Σας γράψαμε από την πρώτη αφιερωματική ανάρτησι σχετικά με το εφετινό Θερινό Πρόγραμμα Ελληνικής Γλώσσας και Πολιτισμού (στον χαιρετισμό του Συντονιστή) την θεματική ενότητα που για πρώτη φορά συμπεριλήφθηκε στο Πρόγραμμα: την Μικρά Ασία και την εκεί παρουσία του Ελληνισμού.
Έ, λοιπόν, από την Παρασκευή είμαστε εκεί, ακολουθώντας τα βήματα των Ελλήνων από τον πρώτο ελληνικό αποικισμό μέχρι και σήμερα.
Σήμερα, Κυριακή 6 Ιουλίου αποβιβασθήκαμε για λίγα λεπτά μόνο, στην Αρτάκη. Την ορίτζιναλ εκείνη πόλι την παραλιακή στον Μαρμαρά. Σήμερα οι ενόπλως εγκαταστημένοι μουσαφίρηδες την αποκαλούν Ερντέκ (Erdek).
Οι 24 φωτογραφίες που αναρτούμε εδώ είναι βουβές μαρτυρίες του περάσματος από την γή αυτή της Ιωνίας, του θαυμασμού, της συγκίνησης και τις πίκρας μας…
«Το Μεγάλο μας Τσίρκο» δια χειρός Καμπανέλη & δια φωνής Νίκου Ξυλούρη! Un video x l’ anniversario del nefasto 1922.
Η 14η Σεπτεμβρίου, ημέρα μνήμης της Μικρασιατικής Καταστροφής, ημέρα πένθους για τον Ελληνισμό που αναγκάσθηκε (87 χρόνια πρίν) να δή ένα μεγάλο κομμάτι του να ξεριζώνεται μετά από χιλιετίες παρουσία από τα πάτρια εδάφη… Αλλά για τα ιστορικά δεδομένα έχουμε κάτι ξαναγράψη. Εφέτος ας είναι μικρό αντίδοτο στη λήθη το τραγούδι! Στο παρακάτω βίντεο ακούμε απόσπασμα απο «το Μεγάλο μας Τσίρκο» Έργο του ΙάκωβουΚαμπανέλησε μουσικη Σταύρου Ξαρχακου. Στο συγκεκριμένο απόσπασμα εκτός από την λυρικότητα και την δραματικότητα του κειμένου κυριαρχούν οι αξέχαστες φωνές του Νίκου Ξυλούρηκαι της Τζένης Καρέζη.
ΞΕΡΙΖΩΜΟΣ ("ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΜΑΣ ΤΣΙΡΚΟ", Απόσπασμα )
Κατακαημένο Αϊβαλί και παινεμένο Αϊδίνι χαροκαμένο Εσκή Σεχήρ, αρχοντοπούλα Σμύρνη.
Κλάψτε για το Καραχισάρ και για τα Μοσχονήσια, δουλεύει ο Χάρος στα Βουρλά κι ο θάνατος στην Προύσσα.
Από πού παν στο Κασαμπά, στην Πάρσα και στ' Αξάρι; Δεν πάνε πια στην Αμισσό στο Ακχισάρ ή στο Αξάρι.
Μαρμαρωμένε βασιλιά, τί όνειρο, τί παγανιά ο τάφος σου άδειος και σε μια γωνιά μια χούφτα λόγια, αδιάβαστα χαρτιά. Μαρμαρωμένε βασιλιά τι όνειρο, τι παγανιά αντί για σε αναστήθηκε η Τουρκιά . Η Πόλη πάει, και η Σμύρνη στη φωτιά, διπλοχαμένη Αγιά Σοφιά στερνή φωνή στην ερημιά την Προύσσα καίνε και στο Αϊβαλί σταυρός, αγκάθι, ξύδι και χολή.
Χαμένη γη και προσφυγιά τα πόδια εδώ, αλλού η καρδιά κομμάτια μου ψάχνω να βρώ να κάνω ρίζες να ξανασταθώ και να φωνάξω με φωνή που να ματώσουν οι ουρανοί όλοι μας σφάζαν και μας πνίγανε μαζί, Εγγλέζοι, Γάλλοι κι Αμερικανοί.
Μαρμαρωμένε βασιλιά, τί όνειρο, τί παγανιά μες του πετρέλαιου τη δρακοσπηλιά να σ' αναστήσω ήρθα μ' όνειρα παλιά πέτρινε πεθαμένε βασιλιά!
Κατακαημένο Αϊβαλί και παινεμένο Αϊδίνι χαροκαμένο Εσκή Σεχήρ αρχοντοπούλα Σμύρνη. Κλάψτε για το Καραχισάρ και για τα Μοσχονήσια, δουλεύει ο Χάρος στα Βουρλά κι ο θάνατος στην Προύσσα. Από πού παν στο Κασαμπά στην Πάρσα και στ' Αξάρι δεν πάνε πια στην Αμισσό στο Ακχισάρ ή στο Αξάρι.
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΜΑΣ :
Το παρόν ιστολόγιο αποτελεί μίαν ακόμη υλοποίηση του Καταστατικού τού Συλλόγου μας .
Ως διαδικτυακό ημερολόγιο – σημειωματάριο, ως γνωστόν, το ιστολόγιο αποτελεί γενικά χρησιμότατο μέσον επικοινωνίας . Εμείς επιπλέον εκτιμούμε πως και αυτό –εκτός της ιστοσελίδας- συνδυάζεται αποτελεσματικά με το παραδοσιακά προτιμώμενο ( και πράγματι μέχρι στιγμής αναγνωρισιμότερο και προσιτότερο) αυτών Έντυπο μέσον υπό την μορφή Περιοδικού.
Το Ιστολόγιο το βλέπουμε και ως ιστομπλοκάκι όπου αντανακλάται, δημοσιοποιείται ή και σχολιάζεται η δραστηριοποίηση του Συλλόγου, αλλά το οραματιζόμαστε και ως βήμα έκφρασης των μελών και φίλων τού Συλλόγου και των ενδιαφερόντων τους.
ΝΕΟΣ ΠΑΛΑΜΗΔΗΣ =
Ιστολόγιο που διευθύνεται απο έναν ελεύθερο Έλληνα -κομματικά ανέντακτο, φυσικά - και αντιεξουσιαστή, λάτρη τού Ελληνικού Πολιτισμού νοούμενου στην διαχρονία και στην Οικουμενικότητά του. Αφιερωμένου θαυμαστή τού ήρωα Παλαμήδη, του αγίου Γρηγορίου τού Θεολόγου και του Ιωάννη Καποδίστρια. Το «μπλόγκ» είναι ελεύθερο βήμα για όλα τα μέλη και τους φίλους τού Πολιτιστικού-Αθλητικού Συλλόγου της Χαλκίδας «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ».
(κλπ βλ allblogs.gr)