Φυσικά δεν
την ξεχνάμε την επάρατο και σημαδιακή
Α΄ Άλωσι της Πόλης μας απο τους μιαρούς
Σταυροφόρους!
Και βέβαια
έχουμε καί γράψει επ' αυτού καί συνδιοργανώσει ακόμη ολόκληρη Διαδικτυακή Ημερίδα!!
Για εκείνο
το πρωτοποριακό [τότε στους εξ ίσου
δύσκολους καιρούς του παγκόσμιου
πειράματος της “Πανδημίας”] διαδικτυακό
σεμινάριο που είχε τίτλο “ 1204: η πρώτη
Πτώσι της Ρωμιοσύνης” , ο “έχων το
γενικόν πρόσταγμα” καθηγητής Γεώργιος
Φραντζής, έγραψε λίγο μετά την επιτυχή
διοργάνωσι μεταξύ άλλων:
Το ποίημα του Καβάφη είναι από τα Ανέκδοτα.
{Πέρυσι στο θερινό πρόγραμμα In-Country το είχαμε εντάξη στην εργασία "Καβάφης και Βυζάντιο" της μεταπτυχιακής φοιτήτριας Dr Martha Finn, όπου και παρουσιάστηκε καταλλήλως. Σχετίζεται όμως και με άλλες πιθανές θεματικές: Καβάφης και Ιστορία,Ο ελληνικός Καβάφης, Καβάφης ο Οικουμενικός Έλληνας κ.λ.π.}
Το τραγούδι The Fall Of Constantinople είναι από δεκαετίας σύνθεσι ενός όχι πολύ γνωστού Ολλανδο-αγγλικού συγκροτήματος με τον τίτλο H.E.R.R. (Αρχικά από το Heiliges Europa Römisches Reich). Το συγκρότημα αυτό της εναλλακτικής ρόκ που μουσικά είναι δύσκολο να ενταχθή σε κάποιο σταθερό είδος (το περιγράφουν ανάμεσα στα "neofolk", "minimalist", neoclassical και "martial" υπο-είδη της Ίντι ροκ σκηνής) μοιάζει σήμερα να είναι ανενεργό.
1.
Θεόφιλος Παλαιολόγος
Ο τελευταίος χρόνος είν’ αυτός. Ο τελευταίος των Γραικών
αυτοκρατόρων είν’ αυτός. Κι αλίμονον
τι θλιβερά που ομιλούν πλησίον του.
Εν τη απογνώσει του, εν τη οδύνη
ο Κυρ Θεόφιλος Παλαιολόγος
λέγει «Θέλω θανείν μάλλον ή ζην».
A Κυρ Θεόφιλε Παλαιολόγο,
πόσον καημό του γένους μας, και πόση εξάντλησι
(πόσην απηύδησιν από αδικίες και κατατρεγμό)
οι τραγικές σου πέντε λέξεις περιείχαν.
Κωνσταντίνος Καβάφης
(Από τα Κρυμμένα Ποιήματα 1877;-1923, Ίκαρος 1993)
Teofilo Paleologo
Ecco l’ ultimo anno. Ecco, anche lui l’ultimo
dei Greci imperatori. Ma ahime
che tristi parole si ascoltano attorno a lui.
Nella sua disperazione, nella sua pena
il Sire Teofilo Paleologo
dice: “Voglio morire piuttosto che vivere”
Oh, mio Sire Teofilo Paleologo,
quanto dolore della nostra stripe, e quanta spossatezza
(quanto disgusto da ingiustizie e da
persecuzione
quelle tue cinque tragiche parole contenevano.
Costantino Kavafis
(Traduzione: A.S.)
........................................................................................ 2
H.E.R.R.-The Fall of Constantinople
The Fall of Constantinople
The city is lost now; there's no time for sleeping
We're dying; we're falling; our women are weeping
The souls of our children, like bricks and like mortar
So helpless and broken, like lambs to the slaughter
Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
Enemy! Enemy at the gates!
At the gates! At the gates!
The wardrums are pounding a rhythm divine
Our soldiers are marching for one final time
The rabble approaches, now sensing our fear
Barbarian conquest, of all we hold dear
[chorus]
By Mehmed and Ishak our city is torn
Their ships anchored fast off the coast of the Horn
Our warriors lie helpless, now covered in flies
'Neath ragged aggressors with greed in their eyes
[chorus]
We can't match the strength of the Janissaries
Anatolian justice, we're brought to our knees
Byzantine heroes, struck dumb with awe
And labouring under the Saracen claw
H.E.R.R.
(2005)
Και ΄σε ακόμα μία οπτικοποίησι απο το Γιουτιούμπι:
H.E.R.R. ~ The Fall Of Constantinople (The winter of Constantinople)
Καυχιέται η Αντιόχεια για τα λαμπρά της κτίρια, και τους ωραίους της δρόμους· για την περί αυτήν θαυμάσιαν εξοχήν, και για το μέγα πλήθος των εν αυτή κατοίκων. Καυχιέται που είν’ η έδρα ενδόξων βασιλέων· και για τους καλλιτέχνας και τους σοφούς που έχει, και για τους βαθυπλούτους και γνωστικούς εμπόρους. Μα πιο πολύ ασυγκρίτως απ’ όλα, η Αντιόχειακαυχιέται που είναι πόλις παλαιόθεν ελληνίς· τουΆργους συγγενής: απ’ την Ιώνη που ιδρύθη υπό Αργείων αποίκων προς τιμήν της κόρης του Ινάχου.
Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ
[1927]
ΑΓΓΛΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙ:
Greek from Ancient Times
Antioch is proud of its splendid buildings,
its beautiful streets, the lovely countryside around it,
its teeming population;
proud too of its glorious kings, its artists
and sages, its very rich
yet prudent merchants. But far more
than all this, Antioch is proud to be a city
Greek from ancient times, related to Argos
through Ione, founded by Argive colonists
in honor of Inachos’ daughter.
Πρίν αναδημοσιεύσουμε προχθεσινό δημοσίευμα στο BHMAonline ( και στον Ινφογνώμονα) που μας έδωσε και την αφορμή για την αναφορά, να συμπληρώσουμε πως από σήμερα Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου το απόγευμα τα λείψανά του (προ της επικείμενης αναχώρησής τους από την Ελλάδα) θα εκτεθούν προς προσκύνηση στον ιερό ναό του Αγ. Κοσμά του Αιτωλού Νέας Φιλαδελφείας. Ενώ και μεθαύριο Κυριακή 27 Φεβρουαρίου θα τελεσθή Αρχιερατική Θ. Λειτουργία και επιμνημόσυνη δέησι από τον Σεβ. Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη, ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριάρχη. .........................................................
Ο «πρόσφυγας» Πατριάρχης Κωνσταντίνος ο Στ΄ επιστρέφει μετά απο 85 χρόνια στο Φανάρι όπου υπηρέτησε ως Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας για 47 ημέρες απο τις 17 Δεκεμβρίου του 1924 εως και τις 30 Ιανουαρίου του 1925 οπότε και εκδιώχθηκε από τις τουρκικές αρχές καθώς βάσει της Συνθήκης της Λοζάννης χαρακτηρίστηκε «ανταλλάξιμος».
Γεννημένος στην Σιγή της Προύσας το 1860, σπούδασε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης και υπηρέτησε ως Μητροπολίτης σε περιοχές άμεσα συνδεδεμένες με την ιστορία του ελληνισμού και της προσφυγιάς. Αρχικά εκλέχθηκε Επίσκοπος Ροδοστόλου και ήταν βοηθός του Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως, μετά εκλέχθηκε Μητροπολίτης Βελλάς και Κονίτσης, αργότερα μετατέθηκε στην Μητρόπολη Τραπεζούντος, και το 1924 Μητροπολίτης Δέρκων. Στις 17 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου διαδέχθηκε στον Πατριαρχικό θρόνο τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ζ' και σε λιγότερο απο δύο μήνες κλήθηκε με αμετάκλητη απόφαση των τουρκικών αρχών να εγκαταλείψει την Πόλη. Ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο που είχαν προηγούμενος περπατήσει εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη. Αργότερα στην Χαλκίδα και τέλος στην Νέα Φιλαδέλφεια όπου βοήθησε στην εγκατάσταση των προσφύγων στην νέα τους πατρίδα. Σε μια προσπάθεια στήριξης της πορείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπέβαλλε την παραίτηση του στις 22 Μαίου ζητώντας την άμεση εκλογή διαδόχου του αφού γνώριζε οτι δεν υπήρχε πιθανότητα επιστροφής του.
Ο «πρόσφυγας» Πατριάρχης άφησε την τελευταία του πνοή το 1930 και η ελληνική πολιτεία τον ενταφίασε στο πρώτο νεκροταφείο Αθηνών αποδίδοντας του τιμές εν ενεργεία αρχηγού κράτους και χιλιάδες πρόσφυγες παρακολούθησαν την εξώδιο ακολουθία που τελέστηκε στον Μητροπολιτικό Ναό αποδίδοντας το ύστατο χαίρε στον Πατριάρχη που είχε την ίδια μ' αυτούς τραγική μοίρα.
Μετά απο πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου τα οστά του Κωνσταντίνου του Στ' θα μεταφερθούν 85 χρόνια μετά στο Φανάρι όπου η Ιερά Σύνοδος θα του αποδώσει τιμές εν ενεργεία Οικουμενικού Πατριάρχη και στην συνέχεια θα ενταφιαστούν στο Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής στο Βαλουκλή όπου βρίσκονται οι τάφοι των Προκαθημένων της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης.
Οι κάτοικοι της Νέας Φιλαδέλφειας και της Νέας Ιωνίας θα απευθύνουν το ύστατο χαίρε στον Πατριάρχη κατά τη διάρκεια μνημοσύνου που θα γίνει στον Μητροπολιτικό Ναό την Κυριακή και στην συνέχεια θα γίνει η μεταφορά του στην Κωνσταντινούπολη.
Η είδηση, έχει συγκλονίσει, όλους του ιεράρχες του οικουμενικού θρόνου, καθώς πρόκειται για μια απο τις τραγικότερες φυσιογνωμίες της ιστορίας της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης του περασμένου αιώνα. «Ήταν ο πρώτος και ο κορυφαίος των προσφύγων» δηλώνει στο «BHMAonline» ο Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Μιχαήλ. Με την μεταφορά του στην Πόλη, προσθέτει «λήγει η εξορία του και η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης παίρνει πίσω στα σπλάχνα της τον Προκαθήμενο της που τον φιλοξένησε η αττική γη. Ήταν μια ιστορική προσωπικότητα που με την πορεία και την στάση του δείχνει σε όλους τι σημαίνει προσφορά στην Εκκλησία. Ήταν ένας άνθρωπος που δεν δίστασε να παραιτηθεί απο τον θρόνο "για το καλό της Εκκλησίας" και ευχόμενος, όπως σημείωνε στο κείμενο της παραίτησης του "να μην πραγματοποιηθούν οι φόβοι του". Δυστυχώς έπρεπε να περάσουν 85 χρόνια για να δικαιωθεί. Και δικαιώνεται απο τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο ο οποίος θέλησε και τελικά κατάφερε να πάρει πίσω τον εξόριστο προκάτοχο του για να τον ενταφιάσει στην γη της Πόλης όπου ανήκε πάντα, δίπλα στους άλλους μεγάλους Πατριάρχες του Γένους».
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ :
Το παρόν ιστολόγιο αποτελεί μίαν ακόμη υλοποίηση του Καταστατικού τού Συλλόγου μας .
Ως διαδικτυακό ημερολόγιο – σημειωματάριο, ως γνωστόν, το ιστολόγιο αποτελεί γενικά χρησιμότατο μέσον επικοινωνίας . Εμείς επιπλέον εκτιμούμε πως και αυτό –εκτός της ιστοσελίδας- συνδυάζεται αποτελεσματικά με το παραδοσιακά προτιμώμενο ( και πράγματι μέχρι στιγμής αναγνωρισιμότερο και προσιτότερο) αυτών Έντυπο μέσον υπό την μορφή Περιοδικού.
Το Ιστολόγιο το βλέπουμε και ως ιστομπλοκάκι όπου αντανακλάται, δημοσιοποιείται ή και σχολιάζεται η δραστηριοποίηση του Συλλόγου, αλλά το οραματιζόμαστε και ως βήμα έκφρασης των μελών και φίλων τού Συλλόγου και των ενδιαφερόντων τους.
ΝΕΟΣ ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ =
Ιστολόγιο που διευθύνεται απο έναν ελεύθερο Έλληνα -κομματικά ανέντακτο, φυσικά - και αντιεξουσιαστή, λάτρη τού Ελληνικού Πολιτισμού νοούμενου στην διαχρονία και στην Οικουμενικότητά του. Αφιερωμένου θαυμαστή τού ήρωα Παλαμήδη, του αγίου Γρηγορίου τού Θεολόγου και του Ιωάννη Καποδίστρια. Το «μπλόγκ» είναι ελεύθερο βήμα για όλα τα μέλη και τους φίλους τού Πολιτιστικού-Αθλητικού Συλλόγου της Χαλκίδας «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ».
(κλπ βλ allblogs.gr)
Αναρτήσεις
