Έμμετρη μετάφρασι του επιγράμματος του Ιανού Λάσκαρι στον Κάρολο τον Ε’. (Ως αποχαιρετισμός στο 3ο Συνέδριο για την Ελληνική Διασπορά) . Un ancora dedica alla 3a Conferenza della Diaspora Ellenica (con la traduzione in versi d’ un epigramma di Giano Lascaris).

 Το 1525 ο Ιανός Λάσκαρις ευρισκόμενος στο Παρίσι γράφει αυτό το επίγραμμα και το αφιερώνει στον Αυτοκράτορα Κάρολο τον Ε΄ ( Charles V) όπως βλέπουμε να αναφέρεται και στον τίτλο.

Το επίγραμμα βρίσκεται εκδεδομένο 53ο κατά σειράν στην τελευταία (γνωστή σ’ εμάς ) έκδοσι.

 Η έμμετρη μετάφρασί μας:

 

 ΣΤΟΝ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ ΚΑΡΟΛΟ

[Per l'imperatore Carlo V]

Με πείθουν, ναί, οι λέγοντες πως άρχισε να λάμπει

σε νέα ρότα ανάδρομος ο ήλιος: απ΄την Δύσι!

Απο τα Εσπέρια πέρατα, για όλους μας υψώθη

άλλος τρανός ηλιάτορας, ο Κάρλος, μέγας Άναξ!

Κι όπως τον Ήλιο τον μισούν έθνη των τρωγλοδύτων,

τον Κάρλο ρήγα πόθησε όλη η γή για νά 'χε!

 

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης  (Χαλκίδα, 2021)

 

Υ.Γ.

Η συστηματική μελέτη του Ιανού και της πολύπλευρης δραστηριότητας του ως χαρακτηριστική περίπτωσι ενεργού εκπροσώπου της ελληνικής Διασποράς μετά την Άλωσι (ΣΣ.: Αύριο η 569 μαύρη Επέτειος) στην Δύσι, δεν πραγματοποιήθηκε από τον υποφαινόμενο όπως προγραμματιζόταν…

 Πολλά ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ και Ευχαριστίες 

προς όλους τους Συνέδρους, Ομιλητές, Συντελεστές και επιπλέον ΕΥΣΗΜΑ στους Διοργανωτές του Συνεδρίου με κύριο αποδέκτη τον αδελφικό φίλο και κουμπάρο Γιώργο Φραζή, καθηγητή στην έδρα Νεοελληνικών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Ντάργουιν!  

--Η Διασπορά για μια ακόμα φορά στην Ιστορία θα σώσει τον Ελληνισμό;

Το 3ο Διεθνές Συνέδριο για την Ελληνική Διασπορά στην Αυστραλία, εφέτος καί διαδικτυακά! The 3rd International Conference on the Hellenic Diaspora in Australia, this year both in campus and online!

Την προσεχή Πέμπτη 26 Μαΐου, στο Ντάργουιν της Αυστραλίας θα λάβει χώρα το 3ο Διεθνές Συνέδριο για την Ελληνική Διασπορά. Το Συνέδριο θα μπορούσε να θεωρηθή ως ο δεύτερος καρπός του Μνημονίου Συνεργασίας, το οποίο προ 15ετίας συνήψε το Πανεπιστήμιο του Ντάργουιν με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου (ο άλλος είναι η μόνιμη συνεργασία στο In- Country Program στο οποίο έχουμε συστηματικά αναφερθεί), και επομένως η εφετινή έκδοσί του συνιστά ένα είδος αναβάθμισης καθώς αποτελεί συνδιοργάνωσι των 2 προαναφερθέντων Πανεπιστημίων με το Πανεπιστήμιο Μακεδονίας της Θεσσαλονίκης.

Ο τίτλος του Συνεδρίου είναι «Συγχρονικές και Διαχρονικές Όψεις της Ελληνικής Διασποράς» και οι εργασίες του εκτείνονται στο τριήμερο 26-28 Μαΐου 2022. Σύμφωνα με το Πρόγραμμα εξήντα ομιλητές (Ακαδημαϊκοί, Πανεπιστημιακοί Καθηγητές και Ερευνητές) απο διάφορα πανεπιστήμια της Ελλάδας, της Αμερικής, του Καναδά, της Ευρώπης, της Αφρικής και της Αυστραλίας συμμετέχουν  στο συνέδριο "για να αναδείξουν θεματικές ενότητες που σχετίζονται με την Εκκλησία, τη γλώσσα, τη λογοτεχνία, τον πολιτισμό, την ιστορία και την καθημερινή ζωή της Ελληνικής Διασποράς διαχρονικά, τόσο στην Αυστραλία όσο και σε άλλα σημεία της γης".

Την επίσημη έναρξι προβλέπεται να κηρύξει ο Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας Μακάριος την Πέμπτη 26 Μαΐου, στις 6.30 μ.μ. (AEST : 12.00 το μεσημέρι ώρα Ελλάδος). Ο Σεβασμιώτατος μάλιστα αμέσως μετά θα βγάλει λόγο για την Εκκλησία και την παγκόσμια αποστολή της. 

Νωρίτερα, την ίδια μέρα θα προηγηθούν ενδιαφέρουσες ομιλίες, όπως του καθηγητή Μιχάλη Δαμανάκη από το Πανεπιστήμιο Κρήτης (ο οποίος θα μιλήσει με θέμα «Λειτουργίες και λειτουργικότητα της γλώσσας προέλευσης στη διασπορά»), αλλά το ενδιαφέρον του υπογράφοντος διαχειριστού "κλέβει" ο φίλος καθηγητής Γιώργος Καναράκης από το Πανεπιστήμιο Charles Sturt με το θέμα του «The Diachrony of the Greek Language and its Contribution to Australian English» στις 15.00 (ACST), 8.30 το πρωί ώρα Ελλάδος.

Το συνέδριο συνεχίζεται την Παρασκευή και το Σάββατο με άλλες ενδιαφέρουσες εισηγήσεις ακαδημαϊκών και ερευνητών από διάφορα πανεπιστήμια της ελληνικής Διασποράς. 

Εννοείται πως σχεδιάζουμε να παρακολουθήσουμε τις εργασίες του Συνεδρίου (έστω δύο απο τις 3 μέρες και οπωσδήποτε την πρώτη) αφού όπως γράφουμε στον τίτλο είναι δυνατή η παρακολούθησί του και online.

Υπογραμμίζουμε λοιπόν:  Η εγγραφή στο συνέδριο είναι δωρεάν και η παρακολούθησι ανοικτή στο κοινό.

Μπορείτε βεβαίως και εσείς να παρακολουθήσετε διαδικτυακά τις ομιλίες στον παρακάτω υπερσύνδεσμο, αφού κάνετε πρώτα εγγραφή: https://charlesdarwinuni.zoom.us/webinar/register/WN_I0Iigs_hT8KotwKma_IaBw.

Το συνέδριο συνεχίζεται την Παρασκευή και το Σάββατο με εισηγήσεις ακαδημαϊκών και ερευνητών από διάφορα πανεπιστήμια της Διασποράς.

 Οι υπερσύνδεσμοι εγγραφής για την ημέρα που θέλετε να παρακολουθήσετε τις εργασίες, έχουν ως ακολούθως:

Για την Παρασκευή, 27 Μαΐου, υπερσύνδεσμος: https://charlesdarwinuni.zoom.us/webinar/register/WN_EpOtlWR5QeSLWTU71H0HcQ

Για το Σάββατο, 28 Μαΐου, κάνετε εγγραφή στον υπερσύνδεσμο:

https://charlesdarwinuni.zoom.us/webinar/register/WN_tVyF-DSLRpGeDxXRBYOLIA

Μπορείτε, επίσης να δείτε το πλήρες πρόγραμμα του συνεδρίου στην ιστοσελίδα:

https://hellenic-diaspora.cdu.edu.au/

Για περισσότερες πληροφορίες, οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στην ψυχή του εγχειρήματος, τον καθηγητή Γεώργιο Φραζή: george.frazis@cdu.edu.au .

Εμείς απο την Χαλκίδα ευχόμαστε εις διπλούν:

1. Καλή Επιτυχία !

Και

2. Πρώτα ο Θεός, να είμαστε κι εμείς Σύνεδροι-Ομιλητές στο επόμενο Συνέδριο στους Αντίποδες!!

Α. Σ.

Αντισφαίρισι: Πρώτος τίτλος ATP για τον Νίκ Κύργιο. First ATP title for Nick Kyrgios!

Ίδιο καιρό πάνω-κάτω πέρυσι, γράφαμε στον Νέο Παλαμήδη για τα νέα μεγάλα ταλέντα στο παγκόσμιο τέννις, τα δυο Ελληνόπουλα της διασποράς, Κοκκινάκη και Κύργιο.

Έ, λοιπόν, ο πρώτος ΑΤP τίτλος (στον δεύτερο τελικό!) της καριέρας του Νικ Κύργιου , είναι γεγονός! Ο 20χρονος Ελληνοαυστραλός μετά απο σπουδαίες εμφάνισεις στη διάρκεια του Open 13 της Μασσαλίας, κατέκτησε και το τρόπαιο του Τουρνουά νικώντας κατά κράτος καί τον Κροάτη Μαρίν Τσίλιτς με 2-0 σέτ στον τελικό!
Έχοντας κύριο όπλο το σερβίς του το χαρισματικό ελληνόπουλο έκανε περίπατο στο 1ο σέτ (6-2 ), ενώ άντεξε στην αντεπίθεσι του Κροάτη στο 2ο σέτ, (όπου χρειάστηκε να σώση και set point στο σερβίς του και ενώ το σκόρ ήταν στο στο 5-4 υπέρ του σαφώς ευνοούμενου στα προγνωστικά αντιπάλου του!), για να πάρη τελικά την νίκη στο tie break me 7-3).

Εμφανής η αμηχανία του «μικρού» θριαμβευτή κατά την απονομή των επάθλων από κοινού με την αφέλεια και την απλότητά του (εντυπωσίασε με την αποφυγή κάθε έξαλλου πανηγυρισμού). Και μπορεί ο άξιος αντίπαλός του Κροάτης, νούμερο 12 στον κόσμο, να έκλεψε τις συμπάθειες του κοινού κατά την συνέντευξί του, στην απονομή, όπου μίλησε σε σχεδόν άπταιστα γαλλικά, αλλά –έστω κι αν δεν το γνωρίζει ο νεαρός ομογενής μας-- αυτός που από τους δυο διεκδικητές είχε μεγαλύτερη πολιτισμική συγγένεια με τον τόπο (είχε ας πούμε περισσότερα ιστορικά και γλωσσικά …δικαιώματα), ήταν, φυσικά, αυτός, το παιδί του Γιώργη, του Έλληνα ελαιοχρωματιστή στην Αυστραλία: Η Μασσαλία, το μεγαλύτερο λιμάνη της Γαλλίας στην Μεσόγειο, είναι βεβαίως (από τον 7ο π.Χ. αιώνα) αποικία των Ιώνων Φωκαέων!!

ΕΥΓΕ!! Ή μάλλον Bravo!! ( < Α.Ε. βραβείον )

 

Έναρξι σχολικού έτους 2013 στην Αυστραλία. Ο Αγιασμός στο Ελληνορθόδοξο Κολλέγιο του Αγίου Γεωργίου στην Αδελαΐδα. Blessing of New School Year in St George College in Adelaide

                                             «.. αχτίνας ουρανόδρομης σαν από χαραμάδα.» 

Την στιγμή που ο ελληνισμός δοκιμάζει εμπειρίες πολιτισμικής φθοράς και απειλές εθνικής καταστροφής ιστορικής σημασίας στο λίκνο του, αυτόν τον γενέθλιο τόπο που ο Σεφέρης ονομάζει ποιητικά «πέτρινο ακρωτήρι στη Μεσόγειο», των Ελλήνων οι κοινότητες ευτυχώς θάλλουν σε νέες εστίες που έφτιαξαν και «φτιάχνουν σ’ άλλο Γαλαξία». 
Ο φίλος και κουμπάρος Δρ Γιώργος Φρατζής μας έστειλε μέσω ηλ-ταχυδρομείου από το Νότιο Ημισφαίριο ένα ενημερωτικό σημείωμα σαν δελτίο τύπου που αφορά στην έναρξι της σχολικής χρονιάς και τον πατροπαράδοτο Αγιασμό, σε ένα όπως φαίνεται αρκετά αντιπροσωπευτικό ελληνικό σχολείο της ομογένειας της Αυστραλίας, το Κολλέγιο του Αγίου Γεωργίου στην Αδελαΐδα. 
Με μεγάλη χαρά αναρτούμε την είδησι στο ιστολόγιο ευχόμενοι ολοψύχως στον Dr Frazis και την ελληνόψυχη Διεύθυνσι του εν λόγω Κολλεγίου, αλλά και την ελληνορθόδοξα φωτιζόμενη εκπαιδευτική κοινότητα της ελληνογενούς διασποράς της Αυστραλίας, 

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!! 
..................................................

ΙΕΡΑ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗ ΑΥΣΤΡΑΛΙΑΣ

ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ-ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΘΕΜΠΑΡΤΟΝ ΚΑΙ ΔΥΤΙΚΩΝ ΠΡΟΑΣΤΙΩΝ

ΚΟΛΛΕΓΙΟ ΑΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

ΕΝΑΡΞΗ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ 2013-ΑΓΙΑΣΜΟΣ

O Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δορυλαίου κ. Νίκανδρος, πλαισιούμενος από τους ιερείς, π. Διογένη Πατσούρη, Πρωτοπρεσβύτερο του Οικουμενικού Θρόνου και Γενικό Διευθυντή του Κολλεγίου, π. Κωνσταντίνο Σκουμπουρδή και π. Παναγιώτη Φωτάκη, επί τη ενάρξει της σχολικής χρονιάς 2013, στις 14 Φεβρουαρίου, μέσα στην καρδιά του αυστραλιανού καλοκαιριού, τέλεσε τον αγιασμό στο Κολλέγιο του Αγίου Γεωργίου, της Ενορίας -Κοινότητος του Αγίου Γεωργίου Θέμπαρτον. 

Το Κολλέγιο του Αγίου Γεωργίου Θέμπαρτον βρίσκεται στη Νότια Αυστραλία και τελεί υπό την πνευματική Επιστασία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας.

Στεγάζεται σε δύο μεγάλα κτηριακά συγκροτήματα και λειτουργούν τάξεις από την προσχολική ηλικία, μέχρι και την Τρίτη Λυκείου. Κύριοι άξονες του Κολλεγίου είναι η ελληνική γλώσσα καί η ορθόδοξος πίστις, καλλιεργώντας το Ελληνορθόδοξο ήθος των παιδιών μας, μέσα στο πλαίσιο του Νοτιοαυστραλιανού Εκπαιδευτικού Συστήματος. 

Ο μαθητικός πληθυσμός ανέρχεται στους 680 μαθητές με την πλειονότητα μαθητές ελληνικής καταγωγής δεύτερης και τρίτης γενιάς, καθώς επίσης και μαθητές από διαφορετικές εθνικές ομάδες καί από πολλά κράτη της Ασίας καί της Αφρικής.

Φέτος συμπληρώνονται τριάντα χρόνια από της ιδρύσεως του Κολλεγίου (1983-2013), το οποίο αποτελεί ευλογία καί κατά Θεόν εγκαύχησι της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, της Κοινότητος-Ενορίας του Αγίου Γεωργίου, καθώς επίσης υλοποίησι του προσωπικού ονείρου του π. Διογένους καί καρπό
των μόχθων των συνεργατών του.  

Ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Δορυλαίου κ. Νίκανδρος μετά το πέρας
του Αγιασμού, μετέφερε τις ευχές του Ποιμενάρχου μας, Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας κ.κ. Στυλιανού, ευχόμενος στους μαθητές και το προσωπικό υγεία σωματική και πνευματική, καρποφόρα και ευλογημένη χρονιά.

(Για την ανταπόκρισι, Δρ Γ.  Φρατζής)

«Σκάνδαλο»: Ελληνοαμερικανός ήλθε στην Ελλάδα για να υπηρετήση στρατιωτική θητεία. Εθελοντής! Demonstrating love of Greece through military service.

Το παρακάτω ειδησεογραφικό κείμενο μας το κοινοποίησε χθές ο φίλος Ιωάννης Παναγάκος συνοδεύοντάς το με το λακωνικό σχόλιο:
« Έλληνες Ομογενείς με αξιοπρέπεια και γνήσια Εθνική συνείδηση και Έλληνες Ομογενείς της λήθης και του ξεπουλήματος» .
Σε τέτοιους καιρούς η εν λόγω είδησι (και παρ’ όλο που είναι - τουλάχιστον- 3 μήνες παλιά εμείς αποφασίσαμε να την αναδημοσιεύσουμε) φαντάζει απίστευτη। Αλλά είναι γεγονός। Και ως τέτοιο αποτελεί αντίδοτο (έστω υπο μορφήν σταγόνας) στην από χρόνια ενσκήψασα πανδημία απιστίας και νεοεποχητισμού στην ταλαίπωρη χώρα μας…

Η ΑΛΛΗ ΕΛΛΑΔΑ...
Ο εικοσιεπτάχρονος Ιωάννης Φιντανάκης, που γεννήθηκε στην Αμερική, υπηρετεί σήμερα εθελοντικά στο πεζικό του Ελληνικού Στρατού. Πόσο συνηθισμένο είναι αυτό στη χώρα της Λούφας και Απαλλαγής;

Όταν μίλησα με τον υπάλληλο του Γραφείου Τύπου της Πρεσβείας (των ΗΠΑ) στην Ελλάδα, μου δήλωσε, ότι ήταν η πρώτη φορά που έτυχε ν' ακούσει ποτέ, για την εθελοντική θητεία κάποιου στον ελληνικό στρατό. Μου αναφέρθηκε επίσης από το προξενικό γραφείο της Πρεσβείας, ότι σε μια άλλη επίσημη συμπτωματική περίπτωση, ήταν από έναν νεαρό άνδρα που είχε υπηρετήσει εθελοντικά στον Ελληνικό στρατό και είχε πεθάνει σε ηλικία 18 υπερασπίζοντας την Ελλάδα κατά τη διάρκεια του 1941.
Ένας άλλος υπάλληλος του προξενείου, που ασχολείται με όλα τα θέματα που σχετίζονται με τον Ελληνικό στρατό, μου είπε ότι ήταν στη πρεσβεία τέσσερα χρόνια και ποτέ δεν είχε ακούσει για οποιασδήποτε εθελοντική υπηρεσία Ελληνοαμερικανού.
«Είναι νομοθετημένη η Εθελοντική υπηρεσία στον Ελληνικό Στρατό, διάρκειας ενός χρόνου», συνέχισε. «Για να συμβεί αυτό, πρέπει πρώτα να λάβει κανείς την ελληνική ιθαγένεια».
Ο Φιντανάκης επέδειξε μεγάλη υπομονή, καθώς ξεπέρασε πολλά εμπόδια κατά τη διάρκεια μιας τριετούς περιόδου, πριν από την απόκτηση της ελληνικής υπηκοότητας. Τώρα έχει την ιδιότητα της διπλής υπηκοότητας. Η θητεία του στον ελληνικό στρατό δεν θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στην αμερικανική υπηκοότητά του.
Τι κίνητρα αυτού του νεαρού άνδρα, έχουν γαλουχηθεί από σπάνιες και φανταστικές ενέργειες, από τα εφηβικά του και μπορείτε να το δείτε εδώ:
Ο John Φιντανάκης γεννήθηκε στο Glen Ridge, του New Jersey και είναι ο δεύτερος γιος του Πασχάλη και της JoAnn Φιντανάκης. Η ελληνική καταγωγή της οικογένειας μπορεί να αποδοθεί στο χωριό Σοφικό, του Έβρου της Θράκης.
Οι κάτοικοι εκεί για τη καταγωγή τους, αναζητούν τις ρίζες τους σε δύο χωριά, Lili και Kousti, τα οποία βρίσκονταν στην Ανατολική Θράκη. Στο πλαίσιο της ανταλλαγής πληθυσμών που συνδέεται με την απέλαση και τη γενοκτονία των Ελλήνων Χριστιανών, οι οικογένειες των χωριών Lili και Kousti αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν στη Δυτική Θράκη.
Γεννήθηκε και μεγάλωσε στις Ηνωμένες Πολιτείες, με πατέρα από την Ελλάδα και μητέρα με Ολλανδική, Ιταλική, Σουηδική, και Αγγλική καταγωγή, έκανε τον John να έχει μεγάλο δεσμό και μια ισχυρή αίσθηση της Ελληνικής ταυτότητάς του, ώστε να είναι τώρα ένας στρατιώτης του Ελληνικού στρατού και να προτιμά να ονομάζεται Ιωάννης: «Σαν παιδί, οι γονείς μου έκαναν ό,τι καλύτερο, για να με διδάξουν για τις ρίζες μου», δηλώνει ο Ιωάννης. «Σαν οικογένεια, κάναμε συχνά ταξίδια στην Ελλάδα κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού για να επισκεφθούμε συγγενείς. Ήταν αυτά τα ταξίδια που με έκαναν να έχω αναπτύξει στενές φιλίες με παιδιά από το χωριό μου, φιλίες που διατηρώ μέχρι σήμερα μάλιστα».
Ο Ιωάννης πιστώνει ακόμα δύο άτομα, τα οποία επηρέασαν την ταυτότητά του. Αφού διάλεξε και άρχισε να πηγαίνει σχολείο, ο Ιωάννης άκουσε μια μέρα μια ομιλία του μεγαλύτερου αδερφού του, ο οποίος τον παρότρυνε να είναι περήφανος για το ποιος ήταν και να προσκολληθεί επάνω σε αυτό που είναι.
Είχε επίσης πολύ σημαντική επιρροή από την Ελληνίδα δασκάλα του, την κυρία Ελένη Αναστασίου. Εκτός από τα μαθήματα γλώσσας, η κα Αναστασία, του μετέδωσε τις γνώσεις για τη σύγχρονη ελληνική ιστορία. Όπως λέει ο ίδιος, έχει ακούσει ιστορίες για τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη, τον Αθανάσιο Διάκο και τον Μάρκο Μπότσαρη, και μέσω αυτών, μια φλόγα φαινόταν να είναι αναμμένη μέσα στον Ιωάννη. « Με δίδαξε και με έμαθε να είμαι κάτι παραπάνω, επειδή είμαστε Έλληνες και όχι μόνο για τα αρχαία τα επιτεύγματά μας», σχολίασε ο Ιωάννης.
Αφού έμαθε τη σύγχρονη ελληνική ιστορία, ο Ιωάννης άρχισε να κάνει τη δική του έρευνα. Ήθελε να κατανοήσει τις ρίζες του και αυτό τον οδήγησε να ερευνήσει για να ανακτήσει τις πληροφορίες, σχετικά με τη γενοκτονία των Ελλήνων χριστιανών του 20ου αιώνα. «Ήταν όταν ήρθα σ' επαφή, σε όλες τις Ελληνικές γενοκτονίες, που μου έδωσαν πραγματικά μια αφύπνιση και άρχισα να αναπτύσσω μια ισχυρή και παθιασμένη Ελληνική ταυτότητα. Καθώς η γνώση μου για τις γενοκτονίες σε βάρος μας και για τα άλλα εθνικά θέματα αυξήθηκε, μου δημιουργήθηκε πλέον η αίσθηση ότι αυτές οι γνώσεις μου ανήκουν», είπε ο Ιωάννης.
Ο Ιωάννης δραστηριοποιείται στην Παν-Θρακική Ένωση Αμερικής «Ορφέας», την οποία υπηρετεί, ως ο νεότερος πρόεδρός της, από τον Νοέμβριο του 2007 μέχρι τον Νοέμβριο του 2009. Κατά τη διάρκεια της θητείας του ως πρόεδρος, ίδρυσε και οργάνωσε τήν ετήσια Παγκόσμια Ημέρα Μνήμης, των Γενοκτονιών σε βάρος των Ελλήνων, που πραγματοποιείται έξω από τα Ηνωμένα Έθνη.
Ο Ιωάννης έχει επίσης δραστηριοποιηθεί, στην Ομοσπονδία Ελληνικών Σωματείων Μείζονος Νέας Υόρκης, στην Ελληνική Ένωση Αμερικής, και στο Κυπριακό Δίκτυο Δράσης Αμερικής (CANA). Αλλά όλα αυτά, έμειναν προσωρινά πίσω, για να υπηρετήσει τη στρατιωτική του θητεία στην Ελλάδα.
Η απόφαση που έλαβε ο Ιωάννης, έδωσε ανάμεικτες αντιδράσεις στην οικογένεια και τους φίλους του.
Αν και οι γονείς του τον υποστήριξαν θερμά, μερικοί από τους θείους, τα ξαδέλφια του, και φίλοι προσπάθησαν να του μιλήσουν για τις δυσκολίες. Αφού πήγε στην Ελλάδα, ο Ιωάννης περνούσε το χρόνο του μεταξύ της Θεσσαλονίκης και του προγονικού χωριού του. Στο χωριό, αισθάνθηκε τι ήταν η «υπερηφάνεια των ηλικιωμένων», ενώ εκείνοι της ηλικίας του τον πείραζαν και εξέφρασαν δυσπιστία, για το αν θα υπηρετήσει σαν εθελοντής τη στρατιωτική θητεία.
Τι είναι αυτό που αρέσει στον Ιωάννη περισσότερο για τη παρουσία του στην Ελλάδα; «Οι περισσότεροι άνθρωποι με κάνουν να νιώθω, ότι είμαι πολύ ευπρόσδεκτος εδώ και δραστηριοποιούνται πολύ πιο περίεργα από μένα», δήλωσε.
«Αυτό που μου αρέσει περισσότερο για τη παρουσία μου στην Ελλάδα, είναι η συντριπτική αίσθηση αποδοχής που εισπράττω με την παρουσία μου εδώ. Είναι σαν η ψυχή μου να είναι σε διαρκή ειρήνη. Αυτό που μου λείπει περισσότερο από τις Ηνωμένες Πολιτείες, είναι μόνο οι άνθρωποι, οι γονείς μου και οι φίλοι μου».
Ερωτηθείς ως προς το εάν θα εξετάσει το ενδεχόμενο να ζήσει στην Ελλάδα, ο Ιωάννης απάντησε: «Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο θα ήταν, αλλά ξέρω επίσης πόσο χαρούμενος και τυχερός θα ένιωθα που θα ζούσα στην Ελλάδα. Ωστόσο, το ζήτημα του αν δεν είχα δραστηριοποιηθεί εδώ, πραγματικά εξαρτάται από ένα πράγμα: Θα ήθελα να είναι πιο χρήσιμος στην Ελλάδα απ' ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες για τα εθνικά μας θέματα»!!!
Μετά από αυτές τις σταράτες εξηγήσεις, ο Ιωάννης θα έχει αναμφίβολα πολλά ανέκδοτα για να διηγηθεί. Αυτός αναφέρει, ότι την ημέρα που έλαβε τα έγγραφα, που επιβεβαίωσαν ότι γίνεται δεκτός για να υπηρετήσει στον Ελληνικό Στρατό, καθόταν με έναν άλλο νεαρό άνδρα, ο οποίος ήταν εκεί και περίμενε να συναντηθεί με τον στρατιωτικό ακόλουθο στα γραφεία του Ελληνικό προξενείο. Ο Ιωάννης τον ρώτησε να μάθει τον λόγο, για τον οποίο περίμενε εκεί. Ο νεαρός του απάντησε, ότι ήθελε να πάει στην Ελλάδα για διακοπές και έπρεπε να συμπληρώσει τα απαραίτητα έγγραφα και ήθελε να βεβαιωθεί, ότι δεν θα χρειαζόταν να υπηρετήσει στον στρατό. Στη συνέχεια ρώτησε κι αυτός τον Ιωάννη, αν ήταν εκεί για τον ίδιο λόγο.
"Του είπα όχι, αλλά ότι είχα έρθει για να πάρω τα χαρτιά μου για να μπορέσω να υπηρετήσω στον Ελληνικό Στρατό!!! Είναι τότε που είδα στο βλέμμα και στο πρόσωπό του τη σύγχυση και τότε συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν δύο είδη των Ελλήνων: Όσοι έβλεπαν την Ελλάδα ως προορισμό διακοπών, που νοιάζονταν μόνο για πάρτι και γκόμενες μόνο και για «δήθεν ελληνικές βραδιές» στα κλαμπς .....και όσοι σκέφτονταν σαν και μένα".
Ο Ιωάννης δεν δίστασε να τον ρωτήσει ανοιχτά, γιατί δεν είναι με την Ελληνική νεολαία στις οργανώσεις μας εκεί (στην Αμερική) και γιατί η χώρα μας, οι Ηνωμένες Πολιτείες, δεν στέκεται στο πλευρό της Ελλάδας σε θέματα όπως η Κύπρος και η ΠΓΔΜ;
Αυτά είναι κοινά ερωτήματα, που τίθενται από έναν ξεχωριστό και νεαρό Έλληνα.

http://hellenicleagueofutah.blogspot.com/2010/12/greek-american-activist-and-greek.html
Η ελληνική πηγή (υπεύθυνη και για τους αγγλισμούς-βαρβαρισμούς κατα την μετάφρασι) και εδώ .

Επινίκια για το ¨Παραμύθι¨ του εφετινού διαγωνισμού της «Γιουροβιζιόν». Σχολιασμός με ένα στιχούργημα + 1 βιντεοτράγουδο. Fairytale + video & comment

Μετά από την λήξι του περιβόητου τελικού του διαγωνισμού της Eurovision στην Μόσχα (54ου στην ιστορία του θεσμού της E.B.U.), όπου νικητής με διαφορά αναδείχθηκε ο υπο σημαίαν Νορβηγίας Λευκορώσος Alexander Rybak με το τραγουδάκι Fairytale (= Παραμύθι. Βλ. το βίντεο και τους στίχους του τραγουδιού στο συγγενικό Ιστολόγιο του Ιλιντ Νταρά, την ανάρτησι: Fairytale + Lyrics), φάνηκε, μεταξύ άλλων, οτι παραμυθιαστήκαμε από τις προβλέψεις της σχετικής παραβιομηχανίας των ΜΜΕ. Όσοι υπεραισιόδοξοι είχαν ποντάρει στον Ρουβά πήγαν στο …ομοιοκαταληκτούν δοχείο. (Βλ. και τα πιο κάτω στιχάκια).
(Κι αυτή «η τρίχα απο το δοξάρι» φαίνεται ότι έκατσε στον λαιμό σ’ αμφότερες τις αφές Μαγγίρα)

Οι ψηφίσαντες ανα τον κόσμο θεατές-ακροατές διέψευσαν, λοιπόν, το νεογρεκικό «Δις ιζ άουρ νάιτ» (ασμάτιον με το οποίο οι πλούσια αμοιβόμενοι –και αποφασίζοντες για μας- σοφοί τσιφλικάδες της ΕΡΤ θέλησαν -για μια ακόμα φορά βαρβαριστί- να μας εκπροσωπήσουν), και ελάχιστα συγκινημένοι από τις εκχωρήσεις μας και τα προσόντα του αοιδού μας, μας παραχώρησαν την …έβδομη θέσι.
Παραμύθι αποδεικνύεται και ο περιορισμός του γεωπολιτικού παράγοντα (βλ. ακατάλυτες θρησκευτικοφυλετικές συμμαχίες) με τον συνυπολογισμό της ψήφου των επι μέρους κρατικών επιτροπών στην διαδικασία της ψηφοφορίας.
Όσο διεξάγεται με αυτό το σύστημα των τηλεψηφοφοριών (televoting) ο εν λόγω ευρω-διαγωνισμός, είναι περίπου αδιανόητο για τον εθνικισμό των απανταχού Τούρκων να μείνη εκτός εξάδας οποιοδήποτε συμμετέχον τουρκικό άσμα.
[Να, λοιπόν, μια σίγουρη επιλογή για τον εκάστοτε στοιχηματισμό και τους τροφίμους του]:
{Επιτέλους κάποιος δεν γινόταν να πή απ’ τους εγχώριους φαφλατάδες (κάτι σαν το κάτωθι τροπάρι;):}

«Meganeoellinorama to eurostichimation
ή Omerta gia megailitious ragiades»

(Σε άψογες ριμάδες)

Ανοίξτε τις φυλλάδες, σοφότατες κυράδες.
Κι εσείς οι μπουνταλάδες – πρώην φουστανελάδες-
αντι για φασολάδες: πίτσες, μακαρονάδες!

Κι άν θέλετε παράδες, μην μπήτε σε μπελάδες:
Μακριά από Ρουβάδες, σας ρίχνουν σε κουβάδες!

Στις εβροβιζιοκαντάδες
-βουτυρομαρμελάδες-
αφήστε τις Ελλάδες:
Ψηφίστε τουρκαλάδες!

…………………….
Τέτοιες μέρες το κρατικό μας κανάλι, ο εθνικός μας ραδιοτηλεοπτικός φορέας, είναι σαν να αντιφωνεί (ή ξεφωνίζει;) στον εθνικό μας ποιητή:
«Migar(ίζ)is - έχω άλλο στο νού μου πάρεξ Eurovision και Διαφημίσεις;»

Το ελλαδικό κράτος δια της κρατικοδίαιτης ΕΡΤ διαπράττει συστηματικά τα τελευταία χρόνια διακρίσεις σε βάρος της ελληνικής γλώσσας (πρβλ. ξενικές ονομασίες ραδιοφωνικών-τηλεοπτικών προγραμμάτων κι εκπομπών, μονόγλωσση <αγγλόφωνη> αναγραφή ελληνικών και ξένων αθλητικών διοργανώσεων, υπόθαλψι γλωσσικής ξενολατρίας από τους συνεργάτες της δημοσιογράφους και σχολιαστές κλπ) και σχεδόν πάντοτε υπέρ της αγγλοαμερικανικής γλώσσας.
Να μην μιλήσουμε για την προβολή ξένων προτύπων, από μια κρατική ΕΤαιρία η οποία από την αρχή της χρονιάς επαίρεται ότι ανανέωσε –αποικιοκρατικού τύπου - συνεργασία με την εταιρία κολοσσό Disney, η οποία αναλαμβάνει πια όχι μόνο την παιδική ζώνη, αλλά και την φροντίδα για τις ανάγκες και των άλλων ηλικιών.

Από την άλλη, για να μην πολυλογούμε, αν η «Γιουροβίζιον» είναι ένα μικροεπεισόδιο στην βασανιστική πορεία (και εφιαλτική για κάποιους σαν και μας, κολοσσιαίων διαστάσεων εκστρατεία) αποδόμησης της εθνικής μας ταυτότητας– στα μετερίζια της Ιστορίας, της Θρησκευτικής & πολιτιστικής παράδοσης, και φυσικά της Γλώσσας (κι αφού δεν μπορούμε σ’ αυτό το αλλοτριωμένο κράτος, ούτε αυτό να το αναγκάσουμε να αλλάξη το ιερό για μας τους πιστούς πανάρχαιο όνομά του –ρίχνοντας τις μάσκες- αλλά και ούτε κι εμείς να κάψουμε τις ταυτότητές μας), ας βρούμε έναν ισχυρό κοινωνικοπολιτικό φορέα – όσο είναι καιρός – να προστατεύσουμε τα δικαιώματά μας.
Ως μειονότητα!


Το παρακάτω βιντεοτράγουδο έτσι, για να μάθουμε πόσο εμπνέει τους Έλληνες του εξωτερικού ο …πολιτισμός –και μάλιστα η "παιδεία" - του σύγχρονου ελληνικού κρατιδίου: