Μια παλιά και εξόχως επίκαιρη γελοιογραφία του Αρκά για το Συλλαλητήριο

Δύο γελοιογραφικά σχόλια του Αρκά και το σημερινό άρθρο του Στάθη για την "επιτυχημένη διαπραγμάτευση" της κυβέρνησης στο εθνικό θέμα με τα Σκόπια. Due vignette di Arkas e l' articolo odierno di Stathis; sul tema del' accordo sul nome "Nord Macedonia" dal governo di Syriza-ANEL. Two cartoons by Arkas and today 's article by Stathis; on the theme of the agreement on the name "North Macedonia" by the Syriza-ANEL government.

A. Οι γελοιογραφίες του Αρκά:

1

2

............................................................................
Β. Το σημερινό άρθρο του Στάθη:

Πόλεμος και Ειρήνη

Το πραγματικό όνομα της FYROM είναι ΝΑΤΟ-Μακεδονία.
  Αυτή η δυσλειτουργική συμφωνία που υπαγορεύθηκε στους Τσίπρα - Ζάεφ, δυσλειτουργική όπως το Σχέδιο Ανάν, επαναφέρει στα Βαλκάνια το πρόβλημα της «Μακεδονικής Σαλάτας» που χαρακτήριζε την περιοχή κατά την περίοδο που ο τότε «Μεγάλος Ασθενής», η Οθωμανική Αυτοκρατορία, ήταν στα στερνά της. Αυτή η συμφωνία, αν επικυρωθεί και ζήσει, είναι μια σπαζοκεφαλιά που θα παίρνει εκδοχές ανάλογες με τη διαμόρφωση των συσχετισμών ισχύος στα Βαλκάνια και την ευρύτερη περιοχή.
Το πρόβλημα λύθηκε, ζήτω το πρόβλημα! Η Τουρκία έχει επανακάμψει στα Βαλκάνια και, με τη συνενοχή των ΗΠΑ και της Γερμανίας, η αναδιαμόρφωση της περιοχής έχει πάρει τον δρόμο της. Σημασία δεν έχει πώς θα λέγονται τα σαντζάκια, αρκεί να είναι σαντζάκια. Βιλαέτια και προτεκτοράτα.
Οι αστειότητες Μακεδόνας παύλα σίτιζεν οφ Νόρθερν Μασεντόνια δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, η δε αποκοπή της μεσαιωνικής (Βυζαντινής) Μακεδονίας απ’ την αρχαία είναι έγκλημα – το ίδιο όπως και η αποκοπή της Μακεδονίας από το παρελθόν της κατά την Τουρκοκρατία. Πρόκειται για μια έμμεση παραδοχή ότι κατ’ αυτούς τους αιώνες «στη Μακεδονία ζούσαν άλλοι» καθώς ωραία το γράφουν οι πράκτορες της Νέας Τάξης και όχι και Έλληνες. Αυτή η προσέγγιση που τονίζει την ασυνέχεια του ελληνικού έθνους, παίρνει απ’ αυτήν τη συμφωνία μια βαθιά επινίκια ανάσα.
Όλα αυτά είναι τερατογενέσεις, που αν η Ελλάδα ήταν ισχυρή θα ήταν θνησιγενείς. Όμως η χώρα μας έχει περιέλθει σε θέση αδυναμίας και οι τυχοδιωκτισμοί στην περιοχή μας βρίσκουν πρόθυμους τυχάρπαστους και αργυρώνητους υποστηρικτές.
Ο έντιμος συμβιβασμός μιας σύνθετης ονομασίας erga omnes, εκφυλίζεται σε έναν ασκό του Αιόλου, όπου το έθνος και η γλώσσα που πολιτογραφούνται «μακεδονικό» και «μακεδονική» θα λειτουργούν εις βάθος χρόνου κατά το δοκούν των πολεμοκάπηλων. Η (Γερμανική) Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ έχουν κάθε λόγο να πανηγυρίζουν, ο Τσίπρας τι ακριβώς πανηγυρίζει κι ετοιμάζει πτωχοπροδρομικές φιέστες στις Πρέσπες; Πανηγυρίζει που μια πρωτοβουλγαρική διάλεκτος ή ένα πρωτοσλαβικό ιδίωμα (οι γνώμες διίστανται) αναγνωρίσθηκε ως Μακεδονική - σλαβική γλώσσα; Πανηγυρίζει που οι Μακεδόνες παύλα Μακεδόνες αναγνωρίζονται ως σλαβικό έθνος – επιστρέφοντας έτσι όλοι μας στην εποχή που οι «Μακεδόνες» ως σλαβικό έθνος, ως Βούλγαροι, ως Πανσλαβιστές ακόμα, διεκδίκησαν τη Μακεδονία με τα Κομιτάτα και τους Κομιτατζήδες;
Βεβαίως, σε καιρό ειρήνης όλα αυτά φαντάζουν ανώδυνα ή το πολύ σαν χύτρες που σιγοβράζουν στο κατώι. Σε καιρούς αναστατώσεων όμως, το κατώι γίνεται πυριτιδαποθήκη και τα απίθανα (όπως ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας) πιθανά.
Η συγκυρία τώρα εξετάζει αν ο Τσίπρας, φερ’ ειπείν, διαθέτει στη Βουλή τη Δεδηλωμένη επί του προκειμένου θέματος ή άλλα τέτοια σχετικά, όμως η (προ)συμφωνία αυτή, ακόμα και αν δεν κυρωθεί, παράγει προηγούμενα (και εγείρει διεκδικήσεις). Η FYROM έχει κατοχυρώσει «έθνος» και «γλώσσα». Ακόμα και αν οι ίδιοι οι Σλαβομακεδόνες δεν επικυρώσουν τη συμφωνία Τσίπρα - Ζάεφ, το προηγούμενο έχει δημιουργηθεί, οι επιδιώξεις τους έχουν κατοχυρωθεί. Είναι οι Μακεδόνες μιας Μακεδονίας που μετά την αρχαιότητα έπαψε να είναι ελληνική.
Μπορεί κάτι τέτοιο να ’ναι ανιστόρητο, μπορεί να είναι παράλογο, αλλά είναι η πρώτη ύλη για τον επανασχεδιασμό των συσχετισμών στην περιοχή (και των επίδικων ενός πολέμου).
Δεν είναι τυχαίο ότι στις ημέρες ενός αδαούς (ακόμα και για το Ήλιντεν) «κλείνει ένα μέτωπο» (καθώς πολλοί ή λίγοι καλοπροαίρετα πιστεύουν) ενώ στην πραγματικότητα «ανοίγει μια κερκόπορτα»…

ΣΤΑΘΗΣ Σ.

Πηγή

Ο “Αριστερόστροφος φασισμός” απο έναν αριστερό πατριώτη: το κείμενο “Οι ετερόκλητοι όχλοι” του Στάθη. Stathis, un altro patriota di sinistra, sul “fascismo in senso antiorario; ala sinistra”

Οι «ετερόκλητοι όχλοι»   

"Μίλησε ο Μίκης για «αριστερόστροφο φασισμό», μια φράση που ενόχλησε κάποιους αντί να μας πονέσει όλους.

 1. Αριστερόστροφος φασισμός ήταν η 17η Νοέμβρη και (είναι) οι δηλητηριώδεις σκωληκοειδείς αποφύσεις της σήμερα. Οι άνθρωποι που το είδαν θεοί (όπως οι φασίστες) και σε συνθήκες δημοκρατίας δολοφονούσαν κατά το δοκούν, εξοπλίζοντας ταυτοχρόνως το σύστημα με αντιλαϊκές πολιτικές και αντιτρομοκρατικούς νόμους. Θρασύδειλοι, που τώρα επικαλούνται τα αστικά δημοκρατικά δικαιώματα (που οι ίδιοι πυροβολούσαν) για να παίρνουν καμιά αδειούλα.

2. Αριστερόστροφος φασισμός ήταν οι μπάχαλοι που έμπαιναν στις μαζικές εργατικές κινητοποιήσεις και τις διέλυαν ή διέλυαν το μήνυμά τους. Αυτοί που έκαψαν τη Μαρφίν, αυτοί που τώρα πια, αφού εργατικές μαζικές κινητοποιήσεις δεν υπάρχουν, το παίζουν «κλέφτες κι αστυνόμοι» στα Εξάρχεια.

3. Αριστερόστροφος φασισμός είναι οι ανεγκέφαλοι που σπάνε τα κεφάλια των άλλων (και των φασιστών) για να τους… βάλουν μυαλό! Είναι εκείνοι που καίνε βιβλιοπωλεία (όπως οι φασίστες), που καταστρέφουν καταστήματα και τρομοκρατούν μεροκαματιάρηδες (καίγοντας βαγόνια του μετρό) για να μην πάνε στη δουλειά τους – διότι, λέει, η δουλειά είναι σκλαβιά και η καριέρα χολέρα.

