Οι πολιτικοί όροι της συνεργασίας του εκλογικού μετώπου του ΟΧΙ στα γερμανικά. Die politischen Konditionen der Zusammenarbeit der Partei “Ochi” (= Nein)

Μετά την μετάφρασι των Όρων της Πολιτικής Συνεργασίας της νεώτατης εκλογικής παράταξης του ΟΧΙ (ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ, ΕΝΙΑΙΟ ΠΑΛΛΑΪΚΟ ΜΕΤΩΠΟ και άλλες πατριωτικές δυνάμεις) στα ιταλικά, ας επιχειρήσουμε και μια ανάλογη στην επικρατέστερη γλωσσική επιλογή των Τροϊκανών: γερμανιστί.

Politische Konditionen der Zusammenarbeit 

1. Delegitimierung des existierenden politischen Systems, das das Land zum Bankrott und zur Katastrophe gefuehrt hat.
2. Bestrafung der Täter und die Beschlagnahme ihres Eigentums ". 
3. Verurteilung des Memorandums, der Darlehens-Verträge und Verpflichtungen des Landes. Einstellung der Zahlungen an die Anbieter. 
4. Man verlangt die sofortige Zahlung einer Kriegsentschaedigung und die Zwangsanleihe der Besetzung durch Deutschland. 
5. Konjunkturprogramm und Reorganisation des Landes. Die Menschen in unserem Land sollen den Schatz unserer Energie- und aller Quellen nutzen sowie die geografische Lage (Ausschließliche Wirtschaftszone) und die Lohnerhoehung. 
6. Referendum für die Position unseres Landes in der Eurozone. 
7. Wir verteidigen unser Erbe und unsere historische, sprachliche, religiöse und kulturelle Idenditaet. 
8.Zum Zweck der Wiedererlangung unserer Souveränität unterstuetzen wir eine nationale Strategie, die die Macht und Politik der frueheren Regierungen und Politik ersetzen kann. 
9. Einigung zu einer nationalen verfassungsgebenden Versammlung sowie die Revision der Verfassung, um einen freien und unabhängigen Staat mit den drei Mächten, Exekutive, Judikative und 
10.Legislative zu etablieren, das zu einem einfachen demokratischen Wahlsystem fuehren kann.


 [ΣΔ. Για την μτρφρ. ευχαριστώ τον φίλο Π. Ντούρα]

Ο Δ. Καζάκης στην Εύβοια (Βίντεο από την ομιλία στην Κύμη την 18/04/2012). Omelia del leader del EPAM (: Fronte Popolare Greco) a Cuma (Eubea) 18 Aprile

Το βίντεο είναι μεγάλο (και με κάποια ηχητικά μικροπροβλήματα), αλλά η εισήγησι του Δημήτρη Καζάκη εκτείνεται σε 16 μόνο λεπτά (0΄.01΄΄- 16΄03΄΄).
Μπορείτε σ' αυτό το κομμάτι να τον ακούσετε:
Για το Ψηφοδέλτιο του ΟXI
Για την ισότιμη συνεργασία
Για την διάλυσι του Συστήματος Υγείας (η κατάργησι της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και η πολιτική «Καιάδα) Για το Μνημόνιο Νο 2
Για την Εσωτερική Υποτίμησι
Για την Διαγραφή του Χρέους Δ.Καζάκης - Ομιλία στην Κύμη (18/04/2012)

Η ανακοίνωσι-"πρόσκλησις" της Εθνικής Εταιρείας για την αυριανή εκδήλωσι στο Πολεμικό Μουσείο.

Σε ευγενή παράκλησι και φιλική πρόσκλησι συνέλληνα θα ήταν παράδοξο να μην συναινέσουμε. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για κάτι τόσο απλό όσο μια αναδημοσίευσι και για κάτι που πράγματι σχετίζεται με Εθνικό Προσκλητήριο!

Μια πρόσκλησι σε εκδήλωσι πατριωτικού περιεχομένου. Από μια νέα «Εθνική Εταιρεία», πρωτοβουλία συνειδητοποιημένων Ελλήνων. Με συντονιστή τον πρόεδρο Βετεράνων Πολεμιστών Κύπρου 1974 και ακόμα πιο αξιόμαχο σήμερα, Νικόλαο Αργυρόπουλο. Και κεντρική ομιλήτρια την εθνικά αγωνίστρια δασκάλα Χαρά Νικοπούλου. Με θέμα τον αθάνατο στίχο «ΕΙΣ ΟΙΩΝΟΣ ΑΡΙΣΤΟΣ, ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ». Στον κατάλληλο για την περίπτωσι και την περίστασι χώρο: Στο ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ. Αύριο, Κυριακή 11 Μαρτίου μετά την εκκλησία. Στις 11.00 πμ…

Κι εμείς;
Εμείς που από την αρχή της δημόσιας εμφάνισής μας στον κυβερνοχώρο έχουμε σύνθημα του Ιστολογίου την ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΜΠΑΡΑΤΑΞΙ (βλ. κάτω δεξιά στήλη–περιθώριο του «Νέου Παλαμήδη») δεν θα μπορούσαμε να μην είμαστε αλληλέγγυοι. Και σε μια τέτοια εκδήλωσι όπου λαμβάνουμε και τιμητική πρόσκλησι θα επιθυμούσαμε σφόδρα να παρευρεθούμε.
Θα το κάνουμε, έστω …και νοερώς!

Κάλυμνος, Αύγουστος 2011. Μια ανταπόκριση με την αγωνιστική ματιά του Κ. Χολέβα. Kalimnos, Estate 2011: di Constantinos Cholevas

ACTIVISTIC (PATRIOTICALLY) MESSAGES from Kalymnos

Με χαρά (και αισθήματα επιπλέον τιμής) φιλοξενούμε σήμερα ένα κείμενο –έπαινο- για την Κάλυμνο. Από (τα φοιτητικά !) χρόνια αγαπημένο και σε εμάς νησί και έδρα φιλοξενίας του πρωτοποριακού In Country Program, για το οποίο πρόγραμμα για σοβαρούς λόγους δεν καταφέραμε ακόμα να γράψουμε. Για τους ίδιους προσωπικούς λόγους καθυστέρησε - μεταξύ άλλων- και η δημοσίευσι του σημερινού κειμένου. Παρόλο που ίδιος ο συγγραφέας του είχε την ευγενή καλοσύνη να μας το αποστείλη ( ταυτόχρονα μάλιστα με την δημοσιευσί του στην εφημ. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ) προ εννιαημέρου. Και έχει μεγάλη σημασία ποιος το υπογράφει: Είναι ένας παλιός γνώριμος του Ιστολογίου μας, ο Κωνσταντίνος Χολέβας! [Ο εκ Θεσσαλονίκης πολιτικός επιστήμων, συγγραφέας, τακτικός αρθρογράφος στον ημερήσιο Τύπο (και ραδιοφωνικός παραγωγός στην Πειραϊκή Εκκλησία) με τις ελληνορθόδοξες απόψεις του και τα λόγια ενδιαφέροντά του βρίσκεται συχνά πολύ κοντά στις δικές μας αντιλήψεις και αν και δεν είμαστε απόλυτα ομοϊδεάτες, όμως είναι μια χαρακτηριστική περίπτωσι που, (αν δεν επιβάλλεται), αξίζει –πιστεύουμε- να συμπαρατασσόμαστε.] Είναι η κατάλληλη στιγμή, λοιπόν, να δημοσιοποιήσουμε και την χαρά της προσωπικής μας γνωριμίας με τον μαχητικό πατριώτη ερευνητή και αρθρογράφο, η οποία μάλιστα πρόεκυψε εντελώς τυχαία, εφέτος τον Ιούλιο. Πού; Μα στην ακριτική Κάλυμνο!


ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΛΥΜΝΟ
Κωνσταντίνος Χολέβας –Πολιτικός Επιστήμων

