Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνικό Ρόκ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελληνικό Ρόκ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 17 Νοεμβρίου 2012

Ο «Ηλεκτρικός Θησέας» του Π. Σιδηρόπουλου, στην σχολική γιορτή της 17ς Νοέμβρη στο Εσπερινό Λύκειο! Una canzone di P. Sidiropoulos cantata in coro (dall’ amministratore di N.P.) alla festa scolastica del 17 Novembre

Μια μουσική παρέμβασι στην σχολική γιορτή της 17ης Νοέμβρη στο Εσπερινό Γ.Λ. της Χαλκίδας

 Στην εφετινή γιορτή του σχολείου του για την 17η Νοέμβρη, ο διαχειριστής του Ν.Π. υπο την ιδιότητα του διδάσκοντος, αιφνιδίασε με την πρότασί του να παρουσιασθή ένα αγωνιστικού περιεχομένου δυνατό ρόκ τραγούδι και μάλιστα από ζωντανή χορωδία μαθητών στου σχολείου στην οποία συμπεριλαμβανόταν και ίδιος!
Κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή πριν την έναρξι της γιορτής ζήτησε την άδεια να συμπεριληφθή στο πρόγραμμα το παρακάτω εδώ αναρτώμενο (από του Γιουτιούμπ) τραγούδι.
Πρόκειται για την γνωστή σύνθεσι του Γιάννη Μαρκόπουλου με τίτλο «Ηλεκτρικός Θησέας» στην αξεπέραστη ερμηνεία του Παύλου Σιδηρόπουλου.
Τον Ηλεκτρικό Θησέα ως ποιητικό κείμενο, (μιλάμε για μια ιδιότυπη ροκ μπαλάντα του Δημήτρη Βάρου με ποιητική τόλμη, αλλά και κάποιες απαιτήσεις), το είχα παρουσιάση εγκαίρως στην τάξι και βεβαίως το είχα αναλύση διεξοδικά στους μαθητές. Δοκιμάσαμε μάλιστα (μετά από ένα πρώτο άκουσμα με την εξεγερτική φωνή του Σιδηρόπουλου) και να το τραγουδήσουμε όλοι μαζί “a cappella” σε μια ανεπίσημη πρόβα. Τελικά μαζί με 5-6 ατρόμητους μαθητές και μαθήτριες, τολμήσαμε να το τραγουδήσουμε χορωδιακά (Πρώτη φορά κι εγώ σε ρόλο προεξάρχοντος του χορού ή χοράρχου)
Το αποτέλεσμα –αν κρίνουμε από το χειροκρότημα- ήταν παραπάνω από επιτυχές!
[Κρίμα που την τελευταία στιγμή δεν είχαμε και την υποστήριξι της ηλεκτρικής κιθάρας και του αρμονίου. Υποσχέσεις που δεν υλοποιήθηκαν…]

ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ 
Παύλος Σιδηρόπουλος - Μαρία Φωτίου : Ηλεκτρικός Θησέας

 ΗΛΕΚΤΡΙΚΟΣ ΘΗΣΕΑΣ

Με κάτασπρο πανί ένα καράβι απ' το πενήντα έχει να φανεί
και συ βιδώθηκες μες στο λιμάνι με ανθοδέσμη που 'χει μαραθεί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί
ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Σε εδίκασαν να σπαταλάς τα χρόνια σε μια ζωή χωρίς προοπτική.
Χάνεσαι σαν το γλάρο στην Ομόνοια και όταν ψάχνεις λύση στην φυγή.
Πληρώνεις όσο-όσο τα διόδια και κομματιάζεσαι στην εθνική.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ποιος είναι ισοβίτης στο σκοτάδι ποιος αλαφιάζει δίχως πληρωμή;
Ποιος σκύβει στους αφέντες το κεφάλι και ποιος τα βράδια κλαίει σαν παιδί;
Ποιος ονειρεύεται πως κάποιοι άλλοι βγαίνουν και κάνουν πρώτοι την αρχή;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μουγκαθεί.

Ναυάγια ονείρων αρμενίζουν και τα κεφάλια γεμισαν σκουριά.
Στα σούπερ μάρκετ τέλειωσε η ελπίδα και συ κοκκαλωσες στη σκαλωσιά.
Πού πήγαν οι τρακόσοι του Λεωνίδα και τι θα πούμε τώρα στα παιδιά;
Ηλεκτρικός Θησέας; Και τα λοιπά.

Φοβάσαι ότι θα 'ρθει καταιγίδα και θα μας πνίξει όξινη βροχή,
βάλε σε γυάλα μέσα την πατρίδα και κρύψε την καλά μέσα στη γη.
Μήπως την ψάχνουν σαν την Ατλαντίδα αφού η Πανδώρα ανοίγει το κουτί;
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει μπερδευτεί.

Ψηφοθηρία, λόγοι κι εμβατήρια ποτέ δεν έφεραν την αλλαγή
για αυτό και χάθηκες στα σφαιριστήρια και μες στα γήπεδα την Κυριακή.
Τώρα καθώς κοιτάς τα διυλιστήρια ρωτάς ποιοι σ' έχουν βάλει στο κλουβί.
Ηλεκτρικός Θησέας σε πηγάδι κι η Αριάδνη έχει τρελαθεί.

Να κλείσεις θες πληγή θανατηφόρα και μες στα νέα ψάχνεις για δουλειά.
Τα δάκρυα σου γίνονται μαστίγια και τον λαιμό σου σφίγγουν σα θηλιά.
Όσα τα κέρδισες με τα μαρτύρια τα παζαρεύουν πάλι στα χαρτιά,
τρέχεις να ψάξεις μες στα καταφύγια και βρίσκεις μιαν αιχμάλωτη γενιά.

Μια πλαστική ανέμισες σημαία, πίστεψες σ' έναν άγνωστο θεό
κρέμασες το μυαλό σε μια κεραία ειδήσεις σίριαλ και τσίχλα ροκ.
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν τα λάθη κλέβουν τον καιρό;
Και πώς θα ξημερώσει άλλη μέρα όταν το ψέμα σέρνει τον χορό;

Ζωγράφισε έναν ήλιο στο ταβάνι, μίλησε με τ' αγέρι της νυχτιάς
και χόρεψε μαζί με τη σκιά σου στους ήχους μιας αδύναμης καρδιάς.
Πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς
πάρε τηλέφωνο την μοναξιά σου ή βγες ξανά στον δρόμο της φωτιάς.


Στίχοι: Δημήτρης Βάρος
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος
Πρώτη εκτέλεση: Παύλος Σιδηρόπουλος & Μαρία Φωτίου ( Ντουέτο )




Τετάρτη 1 Αυγούστου 2012

Καλό μήνα! Με ένα ποίημα (Λένας Παππά) κι ένα τραγούδι (Αδελφοί Κατσιμίχα). Per il primo d’ Agosto; una poesia (di Lena Pappa) tradotta e una canzone (dei fratelli Katsimicha)


Από την πιο αγαπημένη μου ποιήτρια, (τα βιώματα της εφηβείας, βλέπετε...),
ένα ποίημα για την 1η του μηνός…  

ΞΑΦΝΙΚΑ

Φτάνει ένας κεραυνός
μια μαχαιριά, ένας έρωτας να μας αποκαλύψει
τη δύναμη και την αδυναμία μας
ό,τι φυλάγουμε στον ίσκιο
στην πιο κρυφή κόχη του μυστικού μας.

Φτάνει ένα χαμόγελο

ένα ταξίδι, μια χειρονομία να μας αποκαλύψει
τη ματαιότητα και την αιωνιότητά μας
την τρομερή ανομολόγητη αλήθεια μας.

Λένα Παππά (Σκοτεινός Θάλαμος, 1979)


 Και μια μεταφραστική απόπειρα στα ιταλικά:
Tento di tradurre:

IMPROVVISAMENTE

Basta un fulmine
Una coltellata, un’ amore a svelarci
La forza e la nostra debolezza
Cio’ che teniamo nell’ ombra
Nell’ angolo piu’ celato del nostro segreto.

Basta un sorriso
Un viaggio, un gesto a svelarci
La vanita’ e la nostra eternita’
La terribile nostra verita’ incofessata.

Lena Pappa (Camera oscura, 1979)

Και το -επίσης αγαπημένο- τραγούδι:

ΑΦΟΙ ΚΑΤΣΙΜΙΧΑ - Του Έρωτα (Της αγάπης μαχαιριά)

Και οι στίχοι:

Του έρωτα ( Της αγάπης μαχαιριά )
 
Άει σκοτεινό φως του έρωτα τρεμάμενο αίμα του έρωτα
μες τη γητειά σου ελησμόνησα τους φονιάδες καιρούς
γέννησα ρόδινα μωρά σε μέλλον με αστέρια
άει σκοτεινό φως του έρωτα

Άει της αγάπης μαχαιριά στης νιότης το κρουστό κορμί
πληγή που ανάβλυζε ευωδιές φιλιών και μουσική
ντύνοντας το γυμνό έρημο κόσμο
άει της αγάπης μαχαιριά

Άει της αγάπης μαχαιριά ( x 4 )

Στίχοι: Λένα Παπά
Μουσική: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

Τρίτη 28 Φεβρουαρίου 2012

«Η Μέθοδος Του Χότζα»: σχολιασμός της επικαιρότητας με αλληγορία. Από τον Αιθεροβάμονα. Un testo allegorico x la debitocrazia e 1 canzone di Vassilis

Un testo allegorico x la debitocrazia e una canzone di Vassilis Papakonstantinou

Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΧΟΤΖΑ
Φίλοι μου, επιτρέψτε μου να σας πω μια μικρή ιστορία και να προσπαθήσω τουλάχιστον να σας προβληματίσω θετικά σχετικά με τα τεκταινόμενα στη χώρα μας ειδικά τον τελευταίο καιρό:

Σαν τα παιδικά παραμύθια: Μια φορά κι ένα καιρό, σε κάποια πόλη ζούσε ένας χότζας με την οικογένειά του. Ήταν φτωχός άνθρωπος και είχε ένα σπιτάκι ίσα ίσα μια κάμαρα και μια κουζινίτσα για την οικογένειά του, γυναίκα και 2 παιδιά. Είχε και μια κατσικούλα για το γάλα των παιδιών του και ένα γαϊδουράκι για τις μετακινήσεις του, σα να λέμε αμάξι ενός ίππου. Όσο ο καιρός ήταν καλός, τα 2 ζωντανά τα είχε έξω στην αυλή. Όταν, όμως, έβρεχε ή έκανε πολύ κρύο, τα έπαιρνε μέσα , για να τα προφυλάξει. Τότε η κατάσταση γινόταν αφόρητη. Άνθρωποι και ζώα μαζί δεν γινόταν. Πήγε, λοιπόν, στον Πασά και του ζήτησε την άδεια να φτιάξει ένα πρόχειρο μικρό σταύλο για τα ζώα. Ο Πασάς, όμως, αγρίεψε: «- Τι είναι αυτά που μου τσαμπουνάς, χότζα;» του φώναξε. «-Είσαι αχάριστος και πλεονέκτης. Όλο ζητάς και ζητάς. Γι’ αυτό, σε διατάζω από εδώ και πέρα μη σκεφτείς να αποκτήσεις κάτι παραπάνω. Και τα 2 ζωντανά συνέχεια μέσα στο σπίτι, γιατί είσαι αναιδής».
Ο καημένος ο χότζας έφυγε απελπισμένος.
Πέρασε λίγος καιρός και μη αντέχοντας άλλο ξαναπήγε στον Πασά: «- Πολυχρονεμένε μου Πασά, τιμώρησέ με , φυλάκισέ με, αλλά λυπήσου την οικογένειά μου. Η γυναίκα μου αρρώστησε και τα παιδάκια μου κινδυνεύουν από τη βρώμα. Άφησέ με να τα βγάλω έξω και ο Αλλάχ να σου χαρίζει μέρες και χρόνια!». Τότε, ο Πασάς του είπε: «- Άντε βρε μπουνταλά χότζα, για να δεις πόσο σ’ αγαπάω και σε πονάω, σου επιτρέπω να βγάλεις έξω τον γάϊδαρο, αλλά ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΓΑΪΔΑΡΟ!». Και ο χότζας: «- Πασά μου, σε ευγνωμονώ. Νάσαι πάντα καλά».

Μήπως αντιληφθήκατε κάποια ομοιότητα ή αντιστοιχία Πασά- Χότζα και Ευρωγκρούπ- Ελλάδας; Ο ταλαίπωρος λαός δεν αντέχει τη μονόπλευρη και ατέλειωτη λιτότητα, που δεν οδηγεί σε καμία ανάκαμψη, αλλά αντίθετα επιδεινώνει και βαθαίνει την οικονομική και κοινωνική ύφεση και εξαθλίωση. Δικαίως ζητά λιγότερα μέτρα και πιο ανθρώπινη διαβίωση. Τότε πέφτουν οι κεραυνοί από την Τρόϊκα: «- Δεν εφαρμόζετε τα μέτρα; Δεν θα πάρετε ούτε σάλιο. Θα χρεοκοπήσετε και θα γυρίσετε στη δραχμή και στην πείνα»- (Τον γάϊδαρο και την κατσίκα μέσα). Κι εμείς, τότε τρέχουμε πανικόβλητοι και παρακαλάμε αλά χότζα να μας λυπηθούν.
Και τότε, οι πολυέλεοι και φιλεύσπλαχνοι εκπρόσωποι του Ευρωγκρούπ απαντούν σε στυλ Πασά: «- ‘Αντε, βρε κακομοίρηδες Έλληνες. Επειδή σας λυπόμαστε και κατά βάθος σας αγαπάμε ( Ας στο διάολο), γι’ αυτό σας δανείζουμε για να ζήσετε, αλλά κι εμείς θα πάρουμε τον τόκο μας. Πολιτισμένα πράγματα!
Αλλά τα μέτρα θα εφαρμοστούν στο ακέραιο!( Μόνο τον γάϊδαρο έξω).