4. Αριστερόστροφος φασισμός είναι η φρασεολογία «θάνατος στους τάδε», «τσακίστε τους δείνα», «κρεμάλες στους έτσι», «ξύλο στους αλλιώς».

5. Αριστερόστροφος φασισμός είναι η μετατροπή του πανεπιστημιακού ασύλου σε άντρο της βίας, της χυδαιότητας, των προπηλακισμών, της αμορφωσιάς, της ιδιοτέλειας (των κονέ με κοινοβουλευτικά κόμματα) – άτινα περιέχουν φιρφιρίκους που πλασάρουν την πραμάτεια ότι οι μπάχαλοι μπορεί να είναι η σιδηρά χείρ των κομμάτων που οι φιρφιρίκοι λυμαίνονται (κι εκείνα τους ανέχονται).

6. Αριστερόστροφος φασισμός (που μάλιστα ενδημεί και στα ΜΜΕ και τα ΑΕΙ) είναι η κατασυκοφάντηση όσων στοχοποιούν οι πονηροί φιρφιρίκοι. Η «δολοφονία χαρακτήρων» κατά το δικό τους ιδιόλεκτο. Από το βρώμικο στόμα τους ο καθένας μπορεί να φάει τη ρετσινιά του εθνικιστή, του φαιοκόκκινου, του αντισημίτη.
Από τον Μίκη ή τον Ελύτη έως τον τελευταίο (τρόπος του λέγειν) ψιλικατζή στα Σεπόλια.

[Αριστερόστροφος εκφυλισμός].
***   Εκτός όμως από τον αριστερόστροφο φασισμό, υπάρχει και ο αριστερόστροφος εκφυλισμός.   
1. Αριστερόστροφος εκφυλισμός είναι η σωματεμπορία ανθρώπων μέσω ΜΚΟ. Η καθαίρεση του εθελοντισμού σε προσπορισμό χρήματος. Η μετάλλαξη του ανθρωπισμού της Αριστεράς σε αισχρό εμπόρευμα. Οι σκώληκες που κάνουν αυτήν τη δουλειά είναι ιδιαιτέρως ειδεχθείς. Με τις πλάτες αριστερών οργανώσεων οι ίδιοι συναλλάσσονται με τους πιο σκοτεινούς κρατικούς και διεθνείς μηχανισμούς για να βγάλουν φράγκα από τη διακίνηση του πόνου, της προσφυγιάς, της απελπισίας και του θανάτου.   Οι σκώληκες αυτοί φέρονται ωσάν οι αριστερές οργανώσεις να είναι προκάλυμμα της δράσης τους. Χρησιμοποιούν αριστερές οργανώσεις σαν να είναι συγκοινωνούντα δοχεία (το πρωί «σκοτώνονται» μεταξύ τους για το θεαθήναι και το βράδυ αλληλοστρουφουλιάζονται στα ίδια λαγούμια).  

2. Αριστερόστροφος εκφυλισμός είναι η πολιτική και πολιτισμική αποδόμηση του λαού, ώστε η υποταγή του να είναι πιο εύκολη, είναι η θεωρία της ασυνέχειας του ελληνισμού, οι «συνωστισμοί», η συνταύτιση με τις ανάλογες αντιεπιστημονικές αρλούμπες του νεοφιλελευθερισμού και με την προπαγάνδα της νέας τάξης.  

3. Αριστερόστροφος εκφυλισμός είναι τα κολλητηλίκια, τα ρουσφετιλίκια, οι διορισμοί, οι εκμαυλισμοί, η αλίευση κομματικής πελατείας, αλλά και ταυτοχρόνως η υποταγή στους Δυνατούς, οι εκδουλεύσεις, οι συνάφειες, οι «δουλίτσες». Αστέρια σ’ αυτή τη δουλειά αυτοί οι τύποι, πεντάστερα!  

4. Οι άρχοντες των τρολ. Ένας ακόμα αριστερόστροφος εκφυλισμός που συναγωνίζεται τον αριστερόστροφο φασισμό. Η διείσδυση στα ΜΜΕ και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο ξεπεσμός σε μεθόδους όμοιες με εκείνες των ακροδεξιών χαλκείων, αποτελούν το «ηθικό πλεονέκτημα», εκείνων   που είναι τόσο αδαείς, ώστε να επικαλούνται ηθικά πλεονεκτήματα για τον εαυτόν τους – ουδέν πιο αήθες.   
Αυτός ο αριστερόστροφος εκφυλισμός δεν τρομοκρατεί μόνον πρόσωπα, τρομοκρατεί και τον λαό. Οι Έλληνες ακούνε καθημερινώς απ’ αυτές τις σέχτες που λυμαίνονται την Αριστερά τα εξ αμάξης. 
Τους πολίτες που έλαβαν  μέρος στα πρόσφατα συλλαλητήρια, ο Τσίπρας χαρακτήρισε «ετερόκλητους όχλους».  
Γκάφα; Όχι! Όταν του άλλου του κόβεις τον μισθό και του πετσοκόβεις τη σύνταξη, όταν ετοιμάζεσαι να του φας το σπίτι, όταν τον αλυσοδένεις στην επιτήρηση, όταν τον φλομώνεις στο ψέμα, στο τέλος τον περιφρονείς κιόλας. Στο πρόσωπο του λαού βλέπεις «ετερόκλητους όχλους». Εσύ που συγκυβερνάς με αυτούς που ονομάζεις ψεκασμένους, βάζεις τα τσιράκια σου να ονομάζουν τους πολίτες στα συλλαλητήρια (δεξιούς κι αριστερούς) εθνικιστές, έρμαια και αθύρματα της Χρυσής Αυγής.  Καθόλου παράδοξο!
Και στα πρόσωπα εκείνων που ψήφισαν ΟΧΙ στο δημοψήφισμα «ετερόκλητους όχλους» θα είδες και τους πέταξες στα σκυλιά της Τρόικας.  
Εσύ δεν ζεις με 400 ευρώ, εσύ στέλνεις τα παιδιά σου σε ακριβό σχολείο, άσε τα παιδιά των «ετερόκλητων όχλων» να ξενιτεύονται, σπουδαγμένα και ασπούδαχτα, άσε τους γέροντες να ατιμάζονται που πήγε η ζωή τους στράφι.  

Όμως παρασύρθηκα. Οι τελευταίες αυτές αιτιάσεις προς τον Τσίπρα δεν έχουν να κάνουν με τον «αριστερόστροφο φασισμό», έχουν να κάνουν με τον αριστερόστροφο νεοφιλελευθερισμό, την αριστερόστροφη υποτέλεια, τις αριστερόστροφες κωλοτούμπες.  
Αριστερόστροφος φασισμός είναι να βάζεις γκαζάκια στο σπίτι του κ. Φλαμπουράρη ή στο κατάστημα της κυρίας Μητσοτάκη.
Δεν είναι όταν αποκαλείς τους πολίτες «ετερόκλητους όχλους», ούτε όταν   κόβεις τα επιδόματα ανάπηρων παιδιών – αυτό είναι απλώς αριστερόστροφη γλίτσα…"      

 ΣΤΑΘΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΗΓΗ 

...................................
[Σ.Σ. Και κάτι ακόμα, διευκρινιστικό, για την αριστερόστροφη γλίτσα, απο τον ίδιο:

“Στις εποχές της γλίτσας, που είναι συνήθως οι επικρατούσες στα ανθρώπινα, οι προσκυνημένοι συχνά παριστάνουν τους προσκυνητές. Και σε καιρούς κρίσης, όταν η γλίτσα χορηγείται ως επίδομα και μέρισμα, η «αηδία του βίου» γίνεται το λάβαρο των προσκυνημένων, γίνεται ο νόμος της τυραννίας. «Δεν μπορούμε να κάνουμε αλλιώς». Τότε η υποταγή και η υποτέλεια ενδύονται τη μεγάλη στολή του κυβερνήτη (που είναι σμπίρος), του καλλιτέχνη (που τα παίρνει), του δάσκαλου (που θανατώνει το ήθος των μαθητών του) – του κάθε  αποβράσματος που η ανωτέρα βία προστατεύει από τη λογοδοσία. Ο προσκυνημένος δεν ορρωδεί προ ουδενός, διότι αν λίγο διστάσει, άλλο σκυλί από τη συνομοταξία του, πιο άγριο απ’ τον ίδιο, θα τον κατασπαράξει. Έτσι, η Αριστερά που Προσκύνησε, αιχμαλωτίσθηκε από την ίδια της την προδοσία. Τώρα είναι υποχρεωμένη να εφαρμόζει την πιο άγρια νεοφιλελεύθερη πολιτική. Τώρα είναι υποχρεωμένη να βυθίζεται στη γλίτσα και να (ανα)παράγει τον βόρβορο που έφερε τη χώρα έως εδώ. “]

Παίζοντας (σκάκι) με τους σκύλους: Μια φωτογραφία, ένας συνειρμός και τρείς βινιέτες. Scacchi con i cani; 1 foto, 1 barzeletta, 3 vignette. Dog -chess

H πιο πάνω όμορφη εικόνα μας εστάλη από τον φίλο Δ. Κακάτσο μαζί με άλλο φωτογραφικό υλικό (γύρω από το θέμα «Οι φίλοι μας τα ζώα») εχθές μέσω ηλ-ταχυ(δρομείου). Μάλιστα έφερνε και την εξής λεζάντα:
-Λοιπόν, κούκλα, αν σου κάνω ρουά ματ, κερνάς Μοχίτο Φρίσκις, εντάξει;

Για έναν μυστηριώδη λόγο το μυαλό μου επικεντρωνόμενο σ’ αυτήν ειδικά –ελέω ζατρικίου- φωτογραφία, σπινθιροβόλησε –νυχτιάτικα!- έναν συνειρμό που με παρέπαμπε σε ένα σχετικό ανέκδοτο που είχα προ μηνών δή σε ξένη σκακιστική ιστοσελίδα. Με λίγο ψάξιμο βρήκα το ανέκδοτο με την πρόθεσι να το μεταφράσω επακριβώς:
A man went to visit a friend and was amazed to find him playing chess with his dog. He watched the game in astonishment for a while. “I can hardly believe my eyes!” he exclaimed. “That’s the smartest dog I’ve ever seen.” “Nah, he’s not so smart,” the friend replied. “I’ve beaten him three games out of five.”

[Μετάφρασι: «Κάποιος κάνει επίσκεψι σε φίλο του και παραξενεύεται που τον βρίσκει να παίζει σκάκι με τον σκύλο του. Παρακολουθεί το παιχνίδι για λίγο με κατάπληξι. «Δεν πιστεύω στα μάτια μου» αναφωνεί. «Αυτός είναι ο εξυπνότερος σκύλος που έχω δή ποτε». «Μπα, δεν είναι και τόσο έξυπνος» του απαντάει ο φίλος του. «Τον έχω κερδίση στις τρείς από τις πέντε παρτίδες που παίξαμε»!]

Σαν να μην έφτανε αυτό, κατά την ολιγόλεπτη διαδικασία της μετάφρασης πρέπει να μου κατέβηκε και δεύτερη φαεινή ιδέα. Ακόμα πιο παράδοξα τώρα μου γεννήθηκε η υπόνοια πως αυτό το ανεκδοτάκι ήταν τόσο εναργώς περιγραφικό, που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι αποτυπωμένο σε σκίτσο! Ενδίδοντας για μια ακόμη φορά στην ερευνητική μου αδυναμία ξαναχώθηκα στον ιστό.
Η πλάκα είναι ότι το αποτέλεσμα της αλιευτικής μου προσπάθειας (τρείς παρεμφερείς γελοιογραφίες) μάλλον δικαιώνει την καχύποπτη σκέψι μου.

Μάλιστα επειδή οι βινιέτες που βρήκα μάνι μάνι είναι τρείς και μάλλον παλαιότερες της ανάρτησης, συμπεραίνω πως η «ανακύκλωσι» των ιδεών και η επανάληψι των επιμέρους θεμάτων για παρουσίασι και σχολιασμό είναι κάτι απ’ το οποίο δεν γλυτώνουν ούτε οι γελοιογράφοι, ούτε οι Ιστοτόποι τεράστιου βεληνεκούς, όπως αυτός της Πόλγκαρ.








.
.
.
.
.
.
ΥΓ Πάντως το θέμα της παλαιότητας του ανεκδότου ή της βινιέτας περιπλέκεται από την πληροφορία πως το ανέκδοτο με τον έξυπνο σκύλο φαίρεται ρωσικής καταγωγής και πως το έχει χρησιμοποιήση πριν από 23 χρόνια ο ίδιος ο Κασπάροφ. Η έγκυρη CHESSBASE ψιλοειρωνευόμενη για την κατάχρησι που έγινε σ΄ αυτό το αστείο ανεκδοτάκι απο τους Ρώσους, σε ανάρτησι με τον τίτλο «Το μέγα ρωσικό σκακιστικό ανέκδοτο» (The Great Russian Chess Joke) παραθέτει και μαρτυρίες.
Αλλά ...ας αναλάβη κάποιος άλλος την σχετική έρευνα!