Corpus Christi: Αποσπάσματα από τις παρεμβάσεις Πειραιώς και Σιατίστης. Corpus Christi (o Colpo d' Anticristo?); 2ndo commento e due dichiarazioni di vescovi ortodossi...

Μέχρι να επανέλθουμε στο θέμα «Κόρπους Κρίστι» (ή όπως εμείς θεωρούμε  “Colpum Antichristi” ) φιλοξενούμε σήμερα (έστω και κάπως αποσπασματικά) δύο πρόσφατες γραπτές παρεμβάσεις δυο σημαντικών εκπροσώπων της ελληνικής ορθοδοξης Εκκλησίας, του μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ και του μητροπολίτου Σιατίστης Παύλου. Αμφότεροι σεβασμιώτατοι ιεράρχες, με αποκλίνουσες όμως στάσεις και απόψεις επι του επίκαιρου θέματος. Εμείς δεν θα κρύψουμε κάτω από τον  οφειλόμενο σεβασμό στα πρόσωπά τους, την προτίμησί μας στο ύφος και το πνεύμα του συμπτωματικώς περισσότερον γνωστού μας από την προ της αρχιερωσύνης του ευβοιώτικη δράσι του, πατρός, και νύν επισκόπου Σισανίου και Σιατίστης, Παύλου. 

Εν τω μεταξύ παραπέμπουμε τυχόν φιλέρευνους διαδικτυακούς ψηλαφητές σε δύο παράλληλα διαβολικά κτυπήματα-αντιχριστιανικές επιθέσεις, δύο ειδήσεις από την επικαιρότητα η οποία απασχολεί ελάχιστα τα ελεγχόμενα ΜΜΕ του παγκοσμιοποιημένου χωριού, σε δύο χριστιανικές χώρες. Αμφότερα σοβαρότατα περιστατικά βλάσφημης επίθεσης κατά του θρησκευτικού μας συναισθήματος:

Την απίστευτα δυσώδη θεατρική παράστασι στην Ιταλία ενός άθεου/σατανιστή Ιταλού συγγραφέα και μιας εβραίας σκηνοθέτιδος, με τον παραπλανητικό τίτλο «Περί της έννοιας του προσώπου του Γιού του Θεού». Βλ. π.χ. http://milano.repubblica.it/cronaca/2012/01/12/news/minacce_e_insulti_al_teatro_parenti_blasfemo_lo_spettacolo_su_cristo-27950539/

και την εξ ίσου διαστροφικά προκλητική έκθεσι φωτογραφίας με τον τίτλο «Ίδε ο Άνθρωπος», μιας λεσβίας Σουηδέζας στην Σερβία βλ. http://www.noncipossocredere.com/2012/10/05/gesu-transessuale-circondato-da-gay-e-lesbiche-cosa-ne-pensi-di-questa-ultima-cena/

και http://www.romfea.gr/ektakta-nea-2/14123-2012-10-15-20-20-24

Τι να πούμε τώρα; Κάποιοι μάλλον πίστεψαν πως ο αντίχριστος έρχεται μέχρι τέλους του έτους 2012 και σπεύσαν να …κολλήσουν ένσημα!

.....................................................................................................

1. Ανακοίνωση Μητροπολίτου Πειραιώς Σεραφείμ, για την πολυσυζητημένη θεατρική παράσταση «Corpus Christi» στο "Χυτήριο" (απόσπασμα):

«Ο σκηνοθέτης κ. Λαέρτης Βασιλείου προφανώς από αισθήματα μεγάλης ευγνωμοσύνης πρός τήν Ορθόδοξη Εκκλησία τής Ελλάδος η οποία περιέθαλψε τήν οικογένειά του προσφέρουσα εργασία στόν πατέρα του κ. Ηλία Βασιλείου, ως νεωκόρο επί αρκετά έτη στόν Ι. Ναό Αγίου Δημητρίου Πειραιώς, όταν οικογενειακώς ήλθαν από τήν γείτονα Αλβανία, ανέσυρε από τή ναφθαλίνη τής παγκόσμιας απόρριψης τό θεατρικό έργο «Corpus Christi» τού Αμερικανού κατά δήλωσή του ομοφυλόφιλου συγγραφέα Τέρενς Μάκ Νάλι πού εγράφη τό 1997 καί ενώ στήν αρχή προανήγγειλε ότι θά τό παρουσιάσει στό θέατρο «Άνεσις» (Κηφισίας 14) λόγω τής αφόρητης δυσωδίας καί τής παράνοιας καί γελοιότητος τού έργου καί τής αναμενομένης μικρής προσελεύσεως «ειδικού» κοινού τελικά τό παρουσίασε σέ μιά αποθήκη στό Γκάζι πού έχει μετατραπεί σέ θεατράκι ονόματι «Χυτήριο».

Η απόδοσις από τόν ομοφυλόφιλο συγγραφέα τής ψυχοπαθολογικής εκτροπής τής ομοφυλοφιλίας πού είναι ευθεία ανατροπή τής ανθρώπινης φυσιολογίας καί οντολογίας στόν Αιώνιο καί Πανυπερτέλειο καί Πανάγιο Θεό, ο Οποίος μάλιστα απέθανε γιά τήν ανθρώπινη οικογένεια καθώς καί στούς «αγραμμάτους» μαθητές Του, πού πλησθέντες υπό τού Αγίου Πνεύματος έγιναν οι πλέον έγκριτοι φιλοσοφούντες θεολόγοι τής παγκοσμίου ιστορίας καί αυτό όχι γιά νά προσποριστούν θέσεις, αξιώματα καί ηδονές τού κόσμού τούτου αλλά μαρτύρια, διωγμούς καί θάνατο, υπενθυμίζει τόν ανθρωπομορφισμό τών κατασκευασμένων θρησκειών τού κόσμου, στούς θεούς τών οποίων οι κατασκευασταί τους άνθρωποι προσέδωσαν τά δικά τους χυδαία, ποταπά καί διεστραμμένα πάθη γιά νά καταπνίξουν προφανώς τόν έλεγχο τής συνειδήσεώς τους πού σέ στιγμές πνευματικής νηνεμίας εξεγείρεται εναντίον τους διαμαρτυρομένη γιά τό έγκλημα καθοσιώσεως σέ βάρος τής υπάρξεώς τους.

Η Ι. Σύνοδος τής Εκκλησίας τής Ελλάδος ως ώφειλε κατεδίκασε αυτή τήν αισχρότητα καί τήν βάναυση καί κακόβουλη καθύβριση, υπό τό πρόσχημα τής δήθεν τέχνης τού αληθινού Θεού τής αμωμήτου μας πίστεως καί κάλεσε τόν ορθόδοξο λαό μας νά αποδοκιμάση αυτή τήν πρόκλησι καί ύβρι. (…)»

[Το υπόλοιπο της ανακοινώσεως εδώ.]

2. Επι του αυτού θέματος ο Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος έγραψε:

«Δύο λόγια νοιώθω την ανάγκη να πω ξέροντας πως θα ενοχλήσουν πολλούς. Αφορμή τα όσα διαδρατίστηκαν με ένα άθλιο κινηματογραφικό έργο. Μέχρι τα πρόσφατα γεγονότα η αντικειμενική κριτική είχε αποφανθεί ότι πρόκειται για ένα έργο αμφιβόλου καλλιτεχνικής αξίας, για μια μετριότητα.
Η δεύτερη πληροφορία που είχαμε είναι ότι οι συντελεστές του, θα επεδίωκαν την σύγκρουση με την Εκκλησία για καθαρά διαφημιστικούς και εισπρακτικούς λόγους.
Ήδη κάποιοι γνωστοί, αγανακτισμένοι πάντα με τους άλλους και ποτέ με τον εαυτό τους, ρωτούσαν τι κάνει η Ιερά Σύνοδος.
Η Σύνοδος όντως απασχολήθηκε με το θέμα, το συζήτησε, είχε τις πληροφορίες για την επιδιωκόμενη σύγκρουση εκ μέρους των συντελεστών της ταινίας και αποφάσισε να αντιδράσει με σύνεση, χωρίς όμως να τους προσφέρει την επιδιωκόμενη ευκαιρία. Πάντα όμως υπάρχουν εκείνοι που θεωρούν μόνο τη γνώμη τους σωστή. Εκείνοι που πιστεύουν ότι κάθε άποψη διαφορετική από τη δική τους είναι προδοτική.
Λησμόνησαν ότι το καλό πρέπει να γίνεται καλά για να είναι καλό.
Τελικά οι θλιβεροί συντελεστές του έργου πέτυχαν στο στόχο τους. Διαφημίστηκαν, παρουσιάστηκαν σαν θύματα οι πραγματικοί θύτες, παρουσίασαν σαν τέχνη, την χυδαιότητα του εσωτερικού τους κόσμου, τέθηκαν υπό την προστασία του γνωστού λόμπυ Τατσόπουλος-Ρεπούση και σία και έτσι πέτυχαν οι δήθεν υπερασπισταί του Χριστού να γίνουν οι καλύτεροι διαφημιστές μιας χυδαίας μετριότητας.
Να παρουσιαστεί σαν τέχνη το άτεχνο, σαν σημαντικό το ασήμαντο, να φανούν σαν σπουδαίοι οι μετριότητες, να παριστάνουν τους ηθο-ποιους οι φθορείς και διαφθορείς του ήθους και της αξιοπρέπειας, ανήγαγαν σε μεγέθη ασήμαντα τα θλιβερά ανθρωπάκια. Ναι είμαι θυμωμένος με αυτούς τους ψευτο-ομολογητές και ψευτο-ήρωες.
 (…)
Θά με ερωτήσετε: Δεν σε ενόχλησε αυτό το άθλιο έργο;
Ασφαλώς και πολύ. Όταν ξέρεις ποιός είναι ο Χριστός που αγαπάς και πιστεύεις και Τον διακονείς σε όλη σου τη ζωή ενοχλείσαι. Ενοχλείσαι από το κατάντημα των ανθρώπων, από την απίστευτη διαστροφή της ψυχής τους, από τα θλιβερά απωθημένα και τις μειονεξίες τους. Λυπάσαι για τη φτήνια τους, που προσπαθούν να την πουλήσουν για τέχνη.
Όμως ξέρεις: Ο Χριστός σου δεν έχει καμμία σχέση με το περιεχόμενο αυτού του έργου. Ότι ο Χριστός σου ΔΕΝ κινδυνεύει από τα θλιβερά αυτά ανθρωπάρια, από τα γυναικάρια και τα ανδρεικελα που ισχυρίζονται ότι κάνουν τέχνη.
Ο καθένας ο,τι έχει δίνει και όλοι αυτοί δείχνουν τι έχουν και ποιοί είναι. Δείχνουν μόνοι τους την ποιότητα τους και ρεζιλεύονται.
Αν οι θερμόαιμοι δεν τους είχαν διαφημίσει, θα είχαν περάσει απαρατήρητοι. Το μόνο που κατάφεραν η θλιβερή θιασάρχης και η παρέα της είναι να επιβεβαιώσουν την γνωστή προφητεία του Γέροντος Συμεώνος για τον Χριστό. «Ούτος κείται εις πτώσιν και ανάστασιν πολλών και εις σημείον αντιλεγόμενον». Δυστυχώς γι’αυτούς κείται εις πτώσιν.

Το δεύτερο που περιμένω να με ρωτήσετε είναι: Μα δεν πρέπει να υπερασπίσουμε την πίστη μας, τον υβριζόμενο Χριστό μας;
Ναι, αλλά πως; Την μέθοδο που χρησιμοποίησαν οι «αγωνιστές» την έχει αποδοκιμάσει ο ίδιος ο Κύριος μας.
 Είναι η μέθοδος του Πέτρου που πήγε να υπερασπισθεί το Χριστό με ένα μαχαίρι. Το ίδιο λοιπόν κάνουν και οι σημερινοί που είναι ικανοί να καταστρέψουν, να κτυπήσουν και πιθανώς να λυντσάρουν τους υβριστές στο όνομα της πίστης.
Τι θλιβερό. Αλλά και πόσο επίκαιρο.
Ο Χριστός αποδοκιμάζει τη μέθοδο τους. Θα μπορούσε ο Χριστός να υπερασπισθεί τον εαυτό Του μόνος Του. Με τις λεγεώνες των Αγγέλων Του. Θα μπορούσε να ρίξει φωτιά και να τους κάψει. Αμφιβάλλετε; Δεν είναι όμως αυτό το πνεύμα Του.
Ο Χριστός δεν κινδυνεύει από τα θλιβερά αυτά ανθρωπάρια. Δεν κινδυνεύει από την αναισχυντία των άθεων και των διεφθαρμένων.
Η Πίστη κινδυνεύει από την αμετανοησία των χριστιανών, από την απουσία αγιασμού και αρώματος χάριτος σ’ αυτούς που θέλουν να λέγονται πιστοί.
Κινδυνεύει από την εκκοσμίκευση της πνευματικής ζωής των χριστιανών που αντικατέστησαν τον αγιασμό και το μαρτύριο για την πίστη, αυτή είναι η πνευματική αντίσταση, με το λυντσάρισμα των απίστων.
Δεν θυμίζει αυτό κάτι από Ιερά Εξέταση και μουσουλμανισμό η κάνω λάθος; Αφήσαμε τα βαρύτερα του νόμου και κυνηγάμε τα εντυπωσιακά και τα εύκολα.
Η απάντηση στη βλασφημία και τον χλευασμό της πίστης είναι η αναπλήρωση της πτώσεως των ταλαίπωρων χλευαστών με το περίσσευμα της δικής μας αγάπης και του δικού μας αγιασμού.

Θέλω όμως να πω και δυό λόγια και στους «επαγγελματίες» υπερασπιστές κάθε χυδαιότητας στο όνομα της τέχνης. Με τέτοιους υπερασπιστές δεν μεταποιείται η χυδαιότητα, αδικείται η τέχνη, αλλά και αποκαλύπτεται η πνευματική πτωχεία των δήθεν προοδευτικών.
Η ταύτιση της χυδαιότητας με την τέχνη δεν τιμά αυτούς που το επιχειρούν. Ελευθερία του λόγου είναι και η βλασφημία και η αισχρολογία και η ρυπαρότητα.
Είτε όμως μας αρέσει είτε όχι η γλώσσα πάντα λαλεί από το περίσσευμα της καρδιάς και έτσι οι άνθρωποι δεν δείχνουν την ανύπαρκτη ελευθερία τους, αλλά την θλιβερή ποιότητα και το περιεχόμενο της καρδιάς τους και αυτορεζιλεύονται πέρα από τους τίτλους και τους τύπους τους. Κανένα επιχείρημα δεν αποκτά ουσία και αλήθεια κρυπτόμενο πίσω από το βαρύγδουπο τίτλο του Πανεπιστημιακού Καθηγητή σε μια εποχή που μια τέτοια εκλογή επιτυγχάνεται με την υποστήριξη συντεχνιών ποικίλης μορφής, πολύ περισσότερο όταν κάποιοι αληθινά ικανοί απερρίφθησαν γιατί δεν ανήκαν στην «ομάδα», γιατί τους απέρριψε ο ιδεολογικός Προκρούστης. Η χυδαιότητα και η αισχρότητα ούτε τέχνη είναι, ούτε πολιτισμός.

