Καλό μήνα! Με μεταφραστικές απόπειρες σε λογοτεχνικά κείμενα δύο φίλων Ιταλών. Tentativi di traduzione a testi letterari di due amici italiani

Κείμενα εντελώς πρόσφατα, που ασπαίρουν. Από Ιταλία. Ενός φίλου και μιας φίλης με λογοτεχνικά ενδιαφέροντα. Δημοσιευμένα χθές, στο ίδιο ιστολόγιο. Κείμενα δυο, ένα πεζό κι ένα ποίημα, χωρίς εκδοτικές φιλοδοξίες. Φωνές/κραυγές ανθρώπων σαν άπλωμα χεριών μέσω του διαδικτύου. 

Γυρίζοντας το πληκτρολόγιο στα ελληνικά, είπα να τα βάλω σε λέξεις με τη δική μας μουσική. Όχι χωρίς φόβο και τρόμο… 

 1. Πεζό

Δεν φοβάμαι Io non ho paura

Υπάρχουν κάτι μέρες που νιώθεις σχεδόν αθάνατη. Τίποτα δεν φαίνεται να σε φοβίζει, ενώ στην πραγματικότητα τα πάντα σε τρομάζουν.Ci sono certi  giorni in cui ti senti quasi immortale. Niente sembra farti paura quando in realtà tutto ti spaventa.
Μέρες μιας ομορφιάς εξοργιστικής, που άμα τις σκέφτεσαι αισθάνεσαι ακόμα τ’ άρωμά τους. Giorni di una bellezza esasperante, che a pensarli ne senti ancora il profumo.
Στιγμές που μοιάζουν να λαμπυρίζουν, διαλείποντα φώτα, χρυσός και προσποίησι όπως λέξεις-πενταπόσταγμα νέκταρος. Momenti che sembrano brillare, luci ad intermittenza, oro e finzione come parole che colano nettare.
Ούτε και η καταιγίδα-σεισμός-τρύπιο λάστιχο-έκτακτη καταβολή φόρου-γυναικολόγος μπορεί να το καταστρέψη. Nemmeno il temporale-terremoto-gomma bucata-calcolo imu-ginecologo potrà rovinarlo.
Φέρω εντός μου την απουσία, την απλή ανάμνησι αρχαίων φημών που  περικλείανε ελπίδες. Porto con me l’assenza, il semplice ricordo di antichi rumori che racchiudevano speranze.
Μου λείπουν εκείνες οι στιγμές όπου μου έφτανε ένα χαμόγελο και δεν σε φοβόμουν. Mi mancano quei momenti nei quali mi bastava un sorriso e non avevo paura di te.

IriSilvi (Posted on 29 maggio 2012)

[Μετάφρασι: Αλέξανδρος Σελλενίδης]

2. Ποίημα

Nel mio cielo al crepuscolo 

Posted on 30 maggio 2012

Nel mio cielo al crepuscolo
sottile canto,
rughe,
solchi del passato.
Come viandante non m’ aspetto terra
innanzi a me.
E tutto è in dono.
Siedo adesso in me nell’ attesa
e soffia leggero il buio della notte.
Nell’ assenza,
cerco il silenzio.
C’ è ancora voglia
e seme di futuro
S’ accende il tempo
sul vento dei desideri.
ed è veglia.

Walter Saccà

Στον ουρανό μου κατά το λυκόφως

Στον ουρανό μου κατά το λυκόφως

λεπτό μελώδημα,
ρυτίδες,
αυλακιές παρελθόντος.
Σαν οδοιπόρος δεν περιμένω γή
μπροστά μου.
Και είναι όλα ως δωρεά.
Βρίσκομαι τώρα εντός μου στην αναμονή
και φυσά ελαφρύ το σκοτάδι της νύκτας.
Στην απουσία,
αναζητώ την σιωπή.
Υπάρχει ακόμα πεθυμιά
και σπέρμα του μέλλοντος.
Ανάβει ο χρόνος
στον άνεμο των επιθυμιών.

Και είναι αγρύπνια. 

Walter Saccà

Μετάφρασι: Αλέξανδρος Σελλενίδης Traduzione di Alexandros Sellenides

ΟΥΝΓΚΑΡΕΤΤΙ και ΚΟΥΑΖΙΜΟΝΤΟ: Ένα & ένα ποιήματα (μεταφράσεις) +1 βίντεο των U2. UNGARETTI E QUASIMODO: Trad. in greco di (1+1) poesie; +1 video dei U2

UNGARETTI E QUASIMODO: Traduzioni in greco di due (1+1) poesie loro; + 1 video dei U2
ΟΥΝΓΚΑΡΕΤΤΙ και ΚΟΥΑΖΙΜΟΝΤΟ: Ένα και ένα ποιήματα (αδημοσίευτες μεταφράσεις) + 1 μουσικό βίντεο των U2

Η σκοτεινή πλευρά της επικαιρότητας μοιάζει να έχει πλήξη θανάσιμα το εορταστικό πνεύμα των ημερών μας, αλλά εμείς θα επιχειρήσουμε ένα μουσικο-ποιητικό διάλειμμα.
Για τις δύο μεγάλες ποιητικές φωνές της σύγχρονης Ιταλίας, τον Τζιουζέππε Ουνγκαρέττι και τον Σαλβατόρε Κουαζίμοντο (αυτόν ειδικά, από το 1982 συνεχίζουμε να τον διαβάζουμε και αμετανόητοι να τον μεταφράζουμε) θα μιλήσουμε μια άλλη φορά. [Ο χρόνος δεν μας επέτρεψε να τους τιμήσουμε με αφιερώματα αντάξιά τους κατά την διάρκεια του λήγοντος έτους, οπότε και θα έπρεπε εορτάσουμε επετειακά καί τα 120 χρόνια της γέννησης του ενός στην καβαφική Αλεξάνδρεια καί τα σαραντάχρονα στην μνήμη του άλλου, του αυτοεξόριστου τέκνου της πολυαγαπημένης του σικελικής γής.]
Για το φαινόμενο των άλλων παιδιών (που με την χαρισματική φωνή του Bono και τον χαρακτηριστικό ήχο του Edge, μπήκαν μέσα στην νεανική καρδιά μας την δεκαετία του 80) από την Ιρλανδία, και γι’ αυτό έχει ο Θεός!

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Δεν έχω όρεξι
να καταδυθώ
σε ένα κουβάρι
από δρόμους

Έχω τόση
κούρασι
στους ώμους

Αφήστε με έτσι
όπως ένα
πράγμα
παραπεταμένο
σε μια
γωνιά
και ξεχασμένο

Εδώ
δεν φτάνει
τίποτ’ άλλο
παρά η γλυκιά θαλπωρή

Κάθομαι
με τα τέσσερα
κλωθογυρίσματα
του καπνού
που θρώσκει απ’ την χόβολη


Giuseppe Ungaretti, (Titolo della poesia: NATALE)


Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΤΩΝ ΝΕΓΡΩΝ ΣΤΟ ΧΑΡΛΕΜ

Η εκκλησία των νέγρων στο Χάρλεμ
είναι στον α΄ όροφο ενός σπιτιού και μοιάζει
με ατελιέ. Που μπαίνεις για να κοιτάξης
για κανα φετίχ ή ένα σουβενίρ προσκυνητού.
Ο χώρος έχει και μια άγια τράπεζα διακοσμημένη
όπως κάτι γλυκά που κάνουμε στον Νότο με εκείνες κεί
τις στρογγυλές τις κίτρινες, γαλάζιες και κόκκινες κηλίδες.
Ο Ιερέας προσεύχεται σιωπηρά
με μάτια λευκά οι με μαύρο το δέρμα κοπέλες
που θα πέσουν σε έκστασι
εναγωνίως για το Θεό των χριστιανών. Μία, δύο,
διαπερασμένες απ’ τ’ αόρατο φύσημα ορχούνται
με κινήσεις απόκρημνες, στρέφονται σ’ ανατολή, σε δύση
νόμιμες εσταυρωμένες, νικήτριες και νικημένες,
οπλισμένες με την ξεκορμισμένη ψυχή τους.
Οι θεόληπτες μαινάδες πιάνουν το τραγούδι: ο Θεός τις προσέχει
από σύννεφα μπαρόκ μέσα στο άρωμα κεριών ανθρωπίνων
που ανάβουν και καίγονται από ελπίδες και πόνο.

Σαλβατόρε Κουαζίμοντο,
(Dare e avere, 1966)














Μετάφρασι: Αλέξανδρος ΣΟΪΛΕΜΕΖΗΣ


U2 - I Believe In Father Christmas [(RED)WIRE campaign
continua...