Για τα εννεάμηνα της Ζωής ένα άτιτλο δίστιχο και ένα ορχηστρικό κομμάτι… Un mio epigramma senza titolo ed il brano “Un mare di lacrime” di Michalis Pauris. For Zoe: an untitled and unrhymed couplet (+ the instrumental piece of music “A sea full of tears” by Michael Paouris)

 

ΖΩΗ,

Αυτό μου ήλθε στην μνήμη μαζί με αρχίνισμα της μέρας. Πρέπει νά ταν κάπως έτσι. Κάπου, σε κάποιο παλιό ημερολόγιο, τό ‘χω γραμμένο… Μπορεί νά χε και τίτλο…(΄Α, και τότε υπέγραφα κι αλλιώς)... 

ΚΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΜΟΥΣΙΚΗΣ...

Μιχάλης Παούρης "Μια θάλασσα από δάκρυα" / 

Michael Paouris "A sea full of tears" 

ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΑΣ ΠΑΤΡΙΩΤΗΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑΒΥΖΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΗΣ: ΔΥΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ (Σε βίντεο). Due canzoni di Kazantzidis.

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ: «40 ΠΑΛΛΗΚΑΡΙΑ» και «ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ»

Πέρυσι κάτι λέγαμε στο αφιέρωμα για τον μεγάλο απόντα του λαϊκού μας τραγουδιού (σήμερα ο Καζαντζίδης θα ήταν 78 χρονών…).
Πάνω στο ίδιο θέμα του πατριωτισμού του ας ακούσουμε με την ανεπανάληπτη φωνή του αξέχαστου Στέλιου δύο τραγούδια: Ένα δημοτικό τραγούδι. το «Σαράντα παλικάρια», (πασίγνωστο μεν, αλλά μοναδικά ερμηνευμένο από τον εθνικό μας βάρδο), και ένα σχετικά άγνωστο κομμάτι, το «Κωνσταντινούπολη», που το συνέθεσε ο συνειδητοποιημένος Πόντιος πάνω σε στίχους του Κώστα Βίρβου .
Ά, κι επ’ ευκαιρία να θυμίσω πως ο Καζαντζίδης ενσάρκωσε στην φωνή του ένα καταπληκτικό πολιτιστικό δημιούργημα του ρωμαίικου – Βυζαντινού, όπως συνηθίσαμε να τον λέμε τον ελληνίζοντα πολιτισμό του ανατολικού ρωμαϊκού κράτους- πολιτισμού: το βυζαντινό μέλος. Πράγμα που, φυσικά, το ακολουθούν και όλοι σχεδόν οι νεοέλληνες τραγουδιστές (& μουσικοί) στο Δημοτικό, το Λαϊκό και ακόμα, βεβαίως, στο ρεμπέτικο τραγούδι. Αλλά ο Στελάρας, ο μέγας δηλαδή Καζαντζίδης, το έκανε κατά τρόπο ιδανικό και κορυφαίο.
Τα τραγούδια:
«40 ΠΑΛΙΚΑΡΙΑ»

«ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ»