Ψάχνοντας στο αρχείο των αναρτήσεων
του ιστολογίου, πρόσεξα πως σε σχετικήμε την Επέτειο της Αλώσεως ανάρτησι,προ δεκαετίας, το καλλιτεχνικό/μουσικό
συμπλήρωμα του κειμένου (μία σύνθεσι
ξενόγλωσσου συγκροτήματος) αλιευμένο
απο το YouTube είχε διαγραφεί.
Καλή δικαιολογία για να περιορίσω την
αναφορά μου στην εφετινή 572η επέτειο
της αποφράδας 29ης Μαίου 1453 σε κάτι ήδη
γνωστό και ειπωμένο. Δράττομαι λοιπόν
της ευκαιρίας, που λένε, να βρώ σε άλλη
“έκδοσι” και να ξαναβάλω το συμπαθητικό
τραγούδι-οπτικοποιημένο βίντεο των άγνωστων αγγλόφωνων
Ευρω-ροκάδων. Τέλος, για τους αγγλικούς
στίχους του κομματιού σας παραπέμπω
πίσω στην παλιά ανάρτησι.
Άλλη φορά
(συν Θεώ) άλλα!
[Όσο για την
ευχή που προτάσσεται στον τίτλο του
εφετινού post, είναι, έτσι,
για ξορκίσουμε το δυστοπικό παρόν!]
Όπως και πέρυσι, και εφέτος στην Τήνο, όπως και οπουδήποτε
στην χώρα μας, χωρίς Λιτανεία στην Παναγία…
Αποφάσισαν και διέταξαν. Συστημικοί Επιστήμονες και Νεοταξίτες
Πολιτικοί. Όλοι για το καλό μας!
Εμείς κανονικά σε αυτήν την Εορτή της Κοιμήσεως, θά πρεπε (μαζί
με το Απολυτίκιο της Ημέρας) να βροντοφωνάζουμε το ΤΗι ΥΠΕΡΜΑΧΩι! (Το κάνουμε
νοερά ή και το σιγοψιθυρίζουμε.)
Και προσκυνώντας τον Τριαδικό Θεό μας, κάθε τέτοια μέρα παρακαλούμε
ιδιαιτέρως την Υπεραγία Θεοτόκο για την μητρική Μεσιτεία και την Χάρι της! Κι ας
είμαστε ανάξιοι ή ολιγόπιστοι!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑκαι
Η Παναγιά Μαζί μας!!
ΥΓ Την επιλογή για το …Ηλεκτρικό συγκρότημα (την ξέρετε
άλλωστε και απο άλλοτε), την καταλάβατε. Το γιατί το “Tear”; Όχι μόνο για την ποιητική
εισαγωγή με τον Ρίτσο. Ίσως και γιατι ομοιοκαταληκτεί με το “Fear”.
Electric Litany - Tear
TEAR
Lyrics
Άφησε με να 'ρθω μαζί σου.
Τι φεγγάρι απόψε! Είναι καλό το
φεγγάρι, - δε θα φαίνεται που άσπρισαν τα μαλλιά μου. Το φεγγάρι θα κάνει πάλι
χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις.
Άφησε με να 'ρθω μαζί σου.
Όταν έχει φεγγάρι, μεγαλώνουν οι
σκιές μες στο σπίτι, αόρατα χέρια τραβούν τις κουρτίνες, ένα δάχτυλο αχνό
γράφει στη σκόνη του πιάνου λησμονημένα λόγια - δε θέλω να τ' ακούσω.
Η παρακάτω μαρτυρία-ρεπορτάζ μιλάει για ένα ακόμη θαυμαστό
γεγονός απο τις πυρκαγιές. Και αυτό όχι από την Εύβοια. Από την Αττική
(Μαραθώνας). Και απ’ ό,τι φαίνεται, σ’ αυτήν την περίπτωσι δεν προηγήθηκε
καμμία λιτανεία…
[Εσείς δήτε το βίντεο. Εγώ θα μπορούσα να προσθέσω στην
ανάρτησι κάποιον εκκλησιαστικό ύμνο, αλλά θα κλείσω στην συνέχεια με ένα μουσικοποιητικό
σχόλιο, που προφανώς μου προέκυψε ως συνειρμός (εκκλησάκι, λιτανεία, πίστι κττ)…]
Νέο θαύμα!Το εκκλησάκι της Αγίας Τριάδος
N
Αναφορικώς με το εκκλησάκι, αυτό έχει το όνομα της Αγίας Τριάδος και
δεν είναι τυχαίο! Πρόκειται για ένα μοναστηριακό ξωκκλήσι, το οποίο ανήκει στην
Μητρόπολι Κηφισιάς. Και μπορεί να είναι ένα από τα εκατοντάδες μεταβυζαντινά
ανάλογα μνημεία, αλλά για εμάς εδώ στην Εύβοια έχει κάτι παραπάνω, αφού σύμφωνα
με γραπτές μαρτυρίες εκεί ασκήθηκε ο Άγιος Τιμόθεος Επίσκοπος Ευρίπου(1510 –
1590)!Αυτό το ταπεινό εκκλησάκι λοιπόν, το
πιθανότερο είναι να ταυτίζεται με το ιερό κτίσμα στο οποίο λειτουργούσε ο Άγιος
(πρίν ανοικοδομήσει την Μονή Πεντέλης, της οποίας υπήρξε και κτήτωρ), το αναφερόμενο στις πηγές ως «Αγία
Τριάδα του Νερού»!
Πρόκειται για το «Ναοί στο σχήμα τ’ ουρανού», δηλ. για τον
14ο Ψαλμό από το «Αξιον Εστί» (: από την 3η ενότητα των
«Παθών») του Οδυσσέα Ελύτη. Το συγκρότημα χρησιμοποίησε την απαγγελία τού
Νομπελίστα μας και την επένδυσε καταλλήλως μουσικά!
[ Και επειδή στο ομώνυμο κανάλι τους στο Youtube οι Electric Litanyμετέφρασαν αποσπασματικά το εν
λόγω μελοποιημένο ποίημα, αναδημοσιεύω όσο γίνεται πιστά (με κύρια φιλολογική παρέμβασί
μου, τα αποσιωπητικά στις παρενθέσεις) την εκεί δική τους παρουσίασι: ]
Electric
Litany.
Copenhagen
Street Demos.
(Recorded on
an iphone 9).
March 2015,
London.
- Voice-Poem: Odysseas Elytis (ΑξιονΕστι- Ναοιστοσχηματ'ουρανου) (Axion esti - Temples in the Shape of the
Sky)
Images: Bela Tar, Theo Angelopoulos
- Temples in the shape of the sky
and
beautiful girls
with the
grape in their teeth, you were right for us!
Birds on high
lifting the heaviness of our heart
the deep
azure that we loved!
They are
gone, they are gone.
July with
the bright shirt
and stony
August with its small uneven steps
They are
gone, they are gone
and deep
beneath the earth clouds gathered, throwing up black gravel
and
thunder, the rage of the dead
and slowly
moaning in the wind
they came
back with their chests
thrust out
fearsome statues of rock.
-
ΝΑΟΙ στο
σχήμα του ουρανού
και κορίτσια
ωραία
με το
σταφύλι στα δόντια που μας πρέπατε!
Πουλιά το
βάρος της καρδιάς μας ψηλά μηδενίζοντας
και πολύ
γαλάζιο που αγαπήσαμε!
Φύγανε
φύγανε
ο Ιούλιος με το φωτεινό πουκάμισο
και ο
Αύγουστος ο πέτρινος με τα μικρά του ανώμαλα σκαλιά.
Το ποίημα του Καβάφη είναι από τα Ανέκδοτα.
{Πέρυσι στο θερινό πρόγραμμα In-Country το είχαμε εντάξη στην εργασία "Καβάφης και Βυζάντιο" της μεταπτυχιακής φοιτήτριας Dr Martha Finn, όπου και παρουσιάστηκε καταλλήλως. Σχετίζεται όμως και με άλλες πιθανές θεματικές: Καβάφης και Ιστορία,Ο ελληνικός Καβάφης, Καβάφης ο Οικουμενικός Έλληνας κ.λ.π.}
Το τραγούδι The Fall Of Constantinople είναι από δεκαετίας σύνθεσι ενός όχι πολύ γνωστού Ολλανδο-αγγλικού συγκροτήματος με τον τίτλο H.E.R.R. (Αρχικά από το Heiliges Europa Römisches Reich). Το συγκρότημα αυτό της εναλλακτικής ρόκ που μουσικά είναι δύσκολο να ενταχθή σε κάποιο σταθερό είδος (το περιγράφουν ανάμεσα στα "neofolk", "minimalist", neoclassical και "martial" υπο-είδη της Ίντι ροκ σκηνής) μοιάζει σήμερα να είναι ανενεργό.
1.
Θεόφιλος Παλαιολόγος
Ο τελευταίος χρόνος είν’ αυτός. Ο τελευταίος των Γραικών
αυτοκρατόρων είν’ αυτός. Κι αλίμονον
τι θλιβερά που ομιλούν πλησίον του.
Εν τη απογνώσει του, εν τη οδύνη
ο Κυρ Θεόφιλος Παλαιολόγος
λέγει «Θέλω θανείν μάλλον ή ζην».
A Κυρ Θεόφιλε Παλαιολόγο,
πόσον καημό του γένους μας, και πόση εξάντλησι
(πόσην απηύδησιν από αδικίες και κατατρεγμό)
οι τραγικές σου πέντε λέξεις περιείχαν.
Κωνσταντίνος Καβάφης
(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)
Teofilo Paleologo
Ecco l’ ultimo anno. Ecco, anche lui l’ultimo
dei Greci imperatori. Ma ahime
che tristi parole si ascoltano attorno a lui.
Nella sua disperazione, nella sua pena
il Sire Teofilo Paleologo
dice: “Voglio morire piuttosto che vivere”
Oh, mio Sire Teofilo Paleologo,
quanto dolore della nostra stripe, e quanta spossatezza
(quanto disgusto da ingiustizie e da
persecuzione
quelle tue cinque tragiche parole contenevano.
Costantino Kavafis
(Traduzione: A.S.)
........................................................................................ 2
H.E.R.R.-The Fall of Constantinople
The Fall of Constantinople
The city is lost now; there's no time for sleeping
We're dying; we're falling; our women are weeping
The souls of our children, like bricks and like mortar
So helpless and broken, like lambs to the slaughter
Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
At the gates! At the gates!
The wardrums are pounding a rhythm divine
Our soldiers are marching for one final time
The rabble approaches, now sensing our fear
Barbarian conquest, of all we hold dear
[chorus]
By Mehmed and Ishak our city is torn
Their ships anchored fast off the coast of the Horn
Our warriors lie helpless, now covered in flies
'Neath ragged aggressors with greed in their eyes
[chorus]
We can't match the strength of the Janissaries
Anatolian justice, we're brought to our knees
Byzantine heroes, struck dumb with awe
And labouring under the Saracen claw
H.E.R.R.
(2005)
Και ΄σε ακόμα μία οπτικοποίησι απο το Γιουτιούμπι:
H.E.R.R. ~ The Fall Of Constantinople (The winter of Constantinople)
«Ανάστασις» ( “Anastasis”) τιτλοφορείται ένα μουσικό άλμπουμ που συνέθεσε το το αυστραλο-βρετανικό συγκρότημα Dead Can Dance, το 2012.
Πρόκειται για το όγδοο άλμπουμ, το οποίο εκδόθηκε 16 ολόκληρα χρόνια μετά το μέχρι τότε τελευταίο τους.
Φέρει τον ελληνόφωνο τίτλο "Anastasis", λεπτομέρεια που για πολλοστή φορά επιβεβαιώνει τις πολιτισμική επιδρασι του ελληνικού στοιχείου στα 2 βασικά μέλη του συγκροτήματος, τον μουσικό Brendan Perry, (βαρύτονο) και την Lisa Gerrard, (κοντράλτο). Σε πολλές συνθέσεις των 2 εξαιρετικών μουσικών είναι εμφανείς οι «επιρροές που έχουν από την Ελληνική μουσική (Αρχαία, Βυζαντινή και σύγχρονη) τόσο στις μελωδίες, όσο και στους ρυθμούς που παίζουν».
Αναρτούμε τα τρία πρώτα κομμάτια του άλμπουμ, “Children of the Sun”, “Anabasis”, “Agape”. Από αυτά αναδημοσιεύουμε και τους στίχους του πρώτου, μια και τα δύο επόμενα, με τους ελληνικής προελεύσεως τίτλους, είναι ορχηστρικά.
.............................
Dead Can Dance - Children Of The Sun.wmv
“Children of the Sun” (Lyrics)
We are ancient
As ancient as the sun
We came from the ocean
Once our ancestral home
So that one day
We could all return
To our birthright
The great celestial dome
We are the children of the sun
Our journey's just begun
Sunflowers in our hair
We are the children of the sun
There is room for everyone
Sunflowers in our hair
Throughout the ages
Of iron, bronze, and stone
We marvelled at the night sky
And what may lie beyond
We burned our frames
To the elemental ones
Made sacrifices
For beauty, peace and love
We are the children of the sun
Our kingdom will come
Sunflowers in our hair
We are the children of the sun
Our carnival's began
Our songs will fill the air
And you know it's time
To look for reasons why
Just reach up and touch the sky
To the heavens we will sing
We are the children of the sun
Our journey has begun
Are we older children
Come out at night
And even soulless
Great hunger in their eyes
Unaware of the beauty
That sleeps tonight
And all the queen's horses
And all the king's men
Will never put these children back
Together again
Faith, hope, our charities
Breathe slow, our enemies
We are the children of the sun
We are the children of the sun
Τί με έκανε να αναρτήσω απόψε το πρώτο δείγμα από την μουσική ιδιοφυΐα των Electric Litany; Φυσιολογική κατάληξι μετά από έναν Ηλεκτρικό Θησέα και ένα Ηλεκτρικό Μεθύσι, έτσι ώστε να τριτώση (: ο νόμος των …τριών!) το επίθετο;
Να είναι το ουσιαστικό στο όνομα του γκρούπ που λειτούργησε μέσα μου ως συνειρμός αμέσως μετά την αφιερωματική ανάρτησι στον Ντάλλα;
Όλα αυτά πιθανόν, και επιπλέον ότι έψαχνα αφορμή (ως συνήθως) για να τους παρουσιάσω. Δεν μπορώ να κρύψω πως οι Electric Litany με εντυπωσίασαν από την πρώτη στιγμή που τους γνώρισα! Μου άρεσαν και από το πρώτο τους Άλμπουμ "How To Be A Child And Win The War". Και ας γράφουν, Έλληνες κατά …το ήμισυ, αγγλικό στίχο. Η όλη τους παρουσία, αυτού του ελληνοσερβοβρετανικού συγκροτήματος που ιδρύθηκε πριν απο πέντε χρόνια και σφραγίζεται από την ηγετική φυσιογνωμία του τραγουδιστή και αρχιμουσικού τους, του Αλέξανδρου Μιάρη, μου φέρνει κάτι από Procol Harum, Doors, King Grimson, Cocteau Twins και πάνω απ’ όλα Joy Division (για να ξεκινήσω από τους παλιούς της Rock και του New Wave) ενώ από τους νεώτερους, μουσικά μοιάζουν κάπως και με τους Lanterna. Το είδος της μουσικής τους εστιάζει περισσότερο στο alternative Rock, αλλά η καταπληκτική ερμηνεία του Μιάρη (πέρα απο την, ας πούμε, σπαρακτική ιερατικότητά της) ακουμπάει κάπως και στην χροιά του Jim Morrison…
Κάτι τέτοια ,πάντως, άκουγα (και είχα κολλήση!) και πριν από 25-30 χρόνια…
• Ο Peter Gabriel, μεγάλο όνομα στο χώρο της Ρόκ δεκαετίας ’80 (γνωστός ως τραγουδιστής, συνθέτης και τραγουδοποιός των Genesis) το 1989 κυκλοφόρησε το άλμπουμ «Passion: Music for The Last Temptation of Christ». Ο Άγγλος αυτός μουσικός είχε συνθέση μεγαλοφυώς την μουσική επένδυσι του έργου του Μάρτιν Σκορτσέζε «Ο Τελευταίος Πειρασμός», έργο που βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του μεγάλου μας πεζογράφου Νίκου Καζαντζάκη και κυκλοφόρησε το 1988. • Για το πολυσυζητημένο φίλμ, όπως και για το εξ ίσου αμφιλεγόμενο λογοτέχνημα θα μιλήσουμε, Θεού θέλοντος, άλλη φορά. Σήμερα αναρτούμε στο ιστολόγιο τρία από τα πιο χαρακτηριστικά μουσικά κομμάτια του άλμπουμ του Πήτερ Γκάμπριελ που κυκλοφόρησε το 1989.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ :
Το παρόν ιστολόγιο αποτελεί μίαν ακόμη υλοποίηση του Καταστατικού τού Συλλόγου μας .
Ως διαδικτυακό ημερολόγιο – σημειωματάριο, ως γνωστόν, το ιστολόγιο αποτελεί γενικά χρησιμότατο μέσον επικοινωνίας . Εμείς επιπλέον εκτιμούμε πως και αυτό –εκτός της ιστοσελίδας- συνδυάζεται αποτελεσματικά με το παραδοσιακά προτιμώμενο ( και πράγματι μέχρι στιγμής αναγνωρισιμότερο και προσιτότερο) αυτών Έντυπο μέσον υπό την μορφή Περιοδικού.
Το Ιστολόγιο το βλέπουμε και ως ιστομπλοκάκι όπου αντανακλάται, δημοσιοποιείται ή και σχολιάζεται η δραστηριοποίηση του Συλλόγου, αλλά το οραματιζόμαστε και ως βήμα έκφρασης των μελών και φίλων τού Συλλόγου και των ενδιαφερόντων τους.
ΝΕΟΣ ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ =
Ιστολόγιο που διευθύνεται απο έναν ελεύθερο Έλληνα -κομματικά ανέντακτο, φυσικά - και αντιεξουσιαστή, λάτρη τού Ελληνικού Πολιτισμού νοούμενου στην διαχρονία και στην Οικουμενικότητά του. Αφιερωμένου θαυμαστή τού ήρωα Παλαμήδη, του αγίου Γρηγορίου τού Θεολόγου και του Ιωάννη Καποδίστρια. Το «μπλόγκ» είναι ελεύθερο βήμα για όλα τα μέλη και τους φίλους τού Πολιτιστικού-Αθλητικού Συλλόγου της Χαλκίδας «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ».
(κλπ βλ allblogs.gr)