Πατριωτικός Προβληματισμός και Εθνική Αφύπνισι. Αναμεταδόσεις 1. Μια διαδικτυακή εκδήλωσι για την Λαθρομετανάστευσι.

 

Αναμεταδίδουμε το παρακάτω βίντεο από το Youtube.

Πρόκειται για μια διαδικτυακή εκδήλωσι που διεξήχθηκε το βράδυ της Τετάρτης 3 Φεβρουαρίου 2021 στην πλατφόρμα «Ανιχνεύσεις». Το θέμα της ήταν ένα από τα μείζονα εθνικά θέματα της εποχής μας, το «Μεταναστευτικό»: όπως συγκαλυμμένα ονομάζεται ο Δούρειος  Ίππος της λαθρομετανάστευσης. Οι σύγχρονοι Ακρίτες μας (από Εβρο, Χίο, Λέσβο Σάμο) ως πρώτα υποψήφια θύματα για τον βωμό της Παγκοσμιοποίησης και του ΝεοΟθωμανισμού στα χέρια σκοτεινών ανθελληνικών (αλλά και ελληνόφωνων) Ιερατείων.

Παρεμβαίνουν αγωνιούντες, αλλά με φρόνημα και πνεύμα μαχητικό:

Εκπρόσωποι Παγχιακής Επιτροπής Αγώνα

Ο Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας

Ο  Σταύρος Λυγερός, δημοσιογράφος

και άλλες πατριωτικές φωνές (δημοσιογράφοι, αλλά και εκπρόσωποι της τοπικής κοινωνίας των ανατολικών μας συνόρων) κά.

 

«Ποιοι και πώς μεθοδεύουν την “άλωση” του Έβρου και των Νησιών;»

 

Καλό μήνα, με το χθεσινό κείμενο του Στ. Παπαθεμελή. L’ articolo d’ ieri di Stelios Papathemelis sul giornale “Dimokratia”.

Ιδιαίτερα μου άρεσε το παράδειγμα με το φίδι του αισώπειου μύθου! Συστοιχεί  με κείμενο-απόσπασμα του Μπρέχτ που χρησιμοποιώ αφυπνιστικά στην τάξι για ανάλογα εθνικού περιεχομένου ιστορικο-γαιοπολιτικά ζητήματα.

................................................. 

 

Εφημερίδα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» 29/02/2020

Τουρκικές παραβιάσεις = Η ιστορία μιας κατάρριψης
που δεν έγινε ποτέ

Ο Αίσωπος διηγείται («Όφις πατούμενος και Ζευς») για ένα φίδι που το τσαλαπατούσαν πολλοί και έκανε τα παράπονά του γι΄ αυτό στον Δία. Και ο Ζευς «πατήρ ανδρών τε θεών τε» το συμβούλεψε: «Αν δάγκωνες τον πρώτο που σε πάτησε, δεύτερος δεν θα τολμούσε να σου κάνει το ίδιο». Ο μύθος δηλοί ότι «οι τοις πρώτοις επεμβαίνουσιν ανθιστάμενοι, τοις άλλοις φοβεροί γίνονται». Όσοι δηλαδή αντιστέκονται σε αυτούς που τους επιτίθενται, εκφοβίζουν όλους τους άλλους.
Οι Τούρκοι πραγματοποίησαν μόνο στους τελευταίους 62 μήνες ούτε μια, ούτε δέκα, ούτε εκατό, ούτε έστω χίλιες παραβιάσεις, αλλά 16.248!
Αν τιμούσαμε την σοφία των προγόνων μας και αντιστεκόμασταν, όπως μας συμβούλευε ο Αίσωπος, δεν θα αποτολμούσαν ούτε δεύτερη!
Ολόκληρη η ιστορία των τουρκικών παραβιάσεων - παραβάσεων είναι η ιστορία μιας κατάρριψης που δεν έγινε ποτέ!
Στο μεταξύ τις τελευταίες 50 ημέρες καταγράφηκε ρεκόρ τουρκικής προκλητικότητας με 965 παραβιάσεις της κυριαρχίας μας. Με τα δεδομένα αυτά, είναι (ακατ)ανόητη οποιαδήποτε συζήτηση περί ΜΟΕ, που όμως διεξάγεται στην Αθήνα. Αν δεν σταματήσουν οι τσαμπουκάδες του Ερντογάν και των υπουργών του, δεν πρέπει να υπάρξει κανένας διάλογος. Γελοιοποιείται και η έννοιά του.
Από διαρροές προκύπτει ότι στο Γραφείο του ΥΕΘΑ, όπου διεξήχθησαν, ως μη όφειλε, οι πρόσφατες συνομιλίες για τα διαβόητα ΜΟΕ, οι ειδικοί εξέτασαν όλα τα προβλήματα που συνδέονται με τις πάγιες αξιώσεις των Οσμανλήδων, κόντρα στα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Καταγράφεται ποιοτική αναβάθμιση της νεοοθωμανικής προκλητικότητας. Στο τετραήμερο των συζητήσεων για τα ΜΟΕ στο ΥΕΘΑ, ενώ συζητούσαν περί μέτρων οικοδόμησης εμπιστοσύνης, την ίδια ώρα στο Αιγαίο οι Τούρκοι ξεσάλωναν κυριολεκτικά: Υπερπτήσεις, εμπλοκές, οπλισμένα μαχητικά αεροσκάφη, παραβιάσεις – παραβάσεις. Προφανώς ετοιμάζουν «θερμό». Το 2019 οι παραβιάσεις έφτασαν τις 4811!!!
Είναι όμως ώρα για μια εκ βαθέων αναθεώρηση της στάσης μας. Όπως συμβούλευε ο εθνικός μας ποιητής 

«Το σπαθί σου αντισηκώνεις 

τρία πατήματα πατάς. 

Σαν τον πύργο μεγαλώνεις

και εις το τέταρτο κτυπάς» 

(Σολωμός, Ύμνος εις την Ελευθερίαν / 96 ).
 

Στο μεταξύ οι ιθύνοντες, αντί να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα του λαθροεποικισμού και του εξισλαμισμού της χώρας που αυτός απεργάζεται, χτύπησαν βλακωδώς και αλύπητα τους Έλληνες πολίτες που διαμαρτύρονταν. Έμπλεξαν την Αστυνομία της οποίας η αποστολή είναι βαθύτατα διαφορετική.
Πάντως στις Βρυξέλλες, όπου συζητούνταν το (λαθρο)μεταναστευικό, καμμιά ευρωενωσιακή δέσμευση για το 95% των λαθροεποίκων δεν ελήφθη. 

Κοντολογίς η νέα πολιτική της ΕΕ για το (λαθρο)μεταναστευτικό είναι μία από τα ίδια, πανομοιότυπη με την παλιά. Τελικά όταν δεν υπάρχει κυβέρνηση με στιβαρή βούληση, αλλά είναι πρόθυμη σε υποχωρήσεις «εις πρώτην ζήτησιν», αυτά θα εισπράττουμε…
 

Θα στιγματίσουμε την πρωτοβουλία των αρμοδίων του Σοχού Θεσσαλονίκης οι οποίοι μετεκάλεσαν τουρκικό συγκρότημα που χόρεψε και τραγούδησε με εκχειλίζοντα ανθελληνισμό άσματα της Αλώσεως. Σωστός ο πρεσβύτερος του Ναού που συνόψισε την απαρέσκεια και αποδοκιμασία των κατοίκων χτυπώντας πένθιμα τις καμπάνες! 

Στέλιος Παπαθεμελής

( Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης)
E-mail: stpapathemelis@gmail.com

Μια μαρτυρία από την Χιο. (Αναδημοσίευσι). Una testimonianza sul problema migranti illegali e pseudo profughi a Chios.

Το κείμενο το είδαμε πρόσφατα σε σελίδα φίλου στο Facebook.
Το αναδημοσιεύουμε (πρίν το κατεβάσουν τυχόν ιεροεξεταστές)!

..................................................

 Γιατί ζητάμε τη ζωή μας πίσω

Πριν μια πενταετία, όταν ξεκίνησαν οι μεγάλες ροές, θυμάμαι τις βάρκες που έφταναν κάθε αυγή. Θυμάμαι τους ψαράδες να βγαίνουν στα ανοιχτά για να σώσουν όσους προλάβουν. Θυμάμαι τους ντόπιους να δίνουν στην ακτή πρώτες βοήθειες και μετά να καλούν το λιμεναρχείο. Θυμάμαι πρόσφυγες στοιβαγμένους στον κήπο. Οικογένειες ολόκληρες, μανάδες με τα μωρά στο στήθος, παππούδες ρακένδυτους και ταλαιπωρημένους. Καραβάνια ολόκληρα. 

Μαζεύαμε παπλώματα, κουβέρτες, ρούχα κι ό,τι περίσσευε από τα σπίτια μας και τους τα πηγαίναμε. Πείνα μεγάλη, δεν είχαν τίποτα. Ψωνίζαμε μια σακούλα τρόφιμα για εμάς και μια για εκείνους. Φτιάχναμε ταψιά φαγητό και τους τα δίναμε από τα κάγκελα. 

Μετά στήσαμε μέσα στο θερινό σινεμά μια πρόχειρη κουζίνα, ενώ το κράτος αδρανούσε εντελώς. Αδιαφορούσαν για τα πάντα λες κι έτσι θα εξαφανίζονταν το πρόβλημα μαγικά. 

Αφού πέρασε το καλοκαίρι και το μισό φθινόπωρο, εδέησαν τα Ηνωμένα Έθνη να στείλουν κάτι τίς. Γέμισε ο κήπος σκηνές. Γέμισε η τάφρος του κάστρου κοντέινερς, που κι αυτά με τα χέρια μας τα βιδώναμε. 

Ύστερα ανέλαβε το κράτος, κατέφθασαν οι ΜΚΟ και οι ντόπιοι απομακρύνθηκαν με κάθε τρόπο. Η σίτιση δόθηκε σε εταιρίες κέτερινγκ εξ Αθηνών με το αζημίωτο φυσικά. Μέχρι το υγειονομικό έστελναν να ελέγχει τα ταπεράκια και τα Νουνού που τους πηγαίναμε προκειμένου να σταματήσουμε να βοηθάμε. 

Θυμάμαι μετά από λίγο τα ΜΜΕ να πλέκουν τον παιάνα μας, τα δάφνινα στεφάνια μας, επειδή κάναμε το αυτονόητο. Λέγαν τότε για τον ανθρωπισμό, την αυταπάρνησή μας και το βάρος που κουβαλάγαμε και συνεχίζουμε να κουβαλάμε. 

Θυμάμαι και το Νόμπελ Ειρήνης στις γιαγιάδες της Λέσβου. 

Εγώ τα θυμάμαι καλά όλα αυτά γιατί τα έζησα. Εσύ?
 

Εδώ και τρείς μέρες συνέβη όμως μια μετάλλαξη. Λες και όλος ο κόσμος ξέχασε ξαφνικά τα πάντα, λες και δεν είμαστε οι ίδιοι άνθρωποι. Ξαφνικά γίναμε, λέει, «μπαχαλάκηδες» και «καταπατάμε τον νόμο». 

Είμαστε, λέει, «βίαιοι», «αδιαπραγμάτευτοι (…)», «αδιάλλακτοι» και φυσικά «ρατσιστές»! 

Γιατί; 

Επειδή ζητάμε επιτέλους να μπει μια τελεία; Επειδή θέλουμε να προχωρήσουμε τις ζωές μας που τόσον καιρό μπήκαν στον πάγο; Επειδή δεν θέλουμε να στοιβαχτούν χιλιάδες άνθρωποι μέσα σε μια μάντρα, στην μέση ενός βουνού με ακραίες καιρικές συνθήκες; 

Γίναμε ξαφνικά εμείς αυτοί που αρνούνται τη λύση. Γίναμε επίσης και κακοποιά στοιχεία διότι το να τις τρως από τα ΜΑΤ και να σου ρίχνουν χημικά είναι νόμιμο και λέγεται καταστολή, το να υπερασπιστείς όμως τον εαυτό σου και την περιουσία σου είναι παράνομο και ονομάζεται αντίσταση κατά της αρχής.
 

Τα ΜΜΕ δεν κάνουν παρά μικρές αναφορές στο θέμα διότι αυτή είναι η γραμμή από το ΕΣΡ. 

Αυτή τη στιγμή στον τόπο μου έχουν καταστρατηγηθεί τα μισά άρθρα του συντάγματος και καταπατάται το μεγαλύτερο μέρος της Διακήρυξης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων των ντόπιων και των προσφύγων. Κανείς τους δε θέλει να μένει εγκλωβισμένος στο νησί ες αεί και μάλιστα φυλακισμένος. 

Οι ομάδες καταστολής χτυπάνε στο ψαχνό γυναίκες, παιδιά, ηλικιωμένους, εργαζόμενους της Κιβωτού του Αιγαίου που είναι απέναντι από τη γη που επιτάχθηκε. Σταματάνε αμάξια στο δρόμο, βγάζουν έξω τους οδηγούς, τα ψάχνουν και τα σπάνε. Δεν ξέρω αν αυτό είναι στις αρμοδιότητές τους. Καίνε τους αναδασωμένους δασικούς πυρήνες του Αίπους, έριξαν τα ντρόουνς των τοπικών ΜΜΕ, ενώ ντρόουνς του στρατού και ελικόπτερα της αστυνομίας τριβελίζουν όλη μέρα κι όλη νύχτα πάνω από τα κεφάλια μας. Τα χημικά πέφτουν βροχή και μάλιστα δίπλα στην Κιβωτό, δίπλα σε παιδιά. Σφαίρες των ΜΑΤ και υδροφόρες χτυπάνε κατάσαρκα τους ντόπιους και άλλα πολλά. 

Το κλίμα είναι εντελώς πολεμικό. 

Γιατί? 

Γιατί ζητάμε τη ζωή μας πίσω.

Zoi Koutsafti

Πηγή