Η ανοιχτή επιστολή- υπερκομματική έκκλησι των Μαρκεζίνη - Καρυώτη περί Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ)

Φίλος του ιστολογίου μάς επεσήμανε ως σημαντική την χθεσινή ανοικτή επιστολή στον αθηναϊκό Τύπο, την οποία υπογράφουν ο ακαδημαϊκός Βασίλειος Μαρκεζίνης, και ο καθηγητής Πανεπιστημίου Θεόδωρος Καρυώτης, περί της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) του Καστελόριζου και των τελευταίων κρίσιμων εξελίξεων στο μείζον αυτό εθνικό ζήτημα.
Αναδημοσιεύουμε το βαρυσήμαντο κείμενο χωρίς να παραγνωρίζουμε
α’: ότι αμφότεροι οι επιστολογράφοι έχουν κατ’ επανάληψι εκφρασθή δημοσίως (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι οι μόνοι) για τα σχετικά με το ζήτημα της ΑΟΖ καθώς και τα ευρύτερα γεωπολιτικά θέματα του Αιγαίου (ελληνική εξωτερική πολιτική κλπ) και
β’: ότι η επι δεκαετίες συσκότισι/απόκρυψι των πορισμάτων εγχωρίων και διεθνών ερευνών σχετικά με την ύπαρξι κοιτασμάτων πετρελαίου και η εκκωφαντική σιγή των αρμοδίων του ελλαδικού κράτους γύρω απο το ζήτημα "Πετρέλαια στο Αιγαίο", ίσως τώρα να βρίσκουν την εξήγησί τους.

Όπως, δηλαδή, κάποιοι πολιτικοί δηλώνουν σήμερα ανερυθρίαστα, ως πρότασι, να εκχωρήσουμε δικαιώματα εκμετάλλευσης του αρχαιολογικού χώρου της Ακρόπολης (!), έτσι κάποια στιγμή θα προταθή αύριο η αναγκαιότητα ξεπουλήματος του ορυκτού πλούτου της χώρας μας, των όποιων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων -γνωστών ή μη- συμπεριλαμβανομένων.

Και βέβαια θα έπρεπε για ένα τέτοιο στόχο να γιγαντωθή όσο γίνεται το έλλειμμα και η οικονομική κρίσι της Ελλάδας να εγγίση την απόλυτη καταστροφή (η απειλή χρεοκοπίας), ούτως ώστε οι φανεροί και αφανείς δανειστές να φτάσουν –φυσιολογικά- να περιλάβουν στην λίστα των αιτημάτων τους κάτι τόσο μεγάλο. Το αρχαίο ζητούμενο των κατά καιρούς επίδοξων κατακτητών μας: «Γήν και ύδωρ»!
Ή μήπως η δυνατότητα κατάσχεσης των κοιτασμάτων φυσικού αερίου και πετρελαίου (όπως και το σύνολο του ορυκτού πλούτου) μιας χώρας θα μείνη ανεκμετάλλευτη από τους ...φιλάνθρωπους «ανθρώπους των αγορών» σε περίπτωση που η χώρα αυτή βρίσκεται σε ολική αδυναμία αποπληρωμής των δανείων τους;


Προς τους Διευθυντές των εφημερίδων (κατ’ αλφαβητική σειρά):
Αυγή
Βήμα
Έθνος
Ελεύθερος Τύπος
Εστία
Ναυτεμπορική
Τα Νέα
Το Παρόν


8 Ιανουαρίου 2012
Κύριε Διευθυντά,

Εδώ και αρκετό καιρό οι δύο υπογράφοντες, από κοινού και χωριστά o καθένας μας, επισημαίνουμε την ανάγκη κήρυξης και οριοθέτησης της ΑΟΖ μας, αντιμετωπιζόμενοι από τους «σοφούς» που επηρεάζουν το Υπουργείο των Εξωτερικών με δήθεν εχέφρονες συμβουλές απραξίας ή και ακόμη και με θρασεία αμφισβήτηση ως προς το αν υπάρχουν καν αποθέματα φυσικού αερίου και πετρελαίου στην περιοχή του ανατολικού Αιγαίου! Σήμερα, τα ίδια τα γεγονότα έρχονται να μας δικαιώσουν πλήρως, καθώς και να ενισχύσουν την πεποίθησή μας ότι ο υπάρχων πλούτος υδρογονανθράκων αποτελεί μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της χώρας μας τη στιγμή που όλοι οι Ευρωπαίοι «φίλοι» μας μας «μαδούν» ζωντανούς.

