Για το «Σύμφωνο Συμβίωσης»: το πρόσφατο κείμενο του Μητροπολίτου Μεσογαίας Νικολάου και η σημερινή επιστολή των 20 Ιερών Μονών του Αγίου Όρους. (Αναδημοσιεύσεις). Patto di convivenza: l’ intervento del Metropolita Mesogeas Nikolaos e la lettera odierna dei monasteri del Monte Athos. (ripubblicazioni)

Ο Μεσογαίας Νικόλαος για το Σύμφωνο Συμβίωσης

Για άλλη μια φορά, λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, μάλιστα με την μορφή του κατεπείγοντος, επιχειρείται η ψήφιση ενός νομοσχεδίου παντελώς ξένου προς τα επικρατούντα ήθη, εντελώς ασυμβίβαστου προς την κοινή λογική, ιδιαίτερα προκλητικού για τον θεσμό της οικογένειας και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. 

Ο σεβασμός στον κάθε άνθρωπο και τα βασικά δικαιώματά του είναι οφειλή των δημοκρατικών και πολιτισμένων κοινωνιών. Η συμπάθεια σε όποιον δυστυχεί μέσα στην ασάφεια της ταυτότητας του φύλου του είναι ουσιώδης έκφραση της γνήσιας εκκλησιαστικής αγάπης και αντίληψης. 
Κάθε όμως προσπάθεια νομιμοποίησης ή πολύ περισσότερο θεσμοθέτησης αντίθετων με την φύση επιλογών που προσβάλλουν την ανθρώπινη οντολογία, που υποτάσσουν εγωιστικά την ιερότητα της αναπαραγωγής στην ηδονική παθολογία των σεξουαλικών ορμών, και τα απαράγραπτα χρηστά ήθη στον αλόγιστο εγωισμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων αποτελεί αθέμιτη παρανομία που εκδικείται τον άνθρωπο και καταλύει την κοινωνία. 

 Ελπίζουμε ότι αυτοί που είναι εντεταλμένοι να νομοθετούν και να εκφράζουν το λαϊκό αίσθημα θα ακούσουν την υπαρξιακή ανάσα του λαού που τους έδωσε την ψήφο του και δεν θα προσβάλουν το τίμιο κομμάτι του ασεβώντας στην αξιοπρέπειά του και τα χρηστά ήθη. 
Καμία κομματική πειθαρχία δεν επιτρέπεται να πνίξει την τίμια βουλευτική συνείδηση. Καμία Ευρωπαϊκή οδηγία δεν μπορεί βίαια να ασελγήσει στο ιερό σώμα της παράδοσης και της ιστορίας μας. Κανένα Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων δεν μπορεί να τιμωρήσει τη λογική, το ήθος, τον αυτοσεβασμό και την οικογενειακή ιερότητα. 
 Όταν η προσωπική δυστυχία από ανομία γίνεται απαιτητικό δικαίωμα, στη συνέχεια εξελίσσεται σε πανίσχυρο lobby, έπειτα σε παγκόσμια μόδα και καταλήγει σε διεθνή νομιμοποίηση και θεσμοθέτηση, τότε η πραγματική απειλή δεν είναι το ψέμα της λεγόμενης «ομοφοβίας», αλλά το παραλήρημα της άκριτης ομομανίας. 

 Ίσως μια ποιμαντική διαχείρισης της ιερής παρακαταθήκης του φύλου να αποτελούσε την δύσκολη αλλά ευλογημένη εναλλακτική πρόταση στην επιχειρούμενη νομική θεσμοθέτηση. Η Εκκλησία έχει πολλούς λόγους να καταδικάζει την εκτροπή, έχει όμως πολύ περισσότερους και πλούσια διδασκαλία για να αγκαλιάζει τους ανθρώπους και να την μετατρέπει σε θεραπευτική επιστροφή. Ίσως και η πολιτεία να έχει τους δικούς της λόγους να νομιμοποιεί την εκτροπή, έχει όμως πολύ περισσότερους για να την αποτρέψει. 
Ίσως πάλι να είναι καιρός να αποσυρθεί το σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης και από τα ετερόφυλα ζευγάρια. Από εκεί άρχισε το κακό. Όσο για τα ομόφυλα άτομα, ο δρόμος είναι ένας∙ για όλους η υπομονή και για κάποιους η μετάνοια. 
Η δε κοινωνία μας, για να μπορέσει να αυτοσυντηρηθεί, χρειάζεται ταπεινή στροφή στον Θεό, πίστη, τόλμη και σοφία 
και λίγη εξυπνάδα...

Ο μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος.
Πηγή
(ΣΗΜ. Οι υπογραμμίσεις δικές μας)
..........................................................................

 Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΩΝ Ι.ΜΟΝΩΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

Ἐξοχώτατε κύριε Ὑπουργέ,
Διά τοῦ παρόντος ἱεροκοινοσφραγίστου ἠμῶν γράμματος ἔχομεν τὴν τιμὴν νὰ ὑποβάλωμεν τὰς εὐχᾶς τῆς καθ΄ ἠμᾶς Ἱερᾶς Κοινότητος ἐπὶ ταῖς ἐπικειμέναις ἐορταῖς τῶν Χριστουγέννων καὶ τοῦ νέου ἔτους.

Πληροφορηθέντες τὴν πρωτοβουλίαν τῆς Κυβερνήσεως περὶ τῆς νομοθετήσεως τοῦ συμφώνου συμβιώσεως, μὲ διακηρυσσόμενον στόχον τὴν ἰσότητα καὶ τὴν προάσπισιν τῶν ἀτομικῶν ἐλευθεριῶν, ἐπιθυμοῦμεν ὅπως Σᾶς μεταφέρομεν τὴν ἀνησυχίαν τοῦ Ἁγίου Ὅρους διὰ τὴν ἀπειλουμένην ἐκτροπὴν (διὰ νόμου πλέον) ἀπὸ τὰς ἀρχὰς καὶ ἀξίας ποὺ συνιστοῦν... τὴν ταυτότητα καὶ τὰς ρίζας τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως καὶ τοῦ πολιτισμοῦ μας.
Ὡς Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί, σεβόμεθα βαθύτατα τὰς προσωπικᾶς ἐπιλογὰς τοῦ κάθε ἀνθρώπου, καὶ τὸ δικαίωμά του νὰ θέτη τὸν ἑαυτόν του εἴτε ἐντὸς εἴτε ἐκτός τῆς Ἐκκλησίας, διότι πιστεύομε ὅτι κανεὶς δὲν ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ παραβιάζη τὸ θεόσδοτον ἀγαθόν τῆς ἐλευθερίας τοῦ ἀτόμου. Ὡστόσο εἶναι σαφῶς ξένον πρὸς τὰ ἤθη τοῦ λαοῦ μας καὶ ἰδιαιτέρως προκλητικὸν πρὸς τὴν ἑλληνικὴν κοινωνίαν, νὰ ἀφήνεται νὰ ἐννοηθῆ ὅτι τὸ «ὁμόφυλον ζεῦγος» εἶναι δυνατὸν νὰ θεωρῆται ὡς οἰκογένεια, μὲ ὄλας τὰς ἐντεῦθεν νομικᾶς καὶ κοινωνικᾶς συνεπείας, ὡς ἡ υἱοθεσία τέκνων κλπ.
Παρακαλοῦμεν θερμῶς νὰ λάβητε ὑπ΄ ὄψιν τὰ ἀνωτέρω ὡς φωνὴν ἀγωνίας καὶ εἰλικρινοῦς ἐνδιαφέροντος διὰ τὴν πορείαν αὐτοῦ τοῦ Τόπου, τὴν τύχην τοῦ ὁποίου ἐνεπιστεύθη ὁ ἑλληνικὸς λαὸς εἰς τὴν ὑμετέραν Κυβέρνησιν, καὶ νὰ μὴ προχωρήσετε εἰς τὴν ψήφισιν τοῦ ἐν λόγω νομοσχεδίου, παραμονὰς μάλιστα τῆς μεγάλης ἑορτῆς τῶν Χριστουγέννων. Ἴσως μία πρὸς ὥρας ἀπόσυρσίς του, θὰ ἔδιδε τὸν ἀπαιτούμενον χρόνον διὰ τὴν ἐνδελεχῆ διαβούλευσίν του καὶ τὴν δυνατότητα νὰ ἐκφρασθῆ ἐπαρκῶς ἡ βούλησις τοῦ ἐντίμου ἑλληνικοῦ λαοῦ διὰ τόσον σοβαρὰ θέματα, ὡς ὁ θεσμὸς τῆς οἰκογενείας.

