«Η Ελλάδα της ασυδοσίας»: κείμενο του αναγνώστη μας Χ.Γ. . Αντί χρονογραφήματος. “La Grecia della sfrenatezza”; testo di cronaca da collaboratore

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ  ΑΣΥΔΟΣΙΑΣ

Μου έλεγε ένας φίλος πως τις προάλλες ενώ οδηγούσε στην εθνική οδό, είδε τον οδηγό του μπροστινού του αυτοκινήτου με αυστριακές πινακίδες να εκσφενδονίζει μια σακούλα στον αέρα και η τελευταία να προσγειώνεται  αφού πέρασε από τον ουρανό του αμαξιού του φίλου μου, στο παρμπρίζ αυτοκινήτου που τον ακολουθούσε . Τυχαίο ?

Ένας άλλος φίλος έλληνας που ζει στη Γερμανία εδώ και χρόνια και έρχεται κάθε καλοκαίρι ένα μήνα σχεδόν διακοπές στη χώρα μας, μου δήλωσε ότι καπνίζει μόνο τότε (το καλοκαίρι στην Ελλάδα ), πίνει τα ουζάκια του, ξενυχτάει χωρίς αναστολές.

Φαίνεται ότι η χώρα μας για τους ξένους της  Δ. Ευρώπης  είναι ο κατεξοχήν οίκος ανοχής όπου μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις, όποτε θέλεις  χωρίς επιπτώσεις. Το πολύ πολύ να πληρώσεις κάτι παραπάνω στην τσατσά για σπέσιαλ περιποιήσεις. Αλλά εδώ ΟΛΑ ΕΠΙΤΡΕΠΟΝΤΑΙ. Μερικοί ισχυρίζονται ότι αυτό είναι και το μεγάλο μας ατού έναντι των ανταγωνιστών μας  ,αυτό που μας  ξεχωρίζει, που μας διακρίνει από τους κρυόκωλους  Βόρειους. Γιατί όχι ; Αλήθεια ,πόσο θέλουμε να γίνουμε δυτικοευρωπαίοι; Μου είπαν ότι η Μύκονος τράβηξε από παλιά τουρισμό  γιατί όταν ο τουρίστας  έκανε σεξ  έξω από τα σπίτια των ντόπιων  οι τελευταίοι δεν φώναζαν την αστυνομία για προσβολή της δημοσίας αιδούς  αλλά  του έφερναν και προφυλακτικά .

Δεν είναι πάντως αυτή η Ελλάδα που μας αξίζει. Πιστεύω ότι είμαστε περήφανος λαός, ξύπνιος με κριτική σκέψη μοναδική. Πώς καταντήσαμε έτσι?

¨Η θα έχουμε χούντα ή θα έχουμε ασυδοσία; Αληθινή δημοκρατία δηλ. υπευθυνότητα πότε θα αποκτήσουμε; Απομακρυνθήκαμε από το μέτρον άριστον, χάσαμε το βηματισμό μας, τον προσανατολισμό μας... 
Γιατί τώρα που γράφω αυτό το κείμενο δηλ στις 00.30  ο ταβερνιάρης  δίπλα αποφάσισε να ανεβάσει την ένταση στο στερεοφωνικό του; Για να ευχαριστήσει τους λιγοστούς πελάτες  του; Γιατί ήλθε στο τσακίρ κέφι; 
Και ο άλλος ο γείτονας, εγώ; Θα πρέπει να ξενυχτήσω αναγκαστικά;

Γιατί ? Γιατί? Γιατί?

Nick Georgiou

Οι αυριανές εκλογές και ο Ηλίθιος (του Ντοστογέφσκυ) . Le Elezioni in Grecia domani e “l’ Idiota” di Fedor (Fyodor Mikhailovich) Dostoevskij

Είχαμε καιρό στο ιστολόγιο να λάβουμε συνεργασία από τον φίλο «Nick Georgiou» (Χ. Γ.). Με χαρά αναρτούμε το άρτι παραληφθέν (μόλις χθές) κείμενό του. Είναι τόσο επίκαιρο όσο και αληθινό! Άλλωστε κι εμείς θα πάμε να ψηφίσουμε. Και βέβαια είμαστε αναφανδόν με το μέρος του πρίγκιπα Μίσκιν.

 .

.

.

Ο Ηλίθιος

Δεν ξέρω γιατί,  αλλά τις τελευταίες μέρες  διαβάζω  τον Ηλίθιο του Ντοστογιέφσκι. Ειδικά αφού ψηφίσεις στις ελληνικές βουλευτικές εκλογές, όταν  μπαίνεις  πιο βαθιά στους χαρακτήρες του έργου του μεγάλου δημιουργού  αισθάνεσαι …σαν το πρίγκιπα Μίσκιν. Δεν είμαι  -όπως δεν ήταν και  εκείνος - διανοητικά καθυστερημένος. Ούτε καν  με πιάνουν επιληπτικές κρίσεις. Οι μόνες κρίσεις που με πιάνουν είναι  αυτές που θέλω να εκφραστώ γράφοντας, όπως τώρα καλή ώρα.

Όπως μου είπε μια Ρωσίδα που ζει από τα είκοσι της  στην Ελλάδα, τα έργα του Φιοντόρ τα διδάχτηκε ως παιδίσκη όταν μεγάλωνε στη χώρα της  - κάτι σαν την Ιλιάδα και την Οδύσσεια που διδάσκονται τα ελληνόπουλα. Και δεν είναι απλά τα ονόματα π.χ. Γκαβρίλα Αρνταλιόνοβιτς, Ιβάν Φιοντόροβιτς Επάντσιν, Σεμιόν Παρφιόνοβιτς  Ραγκόζιν ή Ναστάζια Φιλίπποβνα, που σε εξιτάρουν. Είναι οι χαρακτήρες.

Ναι, αγαπητέ μου αναγνώστη, είμαι ηλίθιος σαν τον πρίγκηπα Λεβ Νικολάγεβιτς Μίσκιν. Θέλω να βλέπω την καλή πλευρά των πραγμάτων, για αυτό θα πάω να ψηφίσω. Όπως έλεγε ο ίδιος ο Ντοστογιέφσκι, μέσω του Μίσκιν, δεν υπάρχει χειρότερο βασανιστήριο  από το να ξέρει  ο μελλοθάνατος  ότι θα τον σκοτώσουν τελεσίδικα  την τάδε μέρα. Κι αν όπως  μας φοβίζουν  ότι  έρχεται το τέλος μας, προσδιορίσουν και την ημερομηνία και την ώρα και τη στιγμή  που θα γίνει αυτό, τότε ο φόβος θα γίνει εφιάλτης, και πολύ περισσότεροι δεν θα αντέξουν. Ακόμα και οι σκληροί δολοφόνοι λυγίζουν μπρος στη θέα της γκιλοτίνας και κλαίνε, λίγο πριν ακούσουν το λεπίδι  να σφυρίζει κατερχόμενο προς το λαιμό τους...

Δεν θα τους δώσουμε τέτοια χαρά: Θα ψηφίσουμε γιατί έχουμε κάτι να πούμε. Είμαστε ηλίθιοι, αλλά γι’ αυτό μάς  εκτιμάνε και μας φοβούνται κατά βάθος!  

 Nick Georgiou

Άρθρο του Χ. Γιασεμή κατά των συγχωνεύσεων και υπέρ της αποκέντρωσης. Un post d’ un amico del blog contro la politica della “fusione amministrativa"

Ο εκ των ιδρυτικών μελών του συλλόγου μας και φίλος του ιστολογίου Χρήστος Γιασεμής μάς έστειλε το παρακάτω κείμενο κατά της όψιμης κυβερνητικής τακτικής των απανταχού συγχωνεύσεων. Τον ευχαριστούμε.
.

.

.

ΤΗΣ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΩΣ

Η ισχύς εν τη ενώσει, λέει η εξουσιαστική λογική. Δεν χρειαζόμαστε 200 εφορίες, αλλά 50 φτάνουν. Δεν χρειαζόμαστε 200 νοσοκομεία ή σχολεία ή πολεοδομίες ή ό,τι άλλο θέλετε, αρκούν και τα …40!
Αυτή η λογική από πότε προέκυψε? Ποιοι ομιλούσαν χρόνια τώρα για την γιγάντωση του κέντρου και την αποψίλωση της περιφέρειας και κάνοντας αυτοκριτική μιλούσαν για ανάγκη αποκέντρωσης ; Τα κατάπιαν τώρα όλα. Πού είναι οι βουλευτές της περιφέρειας; (Εδώ έρχονται, στα ...εξοχικά τους, βέβαια!)
Το αίτημα της ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗΣ μπορεί να είναι το όραμα της επόμενης δεκαπενταετίας που τόσο χρειαζόμαστε. Αλλά για να δημιουργήσεις οράματα και όχι ονειρώξεις, χρειάζονται ριζοσπαστικές αποφάσεις, όπως λ.χ. ο ορισμός της Λάρισας ως της διοικητικής πρωτεύουσας της Ελλάδας. Η Αθήνα να παραμείνει η ιστορική πρωτεύουσα του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Όταν οι ίδιοι οι πολιτικοί δείχνουν το δρόμο με αποφάσεις ανατροπής, τότε αλλάζει και η σχέση των πολιτών με αυτούς προς το καλύτερο.
Το να μας πλασάρεται η συγχώνευση, το τσουβάλιασμα, η αστυφιλία με νέους όρους ως πρόοδος, δεν είναι απλώς γελοίο. Είναι πισωγύρισμα.
Σήμερα ο παππούς σας, Κύριοι, τουλάχιστον επιστρέφει στο χωριό του, αν είχε λείψει, έστω για να πεθάνει, σας κρατάει το παιδί σας όταν πάτε διακοπές, δεν κινδυνεύει τόσο όσο στη μεγάλη πόλη.
Εμπρός λοιπόν, ρημάξτε ό,τι δεν προλάβατε……

Χ. Φ. ΓΙΑΣΕΜΗΣ