Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΛΩΣΣΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΛΩΣΣΑ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 30 Αυγούστου 2010

Οι βασικές ονομασίες για το σκάκι στην ψευτο-Μακεδονική (Makedonski). I termini di base che usa x gli scacchi la lingua pseudo-macedone.

I termini di base che vengono usati nella cosidetta "lingua macedone"

Ήμουν έτοιμος να ασχοληθώ με την ολοκλήρωσι ενός ημιτελούς άρθρου για ένα περιοδικό με το εύπεπτο θέμα «οι βασικές ονομασίες των σκακιστικών πεσσών στις νεολατινικές γλώσσες», όταν ανάμεσα στις σημειώσεις μου βρήκα ένα ξένο και μή αποδελτιωμένο σχετικό άρθρο, το οποίο ανάμεσα σε δείγματα από δεκάδες γλώσσες του κόσμου περιλάμβανε και την βασική ορολογία για το σκάκι που χρησιμοποιούν οι ομιλητές του «μακεδόνσκι», της λεγόμενης «μακεδονικής».
Μιλάμε για τους εξής οκτώ όρους: το όνομα του παιχνιδιού, τις ονομασίες των έξι διαφορετικών ειδών των πεσσών (τα κομμάτια και τα πιόνια) συν την αναγγελία της απειλής του βασιλιά:

ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Greek 1 Σκάκι, Ζατρίκιο 2.Βασιλιάς, Ρήγας 3.Βασίλισσα, Ντάμα 4. Πύργος, Κάστρο 5. Ίππος, Άλογο, -άκι 6. Αξιωματικός, τρελός, φού 7. πιόνι, Στρατιώτης 8. ρουά, σάχ
[Σημ. Με μικρότερο μέγεθος γραμματοσειράς οι δεύτερες ισοδύναμες ή λιγότερο συνήθεις ονομασίες]

Ιδού:
Makedonski
Macedonian
1. Шах “šah” 2. крал “kral” 3. кралица “kralitsa” 4. топ “top” 5. коњ
“konj” 6. ловец “lovets” 7. пион “pion” 8. шах “šah”
[Σημ. Δίπλα από την αναγραφή των σχετικών λέξεων–όρων όπως εμφανίζονται στην κυριλλική γραφή, καταγράφουμε και την φωνητική απόδοσι με τους λατινικογενείς χαρακτήρες εντός εισαγωγικών].

Κοιτάζω, λοιπόν, και επιχειρώ να επιβεβαιώσω την γενικώς αποδεκτή άποψι (αυτήν που μεταξύ άλλων πρεσβεύει και ο πάλαι ποτέ καθηγητής μου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γεώργιος Μπαμπινιώτης) ότι τα «μακεδονικά» είναι σλάβικη διάλεκτος, συγγενής της Βουλγαρικής γλώσσας.

Bulgarian 1.шах, шахмат "šah, šahmat" 2.цар "tsar" 3.дама, царица "dama, tsaritsa" 4.топ "top" 5.кон "kon" 6.офицер "ofitser" 7.пешка "peška" 8. шах "šah"

Αποτέλεσμα: Τέσσερα στα οκτώ!? Όχι και τόσο καλό ποσοστό. Θα περίμενα κάτι μεγαλύτερο.
Είναι, άραγε, οι μή ταυτιζόμενοι όροι, οι ονομασίες δηλαδή για τον Ρ, την Β, τον Α και τον Σ (για να θυμηθώ και τον αείμνηστο Σιαπέρα που στο βιβλίο του «το Σκάκι», αξεπέραστο σκακιστικό αναγνωστικό για γενιές και γενιές σκακιστών, περιλαμβάνει –έστω προαιρετικά- στην σημειογραφία και ένα σίγμα ως αρχικό γράμμα για το πιόνι) εγχώριοι; Μπάς και τα ονόματα αυτά είναι αρχαία «Μακεδονικά» ή, έστω, μήπως πρόκειται για ιδιωματικές λέξεις-διαλεκτικά στοιχεία κάποιας ιδιότυπης ντοπιολαλιάς, οπότε θα άξιζαν μεγαλύτερης προσοχής εκ μέρους μας και βέβαια σπουδής;
Ρίχνω μια ματιά και στα αντίστοιχα ονόματα της Σερβικής:

Serbian 1.шах 2.краљ 3.дама 4.топ 5.коњ, скакач 6.ловац 7.пешак, пион 8. шах

Ώπα! Bingo! (: η ώρα του …Οικονομίδη;) Έχουμε ταύτισι 95% ή κάνω λάθος;
Μια ακόμα οφειλόμενη συγκριτική ματιά στην κροατική, αδελφή της σερβικής, και βρίσκουμε και την ταύτισι του βουλγαρικού пешкаpeska”, κροατ. “piezak” (Χήρα Μήτση: «Άμα υποψιαστώ ότι προέρχονται αμφότερα από το ελληνικό, «πεζικό» ή «πεζικάριος», θα …πεθάνω»! ):

Croatian 1.šah 2.kralj 3.dama 4.top 5.konj, skakač 6.lovac 7.pješak 8.šah

Το μόνο τελικά που έμεινε αταύτιστο ήταν το “kralitsa”, η ονομασία για την Β (Βασίλισσα). «Σερσέ λα …φάμ»; Τζίφος για τους Βαρδασκανοδαρδανούς! Ούτε η κατάληξι «-ίτσα» αποδεικνύεται αρκετά αρχαία ή ακραιφνώς «μακεδονική». Η αντίστοιχη για την Β ονομασία που χρησιμοποιούν οι Βούλγαροι αρκούντως εύγλωττη: tsaritsa”, δηλαδή το θηλυκό του ” tsar”. Η ίδια λογική για τους «μακεδονόφωνους» των Σκοπίων ή των υπερουράνιων τόξων: το αρσενικό της σερβοκροατικής краљ (“krali”, ισοδύναμο του “kral”) στον αντίστοιχο τύπο του θηλυκού.

Συμπέρασμα:
Καμμία πρωτοτυπία! Η λεγόμενη, αυθαιρέτως, «Μακεδονική γλώσσα» δεν διασώζει στους βασικούς όρους για το παιχνίδι του σκακιού ΚΑΝΕΝΑΝ προσλαβικό όρο. Άπαν το σχετικό λεξιλόγιο είναι σλαβικό, όπως ίσως και το σχετικά εκ του ασφαλούς γεωπολιτικό παιχνίδι που έπαιξε μέχρι πρόσφατα το σημερινό κρατίδιο-μόρφωμα. Αλλά αυτό ήταν μέχρι πριν από μερικές δεκαετίες, πρίν δηλαδή τα μπερδέψη και μπουρδουκλωθή με τις νέες ισορροπίες των Μεγάλων Δυνάμεων, οι οποίες εξυπηρετούνται (ακόμα) από το μικρό, αγαπημένο τους προτεκτοράτο.
Βέβαια αυτή η ανυπόστατη εθνικά βαλκανική κρατική οντότητα, η μακεδονική σαλάτα του άλλοτε κυρίως σλάβικου πιάτου της «Μακεδονίας του Πιρίν», όσο εξακολουθεί να επιλέγει το vivere pericolosamente (να θυμηθώ ξανά και τα ιταλικά μου), το να φουσκώνει με νοθευμένο αέρα, με κλεμμένη εθνική υπερηφάνεια, κάνοντας άνομα όνειρα για σκέτες «Μακεδονίες» ή «Μακεδονίες του Αιγαίου» κινδυνεύει να σκάση σαν μια γελοία σαπουνόφουσκα ή αμερικάνικο τσούινγκαμ. Καλύτερη αυτή η λύσι για το πολιτισμικά τροποποιημένο προτεκτοράτο, από το να διαλέξη η αμείλικτη Ιστορία να το πνίξη στο ίδιο του το σάλιο ή –μή γένοιτο, επίσης- στο ίδιο του το αίμα…

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης

ΥΓ Ας ρίξουμε και μια ανακεφαλαιωτική ματιά στην αρχή της ανάρτησης: βλέπουμε τώρα μια σιωπηλή εικόνα ή πρόκειται για ένα εύγλωττο στερεόγραμμα;



[Titel: Die wichtigsten Begriffe(Termini) fuer Schach im Pseudo-Mazedonischen

Thema: In diesem Beitrag wird ueber die acht Termini fuer Schach in der sogennanten “Mazedonischen” Sprache diskutiert. Dabei handelt es sich sowohl um den Namen des Spieles,den Namen der sechs verschiedenen Schachfiguren (Stuecke und Bauern) als auch um die Ankuendigung der Gefahr fuer die Koenigsfigur.
Ergebnis: Nichts Ungewoehnliches! Die sog. willkuerliche Sprache Mazedoniens bewaehrt in den wichtigsten Begriffen des Schachspiels keinen vorslawischen Terminus. Der ganze Wortschatz ist slawisch teils serbisch teils bulgarisch. So wird die allgemein anerkannte Behauptung bestaetigt, dass “mazedonisch”ein slawischer Dialekt ist, der dem Bulgarischen und Serbokroatischen verwandt ist. ]

Κυριακή 17 Μαΐου 2009

Επινίκια για το ¨Παραμύθι¨ του εφετινού διαγωνισμού της «Γιουροβιζιόν». Σχολιασμός με ένα στιχούργημα + 1 βιντεοτράγουδο. Fairytale + video & comment

Μετά από την λήξι του περιβόητου τελικού του διαγωνισμού της Eurovision στην Μόσχα (54ου στην ιστορία του θεσμού της E.B.U.), όπου νικητής με διαφορά αναδείχθηκε ο υπο σημαίαν Νορβηγίας Λευκορώσος Alexander Rybak με το τραγουδάκι Fairytale (= Παραμύθι. Βλ. το βίντεο και τους στίχους του τραγουδιού στο συγγενικό Ιστολόγιο του Ιλιντ Νταρά, την ανάρτησι: Fairytale + Lyrics), φάνηκε, μεταξύ άλλων, οτι παραμυθιαστήκαμε από τις προβλέψεις της σχετικής παραβιομηχανίας των ΜΜΕ. Όσοι υπεραισιόδοξοι είχαν ποντάρει στον Ρουβά πήγαν στο …ομοιοκαταληκτούν δοχείο. (Βλ. και τα πιο κάτω στιχάκια).
(Κι αυτή «η τρίχα απο το δοξάρι» φαίνεται ότι έκατσε στον λαιμό σ’ αμφότερες τις αφές Μαγγίρα)

Οι ψηφίσαντες ανα τον κόσμο θεατές-ακροατές διέψευσαν, λοιπόν, το νεογρεκικό «Δις ιζ άουρ νάιτ» (ασμάτιον με το οποίο οι πλούσια αμοιβόμενοι –και αποφασίζοντες για μας- σοφοί τσιφλικάδες της ΕΡΤ θέλησαν -για μια ακόμα φορά βαρβαριστί- να μας εκπροσωπήσουν), και ελάχιστα συγκινημένοι από τις εκχωρήσεις μας και τα προσόντα του αοιδού μας, μας παραχώρησαν την …έβδομη θέσι.
Παραμύθι αποδεικνύεται και ο περιορισμός του γεωπολιτικού παράγοντα (βλ. ακατάλυτες θρησκευτικοφυλετικές συμμαχίες) με τον συνυπολογισμό της ψήφου των επι μέρους κρατικών επιτροπών στην διαδικασία της ψηφοφορίας.
Όσο διεξάγεται με αυτό το σύστημα των τηλεψηφοφοριών (televoting) ο εν λόγω ευρω-διαγωνισμός, είναι περίπου αδιανόητο για τον εθνικισμό των απανταχού Τούρκων να μείνη εκτός εξάδας οποιοδήποτε συμμετέχον τουρκικό άσμα.
[Να, λοιπόν, μια σίγουρη επιλογή για τον εκάστοτε στοιχηματισμό και τους τροφίμους του]:
{Επιτέλους κάποιος δεν γινόταν να πή απ’ τους εγχώριους φαφλατάδες (κάτι σαν το κάτωθι τροπάρι;):}

«Meganeoellinorama to eurostichimation
ή Omerta gia megailitious ragiades»


(Σε άψογες ριμάδες)

Ανοίξτε τις φυλλάδες, σοφότατες κυράδες.
Κι εσείς οι μπουνταλάδες – πρώην φουστανελάδες-
αντι για φασολάδες: πίτσες, μακαρονάδες!

Κι άν θέλετε παράδες, μην μπήτε σε μπελάδες:
Μακριά από Ρουβάδες, σας ρίχνουν σε κουβάδες!

Στις εβροβιζιοκαντάδες
-βουτυρομαρμελάδες-
αφήστε τις Ελλάδες:
Ψηφίστε τουρκαλάδες!


…………………….
Τέτοιες μέρες το κρατικό μας κανάλι, ο εθνικός μας ραδιοτηλεοπτικός φορέας, είναι σαν να αντιφωνεί (ή ξεφωνίζει;) στον εθνικό μας ποιητή:
«Migar(ίζ)is - έχω άλλο στο νού μου πάρεξ Eurovision και Διαφημίσεις;»

Το ελλαδικό κράτος δια της κρατικοδίαιτης ΕΡΤ διαπράττει συστηματικά τα τελευταία χρόνια διακρίσεις σε βάρος της ελληνικής γλώσσας (πρβλ. ξενικές ονομασίες ραδιοφωνικών-τηλεοπτικών προγραμμάτων κι εκπομπών, μονόγλωσση <αγγλόφωνη> αναγραφή ελληνικών και ξένων αθλητικών διοργανώσεων, υπόθαλψι γλωσσικής ξενολατρίας από τους συνεργάτες της δημοσιογράφους και σχολιαστές κλπ) και σχεδόν πάντοτε υπέρ της αγγλοαμερικανικής γλώσσας.
Να μην μιλήσουμε για την προβολή ξένων προτύπων, από μια κρατική ΕΤαιρία η οποία από την αρχή της χρονιάς επαίρεται ότι ανανέωσε –αποικιοκρατικού τύπου - συνεργασία με την εταιρία κολοσσό Disney, η οποία αναλαμβάνει πια όχι μόνο την παιδική ζώνη, αλλά και την φροντίδα για τις ανάγκες και των άλλων ηλικιών.

Από την άλλη, για να μην πολυλογούμε, αν η «Γιουροβίζιον» είναι ένα μικροεπεισόδιο στην βασανιστική πορεία (και εφιαλτική για κάποιους σαν και μας, κολοσσιαίων διαστάσεων εκστρατεία) αποδόμησης της εθνικής μας ταυτότητας– στα μετερίζια της Ιστορίας, της Θρησκευτικής & πολιτιστικής παράδοσης, και φυσικά της Γλώσσας (κι αφού δεν μπορούμε σ’ αυτό το αλλοτριωμένο κράτος, ούτε αυτό να το αναγκάσουμε να αλλάξη το ιερό για μας τους πιστούς πανάρχαιο όνομά του –ρίχνοντας τις μάσκες- αλλά και ούτε κι εμείς να κάψουμε τις ταυτότητές μας), ας βρούμε έναν ισχυρό κοινωνικοπολιτικό φορέα – όσο είναι καιρός – να προστατεύσουμε τα δικαιώματά μας.
Ως μειονότητα!


Το παρακάτω βιντεοτράγουδο έτσι, για να μάθουμε πόσο εμπνέει τους Έλληνες του εξωτερικού ο …πολιτισμός –και μάλιστα η "παιδεία" - του σύγχρονου ελληνικού κρατιδίου:



Όλα ΤΑ ΑΛΛΑ εκτός από τα ΕΛΛΗΝΙΚΑ στην EUROVISION! Sofia Sjunger "Alla"; A sweden song (in greek!?!) candidate for the Eurovision contest of 2009...

Λίγα λεπτά πριν την ...συγκλονιστική στιγμή για τους νεοέλληνες «φάνς» της «Γιουροβίζιον» ψηφοφορία του μουσικοχορευτικού αυτού διαγωνισμού -που μόνο κατ’ όνομα θα παραμένει σε λίγα χρόνια ευρωπαϊκός- αναλογιζόμαστε πως κι εφέτος εκεί που για μέρες ήταν συγκεντρωμένα τα φώτα της δημοσιότητας, με την συμμετοχή 42 (η ισοφάρισι του περσινού «ρεκόρ» ...απετράπη την τελευταία στιγμή απο την ματαίωσι της συμμετοχής του San Marino) χωρών ακούστηκαν τα Αγγλικά, τα Γαλλικά, τα Ρωσικά, τα Ισπανικά, Πορτογαλέζικα, τα Εβραϊκά, τα Σέρβικα, τα Εσθονικά, τα Γεωργιανά, τα Τουρκικά, ακόμα και τα Αλβανικά, αλλά δεν ακούστηκε ούτε μία λέξι στα ελληνικά.
Προφανώς δεν αναγνωρίζει αξία –ούτε και η παρούσα πρωταγωνιστικά – επίσημα «ελληνική» αποστολή στην «γλώσσα των Θεών».
Αναρωτιέμαι τί θα ψήφιζαν οι ευρωλάγνοι καταναλωτές, πολίτες της σύγχρονης «ελληνικής» κοινωνίας, αν είχε προκριθή το παρακάτω κομμάτι (στον κρατικό προκριματικό διαγωνισμό 2009) της Σουηδίας;

Πάρτε κι ένα βίντεο με τους στίχους του τραγουδιού με τον τίτλο "ALLA" στα λατρεμένα μεταξύ των ημεδαπών νεολαίων μας greeklish:

(Ά, και η κοπέλλα, ονόματι Σοφία, (Sofia) δεν είναι Ελληνίς!)

(Δεν πάμε γι΄ άλλα. Θα πούμε κι άλλα!)

Τρίτη 1 Ιουλίου 2008

ΠΟΛΥΤΟΝΙΑΤΑΙ - ΛΙΓΟΑΤΟΝΙΑΤΕΣ 0-0

ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟ, ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΟ, ΛΙΓΟ-ΠΟΛΥ ΑΤΟΝΙΚΟ...
Το θέμα της συζήτησης με συναδέλφους στους διαδρόμους τού εξεταστικού κέντρου σε ένα ολιγόλεπτο διάλειμμα κατά την επιτήρησι στις πρόσφατες Πανελλήνιες (είχε προηγηθή η εξέτασι στο μάθημα της Ν.Ε. γλώσσας) ήταν η γλωσσική πενία και το μονοτονικό.
Συνάδελφος, φυσικός, πήρε τον λόγο και μας κατέθεσε την δική του αγωνία για το ζήτημα. Ανέφερε και ότι κάποιες στιγμές οι γλωσσικές διατυπώσεις τής θεωρίας στο μάθημά του με τα άτονα του μονοτονικού επιβαρύνουν δραματικά το επίπεδο κατανόησης της επιστημονικής πληροφόρησης.
Έλεγε (άν θυμάμαι καλά) : «Οι μαθητές μου πολλές φορές δυσκολεύονται να καταλάβουν το νόημα σε κάποιους ορισμούς εξ αιτίας κάποιων μονοσύλλαβων λέξεων, που μένοντας άτονες μοιάζουν εγκλιτικές, οπότε εγώ τους ξαναδιαβάζω το κείμενο και τους ΤΟΝΙΖΩ κατάλληλα τις λέξεις»!
Μάλιστα, κάποια στιγμή, ο συνάδελφος επέστρεψε στην συζήτησι με ένα βιβλίο Φυσικής της Α΄ Λυκείου ανα χείρας! Για να γίνη περισσότερο αντιληπτός μάς έδειξε, ξεφυλλίζοντας, 2-3 σημεία από το σχολικό εγχειρίδιο.
Στα δύο διαφορετικά παραδείγματα ορισμών που μας έδειξε, πράγματι η παρεμβολή άτονων (εγκλιτικών, κτητικών κυρίως αντωνυμιών ) δεν συνέβαλλε στην απρόσκοπτη και άμεση κατανόησι, και η σύγχυσι σχετιζόταν με την ορθή συντακτική απόδοσι των μορφολογικών αυτών στοιχείων στα εγγύς ευρισκόμενα κάθε φορά ονοματικά σύνολα.

Επι του παρόντος δεν έχω κατορθώση να προμηθευτώ το σχετικό σχολικό βιβλίο για την ακριβή παράθεσι των απόσπασμάτων (θα επανέλθω με παραπομπή –και σάρωσι- όταν θα τα ’βρώ.

Αντ’ αυτού επιτρέψτε μου να ανα δημοσιεύσω μια πολύ επιτυχημένη παρωδία-απομίμησι του Καβαφικού ποιήματος «Ποσειδωνιάται».

Το συγκλονιστικο ποίημα του Καβάφη (από τα «Κρυμμένα»! – μπορείτε να το απολαύσετε από τον επίσημο δικτυακό τόπο του: http://www.kavafis.gr/poems/content.asp?id=254&cat=4
)
παρωδείται με θεματικό-νοηματικό κέντρο την αλλοτρίωσι των Ποσειδωνιατών (είναι οι ίδιοι του καβαφικού πρωτοτύπου!! ) από την καταστροφική υιοθέτησι του μονοτονικού, υπο τον επιτυχέστατο τίτλο «Πολυτονιάται, 2050 μ.Χ.»:

ΠΟΛΥΤΟΝΙΑΤΑΙ, ΣΤΑ 2050 μ.Χ.

Το σύστημα το πολυτονικό οι Ποσειδωνιάται
Εξέχασαν τόσους αιώνας ανακατευμένοι
Με προοδευτικούς, κουλτουριαρέους και γλωσσολόγους
Το μόνο που τους έμενε πολυτονικό
Ήταν μια μυστική γιορτή, με οξείες και με περισπωμένες.
Κι είχαν συνήθειο προς το τέλος της γιορτής
Κανόνες τονισμού να απαγγέλλουν,
Που μόλις πια τους καταλάμβαναν ολίγοι:
«Η προπαραλήγουσα ποτέ δεν στεφανούται
Όταν τους προεξανισταμένους εν τοις αγώσι ραπίζουσι.
Αχ, άμα, αδέρφια, ενεθυμούμασταν το δίγαμμα και τη δασεία,
Δεν θα παθαίναμε όλοι μας σαν κόπανοι τη δυσλεξία».
Και έτσι μελαγχολικά ετέλειωνε συνήθως η εορτή των.
Γιατί θυμούνταν που ήσαν πολυτονιστές κι αυτοί μία φορά
Και είχαν για καμάρι τη βιτσιά του δάσκαλου για το έψιλον περισπωμένη.
Και τώρα πώς εξέπεσαν, πώς έγιναν,
Να γράφουν και να ομιλούν βλαχοαγγλικά,
Βγαλμένοι, φευ και τρισαλί, από τον πο-λυ-το-νι-σμό.

(βλ. : http://periglwssio.blogspot.com/2005/12/2050.html )

Η ΚΑΤΑΛΗΞΙ:
Διαλύσαμε το πηγαδάκι με την μοιρασμένη εντύπωσι ότι υπάρχει ανάγκη αναδιατύπωσης του συγκεκριμένου ορισμού-ορισμών και για προσεκτικότερη παρουσίασι ανάλογων κειμένων. Ο προβληματισμένος συνάδελφος (φυσικός!) υπερθεμάτιζε υπέρ τού πολυτονικού και της ανάγκης επιστροφής του.
Εγώ, μειοψηφών, –ως συνήθως- αναφέρθηκα ακροθιγώς στην προσωπική μου προτίμησι για ΚΑΤΑΡΓΗΣΙ του προχειρότατου ισχύοντος ‘μονοτονικού’ και την ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΙ του.
Η πρότασί μου; Σε αδρές γραμμές:
Α΄. Ανακαίνισι του ΜΟΝΟΤΟΝΙΚΟΥ στη βάσι του ΦΥΣΙΚΟΥ ΤΟΝΟΥ. Αυτός ο φυσικός τόνος να ταυτιστή με τον γραμματικό (χωρίς τον προκρούστειο κανόνα των μονοσύλλαβων «άτονων» λέξεων κττ, που οδηγούν το ισχύον μονοτονικό στην αγκαλιά του ατονικού και, ίσως, την υιοθέτησι αποδομητικών οραμάτων (λατινοποίησι του αλφαβήτου κτό).
Β΄. Επαναφορά της ΔΑΣΕΙΑΣ με διακριτικό όμως τρόπο. Είναι «μισό γράμμα» για την λόγια γλωσσική μας παράδοσι, αδρανοποιημένο σύμβολο για την δημοτική γλωσσική προτίμησι της νεοελληνικής μας γλώσσας. Η άποψί μου; ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ!

[Βέβαια για τα άλλα ζητήματα (=προσωπικές επιλογές/απόψεις): Γ΄κλίσι ονομάτων, Υποτακτική και Τελικό Ν,
χρειάζεται κάτι παραπάνω από μια ακόμα …ανάρτησι.]