ΟΙ ΕΠΕΤΕΙΟΙ Α.
Σαν σήμερα, 28 Ιουνίου 2015, η πρώτη κυβέρνησι της Αριστεράς στην νεώτερη Ελλάδα, στηριζόμενη σε ένα κόμμα, το ΑΝ.ΕΛ., που η συντριπτική πλειοψηφία του ελλαδικού αριστερού φάσματος πριν την συγκυβέρνησι το χαρακτήριζε “συντηρητικό”, “αντιδραστικό”, “ακροδεξιό” ή και “εθνικιστικό”, προκήρυξε δημοψήφισμα (ΦΕΚ Α΄ 63), το οποίο διεξήχθη μία εβδομάδα αργότερα, με ερώτημα “αν πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας των τριών θεσμών, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Ε.Κ.Τ.) και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (Δ.Ν.Τ.), που προτάθηκε στην Ελλάδα στις 25 Ιουνίου 2015”. Τα υπόλοιπα είναι μια (θλιβερή, όσο και εξοργιστική) ιστορία. Β. 28 Ιουνίου 2015, αργά το βράδυ επεβλήθηκαν στο ελλαδικό κράτος αιφνιδιαστικά εν μέσω κλίματος φόβου και τρόμου οι κεφαλαιακοί έλεγχοι, τα αγγλιστί Capital Controls... ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Το τραγούδι είναι παλαιότερο του 2015 (άλλα 3 χρόνια πίσω) και είναι προϊόν του κατ' εξοχήν λαϊκού νεοελληνικού μουσικού είδους, ίσως κάτω απο τα στάνταρ και του έντεχνου και του θεωρητικά ποιοτικού, αλλά μες στην συνεχιζόμενη ιλαροτραγική μας κατάντια, το θεωρούμε με την απλότητα και τον συναισθηματισμό του, αντιπροσωπευτικό και λίαν κατάλληλο για την σημερινή μουσική μας αναφορά στην επέτειο.
Εννοείται πως ο τίτλος του ΘΕΛΩ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ θα μπορούσε να αποτελέσει ένα κεντρικό σύνθημα στον αγώνα όσων αισθάνονται πατριωτικά ζωντανοί.
............... ΘΕΛΩ ΠΙΣΩ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ - Γιαννούλης & Καραγιώργης (Promo 2012)
Οι στίχοι:
«... Αποτελεί Θεία τιμή το να αναθρέψει κάποιος Ελληνόπαιδες, με τις γνώσεις της Ιεράς μας Θρησκείας, να τους εκπαιδεύσει στην πάτριον γλώσσα..»
Ι. Καποδίστριας
Τώρα, μάλιστα! Ελύθηκε το πρόβλημα της παιδείας στο ελλαδικό κράτος! Οι εγκέφαλοι του αρμόδιου Υπουργείου πρίν καλα καλά σχηματιστεί η νέα Κυβέρνησι, απεφάνθησαν πως αυτό που χρειάζεται, είναι η …αλλαγή του ονόματος! Έτσι, το τέως Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων (ναί, το κάποτε Εθνικής Παιδείας) μετονομάζεται σε «Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων». Και καλά για την σοβαρότητα του ζητήματος και την αναγκαιότητα κατά την ουσία του, ας μην επιχειρηματολογήσουμε. Αλλά, αυτοί οι φωστήρες που συμβούλεψαν τους πολιτικούς προϊσταμένους τους, δεν ζούν σ’ αυτήν την χώρα; Δεν έχουν αντίληψι έστω της οικονομικής λαίλαπας την οποία διερχόμαστε με τις αυτοκτονίες και τα άλλα γνωστά ή ανείπωτα καταστρεπτικά αποτελέσματα σε όλους τους τομείς αυτού τού --ας πούμε-- κράτους; Δεν αποκλείω να μας πούν πως τα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ (γύρω στα 800.000 στοίχισε η προηγούμενη μετονομασία του Υπουργείου) θα τα εντάξουν σε κάποιο από τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα. Όμως, σε κάθε περίπτωσι, ποιός εχέφρων πολίτης δεν αγανακτεί στην διαπίστωσι πως: Το συγκεκριμένο Υπουργείο-διελκυστίνδα έχει ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΞΑΕΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ μετονομαστεί ήδη άλλες τέσσερες (4!) φορές;
Πώς; Πάμε ανάδρομα:
Τώρα, Σεπτέμβριος του 2015, μετονομάζεται σε Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.
Τον Ιανουάριο του 2015 (ναι, δεν πρόλαβε ούτε χρόνο!) είχε μετονομασθή σε Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων. Το 2013 είχε μετονομασθή σε Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων. Το 2012 είχε μετονομασθή σε Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού, και το 2009, μαζί με το 1ο Μνημόνιο, ο τότε Πρωθυπουργός, ΓΑΠ, είχε σπεύσει να ξεβαφτίσει το πολύπαθο Υπουργείο Παιδείας μας που, σημειωτέον, κρατούσε (επι εξηκονταετίας, από τα μεταπολεμικά χρόνια) μέχρι τότε το προσδιοριστικό επίθετο «ΕΘΝΙΚΗΣ» στην ονομασία του, με τον --γελοιωδέστερο μακράν-- τίτλο:
«Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων»…
Ά, ξέχασα και το κερασάκι: Μαζί με το «Παιδείας», η νέα Κυβέρνησι μετονομάζει άλλα τέσσερα προϋπάρχοντα Υπουργεία: το «Ναυτιλίας», το «Οικονομίας», το «Υποδομών» και το «Περιβάλλοντος»! Πώς το τιτλοφορεί ο Γιανναράς το τελευταίο του άρθρο στην στήλη του, αυτό για την ευρωστία της οικονομίας, της δημοκρατίας μας, ή μάλλον την προοπτική της ίδιας της χώρας μας, της Ελλάδας;
[Ευχαριστούμε τα μέλη του συλλόγου μας, Γ. Μητροπέτρο για το κείμενο σχετικά με το ιστορικό φαινόμενο της χρεοκοπίας στην νεότερη Ελλάδα, και Γιώργο Σοϊλεμέζη για την υπόδειξι του πολύ διαφωτιστικού βίντεο(υ) από σχετικά πρόσφατη εκπομπή στην Γερμανική Τηλεόρασι. Και πρώτα το video:]
Die Anstalt - Griechenland (2015)
"Νέα εκπομπή του ZDF υπέρ της Ελλάδας (ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ)"
Η περίληψι του ιστολόγου "Διυλιστήριο" μας καλύπτει αρκούντως:
"Μέσα από ένα απολαυστικό σκετς, οι δύο παρουσιαστές καταδεικνύουν τον παραλογισμό της οικονομικής πολιτικής που επιβάλλει η ΕΕ στην Ελλάδα, αναφέροντας ότι αναγκάζουν τους Έλληνες να πληρώνουν εκατοντάδες εκατομμύρια σε τόκους και δάνεια και επιπλέον τους… βρίζουν. Ο «κακός» του σκετς, σημειώνει μάλιστα, ότι παρόλο που άλλα πίστευε σχετικά με το τι συμβαίνει με τα πακέτα βοήθειας, δεν τον ενοχλεί καθόλου το γεγονός…
Μεταξύ άλλων, επισημαίνουν ότι η οικονομική κρίση μέχρι στιγμής δεν έχει κοστίσει τίποτα στους Γερμανούς φορολογούμενους, όπως και στους φορολογούμενους των άλλων κρατών μελών της Ευρωζώνης, αναφέροντας χαρακτηριστικά τη φράση «μηδέν λεπτά». Αντιθέτως, όπως σημειώνουν οι δύο παρουσιαστές, η Γερμανία έχει βγάλει χρήματα από την κρίση."
..............................
Η Ιστορία διδάσκει…
Πάντα η μελέτη της Ιστορίας για έναν λαό μόνο διδάγματα μας
δίνει.
Εκεί βλέπεις πραγματικά πως πολλά γεγονότα έχουν συμβεί
ακριβώς όπως αυτά επαναλαμβάνονται και σήμερα.