Ἡ ἀνωτέρω θερμὴ παράκλησις τῶν πατέρων τοῦ Ἁγίου Ὅρους διαβιβάζεται καὶ εἰς ὅλα τὰ κόμματα καὶ τοὺς βουλευτάς τῆς Βουλῆς τῶν Ἑλλήνων, μὲ τὴν προσδοκίαν νὰ συμβάλουν, ἐντὸς τῶν δυνατοτήτων των, εἰς τὴν ἀποτροπὴν τῆς «ἐπείγουσας» ταύτης νομοθετήσεως.

Ἐπὶ τούτοις, εὐχόμενοι ὁλοθύμως ὁ ἐνανθρωπήσας Θεὸς χαρίσαι Ὑμὶν εἰρήνην καὶ γαλήνην, εἰς δὲ τὸ ἔργον Ὑμῶν βοήθειαν καὶ ἐνίσχυσιν,

διατελοῦμεν μετὰ τιμῆς 

Ἅπαντες οἱ ἐν τῇ κοινῇ Συνάξει Ἀντιπρόσωποι καὶ Προϊστάμενοι τῶν εἴκοσιν Ἱερῶν Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὅρους Ἄθω.

Πηγή

Η Εγκύκλιος του Μητροπολίτη Μεσογαίας Νικολάου- ύστατη έκκλησι για αφύπνισι, αγωνιστικότητα και αποφυγή Χρεοκοπίας της Εθνικής μας Συνείδησης

Κάτι από το εθναρχικό πνεύμα του μεγάλου απόντος των ημερών μας, του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου, έχει η πρόσφατη εγκύκλιος που εξέδωσε ο Σεβασμιώτατατος Μητροπολίτης Νικόλαος για τους πιστούς της Μητροπόλεώς του και όχι μόνον. Ο ιεράρχης, γνώριμος στο ιστολόγιό μας και από παλαιότερα, μιλάει επ’ ευκαιρία των δραματικών εξελίξεων στα οικονομικά της χώρας μας για όλους και για όλα.
Για την ανησυχητική κατάπτωσι του ηθικού του λαού μας, για τον παγκόσμιο διασυρμό της Ελλάδας, για την ευθύνη και (εμμέσως) την ανικανότητα των πολιτικών, για την ευθύνη της ίδιας της Εκκλησίας (εννοείται του κλήρου), αλλά και αυτού του λαού.
Τελικά, με μια επίκλησι στην εθνική μας αξιοπρέπεια, ο Σεβ. Νικόλαος απευθύνει πρόσκλησι σε εγρήγορσι μέσα από μια προσωπική αυτοκριτική, αλλά και, ταυτόχρονα, σε ατομική και συλλογική αγωνιστική ενεργοποίησι, σε μια ειρηνική επανάστασι!
Πολύ θα θέλαμε να είχαμε μια παρόμοια εγκύκλιο και από άλλους επισκόπους της Εκκλησίας μας, αλλά και από τον ποιμενάρχη της περιοχής μας. Εν αναμονή, αναδημοσιεύουμε αυτήν του Μεσογαίας.



ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ
ΙΕΡΑ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΣ ΜΕΣΟΓΑΙΑΣ & ΛΑΥΡΕΩΤΙΚΗΣ
Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ
Σπάτα, Oκτώβριος 2011

Προς τους ευσεβείς χριστιανούς της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως

Αγαπητοί μου αδελφοί,
Η χάρις και η ευλογία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού εύχομαι να σκεπάζει όλους σας, την κοινωνία, το έθνος και την Εκκλησία μας.

Σκέφθηκα πολύ για να συντάξω αυτή την εγκύκλιο και να την απευθύνω στην αγάπη σας. Μέχρι την τελευταία στιγμή δεν ήμουν σίγουρος αν έπρεπε να το κάνω. Τις τελευταίες όμως μέρες, μέσα στην κατάσταση του γενικευμένου πανικού που επικρατεί στην πατρίδα μας, των σπασμωδικών αποφάσεων των υπευθύνων διαχειριστών της ζωής και του μέλλοντός μας, την επαναλαμβανόμενη εναλλαγή υποσχέσεων και διαψεύσεων που έχουν τραυματίσει το ηθικό και την αξιοπρέπεια μας, τον καταιγισμό των χωρίς τέλος φορολογικών επιβαρύνσεων, δέχθηκα σωρεία τηλεφωνημάτων και μηνυμάτων πολιτών της περιοχής μας που ζητούν απεγνωσμένα μία παρέμβαση και κάποια συμπαράσταση στο οικονομικό τους αδιέξοδο και δράμα. Οι μισθοί και οι συντάξεις περικόπηκαν, αρκετοί απολύθηκαν, οι άνεργοι πληθύνονται, πολλοί στέγνωσαν οικονομικά. Και ξαφνικά μας ζητείται απειλητικά και εκβιαστικά να πληρώσουμε, επί πλέον φόρο για το σπίτι που μένουμε σαν να είναι το κράτος πλέον φτωχότερο από τους φτωχούς. Φτάσαμε, αντί τα έξοδά μας να γίνονται για το φαγητό, το σπίτι και τις ανάγκες μας, ό,τι ξοδεύουμε να πηγαίνει σε δύο φοβερές λέξεις: σε φόρους και σε χρέη.

Δεν είναι δύσκολο να αντιληφθεί κανείς το αίσθημα πνιγμού που διακατέχει ίσως και την πλειοψηφία των συμπολιτών μας, σίγουρα και αρκετούς από μας. Ποιός μπορούσε να φαντασθεί ότι ο υπέροχος και υπερήφανος λαός μας θα έφτανε σε αυτό το κατάντημα; Να έχει δώσει και την τελευταία σταγόνα του ιδρώτα του, του κόπου του, της αξίας του, και παρά ταύτα να έχουμε ως λαός διασυρθεί παγκοσμίως; και τώρα χωρίς καμμία ελπίδα και εγγύηση να διεκδικεί το κράτος μας πιεστικά τα δάκρυα και το αίμα μας;

Είναι αυτονόητο ότι δεν αντέχουμε άλλο. Δεν είναι υπερβολή αυτό. Πρέπει όμως να το πούμε. Να το φωνάξουμε στα αυτιά των αρμοδίων: «Ως εδώ! Δεν μπορούμε άλλο. Βρέστε άλλες λύσεις. Ίσως πιο δύσκολες, αλλά πιο αποδοτικές, πιο έξυπνες και σίγουρα πιο ανθρώπινες. Αν δεν μπορείτε, ομολογήστε την αδυναμία σας. Δεν είναι ντροπή να μην μπορεί κανείς. Είναι όμως απαράδεκτο να επιμένει στην ευθύνη της γενικευμένης καταστροφής μας. Μας φτιάξατε ένα κράτος που προσφέρει στον λαό πολύ λιγότερα από όσα του απαιτεί. Πρέπει να το καταλάβετε∙ δεν είστε μόνο οφειλέτες στους δανειστές σας, είστε οφειλέτες και στον λαό που ταχθήκατε να υπηρετείτε. Αφού δεν καταφέρνετε την εθνική σωτηρία μέσα από πολιτική συνεργασία, αυτή θα προκύψει αναγκαστικά μέσα από λαϊκή απαίτηση και πρωτοβουλία».

Αγαπητοί μου αδελφοί,
Ήρθε η ώρα που πρέπει ο λαός να δείξει το διαμέτρημα της δύναμής του, να κάνει γνωστά τα όριά του. Ήρθε η ώρα όλοι μαζί να πάρουμε στα χέρια μας τις τύχες μας. Όσο παραμένουμε αδρανείς, όσο μένουμε υποτελείς σε εσφαλμένες ή αβάσταχτες επιλογές, τόσο καθιστούμε τον εαυτό μας συνυπεύθυνο στον αργό αλλά βέβαιο υπαρκτικό εκφυλισμό μας. Αν δεν ξυπνήσουμε, τελειώσαμε. Δεν θα υπάρχει συνέχεια!

Καιρός πλέον να ξεσηκωθούμε. Τα πάντα πρέπει να αλλάξουν. Και επειδή δεν θα τα αλλάξουν κάποιοι άλλοι, πρέπει να μπούμε στο παιχνίδι όλοι. Όποιος πονάει για την κατάσταση και αγαπάει την αλήθεια έχει θέση σε αυτή την αλλαγή. Κανείς δεν περισσεύει. Όλες οι ανατροπές, όλες οι μεγάλες αλλαγές έγιναν από ηρωικούς ανθρώπους, κυρίως νέους. Όχι από συμβιβασμένους ούτε από αγανακτισμένους, αλλά από υγιώς επαναστατημένους. Όλοι μαζί και πρέπει και μπορούμε και επιβάλλεται να αλλάξουμε με δική μας πρωτοβουλία το μέλλον μας. Όχι με βία, αλλά με δύναμη και αποφασιστικότητα. Όχι με μηδενιστικές επιλογές, αλλά με καθαρότητα, ηρωισμό και εξυπνάδα.