Άρωμα Αιγαίου και δροσιά διακοπών θα έχει, λόγω της εποχής, η σημερινή μας επικοινωνία, αγαπητοί αναγνώστες. Η ευλογία του Αγίου Σάββα του Νέου και η πρόσκληση κάποιων καλών φίλων με έφερε για προσκύνημα και ξεκούραση στην Κάλυμνο, το νησί των σφουγγαράδων. Φθάνοντας στο φιλόξενο αυτό νησί των Δωδεκανήσων ανακαλύπτεις πολλά πράγματα που προκαλούν εντύπωση. Επί παραδείγματι έμαθα ότι η Κάλυμνος δεν είναι μόνο το νησί των σφουγγαράδων, αλλά και των πολυτέκνων. Λένε ότι έχει τη μεγαλύτερη αναλογία πολυτέκνων οικογενειών σε όλη την Ελλάδα, ίσως και σε όλη την Ευρώπη. Έμαθα επίσης ότι τα Δωδεκάνησα θα μπορούσαν κάλλιστα να ονομάζονται Εικοσιπεντάνησα, διότι όταν μιλούμε για Δώδεκα μετρούμε μόνο τα μεγάλα. Υπάρχουν αρκετά όμορφα νησάκια κατοικημένα, έστω και από λίγους κατοίκους, που υψώνουν καθημερινά την ελληνική σημαία στην ακριτική αυτή περιοχή. Δύο τέτοια νησιά, κατοικημένα όχι βραχονησίδες, είναι και η Ψέριμος και η Τέλενδος, που ανήκουν στον Δήμο και στο νησιωτικό σύμπλεγμα της Καλύμνου.
Η ελληνορθόδοξη συνείδηση, η θρησκευτική ευλάβεια, ο αγνός πατριωτισμός των κατοίκων και η συγκρατημένη αισιοδοξία, παρά την τουρκική προκλητικότητα και την οικονομική κρίση, είναι τα χαρακτηριστικά των συγχρόνων Καλυμνίων που εντυπωσιάζουν τον επισκέπτη. Διευκρινίζω ότι είμαι γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικεύς με Δυτικομακεδονικές ρίζες, άρα δεν έχω τοπικιστικά κίνητρα όταν επαινώ την Κάλυμνο. Η πρώτη αυτή επίσκεψη μου έδωσε το μήνυμα ότι όσο πιο κοντά στα σύνορα ζουν οι Έλληνες, τόσο πιο αγωνιστικοί και αγέρωχοι είναι, ειδικά μάλιστα όταν ζουν δίπλα στα Ίμια και βλέπουν ή ακούν καθημερινά τις τουρκικές παραβιάσεις και παραβάσεις. Η μνήμη των Ιμίων, των δύο βραχονησίδων, τις οποίες μετέτρεψε σε γκρίζες ζώνες η διακυβέρνηση Κ. Σημίτη, είναι πολύ έντονη στην Κάλυμνο.
Σε μία πλατεία παραλιακή υπάρχουν οι προτομές των τριών ηρώων αξιωματικών του Πολεμικού Ναυτικού, οι οποίοι έπεσαν με το ελικόπτερο κατά περίεργο τρόπο την βροχερή εκείνη νύχτα. Ο Καραθανάσης, ο Βλαχάκος και ο Γιαλοψός ζουν ακόμη μέσα στην καρδιά των Καλυμνίων και δεν θα ξεχασθούν ποτέ. Ο γλύπτης μάλιστα κατά τρόπο συγκινητικό παριστάνει ένα γέρο-ναυτικό και ένα νεαρό αγόρι να υποκλίνονται μπροστά στις προτομές των τριών αξιωματικών. Όσο για τα αίτια του θανάτου τους ελάχιστοι Καλύμνιοι δέχονται την εκδοχή της ζάλης-βέρτιγκο ή της οποιασδήποτε βλάβης. Όσοι είδαν το κέλυφος του ελικοπτέρου να φυλάσσεται στο λιμάνι της Καλύμνου τις ημέρες εκείνες μιλούν για ένα μέταλλο γαζωμένο από σφαίρες!
Η αγωνιστικότητα των Καλυμνίων δοκιμάσθηκε ιδιαιτέρως κατά την περίοδο της Ιταλοκρατίας στα Δωδεκάνησα (1912-1943). Συγκεκριμένα το 1935 το φασιστικό καθεστώς της Ιταλίας- πιθανότατα σε συνεννόηση με το Βατικανό- αποπειράθηκε να ξεριζώσει την Ορθόδοξη Πίστη και την ελληνική γλώσσα από την ψυχή των Καλυμνίων. Έκλεισαν τα ελληνικά σχολεία, έγινε υποχρεωτική η παρακολούθηση των ιταλικών μαθημάτων, μεθοδεύθηκε η αποκοπή των κληρικών από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και αφίχθηκαν στο νησί Παπικοί ιεραπόστολοι για προσηλυτισμό. Στις 7 Απριλίου 1935 οι Καλύμνιοι αντέδρασαν δυναμικά βροντοφωνάζοντας ότι θέλουν να παραμείνουν Έλληνες Ορθόδοξοι. Επικεφαλής του αγώνος ήσαν οι γυναίκες, οι οποίες έχουν χαλυβδωθεί ψυχικά, καθώς επί 5 μήνες ανατρέφουν μόνες τα παιδιά τους περιμένοντας τους άνδρες να φέρουν τα σφουγγάρια από τα παράλια της Βορείου Αφρικής. Στην πρώτη γραμμή ήταν η Ηγουμένη της Αγίας Αικατερίνης με πολλές μοναχές από τα μοναστήρια του νησιού.

Η ημέρα εκείνη έμεινε γνωστή ως «ο Πετροπόλεμος» διότι οι Καλύμνιες, μικρές και μεγάλες, άρχισαν να πετροβολούν τους σιδερόφρακτους Ιταλούς στρατιώτες. Οι Καραμπινιέροι δεν τόλμησαν να πυροβολήσουν γυναίκες, αλλά ξέσπασαν στον Μανόλη Καζώνη, που πετροβολούσε τον στρατώνα τους από κοντινή απόσταση. Στο σημείο του ηρωικού θανάτου του υπάρχει σήμερα μία αναθηματική πλάκα. Πόσοι άραγε από τους σύγχρονους νέους μας γνωρίζουν το όνομα αυτού του παλληκαριού; Και πόσες από τις νεαρές κοπέλλες της εποχής μας γνωρίζουν για την αντίσταση των γυναικών της Καλύμνου υπέρ Ορθοδοξίας, Ελληνισμού και Ελευθερίας; Δυστυχώς τα πρότυπα που καλλιεργούνται από τα σχολικά βιβλία είναι διαφορετικά. Π.χ. το σημερινό βιβλίο Αρχαίων Ελληνικών της Β΄ Γυμνασίου προβάλλει ως πρότυπο τις εταίρες της Αρχαίας Αθήνας!

Στους περισσότερους εξώστες σπιτιών της Καλύμνου κυματίζει η ελληνική σημαία συνήθως μαζί με τη βυζαντινή. Στην αίθουσα της Δημοτικής Φιλαρμονικής, μιάς από τις καλύτερες στην Ελλάδα, είδα την ελληνική μαζί με την Κυπριακή σημαία και την επιγραφή «Ελλάδα-Κύπρος ένας λαός»! Οι Δωδεκανήσιοι αισθάνονται πολύ κοντά με τους Έλληνες της Κύπρου, άλλωστε και η Κυπριακή διάλεκτος ομοιάζει με τη Δωδεκανησιακή.

Στην παραλία της Πόθειας, που είναι η πρωτεύουσα σήμερα, βλέπει ο επισκέπτης τις προτομές των μεγάλων ευεργετών και δωρητών καθώς και αναμνηστικές στήλες εθνικών αγώνων. Μου έκανε εντύπωση η προτομή του κληρικού Νικηφόρου Ζερβού, ο οποίος το 1900 ίδρυσε το πρώτο πλήρες ελληνικό σχολείο στα τουρκοκρατούμενα Δωδεκάνησα. Το κτήριο του σχολείου σώζεται με την επιγραφή «Νικηφόρειος Ελληνική Σχολή». Οι κάτοικοι της Καλύμνου δεν έχουν επηρεασθεί –ευτυχώς- από τα μεταμοντέρνα κηρύγματα ψευδοπροοδευτισμού και συνεχίζουν να τιμούν τους σπουδαίους προγόνους τους, λαϊκούς και κληρικούς.

Η Κάλυμνος δεν έχει μεθυσμένους ξένους τουρίστες. Βασίζεται στην επίσκεψη των Αποδήμων Καλυμνίων της Αυστραλίας και των ΗΠΑ και στους πολυάριθμους προσκυνητές του Αγίου Σάββα, θαυματουργού Αγίου του 20ού αιώνος. Είθε η χάρη Του να ενισχύει το φρόνημα των κατοίκων και ημών των επισκεπτών.

Κ.Χ. 7.8.2011