Η Ελλάδα έχει κηρύξει πέντε φορές χρεοκοπία και συγκεκριμένα το 1827,
το 1832, το 1843, το 1893 και το 1932, σε όλες αυτές τις χρεοκοπίες ήταν
εμφανής η εμπλοκή του διεθνούς παράγοντα στην εσωτερική ζωή της χώρας με πίεση
και με επιβολή.
Από αυτές η 1η μεγάλη χρεοκοπία που είναι γνωστή (που αναφέρεται
δηλαδή στα ιστορικά βιβλία), το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου
Τρικούπη στα 1893 είναι η τέταρτη κατά σειρά.
Και τότε διαπραγμάτευση έκανε η Κυβέρνηση Τρικούπη και πήγε να κάνει
συμβιβασμό με τους ομολογιούχους, ο Τρικούπης έλεγε, τότε "παιδιά τι
θέλετε να κάνουμε τώρα, να σας τα δώσουμε όλα άμα θέλετε, με εξαίρεση δυο
πράγματα".
"Δεν παραχωρούμε την εθνική κυριαρχία της χώρας, δεν
παραχωρούμε το δημόσιο ταμείο".
Έχουμε καμία ομοιότητα με αυτά που βιώνουμε τα τελευταία
πέντε χρόνια;
Όχι, δεν έχουμε, γιατί σε αντίθεση με αυτό πουέλεγε ο Τρικούπης το 1893, σήμερα από το
πρώτο μνημόνιο έχουμε εκχώρηση στους δανειστές την εθνική ανεξαρτησία της χώρας
και βέβαια με το Ευρώ και την νομισματική πολιτική και το δημόσιο ταμείο μιας
και οι δανειστές έχουν λόγο και το τελευταίο ευρώ που θα πληρώσει ο Έλληνας
πολίτης-υποζύγιο.
Φυσικά και τότε οι ομολογιούχοι δεν το δέχτηκαν αυτό και
στήσανε, έχοντας σύμμαχο το παλάτι που κατείχε ελληνικά ομόλογα, τον περίφημο πόλεμο
του 1897, που ήταν στημένος από την αρχή μέχρι το τέλος μόνο και μόνο για να
κερδηθεί ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος το λεγόμενο (Δ.Ο.Ε.) στα 1898.
Επειδή οι δανειστές της χώρας θέλανε να πληρώνονται σε
χρυσάφι, πρωτομπήκε στην οικονομική φιλολογία της χώρας η ιδέα του σκληρού
νομίσματος και μας έφτιαξαν τη χρυσή δραχμή.
Τότε ξεκινάει ένας νέος φαύλος κύκλος δανεισμού, απίστευτου
δανεισμού γιατί η Ελλάδα έπρεπε να εξασφαλίσει το χρυσάφι, για να στηρίξει τη
χρυσή δραχμή, άρα νέα δάνεια.
Για την 5η χρεοκοπία του 1932 και τα Ιστορικά, πλέον,
γεγονότα που διαδραματίσθηκαν την εποχή εκείνη τα αντλώ από το βιβλίο του Νίκου
Μπελογιάννη με τίτλο «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα», ένα βιβλίο που πρέπει όλοι
οι Έλληνες να διαβάσουν (πριν πάρουν το μέρος των δανειστών), γιατί εκεί
πραγματικά θα μάθει ο αναγνώστης, τις λοβιτούρες και όλα τα άλλα τα δεινά που φόρτωσαν
στο Ελληνικό λαό τα δάνεια και τα δυσβάστακτα χρέη που τα πληρώνουμε ακόμα.
Εκεί με πολύ γλαφυρό τρόπο και με λεπτομέρειες που σου
δημιουργούν ρίγη , γιατί τόσο πολύ όμοια με το σήμερα είναι τα πράγματα και
δραματικά για τον λαό.!
Αναφέρει λοιπόν ο Ν. Μπελογιάννης
«Κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες μεγαλώνει η απόγνωση κι η αγανάκτηση
του λαού. Ο κόσμος άρχισε να κάνει γιουρούσι στους φούρνους. Οι πορείες πείνας πλήθαιναν
καθημερινά. Ο Βενιζέλος έπρεπε να διαλέξει.
Ή τα τοκομερίδια ή το ψωμί του λαού.
Τελικά πήρε την απόφαση, αφού πρώτα ειδοποίησε το ΔΟΕ, αναστείλει
τα χρεολύσια των εξωτερικών δανείων και να πληρώσει τα τοκομερίδια σε δραχμές. ………..Για να σώσει την «πίστη» της χώρας, η
κυβέρνηση επέβαλε, κάτω από τόσο τραγικές συνθήκες, καινούργιες φορολογίες 740
εκατομμυρίων, χωρίς να σωθεί μ΄ αυτά η κατάσταση.
Και τότε- 16.4.1932 – ο Μαρής έστειλε ένα γράμμα στο ΔΟΕ και
του δήλωνε ότι η κυβέρνηση ήταν αναγκασμένη να κηρύξει από την 1η του Μάη προσωρινό
χρεοστάσιο και για τους τόκους.
Έτσι, ήρθε η καινούργια χρεοκοπία.
Η κυβέρνηση, όμως, που δεν μπορούσε να ανεχτεί το στίγμα,
έδωσε εντολή στους αντιπροσώπους της στο Λονδίνο και το Παρίσι να 'ρθουν σ΄επαφή
με τους ομολογιούχους για να ρυθμίσουν το ζήτημα.
Ο Μιχαλακόπουλος, υπουργός των Εξωτερικών, δήλωσε στη
δημοσιονομική επιτροπή της ΚΤΕ ότι θα δεχόταν πρόθυμα να 'ρθουν «αμερόληπτοι»
διαιτητές και να ελέγξουν ίσαμε ποιό βαθμό μπορούμε να πληρώσουμε τα
τοκομερίδια, «αφού προαφαιρεθούν τα απαιτούμενα για το primum vivere του
ελληνικού λαού». Την ίδια θέση έπαιρνε κι ο Παπαναστασίου. Όλοι ήταν πρόθυμοι
να καταδικάσουν το λαό να ζει μ΄ένα ξεροκόμματο, για να πληρωθούν οι
ομολογιούχοι. Αυτοί
όμως ήταν ανένδοτοι και τα ζητούσαν όλα ή τίποτε.»
Είναι ακριβώς αυτό που βιώνουμε σήμερα.!!!
Και συνεχίζει.
«Αυτή την εποχή, ο Μαρής υποχρεώθηκε να φύγει από το υπουργείο
των Οικονομικών σχεδόν με τη βία. (Είχε μπει μέσα, καθώς λένε, ξυπόλυτος και
βγήκε με καντάρια χρυσάφι). Η Εθνοτράπεζα στις κρίσιμες εκείνες για τα
συμφέροντά της στιγμές έβαλε απόλυτα δικό της υπουργό, τον Βαρβαρέσο, που
προκαλεί αμέσως την άρση της σταθεροποίησης, σχεδόν τυπική γιατί την είχε από
καιρό προκαλέσει η μαύρη αγορά του συναλλάγματος. Έτσι, επιβάλλεται πάλι η αναγκαστική
κυκλοφορία. Στην έκθεσή του πάνω στον προϋπολογισμό του 1932-33, ο Βαρβαρέσος
θέλησε να δικαιολογήσει τη χρεοκοπία. Τα ελλείμματα, είπε, δεν μπορούμε πια να
τ΄ αποφύγουμε με φορολογίες.
Με περικοπές των εξόδων – σε βάρος κυρίως των μισθωτών –
μόνο 480 εκατομμύρια οικονομήσαμε.»
Τι ομοιότητα, Θεέ μου, το ίδιο κάνουν και σήμερα
μέχρι πόσο
θα μειωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις…;
«Γι΄αυτό είναι αναπόφευκτο να καταφύγουμε στην ελάττωση των
ποσών που διαθέτουμε για την υπηρεσία του δημόσιου χρέους, επειδή μας
απορροφούν τα 55% του προϋπολογισμού και μάλιστα σε συνάλλαγμα. Γι΄ αυτό η
κυβέρνηση βρέθηκε «εις την αναπόδραστον ανάγκην» να δώσει την άδεια στον
υπουργό των Οικονομικών να αναστείλει τα χρεολύσια των εξωτερικών δανείων και
τον τόκο «εν όλω ή εν μέρει».
Σκόπευαν οπωσδήποτε να πληρώσουν ένα μέρος από τους τόκους.
Στον προϋπολογισμό όμως δεν έγραφαν ακριβώς το ποσό, ελπίζοντας να το
μεγαλώσουν οπωσδήποτε με τους φόρους. Έτσι αύξησαν κατά 25% τη φορολογία στα
εισαγόμενα εμπορεύματα κι ενώ η κατάσταση ήταν κάτι παραπάνω από τραγική, οι
Έλληνες πολιτικοί βρίσκονταν σ΄αδιάκοπη κίνηση και συγκίνηση και τους
απασχολούσε αποκλειστικά το ζήτημα της πληρωμής των ομολογιούχων.
Παντού είχαν φουντώσει οι σχετικές συζητήσεις. Ο
Μιχαλακόπουλος, ο Παπαναστασίου κι ο Καφαντάρης υποστήριζαν να τους πληρώσουμε
με τα καπνά μας.
Οικονομολόγοι, πολιτικάντες, τραπεζίτες, όλοι έγραφαν και
υπόδειχναν κάποιον τρόπο πληρωμής και κανένας δεν υποστήριξε να μην πληρώσουμε
τίποτα.»
Αυτό δεν γίνεται σήμερα ;
Όλοι γράφουν και
επιχειρηματολογούν ( Οικονομολόγοι, καθηγητές, εντεταλμένοι δημοσιογράφοι,
πολιτικάντηδες και λοιπές αντεθνικές δυνάμεις) και υποδεικνύουν πως να πληρώσουμε, πώς να
συμβιβαστούμε με όλα όσα μας ζητάνε, να υπογράψουμε συμφωνία υποτέλειας και
γενοκτονίας, χωρίς να κοιτάνε αν μπορούμε να τα δώσουμε , χωρίς να ζημιώνεται ο
λαός και η αξιοπρέπειά του και επίσης χωρίς να μας λένε που πάνε αυτά μου μας
απομυζούν τόσα χρόνια.!
…«Στην αγόρευσή του ο υπουργός Οικονομικών Βαρβαρέσος
δήλωσε: «Σήμερον ευρίσκομαι ομολογώ εις εξαιρετικά δυσάρεστον θέσιν
εισηγούμενος ενώπιον υμών την εγκατάλειψιν...του χρυσού κανόνος, του χρυσού
συναλλάγματος. Όπως υπηνίχθη ο πρόεδρος της Κυβερνήσεως, δεν πρόκειται περί
μέτρου το οποίον απορρέει εξ ελευθέρας κρίσεως της κυβερνήσεως...είναι μέτρον
επιβληθέν εκ καταστάσεως ανάγκης αναποτρέπτου».
Στη συνέχεια κηρύχθηκε προσωρινό χρεοστάσιο και για τους
τόκους των εξωτερικών δανείων από την 1η Μαΐου 1932.
Στην Ελλάδα μετά την πτώχευση του 1932 ξεκινά μια περίοδος
ισχυρού κρατικού παρεμβατισμού στον οικονομικό τομέα και ιδιαίτερα στις
εξωτερικές συναλλαγές. Ξεκινά, επίσης, μια πολιτική προστατευτισμού με σκοπό
την αυτάρκεια της χώρας επιβάλλοντας δασμούς στα εισαγόμενα προϊόντα και
ενισχύοντας την εσωτερική αγορά.
Μπαίνει
επίσης στο χώρο της κλειστής οικονομίας.
Συγκεκριμένα, οι
συναλλαγές δεν γίνονται πλέον με βάση το συνάλλαγμα αλλά με βάση διακρατικές
συμφωνίες ενώ τα προς ανταλλαγή προϊόντα κοστολογούνται και ισοσκελίζεται η
αξία των εισαγωγών με την αξία των εξαγωγών.
Αυτό είχε, εκτός από αρνητικές, και θετικές συνέπειες αφού
μέχρι τότε οι συναλλαγές με το εξωτερικό ήταν ελλειμματικές από τη στιγμή που
οι εισαγωγές ήταν περισσότερες από τις εξαγωγές. Από το 1933 εξάλλου άρχισε ένα
ρεύμα επιστροφής κεφαλαίων από το εξωτερικό λόγω υψηλών ελληνικών επιτοκίων.
Αυξήθηκε έτσι και το σε χρυσό αποθεματικό του εκδοτικού πιστωτικού ιδρύματος,
της Tράπεζας της Eλλάδος, από 7,6 εκατομμύρια δολάρια το 1932 σε 44,7 εκατομμύρια
το 1934. Η αύξηση αυτή είχε ανάλογο αποτέλεσμα στη νομισματική κυκλοφορία.»…..
Μεταξύ των θετικών επιπτώσεων της χρεοκοπίας ήταν η
δημιουργία του Ι.Κ.Α. με τον νόμο 6298 ο οποίος δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ
346/10-10-1934.
Επίσης θα πρέπει ως επίλογο να σημειώσω πως η αθέτηση
πληρωμών στους δανειστές (χρεοκοπία) σαν πράξη επιλογής και με μελέτη, όταν τα
πράγματα έχουν φτάσει σε σημείο μη συμφωνίας και εκβιασμών, είναι πράξη Εθνικής
ανάγκης και μεγίστης υπευθυνότητας απέναντι στον Ελληνικό λαό και την επιβίωσή
του.
Άλλωστε οι πολιτικοί, που έστω και την εσχάτη στιγμή δήλωσαν
στάση πληρωμής προς τους δανειστές, έμειναν στην Ιστορία με θετικό πρόσημο αφού
έβαλαν πρώτα την επιβίωση του λαού και όχι την εξυπηρέτηση των δανειστών.
Όπως π.χ. ο Ελευθέριος Βενιζέλος που έδωσε το όνομά του στο μεγαλύτερο
Αεροδρόμιο της χώρας και σε εκατοντάδες κεντρικούς δρόμους σε κάθε πόλη της
χώρας μας.
Μετά το περήφανο ΟΧΙ την Κυριακή, σε όλα τα μνημόνια και το Εθνοκτόνο
Ευρώ, είναι η ώρα, με σχέδιο
και πρόγραμμα η κήρυξη χρεοκοπίας προς τους δανειστές και η ομαλή μετάβασή μας
στο Εθνικό νόμισμα…
Για να δοθεί τόνωση στην Ελληνική οικονομία και την
παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Είναι Εθνικό καθήκον…. Άλλωστε η Ιστορία διδάσκει.!
Έψαχνα χθές αργά το βράδυ πληροφορίες για τα 2 δημοψηφίσματα της Χούντας (ειδικά για εκείνο το πρώτο της στρατιωτικής Δικτατορίας, το κατ’ εξοχήν νόθο της 29ης Σεπτεμβρίου 1968, «για την επικύρωση του νέου Συντάγματος») και με μεγάλη έκπληξι διαπίστωσα πως υπήρχε ήδη λήμμα ακόμα και για το αιφνιδιαστικά και προ ολίγων ωρών αναγγελθέν πραξικόπημα, εεε …σόρυ, δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου, αυτό «για την συμφωνία που πρότειναν οι δανειστές…»!
Αυτό λοιπόν το δημοψήφισμα πρόκειται να είναι (όταν και εάν διεξαχθή, βεβαίως) το 8ο κατά σειράν στην ιστορία του κράτους μας. Μόλις το όγδοο σε ιστορία 185 ετών!
Σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες το Δημοψήφισμα ως μηχανισμός άμεσης ψηφοφορίας του συνόλου του λαού, είναι μια κατάκτησι η οποία καταφάσκοντας στην εκάστοτε λαϊκή θέλησι ισχυροποιεί τον κοινοβουλευτισμό. Έχω προσωπικό παράδειγμα από την εν Ιταλία επταετή περίπου διαμονή όπου έζησα 3-4 διαφορετικά Referendum.
Εν τούτοις στην «γενέτειρα» της Δημοκρατίας, Ελλάδα, θα είναι η …πρώτη μου φορά που θα καταξιωθώ να συμμετάσχω στο σχετικό …άθλημα!
Και μάλιστα θα αναγκαστώ μαζί με όλους τους άλλους συμπατριώτες μου να συμμετάσχω σε ένα δημοψήφισμα απίστευτα νεφελώδες, xωρίς καθαρή στόχευσι και προοπτική. Μοιάζει να βρίσκεται κοντά στις αντιμνημονιακές θέσεις μου, αλλά-όπως και τότε με το πυροτέχνημα ΓΑΠ- τίθεται σε λάθος χρονισμό ("timing").
Είμαι άραγε ο μόνος που εκτός από τις πολλές επιφυλάξεις για την αληθινότητα της αιτιολόγησης και την δυσπιστία μου για την ειλικρίνεια των προθέσεων (και πάνω απ’ όλα την ικανότητα των κυβερνώντων) είμαι μουδιασμένος; Που αισθάνομαι όχι όπως θα έπρεπε την χαρά για την ευκαιρία της εξάσκησης του δικαιώματός μου στην πολιτική έκφρασι, αλλά ένα αίσθημα απροσδιόριστης δυσφορίας –να μην πώ καταπίεσης- καθόσον καλούμαι να επιλέξω κάτι απίστευτα σοβαρό χωρίς να έχω την συνολική εικόνα για το εθνικών διαστάσεων ζήτημα και μάλιστα σε λάθος στιγμή;
Προσωπικά διατελώ διαμαρτυρόμενος διότι δέν μου έδωσαν την ευκαιρία να πώ ΟΧΙ:
Στην παραμονή μας στο ΝΑΤΟ (ή έστω την διατήρησι των βάσεών του στην πατρίδα μου).
Στην νέο οθωμανική-φιλοτουρκική πολιτική του μετα Ανδρεϊκού πολιτειακού μας συστήματος και την ενδεχόμενη ένταξι της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Στην κατάργησι του πολυτονικού συστήματος με την «μονοτονικὴ μεταρρύθμιση» τοῦ 1982.
Στην υποχρεωτική διαγραφή του θρησκεύματος από τις αστυνομικές ταυτότητες (και παρόλο που είχα συνυπογράψη μαζί με άλλα 3 εκατομμύρια συμπατριώτες μου, ο τότε Πρόεδρος της «Δημοκρατίας» τράβηξε το αυτί του Αρχιεπισκόπου Χριστοδούλου λέγοντας το απίθανο, πως το αίτημα για δημοψήφισμα με θέμα την ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ αναγραφή, θα συνιστούσε δημοκρατική εκτροπή! Στην Ιταλία, των 60.000.000 κατοίκων που λέγαμε, φτάνουν για αίτημα διεξαγωγής δημοψηφίσματος 50.000-500.000 -ανάλογα το είδος- υπογραφές πολιτών στην Γερουσία. Στην έξι φορές μικρότερη Ελλάδα φαίνεται ότι τα 3.000.000 υπογραφών δεν έχουν καμμία ισχύ μπροστά στην θέλησι του παγκόσμιου εβραϊκού λόμπυ!).
Στην απεμπόλησι του εθνικού μου νομίσματος, της Δραχμής, και την υιοθέτησι του Ευρώ. (Επικύρωση Συνθήκης Μάαστριχτ).
Στην παράνομη διακράτησι από τα ξένα Μουσεία των κλεμμένων γλυπτών του Παρθενώνα και λοιπών θησαυρών του πολιτισμού μου.
Στην ανάληψι με υψηλό δανεισμό των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004
Στην ενδεχόμενη ένταξι της ΦΥΡΟΜ στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή το ΝΑΤΟ με όνομα Μακεδονία ή παράγωγο.
Στην με κρατική χρηματοδότησι ανέγερσι μουσουλμανικού τεμένους στον Βοτανικό.
Στην εγκληματική καθυστέρησι διεκδίκησης του αναγκαστικού κατοχικού δάνειου της Τραπέζης της Ελλάδος καθώς και των πολεμικών αποζημιώσεων από την Γερμανία.
Στην υιοθέτησι του μοντέλου της πολυπολιτισμικότητας με την εθνικά επικίνδυνη στάσι της πολιτείας στην παράνομη μετανάστευσι που έφτασε στην ψήφισι νομοσχεδίου για απονομή της ελληνικής ιθαγένειας στους αλλογενείς…
Αλλά ας επανέλθουμε στο δια ταύτα:
Αυτό το επιγραφόμενο «Ελληνικό δημοψήφισμα του 2015» ως λήμμα της ελληνικής “wikipedia” το αναδημοσιεύουμε ως έχει σήμερα, για λόγους ιστορικούς. Χωρίς περαιτέρω σχολιασμό. Θα το συνοδεύσουμε για λόγους περισσότερης τεκμηρίωσης με ένα δημοσίευμα (από τον ηλεκτρονικό τύπο) σχετικά με την ψήφισι της πρότασης για την διεξαγωγή του στην Βουλή και με μία από τις αγορεύσεις στο Ελλαδικό Κοινοβούλιο, εκείνη του Υπουργού Ενόπλων Δυνάμεων.
Οι συνοδευτικές εικόνες έχουν να κάνουν με τις πρώτες αντιδράσεις των πολιτών που χωρίς πανικό –αλλά με δικαιολογημένη ανησυχία – σχημάτισαν ουρές όλο το Σάββατο στα αυτόματα ταμεία των τραπεζών (“ATM”) στην Χαλκίδα. Και βέβαια είναι όλες δικές μας.
Μετά την αποτυχία επίτευξης συμφωνίας στις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους πιστωτές της, προτάθηκε να διεξαχθεί δημοψήφισμα στις 5 Ιουλίου2015 με θέμα την αποδοχή ή όχι της συμφωνίας που πρότειναν οι δανειστές.[1][2] Η πρόταση για τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος ανακοινώθηκε από τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα
τις πρώτες ώρες του Σαββάτου 27 Ιουνίου 2015, μετά από διευρυμένη
σύσκεψη του υπουργικού συμβουλίου το βράδυ της προηγούμενης ημέρας στο Μέγαρο Μαξίμου.[3] Η απόφαση για το δημοψήφισμα θα ληφθεί από το ελληνικό κοινοβούλιο σε συνεδρίασή του την ίδια ημέρα.
Σύμφωνα με την σχετική απόφαση και πρόταση του Υπουργικού Συμβουλίου
προς τη Βουλή, «ο ελληνικός λαός καλείται να αποφασίσει με την ψήφο του
εάν πρέπει να γίνει αποδεκτό το σχέδιο συμφωνίας το οποίο κατέθεσαν η
Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές
Νομισματικό Ταμείο στο Eurogroup της 25/6/2015 και αποτελείται από 2
έγγραφα, τα οποία συγκροτούν την πρόταση επί της οποίας προτείνεται το
δημοψήφισμα».[4] Το πρώτο έγγραφο τιτλοφορείται «Reforms for the completion of the Current Program and Beyond»[5]
(Μεταρρυθμίσεις για την ολοκλήρωση του τρέχοντος προγράμματος και πέραν
αυτού). Το δεύτερο κείμενο τιτλοφορείται «Preliminary Debt
sustainability analysis» (προκαταρκτική ανάλυση βιωσιμότητας χρέους).
