Η Μεταμόρφωση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, του Λυτρωτή και Σωτήρος του κόσμου. (Συνεργασία Μυργιώτη Παναγιώτη). La Trasfigurazione di Nostro Signore Gesù Cristo, Redentore e Salvatore del mondo (Collaborazione di M.P.). The Transfiguration of our Lord Jesus Christ, Redeemer and Savior of the world (by P. Myrgiotis).

 

Το σημερινό κείμενο είναι άλλη μια συνεργασία του Μαθηματικού κ. Παναγιώτη Μυργιώτη. Τον ευχαριστούμε!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

 

 

               "...θεατὰ, στῆθι μακρόθεν βλέπων..."

........................................................................................

 

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού,

του Λυτρωτή και Σωτήρος του κόσμου.

Την 6η Αυγούστου η Αγία μας εκκλησία εορτάζει μια μεγάλη Δεσποτική εορτή. Την Μεταμόρφωση του Σωτήρος Ιησού Χριστού.  

Η Μεταμόρφωση του Κυρίου είχε συμβεί πριν από το εκούσιο πάθος Του. Σαράντα ημέρες πριν από τη Σταύρωσή Του. Η εορτή συνέπιπτε την περίοδο της νηστείας και δια τούτο εορτάζεται 40 ημέρες πριν από την ύψωση τουΤιμίου Σταυρού (14 Σεπτεμβρίου).

 

Η Μεταμόρφωση τιμάται στο μέσον περίπου της εορταστικής περιόδου Πάσχα - Χριστούγεννα. Της δεσποτικής αυτής εορτής προηγείται αυστηρά νηστεία και μόνο την ημέρα της εορτής επιτρέπεται η κατάλυση ψαριών. Ηνηστεία αυτή ανήκει στη νηστεία του 15αυγούστου. Ουσιαστικά πρόκειται για δυο συνεχόμενες νηστείες, μια προς τιμή της Μεταμορφώσεως του Χριστού και μια προς τιμή
της Παναγίας. Προηγείται λοιπόν αυστηρά νηστεία, όπως και στις δυο άλλες προαναφερθείσες δεσποτικές εορτές.

 

Μεγάλη δεσποτική εορτή. Όσο βασική και σπουδαίαγια την σωτηρία μας είναι η εορτή των Χριστουγέννων και της Αναστάσεως τόσο σπουδαίακαι σημαντική είναι και η εορτή της Μεταμορφώσεως. Εφανερώθη η Θεότητα του Κυρίου, για μια ακόμη φορά.
Ο Κύριος για να προετοιμάσει τους μαθητάς Του για το εκούσιο πάθος του, πήρε τρεις από αυτούς: τον Πέτρο, τον Ιωάννη και τον Ιάκωβο και πορεύθηκε προς προσευχή εις το όρος Θαβώρ. 

 

Γιατί πήρε αυτούς;; Τον Πέτρο για τη μεγάλη πίστη και αγάπη που είχεπρος τον Χριστό, τον Ιωάννη επειδή τον αγαπούσε ιδιαίτερα ο Κύριος, για την αγνότητα καιτην ολόψυχη προς Αυτόν αφοσίωσή του και τον Ιάκωβο επειδή αυτός θα έχυνε πρώτος το αίμα του για την αγάπη του Χριστού. 

 

Οι κουρασμένοι από την ταλαιπωρία κάθισαν να ξεκουραστούν και τους πήρε ο ύπνος. Κάποια στιγμή ξυπνούν και βλέπουν τον διδάσκαλό τους να λάμπει περισσότερο και από τον ήλιο. Δεν μπορούσαν τα γήινα μάτια των μαθητών Του να αντικρίσουν το άκτιστο φως και για αυτό έπεσαν κάτω με τα πρόσωπα προς την γη, λέγει ο Ευαγγελιστής, «ἔπεσον ἐπί πρόσωπον αὐτῶν καί ἐφοβήθησαν σφόδρα» (Ματθ. 17,6).
 

Επέτρεψε ο Κύριος να πάρουν μια γεύση από τη Θεότητά Του και πώς θα είμαστε
όλοι μας μετά την Δευτέρα παρουσία Του στη γη. Οι μαθητές του δεν είχαν λάβει τη χάρη του Αγίου Πνεύματος για να μπορούν να δουν το Άκτιστο Φως. Είδαν τον Κύριο να συνομιλεί με τον Μωυσή, εκπρόσωπο του νόμου και των κεκοιμημένων και τον Ηλία, εκπρόσωπο των Προφητών και των ζώντων. Έτσι λοιπόν φαίνεται καθαρά ότι ο Χριστός είναι Κύριος της Ζωής και του θανάτου και οι συνομιλητές Του είναι δούλοι Του.
 

Συνομιλούν για το εκούσιο Πάθος Του που πρόκειται να συμβεί.

Γράφει χαρακτηριστικά οΆγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης: «Έφερε δε εις το μέσον τους τον Mωυσήν και τον Ηλίαν, διά να διορθώση τας σφαλεράς υποψίας, οπού είχον οι πολλοί περί αυτού. Kαθότι, άλλοι μεν έλεγον τον Kύριον, πως είναι ο Ηλίας. Άλλοι δε, πως είναι ο Iερεμίας. 

Διά τούτο λοιπόν επαράστησεν εις το Θαβώρ τους πρώτους και κορυφαίους Προφήτας, διά να γνωρίσουν οι μαθηταί, και διά των μαθητών όλοι οι άνθρωποι, πόση διαφορά είναι αναμεταξύ του Xριστού, και των Προφητών. O μεν γαρ Xριστός, είναι Δεσπότης. Oι δε Προφήται, είναι δούλοι. Kαι ίνα μάθουν, ότι ο Kύριος έχει την εξουσίαν του θανάτου και της ζωής. Διά τούτο, από μεν τους αποθαμένους, έφερε τον Mωυσήν. Aπό δε τους ζωντανούς, έφερε τον Ηλίαν».

 

Προετοιμάζονται οι μαθητές Του για τα επερχόμενα. Ο Πέτρος ενθουσιασμένος και γεμάτος θεία γλυκύτητα προτείνει να φτιάξουν τρεις σκηνές για να μείνουν εκεί. Μία για τον Δάσκαλό Του και από μια για τον Μωυσή και τον Ηλία. Τότε νεφέλη τους σκέπασε και ακούστηκε φωνή λέγουσα «Οὗτος ἐστὶν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός· αὐτοῦ ἀκούετε» (Λουκά, θ' 28-36). Δηλαδή, Αυτός είναι ο Υιός μου ο αγαπητός, που τον έστειλα για να σωθεί ο κόσμος. Αυτόν να ακούτε. Είναι η φωνή του Θεού και Πατέρα, όπως και στην βάπτιση του Κυρίου.
Τον αποκαλεί «υιόν αγαπητό». 

Για όλους εμάς τους θνητούς και φθαρτούς που πλάθουμε και κατασκευάζουμε τον Χριστό στα δικά μας ανθρώπινα και αμαρτωλά μέτρα. 

Ο Χριστός είναι το δεύτερο πρόσωπο της μιας, αγίας, ομοουσίου και αδιαιρέτου τριάδος: Πατήρ, Υιός και Άγιον Πνεύμα.
 

 

Στη Μεταμόρφωσή Του ο Κύριος απλά φανέρωσε ή, ακριβέστερα, επέτρεψε να
δουν ανθρώπινα μάτια ένα μικρό μέρος της Θεότητός Του, «καθὼς ἠδὐναντο», όπως αναφέρεται στο απολυτίκιο της εορτής.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος βαρύς

Μετεμορφώθης ἐν τῷ ὄρει Χριστὲ ὁ Θεός, δείξας τοῖς Μαθηταῖς σου τὴν δόξαν σου,
καθὼς ἠδυναντο. Λάμψον καὶ ἡμῖν τοῖς ἁμαρτωλοῖς, τὸ φῶς σου τὸ ἀΐδιον, πρεσβείαις τῆς
Θεοτόκου, φωτοδότα δόξα σοι.

Κοντάκιον Ἦχος βαρύς. Αὐτόμελον.