Σίγουρα και η δική μας ευθύνη ως λαού δεν είναι καθόλου μικρή. Συμφωνήσαμε με τις μικρονοϊκές πολιτικές επιλογές και τις κάναμε συνήθειες και νοοτροπία μας. Η ανειλικρίνεια, η αδιαφορία, το βόλεμα, το εύκολο κέρδος, η προσβολή των θεσμών, η ύβρις κατά της πίστης και παράδοσής μας, η ασέβεια κατά του κράτους και των νόμων, οι αλόγιστες διεκδικήσεις αποτέλεσαν κομμάτια της ζωής του νεοέλληνα που δεν μας τιμούν καθόλου. Δεν μας φταίνε μόνον οι άλλοι είτε αυτοί λέγονται κερδοσκόποι είτε ξένα συμφέροντα είτε πολιτικοί. Το δικό μας μερίδιο ευθύνης για το σημερινό μας κατάντημα δεν είναι ευκαταφρόνητο. Η λύση της μετάνοιας και αλλαγής είναι μονόδρομος. Τους άλλους δεν μπορούμε να τους αλλάξουμε. Τη δική μας όμως νοοτροπία και ζωή έχουμε και τη δυνατότητα και την ευθύνη να τις διορθώσουμε. Ας αρχίσει ως επανάσταση αυτή η αλλαγή από τους εαυτούς μας. Αυτό είναι το πιο ηρωικό.

Ομολογώ ότι και ως Εκκλησία μάς κάνανε κομμάτι του καταρρέοντος κρατικού συστήματος. Γι’ αυτό και συχνά μας παρερμηνεύει ο λαός. Αγκαλιάσαμε το κράτος, στηριχθήκαμε σε αυτό και τραυματίσθηκε η βαθειά σχέση μας με τον λαό. Τον υπηρετήσαμε μεν ως πονεμένο και φτωχό, αλλά δεν τον αγκαλιάσαμε ως κομμάτι της υπόστασής μας. Τουλάχιστον δεν καταφέραμε να μας νοιώσει έτσι. Μολύνθηκε το γάλα της μάνας του, της Εκκλησίας, και απέστρεψε το πρόσωπό του από το στήθος της. Αυτό είναι ο,τι χειρότερο υπάρχει. Ο λαός είναι ό,τι ιερώτερο έχουμε μετά τον Θεό και η Εκκλησία στη φύση της είναι η ανάσα του λαού. Αυτήν την ανάσα τελευταία στερηθήκαμε. Ήρθε η ώρα να ξαναρχίσει ο ζωτικός θηλασμός.

Δεν αμφισβητώ βέβαια ότι είμαστε και θύματα. Κάποιοι μας ξεγέλασαν. Κάποιοι διαχειρίσθηκαν τα θέματά μας με ένοχη ανικανότητα. Κάποιοι μας διέσυραν διεθνώς και μας οδήγησαν στα στόματα των θηρίων αυτού του κόσμου είτε από επιπολαιότητα είτε ενδεχομένως και από ύποπτες σκοπιμότητες.
Και να πού φτάσαμε! Ισοπεδωθήκαμε στο μηδέν της περιουσίας μας και στο τίποτα της αξιοπρέπειάς μας. Παρά ταύτα δεν ψάχνουμε για ενόχους. Τώρα επειγόμαστε για λύσεις. Λύσεις όμως που δεν πατάνε τον λαό, αλλά ανασταίνουν την τιμή του. Ήρθε η ώρα που θα πρέπει όσοι παίρνουν αποφάσεις να καταλάβουν τι συμβαίνει στα σπίτια, στους δρόμους, στα μαγαζιά και στην καθημερινότητα. Τι συμβαίνει στις ψυχές μας. Αυτό δεν θα το μάθουν από την τρόϊκα ούτε από τις μεταξύ τους διαβουλεύσεις. Θα το μάθουν από τον λαό. Πρέπει την φωνή μας να την ακούσουν.
Δεν γίνεται αλλιώς.