Η χθεσινή δήλωση της Αιγύπτου ότι σχεδιάζει να έλθει σε επαφή με την Κύπρο και την Τουρκία για να οριοθετήσουν την ΑΟΖ των τριών κρατών απαιτεί την άρδην μεταβολή της ουσιαστικής πολιτικής και διπλωματικής αδράνειας των δύο τελευταίων ετών και καθιστά αναγκαία μιαν άμεση απάντηση από την πλευρά της κυβέρνησης.

Η ΑΟΖ της Αιγύπτου δεν συνορεύει με την ΑΟΖ της Τουρκίας. Η Αίγυπτος έχει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία μόνον εάν δεν αναγνωρίζει την ΑΟΖ του Καστελόριζου.

Εάν ανεχθούμε αυτή την έμμεση αναγνώριση των τουρκικών θέσεων, θα δυσχεράνουμε αφάνταστα τη μέλλουσα διαπραγματευτική μας θέση. Εάν σε αυτό προσθέσουμε και τη φημολογούμενη πρόθεση του Προέδρου της Κύπρου να μεταφέρει το πετρέλαιο και το αέριο της χώρας του στην Τουρκία, αντί να συνδράμει άμεσα και να συμβάλει στην περαιτέρω ενεργοποίηση των στενών σχέσεων Ελλάδας- Κύπρου-Ισραήλ, τότε ο Ελληνισμός της Ανατολικής Μεσογείου θα υπογράψει μόνος του την υποταγή του στους Νεο-Οθωμανούς.

Η σημερινή χάωδης πολιτική και οικονομική κατάσταση στην Ελλάδα δεν σημαίνει ότι όλοι μας πρέπει να αναμένουμε μοιρολατρικά το τέλος μας.
Πρέπει, λοιπόν, όχι μόνον η κυβέρνηση της Κύπρου να αρνηθεί να προσέλθει στο τραπέζι των συζητήσεων με τα άλλα δύο κράτη, αλλά και η Ελλάδα, η Κύπρος και το Ισραήλ να διακηρύξουν τρανταχτά την πρόθεση κοινής δράσης αμέσως μετά το πέρας των επικείμενων, ελπίζουμε, ελληνικών εκλογών.

Σε αυτή την έκκλησή μας ζητούμε την στήριξη όλων των πολιτικών κομμάτων της χώρας, καθότι εν προκειμένω δεν διακυβεύονται κομματικά, αλλά εθνικά συμφέροντα υψίστης σημασίας.

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Βασίλειος Μαρκεζίνης, Ακαδημαϊκός
Θεόδωρος Καρυώτης, Καθηγητής Πανεπιστημίου


(Σημ. Το κείμενο της επιστολής το αντιγράψαμε από το Αντίβαρο.
Όσο για την φωτογραφία, αξίζει να κοιτάξετε κι εδώ )

Η Δωρεά μετοχών της Τράπεζας της Ανατολής που θα μπορούσε να μηδενίση το Δημόσιο Χρέος! Sulle azioni della Banque d’ Orient e un'incredibile donazione

Το δημοσίευμα "Δωρεά μετοχής 670 δισ. Ευρώ" στην «Ζούγκλα» το είχα υπ’ όψιν μου κατά το γενικό περιεχόμενό του από τα σημερινά πρωινάδικα στην τηλεόραση. Όμως η ηλεκτρονική προώθησί του από φίλο (με το αρχαιότροπης παραπομπής όνομα χρήστη Atalatala) σε διαδικτυακό παιχνίδι (και μάλιστα με την παρότρυνσι «βάλτο στη σελίδα σου»), με υποχρεώνει να σπεύσω. Το αναδημοσιεύω, λοιπόν, το κείμενο με την ανατρεπτική είδησι, και μάλιστα ως έχει από το προτρεπτικό μήνυμα του …Αταλώτατου!

Οι «χρυσές» μετοχές τής Τράπεζας της Ανατολής ( Η αμύθητη αξία των ...40 μετοχών και το Δημόσιο -ιδιωτικό Χρέος της χώρας μας)
Στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, το 1904, η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος ιδρύει την «Τράπεζα της Ανατολής», γνωστότερης ίσως ως «Banque d’ Orient». Η τράπεζα αυτή στη συνέχεια αναπτύσσεται σε τρεις κυρίως περιοχές. Την Θεσσαλονίκη, την Σμύρνη και την Αλεξάνδρεια. Το 1932 η «Τράπεζα της Ανατολής» εξαγοράζεται και συγχωνεύεται με την μητρική της Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος.

Κατά τον ισχύοντα νόμο επιβάλλεται να διενεργηθεί εκκαθάριση. Τρεις εκκαθαριστές αναλαμβάνουν την υπόθεση κατόπιν αποφάσεως της Γενικής Συνελεύσεως της «Τράπεζας της Ανατολής». Η εκκαθάριση δεν ολοκληρώνεται ποτέ. Κατά τους ισχύοντες νόμους και κατόπιν παρελεύσεως πολλών ετών, η Εθνικής Τράπεζα ισχυρίζεται πώς η αξία των μετοχών της Τράπεζας της Ανατολής έχει εκμηδενιστεί. Πιθανώς να έχει και δίκιο ως προς τις μετοχές αν και εφόσον αυτές ήταν σε δραχμές, βοηθούσης και της τότε πτωχεύσεως του ελληνικού κράτους.

Όμως οι μετοχές αυτές στις οποίες αναφερόμεθα ήταν σε… χρυσό. Η αναφορά είναι σαφής και εγγυητής κάθε τέτοιας μετοχής ήταν και… είναι η Τράπεζα Γαλλίας.

Οι πρόσφυγες από την Ιωνία, την Καππαδοκία, τον Καύκασο, οι οποίοι κάποια στιγμή ζήτησαν την ρευστοποίησης των μετοχών που κατείχαν άκουσαν τους τραπεζικούς υπαλλήλους, ιδιαίτερα μετά το 1940 να τους απαντούν πώς τα αξιόγραφα τους δεν είχαν καμία πλέον αξία. Το θέμα ξεχάστηκε. Κάποιες γιαγιάδες και κάποιοι παππούδες από την Μικρά Ασία είχαν φυλάξει μερικές από αυτές τις μετοχές στα σεντούκια. Κάποιοι άλλοι σε θυρίδες έως ότου, σαράντα από αυτές εμφανίστηκαν ξαφνικά. Κάτοχος η οικογένεια από την Πάτρα του Αρτέμη Σώρρα.

Τι πιο φυσικό κατόπιν αυτής της αποκάλυψης από το να αποταθεί η οικογένεια Σώρρα στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος. Με τη σειρά της η Τράπεζα πληροφορεί επισήμως τους κληρονόμους τον Σεπτέμβριο του 2010 και κατόπιν τον Φεβρουάριο του 2011 πώς στη βάση του νόμου 18/1944 η αξία των μετοχών έχει εκμηδενιστεί.

Ουδεμία μνεία γίνεται από το νομικό τμήμα της Εθνικής Τράπεζας για το γεγονός ότι η αξία των μετοχών είναι σε χρυσό (ο 18/1944 είναι ο πρώτος νομισματικός νόμος μετά την απελευθέρωση από τους Γερμανούς. Την ευθύνη της διοίκηση της Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδα κατά την περίοδο της Κατοχής είχε αναλάβει η «Deutsche Bank»).

Η οικογένεια Σώρρα δεν το βάζει κάτω. Έρχεται σε επαφή με ειδικούς επί τραπεζικών θεμάτων και νομικούς και οικονομικούς παράγοντες. Ήταν φυσικό κάποια στιγμή να γίνει και η αποτίμηση της τρέχουσας αξίας των 40 μετοχών.

Η μεγάλη έκπληξη

Ο κ. Θεόδωρος Καρυώτης είναι καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο του Maryland στις ΗΠΑ και διδάσκει Μακροοικονομία, διεθνείς οικονομικές σχέσεις αλλά και μικροοικονομικά. (ΣΣ. Ο καθ. Καρυώτης με την προϊούσα ενεργοποίησί του κατά το τελευταίο κρίσιμο διάστημα ενδέχεται να αποτελέση μια από τις χρυσές εφεδρείες του οικουμενικού Ελληνισμού)
Ανέλαβε να προχωρήσει στην αποτίμηση των μετοχών. Το πόρισμα του είναι κόλαφος. Κάθε μετοχή σε χρυσό της «Τράπεζας της Ανατολής» αποτιμάται σήμερα στα 670 δισ. ευρώ εκάστη. Τουτέστιν μία φορά και μισή τους σημερινού χρέους της Ελλάδας το οποίο ανέρχεται στα 450 δις ευρώ κατά προσέγγιση. Η συνολική αξία των 40 μετοχών πλησιάζει τα 30 τρισ..

Χωρίς καπνό δεν υπάρχει φωτιά

Τον Απρίλιο του 2010 οι δικαιούχοι είχαν έλθει σε επαφή με την Τράπεζα της Ελλάδος. Ο Διοικητής της κ. Προβόπουλος είναι απόλυτα ενήμερος γι’ αυτό. Μετά από συζητήσεις η Κεντρική Τράπεζα πρότεινε συμβιβασμό (συμφωνία) ύψους 1,5 δισ. ευρώ για 10 μετοχές της «Τράπεζας της Ανατολής».

Οι δικαιούχοι αιφνιδιάστηκαν όταν άκουσαν τους νομικούς συμβούλους να προτείνουν μία «παράξενη διαδρομή» ώστε να καταβληθεί το 1,5 δισ. μέσω μία βρετανικής εταιρείας. Είχε πλέον καταστεί σαφές πώς οι δύο τράπεζες, η Κεντρική και η Εθνικής ήθελαν πάση θυσία να αποφύγουν την ευθεία εμπλοκή τους σε μία τραπεζική πράξη ώστε να μην υφίσταται κίνδυνος να εκτεθούν απέναντι σε άλλους ενδιαφερόμενους για την ίδια υπόθεση.

Οι δικαιούχοι αρνήθηκαν να υιοθετήσουν αυτήν την «παράξενη διαδρομή». Στράφηκαν αλλού και ίδρυσαν μία μη κερδοσκοπική εταιρεία, την «END», με έδρα την Ελλάδα στην οποία πρόεδρος είναι ο γνωστός καρδιολόγος στη Νέα Υόρκη Εμμανουήλ Λαμπράκης και αντιπρόεδρος ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης.

Η οικογένεια Σώρρα προχωρεί και σε ένα ακόμη βήμα. Δωρίζει 4 μετοχές στην «END» και καταθέτει την δήλωση φόρου δωρεάς στην Γ’ Δ.Ο.Υ. Πατρών. Ο στόχος είναι σαφής. Το ελληνικό κράτος υποχρεούται να εκδώσει διπλότυπο είσπραξης του ανάλογου φόρου δωρεάς που για τις Μ.Κ.Ο. είναι της τάξης του 0,5% και να εισπράξει φόρο της τάξης των 13,5 δισ.. Η Εφορία παραπέμπει το θέμα στο υπ. Οικονομικών.

Τα χρήματα αυτά επαρκούν για τον μηδενισμό του δημοσίου και του ιδιωτικού χρέους

Το σκεπτικό των μελών της «END» αλλά και της οικογενείας Σώρρα είναι ξεκάθαρο. Η αξία των 4 μετοχών επαρκεί για την αποπληρωμή του ελληνικού χρέους αλλά και του σωρευμένου χρέους σε τράπεζες των ελλήνων πολιτών αλλά και για την ύπαρξη ενός μεγάλου αποθεματικού για την οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Είναι προφανές πώς το τραπεζικό σύστημα της χώρας αλλά και το ευρωπαϊκό στο σύνολο του δεν είναι σε θέση να αποπληρώσει στο σύνολο του αυτό το ποσό που συνεπάγεται η αξία των μετοχών. Τι μένει λοιπόν; Ο συμβιβασμός ή αλλιώς μία συμφωνία ή πιο απλά μία συμπεφωνημένη από όλα τα μέρη Σεισάχθεια (παραγραφή του χρέους).

Ο κ. Γ. Παπανδρέου, ο κ. Αντ. Σαμαράς, ο κ. Ευ. Βενιζέλος και ο κ. Γ. Προβόπουλος είναι πλήρως ενημερωμένοι. Ωστόσο δεν έχει ανιχνευθεί καμία ακόμη αντίδραση τους. Δεν απομένει παρά να πληροφορηθεί τα περί της «Τράπεζας της Ανατολής» και του αποθεματικού της σε χρυσό, τότε το 1932 και η κυρία Κριστίν Λαγκάρντ.

Ναι, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου! Προκειμένου να γελάσει και το χείλι του κάθε πικραμένου.

Πώς είπατε;