Το σύνταγμα με το άρθρο 44 στην αναθεώρηση του 2008 προβλέπει ποιες είναι οι διαδικασίες προκήρυξης και διενέργειας του δημοψηφίσματος.[6] ΣΥΡΙΖΑ, ΑΝΕΛ και Χρυσή Αυγή τάσσονται υπέρ του δημοψηφίσματος και υπέρ της απάντησης «όχι».[7][8] H ΝΔ υποστηρίζει ότι το ερώτημα ουσιαστικά είναι «Ναι» ή «Όχι» στην Ευρώπη και τάσσεται υπέρ του «Ναι».[9] Το ΠΑΣΟΚ θεωρεί το δημοψήφισμα αντισυνταγματικό, δηλώνοντας καταψήφιση της διεξαγωγής του.[10] Η Χρυσή Αυγή είναι κατά των υφεσιακών μέτρων, είτε ευρωπαϊκών είτε της κυβέρνησης.[11] Το Ποτάμι τάσσεται υπέρ της Ευρώπης και των υφεσιακών μέτρων.[12][13][14] Το ΚΚΕ
δηλώνει καταψήφιση της διεξαγωγής δημοψηφίσματος τέτοιου ερωτήματος,
διαφωνώντας σε οποιαδήποτε υφεσιακά μέτρα και δηλώνοντας ότι θα
επιδιώξει την διεξαγωγή δημοψηφίσματος με επιλογή, όχι μόνο το «όχι»
στην πρόταση μέτρων αξίας 11 δισεκατομμυρίων των θεσμών αλλά και «όχι»
στην πρόταση μέτρων 8 δισεκατομμυρίων της κυβέρνησης.[15]
Παράλληλα, το ΚΚΕ ζήτησε να διεξαχθεί ονομαστική ψηφοφορία, προκειμένου
να συμπεριληφθεί στο δημοψήφισμα η πρότασή του για αποδέσμευση από την
ΕΕ και για κατάργηση όλων των μνημονίων και των εφαρμοστικών νόμων,
ωστόσο η πρόταση αυτή απορρίφθηκε από το προεδρείο της Βουλής.[16]
Στην ονομαστική ψηφοφορία που διεξήχθη τις πρώτες ώρες της 28ης
Ιουνίου 2015 στο ελληνικό κοινοβούλιο με σκοπό την απόφαση διεξαγωγής ή
όχι του δημοψηφίσματος την 5η Ιουλίου, 178 βουλευτές ψήφισαν υπέρ της
διεξαγωγής και 120 κατά, σε σύνολο 298 βουλευτών. Υπέρ ψήφισαν βουλευτές
από την συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και βουλευτές της Χρυσής Αυγής. Η Νέα
Δημοκρατία μαζί με το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι ψήφισαν κατά, ενώ το ΚΚΕ
τάχθηκε κατά, θέτοντας όμως την δική του πρόταση.[17][18] Δύο εκ των βουλευτών δεν ψήφισαν.
Με πλειοψηφία 178 ψήφων υπέρ έναντι 120 ψήφων κατά το
Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της πρότασης του Υπουργικού Συμβουλίου για τη
διεξαγωγή δημοψηφίσματος, στις 5 Ιουλίου, προκειμένου να γίνει δεκτή ή να απορριφθεί
η πρόταση των θεσμών για το οικονομικό πρόγραμμα της χώρας.
Υπέρ της πρότασης ψήφισαν οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ και των Ανεξαρτήτων Ελληνών
από τη συμπολίτευση, καθώς και η Χρυσή Αυγή. Νέα Δημοκρατία, Ποτάμι και ΠΑΣΟΚ
ψήφισαν κατά, ενώ οι βουλευτές του ΚΚΕ κατέθεσαν τη δική τους πρόταση
δημοψηφίσματος.
Κατά την ψηφοφορία δεν υπήρξαν εκπλήξεις, όλοι οι βουλευτές ψήφισαν σύμφωνα με
τη γραμμή του κόμματος τους.
Μετά την ψηφοφορία η πρόεδρος της Βουλής Ζωή Κωνσταντοπούλου θα μεταβεί στο
Προεδρικό Μέγαρο, για να ενημερώσει τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο,
για την απόφαση του Σώματος. Ο κ. Παυλόπουλος, αφού παραλάβει τα πρακτικά,
προβλέπεται να υπογράψει την απόφαση για τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος.
Για την έγκριση της πρόταση της κυβέρνησης για δημοψήφισμα απαιτούνταν η
σύμφωνη γνώμη 151 βουλευτών. Σημειώνεται ότι η κοινοβουλευτική δύναμη των
κομμάτων της συμπολίτευσης, ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ αριθμεί συνολικά στους 162 βουλευτές.
Ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει 149 βουλευτές και οι ΑΝΕΛ 13.
Από το ιδρυτικό μέλος του συλλόγου μας ΑΕΚ «Αβαξ και Πεσσοί» και πρόεδρο του σωματείου «Ένωση Προστασίας Καταναλωτών Στερεάς Ελλάδας» Γιώργο Μητροπέτρο, δεχθήκαμε την παρακάτω ανακοίνωσι-πρόσκλησι που αφορά ανοιχτή εκδήλωσι σχετικά με τα δικαιώματα των καταναλωτών στην Χαλκίδα μεθαύριο Δευτέρα 10 Νοεμβρίου. Με χαρά την κοινοποιούμε!
..................................................
ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΩΝ ΠΕΡ.ΣΤΕΡΕΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΕΔΡΑ: Δ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ 1& ΑΓΓ. ΓΟΒΙΟΥ
ΧΑΛΚΙΔΑ 34100
ΤΗΛ:22210-20509 – κιν. 6932603718www.epka-ste.grMAIL:info@epka-ste.grΑ.Μ. Ενώσεων Καταναλωτών
41/2011Χαλκίδα
03-11-2014«ΣΤΕΡΕΑ
ΑΣΠΙΔΑ» για τον Καταναλωτή είναι η ΕΠΚΑ-ΣΤΕ.!
Με σύνθημα «Σώσε
το σπίτι σου , ρύθμισε τις οφειλές σου»,στα πλαίσια της
δράσης«Στερεά Ασπίδα για τον Καταναλωτή»Κ.Α. ΟΠΣ:425658, του Ε.Π. «ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑ & ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ»η ΕΠΚΑ-ΣΤΕ υλοποιεί δύο προγράμματα «Υπερχρεωμένοι Καταναλωτές της Στερεάς Ελλάδας» και «Καταναλωτικές
συνήθειες των νέων»,
Την Δευτέρα 10/11/2014και ώρα
06,00 μ.μ.διοργανώνει ανοιχτή εκδήλωσηστη ΧΑΛΚΙΔΑστο
Εργατικό Κέντρο Χαλκίδαςμε θέματα :
1)Παρουσίαση της έρευνας
για τις καταναλωτικές συνήθειες των νέων της Στ. Ελλάδας.
2)Ανάλυση του νόμου
3869/10 (νόμος Κατσέλη) για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, τι ισχύει σήμερα, από
τους Δικηγόρους συνεργάτες της Ένωσης. Οι
εισηγητές θα αναπτύξουν τα θέματα και θα απαντήσουν σε ερωτήσεις του
κοινού.
Η Ένωση
Προστασίας Καταναλωτών Στερεάς Ελλάδας, ως αναγνωρισμένη Ένωση Καταναλωτών και
έχει καταστατικήαρμοδιότητα σε όλη
τηνΠεριφέρεια Στερεάς Ελλάδας όπου εκπροσωπεί
το σύνολο των καταναλωτών.Μέχρι σήμερα, έχει στο ενεργητικό της, σημαντική δραστηριότητα για την
υπεράσπιση τωνσυμφερόντων των
καταναλωτών, τόσο από τις τράπεζες όσο και από άλλες οικονομικές-εμπορικές
πράξεις.Σύμφωνα
με τις αποφάσεις του Ειρηνοδικείου
Χαλκίδας για υποθέσεις που χειρίσθηκαν οι Νομικοί της Ένωσης τα τελευταία
δύο χρόνια διεγράφησαν χρέη που
ξεπερνούν τα 500.000,00 € από
υπερχρεωμένους συμπολίτες μας και βέβαια διασώθηκε
η πρώτη τους κατοικία.!Εμπιστευθείτε
την ΕΠΚΑ-ΣΤΕ , ελάτε κοντά μας.Σας
περιμένουμε την Δευτέρα στην Εκδήλωση μας.!
Για
το Διοικητικό ΣυμβούλιοΟ ΠΡΟΕΔΡΟΣΟ ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Η Αργεντινή και εμείς, ή τι συμβαίνει όταν μια χώρα
πτωχεύει...
Ουρές για τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης που σπανίζουν,
λεηλασίες στα καταστήματα, οι τράπεζες κλειστές και εξαφανισμένες οι
καταθέσεις, αδυναμία πληρωμής μισθών και συντάξεων, οι επιχειρήσεις κλείνουν η μια
μετά την άλλη κι άλλα πολλά. Τα θυμάστε όλα αυτά; Αυτά δεν μας έλεγαν ότι θα
συμβούν έτσι και πτωχεύσει μια χώρα; Δηλαδή έτσι κι αρνηθεί μια χώρα να
πληρώσει τους δανειστές της;
Πόσες και πόσες φορές δεν τα έχουν επαναλάβει οι κυβερνώντες
από την εποχή του Παπανδρέου και του Παπαδήμου, έως τους σημερινούς
κλεφτοδήμους της κυβέρνησης των τοκογλύφων; Πόσες και πόσες φορές δεν τα έχουμε
δει να γράφονται και να λέγονται από "αναλυτές" των τραπεζών,
σούργελα καθηγητές της οικονομίας και γνωστούς "κολοσσούς" της
δημοσιογραφίας; Τα ίδια δεν παπαγαλίζουν και οι οικονομικοί εγκέφαλοι τύπου
Μηλιού, Σταθάκη και Σία της ομάδας Τσίπρα;
Φυσικά, κανένας τους και ποτέ δεν δέχτηκε την ανοιχτή και
δημόσια αναμέτρηση επιχειρημάτων. Πού τέτοια κότσια! Απλά όλοι τους είχαν και
έχουν ως κοινό σκοπό να τρομοκρατήσουν τον κακομοίρη Έλληνα ώστε να αποδεχθεί
το ξεπούλημα, το δικό του και της πατρίδας του, ως κάτι μοιραίο και αναπόφευκτο.
Δεν τα βάζεις με τις αγορές και τα επιτελεία των δανειστών,
γιατί θα σε συντρίψουν! Επικαλείσαι την καλή τους θέληση και διαπραγματεύεσαι
με σκοπό να τους πείσεις να σε λυπηθούν. Όσο πιο καλός δούλος αποδεικνύεσαι,
πιστός σαν σκύλος και χαμερπής σαν σκουλήκι, τόσο περισσότερο μπορείς να
ελπίζεις στην επιείκεια του αφέντη! Αυτό μας λένε και μας ξαναλένε επί της
ουσίας όλοι οι δελφίνοι της εξουσίας. Δεξιοί και αριστεροί. Ποτέ ξανά στην
Ελλάδα η εθελοδουλία δεν βρισκόταν σε τέτοιο απόγειο!
Γιατί πτώχευσαν την Αργεντινή;
Και ξάφνου η Αργεντινή με δική της επιλογή, κηρύσσεται από τις
αγορές σε πτώχευση! Αρνείται να συμμορφωθεί με μια εξωφρενική απόφαση
αμερικανικού δικαστηρίου που εξομοιώνει έναν κυρίαρχο λαό με τους ιδιώτες
κερδοσκόπους που αγόρασαν τα κρατικά ομόλογα της χώρας πάμφθηνα μετά την
χρεοκοπία της το 2001 και τώρα απαιτούν να πληρωθούν στο σύνολο της ονομαστικής
τους αξίας. Από τον Νοέμβριο του 2012 η κυβέρνηση της Αργεντινής εκβιάζεται με
όπλο τις αποφάσεις ενός υπέργηρου δικαστή της Νέας Υόρκης, οι οποίες έχουν
σκοπό να γονατίσουν ένα κυρίαρχο κράτος και να το εξαναγκάσουν να γίνει ξανά
υποχείριο της διεθνούς κερδοσκοπίας.
Ποιο είναι το πρόβλημα; Μετά την χρεοκοπία του 2001, η
Αργεντινή, αφού πέρασε των παθών της τον τάραχο στα χέρια ενός πολιτικού και
οικονομικού συστήματος που ήταν απόλυτα υποταγμένο στους διεθνείς δανειστές,
αφού ο λαός της έφτασε στο έσχατο όριο της αθλιότητας, της πείνας και της
μιζέριας επειδή οι κυβερνώντες του ξεπούλησαν μέτρο προς μέτρο ολόκληρη την
χώρα, κατ' εντολή και υπό την άμεση επίβλεψη του ΔΝΤ και αφού εκδίωξε κακήν
κακώς το πολιτικό προσωπικό που είχε οδηγήσει την χώρα στην κατάρρευση,
προχώρησε στην μονομερή διαγραφή του χρέους περίπου κατά 70% με δυο swap, το
2005 και το 2010.
Όμως το πιο σημαντικό δεν είναι αυτό. Το πιο σημαντικό είναι
ότι όλα αυτά τα 13 χρόνια, η Αργεντινή αναπτύσσεται, και μάλιστα με υψηλούς
ρυθμούς, χωρίς να έχει την ανάγκη να δανείζεται από τις διεθνείς κεφαλαιαγορές!
Και παρά τις Κασσάνδρες ούτε καν έλλειψη ξένων επενδύσεων δεν εμφανίστηκε στην
οικονομία της. Μάλιστα οι εισροές Άμεσων Ξένων Επενδύσεων στην Αργεντινή
ανέκαμψαν μέσα σε δυο χρόνια μετά την χρεοκοπία του 2001, ενώ τα επόμενα χρόνια
κορυφώθηκαν.
Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει και να αναπτύσσεται και μάλιστα
τάχιστα μια χώρα που έχει διακηρύξει πώς δεν έχει ανάγκη τον δανεισμό από τις
διεθνείς κεφαλαιαγορές; Πώς είναι δυνατόν να πηγαίνει κόντρα στο επίσημο δόγμα
της θεολογίας των αγορών και αντί για ιδιωτικοποιήσεις να προχωρά σε
επανακρατικοποιήσεις, αντί για διάλυση του κοινωνικού κράτους, να προχωρά σε
ενίσχυσή του, κοκ;
Άσε που χρεοκόπησε και ύστερα έκανε το ανήκουστο. Προχώρησε
σε αναδιάρθρωση του χρέους της μονομερώς με σκοπό να σβήσει το 70%, χωρίς την
επιβολή "προϋποθέσεων" από τους δανειστές και το ΔΝΤ! Χωρίς δηλαδή να
δεχθεί λεόντειες δανειακές συμβάσεις, μνημόνια οικονομικής πολιτικής και επιτηρήσεις
από το εξωτερικό. Κι όχι μόνο της πέρασε, αλλά η αποφασιστικότητα της
κυβέρνησης εξανάγκασε το 93% των ομολογιούχων της Αργεντινής να συμφωνήσουν με
την ανταλλαγή αυτή!
Να λοιπόν γιατί η Αργεντινή μπήκε στο στόχαστρο! Να γιατί
πρέπει να γονατίσει μπροστά στα πιο κερδοσκοπικά συμφέροντα της διεθνούς αγοράς!
Σκοπός των δικαστικών ενεργειών, δεν είναι να εξαναγκάσουν απλά την Αργεντινή
να πληρώσει λύτρα εκβιασμού στους κερδοσκόπους, αλλά να αναθεωρηθεί στην πράξη
ολόκληρη η αναδιάρθρωση του χρέους της. Κι έτσι η Αργεντινή, χωρίς να μπορεί να
σηκώσει το βάρος της εξυπηρέτησής του, να αναγκαστεί να προσφύγει στο ΔΝΤ ώστε
να αποκατασταθεί η "αξιοπιστία" της στις διεθνείς αγορές και να μπει
σε νέο φαύλο κύκλο δανεισμού! Από κει και πέρα η χώρα και ο λαός της θα γίνουν
και πάλι έρμαιο των κερδοσκόπων και της σύγχρονης αποικιοκρατίας!
Η πτώχευση ισοδυναμεί με καταστροφή μόνο αν έχεις
ξεπουλημένες κυβερνήσεις
Πώς λοιπόν να μην περιμένουν πώς και τι την επίσημη πτώχευση
της Αργεντινής, εκείνοι που την έστησαν; Όλοι οι πληρωμένοι καλαμαράδες,
διεθνώς βγήκαν και έσκουζαν ως μουνουχισμένοι χοίροι για την
"καταστροφή" που απειλεί την Αργεντινή μόλις κηρυχθεί επίσημα από τις
αγορές σε πτώχευση. Τι κραχ στο χρηματιστήριο της προέβλεπαν! Τι καταβαράθρωση
του νομίσματός της! Τι υπερπληθωρισμούς! Τι καταρρεύσεις τραπεζών!
Μάλιστα τα "δικά μας" μέσα μαζικής εξαπάτησης
έπαιζαν συνεχώς σκηνές από την Αργεντινή του 2001 με επιδρομές και λεηλασίες,
κοκ. Ταυτόχρονα, ό,τι σούργελο υπάρχει στην πολιτική σκηνή της χώρας βγήκε για
να προδικάσει το "τέλος" της Αργεντινής και να μεμφθεί όποιον
"γραφικό" τολμά να μιλά για μονομερή διαγραφή του χρέους!
Τι συνέβη τελικά στην Αργεντινή;
Οι οίκοι ανοχής (δηλαδή πιστοληπτικής
αξιολόγησης, όπως επίσημα ονομάζονται) της διεθνούς κεφαλαιαγοράς, έτρεξαν να
ανακηρύξουν την Αργεντινή σε κατάσταση "επιλεκτικής" ή
"περιορισμένης" πτώχευσης. Η ISDA που αποφασίζει για το αν υπήρξε
"πιστωτικό γεγονός", αποφάνθηκε θετικά και έτσι άνοιξε ο δρόμος για
την πληρωμή 1 δις δολαρίων CDS. Και λοιπόν;
Το χρηματιστήριο της Αργεντινής παρουσίασε μια κάμψη της
τάξης του 8% την Πέμπτη, μετά από μια κερδοσκοπική άνοδο της τάξης του 7% την
προηγούμενη ημέρα. Εκεί που οι γνωστοί "αναλυτές" προδίκαζαν κραχ,
την Παρασκευή παρουσίασε άνοδο της τάξης του 1,7%. Άνθρακες οι προβλέψεις!
Το ίδιο και το νόμισμα: Παρά το γεγονός ότι από τις αρχές
του χρόνου έχει υποστεί μια σοβαρή υποτίμηση, το αργεντίνικο πέσο διολίσθησε
ελάχιστα λόγω της πτώχευσης.Από 8,22 πέσο ανά δολάριο την Τετάρτη, σε 8,24 την
Παρασκευή. Ακόμη και οι τιμές των ομολόγων της Αργεντινής στη δευτερογενή αγορά
που κανονικά λόγω της επίσημης πτώχευσης θα έπρεπε να είχαν πέσει στο ναδίρ,
εξακολουθούν και διατηρούν το ίδιο επίπεδο.
Προβλήματα στην τροφοδοσία της αγοράς μηδενικά. Προβλήματα
στις διεθνείς εμπορικές και οικονομικές σχέσεις της χώρας το ίδιο. Λεηλασίες,
επιδρομές σε τράπεζες και όλα τα υπόλοιπα φαινόμενα που χαρακτήριζαν την
χρεοκοπία του 2001, επίσης ανύπαρκτα. Οι δουλειές συνεχίζουν όπως και πριν.
Πού είναι λοιπόν η καταστροφή, ή η κατάρρευση της
Αργεντινής; Πού είναι όλα αυτά που δήθεν θα πάθαινε μια χώρα όταν οι αγορές θα
την κήρυτταν σε πτώχευση;
Τι κρίμα πάντως για τους Αργεντίνους να έχουν μια τόσο
"λαϊκίστικη" κυβέρνηση σαν της Φερνάντεζ, η οποία θεωρεί ως
αδιαπραγμάτευτη αρχή της την υπεράσπιση της εθνικής της κυριαρχίας έναντι των
ξένων επιβουλών! Τι μεγάλο “δυστύχημα” γι' αυτούς να έχουν κυβέρνηση που …αρνείται
να ενδώσει στους κερδοσκόπους!
Ενώ αν είχαν Έλληνες πολιτικούς στη διακυβέρνηση της χώρας,
τα πράγματα θα ήταν …εξαιρετικά πιο απλά: Η χώρα δεν θα πτώχευε επίσημα, γιατί
οι πολιτικοί μας θα είχαν φροντίσει εγκαίρως να κλείσουν συμφωνία με τους
κερδοσκόπους για να ικανοποιήσουν ακόμη και τις πιο παράλογες απαιτήσεις τους!
Και με το αζημίωτο για τα κομματικά τους ταμεία, αλλά και για τους ίδιους
προσωπικά, θα είχαν κανονίσει να πληρώσει …ο ελληνικός λαός, όχι μόνο από το
υστέρημά του, αλλά με το αίμα του και με την πατρίδα του! Όπως κάνει 4 χρόνια
τώρα.
Βλέπετε πόσο …απολίτιστοι είναι αυτοί οι Αργεντίνοι, που
αντί να τρέμουν μπροστά στους εκβιασμούς και τις απειλές των αγορών και των
μεγάλων, αυτοί διαδηλώνουν μαζικά με το σύνθημα "έχουμε πατρίδα κι όχι
αποικία". Δεν είναι σαν τους Έλληνες που δεν τολμούν ούτε καν να σκεφτούν,
ότι μπορούμε ως χώρα να διαγράψουμε το χρέος μας μονομερώς χωρίς να πάθουμε
τίποτε κακό!
Αρκεί να πάρει ο λαός τις τύχες αυτής της χώρας στα χέρια
του! Αρκεί να σκεφτούμε για μια φορά στη ζωή μας ως άνθρωποι με αξιοπρέπεια, ως
πατριώτες που θέλουν μια δημοκρατικά αναγεννημένη Ελλάδα κι όχι ως υποζύγια της
κάθε ξενόδουλης εξουσίας.
Ένα λαϊκότροπο νέο τραγούδι που σε μεγάλο ποσοστό εκφράζει το δημόσιο αίσθημα εθνικής ταπείνωσης και γενικά την επικαιρότητα της ακήρυχτης χρεοκοπίας στην πατρίδα μας. Τραγουδά με καζαντζίδικο ύφος ο Πάνος Λαντούρης και οι πατριωτικής θεματικής στίχοι είναι του Δημήτρη και της Κατερίνας Μουστάκα. Μέχρι να βρεθή ένας νέος Τυρταίος.
ΕΛΛΑΔΑ ΜΟΥ, ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ
Οι Στίχοι Versi
Ελλάδα μου, πατρίδα μου
Τον Έλληνα τον κάνανε και πάλι μετανάστη,
Του λένε εδώ μην κάθεσαικαι την Ελλάδα άστη.
Φύγε απ’ την πατρίδα σου, του Έλληνα του λένε,
αφού αυτή δε σ’ αγαπά. Όμως γι’ αυτό ποιοι φταίνε; (χ2)
Ελλάδα μου, πατρίδα μου,η τόση περηφάνια
πού πήγε και πού χάθηκε κι έμεινες στην ορφάνια; (χ2)
Αυτοί που δεν αγάπησαν αυτήν εδώ τη χώρα
στο ΔΝΤ τη στείλανενα ζητιανεύει τώρα.
Να ζητιανεύει για μισθούς, για δώρα και συντάξεις.
Πατρίδα μου στη ζητιανιά νά ‘σαι πότε θα πάψεις; (χ2)
Ελλάδα μου, πατρίδα μου,η τόση περηφάνια
πού πήγε και πού χάθηκε κι έμεινες στην ορφάνια;(χ2)
Ελλάδα μου, πατρίδα μου,η τόση περηφάνια
πού πήγε και πού χάθηκε κι έμεινες στην ορφάνια;(χ2)
Αποψινό άρθρο του φίλου και ιδρυτικού μέλους του συλλόγου μας Γιώργου Μητροπέτρου.
Πρίν την ιστορική απόφασι της κυπριακής Βουλής στην Ολομέλεια της Βουλής των Αντιπροσώπων, που απέρριψε τον εκβιασμό των Ευρωπαίων εταίρων με την πρωτάκουστη οδηγία για χρεοκοπία ή «εθελούσια» λεηλασία των αποταμιεύσεων στις τράπεζες.
Μπορεί η
απόφαση του Eurogroupγια «κούρεμα» των καταθέσεων στις Τράπεζες της Κύπρου από 6,75% έως
9,9% που βρίσκονται και λειτουργούν στο Νησί, να έχει σκοπό την ενίσχυση της
ρευστότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος, αντλώντας 5,8 δις ευρώ, αυτό όμως
δεν μπορεί να μη χαρακτηρισθεί από την παγκόσμια οικονομική αγορά, ως ένα μέτρο σοκ που ενεργοποιεί στους πολίτες
την άρση της εμπιστοσύνης σε όλο το
τραπεζικό σύστημα.
Η ερώτηση
που εύλογα μπαίνει είναι:
Πως είναι
δυνατό οι ισχυροί της ευρωζώνης και της Ε.Ε. να θέλουν σε αυτή την συγκυρία που
όλες οι χώρες του νότου , αυτές που πλήρωσαν το μάρμαρο του Ευρώ, που ζουν σε
δύσκολες συνθήκες, που η αγοραστική δύναμη έχει μειωθεί σε όλους αισθητά, η
ανεργία να είναι σε επίπεδα μεταπολεμικά, να θέλουν να δημιουργήσουν πρόβλημα
στο παραπαίον τραπεζικό σύστημα;
Προσεγγίζοντας
το θέμα από την σκοπιά των πολιτών που έχουν επίγνωση, αν και κατά πόσο μας
ωφέλησε σαν χώρα, αλλά και όλες τις χώρες του φτωχού νότου, η είσοδό μας στη ζώνη του Ευρώ, πρέπει να δούμε
κάποια πράγματα.
Η Κύπρος
είναι μια χώρα που η …«αριστερή»προεδρία Χριστόφια την έβαλε στο Ευρώ.Καμία θετική εξέλιξη δεν είδε στο Κυπριακό πρόβλημα ενώ άλλα έλεγαν
πρίν. Η ίδια κυβέρνηση την έβαλε στο μνημόνιο με μια οικονομία ανοιχτή
–φορολογικό παράδεισο και ασύδοτη κυκλοφορία κεφαλαίων και αδιαφανές τραπεζικό
σύστημα.
Πληθυσμός
800.000 κάτοικοι, με ΑΕΠ18 δις € και
καταθέσεις 70δις €.
Η
πρωτοφανής, ακόμα και για τα παγκόσμια δεδομένα απόφαση για δέσμευση περιουσίας
από το πρώτο ευρώ , όπως είναι και οι καταθέσεις , όταν μάλιστα υπάρχει και το
δίκαιο της Ε.Ε. για ασφάλιση μέχρι τις 100.000 ευρώ, δεν είναι τυχαία, ούτε
επιπόλαια.
Στοχεύει στο χτύπημα, ακόμα περισσότερο,
του τραπεζικού συστήματος στις χώρες του νότου συνολικά, μεταφορά των
καταθέσεων σε ασφαλή λιμάνια, βλέπε Γερμανία, και εσωτερικό μήνυμα λόγω
εκλογών, ότι δεν στηρίζουμε με χρήματα του Γερμανικού λαού τις χώρες που έχουν
πρόβλημα όποιο και αν είναι το κόστος.
Δεν
έβαλαν μυαλό από το σχέδιο ΑΝΑΝ που με εκβιασμούς και ευθείες απειλές
προσπάθησαν πάλι για το «καλό» των Κυπρίων να περάσουν.Σήμερα με την απόφαση αυτή
δένουν πιστάγκονα τονΚυπριακό λαό για
πολλά χρόνια, βάζοντας χέρι στους πλουτοπαραγωγικούς
του πόρους του Νησιού, παίζοντας βρώμικα παιχνίδια, μη λογαριάζοντας το κόστος
για το λαό αρκεί να μαζέψουν τα κεφάλαια υπό τον έλεγχό τους.
Τώρα
όμως, που κλονίζεται η εμπιστοσύνη προς το τραπεζικό σύστημα των χωρών του
Νότου , τώρα είναι η ευκαιρία οι
λαοί να ξεσηκωθούν, να ανατρέψουν τις ενδοτικές κυβερνήσεις , να βγουν αμέσως
από την θηλιά του Ευρώ με επιστροφή στο Εθνικό Νόμισμα και με την
μη πληρωμή κανενός χρέους, να
οικοδομήσουν συνεργασίες και πολιτικές αναδεικνύοντας και επενδύοντας στασυγκριτικά πλεονεκτήματα της κάθε χώρας,
οργανώνοντας την παραγωγική βάση και τέλος διασφαλίζοντας
και τα χρήματα του λαού αλλά και τον πλούτο του. Με κρατικοποίηση των τραπεζών,
που έχουν πληρωθεί πολλές φορές, με έλεγχο των ενεργητικών και εκκαθάριση εν
λειτουργία, θα μπορέσουμε με γενναίασεισάχθεια να βρει ο λαός τον δρόμο
του.
Τώρα είναι η ώρα, η εναλλακτική πρόταση του Εθνικού νομίσματος να φαντάζει πλέον ως
την μόνη ρεαλιστική, πραγματική και εθνικά ωφέλιμη πολιτική και οικονομική πράξη.
Εμπρός λοιπόν, όλοι μαζί να κάνουμε τώρα πράξη
το «Ουδέν κακόν αμιγές καλού»
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ :
Το παρόν ιστολόγιο αποτελεί μίαν ακόμη υλοποίηση του Καταστατικού τού Συλλόγου μας .
Ως διαδικτυακό ημερολόγιο – σημειωματάριο, ως γνωστόν, το ιστολόγιο αποτελεί γενικά χρησιμότατο μέσον επικοινωνίας . Εμείς επιπλέον εκτιμούμε πως και αυτό –εκτός της ιστοσελίδας- συνδυάζεται αποτελεσματικά με το παραδοσιακά προτιμώμενο ( και πράγματι μέχρι στιγμής αναγνωρισιμότερο και προσιτότερο) αυτών Έντυπο μέσον υπό την μορφή Περιοδικού.
Το Ιστολόγιο το βλέπουμε και ως ιστομπλοκάκι όπου αντανακλάται, δημοσιοποιείται ή και σχολιάζεται η δραστηριοποίηση του Συλλόγου, αλλά το οραματιζόμαστε και ως βήμα έκφρασης των μελών και φίλων τού Συλλόγου και των ενδιαφερόντων τους.
ΝΕΟΣ ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ =
Ιστολόγιο που διευθύνεται απο έναν ελεύθερο Έλληνα -κομματικά ανέντακτο, φυσικά - και αντιεξουσιαστή, λάτρη τού Ελληνικού Πολιτισμού νοούμενου στην διαχρονία και στην Οικουμενικότητά του. Αφιερωμένου θαυμαστή τού ήρωα Παλαμήδη, του αγίου Γρηγορίου τού Θεολόγου και του Ιωάννη Καποδίστρια. Το «μπλόγκ» είναι ελεύθερο βήμα για όλα τα μέλη και τους φίλους τού Πολιτιστικού-Αθλητικού Συλλόγου της Χαλκίδας «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ».
(κλπ βλ allblogs.gr)
Αναρτήσεις