Θα ήθελα λοιπόν να πω σε όσους δεν μπορούν να πληρώσουν την λεγόμενη «έκτακτη εισφορά ακινήτων» να μη φτάσουν σε απόγνωση. Να ξέρουν ότι θα βρεθούμε όλοι ενωμένοι στο πλευρό τους και θα φωνάξουμε μαζί: «Ουκ αν λάβοις παρά του μη έχοντος». Ας καταλάβουν ότι δεν έχουμε. Δεν μπορούμε. Φτάσαμε στα όριά μας, αλλά αρνούμαστε να μας τελειώσουν. Αν αδρανήσουμε δεν θα το καταλάβουν. Ο Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός προφήτευσε πριν από διακόσια πενήντα χρόνια λέγοντας: «Θα σας βάλουν βαρύ και δυσβάσταχτο φόρο ακόμη και στα παράθυρα και στα κοτέτσια, αλλά όμως δεν θα προλάβουν».
Πράγματι, δεν θα προλάβουν! Μη λυγίσετε μπροστά στην οικονομική χρεωκοπία. Αυτήν ήδη τη ζούμε. Αρνηθείτε τη χρεωκοπία της αξιοπρέπειας, της ιστορίας, της εθνικής συνείδησης. Αυτά μπορούμε και πρέπει να τα διεκδικήσουμε μέχρι τελευταίας ρανίδας. Έστω τώρα, την τελευταία στιγμή.

Τα Μεσόγεια και η Λαυρεωτική είναι μια ευλογημένη περιοχή που μέχρι πρότινος έσφυζε από ανάπτυξη και ευημερία. Τον τελευταίο όμως καιρό όλο και πληθαίνουν αυτοί που με απόγνωση στρέφονται στην Εκκλησία η όπου βρουν, και εκλιπαρούν για συμπαράσταση και βοήθεια. Πολλοί έχουν λυγίσει, έχουν οικονομικά γονατίσει. Δεν μπορούν να θρέψουν τα παιδιά τους. Έχασαν τον ύπνο τους. Ζουν την απειλή του παρόντος και με τον φόβο του μέλλοντος. Έχουν ιδιοκτησίες, αλλά δεν έχουν χρήματα. Αυτοί πώς θα πληρώσουν; Πού να τα βρουν; Θα τους πάρουν το σπίτι; Θα τους κόψουν το ρεύμα; Είναι δυνατόν να βυθίσουν στο σκοτάδι την Κερατέα η το Λαύριο που φιλοξενούν το μεγαλύτερο εργοστάσιο της ΔΕΗ στην πατρίδα μας;
Ό,τι και να συμβεί, αδελφοί μου, θα ήθελα να ξέρετε ότι η τοπική Εκκλησία μας θα δώσει τα πάντα για να σταθεί στο πλευρό σας. Αν σε έναν κόψουν το ρεύμα, εμείς θα το κόψουμε σε όλους τους ναούς. Θα κάνουμε γάμους με κεριά στα χέρια και λειτουργίες με δάκρυα στα μάτια. Με κανέναν τρόπο δεν θα δεχθούμε, τη στιγμή που νοικοκυριά είναι βυθισμένα στο σκοτάδι, οι ναοί να λειτουργούν με αναμμένους τους πολυελαίους.

Όλοι μαζί λοιπόν τώρα, οφείλουμε να πιέσουμε τους εκπροσώπους μας περισσότερο από όσο τους πιέζουνε οι δανειστές. Γιατί η ανάγκη μας για επιβίωση ξεπερνάει την ανάγκη τους να κυριαρχήσουν πάνω μας. Γιατί η αξιοπρέπειά μας αξίζει περισσότερο από τα πάσης φύσεως συμφέροντα. Γιατί η εθνική μας υπερηφάνεια στηρίζεται σε μια ιστορία που όλοι τους ζηλεύουν. Γιατί την Ευρώπη την βλέπουμε περισσότερο ως οικογένεια που κατανοεί την δυσκολία των λαών παρά ως θηλιά που οδηγεί σε ασφυξία τις κοινωνίες.

Δεν μας έμεινε τίποτε άλλο από το να μεταμορφώσουμε ξανά την Ελλάδα σε πατρίδα μας, την ιστορία της σε ταυτότητά μας, τα παραδείγματα των προγόνων μας σε βιώματά μας και να επιστρέψουμε από τον ασύνετο νεοπλουτισμό στην αξιοπρεπή λιτότητα και ολιγάρκεια, από τις υποτελειακές υποχωρήσεις στον ηρωισμό και από τον παγκόσμιο διασυρμό στην εθνική υπερηφάνεια και τον πανθομολογούμενο θαυμασμό.

Έτσι, ο Θεός, όπως λέγει και ο λαός, δεν θα μας αφήσει, γιατί με αυτόν τον τρόπο δεν θα Τον έχουμε κι εμείς αφήσει.