Άφησα τελευταία τη «Χρυσή Αυγή» που στην πραγματικότητα είναι «μαύρη νύκτα».
Είναι θλιβερό ότι κάποιοι «χριστιανοί αγωνιστές» ταυτίστηκαν με τη χρυσή αυγή για να υπερασπιστούν τον Χριστό. Τον Χριστό που η «χρυσή αυγή» τον διώκει, τον προσβάλλει και τον εξευτελίζει καθημερινά και το πράττει στα πρόσωπα, των προσφύγων, των μεταναστών ακόμα και των παιδιών.
Ξεχάσατε αγαπητοί μου χριστιανοί το λόγο του Χριστού «εφόσον εποιήσατε, ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε;»
Δεν είναι ο άνθρωπος εικόνα του Χριστού όποιος και εάν είναι; Δεν είναι ένας μετανάστης, ένας πρόσφυγας, ελάχιστος αδελφός του Χριστού; Δεν είναι ο «πλησίον» της Παραβολής του Καλού Σαμαρείτη;
(…)
Κάθε εναγκαλισμός και χάϊδεμα χριστιανού η πολύ περισσότερο ιερωμένου προς την Χρυσή Αυγή δείχνει μπέρδεμα φρικτό και ακύρωση της πίστης. Κανείς δεν μπορεί να παίζει «εν ου παικτοίς». Ο λόγος του Θεού έχει απόλυτο και αιώνιο κύρος. (…).
Δεν θα ακυρώσουμε την αλήθεια του Θεού για να λύσουμε τα προβλήματα μας.
(…)
Στώμεν λοιπόν καλώς! Στώμεν μετά φόβου! Η άκρη του κουβαριού είναι του Χριστού το θέλημα και όχι οι αυθαιρεσίες και οι εξυπνάδες των ανθρώπων!»

[Το πλήρες κείμενο στην Ρομφαία.]

Τα επεισόδια στην χθεσινή παράσταση του θεατρικού έργου «Corpus Christi» και τα αντανακλαστικά της Wikipedia. Incidenti e proteste ieri contro la rappresentazione del “Corpus Christi” ad Atene e la Wikipedia

Είχα την τιτάνια τύχη να παρακολουθήσω την μεσημεριανή εκπομπή της Τατιάνας στο Στάρ. ‘Επεσα πάνω στο κομμάτι που αφορούσε στο θέμα που προέκυψε με τα επεισόδια που προκάλεσαν «σκοταδιστές», «φανατικοί», «Χρυσαυγίτες» και  «Μέλη παραθρησκευτικών οργανώσεων» κατά την χθεσινοβραδινή παράστασι του έργου του Αμερικανού Τέρενς Μακνάλι, «Corpus Christi».

Άκουσα μεταξύ άλλων τον σκηνοθέτη και ηθοποιό Λαέρτη Βασιλείου να ισχυρίζεται με μισοκακόμοιρο ύφος πως αφ’ ενός τα επεισόδια που τον κατατρόμαξαν προσωπικά είναι η αρχή μεγάλης πολιτικής συμφοράς, (η νύκτα των επεισοδίων παραλληλίστηκε με την «Νύκτα των Κρυστάλλων» εγκαινιάζοντας την επιστροφή στον Ναζισμό), αφ’ ετέρου πως το έργο δεν έχει καμμία σχέσι με τον Χριστό, (πουθενά «δεν αναφέρεται το όνομά του στην παράστασι», καμμία σχέσι με την ζωή του, στην παράστασι «δεν είναι …ο ίδιος», «ο πρωταγωνιστής είναι άλλο πρόσωπο» και «έχει άλλο όνομα»), ο πρωταγωνιστής του έργου δεν έχει ομοφυλοφιλικές σχέσεις με τον Ιούδα ή με άλλους μαθητές του και ούτε οι απόστολοι είναι ομοφυλόφιλοι κλπ. Μάλιστα με ύφος συγκλονισμένου πιστού ο ελληνοαλβανός σκηνοθέτης-ηθοποιός (με τις 2 πρώτες θέσεις σε πανευρωπαϊκούς θεατρικούς διαγωνισμούς, διακρίσεις για την Ελλάδα, όπως τόνισε), ανέφερε στην παρουσιάστρια της εκπομπής την συγκλονιστική δήλωσι/ομολογία που του κατέθεσε η γυναίκα από ένα ζευγάρι ηλικιωμένων θεατών (ογδόντα περίπου ετών οι άνθρωποι), πως μετά την παράστασι του έργου αισθάνθηκαν δύο φορές πιο πιστοί χριστιανοί!!

Από την μεριά της η παρευρισκόμενη Ελληνίδα (και «ορθόδοξη χριστιανή») μεταφράστρια του θεατρικού έργου  Βάσια Παναγοπούλου, αφού εξέφρασε τον αποτροπιασμό, την δημοκρατική της οργή για την φασιστική αντίδρασι που οδήγησε στην ματαίωσι της παράστασης, αλλά και επιπλέον  την απορία της για τις βίαιες αντιδράσεις, υπερθεμάτισε πως δεν είναι βλάσφημο το έργο και πως αυτοί που διαμαρτυρήθηκαν είναι –εκτός από τους χαρακτηρισμούς περι την έννοια του σκοταδισμού και του φονταμενταλιστικού φασισμού- κάτι σαν φρενοβλαβείς ή απλώς καθυστερημένοι,  υπογράμμισε συντονισμένη κι αυτή στο εν πλήρη αθωότητι ύφος του παραπλεύρως ισταμένου σκηνοθέτου της, πως :

«Το περιεχόμενο δεν μπορεί να το γνωρίζει κανείς αν δεν έχει δή την παράστασι»!

Λίγο έλειψε να τρέξω να προμηθευτώ εισιτήρια μήπως και δεν προλάβω να παρακολουθήσω την απ’ ό,τι έλεγαν στην εκπομπή αθώα καλλιτεχνική δημιουργία, ένα τόσο βάναυσα συκοφαντημένο από φανατικούς αδελφούς και άλλους πνευματικό έργο. Μια κατάφωρα αδικημένη θεατρική παράστασι που μάλιστα έμοιαζε να είναι γεμάτη σύγχρονο θρησκευτικό προβληματισμό.

Αλλά για “κακή” μου τύχη είμαι ένας μικρός και μόνος …ιστολόγος.

Και επιπλέον έχω ενσωματώση τον τηλεοπτικό δέκτη στον υπολογιστήρα μου!.

Πάμε λοιπόν στον αποστομωτικό αντίλογο.

Αφήνω το γελοίο επιχείρημα της διασήμου όσο και συστημικής δημοσιογράφου πως τάχα μου είναι ελάχιστο το ποσοστό των Ελλήνων που διαμαρτύρονται και πως τάχα μου «υπάρχουν πολλοί Έλληνες Ορθόδοξοι που δεν προσβάλλονται» από το περιεχόμενο του έργου», και χωρίς περιττά σχόλια μεταφράζω απο το άρθρο της αγγλικής έκδοσης της Wikipedia:

Λήμμα:

Κόρπους Κρίστι (έργο)

"Το Κόρπους Κρίστι είναι ένα θρησκευτικό δράμα του Τέρενς ΜακΝάλλυ που δραματοποιεί την ιστορία του Ιησού και των Αποστόλων. Γραμμένο το 1997 και πρωτοπαρουσιασμένο στην Ν. Υόρκη το 1998, παρουσιάζει τον Ιησού και τους Αποστόλους σαν γκέι άνδρες να ζούν στο σημερινό Τέξας. Χρησιμοποιεί σύγχρονες συσκευές όπως η τηλεόρασι με αναχρονισμούς όπως η ρωμαϊκή κατοχή. Ο Ιούδας προδίδει τον Ιησού εξ αιτίας σεξουαλικής ζηλοτυπίας. Ο Ιησούς [ΣΣ : στο έργο] ευλογεί ομοφυλοφιλικό γάμο μεταξύ δύο αποστόλων.(…)"

Υποδοχή

"Το έργο δέχθηκε προσεκτική κριτική  για την διερεύνησι ομοφυλοφιλικών θεμάτων στον Χριστιανισμό. Επίσης καταδικάστηκε από την Καθολική Λίγκα, ένα είδος ομάδας-παρατηρητήριο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, για το ότι παρουσιάζεται σ’ αυτούς ως βλασφημία, ιεροσυλία και αντιχριστιανική μισαλλοδοξία.

Ο συγγραφέας Terrence McNally, άνθρωπος ομοφυλόφιλος, δέχθηκε απειλές κατά της ζωής του καθώς το έργο παιζόταν στις Η.Π.Α. Η παραγωγή του στην Νέα Υόρκη ματαιώθηκε και στην συνέχεια αναπρογραμματίσθηκε. Τελικά η πρεμιέρα πραγματοποιήθηκε την 13η Οκτωβρίου 1998 υπο την σκηνοθεσία του Joe Mantello.(…)"

Όπως άφησα να εννοηθή, κατέφυγα στην καταδεκτική πανσοφία της Βικιπαιδείας ταυτόχρονα με την απ’ ευθείας παρακολούθησι της εν λόγω εκπομπής. Καταλαβαίνετε λοιπόν την έκπληξί μου, όταν εκτός από τα ανωτέρω μεταφρασμένα που είπαμε, (και που μαζί με αυτά που δεν μετέφρασα σας τα παρουσιάζω στην συνέχεια, στο τέλος της ανάρτησης, και στο πρωτότυπο –για του λόγου το αληθές), διάβασα και την εξής παράγραφο:

 «Το έργο παρουσιάζεται εδώ και λίγες εβδομάδες στην Αθήνα, στην Ελλάδα, όπου υπέπεσε στην προσοχή δεξιών οργανώσεων καθώς και του νεοναζιστικού κόμματος της Χρυσής Αυγής. Αυτό οδήγησε ακολούθως σε βίαιες διαμαρτυρίες που έχουν ως απαίτησι την ακύρωσι του έργου, καθώς και σε προπηλακισμούς κατά των ηθοποιών.» !?!?!?!?!?!?!?

ΣΗΜ Τελευταία προσεκτική ματιά στην σελίδα που παραπέμπουμε, λύνει το …μυστήριο:

«This page was last modified on 11 October 2012 at 22:59»

Terrence McNally's "Corpus Christi"

Corpus Christi (play)
From Wikipedia, the free encyclopedia
Corpus Christi is a passion play by Terrence McNally dramatizing the story of Jesus and the Apostles. Written in 1997 and first staged in New York in 1998, it depicts Jesus and the Apostles as gay men living in modern-day Texas. It utilizes modern devices like television with anachronisms like Roman occupation. Judas betrays Jesus because of sexual jealousy. Jesus administers gay marriage between two apostles.
Leigh Rowney, the director of a 2008 production in Sydney, Australia, accepted that it would generate discussion on Christianity and homosexuality stating: "I wanted this play in the hands of a Christian person like myself to give it dignity but still open it up to answering questions about Christianity as a faith system." [edit]Reception It received critical attention for its exploration of gay themes in Christianity.[1][2][3]
It was also condemned by Catholic League, a Roman Catholic watchdog group, for what they viewed as blasphemy, sacrilege,[4][5] and anti-Catholicbigotry. Playwright Terrence McNally, a gay man, received death threats when it was played in the U.S.[6][7]
Its production in New York City was canceled then reinstated,[8] finally opening on 13 October 1998, directed by Joe Mantello.
It received its British premiere in 2000, produced by Theatre 28 and directed by Stephen Henry. When it was produced as part of the Sydney Gay and Lesbian Mardi Gras, Anglican bishop Robert Forsyth considered the play to be offensive and historically incorrect.[6]
A condensed version of the play was performed without incident in 2001 as part of a student directing class at St. Edward's University in Austin, Texas.[importance?] The play returned briefly to a small New York theatre in 2008, gaining a sympathetic review by the New York Times, which also published an article linking the uproar in 1998 to the death of gay student Matthew Shepard.[8] In 2009, the play was performed at the Church of the Foothills in California.[9] In March 2010, a student performance of the play was canceled at Tarleton State University in Stephenville, Texas. The university had received many complaints about the play's scheduled performance, but its president, F. Dominic Dottavio, citing freedom of speech, declared that the play would be performed.[10] Dottavio's condemnation of the play in the same letter, though, has been criticized by campus free speech groups as giving encouragement to people trying to shut down the production.[11] After Texas's Lieutenant Governor David Dewhurst weighed in saying, "No one should have the right to use government funds or institutions to portray acts that are morally reprehensible to the vast majority of Americans," the performance was cancelled citing safety concerns.[12][13]
The play was already performed for a few weeks in Athens, Greece, when it caught the attention of right-wing organizations, as well as that of the neonazist parliamentary party Golden Dawn. This led to subsequent violent protests demanding the cancellation of the play, as well as to the jeering of the actors[14]. 
etc