Ἐπὶ τοῦ ὄρους μετεμορφώθης, καὶ ὡς ἐχώρουν οἱ Μαθηταί σου τὴν δόξαν σου,
Χριστὲ ὁ Θεὸς ἐθεάσαντο, ἵνα ὅταν σε ἴδωσι σταυρούμενον, τὸ μὲν πάθος νοήσωσιν
ἑκούσιον, τῷ δὲ κόσμῳ κηρύξωσιν, ὅτι σὺ ὑπάρχεις ἀληθῶς, τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα.

Μεγαλυνάριον

Θέλων ἐπιδεῖξαι τοῖς Μαθηταῖς, δύναμιν ἐξ ὕψους καὶ σοφίαν παρὰ Πατρός, ἐν
ὄρει ἀνῆλθες, Χριστὲ τῷ Θαβωρίῳ, καὶ λἀμψας ὡς Δεσπότης τούτους ἐφώτισας.

Ὁ οίκος

Ἐγέρθητε οἱ νωθεῖς, μὴ πάντοτε χαμερπεῖς, οἱ συγκάμπτοντες εἰς γῆν τὴν ψυχήν
μου λογισμοί, ἐπάρθητε καὶ ἄρθητε εἰς ὕψος θείας ἀναβάσεως, προσδράμωμεν Πέτρῳ καὶ
τοῖς Ζεβεδαίου, καὶ ἅμα ἐκείνοις τὸ Θαβώριον ὄρος προφθάσωμεν, ἵνα ἴδωμεν σὺν αὐτοῖς
τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, φωνῆς δὲ ἀκούσωμεν, ἧς περ ἄνωθεν ἤκουσαν, καὶ ἐκήρυξαν,
τοῦ Πατρὸς τὸ ἀπαύγασμα.

Κάθισμα Ἦχος δ'. Κατεπλάγη Ἰωσὴφ.

Ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Θαβώρ, μετεμορφώθης ὁ Θεός, ἀναμέσον Ἠλιού, καὶ Μωϋσέως τῶν
σοφῶν, σὺν Ἰακώβῳ καὶ Πέτρῳ καὶ Ἰωάννῃ, ὁ Πέτρος δὲ συνών, ταῦτά σοι ἔλεγε· Καλόν ὧδέ
ἐστι, ποιῆσαι τρεῖς σκηνάς, μίαν Μωσεῖ, καὶ μίαν Ἠλίᾳ, καὶ μίαν σοὶ τῷ Δεσπότῃ Χριστῷ, ὁ
τότε τούτοις, τὸ φῶς σου λάμψας, φώτισον τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

 

Μυργιώτης Παναγιώτης
 

Μαθηματικός

Το “Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι” ...προσωποποιημένο. Di nuovo (15 anni dopo) con la pregiera "La Risurrezione di Cristo..."

 Πέρασαν 15 χρόνια απο την ανάρτησι με την αναστάσιμη προσευχή. Αυτήν με την σταυροαναστάσιμη ἀνύμνησι που αφού πρωτοακούσαμε απαγγελόμενη στόν Ὄρθρο τῆς Κυριακῆς μετά τό πέρας τοῦ ἑωθινού Εὐαγγελίου, οι χριστιανοί συνηθίζουμε να χρησιμοποιούμε επι το σαρανταήμερο που εκτείνεται μέχρι την Πέμπτην της Αναλήψεως κάθε μεταπασχαλινής περιόδου.

Καλώς ή κακώς είπα να την επαναλάβω σε κάπως πιο προσωπικό τόνο. Στο πρώτο ενικό...

 

Ανάστασιν Χριστού θεασάμενος

 

Ἀνάστασιν Χριστοῦ θεασάμενος,

προσκυνήσω ἅγιον, Κύριον, Ἰησοῦν

τὸν μόνον ἀναμάρτητον.

Τὸν Σταυρόν σου, Χριστὲ, προσκυνῶ

καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν

ὑμνῶ καὶ δοξάζω·

σὺ γὰρ εἶ Θεὸς εμοῦ,

ἐκτὸς σοῦ ἄλλον οὐκ οἴδα,

τὸ ὄνομά σου ὀνομάζω.

[Δεῦτε πάντες οἱ πιστοί,

προσκυνήσωμεν τὴν τοῦ Χριστοῦ ἁγίαν ἀνάστασιν·

ἰδοὺ γὰρ ἦλθε διὰ τοῦ Σταυροῦ

χαρὰ ἐν ὅλῳ τῷ κόσμῳ.]

Διὰ παντὸς εὐλογῶν τὸν Κύριον,

ὑμνῶ τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ·

Σταυρὸν γὰρ ὑπομείνας δι᾿ εμέ,

θανάτῳ θάνατον ὤλεσεν.

Α.Σ.

 

6 Αυγούστου, «Του Σωτήρος». Ένα βυζαντινό τετράστιχο «Εἰς τὴν Μεταμόρφωσιν» και το Απολυτίκιο της Εορτής. Festa del 6 Agosto. Un poemetto bizantino sulla Trasfigurazione del Salvatore

Κάπως στρυφνό, αλλά πάντως πρωτότυπο μου φαίνεται το παρακάτω στιχούργημα που βρήκα κάπου στα «έπη» του Μανουήλ Φιλή:

Εἰς τὴν Μεταμόρφωσιν.

Τοῖς σώμασι μὲν τὰς σκιὰς δεῖ συντρέχειν,

Χύσιν δὲ φωτὸς τῷ Θαβὼρ κἀν τοῖς τύποις.

Οὐκοῦν, θεατὰ, στῆθι μακρόθεν βλέπων,

Κἂν τὰς ψυχικὰς οὐ νοσῇς ἴσως κόρας.

Μανουήλ Φιλής

[Αποδίδω στην νεοελληνική μας –όχι και με απόλυτη βεβαιότητα:]

Με τα σώματα πρέπει να τρέχουν μαζί κι οι σκιές,

Και η εκροή φωτός με το Θαβώρ και στις απεικονίσεις.

Γι’ αυτό, θεατή, στάσου από μακριά και κοίτα,

Ακόμα κι αν δεν νοσείς ως προς τα ψυχικά σου μάτια.

.......................................................................
 

Αλλά ας μην χάσουμε την ευκαιρία να ψελλίσουμε το όμορφο απολυτίκιο της ημέρας (Να θυμίσω μόνο τα λόγια που είπε ο Χριστός στους αποσβολωμένους μαθητές Του που τον είδαν «εν Δόξη», το ἐγέρθητε καὶ μὴ φοβεῖσθε Κατά Ματθαίον (ιζ΄, 8), και πως "Θαβώρ" για κάποιους σημαίνει Έλευσις φωτός):

 Απολυτίκιο της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος - 6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 

 

Μετεμορφώθης εν τω Όρει, Χριστέ ο Θεός,

δείξας τοις Μαθηταίς σου την δόξαν Σου, καθώς ηδύναντο.

Λάμψον και ημίν τοις αμαρτωλοίς, το φως Σου το αΐδιον,

πρεσβείαις της Θεοτόκου. Φωτοδότα, δόξα σοι.

Τετάρτη προ της Αναλήψεως. Απόδοσις του Πάσχα και παύσις του «Χριστός Ανέστη!». Mercoledi' vigilia dell’ Ascensione; fine saluto “Cristo e’ risorto!”

Απόψε κατά την ορθόδοξο παράδοσι οι πιστοί (όσοι πιστοί) σταματούν την χρήσι του αναστάσιμου χαιρετισμού. Αύριο …γαρ, η μεγάλη Εορτή της Αναλήψεως του Κυρίου.

Το «Χριστός Ανέστη!» με το συγκλονισμό του μηνύματός του παραδόθηκε από τους Πατέρες για να συνοδεύει κάθε έαρ του πλανητικού χρόνου των πιστών και να νοηματοδοτεί την καθημερινότητά τους, από την εκκωφαντικά πανηγυρική πρώτη στιγμή της μελικής σε πλάγιο πρώτο ήχο εκφώνησής του (σχεδόν αμέσως μετά το Ευαγγέλιο του Όρθρου της Κυριακής του Πάσχα) και επι σαράντα ημέρες, τόσο στην μεταξύ των χριστιανών επικοινωνία, όσο και κατά την κοινή ή κατ’ ιδίαν προσευχή τους.

Σήμερα όμως, εδώ στα μέρη μας,
υπάρχει ο Χριστός στην ζωή μας;
Του αφήσαμε έστω κάποια θέσι; [Παραβλέπω στην ενοχλητική μου ερώτησι την υπόμνησι της αυστηρής –αλλά συχνά επαληθευόμενης- γνώμης πως «Όποιος δεν δίνει στον Θεό την πρώτη θέσι, δεν του δίνει καμμία θέσι»]…

Κάποια αδέλφια μας στον Αραβόφωνο κόσμο πάντως, δεν ντρέπονται να το κάνουν το Χριστός Ανέστη! στα χείλη τους τραγούδι.
Ας το ακούσουμε (και να το δούμε στο βίντεο αυτό από το «Γιουτιούμπ») από αυτούς για τελευταία φορά εφέτος:

Jesus is Risen song ترنيمة: المسيح قام Cristo e’ risorto (= Χριστός Ανέστη!)

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! Η αναστάσιμη ευχή σε δέκα γλώσσες και μεταφράσεις του τροπαρίου. Cristo e' Risorto! (traduzioni e 3 video)

ΕΛΛΗΝΙΚΑ: - ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! - ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ!
ΛΑΤΙΝΙΚΑ: - Christus resurrexit! Resurrexit vere!
ΑΓΓΛΙΚΑ: - Christ is Risen! Truly, He is Risen!
ΓΑΛΛΙΚΑ: - Le Christ est ressuscité ! En vérité Il est ressuscité !
ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ: - Christus ist auferstanden ! Er ist wahrhaftig auferstanden !
ΙΣΠΑΝΙΚΑ: - Cristo ha resucitado ! Verdaderamente, ha resucitado !
ΡΩΣΙΚΑ: - Христос Воскресе ! Воистину Воскресе ! (Khristos Voskrese ! Voistinu Voskrese !)
ΤΟΥΡΚΙΚΑ: - Hristós diril-Dí ! Hakíkatén diril-Dí !
ΑΛΒΑΝΙΚΑ: - Krishti u ngjall! Vërtet u ngjall!
ΙΤΑΛΙΚΑ: - Cristo è risorto ! È veramente risorto !

1. Christos Anesti - Irene Papas & Vangelis (Η Ειρήνη Παππά, ψάλλει σε μουσική Βαγγέλη Παπαθανασίου)


Χριστός ανέστη εκ νεκρών
θανάτω θάνατον πατήσας
και τοις εν τοις μνήμασιν
ζωήν χαρισάμενος.

ΛΑΤΙΝΙΣΤΙ

Christus resurrexit a mortuis,
Morte mortem calcavit,
Et entibus in sepulchris
Vitam donavit.

ΑΓΓΛΙΣΤΙ

Christ is risen from the dead,
By death He conquered death,
And to those in the graves
He granted life!

ΓΑΛΛΙΣΤΙ:

Le Christ est ressuscite des morts.
Par la mort, il a vaincu la mort.
A ceux qui sont dans les tombeaux,
il a donne la vie.

ΓΕΡΜΑΝΙΣΤΙ:

Christus ist auferstanden von den Toten
hat den Tod durch den Tod zertreten
und denen in den Graebern das Leben geschenkt!

ΙΣΠΑΝΙΣΤΙ:

Christo ha resucitado de los muertos,
pisoteando la muerte por la muerte,
y a los que están en los sepulcros
dando la vida.

ΙΤΑΛΙΣΤΙ:

Il cristo e risorto dai morti
con la sua morte calpestando la morte
e a quelli nei sepolcri
donando la vita

2.PSALT IRICIUC Valentin - tono 5 - CRISTO E' RISORTO.wmv (In italiano)


3. Christos Anesti. Śpiewa Divna Ljubojevic


ΠΟΛΥΤΟΝΙΚΩΣ:

Χριστὸς ἀνέστη ἐκ νεκρῶν,
θανάτῳ θάνατον πατήσας,
καὶ τοῖς ἐν τοῖς μνήμασι,
ζωὴν χαρισάμενος!

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ! Με μια αναστάσιμη προσ-Ευχή: Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι... AUGURI con una pregiera "La Risurrezione di Cristo..."

Χριστός ανέστη εκ νεκρών!
CRISTO E' RISORTO!