Με πατρικές ευχές και την ελπίδα της αφύπνισης,

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Οικονομική κρίσι και φορολόγησι της Εκκλησίας. Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και το παράδειγμά του (Αναδημοσίευσι υπο Δ. Κακάτσου). Un Vescovo greco ..

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και το παράδειγμά του.
Un Metropolita greco (Nicolao) e il suo esempio difronte alla crisi economica.

«Μεγάλος ντόρος γίνεται για να φορολογηθεί η περιουσία της Εκκλησίας.
Η ηγεσία της δεν την αρνήθηκε στη σημερινή σκληρή πραγματικότητα, αλλά δεν πρέπει και το τεράστιο φιλανθρωπικό της έργο να ζημιωθεί και να μην ωφελείται ο λαός που πραγματικά έχει ανάγκη...
Η Εκκλησία πρέπει να είναι σαν την Τράπεζα της Ελλάδος που έχει απόθεμα σε χρυσό ή άλλα συναλλαγματικά μέσα για μια ώρα ανάγκης, για να μην χρεοκοπήσουμε και υπό μία άλλη έννοια: Η Εκκλησία προσφέρει καθημερινά σε αρρώστους , σε φτωχούς , σε πεινασμένους , σε κρυωμένους, σε ναρκομανείς, σε γέρους και ανήμπορους.
Βοηθάει στην παιδεία, στον πολιτισμό, στην υγεία, στη μουσική μας παιδεία, με χορωδίες και κατηχητικά που απομακρύνουν τη νεολαία μας από επικίνδυνες ατραπούς, και με φοβερό ιεραποστολικό έργο για όλο τον ελληνισμό ως τα πέρατα του κόσμου ...»
Αυτά και άλλα ενδιαφέροντα έγραφε σε πρόσφατη ανάρτησι στο προσωπικό Ιστολόγιό του http://www.eviastyl.blogspot.com/(βλ. το πλήρες κείμενο εκεί) ο νύν αντιπρόεδρος του «ΆΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ΄», Δημήτρης Κακάτσος.

Σε σημερινό του ηλεκτρονικό μήνυμα ο Δημήτρης μας προώθησε το παρακάτω πολύ εύστοχο κείμενο για τον Μητροπολίτη Μεσογαίας Νικόλαο, που έχει απόλυτη θεματική συνάφεια. Το αναδημοσιεύουμε πάραυτα!

Το προσωπικό παράδειγμα ενός σύγχρονου ιεράρχου.
ΣΕ ΜΙΑ εποχή όπου όλοι γνωρίζουν την Τζούλια και ελάχιστοι τους πραγματικά αξιόλογους ανθρώπους αυτού του τόπου, σήμερα ας κάνουμε τη διαφορά. Και ας ασχοληθούμε με μια είδηση που πέρασε στα ψιλά. Κανείς δεν τη συζήτησε, κανείς δεν τη σχολίασε, κανείς δεν της έδωσε τη σημασία που της αρμόζει.
Στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε, ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος ζήτησε διακοπή της μισθοδοσίας του. Όπως είπε στο κεντρικό δελτίο του Αlter:
«Η Εκκλησία πρέπει να συμμετέχει στον αγώνα και την προσπάθεια που γίνεται. Θεωρώντας ότι εγώ δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω, ζήτησα να επιστραφεί ο μισθός μου στο κράτος. Μια συμβολική κίνηση την οποία έκαναν και άλλοι άνθρωποι. Σκέφτηκα αφού την κάνει μια ευρωβουλευτής, γιατί να μην την κάνει και ένας επίσκοπος!».

(Να σημειώσω εδώ ότι το ίδιο έπραξε και ο Μητροπολίτης Αλεξανδρουπόλεως κ. Άνθιμος, βάζοντας όμως την παράμετρο να μη φορολογηθούν οι επαρχιακές μητροπόλεις!)

Η είδηση με κέντρισε και άρχισα να ψάχνω στο Διαδίκτυο ποιος είναι αυτός ο άνθρωπος. Ακόμα περισσότερο με κέντρισαν τα ευρήματα της έρευνάς μου. Μεταφέρω εδώ μέρος του βιογραφικού του (ολόκληρο θα χρειαζόμασταν τρεις σελίδες της εφημερίδας):

Ο Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος Χατζηνικολάου γεννήθηκε το 1954 στη Θεσσαλονίκη. Σπούδασε Φυσική στο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης και συνέχισε τις σπουδές του στον τομέα της Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο του Ηarvard. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με τη μελέτη της Μηχανικής των Ρευστών και της Μαθηματικής Φυσιολογίας στο Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης (ΜΙΤ), όπου έλαβε μεταπτυχιακούς τίτλους και διδακτορικό.

