«Τρανών Προγόνων Ιχνηλάτες»: του Αιθεροβάμονα. Περί Χρυσής Αυγής και αρχαιοελληνικών αξιών. Un articolo di Eterovamon con interesse storico-filologico; contro la “Chrisi Avghi”

Με το σημερινό του άρθρο ο φίλος και συνεργάτης μας Αιθεροβάμων στέκεται κριτικά απέναντι σε κάποιες συγκεκριμένες αρχαιοελληνικές αναφορές (κρυπτεία, ξενηλασία, μαίανδροι) που κατά καιρούς έχουν προβληθή από ιδεολόγους και υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής ως δείγματα πατριωτισμού και πίστης στις προγονικές αξίες. Ο τίτλος του άρθρου του είναι «Τρανών Προγόνων Ιχνηλάτες» και η επιλογή των εικόνων είναι του ίδιου.

...........................................................................

ΤΡΑΝΩΝ ΠΡΟΓΟΝΩΝ ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ

Φίλοι μου, έχετε ακούσει τον περιβόητο πια ύμνο της Χρυσής Αυγής; Ο πρώτος στίχος λέει: «-Τρανών προγόνων ιχνηλάτες…». 
Ιχνηλάτης είναι αυτός που ακολουθεί τα ίχνη κάποιων. 

Οι άνθρωποι αυτοί αυτοαποκαλούνται ιχνηλάτες των αρχαίων Ελλήνων. Αλήθεια, σκέφτηκαν ποτέ, πέρασε μέσα στα ξυρισμένα κρανία τους η ιδέα πως κάθε λαός, κάθε εποχή και κάθε πολιτισμός έχει και ΘΕΤΙΚΑ αλλά και ΑΡΝΗΤΙΚΑ στοιχεία; Σημασία δεν έχει να αντιγράφεις τυφλά και άκριτα τον πολιτισμό μια εποχής, αλλά να κρίνεις σωστά και να επιλέγεις τα θετικά στοιχεία , που μπορούν και πρέπει να ενσωματωθούν στο σύγχρονο μοντέλο πολιτισμού.
Μήπως, φαντάζονται αυτά τα άτομα πως οι αρχαίοι πρόγονοί μας ήταν τέλειοι και αψεγάδιαστοι; Μπορούμε να αποδείξουμε εύκολα το αντίθετο:

Η πασίγνωστη φράση: «- Πας μη Έλλην βάρβαρος», το βασικό σύνθημά τους , αν δεν είναι άκραία ρατσιστική, τι άλλο θα μπορούσε να είναι; Κάθε λαός έχει τον πολιτισμό του. Είτε μας αρέσει είτε όχι, οφείλουμε να τον σεβόμαστε, εφόσον θέλουμε να σέβονται και οι άλλοι τον δικό μας. Κάποιος κάποτε είχε πει: "-Η γαλλική γλώσσα είναι η γλώσσα των ανθρώπων, η ιταλική είναι η γλώσσα των αγγέλων, αλλά η αρχαία ελληνική είναι η γλώσσα των θεών". Είναι κι αυτή μία απάντηση στην κυρία Ρεπούση. Τι πρέπει να κάνουμε εμείς; Να μισούμε τις άλλες γλώσσες και να προβάλλουμε μόνο τη δική μας; Θα μιμηθούμε τη ναζιστική θεωρία για την ανωτέρα φυλή;

Η περίφημη σπαρτιατική ΚΡΥΠΤΕΙΑ ήταν ένας βάναυσος και εγκληματικός θεσμός. Οι Σπαρτιάτες από μικρή ηλικία εκπαιδεύονταν παράλληλα σε μεθόδους μυστικής εξόντωσης Ειλώτων τη νύχτα. Από την επόμενη μέρα προσποιούντο πως δεν ήξεραν τίποτε για την εξαφάνιση των θυμάτων τους.

 Και σήμερα κάποιοι έχουν το ασύμμετρο θράσος να διατυμπανίζουν δημόσια και ατιμωρητί πως δεν είναι εγκληματίες, αλλά ότι απλά εκπαιδεύουν πολλά παιδιά στη βάρβαρη αυτή ενέργεια;

Ξενηλασία: Οι αρχαίοι Σπαρτιάτες επίσης εφάρμοζαν και άλλη «πολιτισμένη» μέθοδο, την ΞΕΝΗΛΑΣΙΑ. Μέσα στη Σπάρτη δεν έμπαινε κανένας ξένος, ούτε ρουθούνι αλλοδαπού όπως λένε κάποιοι σημερινοί «ιχνηλάτες». Οι Σπαρτιάτες ήταν μόνο δεινοί πολεμιστές. Αυτό ήταν το πρότυπό τους για να επιβιώσουν, αφού ήταν μια φούχτα εισβολείς και κατακτητές της Λακωνικής γης. Δεν δημιούργησαν πολιτισμό, δεν ανέπτυξαν τις τέχνες, τα γράμματα, δεν γαλουχούσαν τα παιδιά τους με τα ιδεώδη του ηθικοπνευμα-τικού πολιτισμού και της Δημοκρατίας. Αποτελούσαν μια κολεκτίβα απόλυτα ελεγχόμενη από τους ισόβιους 5 έφορους. Μέσα σε ένα καθεστώς ολοκληρωτικό, χωρίς ατομικές ελευθερίες, ξενόφοβοι, εσωστρεφείς, δύσπιστοι, πνευματικά υπανάπτυκτοι, με σύμπλεγμα κατωτερότητας απέναντι στην λάμψη και την ανω- τερότητα της Αθήνας παρέμειναν ανεξέλικτοι μέχρι που έσβησαν. Τους αντιγράφουν και σ’ αυτό.

Το σύμβολο του Μαίανδρου:

Μία από τις ερμηνείες για την προέλευσή του είναι πως αποτελείται από δύο κομμάτια, που συμβολίζουν τις παλάμες μας. Η μία παλάμη από επάνω και η άλλη από κάτω με λυγισμένα τα δάκτυλα σχηματίζουν μία ανθρώπινη χειραψία: Είναι η χειραψία της ενότητας, της ανθρώπινης αλληλεγγύης, φιλίας και ειρήνης. Όμως, αυτό το υψηλό σύμβολο κατάντησε έμβλημα βίας, ρατσισμού, διακριτικό γνώρισμα παραβατικών και επικίνδυνα εγκληματικών όντων επάνω στις μπλούζες τους. Και καμαρώνει ο επιτελάρχης τους: « Αυτά είναι τα δικά μας λεβεντόπαιδα με τις μαύρες μπλούζες, με τον μαίανδρο και με τα αρχαία γράμματα».

Σίγουρα έχουμε πολλά θετικά στοιχεία μα αντιγράψουμε από τους ένδοξους προγόνους μας: Τα δημοκρατικά ιδεώδη, την αγάπη των αρχαίων Αθηναίων για τα γράμματα, τη Φιλοσοφία, τις τέχνες, το αγνό αθλητικό πνεύμα κ.α. Αυτά άνθισαν στη χώρα μας όταν στις άλλες χώρες ζούσαν βάρβαροι νομαδικοί λαοί, Οστρογότθοι, Βησιγότθοι, Ούννοι, οι Γαλάτες του Αστερίξ και του Οβελίξ, οι Ρωμαίοι, οι Αγγλοσάξωνες των σπηλαίων κ.α. Δεν μπορεί, όμως, κανείς να διατείνεται πως είναι Έλληνας, εάν δεν μιλάει σωστά τα Ελληνικά. Θυμηθείτε το περίφημο «Εγέρθητω».

Όμως, πώς μπορούμε να δεχτούμε σε μια Δημοκρατία την δουλεία; Είχαν και οι Αθηναίοι λερωμένη τη φωλιά τους.Οι δούλοι αφθονούσαν στην αρχαία Αθήνα, στο λίκνο της Δημοκρατίας. Ποιά ήταν η στάση των «δημοκρατικών» Αθηναίων απέναντι στους υποτιθέμενους συμμάχους τους; Ίδια και απαράλλαχτη με την στάση της Αμερικής μέσα στο ΝΑΤΟ. Η ίδια ιστορία συνεχίζεται αδιάκοπα. Οι ηγεμονίες βαπτίζονται ΣΥΜΜΑΧΙΕΣ από τους αρχαίους καιρούς μέχρι σήμερα. Ο επεκτατισμός μετονομάστηκε με διεθνή ορολογία ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΣ, ο οποίος εμπλούτισε το οπλοστάσιό του με τη μέθοδο της ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΔΙΕΙΣΔΥΣΗΣ. Απλά βάζουν στο χέρι την οικονομία μιας χώρας και την κάνουν χάντρα στο κομπολόϊ τους. Αλλοίμονο! Η εξέλιξη δεν σταματά ποτέ. Τα μεταλλαγμένα όπλα λέγονται Δ.Ν.Τ., ΛΟΜΠΥ, ΜΕΡΚΕΛ, ΟΜΠΑΜΑ, ΤΡΟΪΚΑ, ΜΕΓΑΛΟΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ, ΣΟΡΟΣ κ.λ.π. Η ηγεμονία στο μεγαλείο της.

