«Γή μου» (Terra mia). Αποχαιρετώντας τον Πίνο Ντανιέλε με ένα πολυαγαπημένο τραγούδι (+ έμμετρη μετάφρασι του Αλ. Σελλενίδη). “Terra Mia”: Un Melodico Addio a Pino Daniele (con traduzione in neogreco)

Η Ιταλία για δεύτερη φορά σε έναν μήνα έκλαψε τον πρόωρο χαμό ενός εμβληματικού εκπροσώπου της στον χώρο της μουσικής.
Η αρχή έγινε με τον Μάνγκο (Mango), που έσβησε κυριολεκτικά μπροστά στο κοινό του αρχές του περασμένου Δεκεμβρίου (την ώρα που τραγούδαγε!) και το κακό δευτέρωσε με τον Πίνο Ντανιέλε (Pino Daniele) που άφησε την τελευταία του πνοή στο νοσοκομείο την νύκτα της 4ης Ιανουαρίου.

Αξιοπερίεργο ότι εκτός της ιδιότητος του μουσικού «στάρ» και της μεταξύ τους αμοιβαίας εκτίμησης, οι δύο καλλιτέχνες είχαν και άλλα κοινά:
Είχαν το ίδιο βαπτιστικό όνομα (Giuseppe)
Είχαν την ίδια περίπου καταγωγή και ηλικία (έναν χρόνο διαφορά και καταγωγή από την Νότια Ιταλία, αυτό που λέμε Magna Grecia)
Πέθαναν από την ίδια αιτία θανάτου: Έμφραγμα.

Τραγική ειρωνεία για τον Πίνο Ντανιέλε ότι κατά την αλλαγή του χρόνου (νύκτα της παραμονής - ξημερώνοντας Πρωτοχρονιά) είχε συμμετάσχη σε εορταστικό τηλεοπτικό πρόγραμμα της RAI1 .

Ο διαχειριστής θα είναι ένας από τις μυριάδες των θαυμαστών του που θα κρατήσει στην καρδιά του ζωντανή την εικόνα του και την μοναδική φωνή του.
Κατά ταύτα, για μελωδικό αποχαιρετισμό του μεγάλου Παρθενοπαίου τραγουδοποιού, τραγουδιστή και κιθαρίστα, ο «Νέος Παλαμηδης» θα φιλοξενήσει απόψε το “Terra mia”, ένα πολυαγαπημένο τραγούδι (σε βιντεάκι από το You Tube) καθώς και μια έμμετρη μετάφρασι του Αλ. Σελλενίδη. ..................................................................

Pino Daniele - Terra mia (Terra Mia)

Terra mia (Terra Mia)

Comm'è triste, comm'è amaro 
Assettarse pe guardà' 
tutt'e ccose τutt'è parole 
ca niente pònno fa' 

Si m'accido ie agg'jettato chellu ppoco 'e libertà 
Ca sta' terra, chesta gente 'nu juorno m'adda da' 

Terra mia terra mia, comm'è bello a la penzà' 
Terra mia terra mia, comm'è bello a la guardà 

Nun è overo nun è sempe 'o stesso 
Tutt'e juornë po' cagnà' 
Ogge è deritto, dimane è stuorto 
E chesta vita se ne và 

 'E vecchie vanno dinto a chiesa 
Cu' a curona pe' prià' 
E 'a paura 'e chesta morte 
Ca nun ce vo' lassà' 

Terra mia terra mia 
Tu si' chiena 'e libbertà 
Terra mia terra mia 
I' mò sento 'a libbertà


Traduzione in greco:

ΓΗ ΜΟΥ

Πόση θλίψι, πόση πίκρα

καθισμένος να κοιτάς

κάθε πράγμα, κάθε λόγο

που ανημπόρια κουβαλάν!

Κι αν την κάνω, χαραμίζω

κατιτίς της λευτεριάς

που ίσως έβλεπα μια μέρα,

απ’ της γής μου τη γενιά…

Γή μου, αγαπημένη γή μου,

πόσο ωραία σε νοσταλγώ,

πόσο, αγαπημένη γή μου,

είν’ ωραίο να σε κοιτώ!

Και δεν μένει ίδια η γή μου,

κάθε μέρα είν’ αλλιώς

Πότε πάνω, πότε κάτω

κι η ζωή μας εκποδών...

Οι γριές με την μαντήλα,

προσευχή στην εκκλησιά

Μα ο φόβος του θανάτου

δεν μ’ αδειάζει την γωνιά.

Γή μου, αγαπημένη γή μου,

είσαι πλήρης λευτεριάς

τώρα, αγαπημένη γή μου,

ανασαίνω λευτεριά!

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ

Τα ιταλικά στο «Γκρέκο Μασκαρά» και το …προφητικό χάρισμα του Μηλιώκα! Osservazioni linguistiche sulla canzone italogreca “Greco Mascara” di Miliokas

Osservazioni linguistiche (e non solo) sulla canzone italogreca “Greco Mascara” (1990) di G(ianni) Miliokas

Για άλλη μια φορά ο καλός μας «Αιθεροβάμων» παρέπεμψε στον Γιάννη Μηλιώκα, γι’ άλλη μια φορά μάς υποχρεώνει να σπεύσουμε να δευτερολογήσουμε!
Δεν μπορούμε να κάνουμε κι αλλιώς: Είναι βλέπετε το πλεονάζον «ελληνοϊταλικό στοιχείο στην ανάρτησί του, το οποίο είναι απλώς …το στοιχείο μας! Το στοιχείο δηλαδή του Ιστολογίου (ένα απο τα χαρακτηριστικά του γνωρίσματα) και του διαχειριστού του.
Ως εκ τούτου, η φιλολογική μας περιέργεια από την μια και η ιταλική μας επάρκεια από την άλλη, μας ωθούν φορτικά να κάνουμε το εξής: να κοιτάξουμε το γλωσσικό υλικό που χρησιμοποιεί ο Γιάννης (ο Μηλιώκας) στο τραγούδι του «Γκρέκο Μασκαρά» και να ελέγξουμε το κατά πόσον είναι ή δεν είναι …Prodotto in Italia (νεογκρικλιστί : Made in Italy). Να δούμε δηλαδή αν όντως οι λέξεις οι χρησιμοποιούμενες σαν δομικά υλικά στο εν λόγω στιχούργημα είναι γνησίως ιταλικές.

Αλλά πρώτα ας δούμε τα λόγια:

Γκρέκο Μασκαρά

(Στίχοι / Μουσική: Γιάννης Μηλιώκας)


Τσίρκο, παράγκα, φίρμα γκρέκα
τέμπο, μουργέλα, αγγαρεία
γκράντε μαέστρο καλαμπόρτζο
ράτσα μπαρούφα, ομελέτα, ιστορία
γκράντε μαέστρο καλαμπόρτζο
ράτσα μπαρούφα, ομελέτα, ιστορία

Μασκαρά, γκρέκο μασκαρά
μασκαρά, γκρέκο μασκαρά

Μάτσο αμάκα καπιτάλε
σκάρτο, τανάλια, πολιτσία
φράγκο, ρεζέρβα, φαλιμέντο
περκέ μαντζάρε σοσιαλίστε κομπανία
φράγκο, ρεζέρβα, φαλιμέντο
περκέ μαντζάρε σοσιαλίστε κομπανία

Μασκαρά, γκρέκο μασκαρά...

Σβέλτα, μαντόνα, μανιβέλα
φρένο, στραπάτσο, αραμπόλα
μόδα, καβάλα, ντόλτσε βίτα
τρόμπα, φιγουρα, σαχλαμάρα κι άρπα-κόλλα

...................................................................

Και ξεκινάμε από τον τίτλο:
Γκρέκο Μασκαρά

Γκρέκο = Greco, αλλά και η λ. μασκαράς μπορούμε να την δεχθούμε ως ιταλική. Κατά την μορφή σχετίζεται με την λ. mascara (= μάσκα και προφέρεται: ¨μάσκαρα¨), η οποία θεωρείται κατά τους ιταλούς λεξικογράφους παλιά ή εκτός χρήσης μορφή («Voce arcaica o desueta»: Nicola Zingarelli, Vocabolario della Lingua Italiana, Bologna 1986, 11esima ediz., σ. 1116) της αντίστοιχης δόκιμης maschera.
Κατά περίεργο λόγο οι συγγραφείς του Dizionario Greco moderno – Italiano (Gruppo Rditoriale Internazionale, Roma 1993) την νεοελληνική λ. μασκαράς (σ. 591) την ετυμολογούν κατά τρόπο απαράδεκτο από την …τουρκική maskara. [ Όσο …τουρκική είναι η λ. μάσκα –λέξι «αντιδάνειο», όπως θα εξηγήσουμε άλλη φορά- που στα τουρκικά λέγεται maske. Αν είναι δυνατόν!]
Βεβαίως η λ. μασκαράς κατά σημασίαν είναι συνώνυμη με την ιταλική mascalzone .

Α΄ στροφή:

Τσίρκο = Circo
παράγκα = baracca
φίρμα = firma
γκρέκα = greca
τέμπο = tempo
μουργέλα = ; Σ’ αυτήν την ούτως ή άλλως «αγνώστου ετύμου» (Μπαμπινιώτης), προτείνω όχι άνευ επιφυλάξεως την –άγνωστή μου- muriella (Zingarelli, σ. 1210)
αγγαρεία = angaria
γκράντε = grande
μαέστρο = maestro
καλαμπόρτζο = ; Μου είναι παντελώς ΆΓΝΩΣΤΟΝ – ακόμα και σαν νεοελληνικό!
Το πιο πιθανό να πρόκειται για ιταλικής καταγωγής φράσι με το γνωστό ρήμα calare στην προστακτική: cala = αμόλα! Ας πούμε, κάποιο ναυτικό παράγγελμα τύπου: π.χ. cala burga ( όπου burga = καλάθι για ψάρια) ή κάποιο –εξ ίσου περιθωριακό- διαλεκτικό γλωσσικό στοιχείο τύπου βρισιάς (σε ανάλογο επαγγελματικό σινάφι. Π.χ. cala, brogio! (όπου brogio = βλάξ).
[Πολύ θα ήθελα –αν και απίθανο- να σχετίζεται το περίεργο αυτό καλαμπόρτζο με το επίθετο calabrese. Λέτε να ‘χουμε καμμια περίπτωσι κρυπτομνησίας του Μηλιώκα, κατά το Greco il Calabrese; Έτσι κι αλλιώς το περίφημο τέκνο της Μεγάλης Ελλάδος, ο Γκρέκο ήταν πράγματι Γκράντε Μαέστρο (Grande Maestro = Grand Maître = Grand Master = Gross Meister : GM = ΜΔΜ) στο σκάκι της εποχής του --Για να μην πούμε ένας άτυπος Παγκόσμιος Πρωταθλητής, εκεί στην αυγή του 17ου αι.!]

ράτσα = razza
μπαρούφα = baruffa
ομελέτα = omeletta
ιστορία = κανονικά storia, αλλά υπάρχει και το istoria !! (Zingarelli, σ. 1001)

Β΄ στροφή:
Μάτσο = mazzo
αμάκα: υπάρχει, όχι από το amaca (= η κρεμαστή -συνήθως δικτυωτή- κούνια των ναυτικών), αλλά από την έκφρ. a macca = στο τσάμπα! (Καμμία σχέσι με το 3ο εν. του ρ. ammacco = χτυπάω ζουλάω, κοπανάω)
καπιτάλε = capitale
σκάρτο = scarto
τανάλια: υπάρχει το tanaglia παράλληλα με το tenaglia ! (Zingarelli, σ. 1958)
πολιτσία = polizia
Φράγκο = franco
ρεζέρβα : εντάξει το κανονικό είναι riserva (= εφεδρεία, απόθεμα, αποθεματικό π.χ. κεφάλαιο), αλλά μάλλον θα υπάρχει σε διαλεκτικό τύπο κοντά στο μαρτυρούμενο συγγενικό reservatorio.

φαλιμέντο = fallimento (= πτώχευσι, χρεοκοπία)
περκέ = perche (= γιατί / διότι)
μαντζάρε = mangiare (= τρώω)
σοσιαλίστε : τροποποιημένο. Tο ορθόν: socialista (πληθ.: socialisti). Ίσως επιλέχθη όχι τόσο κατά το γερμανικόν socialisten, όσο για το ανορθογράφως ομόηχο και σατιρικώς καταληκτούν: «σοσιαλησταί» !
κομπανία = compa(g)nia (= παρέα, εταιρία)
[Έβαλα, όπως θα προσέξατε, και τις σημασίες στην ελληνική, ούτως ώστε να μην είναι δύσκολη η αποκρυπτογράφησις του εμφαντικά επαναλαμβανόμενου δίστιχου:
«Φράγκο, ρεζέρβα, φαλιμέντο / περκέ μαντζάρε σοσιαλίστε κομπανία» !]

Γ΄ στροφή:
Σβέλτα = svelta (το επιθ. svelto επιρρηματικά)
μαντόνα = madonna
μανιβέλα : η ελαφρώς τροποποιηθείσα manovella
φρένο = freno
στραπάτσο = strapazzo
καραμπόλα = carambola
μόδα = moda
καβάλα : βεβαίως στην αντίστοιχη σημασίας επιρρηματική έκφρασι χρησιμοποιείται το αρσενικό cavallo (a cavallo και όχι το θηλ. cavalla), αλλά υπάρχει η πιθανότητα να έχουμε επίδρασι κατ’ ευθείαν από την προστακτική του ρ. accavallare: accavalla = συσσώρευε, βάζε το ένα πάνω στ’ άλλο, καβάλα)
ντόλτσε βίτα = dolce vita
τρόμπα= trompa
φιγούρα = figura
σαχλαμάρα = ;
άρπα-κόλλα: ούτε κι αυτή η έκφρασι είναι ιταλική. Υπάρχουν μεμονωμένα οι λέξεις arpa και colla, αλλά με άλλες σημασίες (είναι αμφότερες ουσιαστικά) και χωρίς την ανάλογη με την ελληνική επιρ – ρηματική χρήσι.

Αλλά, ας ξανακούσουμε το κομμάτι σε (διαφορετικό) βίντεο απο το Γιουτιούμπι.

Greco Maskara - Γκρέκο Μασκαρά

Συνοψίζουμε:
Επιχείρησα στα πλαίσια της διαγλωσσικής προσέγγισης μια όσο γίνεται προσεκτική αναζήτησι για την ενδεχόμενη πιστή ταύτισι των αναφερομένων νεοελληνικών λέξεων/εκφράσεων με τις αντίστοιχες λέξεις/εκφράσεις της ιταλικής στους στίχους του τραγουδιού του Μηλιώκα.
Διαπιστώσαμε ότι σε ένα συντριπτικό ποσοστό το «ελληνόφωνο» γλωσσικό υλικό που δομεί στιχουργικά το κομμάτι αυτό, ταυτίζεται μορφο-σημασιολογικά με το αντίστοιχο υλικό της ιταλικής.
Είναι αξιοσημείωτο ότι από τις 14 της α΄ στροφής (γίνονται 16 μαζί με τον τίτλο), μόνο μία (καλαμπόρτζο) παρέμεινε τελικά αταύτιστη και άλλη μία (μουργέλα) με κάποια επιφύλαξι. Το ίδιο περίπου υψηλό ποσοστό στην γ΄ και τελευταία στροφή (από τις 14-15 λέξεις, καθολικά αταύτιστη μόνο η λ. σαχλαμάρα και εν μέρει η επιρρηματική φράσι άρπα-κόλλα).
Συνολικά δηλαδή, από τις 44 λέξεις (2+ 14+ 13+ 15 ) που απαρτίζουν ευφυέστατα προσαρμοσμένες το στιχούργημα, μόνο 2-3 ( ποσοστό γύρω στο 5%) δεν έχουν αντίστοιχο τύπο (μιλάμε για ομόηχο «σημαίνον») στην γλώσσα του …Μπερλουσκόνι! Όλες οι άλλες (με κάποια ανοχή σε ελάχιστες περιπτώσεις στην προσαρμοσμένη προφορά κατά την νεοελληνική μεταφορά τους π.χ. baracca, manovella, car/ά/mbolla και επίσης στις δύο τελευταίες: arpa, colla, που δεν τις απέρριψα πιο πάνω, αλλά ούτε τις συμπεριέλαβα ακριβώς, επειδή αυτές οι δυο ιταλικές ομόηχες απομακρύνονται στις αντίστοιχες περιπτώσεις από το νεοελληνικό σημαινόμενο), όπως είδαμε, ταυτίζονται piu’ o meno απόλυτα.

ΕΠΙΛΟΓΙΚΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Ο Μηλιώκας γνωστός για το ανατρεπτικό χιούμορ του, αλλά και το γνήσια σατιρικό ύφος του (με κριτική στάσι σε διάφορα κοινωνικά φαινόμενα και επιπλέον στόχευσι συχνά αντιεξουσιαστική) και σ’ αυτό το τραγούδι δεν νοιάζεται ούτε, βέβαια, να προβάλη καμμιά ιταλομάθεια ούτε και να αναδείξη με φιλολογική νοοτροπία γλωσσικές (αναγνωρισμένες άλλωστε) συγγένειες.
Ως μεγάλος καλλιτέχνης πετυχαίνει απόλυτα τον αισθητικό-ιδεολογικό του στόχο με ένα ακόμη δυνατό σατιρικό τραγούδι. Το οποίο προσφυέστατα το συνέθεσε κάπως αλα ιταλικά!

Ά! Για να μην το ξεχάσουμε: Στην β΄στροφή του τραγουδιού, που είναι και η κεντρική του όλου στιχουργήματος, (δεν το είπαμε :) δεν έμεινε ΚΑΜΜΙΑ ΛΕΞΙ χωρίς απόλυτη αντιστοίχισι!!
Πράγμα που καθιστά τον ροκά συνθέτη-τραγουδοποιό, και στιχουργό με ιδιαίτερα διαισθητικό -μην πούμε προφητικό- χάρισμα: Τί έγραφε η επωδός του τραγουδιού του για τα χρηματικά αποθέματα, το ποιος έφαγε τα φράγκα και ποιος οδηγεί την χώρα των γραικών σε χρεοκοπία;

Φράγκο, ρεζέρβα, φαλιμέντο / περκέ μαντζάρε σοσιαλίστε κομπανία !

Κι αυτά το 1990!!


Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης

“Parlare Italiano?” Με επιμύθιο: «Γκρέκο Μασκαρά». Νέο χρονογράφημα από τον Αιθεροβάμονα! “Greco Mascalzone!”; Testo di cronaca dal “Ambulante etereo”

ΓΚΡΕΚΟ ΜΑΣΚΑΡΑ
1
Αλήθεια, δεν σας ρώτησα: Ξέρετε Ιταλικά; Parlare Italiano?
Είσαστε βέβαιοι ότι δεν ξέρετε; Αν το πιστεύετε αυτό, είσαστε ...μακριά νυχτωμένοι! Τι κι αν δεν μιλάμε όλοι Ιταλικά; Σκεφτόμαστε, σχεδιάζουμε, συμπεριφερόμαστε, ζούμε κι αντιδρούμε με παρόμοιο τρόπο: Αυθόρμητοι, παρορμητικοί, τρελοαίματοι, παθιάρηδες, ρομαντικοί, ερωτιάρηδες( λάτιν λάβερς), καυγατζήδες, βωμολόχοι, κομπιναδόροι, ζημιάρηδες, τσαμπουκάδες, μια του ύψους και μια του βάθους. Γκρέκο – Ιταλιάνο: ούνα φάτσα, ούνα ράτσα. Είδατε που τελικά ξέρετε Ιταλικά; Ποτέ μη λες ποτέ…!
Ανέκαθεν πορευόμασταν μ’ αυτά τα «εθνικά» μας χαρίσματα. Είμαστε, βλέπετε, ράτσα χαρισματική. Και , φυσικά, δεν είναι δυνατό να αφήσουμε να χαθούν αυτά τα εθνικά μας «χόμπυ». Πρέπει να σεβόμαστε την εθνική μας παράδοση την κληρονομιά μας, παραδοσιακοί και διατηρητέοι σαν τα νεοκλασικά κτίρια.
Τι κι αν δεν έχουμε Μπερλουσκόνι; Έχουμε κάτι φοβερά λαμόγια, που κάνουν τον κάθε Μπερλουσκόνι … σκόνη! Έχουμε τα 2 παιδιά από τη Βοστώνη, τους …“BOSTONIANS”! Οι κάθε είδους ελιγμοί μας, η χωρίς όρια υποκρισία μας, ο άκρατος «ωχαδερφισμός» μας, ο παγκόσμια μοναδικός τσαμπουκάς μας , το απύθμενο θράσος μας, η άμετρη εγωπάθειά μας έχουν κατασκευάσει μια φυσιογνωμία καθαρά μεσογειακή . Δεν ήταν δυνατό τα αδέλφια μας, οι Ιταλοί να επιτρέψουν να τους επισκιάσουμε. Σαν γνήσιοι κι αυθεντικοί μαφιόζοι φρόντισαν να μας υποσκελίσουν να μας ξεπεράσουν στο δημόσιο χρέος, στα δημόσια σκάνδαλα (ας είναι καλά ο …Σίλβιο!). Τα χρέη τους είναι πολλαπλάσια από τα δικά μας.
Αλλά κι εμείς δεν πάμε πίσω: Οι παλινωδίες, οι μπλόφες, ο πολιτικός τζόγος βρίσκονται στο φόρτε τους στο μεγάλο μας καζίνο, το …ΜΟΝ ΕΛΛΑΣ (κατά το Μον Παρνές). Είπα - ξείπα, υπογράφω- δεν υπογράφω, κάνουμε- δεν κάνουμε εκλογές, μένουμε- δεν μένουμε στο Ευρώ, παίρνουμε – δεν παίρνουμε την έκτη δόση κ.λ.π. Δεν μπορώ να ξέρω αν τελικά θα πάρουμε την έκτη δόση, όμως εγώ πολύ φοβάμαι ότι, οσονούπω, θα με αναγκάσουν να αναζητήσω …τη δική μου «δόση»!
Τους ξεπεράσαμε τους Ιταλιάνους: Εκείνοι ώρισαν 11μελή επιτροπή τεχνοκρατών για τη διαχείριση της κρίσης τους. Εμείς φανήκαμε πιο μάγκες, πιο πονηροί : Φτιάξαμε ένα συνεργασιακό συνονθύλευμα από 55 (πενήντα πέντε!) περίπου υπουργούς και υφυπουργούς ( ε, ρε μάσα που πέφτει) από πολιτικά πρόσωπα, για να μην ξεχνιόμαστε και για να μην αμφιβάλλουμε ποιος ρυθμίζει το παιχνίδι.

2
Οι 3 κομματικοί αρχηγοί της ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ Α.Ε. είναι απόντες από αυτή την κυβέρνηση, αλλά ταυτόχρονα είναι «ωσεί παρόντες»!
Μα, θα μου πείτε, πως γίνεται αυτό; Δεν έχετε αντιληφθεί ότι έχουμε να κάνουμε όχι με πολιτικούς, αλλά με ...ταχυδακτυλουργούς; ΑΜΠΡΑ- ΚΑΤΑΜΠΡΑ!
Ο Τζέφρυ δεν είναι τυπικά πρωθυπουργός, αλλά κατευθύνει την πλειοψηφία των υπουργών, που προέρχονται από το κόμμα του. Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο, ο εφιάλτης στο δρόμο με τις λεύκες! Μπαίνει στα όνειρά μας και τα μεταβάλλει σε ζωντανούς εφιάλτες. Φτυστός ο Φρέντυ Κρούγκερ! Αντίστοιχο ρόλο παίζουν και οι άλλοι 2 κομματικοί αρχηγοί: Ο σπουδαρχίδης ( Τόνυ), σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό που του απέδωσε ο αρχηγός του ΛΑΟΣ. Έτσι, οι πολιτικοί της συμφοράς, τα καμένα χαρτιά καλούνται να μας σώσουν. Οι κλέφτες, οι απατεώνες, οι μπαταχτσήδες, οι τυχάρπαστοι καιροσκόποι, οι ανερμάτιστοι αριβίστες, οι αδίστακτοι δολοπλόκοι, οι εθνικοί προδότες. Και έχουν το θράσος και την αμετροέπεια να μιλάνε για εθνική αξιοπρέπεια οι εθνικοί ΜΕΙΟΔΟΤΕΣ. Εδώ που καταντήσαμε, ΦΙΝΙΤΟ ΛΑ ΜΟΥΖΙΚΑ, ΠΑΣΣΑΤΟ ΛΑ ΦΙΕΣΤΑ…ΑΣΤΑ ΚΑΙ ΧΕ_ΣΤΑ!
Και φτάνουμε στο επιμύθιο: (ΓΚΡΕΚΟ ΜΑΣΚΑΡΑ: ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΛΙΟΚΑΣ)

Τσίρκο παράγκα, φίρμα γκρέκα…, ράτσα μπαρούφα ομελέτα, ιστορία…, φράγκο ρεζέρβα φαλιμέντο…, μαντζάρε σοσιαλίστε κομπανία… , φρένο στραπάτσο καραμπόλα…, τρόμπα, φιγούρα, σαχλαμάρα κι άρπα κόλλα…
Είδατε, φίλοι μου, για πότε σας έμαθα ...Ιταλικά;

Για το γνήσιο της υπογραφής

Ο ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