Ανάστασιν Χριστού θεασάμενοι,
προσκυνήσωμενον άγιον Κύριον,
Ιησούν τόν μόνον αναμάρτητον.
Τόν σταυρόν σου, Χριστέ, προσκυνούμεν,
και τήν αγίαν σου ανάστασιν
υμνούμεν και δοξάζομεν·
σύ γαρ εί Θεός ημών,
εκτός σού άλλον ούκ οίδαμεν,
το όνομά σου ονομάζομεν.

Δεύτε πάντες οι πιστοί, προσκυνήσωμεν
τήν του Χριστού αγίαν ανάστασιν·
ιδού γαρ ήλθε διά του σταυρού,
χαρά εν όλω τω κόσμω.
Διά παντός ευλογούντες τόν Κύριον,
υμνούμεν τήν ανάστασιν αυτού.
Σταυρόν γαρ υπομείνας δι' ημάς,
θανάτω θάνατον ώλεσεν .

Η παράλειψι μιας ελληνιστί επιγραφής στην ταινία «ΤΑ ΠΑΘΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ» του Γκίμπσον. Greek inscription missed from the “ The Passion of the Christ"

L' omissione di un' iscrizione in greco sul film di Mel Gibson "La Passione di Cristo"

Σε περσινή μας ανάρτησι σχετικά με το κινηματογραφικό έργο Τα Πάθη του Χριστού «The Passion of the Christ» (2003), του Μέλ Γκίμπσον, που προκάλεσε αντιδράσεις σε παγκόσμια κλίμακα, είχαμε αναφερθή σε μια παράλειψι του συμπαθούς σε εμάς σκηνοθέτη (π.χ. ο Πατριώτης και το καταπληκτικό Braveheart).
Όπως γράφαμε τότε αναφερόμενοι στην ιστορικοφιλολογική εδραιωμένη στις ευαγγελικές πηγές πιστότητα της ταινίας: «Παρακολουθώντας το έργο προ πενταετίας, πέρα από την –ομολογούμενη- υπερβολή στην αποτύπωσι της βίας, ελάττωμα συνήθους εμπορευματικής σκοπιμότητος, δεν βρήκα παρά μόνο 2-3 σημεία στα οποία ξέφευγε λίγο η κινηματογραφική αφήγησι ή ξέχασε η κάμερα να αποτυπώση. Για παράδειγμα λείπει η ελληνική γλώσσα από την επιγραφή την επι του Σταυρού».
Ιδού, λοιπόν η επίμαχη σκηνή, η οποία ανεξήγητα για εμάς (από την στιγμή που δεν εμπλέκεται με την παραγωγή της ταινία η γνωστή λίγο-πολύ παρέα του εθνικού lobby που μονοπωλεί το Hollywood) παρεκκλίνοντας από το γράμμα του Ευαγγελίου παραλείπει από την σχετική επιγραφή με την «κατηγορία» που τοποθετήθηκε επί του Σταυρού του Χριστού μας την αναγραφή και στην ελληνική γλώσσα.
Το εδάφιον:
«Ήν δε και επιγραφή γεγραμμένη επ’ αυτώ γράμμασιν Ελληνικοίς και Ρωμαϊκοίς και Εβραϊκοίς: ούτός εστιν ο βασιλεύς των Ιουδαίων» Κατά Λουκάν κγ΄38
(Πρβλ. και Κατά Μάρκον ιε΄ 26: «και ήν η επιγραφή της αιτίας αυτού επιγεγραμμένη: ο βασιλεύς των Ιουδαίων»)

Η σκηνή:






.
.
.

Παρατηρούμε λοιπόν ότι στην ταινία του Γκίμπσον η επι του Σταυρού επιγραφή είναι δίγλωσσος, αντί τρίγλωσση, όπως ρητά αναφέρει ο ευαγγελιστής Λουκάς. Και για κακή μας τύχη η γλώσσα που παραλείφθηκε είναι η Ελληνική. Η γλώσσα των Ευαγγελίων…

Αντί άλλου σχολίου ή αυθαίρετης υποθέσεως, ας παραθέσουμε το μέρος του αξιόλογου κατά τα άλλα κινηματογραφικού έργου,όπου εμπεριέχεται η σκηνή με την επίμαχη λεπτομέρεια:

The Passion of Christ Pt 11 of 12 (Η Σταύρωσις)

Και για τους ενδιαφερομένους η συνέχεια (και το τέλος) της ταινίας εδώ.