Ένα ποίημα για τα Χριστούγεννα (του Ἱερομόναχου Συμεών) και το κάθισμα του Όρθρου "Τι Θαυμάζεις Μαριάμ”. Una poesia per Natale del monaco ortodosso del Monte Athos Simeone e l' inno bizantino del mattutino “Che cosa stai ammirando Mariam?”

Γραμμένο 20 χρόνια πρίν. Στο Άγιο Όρος, Χριστούγεννα!
Για τον εκ Περού Ἱερομόναχο Συμεών (κατά κόσμον Miguel Angel de la Jara Higginson) σκοπεύουμε να επανέλθουμε.

ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ

  {Χριστούγεννα...]

Χριστούγεννα, ἐπέστρεψε ὁ ξένος στὸ κελλί,
κατόπιν ἀγρυπνίας καὶ ξεκουράστηκε,
μετὰ ἔστρωσε τὸ τραπέζι
καὶ ἄναψε δυὸ κεριὰ
καὶ εἶπε στὸν ἑαυτό του χρόνια πολλὰ

Ἡμέρα λαμπρὴ
καρδιὰ γαλήνια
μονάζω ἐδῶ
μένω χωρὶς κανέναν
μὲ ἱμάτιον μέλαν

1997 Πρωὶ στὸ Κελλί

Ἱερομόναχος Συμεών - Μὲ ἱμάτιον μέλαν
(καθὼς ἄνεμος ἁπλῶς φυσᾶ)

..................................................

 ΤΟ ΚΑΘΙΣΜΑ

"Τι Θαυμάζεις Μαριάμ" Ψάλλει: η Αργυρώ Ρέππα
Τί θαυμάζεις Μαριάμ;
τί ἐκθαμβεῖσαι τῷ ἐν σοί;
Ὅτι ἄχρονον Υἱόν,
χρόνῳ ἐγέννησα φησί,
τοῦ τικτομένου τὴν σύλληψιν
μὴ διδαχθεῖσα.
Ἄνανδρος εἰμί, καὶ πῶς τέξω Υἱόν,
ἄσπορον γονὴν τίς ἑώρακεν,
ὅπου Θεὸς γάρ βούλεται,
νικᾶται φύσεως τάξις, ὡς γέγραπται.
Χριστὸς ἐτέχθη, ἐκ τῆς Παρθένου,
ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας.

Χριστός Ανέστη! Και με την φωνή της Φαϋρούζ! Il “Cristos Anesti” (= Cristo è Risorto!) con la voce di Fairuz! The orthodox hymn “Christ is Risen” by the voice of Fayruz.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!! 

Όταν πριν από καιρό στο ιστολόγιο πρωτοαναφερόμασταν στην Φαϋρούζ ή Φαϊρούζ ή και αγγλιστί «Φεϊρούζ»( Fairuz, Fayruz), δεν βρίσκαμε διαθέσιμο το «Χριστός Ανέστη» με την φωνή της στο Γιουτιούμπι. Τώρα που, ευτυχώς, αφθονεί, ας το αναρτήσουμε.
Για να συνοδεύση την εγκάρδια Ευχή μας προς όλους:  
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!

 Fairuz _ El Massih Kaam- Χριστός Ανέστη - المسيح قام

Ακολουθώντας τον Αστέρα «Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί». Seguendo la Stella (del Natale) nel buio…

Εμπρός, πάμε αδέλφια –όσοι πιστοί- να δούμε πού γεννήθηκε ο Χριστός!
Ας ακολουθήσουμε , λοιπόν, το αστέρι πού πηγαίνει
Μαζί κι εμείς με τους Μάγους βασιλιάδες απ’ την Ανατολή.
Άγγελοι εκεί ακατάπαυστα υμνούνε…

Καθίσματα Όρθρου Χριστουγέννων

Δεῦτε ἴδωμεν πιστοί, ποῦ ἐγεννήθη ὁ Χριστός,
ἀκολουθήσωμεν λοιπὸν ἔνθα ὁδεύει ὁ ἀστήρ,
μετὰ τῶν μάγων Ἀνατολῆς τῶν βασιλέων.
Ἄγγελοι ὑμνοῦσιν, ἀκαταπαύστως ἐκεῖ.
Ποιμένες ἀγραυλοῦσιν, ᾠδὴν ἐπάξιον.
Δόξα ἐν ὑψίστοις λέγοντες, τῷ σήμερον ἐν σπηλαίῳ τεχθέντι,
ἐκ τῆς Παρθένου, καὶ Θεοτόκου,
ἐν Βηθλεὲμ τῆς Ἰουδαίας.

Το "Baσιλεῦ οὐράνιε Παράκλητε" ως προσευχή και τροπάριο βυζαντινής μουσικής. Un inno bizantino che e’ anche una vera preghiera allo Spirito Santo.

ΔΕΥΤΕΡΑ, του Αγίου Πνεύματος

1. "ΒΑΣΙΛΕΥ ΟΥΡΑΝΙΕ", ΜΑΪΣΤΟΡΕΣ ΤΗΣ ΨΑΛΤΙΚΗΣ


Εικάζω ότι δεν θα είναι μόνο η ημετέρα ασχετοσύνη που θεωρούσε πως το υμνογραφικό κείμενο «Baσιλεῦ οὐράνιε» ήταν απλώς ένα πεζολογικό παρά ρυθμοτονικό ποίημα, το οποίο παραδοσιακά επιβιώνει στην κοινή εμπειρία και των σημερινών χριστιανών, ως μία σύντομη προσευχή προς το Άγιο Πνεύμα .
Εμείς πάντως πρόσφατα συνειδητοποιήσαμε πως αυτό το αγαπημένο –ήδη από τα παιδικά μας βιώματα- «ποιημάτιον» είναι σύνθεσι του Αγίου Κοσμά του Μελωδού (περ. 675-περ. 752) και ψάλλεται κανονικά ως Ιδιόμελο στιχηρό/Δοξαστικό στον Εσπερινό και τον Όρθρο της Πεντηκοστής και της Εορτής του Αγίου Πνεύματος, σε ήχο πλ. Β΄.
Σε κάθε περίπτωσι πρόκειται στα χείλη των πιστών (κάθε φύλου ή ηλικίας αλλά με άδολη καρδιά) για ένα λατρευτικό μέσο (ως μονόστροφος ύμνος ή απαγγελλόμενη προσευχή) με μεγάλη υποβλητικότητα και υψηλή πνευματική σημασία.

2. "Βασιλεύ Ουράνιε" Πέτρος Γαϊτάνος. Petros Gaitanos


3. Η …τρίτη Εκτέλεσι!

Ακολουθεί η τρίτη και καλύτερη, όπως έχουμε ξαναπή, εκτέλεσι: η δική σας (κι όπως θέλει και μπορεί ο καθένας, ψαλτικώς, ραψωδικώς ή, καλύτερα, όπως διαβάζει κανείς ψιθυριστά)!

Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε,
τὸ Πνεῦμα τῆς ἀληθείας,
ὁ πανταχοῦ παρών, καὶ τὰ πάντα πληρῶν,
ὁ θησαυρὸς τῶν ἀγαθῶν, καὶ ζωῆς χορηγός,
ἐλθέ, καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν,
καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπὸ πάσης κηλῖδος,
καὶ σῶσον, ἀγαθὲ, τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Μεγάλη Παρασκευή (Απο την Υμνολογία μας). Venerdi' Santo. L' Inno "Axion Esti" ed altri "Engomia" (corale) dalla tradizione bizantina (e neogreca).

ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΜΝΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

ΚΟΝΤΑΚΙΟΝ
ΤΟΝ ΔΙ’ ΗΜΑΣ ΣΤΑΥΡΩΘΕΝΤΑ
ΔΕΥΤΕ ΠΑΝΤΕΣ ΥΜΝΗΣΩΜΕΝ.
ΑΥΤΟΝ ΓΑΡ ΚΑΤΕΙΔΕΝ ΜΑΡΙΑ
ΕΠΙ ΤΟΥ ΞΥΛΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΓΕΝ:
ΕΙ ΚΑΙ ΣΤΑΥΡΟΝ ΥΠΟΜΕΝΕΙΣ,
ΣΥ ΥΠΑΡΧΕΙΣ Ο ΥΙΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΣ
ΜΟΥ.
(Απόδοσι στην νεοελληνική:)

Αυτόν που σταυρώθη για όλους εμάς
Πάντες εμπρός ας υμνήσουμε
Αυτόν που αντίκρυσ’ η Παρθένος
Πάνω στο ξύλο και έλεγε:
Τί κι αν τον Σταυρό υπομένεις
Εσύ μόν’ υπάρχεις και Υιός και Θεός μου.

ΕΥΧΗ
«Δέσποτα Κύριε, Ιησού Χριστέ, ο Θεός ημών, ο μακροθυμήσας επι τοις ημών πλημμελήμασι και άχρι της παρούσης ώρας αγαγών ημάς, εν ή, επί του ζωοποιού ξύλου κρεμάμενος, τω ευγνώμονι την εις τον παράδεισον ωδοποίησας είσοδον και θανάτω τον θάνατον ώλεσας, ιλάσθητι ημίν τοις αμαρτωλοίς και αναξίοις δούλοις σου: ημάρτομεν γαρ και ηνομήσαμεν και ουκ εσμέν άξιοι άραι τα όμματα ημών και βλέψαι εις το ύψος του ουρανού, διότι κατελίπομεν την οδόν της δικαιοσύνης σου και επορεύθημεν εν τοις θελήμασι των καρδιών ημών…»

(Απόδοσι στην νεοελληνική:)
ΠΡΟΣΕΥΧΗ
Παντοδύναμε Κύριε, Ιησού Χριστέ, Θεέ όλων μας, εσύ που ανεκτικός για τα δικά μας σφάλματα και ανεξίκακος μέχρι κι αυτήν την ώρα που ενώ σε κρέμασαν πάνω στο ζωοποιό ξύλο του Σταυρού εσύ μάς οδήγησες εκεί που στον μετανιωμένο ληστή προσέφερες τα κλειδιά τής εγκαινιασμένης διεξόδου για τον παράδεισο, εσύ ο οποίος με τον θάνατό σου κατήργησες τον θάνατο, ευσπλαχνίσου μας τους αμαρτωλούς και ανάξιους δούλους σου: έτσι που λαθέψαμε και παρανομήσαμε δεν είμαστε άξιοι να σηκώσουμε τα μάτια μας και τα βλέμματά μας ψηλά στον ουρανό. Αφήσαμε την οδό της δικής σου δικαιοσύνης και τραβήξαμε το δρόμο του ατομικού μας θελήματος…»