Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζωγραφική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ζωγραφική. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Παρασκευή 19 Μαΐου 2023

19 ΜΑΪΟΥ: Ένα γκράφιτι για την Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου. (του Φίκου). Un graffiti di Ant. Fikos (come ommagio ai 101 anni della Memoria del Genocidio dei Greci del Ponto).

 Η μέτρησι του χρόνου για τις μάζες είναι κάτι ευθύγραμμο και κι ας μετριέται με μάλλον στρογγυλά ρολόγια. Αλλά για τις ιστορικές εκκρεμότητες συχνά ισχύει και μια μέτρησι ανύποπτα στρεβλή κι αντίστροφη...

1922 - 2023 =  101 ...

Αντώνιος ΦΙΚΟΣ :   "Μνήμη - Γενοκτονία"


Παρασκευή 19 Οκτωβρίου 2018

“Ο Marcel Duchamp  και το σκάκι” (Αφιέρωμα για τα 50 χρόνια από το θάνατό του: γράφει η Σοφία Νικολάου). “Marcel Duchamp e gli scacchi” (Omaggio x i cinquant' anni dalla sua morte; collaborazione di Sofia Nicolau)


Μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ανάρτησι φιλοξενούμε σήμερα, με θέμα τον Γάλλο ζωγράφο, θεωρητικό και καλλιτέχνη ντανταϊστή Μαρσέλ Ντυσάν (Marcel Duchamp), ως ένθερμο φίλο του σκακιού. Ο Ντυσάν είναι γνωστός καί ως σκακιστής (αν και όχι πρώτης γραμμής, όπως μπορεί να δούμε προσεχώς -- πάντως τόσο, όσο να λάβη μέρος με την εθνική Γαλλίας σε 3 Ολυμπιάδες)· ως εκ τούτου, αυτή είναι η πλευρά που μας ενδιαφέρει και αυτό είναι που διάλεξε να μας παρουσιάση η αθλήτρια του συλλόγου μας και συνεργάτιδά μας, κα Σοφία Νικολάου.
Την ευχαριστούμε για την νέα συνεργασία!
.........................................................................................

 
“Ο Marcel Duchamp  και το σκάκι” 
(Αφιέρωμα για τα 50 χρόνια από το θάνατό του)

 [O Μαρσέλ Ντουσάμπ (Marcel Duchamp, 28 Ιουλίου 1887 - 2 Οκτωβρίου 1968), ήταν Γάλλος καλλιτέχνης και θεωρητικός, που επηρέασε σημαντικά την μεταπολεμική τέχνη στην Ευρώπη και την Αμερική.]
Γεννημένος στις 28 Ιουλίου 1887, στο Μπλενβίλ-Κρεβόν της Νορμανδίας, ο Μαρσέλ Ντυσάν όχι μόνο μεγάλωσε σε καλλιτεχνική οικογένεια (και τα τρία αδέλφια του ήταν καλλιτέχνες) αλλά πολύ γρήγορα άρχισε να διαπρέπει και ο ίδιος με τη ζωγραφική του και να κερδίζει βραβεία και διακρίσεις. Συμμετείχε σε πολλές εκθέσεις, όπως το Σαλόνι των Απορριφθέντων του 1908, με αποκορύφωμα, φυσικά, το Armory Show του 1913. 
Το 1923, ο Marcel Duchamp δηλώνει πως εγκαταλείπει την τέχνη και πως πρόκειται να αφοσιωθεί στο σκάκι.
«Το σκάκι είναι πιο αγνό από την τέχνη, όσον αφορά στην κοινωνική του θέση», ισχυρίζεται. Και, έχοντας αναστατώσει τον χώρο της τέχνης, έχοντάς τον αλλάξει για πάντα, ρίχνεται με τα μούτρα στο αγαπημένο του παιχνίδι. Γίνεται δεινός σκακιστής, γράφει άρθρα γι’ αυτό, κερδίζει πρωταθλήματα, εκπροσωπεί νικηφόρα τη Γαλλία σε Σκακιστικές Ολυμπιάδες. 
Ακόμα κι όταν, μετά το 1960, το ενδιαφέρον του κοινού για την πρωτοπόρα τέχνη του αναζωπυρώνεται, εκείνος παραμένει πιστός στο σκάκι.
«Το μόνο ναρκωτικό με το οποίο είχε αποκτήσει εξάρτηση», έλεγαν ο φίλοι του. 
Για χάρη του, χωρίζει την πρώτη του σύζυγο, τη Lydie Fischer Sarazin-Levassor, με την οποία παντρεύτηκε τον Ιούνιο του 1927.
 
Εκτός από τις πολλές φωτογραφίες του να παίζει σκάκι, δύο ζωγραφικά του έργα είναι πολύ χαρακτηριστικά:
Το πρώτο, με τον τίτλο A Game of Chess (Παιχνίδι σκακιού), μεταϊμπρεσιονιστικό στην τεχνική του, φιλοτεχνήθηκε το 1910 και σήμερα βρίσκεται στο Philadelphia Museum of Art.
Το δεύτερο, του 1911, με τίτλο Portrait of Chess Players  (Πορτραίτο σκακιστών), βρίσκεται στη Φιλαδέλφεια, στη συλλογή Luise and Walter Annenberg (Philadelphia Museum of Art).

Άλλα έργα του που ξεχώρισαν:



[Το 1913 επισκέφτηκε τη Νέα Υόρκη, όπου το έργο του υπό τον τίτλο Nude Descending a Staircase (Γυμνό που κατεβαίνει τη σκάλα) δημιούργησε σκάνδαλο όταν εκτέθηκε σε δημόσια έκθεση (βρίσκεται και αυτό στο Philadelphia Museum of Art)].








 Θεωρήθηκε "ένας από τους πραγματικά ελεύθερους ανθρώπους αυτής της εποχής", ο οποίος "μαζί με τον Καντίνσκι και τον Μοντριάν ετοίμασε το δρόμο για το μέλλον". Η μη παραστατική τέχνη και ο φουτουρισμός διαμόρφωσαν την προσωπική του πορεία. Ο Ντυσάν ήταν από τους πρώτους που υποστήριξαν με πάθος πως το έργο τέχνης δεν στοχεύει μόνο στην ευαισθητοποίηση της όρασης και της νόησης.

Μετά τον Α΄ Παγκόσμιο πόλεμο ξαναγύρισε στο Παρίσι όπου συνεργάστηκε με τους ντανταϊστές και λίγο αργότερα με την ομάδα των υπερρεαλιστών. Σε αυτή παρέμεινε μέχρι το 1925. Για τους υπερρεαλιστές αποτελεί την κεντρικότερη φυσιογνωμία της σύγχρονης τέχνης. Όταν πρόσθεσε στη Μόνα Λίζα μουστάκι και μούσι δημιούργησε σκάνδαλο στο χώρο της τέχνης.
Από την επαφή μου με καλλιτέχνες και σκακιστές, διαπίστωσα ότι όλοι οι καλλιτέχνες δεν είναι σκακιστές, όμως όλοι οι σκακιστές είναι καλλιτέχνες”   (Marcel Duchamp, 1952).

Έχοντας πλέον ως δεδομένη τη θέση του Μαρσέλ Ντυσάν, πρωτοπόρου καλλιτέχνη και δεινού σκακιστή, στην ιστορία του πολιτισμού, η επιγραφή στον τάφο του είναι μάλλον ό,τι θα περίμενε κανείς: 
«Αλλωστε, αυτοί που πεθαίνουν είναι οι άλλοι».

18/10/ 2018
Νικολάου Σοφία
 

Δευτέρα 2 Απριλίου 2012

Ομιλία από το «ΚΟΙΝΟΝ ΕΥΒΟΕΩΝ» σήμερα στην Χαλκίδα (Δελτίο Τύπου)

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΚΟΙΝΟΝ ΕΥΒΟΕΩΝ»
ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΑ 02 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2012, ΩΡΑ 19:30
ΟΜΙΛΙΑ ΜΕ ΘΕΜΑ:
«ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ ΑΡΧΑΙΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΠΡΟΤΟΜΕΣ ΤΟΥΣ»
Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ Δ.Ο.Α.Π.ΠΕ.Χ.
ΑΒΑΝΤΩΝ 50 .
ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΗ ΟΜΙΛΗΤΡΙΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ Η ΖΩΓΡΑΦΟΣ κ ΕΥΗ ΣΑΡΑΝΤΕΑ


Η ζωγράφος κ Εύη Σαραντέα διερευνώντας τις προτομές αρχαίων Ελλήνων με ρεαλιστικά χαρακτηριστικά, αποφάσισε να αναπαραστήσει τα πρόσωπα, δημιουργώντας τα πορτρέτα τους.
Οι αποδιδόμενες μορφές οδηγούν ασυναίσθητα σε συγκρίσεις με τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά συγχρόνων Ελλήνων. Οι όψεις των Αρχαίων θυμίζουν φίλους γνωστούς και ανθρώπους που συναντάμε σήμερα στους ελληνικούς δρόμους. Μορφολογικές έρευνες ανθρωπολόγων κατά το παρελθόν, όπως και σύγχρονοι γενετιστές επιβεβαιώνουν άλλωστε την προέλευσή μας.
Συγκλονιστικά βιογραφικά συνοδεύουν τις όψεις, που αποδίδονται σε αρχαίες προσωπικότητες . Η δυναμική τους και κυρίως οι συνθήκες δημιουργίας της μεγαλοσύνης του αρχαίου πολιτισμού μας μπορούν να μας καθοδηγούν στην αντιμετώπιση των συγχρόνων τραγικών αδιεξόδων.

Η κ. Εύη Σαραντέα σπούδασε Ζωγραφική στο Εργαστήρι Τέχνης Χαλκίδας και Φαρμακευτική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Έργα της έχουν παρουσιαστεί σε 12 ατομικές και πολλές ομαδικές εκθέσεις.
Έχει επιμεληθεί το υλικό για το Μουσείο Προϊστορίας που σχεδιαζόταν να στεγαστεί στην Νέα Αρτάκη, σε συνεργασία με παράγοντες του Υπουργείου Πολιτισμού και ειδικούς επιστήμονες. Έχει ζωγραφίσει αναπαραστάσεις ανθρώπων και ανθρωπιδών για το μουσείο αυτό. Επίσης, στο Μουσείο Απολιθωμάτων Μυτιλήνης παρουσιάζεται εικόνα αναπαράστασης του μοναδικού, παγκοσμίως, ελληνικού ευρήματος, του Ουρανοπιθήκου του Μακεδονικού.
Είναι συνεργάτης του Θεάτρου «Αεικίνητον» Χαλκίδας (σκηνικά, κοστούμια).
Έχει διδάξει Ιστορία Τέχνης στη Σχολή Ραχούτη – Γκίκα Χαλκίδας.
Σχεδιάστρια, ερευνήτρια και συλλέκτρια λίθινων προϊστορικών εργαλείων.
Έχει ανακαλύψει εργαστήρια κατασκευής παλαιολιθικών εργαλείων στη Ν. Αρτάκη και στη Μακρυκάπα Ευβοίας
Δημιούργησε βοτανολόγιο με 320 αποξηραμένα είδη φυτών από το ορεινό συγκρότημα της Δίρφης - Ξηροβουνίου (1998).
Της έχουν απονεμηθεί μετάλλια από την Ευβοϊκή Αρχαιόφιλο Εταιρεία (1992) και την Εταιρεία Ευβοϊκών Σπουδών (2004).
Η τελευταία της εργασία αφορά σε αναπαραστάσεις αρχαίων Ελλήνων από προτομές τους.

Παρασκευή 4 Μαρτίου 2011

Σκάκι και σύγχρονη τέχνη: Μια σκακιέρα σε πίνακα του R. Paresce.Scacchi e Arte Contemporanea: Una citazione (scacchiera) in una tela di Renato Paresce

Δεν ξέρω τί μ’ έπιασε τις προάλλες και χάζευα διαδικτυακά στις δημοπρασίες του οίκου Κρίστις (Christie's) – οι συλλεκτικές μανίες μου δεν φτάνουν δα και τόσο ψηλά!

Ανάμεσα πάντως από τα διάφορα εκθέματα στο εικονικά διαμορφωμένο κεφάλαιο «Μεταπολεμική και σύγχρονη Τέχνη» των έργων ζωγραφικής, πέτυχα αυτόν τον πίνακα με την σαφή αναφορά στο σκάκι (μέσα από την μαυρόασπρη κανονική σκακιέρα στην αριστερή πλευρά της σύνθεσης).

Το έργο υπογράφεται από τον Ελβετο-Ιταλό ζωγράφο και συγγραφέα Ρενάτο Παρέσε (Renato/ René Paresce, 1886-1937) και τιτλοφορείται «Νεκρή φύση» (Natura morta).

Η περιγραφή του φημισμένου οίκου έχει και τα εξής χρήσιμα στοιχεία για τον πίνακα:
Λάδι σε ύφασμα
61 x 41 εκ.
Τελειωμένο το 1922
Έργο καταγεγραμμένο στο αρχείο Paresce με το νούμερο 13/22

Και το σημείωμα παρουσίασης του έργου στην δημοπρασία:

«Ο René Paresce ζωγράφισε αυτόν τον μουσαμά κατά την διαμονή του στο Παρίσι, όταν ακόμα δεν είχε προσχωρήση στο γκρούπ των «Ιταλών των Παρισίων» και συμμετέχει στην ατμόσφαιρα του εκλεκτισμού της “Ecole de Paris”.
Οι διαστάσεις του πίνακα και το θέμα της σύνθεσης – μια νεκρή φύσι μετακυβιστική – είναι τυπικά χαρακτηριστικά του στυλ του Paresce στις αρχές της δεκαετίας του ’20, όταν ο καλλιτέχνης δημιουργεί μια σειρά ζωγραφικών έργων αυτού του είδους που αντανακλούν πλήρως το γούστο και την αγορά της εποχής. Ο πίνακας –με την παραπομπή της σκακιέρας, με τα επάλληλα επίπεδα και την τοποθέτησι-πόζα του παράθυρου με την κουρτίνα – βρίσκει απ’ ευθείας αντιστοιχία με τις νεκρές φύσεις που η Lux Guyer, η ελβετίδα αρχιτέκτων και φίλη του Paresce, είχε αγοράση για την συλλογή της, κατά την διάρκεια των εκθέσεων του Paresce στο Παρίσι.»
(Rachele Ferrario)

Ίσως ενδιαφέρει και η τιμή πώλησης του έργου στην δημοπρασία:
Με αρχική εκτίμησι €18,000 - €25,000, ο πίνακας έπιασε το ποσό των €43,640!!

Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου 2009

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΟΥΛΟΥΡΑ. Συνεργασ. Αλ. Τζανέτου. Γ΄ Μέρος: Το ζεύγος Γαρμπή - Σχοινάς (φωτογραφίες). Esposizione di pittura a Calcide ; 3a Parte

Esposizione di pittura a Calcide ; 3a Parte: 2 artisti popolari, Keti Garbi – Dionigi Schinas

Για την έκθεσι έργων ζωγραφικής του Γρηγόρη Κουλούρα στην Χαλκίδα, έχουμε ξαναγράψη.
Μεταξύ των πιο επώνυμων επισκεπτών της έκθεσης «Στην εποχή της ταχύτητας», ο φακός του Αλέκου Τζανέτου «συνέλαβε» την Καίτη Γαρμπή και τον Διονύση Σχοινά!
Στις παρακάτω φωτογραφίες (καί ο μικρός Βαγγέλης Τζανέτος έχει βάλη το χέρι του) απαθανατίζεται το ζεύγος των δημοφιλών καλλιτεχνών στον χώρο της έκθεσης, αλλά και σε παρακείμενη καφετέρια στην παραλία της Χαλκίδας.

1.2.3.4.5.6.7.8.9.10.11.12.13.14. 15






Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου 2009

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΚΟΥΛΟΥΡΑ. Συνεργασία Αλ. Τζανέτου. Β΄ Μέρος: ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ (φωτογραφίες). Esposizione di pittura a Calcide ; 2a Parte: I Dipinti (foto

Painting exhibition in Chalkis by Grigoris Koulouras: Photos by Alekos Tzanetos.

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ( ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΟΥΛΟΥΡΑ. Β΄ Μέρος: ΟΙ ΠΙΝΑΚΕΣ (φωτογράφησι: Αλέκος Τζανέτος)«Στην εποχή της ταχύτητας» (Χωρίς λόγια):
1.2.3.4.5.6.7.8.9.10.11.12.13.14.15.16.17.18.19.20.21.22.23.24.25.


Τετάρτη 9 Σεπτεμβρίου 2009

ΕΚΘΕΣΗ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΓΡΗΓΟΡΗ ΚΟΥΛΟΥΡΑ. Συνεργασία Αλέκου Τζανέτου. Α΄ Μέρος (31 φωτογραφίες). Esposizione di pittura a Calcide (31 foto di Al. Tzanetos)

Ο φίλος Αλέκος Τζανέτος επανήλθε σήμερα με δεύτερη συνεχόμενη συνεργασία του-προσφορά στο Ιστολόγιό μας. Πρόκειται για ένα είδος φωτορεπορτάζ σε μια πολύ σημαντική έκθεσι ζωγραφικής του ζωγράφου Γρηγόρη Κουλούρα, η οποία υπο τον πρωτότυπο τίτλο «Στην Εποχή της Ταχύτητας», φιλοξενήθηκε με επιτυχία στον οικείο εκθεσιακό χώρο του Δημαρχείου της πόλης μας από 1 έως και 6 Σεπτεμβρίου.
Η Έκθεσι που στην διάρκειά της μαγνήτιζε τα βλέμματα των περαστικών στην παραλία της Χαλκίδας, είχε τα επίσημα εγκαίνια κατά την προτελευταία ημερα, Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου.
Σήμερα από την πλούσια συγκομιδή (που είναι θαυμαστή από μόνη της) των φωτογραφησεων του Αλέκου δημοσιεύουμε το Α΄ Μέρος:
Το κοινό και τα Εγκαίνια της Εκθέσεως.
1.2.3.4.5.6.7.8.9.10.11.12.13.14.15.16.17.18.19.20.21.22.23.24.25.26.27.28.29.30.31.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


Συνοψίζουμε (το α΄ μέρος της ανάρτησης με αυτό το θέμα, διότι ακολούθούν άλλα δύο): Ο Αλέκος Τζανέτος επανήλθε δριμύτερος. Αυτή την φορά μάλιστα είχε και βοηθό: τον γιό του Βαγγέλη, ο οποίος είναι και σκακιστής προπονούμενος στο τμήμα Μεσαίων του Συλλόγου μας! Τους ευχαριστούμε και τους δύο και τους συγχαίρουμε για την πολύ όμορφη συνεργασία τους.