Η συνέχεια δική σας…


ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ

Βασίλης ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΙΝΟΥ: "Ελλάς"
"vassilis papakonstantinou-Hellas"




Οι στίχοι του τραγουδιού

ΕΛΛΑΣ

Το πρωτάθλημα αρχίζει, η εξέδρα πλημμυρίζει
γίνεται χαμός σε κάθε γκολ.
Mα το ντέρμπι είναι στημένο, κι από πριν ξεπουλημένο
κι εσύ πνίγεσαι με δίχρωμα κασκόλ.

Ελλάς, Ελλάς, τί θα γίνει φίλε μου με μάς;
Ελλάς, Ελλάς, μίλα μας και μη μας αγαπάς!

Μπόρα είπες θα περάσει μα ο κόσμος τά' χει χάσει
τα σκουπίδια δίνουν πάρτι στα στενά.
Τα FM και τα κανάλια έχουν σφίξει σαν τανάλια
κι οι αφίσες φτύνουν μέλι με καρφιά

Ελλάς, Ελλάς τι θα γίνει φίλε μου με μας
Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς

Μέσα σ' όλη αυτή τη δίνη όρθιο, πές μου, τί θα μείνει;
Σου φωνάζω μα εσύ δε μου μιλάς.
Ψάχνεις για το μεγαλείο που σου μάθαν στο σχολείο
κι εγώ ξένος μετανάστης σου Ελλάς.

Ελλάς, Ελλάς τι θα γίνει φίλε μου με μας
Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς

Δε γουστάρω τα στημένα, έρχομαι ξανά σε σένα,
δυο μαζί μπορούμε, δώσ' μου δυο φιλιά!
Όλα μοιάζουνε χαμένα μα, καλή μου, έχω εσένα:
παίρνω φόρα απ' τη δική σου αγκαλιά!

Ελλάς, Ελλάς τι θα γίνει φίλε μου με μας
Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς

[ΣΣ Η εκτέλεσι είναι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, αλλά οι στίχοι όπως και η μουσική είναι του πρόωρα χαμένου τραγουδοποιού Σταμάτη Μεσημέρη...]

Τρίτη 1 Νοεμβρίου 2011

«Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον»: παραγγελιά σε …πρώτη εκτέλεσι! Una canzone dei Katsimicha: Dedica al nostro vicepresidente

Μόλις είδαμε το σχόλιο του αντιπροέδρου, κ. Κακάτσου, σε προηγούμενη ανάρτησι να παραπέμπει ευθέως στο αγαπημένο τραγούδι «Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον». Η εκτίμησι για τον σημαντικό τραγουδοποιό Διονύση Τσακνή (στον οποίο ανήκει η πατρότητα του κομματιού) παραμένει, αλλά εμείς σχετικά με αυτό το αριστουργηματικό τραγούδι προτιμάμε σταθερά και αμετανόητα την πρώτη εκτέλεσι: των αδελφών Κατσιμίχα!

Κατσιμιχαίοι - Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον


Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον,
στο μέλλον που φτιάχνετε, όπως θέλετε,
(αφού η ιστορία σας ανήκει),
σαρώστε το λοιπόν, αν επιμένετε.

Στ' αυτιά μου δεν χωράνε υποσχέσεις,
το έργο το 'χω δει μη με τρελαίνετε.
Το πλοίο των ονείρων μου με πάει
σε κόσμους που εσείς δεν τους αντέχετε!

Μένω μονάχος στο παρόν μου,
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου.
Συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε.

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον,
το κόλπο είναι στημένο και στα μέτρα σας.
Ξεγράψτε με απ' τα κατάστιχά σας,
στον κόπο σας δεν μπαίνω και στα έργα σας.

Γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον
στο μέλλον που φτιάχνετε, όπως θέλετε,
(αφού η ιστορία σας ανήκει)
σαρώστε το λοιπόν, αν επιμένετε.

Μένω μονάχος στο παρόν μου,
να σώσω οτιδήποτε - αν σώζεται -
κι ας έχω τις συνέπειες του νόμου.
Συνένοχο στο φόνο δε θα μ' έχετε!



Στίχοι και Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Πρώτη εκτέλεση: Χάρης & Πάνος Κατσιμίχας

(Άλλες ερμηνείες: Διονύσης Τσακνής, Γιώργος Νταλάρας…)

Κυριακή 8 Μαΐου 2011

Το τραγούδι «Μάνα» του Σταύρου Λογαρίδη (Βίντεο + στίχοι). La canzone “Madre” di Stavros Logaridis (video + versi)