Εν κατακλείδι, οι περιβόητοι ΙΧΝΗΛΑΤΕΣ των τρανών προγόνων στην πραγματικότητα είναι ιχνηλάτες του Αδόλφου Χίτλερ αντιγράφοντας από την ελληνική αρχαιότητα αυτά τα στοιχεία που συνάδουν με την όλη φιλοσοφία του Γ΄ Ράϊχ. Εμπρός γενναίοι ιχνηλάτες. Συνεχίστε να βαδίζετε στο δρόμο της αυτοκαταστροφής.
ΕΜΠΡΟΣ ΜΑΡΣ!

ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ (ΑΕΡΟΒΑΤΗΣ)

Νηφάλιο σχόλιο σε αγανακτισμένο πατριώτη ψηφοφόρο της Χρυσής Αυγής (Κι ένα οργισμένο αντισυμβατικό τραγούδι του Μηλιώκα).

Commento a un indignato (o arrabbiato) patriota elettore dell’ “Chrisi Avghi” (= “Alba Dorata”)
(Piu’ una canzone satirica di Miliokas)

Ένας φίλος προχθές στο Φέισμπουκ υποδέχθηκε την κοινοποίησι της ανάρτησης του Νέου Παλαμήδη υπο τον τίτλο «Οι Σειρήνες της Χρυσής Αυγής…» με το εξής, προφανώς ειρωνικό, σχόλιο: «Χαίρε, Δημοκράτες». Επειδή θεωρώ πως παρόμοια συναισθήματα –παράπλευρες εκδηλώσεις της κατανοούμενης εναντίον του συστήματος- οργής, μπορεί να εκφράζουν και άλλους αποδεδειγμένα αγανακτισμένους συμ-πατριώτες που προτίμησαν να ψηφίσουν στις χθεσινές Εκλογές τα ψηφοδέλτια της Χρυσής Αυγής, αναδημοσιεύω κι εδώ, αυτούσια την (άμεση εκεί στην «Φατσόβιβλο») απάντησί μου.
Για να μην παρεξηγούμαστε.