ΟΙ ΔΙΔΑΚΤΟΡΙΚΕΣ σπουδές του στο κοινό πρόγραμμα αυτών των δύο πανεπιστημίων επικεντρώθηκαν στον τομέα της Βιοϊατρικής Τεχνολογίας. Αντικείμενό τους ήταν η αιμοδυναμική μελέτη του κυκλοφορικού συστήματος (καρδιάς και αγγείων) με χρήση Μηχανικής των Ρευστών και Εφαρμοσμένων Μαθηματικών. Συγκεκριμένα, ασχολήθηκε με την επινόηση, τον σχεδιασμό και τη μελέτη μιας μη αιματηρής μεθόδου διαγνώσεως βαλβιδικών παθήσεων με τη μέθοδο της ακουστικής ανάλυσης!

Εργάστηκε ως ερευνητής και επιστημονικός συνεργάτης στο αγγειολογικό εργαστήριο του Νew Εngland Deaconess Ηospital στην Αμερική. Παράλληλα εργάστηκε ως επιστήμων στη ΝΑSΑ.

Δίδαξε σε σεμινάρια του Χάρβαρντ και στις Ιατρικές Σχολές των Πανεπιστημίων Αθηνών και Κρήτης.

Η επιστημονική και ερευνητική ενασχόλησή του με τον φυσικό κόσμο και τον άνθρωπο και η προσωπική του αναζήτηση οδήγησαν αυτό τον κορυφαίο επιστήμονα στην Ορθοδοξία. Σπούδασε Θεολογία στη Βοστώνη και ανακηρύχθηκε διδάκτωρ της Θεολογικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

Υπήρξε διευθυντής του Κέντρου Βιοϊατρικής Ηθικής και Δεοντολογίας και πρόεδρος της Συνοδικής Επιτροπής Βιοηθικής της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Το 1989, γίνεται πρώτα μοναχός, έπειτα διάκονος και στη συνέχεια πρεσβύτερος. Από το 1990 μέχρι το 2004 διακονούσε ως εφημέριος το αγιορείτικο μετόχι της Αναλήψεως (Μονής Σίμωνος Πέτρας) στον Βύρωνα.

Το 2004 εκλέγεται Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής, ενώ πριν από δύο χρόνια αναγορεύεται επίτιμος διδάκτωρ του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.

ΑΥΤΟΣ Ο λαμπρός επιστήμων απαρνήθηκε τιμές, δόξες και πλούτη και στράφηκε στην Εκκλησία. Ο μισθός του είναι μικρότερος από 2.000 ευρώ. Αυτό τον μισθό δωρίζει στο κράτος, για να συμβάλει όπως μπορεί στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Και όπως λέει:

«Αυτό είναι μια συμβολική κίνηση συμπαράστασης στον αγώνα που γίνεται για την αντιμετώπιση των οικονομικών δυσχερειών της πατρίδας μας».


[Δημήτρης ΚΑΚΑΤΣΟΣ :
ΤΟΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΝΙΚΟΛΑΟ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΑ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΙΣΟ ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΜΑΣ ΣΚΛΑΒΩΣΕ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΛΟΤΗΤΑ ΤΟΥ. ΠΛΗΘΟΣ ΚΟΣΜΟΥ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΤΗΝ ΕΥΧΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΥ ΠΕΙ ΟΠΟΙΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΧΕ. ΕΚΕΙΝΟΣ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΑ ΑΚΟΥΣΕ ΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΜΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΟΤΑΝ ΤΟΥ ΕΙΠΑΜΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΗ ΧΑΛΚΙΔΑ, ΜΑΣ ΔΕΧΤΗΚΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΟΥ ΟΠΟΥ ΜΙΛΗΣΑΜΕ ΓΙΑ ΑΡΚΕΤΗ ΩΡΑ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΚΟΥΡΑΣΤΕΙ ή ΝΑ ΝΟΙΩΣΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΦΥΓΟΥΜΕ.. ΕΔΙΝΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕΣΤΕΣ, ΣΦΑΙΡΙΚΕΣ ΣΕ Ο,ΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΤΟΝ ΡΩΤΑΓΑΜΕ ΜΕ ΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΜΕΝΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ]