[Ευχαριστούμε τα μέλη του συλλόγου μας, Γ. Μητροπέτρο για το κείμενο σχετικά με το ιστορικό φαινόμενο της χρεοκοπίας στην νεότερη Ελλάδα, και Γιώργο Σοϊλεμέζη για την υπόδειξι του πολύ διαφωτιστικού βίντεο(υ) από σχετικά πρόσφατη εκπομπή στην Γερμανική Τηλεόρασι. Και πρώτα το video:]
Die Anstalt - Griechenland (2015)
"Νέα εκπομπή του ZDF υπέρ της Ελλάδας (ΒΙΝΤΕΟ ΜΕ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ)"
Η περίληψι του ιστολόγου "Διυλιστήριο" μας καλύπτει αρκούντως:
"Μέσα από ένα απολαυστικό σκετς, οι δύο παρουσιαστές καταδεικνύουν τον παραλογισμό της οικονομικής πολιτικής που επιβάλλει η ΕΕ στην Ελλάδα, αναφέροντας ότι αναγκάζουν τους Έλληνες να πληρώνουν εκατοντάδες εκατομμύρια σε τόκους και δάνεια και επιπλέον τους… βρίζουν. Ο «κακός» του σκετς, σημειώνει μάλιστα, ότι παρόλο που άλλα πίστευε σχετικά με το τι συμβαίνει με τα πακέτα βοήθειας, δεν τον ενοχλεί καθόλου το γεγονός…
Μεταξύ άλλων, επισημαίνουν ότι η οικονομική κρίση μέχρι στιγμής δεν έχει κοστίσει τίποτα στους Γερμανούς φορολογούμενους, όπως και στους φορολογούμενους των άλλων κρατών μελών της Ευρωζώνης, αναφέροντας χαρακτηριστικά τη φράση «μηδέν λεπτά». Αντιθέτως, όπως σημειώνουν οι δύο παρουσιαστές, η Γερμανία έχει βγάλει χρήματα από την κρίση."
..............................
Η Ιστορία διδάσκει…
Πάντα η μελέτη της Ιστορίας για έναν λαό μόνο διδάγματα μας
δίνει.
Εκεί βλέπεις πραγματικά πως πολλά γεγονότα έχουν συμβεί
ακριβώς όπως αυτά επαναλαμβάνονται και σήμερα.
Η Ελλάδα έχει κηρύξει πέντε φορές χρεοκοπία και συγκεκριμένα το 1827,
το 1832, το 1843, το 1893 και το 1932, σε όλες αυτές τις χρεοκοπίες ήταν
εμφανής η εμπλοκή του διεθνούς παράγοντα στην εσωτερική ζωή της χώρας με πίεση
και με επιβολή.
Από αυτές η 1η μεγάλη χρεοκοπία που είναι γνωστή (που αναφέρεται
δηλαδή στα ιστορικά βιβλία), το "δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου
Τρικούπη στα 1893 είναι η τέταρτη κατά σειρά.
Και τότε διαπραγμάτευση έκανε η Κυβέρνηση Τρικούπη και πήγε να κάνει
συμβιβασμό με τους ομολογιούχους, ο Τρικούπης έλεγε, τότε "παιδιά τι
θέλετε να κάνουμε τώρα, να σας τα δώσουμε όλα άμα θέλετε, με εξαίρεση δυο
πράγματα".
"Δεν παραχωρούμε την εθνική κυριαρχία της χώρας, δεν
παραχωρούμε το δημόσιο ταμείο".
Έχουμε καμία ομοιότητα με αυτά που βιώνουμε τα τελευταία
πέντε χρόνια;
Όχι, δεν έχουμε, γιατί σε αντίθεση με αυτό πουέλεγε ο Τρικούπης το 1893, σήμερα από το
πρώτο μνημόνιο έχουμε εκχώρηση στους δανειστές την εθνική ανεξαρτησία της χώρας
και βέβαια με το Ευρώ και την νομισματική πολιτική και το δημόσιο ταμείο μιας
και οι δανειστές έχουν λόγο και το τελευταίο ευρώ που θα πληρώσει ο Έλληνας
πολίτης-υποζύγιο.
Φυσικά και τότε οι ομολογιούχοι δεν το δέχτηκαν αυτό και
στήσανε, έχοντας σύμμαχο το παλάτι που κατείχε ελληνικά ομόλογα, τον περίφημο πόλεμο
του 1897, που ήταν στημένος από την αρχή μέχρι το τέλος μόνο και μόνο για να
κερδηθεί ο Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος το λεγόμενο (Δ.Ο.Ε.) στα 1898.
Επειδή οι δανειστές της χώρας θέλανε να πληρώνονται σε
χρυσάφι, πρωτομπήκε στην οικονομική φιλολογία της χώρας η ιδέα του σκληρού
νομίσματος και μας έφτιαξαν τη χρυσή δραχμή.
Τότε ξεκινάει ένας νέος φαύλος κύκλος δανεισμού, απίστευτου
δανεισμού γιατί η Ελλάδα έπρεπε να εξασφαλίσει το χρυσάφι, για να στηρίξει τη
χρυσή δραχμή, άρα νέα δάνεια.
Για την 5η χρεοκοπία του 1932 και τα Ιστορικά, πλέον,
γεγονότα που διαδραματίσθηκαν την εποχή εκείνη τα αντλώ από το βιβλίο του Νίκου
Μπελογιάννη με τίτλο «Το ξένο κεφάλαιο στην Ελλάδα», ένα βιβλίο που πρέπει όλοι
οι Έλληνες να διαβάσουν (πριν πάρουν το μέρος των δανειστών), γιατί εκεί
πραγματικά θα μάθει ο αναγνώστης, τις λοβιτούρες και όλα τα άλλα τα δεινά που φόρτωσαν
στο Ελληνικό λαό τα δάνεια και τα δυσβάστακτα χρέη που τα πληρώνουμε ακόμα.
Εκεί με πολύ γλαφυρό τρόπο και με λεπτομέρειες που σου
δημιουργούν ρίγη , γιατί τόσο πολύ όμοια με το σήμερα είναι τα πράγματα και
δραματικά για τον λαό.!
Αναφέρει λοιπόν ο Ν. Μπελογιάννης
«Κάτω απ΄ αυτές τις συνθήκες μεγαλώνει η απόγνωση κι η αγανάκτηση
του λαού. Ο κόσμος άρχισε να κάνει γιουρούσι στους φούρνους. Οι πορείες πείνας πλήθαιναν
καθημερινά. Ο Βενιζέλος έπρεπε να διαλέξει.
Ή τα τοκομερίδια ή το ψωμί του λαού.
Τελικά πήρε την απόφαση, αφού πρώτα ειδοποίησε το ΔΟΕ, αναστείλει
τα χρεολύσια των εξωτερικών δανείων και να πληρώσει τα τοκομερίδια σε δραχμές. ………..Για να σώσει την «πίστη» της χώρας, η
κυβέρνηση επέβαλε, κάτω από τόσο τραγικές συνθήκες, καινούργιες φορολογίες 740
εκατομμυρίων, χωρίς να σωθεί μ΄ αυτά η κατάσταση.
Και τότε- 16.4.1932 – ο Μαρής έστειλε ένα γράμμα στο ΔΟΕ και
του δήλωνε ότι η κυβέρνηση ήταν αναγκασμένη να κηρύξει από την 1η του Μάη προσωρινό
χρεοστάσιο και για τους τόκους.
Έτσι, ήρθε η καινούργια χρεοκοπία.
Η κυβέρνηση, όμως, που δεν μπορούσε να ανεχτεί το στίγμα,
έδωσε εντολή στους αντιπροσώπους της στο Λονδίνο και το Παρίσι να 'ρθουν σ΄επαφή
με τους ομολογιούχους για να ρυθμίσουν το ζήτημα.
Ο Μιχαλακόπουλος, υπουργός των Εξωτερικών, δήλωσε στη
δημοσιονομική επιτροπή της ΚΤΕ ότι θα δεχόταν πρόθυμα να 'ρθουν «αμερόληπτοι»
διαιτητές και να ελέγξουν ίσαμε ποιό βαθμό μπορούμε να πληρώσουμε τα
τοκομερίδια, «αφού προαφαιρεθούν τα απαιτούμενα για το primum vivere του
ελληνικού λαού». Την ίδια θέση έπαιρνε κι ο Παπαναστασίου. Όλοι ήταν πρόθυμοι
να καταδικάσουν το λαό να ζει μ΄ένα ξεροκόμματο, για να πληρωθούν οι
ομολογιούχοι. Αυτοί
όμως ήταν ανένδοτοι και τα ζητούσαν όλα ή τίποτε.»
Είναι ακριβώς αυτό που βιώνουμε σήμερα.!!!
Και συνεχίζει.
«Αυτή την εποχή, ο Μαρής υποχρεώθηκε να φύγει από το υπουργείο
των Οικονομικών σχεδόν με τη βία. (Είχε μπει μέσα, καθώς λένε, ξυπόλυτος και
βγήκε με καντάρια χρυσάφι). Η Εθνοτράπεζα στις κρίσιμες εκείνες για τα
συμφέροντά της στιγμές έβαλε απόλυτα δικό της υπουργό, τον Βαρβαρέσο, που
προκαλεί αμέσως την άρση της σταθεροποίησης, σχεδόν τυπική γιατί την είχε από
καιρό προκαλέσει η μαύρη αγορά του συναλλάγματος. Έτσι, επιβάλλεται πάλι η αναγκαστική
κυκλοφορία. Στην έκθεσή του πάνω στον προϋπολογισμό του 1932-33, ο Βαρβαρέσος
θέλησε να δικαιολογήσει τη χρεοκοπία. Τα ελλείμματα, είπε, δεν μπορούμε πια να
τ΄ αποφύγουμε με φορολογίες.
Με περικοπές των εξόδων – σε βάρος κυρίως των μισθωτών –
μόνο 480 εκατομμύρια οικονομήσαμε.»
Τι ομοιότητα, Θεέ μου, το ίδιο κάνουν και σήμερα
μέχρι πόσο
θα μειωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις…;
«Γι΄αυτό είναι αναπόφευκτο να καταφύγουμε στην ελάττωση των
ποσών που διαθέτουμε για την υπηρεσία του δημόσιου χρέους, επειδή μας
απορροφούν τα 55% του προϋπολογισμού και μάλιστα σε συνάλλαγμα. Γι΄ αυτό η
κυβέρνηση βρέθηκε «εις την αναπόδραστον ανάγκην» να δώσει την άδεια στον
υπουργό των Οικονομικών να αναστείλει τα χρεολύσια των εξωτερικών δανείων και
τον τόκο «εν όλω ή εν μέρει».
Σκόπευαν οπωσδήποτε να πληρώσουν ένα μέρος από τους τόκους.
Στον προϋπολογισμό όμως δεν έγραφαν ακριβώς το ποσό, ελπίζοντας να το
μεγαλώσουν οπωσδήποτε με τους φόρους. Έτσι αύξησαν κατά 25% τη φορολογία στα
εισαγόμενα εμπορεύματα κι ενώ η κατάσταση ήταν κάτι παραπάνω από τραγική, οι
Έλληνες πολιτικοί βρίσκονταν σ΄αδιάκοπη κίνηση και συγκίνηση και τους
απασχολούσε αποκλειστικά το ζήτημα της πληρωμής των ομολογιούχων.
Παντού είχαν φουντώσει οι σχετικές συζητήσεις. Ο
Μιχαλακόπουλος, ο Παπαναστασίου κι ο Καφαντάρης υποστήριζαν να τους πληρώσουμε
με τα καπνά μας.
Οικονομολόγοι, πολιτικάντες, τραπεζίτες, όλοι έγραφαν και
υπόδειχναν κάποιον τρόπο πληρωμής και κανένας δεν υποστήριξε να μην πληρώσουμε
τίποτα.»
Αυτό δεν γίνεται σήμερα ;
Όλοι γράφουν και
επιχειρηματολογούν ( Οικονομολόγοι, καθηγητές, εντεταλμένοι δημοσιογράφοι,
πολιτικάντηδες και λοιπές αντεθνικές δυνάμεις) και υποδεικνύουν πως να πληρώσουμε, πώς να
συμβιβαστούμε με όλα όσα μας ζητάνε, να υπογράψουμε συμφωνία υποτέλειας και
γενοκτονίας, χωρίς να κοιτάνε αν μπορούμε να τα δώσουμε , χωρίς να ζημιώνεται ο
λαός και η αξιοπρέπειά του και επίσης χωρίς να μας λένε που πάνε αυτά μου μας
απομυζούν τόσα χρόνια.!
…«Στην αγόρευσή του ο υπουργός Οικονομικών Βαρβαρέσος
δήλωσε: «Σήμερον ευρίσκομαι ομολογώ εις εξαιρετικά δυσάρεστον θέσιν
εισηγούμενος ενώπιον υμών την εγκατάλειψιν...του χρυσού κανόνος, του χρυσού
συναλλάγματος. Όπως υπηνίχθη ο πρόεδρος της Κυβερνήσεως, δεν πρόκειται περί
μέτρου το οποίον απορρέει εξ ελευθέρας κρίσεως της κυβερνήσεως...είναι μέτρον
επιβληθέν εκ καταστάσεως ανάγκης αναποτρέπτου».
Στη συνέχεια κηρύχθηκε προσωρινό χρεοστάσιο και για τους
τόκους των εξωτερικών δανείων από την 1η Μαΐου 1932.
Στην Ελλάδα μετά την πτώχευση του 1932 ξεκινά μια περίοδος
ισχυρού κρατικού παρεμβατισμού στον οικονομικό τομέα και ιδιαίτερα στις
εξωτερικές συναλλαγές. Ξεκινά, επίσης, μια πολιτική προστατευτισμού με σκοπό
την αυτάρκεια της χώρας επιβάλλοντας δασμούς στα εισαγόμενα προϊόντα και
ενισχύοντας την εσωτερική αγορά.
Μπαίνει
επίσης στο χώρο της κλειστής οικονομίας.
Συγκεκριμένα, οι
συναλλαγές δεν γίνονται πλέον με βάση το συνάλλαγμα αλλά με βάση διακρατικές
συμφωνίες ενώ τα προς ανταλλαγή προϊόντα κοστολογούνται και ισοσκελίζεται η
αξία των εισαγωγών με την αξία των εξαγωγών.
Αυτό είχε, εκτός από αρνητικές, και θετικές συνέπειες αφού
μέχρι τότε οι συναλλαγές με το εξωτερικό ήταν ελλειμματικές από τη στιγμή που
οι εισαγωγές ήταν περισσότερες από τις εξαγωγές. Από το 1933 εξάλλου άρχισε ένα
ρεύμα επιστροφής κεφαλαίων από το εξωτερικό λόγω υψηλών ελληνικών επιτοκίων.
Αυξήθηκε έτσι και το σε χρυσό αποθεματικό του εκδοτικού πιστωτικού ιδρύματος,
της Tράπεζας της Eλλάδος, από 7,6 εκατομμύρια δολάρια το 1932 σε 44,7 εκατομμύρια
το 1934. Η αύξηση αυτή είχε ανάλογο αποτέλεσμα στη νομισματική κυκλοφορία.»…..
Μεταξύ των θετικών επιπτώσεων της χρεοκοπίας ήταν η
δημιουργία του Ι.Κ.Α. με τον νόμο 6298 ο οποίος δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ
346/10-10-1934.
Επίσης θα πρέπει ως επίλογο να σημειώσω πως η αθέτηση
πληρωμών στους δανειστές (χρεοκοπία) σαν πράξη επιλογής και με μελέτη, όταν τα
πράγματα έχουν φτάσει σε σημείο μη συμφωνίας και εκβιασμών, είναι πράξη Εθνικής
ανάγκης και μεγίστης υπευθυνότητας απέναντι στον Ελληνικό λαό και την επιβίωσή
του.
Άλλωστε οι πολιτικοί, που έστω και την εσχάτη στιγμή δήλωσαν
στάση πληρωμής προς τους δανειστές, έμειναν στην Ιστορία με θετικό πρόσημο αφού
έβαλαν πρώτα την επιβίωση του λαού και όχι την εξυπηρέτηση των δανειστών.
Όπως π.χ. ο Ελευθέριος Βενιζέλος που έδωσε το όνομά του στο μεγαλύτερο
Αεροδρόμιο της χώρας και σε εκατοντάδες κεντρικούς δρόμους σε κάθε πόλη της
χώρας μας.
Μετά το περήφανο ΟΧΙ την Κυριακή, σε όλα τα μνημόνια και το Εθνοκτόνο
Ευρώ, είναι η ώρα, με σχέδιο
και πρόγραμμα η κήρυξη χρεοκοπίας προς τους δανειστές και η ομαλή μετάβασή μας
στο Εθνικό νόμισμα…
Για να δοθεί τόνωση στην Ελληνική οικονομία και την
παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Είναι Εθνικό καθήκον…. Άλλωστε η Ιστορία διδάσκει.!
Resistenza al sciovinismo tedesco e lotta contro la globalizzazione dei Cartelli multinazionali; Dall' omelia di un tedesco: del Dr Rath
«Έχουν παρέλθη οι εποχές που μπορούσατε να παραπλανήσετε τους Γερμανούς και τους Ευρωπαίους πολίτες με σλόγκαν σαν αυτό, πως αν αποτύχη το Ευρώ, θα αποτύχη και η Ευρώπη» «Εμείς σας λέμε ότι αυτή η Ευρώπη την οποία εσείς, κα Μέρκελ, κ. Σαρκοζί και λοιπές πολιτικές μαριονέτες του καρτέλ, θέλετε να μας πλασάρετε σαν Ευρώπη, έχει μια δυσώδη επίγευσι…»!!
«Στον λαό της Ελλάδας, της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας που εκβιάζονται με πτώχευσι εάν δεν υποταχθούν στους όρους των επιτρόπων των καρτέλ των Βρυξελλών, φωνάζουμε το εξής: Μην υποκύψετε…»!!«Απελευθερωθείτε από τα δεσμά του Ευρώ στη χώρα σας. Επιστρέψτε στο εθνικό σας νόμισμα». «…Διατηρώντας το εθνικό σας νόμισμα έχετε τουλάχιστον μια ευκαιρία να διαφυλάξετε την ανεξαρτησία της χώρας σας και την αξιοπρέπεια του λαού σας» !!
Καταραμένα στερεότυπα! Ευρώπη δεν είναι τα Καρτέλ των Πολυεθνικών (τα «Κονσόρτσια» που λέει κι ο Καρυωτάκης), τα «Μνημόνια» οι Τράπεζες, οι Κυβερνήσεις των
Κρατών, ούτε και οι προβεβλημένοι πολιτικοί, εντολοδόχοι-ενεργούμενα των αθέατων
εξουσιαστών της Πλουτοκρατικής Ελίτ. Ευρώπη δεν είναι ούτε το Ευρώ. {Αντίθετα το
κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα με αυτήν την προδιαγραφή, αποτελεί μέσον υποταγής. Άλλος
Δούρειος Ίππος}.
Γερμανία δεν είναι η Μέρκελ ή η Ζήμενς.
Υπάρχουν –σιωπηλή πλειοψηφία- οι ευρωπαϊκοί λαοί και βέβαια
οι Ευρωπαίοι πολίτες.
Βεβαίως εξακολουθεί -και θα εξακολουθεί ποιος ξέρει μέχρι πότε;-
να βασιλεύει παντού η τρομερή αλήθεια –η εικονική πραγματικότητα σήμερα πιο
παγκοσμιοποιημένη από ποτέ- του μύθου του Πλατωνικού Σπηλαίου: Οι δεσμώτες
μισοπαράλυτοι παρακολουθούν μια ζωή να περνάν μπροστά τους οι σκιές, οι
γιγαντωμένες ή επεξεργασμένες κατάλληλα από το Σύστημα Εξουσίας του Σκότους.
Το φώς παραμένει δυσπρόσιτο, καταζητούμενο και εν πολλοίς
ανεπιθύμητο…
΄Ένα μικρό δείγμα αντίστασης σε αυτό που προβάλλεται σε εμάς
για την Γερμανία και τον γερμανικό λαό αποτελεί το παρακάτω βίντεο. Απόσπασμα από
μια πρόσφατη ομιλία του Δρος Ράθ στο Βερολίνο. Από τον λόγο του αμφιλεγόμενου Γερμανού, γιατρού και επιχειρηματία, Ματίας Ράθ, ο
οποίος είναι επικεφαλής ενός ιδιότυπου αντιεξουσιαστικού κινήματος με τον τίτλο «Κόσμος Χωρίς Ασθένειες» και με το ελκυστικό κάλεσμα «να
οικοδομήσουμε όλοι μαζί μια δημοκρατική Ευρώπη για το λαό, από τον ίδιο το λαό
- δημιουργώντας μια νέα εποχή στα συστήματα υγείας…», κρατάμε (μαζί με τις απαραίτητες αποστάσεις ασφαλείας απο τις επιστημονικές θεωρίες του και τον κατ’ αρχήν σκεπτικισμό απέναντι στο ίδρυμά του «Συμμαχία για την Υγεία) με ιδιαίτερη ευχαρίστησι τα λεγόμενά του
σχετικά με την οικονομική κρίσι στην χώρα μας και το φιλελληνικό του πνεύμα.
Για το ίδιο το βίντεο και την γνωριμία με τοκίνημα του γιατρού Ράθ, ο οποίος με αποστολικό ζήλο επιδίδεται αφ’ ενός σε μια εκστρατεία με στόχο την εξάλειψι της επιδημίας του καρκίνου, αφ’ ετέρου με περισσό θάρρος και υπέρμετρη αισιοδοξία –θα έλεγα ουτοπική- οραματίζεται
έναν νέο κόσμο, (μέσα στον οποίο τα επιστημονικά επιτεύγματα «θα είναι πλέον
προσανατολισμένα στην πραγματική πρόληψη και τελικά στην εξάλειψη των
ασθενειών. Τα ήδη διαθέσιμα, επιστημονικά τεκμηριωμένα αποτελέσματα ερευνών,
που είναι βασισμένα σε φυσικές θεραπείες, δείχνουν ξεκάθαρα πώς είναι ικανά να
μειώσουν κοινές ασθένειες της εποχής μας στο ελάχιστο, σε σχέση με την παρούσα
κατάσταση…»), ευχαριστούμε τον φίλο Ε.Μ.
Η σημερινή ανάρτησι δεν είναι η μοναδική που είναι προϊόν συνεργασίας. Προς τι όμως η ιδιαίτερη χαρά με την οποία σας την παρουσιάζουμε; Όχι τόσο το επίκαιρο και πρωτότυπο του θέματός της (Οι Απόκριες στον γερμανόφωνο κόσμο), όσο το ότι μετά από αρκετό καιρό φιλοξενούμε ξανά ένα ενδιαφέρον κείμενο από τον φίλο, ταμία στο Δ.Σ. και ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου, Παναγιώτη Ντούρα. Τον ευχαριστούμε και ευχόμαστε Χρόνια Πολλάσε όλους τους φίλους του Συλλόγου και εσάς τους επισκέπτες του Ιστολογίου, και Καλή Σαρακοστή!
Οι Απόκριες , η πέμπτη εποχή του χρόνου Άνοιξη, Καλοκαίρι, Φθινόπωρο, Χειμώνας και ... σωστά: η "πέμπτη εποχή" ονομάζεται Καρναβάλι! Με αυτή τη λέξη-κλειδί, οι περισσότεροι άνθρωποι σκέφτονται αμέσως όμορφες βενετσιάνικες μάσκες ή το Ρίο ντε Τζανέιρο και πολύχρωμες ομάδες της σάμπα. Πιθανώς και εσείς, σωστά;
Ξέρατε ότι αυτή «η τρελή περίοδος» γιορτάζεται στη Γερμανία, την Αυστρία και την Ελβετία; Το καρναβάλι, επίσης γνωστό ως Καθαρά Δευτέρα ή Απόκριες, έχει ακόμα και σε εμάς μια πολύ μακρά παράδοση. Μια σύντομη ματιά πίσω στο Μεσαίωνα αποδεικνύει ότι: Η λατινική Carne vale σημαίνει " αντίο στο κρέας ". Με αυτή την λέξη εννοούμε τις εβδομάδες ανάμεσα στα Θεοφάνια (6 Ιανουαρίου) και την περίοδο νηστείας του Πάσχα: Μετά το καρναβάλι αρχίζει στην καθολική Θρησκεία, η 40 ημερών νηστεία. Οι Καθολικοί Χριστιανοί δεν πρέπει να τρώνε κρέας κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου και κάποια άλλα τρόφιμα. Είναι να απορεί κανείς, ότι οι άνθρωποι πριν από αυτή την περίοδο θέλουν κάτι απολαυστικό να τρων και να πίνουν;
Το «Καρναβάλι», [ή καλύτερα "Αποκριά", (Fastnacht)], η "Nacht vor dem Fasten", (η νύχτα πριν από τη νηστεία) διαρκεί έξι ημέρες: από την "παράλογη Πέμπτη" μέχρι «την τελευταία Τρίτη της Αποκριάς». Σε αυτή την ύψιστη στιγμή του καρναβαλιού, υπάρχει πολύ καλό φαγητό, κρασί, μπύρα και τα οινοπνευματώδη ποτά. Μουσικοί παίζουν, γίνονται αστεία και υπάρχει χορός. Οι άνθρωποι ντύνονται με ευφάνταστες μάσκες και κοστούμια. Έτσι, μπορούν να πουν κατά τη διάρκεια της τρελής περιόδου την γνώμη τους στον καθένα, πράγμα που σε διαφορετική περίοδο δεν θα τολμούσαν να πουν σε κανέναν. Σε κάθε περιοχή έχουν δημιουργηθεί, και μάλιστα κατά τόπους, κατά την διάρκεια των αιώνων έθιμα καρναβαλιού και τοπικές μάσκες. Για την Εκκλησία στο θορυβώδες καρναβάλι αντικατοπτρίζεται ο μανιώδης και ανάποδος κόσμος του διαβόλου. Ετσι σε αντίθεση με αυτόν τον κόσμο η ήσυχη Σαρακοστή και το Πάσχα κερδίζουν σε σεβασμό και σημασία.
Από τον 19ο Αιώνα στην γερμανόφωνη Ευρώπη χάνεται ολοένα και περισσότερο η πίστη. Μετά την νηστεία του Πάσχα εξαφανίζεται και η θρησκευτική σημασία του καρναβαλιού. Έτσι σήμερα, ντύνονται και μεταμφιέζονται πολλοί άνθρωποι ευχάριστα. Θέλουν να περάσουν μερικές ημέρες ή εβδομάδες και να ξεχάσουν την καθημερινή ζωή τους και να μπουν σε έναν διαφορετικό ρόλο. Θέλουν να διασκεδάσουν και να γιορτάσουν. Πολλοί χρησιμοποιούν την χαλαρή και ελεύθερη ατμόσφαιρα στους μεγάλους και μικρούς εορτασμούς για ερωτικές περιπέτειες. Η «πέμπτη εποχή» Η «πέμπτη εποχή» ξεκινά στις ...11.11. στις 11 η ώρα και 11 λεπτά. Σε πολλά μέρη υπάρχουν λέσχες καρναβαλιού για να επιλέξουν από τις τάξεις τους έναν Πρίγκιπα και μια Πριγκίπισσα καρναβαλιού . Το βασιλικό ζευγάρι «κυριαρχεί» κατά τη διάρκεια του Καρναβαλιού στον " γελαστό λαό ".
Η περίοδος των «μπαλ μασκέ» και οι γιορτές καρναβαλιού ξεκινούν μετά την Πρωτοχρονιά και φτάνουν στο αποκορύφωμά τους μεταξύ των ημερών "Παράλογη Πέμπτη " και "Τελευταία Τρίτη της Αποκριάς". Σε πολλές πόλεις υπάρχουν καρναβαλικές παρελάσεις . Οι μεγαλύτερες γίνονται στην Κολωνία, το Ντίσελντορφ και Μάιντς την "Καθαρά Δευτέρα", την προτελευταία ημέρα της Αποκριάς. Την Τρίτη,[ΣΣ: Δηλ. αμέσως μετά την δική μας Καθαρά Δευτέρα] γιορτάζεται για άλλη μια φορά πολύ άγρια, μέχρι λίγο πριν τα μεσάνυχτα, με την «καθαρή δουλειά», ο τελευταίος χορός, το καρναβάλι έχει τελειώσει. Την επόμενη μέρα, την «Τετάρτη της Τέφρας» πασπάλιζαν , ως ένδειξη μεταμέλειας με στάχτες πρωί το κεφάλι τους και μετά άρχιζε η νηστεία. Σήμερα παίρνουμε ένα δισκίο για τον πονοκέφαλο και στη συνέχεια πηγαίνουμε στη δουλειά. Η «άγριες» ημέρες πλησιάζουν στο τέλος τους και η καθημερινή ζωή αρχίζει ξανά. Έως τις …11.11. στις 11 η ώρα και 11 λεπτά!!!
Ενδιαφέρουσες υποσημειώσεις: • Στην περιοχή της αλεμάνικης γλώσσας (νοτιοδυτική Γερμανία, γερμανόφωνη Ελβετία, δυτική Αυστρία) το Καρναβάλι (Karneval) καλείται "Fasenacht» ή "Fasnet". Στην βαυαρικό-αυστριακή περιοχή ονομάζεται Fasching (Καρναβάλι). • Την λεγόμενη «Τρελή Πέμπτη, "närrischen Donnerstag" (γνωστή και ως "unsinniger Donnerstag" «Παράλογη Πέμπτη") αναλαμβάνουν την εξουσία οι γυναίκες. Σε ορισμένα μέρη, μπορούν να κόψουν ακόμα και τις γραβάτες των ανδρών. • Η "Rosenmontag", ονομασία για την Καθαρά Δευτέρα, δεν έχει καμία σχέση με τα λουλούδια. To rosen προέρχεται από το rasen =τρέχω γρήγορα και άγρια. • Γιατί το καρναβάλι αρχίζει στις 11.11 στις 11 η ώρα και 11 λεπτά; Το έντεκα ήταν από τον Μεσαίωνα, ένα «ανόητο» νούμερο. Είναι κατά ένα μεγαλύτερο από το δέκα («δέκα εντολές») και μικρότερο από ένα από τον αριθμό των μαθητών του Ιησού.
Από χθές κυκλοφορεί στα ελληνικά και διεθνή ΜΜΕ η σημαντική είδησι πως η Γερμανία με απόφασι της κυβέρνησής της εγκαταλείπει την χρήσι πυρηνικής ενέργειαςγια παραγωγή φθηνού ηλεκτρικού ρεύματος. Και μπορεί η επίσημη ανακοίνωσι του γερμανικού κράτους να μιλάει για σταδιακό κλείσιμο των 17 πυρηνικών σταθμών μέχρι το έτος 2022, (βλέπετε η Merkel είχε καταφέρη πέρυσι να αποσπάση από την Γερμανική Βουλή έγκρισι για μέγιστη δωδεκαετή παράτασι στην λειτουργία των νεώτερων αντιδραστήρων – παρά την αντίδρασι της γερμανικής κοινής γνώμης), αλλά πάντως η απόφασι είναι «μή αναστρέψιμη» και συνιστά ένα ΟΧΙ ΠΙΑ στην χρήσι της ατομικής ενέργειας.
Δεν μπορεί, λοιπόν, κανείς παρά να χαιρετίση την είδησι πως μια από τις μεγαλύτερες βιομηχανικές δυνάμεις του πλανήτη εγκαταλείπει την πυρηνική ενέργεια, αλλά το γεγονός πως η Γερμανία γίνεται η πρώτη από τις μεγάλες χώρες που θα γυρίση τη πλάτη της στα πυρηνικά δεν είναι καθόλου τυχαίο. Αγωνιστικές πρωτοβουλίες (υπέρ της ειρήνης ή του περιβάλλοντος) και αντιπυρηνικές κινητοποιήσεις με μεγάλη λαϊκή συμμετοχή (λ.χ. οι παραδοσιακές ετήσιες ειρηνιστικές "Πορείες του Πάσχα" –αλλά και άλλες ευκαιριακές, όπως η κινητοποίησι-ρεκόρ της 26ης Μαρτίου εφέτος λόγω του δυστυχήματος στην Φουκουζίμα), πραγματοποιούντο στην Γερμανία εδώ και μισό αιώνα! Από την εποχή της πάλαι ποτέ Δυτικής και Ανατολικής Γερμανίας και ειδικά την εποχή του «Ψυχρού Πολέμου». Αλλά εμείς διαλέξαμε ως χαρακτηριστικό παράδειγμα της διευρυμένης αντιπυρηνικής συνειδητοποίησης των Γερμανών πολιτών, ένα γνωστό κι αγαπημένο μας μουσικό κομμάτι. Το κομμάτι αυτό μπορεί να ανήκει σε ένα σχετικά περιορισμένης απήχησης μουσικό είδος (ηλεκτρονικής μουσικής), αλλά το γερμανικό συγκρότημα των Kraftwerk καί με τους απλοϊκούς, αλλά αγωνιστικούς στίχους αυτής της ήδη τριακονταετούς σύνθεσης, επιβεβαιώνει την εν γένει πρωτοπορία και την σημαντικότητά του. Το κομμάτι αυτό στην πρώτη του έκδοσι (καρπός συνεργασίας των Γερμανών μουσικών Ralf Hütter , Florian Schneider και του καλλιτέχνη Emil Schult) όχι μόνο ενσωματώνει κάποιες πρωτοποριακές τότε καθαρά μουσικές τεχνικές, αλλά έχει και την πρωτοτυπία να συνοδεύεται με ηχητικά σήματα του κώδικα Μόρςπου αναμεταδίδουν τον τίτλο του κομματιού με την ένδειξι ΣΟΣ! Επιπλέον αν και ήταν δεύτερο κατά σειράν στην πρώτη πλευρά, έχει τόση βαρύτητα που δίνει τον τίτλο σε ολόκληρο το άλμπουμ του συγκροτήματος.
Αυτό το κομμάτι του 1975, οι Kraftwerk μετά τα πυρηνικά «ατυχήματα» του Χάρισμπουργκ 1979 και πάνω απ’ όλα του Τσέρνομπιλ ( ή Τσερνομπίλ / Černobyl') 1986, το συμπεριέλαβαν (μαζί και με το του Σέλλαφηλντ που είχε «αμαρτήση» δίς, το 1957 και το 1973) με ενσωμάτωσι των τριών αυτών ονομάτων Tschernobyl / Chernobyl, Harrisburgh, Sellafield του πυρηνικού τρόμου (πλάι σ’ αυτό της Χιροσίμα) στους πρωτότυπους στίχους του κομματιού στο άλμπουμ που έβγαλαν ψηφιακά το 1991 με τον τίτλο MIX, ενώ το έκαναν και σημαία στις ζωντανές τους συναυλίες. Απο αυτήν, την δεύτερη "version" του τραγουδιού, είναι το παρακάτω βίντεο που βρήκαμε στο "You Tube".
R A D I O A C T I V I T Y R A D I O A C T I V I T Y Tschernobyl, Harrisburgh, Sellafield, Hiroshima Tschernobyl, Harrisburgh, Sellafield, Hiroshima
Stop radioactivity Is in the air for you and me Stop radioactivity Discovered by Madame Curie
Chain reaction and mutation, contaminated population Stop radioactivity Is in the air for you and me ... --- ... --- ... --- ... --- ... --- ... --- ... --- ... --- ... ---
Η ΠΟΛΗ ΞΕΝΙΣΤΗΣ ΤΗΣ ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΗΣ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑΣ 2008 ΓΕΩΓΡΑΦΙΚΗ ΘΕΣΗ – ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ [Από την πρώτη ημέρα που ξεκίνησαν οι εφετινοί Ολυμπιακοί Αγώνες σκακιού στην Δρέσδη, σχεδιάζαμε να αφιερώσουμε λίγα λόγια για την (πρώην ανατολικογερμανική) αυτήν πόλι που θα φιλοξενούσε την μέγιστη αυτή σκακιστική διοργάνωσι. Με ιδιαίτερη λοιπόν χαρά και ικανοποίησι δημοσιεύουμε την παρακάτω συνεργασία από τον φίλο και μέλος του ΔΣ του Συλλόγου μας, Παναγιώτη Ντούρα, η οποία ελπίζουμε να ανταποκρίνεται στο ενδιαφέρον των επισκεπτών (σκακιστών και μή) του Ιστολογίου μας.] Η Δρέσδη, πρωτεύουσα του κρατιδίου της Σαξωνίας, με περίπου 700.000 χιλιάδες πληθυσμό, βρίσκεται στο Ν. τμήμα της τέως Ανατολικής Γερμανίας. Την διασχίζει ο γνωστός ποταμός Έλβας, που αποτελεί έναν από τους πιο σημαντικούς υδάτινους δρόμους στην Β. Κεντρική Ευρώπη. Η κοιλάδα του Έλβα ήταν ανέκαθεν πλούσια σε χλωρίδα και πανίδα, και ανα τους αιώνες τόπος κατοικίας έμπορων και κυνηγών. Η ετυμολογία της λέξεως προέρχεται από το ιδρυθέν χωριό Drezdany, στο οποίο εγκαταστάθηκαν αρχικά οι Γερμανοί, τον 6ο αιώνα, και ακολούθησαν οι Σλάβοι της Βοημίας. Η κοιλάδα της Δρέσδης με την αρμονική συνύπαρξη του φυσικού περιβάλλοντος και της αρχιτεκτονικής της περιοχής, αποτελεί παγκόσμια κληρονομιά της Ουνέσκο (UNESCO ). Η ποιότητα της περιοχής περιγράφεται περίτεχνα και σε μία επιστολή του γνωστού Γερμανού ποιητή Heinrich von Kleist (1711) στην αδελφή του. «Έβλεπα απ’ τις όχθες να απλώνεται στα πόδια μου η όμορφη κοιλάδα του Έλβα, σαν ένας πίνακας του Claude Lorrain – μου φαινόταν σαν ένα τοπίο κεντημένο σε χαλί, πράσινοι διάδρομοι, χωριά, σαν πλατύ ρεύμα που αλλάζει γρήγορα κατεύθυνση να φιλήσει την Δρέσδη, και την φίλησε, και γρήγορα φεύγει – και το τεράστιο στεφάνι των βουνών που περιβάλλει σαν κέντημα το χαλί, και ο καταγάλανος ουρανός πλαγιασμένος πάνω απ’ το τοπίο». Με την ίδρυση του ελεύθερου κράτους της Σαξωνίας, το 1920, έγιναν σημαντικά κτιριακά και ιστορικά επιτεύγματα που σημάδεψαν την πολιτιστική ταυτότητα της πόλης. Με την ανάληψη της εξουσίας από τους εθνικοσοσιαλιστές το 1933, επήλθε ένα τέλος στην πολιτισμική ανάπτυξη. Ιδιαίτερη καταπίεση και βία έζησε η εβραϊκή κοινότητα της πόλης. Ο Volker Klempe έχει καταγράψει στα ημερολόγιά του τις καταστροφές που έγιναν σ’ αυτήν την περιοχή. Η ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΔΡΕΣΔΗΣ ΚΑΙ Η ΑΝΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΗΣ Η πεποίθηση των συμμάχων πως παρόλο τον βομβαρδισμό των μεγάλων πόλεων της Γερμανίας η διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς της Δρέσδης θα παρέμενε ανέπαφη, ήταν δεδομένη. Την νύκτα όμως της Αποκριάς (13 προς 15 Φεβρουαρίου) του 1945, πέντε αεροπορικές επιθέσεις κατέστρεψαν το κέντρο και τα περίχωρα της πόλης.Για πέντε μέρες καίγονταν η περιοχή και 250.000 κάτοικοι πέθαναν. Το ανεκτίμητο πολιτισμικό-ιστορικό κέντρο της Δρέσδης θάφτηκε κάτω από 12.000.000 τόνους ερειπίων. Φημισμένα κτίρια, όπως η Όπερα Semper, το Zwinger, το κάστρο και το παλάτι Taschenberg κάηκαν ολοσχερώς. Το πρωί της 15ης Φεβρουαρίου έπεσε και ο καμένος τρούλος της Frauenkirche. Με πολύ κόπο οι κάτοικοι προσπάθησαν να αναζωογονήσουν την ολοκληρωτικά καμένη περιοχή. Στις 8 Μαΐου του 1945 κατέλαβε ο Ρωσικός στρατός την πόλη. Τα πρώτα χρόνια μετά τον Πόλεμο χιλιάδες εθελοντές καθάρισαν τα ερείπια από την ισοπεδωμένη πρωτεύουσα. Άρχισε η ανοικοδόμηση των χαρακτηριστικότερων κτιρίων στο ιστορικό κέντρο. Εκ θεμελίων πραγματοποιήθηκε η επανακατασκευή επιλεγμένων μνημείων, το 1964 ολοκληρώθηκε η ανακατασκευή του Zwinger, το 1985 ξαναφτιάχτηκε η Όπερα Semper και μόλις το 2005 ο ναός Frauenkirche. ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΜΝΗΜΕΙΑ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ 1.Ο Ναός Frauenkirche Θεωρείται ένα από τα πιο σημαντικά μνημεία ευρωπαϊκής αρχιτεκτονικής. Κτίστηκε από το 1743 μέχρι το 1776 από τον αρχιτέκτονα Georg Bahr . Καταστράφηκε τελείως το 1945 και για 50 χρόνια τα απομεινάρια του κατεστραμμένου ναού χαρακτήριζαν το κέντρο της πόλης. Είναι μπαροκικού ρυθμού προτεσταντικός ναός και στο εσωτερικό του έπαιξε εκκλησιαστικό όργανο ο μέγας J. S. Bach. Για την ανακατασευή του ναού τον Οκτώβριο του 2005 χρησιμοποιήθηκαν τα υπάρχοντα αξιοποιήσιμα ερείπια. Σήμερα αποτελεί αντιπολεμικό σύμβολο διεθνούς συμφιλίωσης, τόπο πίστεως, ελπίδας και συνάντησης, και με την υποστήριξη χορηγών απ’ όλο τον κόσμο η «Πέτρινη Καμπάνα» στον τρούλο της εκκλησίας, έδωσε την θέση της σε ένα αριστούργημα του ευρωπαϊκού μπαρόκ. 2. Η Συναγωγή των Εβραίων Χτίστηκε υπο τις οδηγίες του γνωστού αρχιτέκτονα Georg Semper από το 1830 μέχρι το 1840. Η κατασκευή της συναγωγής ήταν αίτημα της εβραϊκής κοινότητας της πόλης για πάνω από 50 χρόνια. Καταστράφηκε το 1938 από τους Ναζί και 60 χρόνια αργότερα, στις 9.11.98 ξεκίνησε με χορηγία η ανοικοδόμησή της. Εγκαινιάστηκε τον Νοέμβριο του 2001 και αποτελεί μνημείο και σύμβολο. 3. Το Zwinger (Τσβίνγκερ) Το σύμβολο της πόλης, είναι παλάτι ρυθμού μπαρόκ και το όνομά του σημαίνει «ανάμεσα στα δύο τείχη - το εσωτερικό και το εξωτερικό». Αυτή ήταν η αρχική θέση του παλατιού. Στις εγκαταστάσεις του ανήκουν η μεγάλη εσωτερική αυλή, οι τοξοειδείς γαλαρίες και τα διάφορα περίπτερα. Κτίστηκε από το 1710 έως το 1728 κατόπιν εντολής του Δούκα Φρειδερίκου του Α΄. Ύστερα από τις καταστροφές του, τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, και την μετέπειτα ανοικοδόμησή του, φυλάσσονται εκεί σήμερα συλλογές πορσελάνης και φιλοξενούνται το Μουσείο ζώων και το «μαθηματικο-φυσικό σαλόνι». 4. Η Όπερα Semper (Ζέμπερ) Είναι κτίριο αναγεννησιακού ρυθμού, κτισμένο μεταξύ 1871-1878, από τον Manfred Semper. Η λεπτεπίλεπτη αρχιτεκτονική και η ιδιαίτερη ακουστική έκαναν την Όπερα κορυφαία τον 19ο αιώνα και σήμερα θεωρείται μια από τις πιο σημαντικές όπερες του κόσμου. Και για το τέλος …… Η περιοχή φημίζεται για τα παραδοσιακά γλυκά της, όπως π.χ. το Dresdner Stollen(χριστουγεννιάτικο Χριστόψωμο), & για τα ξύλινα στολίδια του χριστουγεννιάτικου δέντρου που προέρχονται από τα δάση της περιοχής. Το οροπέδιο τέλος Elbsandstein θεωρείται ένας τουριστικός προορισμός για Γερμανούς και ξένους τουρίστες, λάτρεις των πεζοποριών, του χειμερινού σκι και της φύσης.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ :
Το παρόν ιστολόγιο αποτελεί μίαν ακόμη υλοποίηση του Καταστατικού τού Συλλόγου μας .
Ως διαδικτυακό ημερολόγιο – σημειωματάριο, ως γνωστόν, το ιστολόγιο αποτελεί γενικά χρησιμότατο μέσον επικοινωνίας . Εμείς επιπλέον εκτιμούμε πως και αυτό –εκτός της ιστοσελίδας- συνδυάζεται αποτελεσματικά με το παραδοσιακά προτιμώμενο ( και πράγματι μέχρι στιγμής αναγνωρισιμότερο και προσιτότερο) αυτών Έντυπο μέσον υπό την μορφή Περιοδικού.
Το Ιστολόγιο το βλέπουμε και ως ιστομπλοκάκι όπου αντανακλάται, δημοσιοποιείται ή και σχολιάζεται η δραστηριοποίηση του Συλλόγου, αλλά το οραματιζόμαστε και ως βήμα έκφρασης των μελών και φίλων τού Συλλόγου και των ενδιαφερόντων τους.
ΝΕΟΣ ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ =
Ιστολόγιο που διευθύνεται απο έναν ελεύθερο Έλληνα -κομματικά ανέντακτο, φυσικά - και αντιεξουσιαστή, λάτρη τού Ελληνικού Πολιτισμού νοούμενου στην διαχρονία και στην Οικουμενικότητά του. Αφιερωμένου θαυμαστή τού ήρωα Παλαμήδη, του αγίου Γρηγορίου τού Θεολόγου και του Ιωάννη Καποδίστρια. Το «μπλόγκ» είναι ελεύθερο βήμα για όλα τα μέλη και τους φίλους τού Πολιτιστικού-Αθλητικού Συλλόγου της Χαλκίδας «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ».
(κλπ βλ allblogs.gr)