(@ ΧΧΧΧ),

Σε έναν ευαισθητοποιημένο δημοκρατικά πολίτη (για να μην αναφερθώ και στο χρέος των άξιου Έλληνα παιδαγωγού) το αίσθημα της ευθύνης δεν του επιτρέπει να σωπάση μπροστά σε παρόμοια φαινόμενα πολιτισμικής νόθευσης και κίβδηλων αξιών. 
Πολλώ μάλλον ένας αγωνιζόμενος να αξιωθή κάποτε μέσα στην φθαρτότητά του το όνομα χριστιανός ορθόδοξος, δεν επιτρέπει στον εαυτό του να είναι προσωπολάτρης ή να ερωτοτροπεί με τις αποχρώσεις του σκότους. 
Στενοχωριέμαι, λοιπόν, που ψεκάζεις με ειρωνεία το δικαίωμά μου να κρίνω, με το όποιο ποσοστό ευθυκρισίας διαθέτω, ένα θέμα που για μένα, όπως καταλαβαίνεις, είναι ζωτικό. Ζήτημα συνειδήσεως. 
Δεν χαρακτήρισα πρόσωπα στο σχόλιό μου. Ανθρώπινες συμπεριφορές και συγκεκριμένα ιδεολογίες. Αν αυτές οι στρατευμένες κοσμοθεωρίες τις οποίες πράγματι κατέκρινα, είναι, όπως ισχυρίζονται κάποιοι, πατριωτικές ή χριστιανικές, τότε χάνω εγώ τα κληρονομικά μου γνήσια κι αναγνωρισμένα δικαιώματα. 
Λυπάμαι, δεν πρόκειται να απεμπολήσω – ἐνόσω ζῶ καὶ ἀναπνέω καὶ σωφρονῶ - τα ιερά και όσιά μου. Κατανοώ την (επίτρεψέ μου να πώ: καθυστερημένη) οργή των εξαπατημένων και σε μεγάλο βαθμό προδομένων συμπατριωτών μας. Πρέπει όμως να στραφεί με ακρίβεια οδοστρωτήρα κατά δικαίων και αδίκων; 
Όπως δεν ήμουν αγανακτισμένος (και νόμιζα πως μοιραζόμουνα και μαζί σου αυτή την, ας την ‘πώ, αριστοκρατική στάσι), ως έγκαιρα συνειδητοποιημένος πατριώτης πολέμιος της Κατεστημένης Προδοσίας ή της Συνένοχης Ανικανότητας, έτσι και τώρα δεν είναι δυνατόν να προσποιηθώ τον οργισμένο ψηφοφόρο της κάθε χρυσοκάνθαρης αυγής. 
Ας μην δώσουμε άλλοθι στο ξενόφερτο κίνημα του εωσφορίζοντος Golden Dawn. Να μην πάμε μαζί τους. Ας αφήσουμε τις μικροδιαφορές μας στην άκρη και ας συμπαραταχθούμε ως πατριώτες κάτω από τα δικά μας Λάβαρα. Τό ‘χουμε! (Το ‘χουμε ξανακάνει με επιτυχία). 
Εκτός κι αν δεν πιστεύουμε στα ιστορικά θαύματα του Γένους μας. Αν φτύνουμε, όπως κι οι Άλλοι στα μνήματα των Ηρώων και των Αγίων μας. Εκτός κι αν κατάφεραν οι εχθροί μας να μας κάψουν τις φωτοστεφανωμένες ιστορικές μνήμες μας.

Επιμύθιο: 
Όπως με τον κόκκινη (βλ. κομμουνισμό) ή την λευκή αδελφότητα (βλ. σιωνιστικό καπιταλισμό), οφείλουμε να πολεμήσουμε –πάντα στο φώς- και την μαύρη ξενόφερτη Σειρήνα που φοράει υποκριτικά το προσωπείο της Αθηνάς ή –ήμαρτον!- της Παναγίας. 

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης

.................................

Και για λίγη εκτόνωσι, το τραγούδι του Μηλιώκα, που είναι μια αμφιλεγόμενου γούστου παρωδία σε ένα παραδοσιακό ελληνόφωνο (σε γκρεκάνικο) τραγούδι της Κάτω Ιταλίας με τον ανακατασκευασμένο τίτλο «Χαραμοφάης».
Φαντάζομαι πως εκφράζει κατ’ αναλογίαν το αντισυμβατικό ύφος πολλών αηδιασμένων με το πολιτικο-κοινωνικό σύστημα και αναγνωριζομένων ως «οργισμένων» της χθεσινής ιστορικής εκλογικής αναμέτρησης.

 

Χαραμοφάη 

Έχω θυμό μεγάλο, έχω τσατίλα, 

εγίνανε τα νεύρα μου τσατάλια, 

λες κι η ζωή επίτηδες το κάμνει 

και μου πετάει ομπρός μου κι ένα βλαμμένο, 

κι ένα βλαμμένο, κι ένα βλαμμένο (δίς). 

Του 'χωσε φράγκα ο γέρος να τονε σπουδάσει 

μα έμεινε ένα τούβλο, ένα κωθώνι, 

του πήρε κι ένα σπίτι κι ένα αμάξι, 

του βρήκε και δουλειά του παλιοφλώρου, 

του παλιοφλώρου, του παλιοφλώρου (δίς). 

Έπιασε μια καρέκλα και τα ξίνει 

δεν ξέρει πόσο κάμνουν δύο και δύο, 

μου πήρε και το ύφος του ξερόλα 

πώς να μην τρελαθώ με τον μαλάκα, 

με τον μαλάκα, με τον μαλάκα (δίς). 

Τις πιο πολλές φορές τονε λυπάμαι 

μα άνθρωπος είμαι κι εγώ, πόσο θ' αντέξω, 

κι αν τύχει και ζητήσει και τα ρέστα 

αλίμονό του τότε του χαραμοφάη, 

χαραμοφάη, χαραμοφάη (δίς). 

Του παλιοφλώρου, του παλιοφλώρου, 

με τον μαλάκα, με τον μαλάκα. 

Στίχοι: Γιάννης Μηλιώκας

Οι Σειρήνες της Χρυσής Αυγής (αναδημοσίευσι από Αντίβαρο) Le Sirene della “Chrisi Avghi” (Il partito filonazista “Alba d’ Oro”- vedi “Golden Dawn”)

Παραμονές των πιο κρίσιμων Εκλογών από τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (τουλάχιστον) και σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις, ένα σεβαστό ποσοστό του εκλογικού σώματος (και ιδιαίτερα η νεολαία), θα μαγευθή από τις Σειρήνες της Χρυσής Αυγής και θα ψηφίση τελικά το κατά βάθος αντεθνικής και αντιχριστιανικής ιδεολογίας αυτό κόμμα (στέλνοντάς το και μάλιστα ισχυρό στο Ελλαδικό Κοινοβούλιο). Για τον δεύτερο χαρακτηρισμό μας περιοριζόμαστε για αρχή να παραπέμψουμε στο παρακάτω βίντεο στο You Tube. Για τον πρώτο, σε ικανό ποσοστό μας εκφράζει πρόσφατο δημοσίευμα στο Αντίβαρο. Ευνόητο, λοιπόν, πως το αναδημοσιεύουμε πιστοί στην σολωμική γνώμη πως «Το Έθνος πρέπει να μάθει να θεωρεί εθνικό ό,τι είναι αληθινό ». Και με την ελπίδα να φωτίση ο Θεός τους Συνέλληνες αύριο και να επιλέξουν σωστά. Διαψεύδοντας τις Κασσάνδρες… 

...................................................

Οι Σειρήνες της Χρυσής Αυγής 

Μετά από πρόσφατες αναρτήσεις στο Αντίβαρο σχετικά με τη Χρυσή Αυγή, έλαβα πλειάδα επικριτικών σχολίων και ερωτήσεων με email, μέσω facebook, στο βίντεο του youtube, στα σχόλια των αναρτήσεων, σε ηλεκτρονικές λίστες κοκ. Δε με ξάφνιασε, διότι η επιρροή της εμφανίζεται να είναι μεγάλη σε όλες τις δημόσιες δημοσκοπήσεις, αλλά και στη σχετική έρευνα του Αντίβαρου, όπου βεβαιώνεται η πιθανότητα εισόδου της στη Βουλή. Ορισμένες όμως εξηγήσεις είναι απαραίτητες.

Οι Σειρήνες της Χρυσής Αυγής αποτελούν τη Δαμόκλειο Σπάθη των εκλογών. Είναι αμφίβολο αν μπορεί να θεωρηθεί πατριωτικό κόμμα. Πώς θα μπορούσε να θεωρηθεί όταν βρίθουν στα φυλλάδιά της μέχρι και σήμερα νεοναζιστικά σύμβολα όπως ο αγκυλωτός σταυρός; Όταν πλέκονται εγκώμια για τον Αδόλφο Χίτλερ και δραματικοί θρήνοι για το «μοιραίο 1945», όταν υμνείται ο Τσολάκογλου, όταν τραγουδιέται «η δόξα των SS», όταν παρομοιάζεται ο Χίτλερ με τον Λεωνίδα, όταν επιμελώς ποτέ δεν φρόντισε να τιμήσει τους Έλληνες νεκρούς στο Δίστομο, στα Καλάβρυτα, αλλά και όλους τους 500-800 χιλιάδες νεκρούς της Ναζιστικής κατοχής από την πείνα, επειδή ...οι θύτες ήταν ιδεολογικοί της πρόγονοι, τους οποίους σήμερα θαυμάζει και εκθειάζει. Πώς μπορεί να θεωρηθεί πατριωτικό ένα κόμμα, όταν αθωώνει τον ξένο κατακτητή του 1941-44 λόγω κοινής ιδεολογίας;

Υπάρχει βέβαια και ο λαϊκισμός περί Μνημονίου. Ο ίδιος ο κ. Μιχαλολιάκος υποστήριξε δημόσια (δείτε το βίντεο) ότι διέκοψε σχέσεις με το έως τότε Γερμανικό αδελφό (ιδεολογικά) κόμμα NDP, όταν αυτό διαφώνησε με το Μνημόνιο προς την Ελλάδα. Στο βίντεο αυτό μάλιστα χαρακτηρίζει το πρώτο μνημόνιο ως «ενίσχυση της Ελλάδας». Καταψήφισαν την «ενίσχυση» της Ελλάδας, και διέκοψε σχέσεις μαζί τους. Συνεπώς το πρώτο Μνημόνιο ήταν ενίσχυση της Ελλάδας, είναι θετική εξέλιξη. Δεν είναι «όχημα κατοχής». Βολεύει λοιπόν να υπάρχει η βοήθεια του Μνημονίου προς την Ελλάδα, βολεύει να το ψηφίζουν τα αδελφά κόμματα της Γερμανίας, ώστε μετά εν Ελλάδι να το καταγγέλουμε. Από τον ίδιο λαϊκισμό πάσχουν κι άλλοι πολιτικοί φορείς (η Δημ. Αριστερά με το Die Linke), δεν είναι πρωτοφανές δηλαδή. Όμως οι εν δυνάμει ψηφοφόροι τους πρέπει να το γνωρίζουν.


Επίσης, είναι γνωστό ότι οι ακραίες αντιδράσεις υποσκάπτουν αυτά τα οποία υποτίθεται ότι διεκδικεί κανείς. Όταν στις 25 Μαρτίου 2007 τα επιχειρήματα ενός αρραγούς μετώπου με αίτημα την απόσυρση του βιβλίου Ιστορίας της Στ’ Δημοτικού έπειθαν το σύνολο του πολιτικού φάσματος και εκείνες τις ημέρες μάλιστα η Ακαδημία Αθηνών έπαιρνε τη σκυτάλη της χιονοστιβάδας των αντιδράσεων, αφέτης και οργανωτής των οποίων ήταν το Αντίβαρο, όταν αυτό το αρραγές μέτωπο χτίστηκε οριζόντια από όλο το πολιτικό φάσμα πάνω στον θεμέλιο λίθο της πρωτοβουλίας του Αντίβαρου ακριβώς λόγω της ανεξαρτησίας και εύστοχης επιχειρηματολογίας στην καρδιά του ζητήματος, ερχόταν η Χρυσή Αυγή να κάψει βιβλία στις παρελάσεις της εθνικής επετείου, υπονομεύοντας και περιθωριοποιώντας τις αντιδράσεις για το βιβλίο• χαρίζοντας στους εθνομηδενιστές αφορμή και πολεμοφόδια για απαξίωση όλης της πρωτοβουλίας. Ευτυχώς η υπονόμευση δεν είχε διάρκεια και η πρώτη θριαμβευτική νίκη κατά του εθνομηδενισμού επετεύχθη λίγους μήνες αργότερα. Τέτοια παραδείγματα όμως ίσως έρθουν και στο μέλλον. Η Χρυσή Αυγή κάνει ζημία και στα θέματα τα οποία δήθεν υπεραμύνεται, λειτουργώντας αυτοκαταστροφικά και ως όχημα ψυχολογικής εκτόνωσης.

 Συνεπώς έχει πράγματι σημασία η ανάδειξη της νεοναζιστικής ιδεολογικής χροιάς της ΧΑ. Όσο για το λαθρομεταναστευτικό, είναι διπλά θλιβερό ότι η παταγώδης αποτυχία του πολιτικού συστήματος να αντιμετωπίσει στοιχειωδώς ένα υπαρκτό, πρακτικό και κρίσιμο πρόβλημα επιβίωσης, οδηγεί ένα ευαισθητοποιημένο τμήμα της κοινωνίας στο να στηρίζει έναν σχηματισμό ο οποίος προωθεί λύσεις «συμμοριών» και βίας. Είναι πράγματι, αδήριτη η ανάγκη να εισέλθει το λαθρομεταναστευτικό στην καθημερινή πολιτική ατζέντα και να βρεθούν άμεσα λύσεις. Λύσεις και θεραπείες μόνιμες. Όχι προεκλογικά πυροτεχνήματα και παυσίπονα. Δεν είναι απαραίτητο όμως αυτήν την ατζέντα να την εκφράζουν δημοσίως οι ιδεολογικοί απόγονοι του Χίτλερ.

Διότι το να εισέλθει ένα τέτοιο κόμμα στην Βουλή, με υπόβαθρο μη γνωστό εν αρχή σε πολλούς από τους ψηφοφόρους, δημιουργεί ένα ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ, ξεπερνά κάποιο φράγμα αντίστασης απέναντι στον Νόμο υποκαθιστώντας την Ισχύ του Νόμου με την Ισχύ της ωμής Βίας με απατηλή προσδοκία να αναδιοργανωθεί από το μηδέν η κοινωνία. Όταν συντελείται το ένα βήμα προς τα άκρα, το επόμενο είναι εξίσου εύκολο, ιδίως την στιγμή που το παρόν αστικό σύστημα αδυνατεί να προσφέρει το κατάλληλο ανάχωμα σε φλογερά ζητήματα όπως το μεταναστευτικό.Την στιγμή λοιπόν που καταρρέει αυτό το μεταπολιτευτικό οικοδόμημα, γκρεμίζεται μαζί του και το κομματικό. Τα κόμματα, εκφραστές κοινωνικών αιτημάτων, αδυνατούν πλέον να εκφράσουν τα ταξικά συμφέροντα, αλλά γενικά μάλλον τα οποιαδήποτε συμφέροντα. Επιπρόσθετα, έχουν χάσει και σε δύο ομάδες του πληθυσμού, αριθμητικά σημαντικότατες, τα ερείσματά τους. Την νέα γενιά και τις ανοργάνωτες μάζες. Οι πλειοψηφίες αυτές που έως τώρα μισοκοιμούνταν κάτω από την αιγίδα των κομμάτων, είναι πιο ορατός από ποτέ ο κίνδυνος να μεταμορφωθούν σε μία μοναδικά μεγάλη άμορφη μάζα έξαλλων ατόμων που να απαξιώνουν όλους τους φορείς.

Η μετατροπή όμως του λαού σε όχλο δεν είναι ούτε πρωτόγνωρη ούτε χωρίς ιστορικές αναλογίες. Η Ιστορία διδάσκει ότι στην Δημοκρατία της Βαϊμάρης όταν ανέβαινε η δυναμική του NSDAP, λίγοι από τους Γερμανούς έδωσαν εξαρχής την πρέπουσα σημασία (όπως καλή η ώρα τώρα με την ΧΑ). Άρχισαν όμως να δίνουν την πρέπουσα σημασία όταν επιδόθηκε σε ακραία βίαιες πράξεις. Το «περίεργο» όμως ήταν ότι αυτές οι βίαιες πράξεις, τους έφεραν πιο κοντά στο Κόμμα, διότι ήταν η ενόραση των πράξεων που ήθελαν και οι ίδιοι να επιδοθούν έναντι στον καταρρέοντα τρόπο ζωής της αστικής τάξεως.

Δεν είναι καθόλου απίθανο από την άλλα, εάν το παγκόσμιο σύστημα συνεχίσει να καταγράφει αυτήν την δειλή «απο - παγκοσμιοποιητική» ροπή, πολλοί από τους διανοουμένους, δημοσιογράφους, γνωμηγήτορεςκ.α. , που βρέθηκαν εκτός συστήματος να υπερθεματίσουν και να καθοδηγήσουν εμμέσως την κοινωνία στη σφαίρα των ακραίων πολιτικών σχηματισμών, ένεκα του γεγονότος ότι θα δουν με ικανοποίηση ένα σύστημα που μίσησαν να συνθλίβεται. Στο τέλος δε της δημοκρατίας της Βαϊμάρης το κοινωνιολογικό φαινόμενο αυτό απεκλήθη ως η «Συμμαχία του Όχλου με την Ελίτ».

 Είναι αδιανόητο λοιπόν να μην καταγραφεί ευθύς εξαρχής η ανοδική πορεία κομμάτων που διόλου πρεσβεύουν την εθνικιστική Ιδεολογία, αλλά την οργάνωση της κοινωνίας με ολοκληρωτικό τρόπο για να μεταλλάξουν την «υπόσταση του ανθρώπου». Τα σπέρματα της ολοκληρωτικής Ιδεολογίας επ’ ουδενί δεν πρέπει να υποτιμηθούν σε μία μάζα ενός εκατομμυρίου που παραπαίει μέσα στο αισχρό αίσθημα της ανεργίας. Άλλωστε είναι γνωστό ότι τα τύμπανα του πολέμου αρχίζουν να χτυπάνε όταν η μεσαία τάξη καταρρέει. Έτυχε στην Ελλάδα να αποτελέσει το κοινωνικό εργαστήριο του μέλλοντος της Δύσης…

 Posted in Antibaro (10/04/2012 - 20:36)