Ο Σταύρος Λογαρίδης (γεννήθηκε το 1953 στην Κωνσταντινούπολι) υπήρξε μέλος των θρυλικών "Poll" [Κώστας Τουρνάς / Σταύρος Λογαρίδης / Ρόμπερτ Ουίλλιαμς από κοινού στο τραγούδι/κιθάρα/σύνθεσι και στα ντράμς ο Κώστας Παπαϊωάννου ] και των "Ακρίτας".
Το 1978 κυκλοφόρησε την πρώτη του προσωπική δουλειά με τίτλο "Λογαρίδης Σταύρος"….
(http://www.youtube.com/user/NeosPalamedes)
Δυό χρόνια μετά κυκλοφόρησε το άλμπουμ "Σε Άλλη Γή" με παραγωγό τον Λουκά Σιδερά (των Aphrodites Child!), με συνεργάτες τον Παύλο Σιδηρόπουλο, Γιώργο Πεντζίκη, Δημήτρη Παπαχρήστου κ.α.
Από αυτόν τον LP δίσκο διαλέγουμε το κομμάτι με τον –επίκαιρο σήμερα- τίτλο «Μάνα», που είναι και πρώτο κατά σειράν από το σύνολο των 13 συνθέσεων, αλλά και κατέχει επιπλέον βαρύτητα, καθώς από αυτό, (από τον τελευταίο στίχο του!), προέρχεται και ο γενικός τίτλος του δεύτερου αυτού προσωπικού άλμπουμ του -άδικα υποτιμημένου- Έλληνα καλλιτέχνη.


Λογαριδης- Μανα


Σταύρος Λογαρίδης, Μάνα (Σε άλλη γή, 1980)
Στίχοι


Μάνα μου, μήν μελαγχολείς!
Σταματάω τον χρόνο
και μετράω τον πόνο
του χθές,
του χθές .
Νοιώθω ότι ήρθε ο καιρός
να γελάσης μαζί μου
να ξεχάσης, καλή μου,
το χθές,
το χθές,
και να σιγοτραγουδάς.

Δώσ’ μου τα φιλιά σου,
πάρε με σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή.
Πάρε τα παιδιά σου
γέννησε σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή!


Μάνα με γέννησες τρελό,
θα σου δώσω τ’ αστέρια,
τα ζεστά καλοκαίρια,
μην κλαίς.
Μήν κλαίς!

Μάνα, πόσο σε αγαπώ!
Χρειαζόμαστε ακόμα
κι απ’ τα μάτια σου χρώμα,
όταν κλαίς.
Μήν κλαίς!

Δώσ’ μου τα φιλιά σου,
πάρε με σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή.
Πάρε τα παιδιά σου,
γέννησε σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή!

Μάνα μου, μήν μελαγχολείς!
Σταματάω τον χρόνο,
μην μετράς πια τον πόνο
του χθές,
του χθές.
Και να σιγοτραγουδάς:

Δώσ’ μου τα φιλιά σου,
πάρε με σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή
Πάρε τα παιδιά σου,
γέννησε σ’ άλλη γή,
σε άλλη γή,
σε άλλη γή!

Πέμπτη 5 Αυγούστου 2010

Το “I'm calling earth” του Χάρη & Πάνου ΚΑΤΣΙΜΙΧΑ (ως αφιέρωσι). La canzone dei Katsimicha "Chiamando terra" (come dedica)

Κάτι λέγαμε χθές για τους αδελφούς Κατσιμίχα. Και για θαλαμίσκους του κυβερνοχώρου με «το SOS ακόμα αναμμένο»...

Σε αυτούς από εμάς αφιερωμένο το παρόν:

Τετάρτη 14 Απριλίου 2010

Μουσική ανθολόγησι για έναν ροκά. Μάνος Ξυδούς: 7 βιντεοτράγουδα και 1 στιχούργημα. Una raccolta di fiori-canzoni x Manos Xidous (R.I.P.)

Προχθές έλεγα στην τάξι για τους Πύξ Λάξ και την ετυμολογία του αρχαιοπρεπούς τους ονόματος. Εχθές έφυγε η ψυχή του μουσικού αυτού συγκροτήματος της ελληνικής ρόκ που έβαλε την δική του σφραγίδα στα μουσικά ήθη των καιρών μας.
Ο Μάνος Ξυδούς…
Αξίζει ένα μουσικό ξεπροβόδισμα…



1. Μάνος Ξυδούς & Πάνος Κατσιμίχας - ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙΣ ΠΑΓΩΤΟ


Στίχοι: Πάνος Κατσιμίχας & Πάμπος Φιλίππου
Μουσική: Μάνος Ξυδούς & Πάνος Κατσιμίχας

Μέχρι να πάρεις παγωτό

Με συναντήσανε προχθές
δυο φίλοι μου στο δρόμο
να κουβαλάω στην πλάτη μου
ένα τσουβάλι φτώχεια,
ένα τσουβάλι φτώχεια...

Τι κάνεις με ρωτήσανε
τους λέω "το κορόιδο"
όσο κι αν τρέξεις τελικά
ποτέ σου δεν προφταίνεις

Τι κάνεις με ρωτήσανε
τους λέω "το κορόιδο"
όσο κι αν τρέξεις φίλε μου
ποτέ δεν προλαβαίνεις

Έτσι κι αλλιώς είναι σικέ
ετούτος ο αγώνας

μέχρι να πάρεις παγωτό
σε βρίσκει ο χειμώνας
σε βρίσκει ο χειμώνας

Έτσι που φεύγει η ζωή
δε λέει ούτε ένα αντίο
και δε μου φτάνει για να πω
ένα μισό αστείο
ένα μισό αστείο



2. Μάνος Ξυδούς~Στο πουθενά
(Στιχοι: Bαγγέλης Καραπέτρος)



3. Domenica - Μάνος Ξυδούς - LIVE - «Άχρηστα ρολόγια»


4. ΧΑΡΟΥΛΗΣ, ΞΥΔΟΥΣ - ΑΥΤΗ Η ΝΥΧΤΑ



5. Σ' αγαπώ - Πύξ Λάξ (Στίχοι & μουσική: Μάνος Ξυδούς - Πώς τον έλεγαν αυτόν που είπε: "Δε μ' αρέσουν τα τραγούδια όταν λένε σ' αγαπώ";)


Το επόμενο, (κι ως απο την τελευταία του παραγωγή) παραείναι προφητικό:
6. Βράδιασε- Τα ξαναλέμε


7. ΠΥΞ ΛΑΞ (Pix Lax) - Δεν θα δακρύσω πια για σένα- (live @ lykavitos)


Στίχοι: Μάνος Ξυδούς
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας
Πρώτη εκτέλεση: Πυξ Λαξ

Μέτρησα προχθές τις μικρές μας στιγμές
ήσουνα κι εσύ μια σταγόνα στη βροχή
Κι αν δεν μπορώ να σ' αγγίξω πάλι μόνος προσπαθώ
να κρυφτώ, να σε χάσω, να χαθώ

Μα δε θα δακρύσω πια για σένα
και μη ρωτάς για μένα
δε θα δακρύσω πια για σένα
και μη ρωτάς για μένα

Μέθυσα προχθές στις μικρές μας στιγμές
ήσουνα κι εσύ μια σταγόνα από κρασί
κι αν δεν μπορώ να σ' αγγίξω πάλι μόνος προσπαθώ
να κρυφτώ, να σε χάσω, να χαθώ

Μα δε θα δακρύσω πια για σένα
και μη ρωτάς για μένα
δε θα δακρύσω πια για σένα
και μη ρωτάς για μένα


.........................................

Και αντί για αποχαιρετιστήριο σχόλιο, ένα στιχούργημά του με ποιητικές αρετές που μας αρέσει:


Το σχήμα της σιωπής μου

Τα μάτια σου απλώθηκαν στο σχήμα της σιωπής μου
κι ένιωσα τον άνεμο να τρέχει σαν τρελός,
να καταστρέψεις ήθελες το τσίρκο της ζωής μου
μα ύστερα μετάνιωσες, και είπες δυστυχώς.

Σαν ήρωας του Λωτρεαμόν σε απόκρυφο βιβλίο
παιδί της επανάστασης με τάσεις μυστικές
ακροβατούσα συνεχώς στα όρια της τρέλας
μέσα σε κόσμο αδιάφορο με Σάρτρ και με Μπωντλέρ

Από μπροστά μου πέρασαν χορεύοντας εικόνες
κάποια κομμάτια από τον παλιό χαμένο μου εαυτό.
Τον κόσμο μου τον έκλεισα σε ψευτοθεωρίες
συμβιβασμούς, χαμόγελα και αυτοκριτικές.

Μα δώσε μου μόνο ένα λεπτό κρυφής απολογίας
αφού ο Θεός σου θέλησε να είσαι ο δικαστής
και μην το πάρεις πως ζητώ καλή δικαιολογία
ν' αλλάξεις την απόφαση την ύστατη στιγμή.

Τώρα στη νύχτα της σιωπής και της απελπισίας
τα μάτια σου μια υπόσχεση που αργεί πολύ να βγει
βέλη θα ρίξει πίσω μου μια παιδική οπτασία
κι αθόρυβα ξανά μέσα στην πόλη θα χαθεί...


Στίχοι: Μάνος Ξυδούς

Κυριακή 3 Ιανουαρίου 2010

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ: ΜΟΥΣΙΚΟ (καθυστερημένο) ΑΦΙΕΡΩΜΑ (στα 65χρονά του!). Dionissis Savvopoulos: Omaggio musicale x i suoi 65 anni (+ 5 brani - video

Dionysis Savvopoulos: a musical tribute to the patriarch of the neo-hellenic Rock (with 5 videos)

Τις προάλλες αναφερθήκαμε σε ξένο τραγουδιστή-τραγουδοποιό και εκδηλώσαμε επιβεβαιώνοντας τις μουσικές μας προτιμήσεις, ως διαχειριστές, υπέρ του κοσμοϊστορικής σημασίας (έστω και λόγω απήχησης) μουσικού ρεύματος του β΄ μισού του 20ου αιώνα, της μουσικής ρόκ. Κάναμε μάλιστα μνεία της αντοχής στον χρόνο του συγκεκριμένου αμερικανού καλλιτέχνη (που έμμεσα είναι και τεκμήριο αντοχής και του μουσικού είδους που αντιπροσωπεύει) και της δημιουργικότητάς του.
Θα ήμασταν ασυγχώρητοι αν δεν κάναμε την αντίστοιχη αναφορά σε έναν εγχώριο καλλιτέχνη μεγάλης αξίας, ο οποίος καί στον ίδιο μουσικό χώρο εντάσσεται (και όχι μόνο από εμάς) καί τον χρόνο που μας πέρασε (μόλις προ ενός μηνός, ως γεννηθείς την 2.12.1944) γιόρτασε αισίως και αειθαλώς τα εξηκοστά πέμπτα του γενέθλια.
Και μιλάμε για τον Διονύση Σαββόπουλο, τον πολυτάλαντο ελληνορωμιό καλλιτέχνη, ο οποίος ως τραγουδοποιός, (ο ίδιος επονομάζεται και –βυζαντινώ τω τρόπω- μελωδός, δηλαδή «ερμηνευτής των δικών του στιχηρών ιδιομέλων»), συνθέτης και τραγουδιστής, εδώ και 40 τόσα χρόνια (πρώτο άλμπουμ –το «Φορτηγό»- το 1966!) δημιουργεί με ανεξάντλητη έμπνευσι και αναγνωρισμένη επιτυχία στον ευρύτερο χώρο του ελαφρού έντεχνου τραγουδιού, έχοντας παράλληλα γράψη (αυτοδίδακτος ών!!) μουσική και τραγούδια για το θέατρο (καί το Αρχαίο καί το των Σκιών!) και τον κινηματογράφο.
Για εμάς και αρκετούς άλλους, πέρα από τις άλλες του απόψεις, δραστηριότητες και παρεμβάσεις ως συνειδητοποιημένος ιδεολογικο-πνευματικά καλλιτέχνης και άνθρωπος της κουλτούρας, ο αγαπημένος μας Νιόνιος, είναι μεγάλο πολιτιστικό κεφάλαιο του τόπου μας και, εξακολουθών να συγκινεί, έχει επηρεάσει θετικά μαζί με άλλες ηλικιακές κατηγορίες των συγχρόνων (απανταχού) Ελλήνων (συν-πλήν δέκα χρόνια πάνω και κάτω από εμάς) καί την γενιά μας. Την γενιά δηλαδή των σημερινών πενηντάρηδων, αλλά αναμφισβήτητα και εκείνες των σαραντάρηδων και εξηντάρηδων.
Στο σημερινό, λοιπόν, μικρό αφιέρωμα θα τον μνημονεύσουμε και θα αποπειραθούμε να τον τιμήσουμε ως «ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΟΚ».
Και δεν μας ενδιαφέρει αν υπάρχουν και αντίθετες απόψεις, [είμαστε μεν πιστοί της μονοφωνικής μουσικής παράδοσης, αλλά μας αρέσει και η (πολυφωνία <=) πολυφωνική μουσική - όσο και η οργανική (κλασσική και ηλεκτρονική) τοιαύτη], πάντως για ‘μας, πράγματι, ο Διονύσης Σαββόπουλος στον χώρο της μουσικής σκηνής στην Ελλάδα ιστορικά ιδωμένος, είναι και ένας μεγάλης αξίας και πρώιμος -έως πρωτοπόρος- εκπρόσωπος αυτού που ονομάζουμε Ελληνικό Ρόκ.

Διαλέξαμε λοιπόν -μετά τινος δυσκολίας- από τα δεκάδες αγαπημένα μας κομμάτια του, πέντε μόνο, αντιπροσωπευτικά (εν τη αυθαιρεσία μας) της μείζονος πρωτοπορίας και της καλλιτεχνικής του τόλμης.
1.ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ: ΜΠΑΛΛΟΣ ( ΜΠΑΛΛΟΣ, ΜΑΡΤΙΟΣ 1971)

{Επειδή διακόπτεται αποτόμως το κομμάτι, σας παραπέμπω ως αποζημείωσι στο κρυμμένο κάτω απο την λέξι Ρόκ στο τέλος του κειμένου βίντεο, από μια πρόσφατη ζωντανή εκτέλεσι του ισότιμου "Κιλελέρ"}
2. ΜΑΥΡΗ ΘΑΛΑΣΣΑ (ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ, 1972)
Dionyssis Savvopoulos, ''MAVRI THALASSA'', live Preveza, 21 07 2008

3. ΔΗΜΟΣΘΕΝΟΥΣ ΛΕΞΙΣ (ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ, 1972)
Δ.Σαββόπουλος - Δημοσθένους Λεξις

4. ΖΕΪΜΠΕΚΙΚΟ <Μ' αεροπλάνα και βαπόρια>, (ΒΡΩΜΙΚΟ ΨΩΜΙ, 1972)
me aeroplana kai vaporia ( με την Σωτηρία Μπέλου)

5. ΑΣ ΚΡΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΧΟΡΟΙ (ΤΡΑΠΕΖΑΚΙΑ ΕΞΩ, 1983)
As kratisoun oi xoroi-Dionysis Savopoulos


Να τα εκατοστίσεις αγαπητέ μας Διονύσιε, τροβαδούρε της πρώτης και της έσχατης νιότης μας!
Εις πολλά έτη, δέσποτα της Ελληνικής Ροκιάς!

Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009

Αφιέρωμα στον Richard Wright των Pink Floyd +3 video από το More. Ommaggio al Richard Wright, tastierista dei Pink Floyd + 1 video su “More”

Μια αφιερωματική ανάρτησι για τον Ρίτσαρντ Ράιτ (Richard Wright) – και εμμέσως για το θρυλικό συγκρότημα παγκόσμιας απήχησης, τους Πίνκ Φλόυντ - την θέλαμε από πέρυσι. Την κάνουμε –έστω με συνοπτικές διαδικασίες- εφέτος. Ήδη συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τον θάνατο του.
Ο Richard Wright, αυτοδίδακτος πιανίστας και οργανοπαίκτης (πλήκτρα, συνθεσάιζερ και λοιπά συναφή όργανα) ίδρυσε μαζί με δύο συμφοιτητές του (σχολή αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο Regent Street του Λονδίνου) τους Ρότζερ Γουότερς (Roger Waters) και Νικ Μέισον (Nick Mason) τον αρχικό πυρήνα των Πίνκ Φλόυντ το 1964. Ένα χρόνο αργότερα το συγκρότημα που λεγόταν The Tea Set μετονομάζεται από την καταλυτική επίδρασι ενός νέου μέλους του, του Syd Barrett, σε Πίνκ Φλόυντ (Pink Floyd, όνομα που ο Barrett συνέθεσε από τα μικρά ονόματα 2 παλαιότερων τραγουδιστών της μπλούζ) .
Ο Ράιτ πέθανε τις 15.09.2008 από καρκίνο.

Pink Floyd .
Το βρετανικό μουσικό αυτό συγκρότημα έμελλε να γράψη ιστορία στον χώρο της ροκ μουσικής, νέο είδος μουσικής που είχε παγκόσμια επιδρασι στο β΄μισό του 20ου αιώνα. Με τις τις πρωτοποριακές για την εποχή συνθέσεις τους, με ένα στυλ που συνδύαζε το ψυχεδελικό κλίμα και τους νεωτεριστικούς πειραματισμούς στον ηλεκτρονικό ήχο (με τα καινούργια τεχνολογικά μεσα στο μουσικό χώρο) με τους μοντέρνους ιδεολογικά και συγκινησιακά φορτισμένους στίχους της ρόκ μουσικής. Την παγκόσμια αναγνώρισι και αποδοχή της παραγωγής τους μεταξύ των νέων (στον Δυτικό και όχι μόνο κόσμο) την ακολούθησε και η εμπορική επιτυχία ιδίως μετά το υπερεκτιμημένο τους άλμπουμ The Wall. Ήδη στις νεώτερες γενιές ανάγεται στην σφαίρα του θρύλου ενώ θεωρείται ως ένα από τα εμπορικότερα μουσικά συγκροτήματα όλων των εποχών (Εκτιμάται ότι έχει πουλήσει γύρω στα 74,5 εκ άλμπουμ στις Η.Π.Α. και πάνω από 300 εκατομμύρια άλμπουμ σ’ ολόκληρο τον πλανήτη).

Σήμερα διαλέξαμε να παρουσιάσουμε (αποσπασματικά) ένα από τα λιγώτερο γνωστά έργα τους. Τρία κομμάτια από το άλμπουμ «Μόρ» (More), που αποτελέσθηκε απο μουσικές συνθέσεις για ένα ομώνυμο κινηματογραφικό έργο το 1969.
Ένα κακό ίσως φίλμ, αλλά ένα αριστουργηματικό άλμπουμ των Φλόυντ!
Τα κομμάτια έιναι "Cirrus Minor", "Green Is the Colour" και “Cymbaline". Ένα αρωματικό κρασί σαράντα ακριβώς χρόνων!
Κατά τα άλλα δεν έχω λόγια.
Μόνο αναμνήσεις κι αισθήματα…

"Cirrus Minor"
"Green Is the Colour"“Cymbaline".