραμμένο στο στήθος του τη φράση «Λευτεριά στην Παλαιστίνη»- απομακρύνθηκαν από την Wiener Stadthalle της Βιέννης το βράδυ της Τρίτης, αφού ακούστηκαν συνθήματα όπως «σταματήστε τη γενοκτονία» κατά τη διάρκεια του τραγουδιού...

''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

...........................................................................................

 

ΕΘΝΙΚΟΣ ΥΜΝΟΣ ΤΗΣ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗΣ;

 

Ο επίσημος εθνικός ύμνος της Παλαιστίνης έχει τίτλο "Fida'i" (Fida'i / Biladi) αναγνωρισμένος απο το 1996,  έχει άλλον συνθέτη.

 

Ο Μίκης Θεοδωράκης το 1981 βουλευτής τότε του ΚΚΕ αποδέχθηκε πρότασι του ΓιασέρΑραφάτ

να συνθέσει έναν ύμνο για την ΟΑΠ, ο οποίος θα προταθεί να αποτελέσει τον επίσημο ύμνο του Παλαιστινιακού Κράτους, όταν επιτευχθεί η επίσημη ίδρυσή του.” 

Πράγμα που ο Μίκης το αποδέχθηκε και το παρουσίασε στους ενθουσιασμένους Παλαιστινίους και τον ίδιο τον Αραφάτ το 1982 (στην Βηρυτό)! 

Palestine National Anthem” by Mikis Theodorakis

Και έχουμε να λέμε...

Κυριακή 17 Μαΐου 2026

Το Ιταλικό τραγούδι «Per sempre sì» στον χθεσινό (σκανδαλώδη) τελικό τής Γιουροβίζιον. Οι στίχοι του και μια ελληνική διασκευή. La canzone italiana "Per sempre sì" nella (scandalosa) finale dell'Eurovision di ieri. Il testo italiano e una cover greca.

 

Στο εκνευριστικά νεοταξικό (και ιδεολογικά-γεωπολιτικά επικίνδυνα τοξικό) Πανηγύρι της Γιουροβίζιον έλεγα να μην καταδεχτώ να ρίξω ούτε μια ματιά. να μήν το παρακολουθήσω εφέτος καθόλου, παρόλα τα εβδομηκοστά Γενέθλιά του, αλλά ...μ’ έφαγε η περιέργεια! Όχι τόσο για το χορευτικά επιτυχές, αλλά σατιρικά μάλλον ευτελές “Φέρτο” ("fERTo") και τα σχετικά με τις συνήθεις επιλογές της μισητής μου ΕΡΤ, αλλά για την πορεία της συμμετοχής (της εξ ορισμού ηθικά απαράδεκτης), του κράτους-σύμβολο των ανα τον κόσμο Σιωνιστών, του Ισραήλ.


Για μια ακόμα χρονιά τα χρήματα (πόσα άραγε να ξοδέψανε και εφέτος οι φιλοισραηλινοί παράγοντες;) πιάσαν τόπο: Σπρώξανε όσο έπρεπε (στην ψηφοφορία televoting) το τραγούδι του κράτους Απαρτχάιντ των Σιωνιστών και απο την μετριότητα (όπως λίγο-πολύ κάθε χρόνο) το βγάλανε πάλι σε περίοπτη θέσι. Εφέτος 2η ! Πάλι σκανδαλωδώς...


{Αλλά ως εδώ ήταν! Υπόσχομαι να τιμήσω (εδώ στο blog) δεόντως την ...επιτυχία τους...}

Έλειπε στο (σκακιστικό) σκηνικό ο Ρήγας και η Ντάμα τού τραγουδιού

 

Για σήμερα μια μόνο σύντομη αναφορά στα αποτελέσματα (που εννοείται παρακολούθησα, αλλά, τ ομολογώ, όχι χωρίς κάποια κενά).

Αφήνω και τα γεωπολιτικά που λέγαμε, αφήνω και την πρώτη μου προτίμησι απο τα τραγούδια που άκουσα στον Τελικό. (Ως τέτοια θα ψήφιζα υπέρ του τραγουδιού της Ρουμανίας) .

Και πάμε στην εφετινή συμμετοχή της Ιταλίας η οποία έπιασε την 5η θέσι στον χθεσινό τελικό. Το τραγούδι με τον τίτλο “Per sempre "sì" “ (ήτοι: “Για πάντα Ναί") είχε έναν τόνο ρομαντικό και κινείται σε μουσικά ακούσματα άλλοι λένε ναπολιτάνικου στύλ, κατ’ εμέ περισσότερο παλιομοδίτικου ιταλικού τραγουδιού, τύπου παλιάς εποχής San Remo. Kάπως συντηρητικό κατα το περιεχόμενο και κοινότοπο όσο δεν παίρνει, η ιταλική αυτή μπαλλάντα μελοποιεί (μάλλον γλυκανάλατα -ειδικά απο πλευράς μουσικής σύνθεσης- για τα γούστα μου) μια ομολογία αγάπης με υπόσχεσι γάμου, ένα αιώνιο ναί κλπ΄. 

[ Ο συμπαθής τραγουδιστής (και ηθοποιός) Sal Da Vinci, έμπειρος και γνωστός στο ιταλικό κοινό, θεωρείται ένας απο τους ερμηνευτές του σύγχρονου ναπολιτάνικου τραγουδιού.] Και όσο για το ναπολιτάνικο στοιχείο, το μοναδικό γλωσσικά διαλεκτικό στοιχείο στο τραγούδι βρίσκεται στον ακροτελεύτιο στίχο του : Accussì, sarà pe' sempe' "sì". Δύο συνεχόμενη ναπολιτάνικοι ιδιωματισμοί: “Accussì” / ιταλ. cosi = έτσι + pe' sempe' / ιταλ. per sempre = για πάντα

Ο τελευταίος μάλιστα “δένει”, “κουμπώνει” με τον ΤΙΤΛΟ!!

 

...

 

ΟΚ, η συμμετοχή αξιοπρεπής, το τραγούδι ποιοτικό, αλλά το story και οι στίχοι του απλοϊκοί. Πριν τους παραθέσω στο πρωτότυπο και σε μια μετάφρασι μια ενδιαφέρουσα πληροφορία.

Κάποιοι Έλληνες μουσικοί με κάπως διαφορετική άποψι απο εμένα, εμπνεύσθηκαν τόσο πολύ απο το εν λόγω τραγούδι που το διασκεύασαν στα ελληνικά.

Και αυτό το αναρτώ (ως Βίντεο 2) για σύγκρισι. Κι ας ελπίσουμε (επαναλαμβάνοντας τα πικρά λόγια,,,) πως ΓΕΝΙΚΩΣ ως χώρα και ως Ευρώπη καί στα ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ θα γνωρίσουμε καλύτερες μέρες (Και βεβαίως, δεν έχει σημασία τελικά αν δεν τις γνωρίσουμε...) 

...

 

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ 1

 

Sal Da Vinci - Per Sempre Sì (LIVE) | Italy 🇮🇹 | Grand Final | Eurovision 2026

 

 

 ΟΙ ΙΤΑΛΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ :

 

Per sempre "sì"


È cominciato tutto quanto dal principio
Io, che per te ero solo un uomo sconosciuto
Poi diventato un re dal cuore innamorato
Tu, una regina, ora vestita in bianco, sposa
Abbiamo sognato figli in una grande casa
E superato tutte le difficoltà
Perché un amore non è amore per la vita
Se non ha affrontato la più ripida salita

E si accenderà la musica, e qui ti aspetterò
Il più grande giorno ti regalerò

Saremo io e te per sempre
Legati per la vita che
Senza te non vale niente
Non ha senso vivere
Con la mano sul petto
Io te lo prometto davanti a Dio
Saremo io e te
Da qui sarà per sempre "sì"


So bene che è una grande incognita il futuro
Ma insieme a te non mi spaventerà, perché
Costruiremo tutto ma non alzeremo un muro
Litigare e far l'amore e poi, che male c'è?

E si accenderà la musica, per te io canterò
Il più grande giorno ti regalerò

Saremo io e te per sempre
Legati per la vita che
Senza te non vale niente
Non ha senso vivere
Con la mano sul petto
Io te lo prometto davanti a Dio
Saremo io e te
Da qui sarà per sempre "sì"

Soltanto "sì"
Per questi giorni e mille altri ancora
Un semplice "sì", l'eternità è dentro una parola

Saremo io e te per sempre
Legati per la vita che
Senza te non vale niente
Non ha senso vivere
 

Con la mano sul petto
Io te lo prometto davanti a Dio
Saremo io e te
Accussì, sarà pe' sempe' "sì"

 

Ελληνική απόδοσι:

Απ’ την αρχή όλα αρχίσαν

Ήμουνα για σένα εγώ ένας άγνωστος

Ύστερα μ’ έκανες βασιλιά με καρδιά ερωτευμένου

Κι εσύ μια βασίλισσα, τώρα στα λευκά ντυμένη νύφη

Παιδιά ονειρευτήκαμε σ ενα μεγάλο σπίτι

μαζί και ξεπεράσαμε όλες τις δυσκολίες

Αφού αγάπη δεν είναι μια αγάπη για το τώρα

αν δεν δοκιμασθεί στην μέγιστη ανηφόρα

 

Και η μουσική θα ανοίξει, και εδώ θα σε περιμένω
Θα σου δώσω την πιο σπουδαία μέρα
Θα είμαστε εσύ και εγώ για πάντα
Προορισμένοι για μια ζωή που
Χωρίς εσένα είναι άχρηστη
Δεν έχει νόημα να ζεις

Με το χέρι μου στο στήθος μου
Σου το υπόσχομαι ενώπιον του Θεού
Θα είμαστε εσύ και εγώ
Από εδώ και πέρα, θα είναι για πάντα "ναι"

Ξέρω καλά ότι το μέλλον είναι ένα μεγάλο άγνωστο
Αλλά μαζί σου, δεν θα με τρομάξει, γιατί
Θα χτίσουμε τα πάντα αλλά δεν θα υψώσουμε τοίχο
Θα μαλώνουμε και μετά να κάνουμε έρωτα, πού είναι το κακό;
 

Και η μουσική θα ξεκινήσει, θα τραγουδήσω για σένα
Θα σου χαρίσω την πιο υπέροχη μέρα
Θα είμαστε εσύ και εγώ για πάντα

Δεσμευμένοι για μια ζωή που

Χωρίς εσένα δεν αξίζει τίποτα
Δεν έχει νόημα να ζω
Με το χέρι μου στο στήθος μου
Σου υπόσχομαι ενώπιον του Θεού
Θα είμαστε εσύ και εγώ
Από εδώ και πέρα ​​θα είναι "ναι" για πάντα
Μόνο "ναι"
Για αυτές τις μέρες και χίλιες ακόμα
Ένα απλό "ναι", η αιωνιότητα είναι μέσα σε μια λέξη
Θα είμαστε εσύ και εγώ για πάντα
Δεσμευμένοι για μια ζωή που
Χωρίς εσένα δεν αξίζει τίποτα
Δεν έχει νόημα να ζω
 

Με το χέρι μου στο στήθος μου
Σου υπόσχομαι ενώπιον του Θεού
 

Θα είμαστε εσύ και εγώ
Έτσι ακριβώς, θα είναι για πάντα "ναι" 


 

 

 

ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ 2

 

Per Sempre Sì (Greek Cover) - Gia Mia Zoi Mazi