Ένα ποίημα και μια φωτογραφία. Με γυναίκες, σκάκι και συναίσθημα! Per la festa della donna: una poesia + una foto; con donne, sentimenti e …a scacchi!

Την φωτογραφία κάπου την έκλεψα, από κάποια προσωπική σελίδα φίλου στο φατσόβιβλο. Δεν θυμάμαι ακριβώς.
Το ποίημα "Παρτίδα σκάκι" είναι της Χλόης Κουτσουμπέλη. Όχι άγνωστης ποιήτριας, από την Θεσσαλονίκη.

Παρτίδα σκάκι 

Καθίσαμε απέναντι.
Τα δικά μου πιόνια ήταν σύννεφα.
Τα δικά του σίδερο και χώμα.
Αυτός είχε τα μαύρα.
Σκληροί, γυαλιστεροί οι πύργοι του
επιτέθηκαν με ορμή
ενώ η βασίλισσά μου
ξεντυνόταν στο σκοτάδι.
Ήταν καλός αντίπαλος,
προέβλεπε κάθε μου κίνηση
πριν καλά καλά ακόμα την σκεφτώ
κι εγώ παρόλα αυτά την έκανα,
με την ήρεμη εγκατάλειψη αυτού
που βαδίζει στον χαμό του.
Στο τέλος τέλος ίσως με γοήτευε
το πόσο γρήγορα εξόντωσε τους στρατιώτες
τους αξιωματικούς, τους πύργους, τα οχυρά,
τις γέφυρες, τον βασιλιά τον ίδιο
πόσο εύκολα διαπέρασε, εισχώρησε και άλωσε
βασίλεια ολόκληρα αρχαίας σιωπής
και πως αιχμαλώτισε εκείνη την βασίλισσα από νεραϊδοκλωστή
που τόσο της άρεσε να διαφεύγει
με πειρατικά καράβια
στις χώρες του ποτέ.
Ναι, ομολογώ ότι γνώριζα από πριν πως θα νικήσει.
Άλλωστε γι αυτό έπαιξα μαζί του.

Γιατί, έστω και μία φορά, μες στη ζωή
αξίζει κανείς να παίζει για να χάσει.


 ΧΛΟΗ ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΕΛΗ

Από την ποιητική συλλογή "Η αλεπού και ο κόκκινος χορός", 2009.

Μεταφράζοντας ένα ξένο ποίημα για σκάκι και …Χριστούγεννα. Με τις Ευχές μας προς σκακιστές φίλους. «A WINNING GAME», poem by H. Bryant- Hazeltine

Στην χθεσινή ανάρτησι λέγαμε για τις χριστουγεννιάτικες ευχές που δέχθηκε ο διαχειριστής του «Νέου Παλαμήδη» από προσωπικούς φίλους και αναγνώστες του Ιστολογίου. Ευχές όμως δέχθηκε (στο πρόσωπο του Προέδρου του και ο σύλλογος Α.Ε.Κ. «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ») και από δύο -μόνο!-σκακιστικούς Συλλόγου, όπως επίσης και από κάποιους –λιγοστούς είναι αλήθεια- φίλους σκακιστές. Σε αυτούς, λοιπόν, τους εκλεκτούς [με πρώτους-πρώτους τον φίλα προσκείμενο σκακιστικό σύλλογο (ίσως όχι τον μόνο σε ολόκληρη την Περιφέρεια, αλλά τον μόνο από τα σωματεία της -σημερινής- ΤΕΣΣΑΣ, ο οποίος στον ιστοτόπο του διαθέτει σχετικό προς εμάς σύνδεσμο) της ΕΥΒΟΪΚΗΣ Ε.Σ. , και τον ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΝΕΑΣ ΦΙΛΑΔΕΛΦΕΙΑΣ] είναι αφιερωμένη, μαζί με την ολόθερμη ανταπόδοσι των ευχών μας, η αποψινή ανάρτησι.
Πρόκειται για ένα σχετικά άγνωστο και παλιό ποίημα, πρωτοδημοσιευμένο στο American Chess Bulletin, (Dec 1904, σ. 133), από την Hannah Bryant- Hazeltine (λογοτεχνικό ψευδώνυμο: Phania) με τον τίτλο The Winning Game.
Η απόδοσι στην ελληνική είναι προϊόν συνεργασίας μεταξύ του υποφαινομένου και της συζύγου του, κας Ζωής Κωνσταντινίδου.

[Σημ. Όμορφες καρτούλες όπως της πιο πάνω εικόνας με τις ηλεκτρονικά σταλμένες ευχές τους, μας έστειλαν μέχρι σήμερα, εκτός από τον ΣΟΝΦ και την Ευβοϊκή, και οι σκακιστές φίλοι του ιστολογίου Ιωάννης Παναγάκος και Carlo de Grandi. Ευχαριστούμε -ξανά- κι ανταποδίδουμε!]

>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>


A WINNING GAME

Under the holly and greens
Wrapped in a soft happiness
Moving our Kings and our Queens,
Portia and I played at chess.
She was coquettish and gay—
Hopeful was I and sedate.
She made her move “just to play,”
I was for winning a mate.

Over the chessboard we strayed—
A move left her Queen in my track,
My hand over hers quickly closed—
I cried; “I will never give it back.”
Now, while the Christmas bells ring,
Seated ‘neath holly and green,
I am acknowledged the king.
She my adorable Queen.

By H.B.H. (Phania)
(American Chess Bulletin, 1904)

""""""""""""""""""""""""""""""""""""""""

Μετάφραση:
Το νικηφόρο παιχνίδι

Κάτω από τις πρασινάδες και τα λιόπρινα
Σε μια απαλή ευτυχία τυλιγμένοι
Κινώντας τους Βασιλιάδες και τις Ντάμες,
Η σύζυγος κι εγώ παίζαμε σκάκι.
Φιλάρεσκη αυτή ήταν και ολόχαρη
Εγώ αισιόδοξος ήμουνα και πράος.
Εκείνη κίνηση έκανε «απλά και μόνο για να παίξει»,
Εγώ ήμουνα εκεί για να κερδίσω ένα ταίρι.

Περιπλανηθήκαμε επάνω στην σκακιέρα.
Μια κίνησή της άφησε στον δρόμο μου την Ντάμα.
Αμέσως το χέρι ακούμπησα επάνω στο δικό της
Φωνάζοντας: «ποτέ δεν θα στην δώσω πίσω».
Τώρα, καθώς χτυπούν Χριστούγεννα οι καμπάνες,
Καθισμένοι κάτω από τις πρασινάδες και τα λιόπρινα,
Εγώ αναγνωρίσθηκα ως Βασιλιάς.
Αυτή ως λατρευτή μου η Ντάμα.

Μετάφραση: Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης και Ζωή Κωνσταντινίδου

ΕΝΑ ΙΤΑΛΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΤ-ΠΟΙΗΜΑ ΤΟΥ ΛΕΓΚΑΛ. Una poesia italiana x Il matto di Legal

ΕΝΑ ΑΓΝΩΣΤΟ ΙΤΑΛΙΚΟ ΠΟΙΗΜΑ (Sonetto) ΓΙΑ ΤΟ ΣΚΑΚΙ

Το παρακάτω σονέτο είναι σύνθεσι του Tommaso Cambray-Digny, ιταλού πολιτικού, δημοσιογράφου και συγγραφέα, του 19ου αι. (Γεννήθηκε στην Φλωρεντία το 1845 και πέθανε στο San Pietro a Sieve το 1901). Από τον τίτλο του σονέττου αντιλαμβανόμαστε πως αναφέρεται στο μνημειώδες τέχνασμα με το οποίο ο Γάλλος Κερμύρ ντε Λεγκάλ συνέδεσε το όνομά του με την σκακιστική ιστορία.

Μια προσεκτική ματιά, βέβαια, στην περιγραφόμενη ποιητικά μινιατούρα, θα μας αναγκάση σε εκτεταμένο σχολιασμό ή πιθανώτερο σε μια ακόμα σχετική ανάρτησι!

Il matto di Legal

Scacchisti udite! Un'immortal tenzone
in brevi tratti il verso mio dipinge;
inoltra il Re dei Bianchi il suo pedone,
quel del Re Nero contro a lui si stringe.

L'assalta un Cavalier, ma gli si oppone
quel della Donna e i colpi suoi respinge.
Alla quarta d'Alfier l'Alfier si pone,
la Donna il suo pedon d'un passo spinge.

L'altro Cavallo accorre. Al primo e' sopra
l'Alfiere e il preme. Egli il pedone uccide,
benche' al nemico acciar la Donna scopra.

Ed essa muor ma non indarno. In fallo
cadde il duce dei Neri: ei non previde
scacco d'Alfiere e matto di Cavallo!
T. Cambray-Digny

ΑΝΕΚΔΟΤΗ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙ
Αποπειρώμαι μια έμμετρη μετάφρασι προσπαθώντας να συνταιριάξω το γλωσσικό επίπεδο του πρωτοτύπου:

ΤΟ ΜΑΤ ΤΟΥ ΛΕΓΚΑΛ

Ακούσατε οι σκακισταί! Ένα αθάνατον αγώνα
Το ποίημά μου ιστορεί εις ελαχίστους στίχους:
Προώθησε ο λευκός ο Ρήξ το έμπροσθέν του πιόνι
Κι ανάλογα ο μαύρος Ρήξ ώθησεν το δικόν του.

Δεξιός Ιππότης πρόβαλλεν, μα αντιμετωπίσθη
Από Ιππέα άγρυπνον απ’ την πλευρά της Ντάμας.
Με πλάγια τρία βήματα ο Στρατηγός εξήλθεν
Κι η Ντάμα απλόν βηματισμό ‘σ το πιόνι της προστάζει.

Αριστερά ανεπήδησε κι ο έτερος Ιππότης.
Εν τάχει ο μαύρος Στρατηγός εστόχευσεν τον πρώτον
Ίππον, οπού ΄τινάχθηκε σ' το κέντρον, για ένα πιόνι;!
Η άστοχος επέλασις προσέφερεν την Ντάμα!

Εις μέγα σφάλμα υπέπεσεν ο ηγεμών των μαύρων
Κι η αρπαγή της Ρήγισσας δεν έπρεπε να γίνη:
Τον μαύρο Ρήγα απείλησεν άξιος Αξιωματούχος
κι εντεύθεν αίφνης άδραξεν της Ντάμας ο Ιππότης.

(Μετάφρασι: Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης)

Σημ. για τις ονομασίες των κομματιών:

Ρήξ = ο Ρήγας, ο Βασιλιάς

Ιππότης= ο Ίππος

Στρατηγός/Αξιωματούχος= Ο Αξιωματικός, (ο τρελλός, γαλλιστί "Φού")

Ντάμα/Ρήγισσα= η Βασίλισσα

Η ΤΕΛΙΚΗ ΘΕΣΙ

Η ΠΕΡΙΓΡΑΦΟΜΕΝΗ ΠΑΡΤΙΔΑ
[1.ε2-ε4, ε7-ε5

2.Ιη1-ζ3, Ιβ8-γ6

3. Αζ1-γ4, δ7-δ6

4.Ιβ1-γ3, Αγ8-η4

5.Ιζ3xε5, Αη4xΒδ1

6.Αγ4xζ7+, Ρε8-ε7

7.Ιγ3-δ5 μάτ]

“ΤΟ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΟ ΔΕΝΔΡΟ", Αδημοσίευτο Δυάρι του Νίκου ΠΕΡΓΙΑΛΗ. ALBERO DI NATALE”; Problema (Meredith, di 2 mosse ineditto) di Nikos PERGHIALIS

A "Christmas Tree"; A Nikos Pergialis problem.
“L’ ALBERO DI NATALE”; Un problema (Meredith, di 2 mosse ineditto) di Nikos PERGHIALIS
ΠΡΟΒΛΗΜΑ: « Χριστουγεννιάτικο Δένδρο» του Νίκου ΠΕΡΓΙΑΛΗ: Αδημοσίευτο Δυάρι Meredith μαζί με Ρεμπέτικα Κάλαντα!

«-Εγώ, πρέπει να ξέρεις, κάθε χρόνο φτιάχνω ένα Χριστουγεννιάτικο Δέντρο. Έχω ένα ολοκαίνουργιο. Μου πήρε κάτι μήνες (μαζί με κάτι άλλα) να το ετοιμάσω. Δάσκαλε, το θέλεις για το ωραίο σου Περιοδικό και το Ιστολόγιο;»
Όταν άκουσα τα παραπάνω λόγια στο τηλέφωνο, πήγα να λιποθυμήσω από την χαρά μου και τα μάτια μου γούρλωσαν από την έκπληξι.
Μου είχε τηλεφωνήση ο ίδιος ο μπαρμπα-Νίκος, ο Περγιάλης, και μου μίλαγε με καμάρι για δυο τελευταία ολοκληρωμένες του συνθέσεις. Μετά από μια σύντομη εισαγωγή ο χειμαρώδης λόγος του είχε καταλήξη στο εν λόγω ορθόδοξο δυάρι πρόβλημα με τον εντυπωσιακό τίτλο, ο οποίος όπως φαντάστηκα (και θα διαπιστώσετε κι εσείς αμέσως) παραπέμπει στο εξωτερικό σχήμα, στο αισθητικό αποτέλεσμα της συμμετρίας της μορφής του. Έξι λευκοί πεσσοί και έξι μαύροι σε μια Meredith σύνθεσι όπου ο λύτης καλείται να ανακαλύψη κάτω από την συμμετρία του σχήματος την κρυμμένη αρμονία της ιδέας του δημιουργού του προβλήματος (όπου την λύσι την προσφέρει ένα απλό κλειδί, με μια κίνησι αναμονής) .
Του είπα τότε, με σεβασμό αλλά χωρίς υποκρισίες, ότι είμαι έτοιμος να κάνω κωλοτούμπες και πήδους χαράς και ότι είναι πολύ μεγάλη η τιμή που μας επιφύλαξε….
Προσπαθώντας να σας μεταφέρω την χαρά και την συγκίνησι εκείνης της στιγμής, σας το παρουσιάζω.

Φίλοι αναγνώστες και αξιότιμοι επισκέπτες, μαζί με τις ειλικρινείς αλλά πεζές ευχές μου για ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ και ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, σας καλώ να απολαύσετε μετά από το κοίταγμα του λαμπρού Χριστουγεννιάτικου Δέντρου του και τα εξ ίσου πρωτότυπα Ρεμπέτικα Κάλαντα, δια χειρός (και δι’ ευχών) Νίκου Περγιάλη!!

ΝΙΚΟΣ ΠΕΡΓΙΑΛΗΣ 2008 (ineditto)
Χριστουγεννιάτικο Δέντρο

.

.

Matto in 2

.

.

.

(6+6) ... #2

wKe6,Qe1,Nd3,f3,Be2,e7/bKe3,Nb1,h1,Pb6,e4,h6

Μία Ρεμπέτικη ευχή...

Καλήν εσπέραν Άρχοντες,
αν είναι ορισμός σας,
μία Ρεμπέτικη ευχή
να πώ στ’ αρχοντικό σας.

Δίκιο, Αγάπη κα Στοργή,
Φιλότιμο και Μπέσα,
νάχετε πάντα στο Ντουνιά
και στην καρδιά σας μέσα!

Νίκος ΠΕΡΓΙΑΛΗΣ

"IMAGINE A GAME" ΠΟΙΗΜΑ (Μετάφρασι). UNA POESIA INGLESE TRADOTTA

Προ καιρού είχαμε, μεταξύ άλλου σχετικού υλικού, εντοπίση ένα στιχούργημα εις την αγγλική με θέμα το ΣΚΑΚΙ και είχαμε παρακαλέση την κ. Κωνσταντινίδου να μας το μεταφράση. Όπερ και έγινε. Ευκαιρία, λοιπόν σήμερα, στην γιορτή της να το αναρτήσουμε εδώ. Το ποιητικό περιεχόμενο του κειμένου, που πρωτοτύπως υπογράφεται από τινα KENNY M., είναι μάλλον ελάχιστο, αλλά το στιχούργημα έχει το ενδιαφέρον του.

*******************************

ΦΑΝΤΑΣΟΥ ΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙ

Φαντάσου ένα παιχνίδι τόσο ισχυρό
που να σε εκστασιάζει.

Φαντάσου ένα παιχνίδι τόσο δεσμευτικό
που να μην μπορείς ποτέ να τερματίσεις.

Φαντάσου ένα παιχνίδι που θα σε κάνει
να πηδάς από την χαρά της νίκης.

Φαντάσου ένα παιχνίδι που να χρειάζεται πραγματικά
κότσια να το παίξεις: το εγώ σου είναι στην κόψη.

Φαντάσου ένα παιχνίδι που να μπορείς ζωντανά
και μ’ οποιονδήποτε στον κόσμο να παίξεις.

Φαντάσου ένα παιχνίδι τόσο «πνευματικό»,
που οι ικανότεροι σ’ αυτό ν’ αποκαλούνται “masters”.

Φαντάσου ένα παιχνίδι τόσο ανοιχτό,
που ό,τι κάνει ο αντίπαλός σου να μπορείς να βλέπεις.

Φαντάσου ένα παιχνίδι τόσο λογικό,
που να μην εμπλέκεται η όποια τύχη.

Tο ωραίο; δεν χρειάζεται να εικάζεις ποιό είναι το παιχνίδι:
Του κόσμου το καλύτερο για δύο είν’ το ΣΚΑΚΙ - στό ’πα ήδη.

KENNY M.

(Μετάφραση: Ζωή ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ)