Για τον κύκλο διαδικτυακών επετειακών Σεμιναρίων του Πανεπιστημίου του Ντάργουιν και η συμμετοχή του Α.Ε.Κ. «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ». Sul ciclo di seminari online (di storia e letteratura Neogreca) dell'Università di Darwin e la partecipazione del nostro Club Sportivo-Culturale "ABACO E PEZZI DI SCACCHI" (da Alexandros Soilemezis e Prof. George Frazis)

Δόξα τω Θεώ, ούτε η πανδημική φοβία στάθηκε ικανή να παραλύση την δραστηριοποίησι του πολιτιστικού-αθλητικού Συλλόγου μας! Έτσι, μετά την πρώτη ψυχρολουσία, το μέν Σκακιστικό Τμήμα άρχισε να δοκιμάζει τις διαδικτυακές πλατφόρμες για σκάκι, το δέ πολιτιστικό τις δυνατότητες για διασύνδεσι και πνευματικές παρεμβάσεις/τηλεδιαβουλεύσεις.
Αποτέλεσμα στο σκακιστικό μας κομμάτι: α΄ διοργανώσαμε 5 ((ΠΕΝΤΕ) Μπλίτς (+ 1 Rapid)Τουρνουά στο Lichess,
β΄ πραγματοποιήσαμε διαδικτυακές Προπονήσεις (ΔΩΡΕΑΝ για όλο το διάστημα της "Καραντίνας") και
γ΄ προγραμματίσαμε νέο κύκλο Προπονήσεων Σαββάτου (καί με νέο Προπονητή μέχρι τέλος ΙΟΥΝΙΟΥ)!

Αλλά εκεί που η εμπλοκή μας με τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες στην εξ αποστάσεως επικοινωνία και εκπαίδευσι υποστήριξε --και ομολογουμένως με τρόπο αναπάντεχο -- τα πνευματικά και εθνικά μας αντανακλαστικά, ήταν στο Πολιτιστικό μας σκέλος! Μετά τον πρώτο αιφνιδιασμό, άρχισε η ανασύνταξι δυνάμεων: Οι διεργασίες του Μαρτίου οδήγησαν σε 3 (ΤΡΕΙΣ) διαδικτυακές ομαδικές "Προσευχές" (ιδιότυπος εκκλησιασμός με αναγνώσματα, ύμνους, αλλά και με ελεύθερο διάλογο και προβληματισμό), υπο τον τίτλο "ΜΕΘ' ΗΜΩΝ Ο ΘΕΟΣ".
Οι πρωτότυποι αυτοί εκκλησιασμοί/ διαλεκτικές συνευρέσεις του Απριλίου σφυρηλάτησαν την απο παλιά σχέσι μας με τον καθ. Πανεπιστημίου Darwin George Frazis και των εκεί κύκλο ομογενών, και στην συνέχεια, τον Μάιο, ο καθηγητής Φρα(τ)ζής με το κύρος και την εμπειρία του σχετικά με διοργάνωσι πανεπιστημιακών διαλέξεων απογείωσε την δυνατότητα συνεργασίας με τα μέλη τού Συλλόγου μας, υλοποιώντας απο κοινού ένα πρωτοποριακό σχέδιο εθνικής μνήμης και ιστορικού αναστοχασμού με κύκλο διαδικτυακών Σεμιναρίων επετειακού χαρακτήρα!

Στα δύο απο τα 4 αυτά σχεδιασθέντα Σεμινάρια (ειδικά το πρώτο με την 5ωρη διάρκειά του έμοιαζε μίνι ημερίδα) συμμετείχαν --εκτός απο άλλα μέλη και φίλοι του Συλλόγου μας -- και 4 μέλη του Διοικητικού μας Συμβουλίου! Ικανοποιητική ήταν και η εν γένει συμμετοχή. Ανάμεσα στους δεκάδες διαδικτυακά συνδεδεμένους συνέδρους και φίλους, (πολλοί ομογενείς εξ Αυστραλίας, αρκετοί φοιτητές και εκπαιδευτικοί) υπήρξαν και τουλάχιστον 3 πανεπιστημιακοί καθηγητές!

Παρακάτω, με ένα του εξαιρετικά τιμητικό για εμάς κείμενο παρουσίασης της μέχρι στιγμής συνεργασίας μας ο καθηγητής Γεώργιος Φρατζής μας καθιστά υπερηφάνους (εν τω μέτρω των δυνατοτήτων μας) ενθαρρύνοντας τις προσπάθειές μας, και επιδαψιλεύοντας επαίνους και προσωπικές ευχαριστίες μάς υποχρεώνει έτι περαιτέρω ηθικά.
Για μια ακόμη φορά τον ευχαριστούμε κι εμείς για την εκλεκτή τιμή που μας έκανε και, συγχαίροντάς τον, του ευχόμαστε ολόψυχα
Δύναμι και Ευδοκίμησι!
 .......................................................

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ CHARLES DARWIN 

ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Α.Ε.Κ. ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ

ΜΕ ΘΕΜΑ «567 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΩΣΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ»

Ω πόλις κοσμοξάκουστη του Μεγακωνσταντίνου,

Ρώμη νεότερη σε λεν, μ’ απέχεις απ’τις άλλες

Όσο απεχει απ’τη γη, ο ουρανός με τ’ἀστρα.

(Γρηγόριος Αριανζηνός Έπη, Ι΄, 4-6. Μετάφραση Αλ. Σελλενίδης)

Το πανεπιστήμιο Charles Darwin με έδρα τη Βόρεια Αυστραλία διοργανώνει μια σειρά σεμιναρίων που στοχεύει να αναδείξει την ελληνική ιστορική μνήμη και τη συνέχεια του ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού διαχρονικά, προβάλλοντας τέσσερα γεγονότα – σταθμούς της ιστορίας μας, τα οποία σημαδεύουν τη ζωή και το πνεύμα όλων μας. Αυτά είναι τα ακόλουθα:

1. 1204: η πρώτη Πτώσι της Ρωμιοσύνης
2. 1453: η δεύτερη Πτώσι της Ρωμιοσύνης
3. 1922: η καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού
4. 1955: τα Σεπτεμβριανά γεγονότα στην Πόλη.

Οι δυο πτώσεις της Πόλης, το 1204 στους Σταυροφόρους της 4ης Σταυροφορίας και το 1453 στους Οθωμανούς Τούρκους, παρουσιάστηκαν σε δύο διαδικτυακά σεμινάρια που διοργάνωσε το Νεοελληνικό Τμήμα του αυστραλιανού Πανεπιστημίου σε συνεργασία με τον πολιτιστικό-αθλητικό σύλλογο Αθλητικό Εκπολιτιστικό Κέντρο «ΑΒΑΞ και ΠΕΣΣΟΙ» που εδρεύει στη Χαλκίδα.

Το πρώτο σεμινάριο, έλαβε χώρα την Πέμπτη 7 Μαΐου 2020 και ανέδειξε τα αίτια και τις αφορμές που οδήγησαν στην Πτώση του 1204. Παρουσιαστές του σεμιναρίου, εκ μέρους του πολιτιστικού συλλόγου «Άβαξ και Πεσσοί» ήταν ο καθηγητής Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης, η καθηγήτρια Ζωή Κωνσταντινίδου και ο Γιώργος Φραζής από το πανεπιστήμιο Charles Darwin.  

Παρουσιάστηκε η σταυροαναστάσιμη πορεία της αυτοκρατορίας από το 610 μέχρι το 1204, η πολύπαθη «καημένη Ρωμιοσύνη». Συζητήθηκαν εκτενώς οι νέες εξελίξεις που έλαβαν χώρα στην ευρωπαϊκή σκηνή από το 800 και εξής καθώς και τα γεγονότα που οδήγησαν στην πρώτη "Πτώσι" ξεκινώντας από το Σχίσμα των εκκλησιών το 1054, τη βαθύτατη οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση του 11ου αι και 12ου αιώνα που υπήρξαν αποτελέσματα πολιτικών ανωμαλιών της αυτοκρατορίας. Η Πτώση του 1204 και η Άλωση της Βασιλεύουσας από τους Σταυροφόρους της Δ΄Σταυροφορίας θεωρείται από πολλούς ιστορικούς ως χειρότερη από αυτήν του 1453 για πολλούς λόγους. Προηγήθηκε βέβαια το 1185 άλλη "πτώσι" Ελληνίδος Πόλεως σε χέρια Χριστιανών, η Άλωση της Θεσσαλονίκης, όπως ανέδειξε ο καθηγητής Αλ. Σοϊλεμέζης. Η πρώτη Άλωση της Πόλης καθώς και οι καταστροφές που επηκολούθησαν αποτελούν καθοριστικό ρόλο στην ιστορία της Ρωμανίας. Σημαντικό μέρος του σεμιναρίου είχε το αφιέρωμα στον Άγιο Ιωάννη Δούκα-Βατάτζη, αυτοκράτορα της αυτοκρατορίας της Νικαίας, ο οποίος ωστόσο δεν έζησε να δει την απελευθέρωση της Πόλεως. Μολονότι το 1261 η Πόλις ανακαταλαμβάνεται, οι συνέπειες ήταν δραματικές και καθοριστικές, λόγω του ότι οι φυγόκεντρες δυνάμεις καθόρισαν στο εφεξής την αυτοκρατορία από άποψη οικονομική, πολιτική, δημογραφική και πολιτιστική.

Το πρώτο αυτό σεμινάριο είχε παράλληλες αναφορές στην ελληνική Λογοτεχνία και το πώς παρουσιάζεται η πρώτη Άλωση και Πτώση σε αυτήν, όπως για παράδειγμα σε Παλαμά και Παπαδιαμάντη.

Το δεύτερο σεμινάριο, ως ένα μνημόσυνο στη Βασιλίδα των Πόλεων, παρουσίασαν οι Ευρυβιάδης Κωνσταντινίδης, Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης, Δημήτριος Προβελέγγιος και Γιώργος Φραζής. (Καβαφικά ποιήματα διάβασε η Ζωή Κωνσταντινίδου). Ο πρώτος ομιλητής παρουσίασε το ιστορικό πλαίσιο της πτώσεως του 1453, ο δεύτερος το πώς σκιαγραφείται η Άλωση της Πόλης από τον ποιητή μας Κωνσταντίνο Καβάφη, ο τρίτος μας παρέδωσε δακτυλογραφημένο το «Θρηνητικόν συναξάρι Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, Γραμμένον παρά Φωτίου Κόντογλου Κυδωνιέως» και ο τελευταίος ομιλητής το πώς είδαν την Πόλη ξένοι περιηγητές που την επισκέφτηκαν από τον 12ο -16ο αιώνα. 

Τα σεμινάρια αυτά με την αναφορά σε πρωταγωνιστές των δύο ιστορικών σταθμών της Ρωμιοσύνης, σε δυο Έλληνες ηγέτες, τον Ιωάννη Δούκα Βατάτζη και τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, προέβαλαν την συνειδητοποιημένη ελληνικότητα και των δύο αυτών ηρώων μας. Ο μεν ένας μέσω της επιστολής του προς τον Πάπα, ο δε άλλος μέσω της τελευταίας του επιστολής/απάντησης προς τον πορθητή της Πόλης. Τα δυο αυτά πρότυπα μας βοηθούν στο να κατανοήσουμε εναργέστερα τη δική μας "Ρωμανία", την εθνική μας συνείδηση,αφυπνίζοντας την ελληνική εθνότητα και ανασυνδέοντάς την με την ελληνική αρχαιότητα, καλλιεργώντας μέσα μας, σε καιρούς χαλεπούς, πλήρη εθνική συνείδηση. 

Θερμές ευχαριστίες, σε όλους τους συμμετέχοντες σε αυτά τα σεμινάρια τα οποία βοήθησαν μέσα από αυθεντικές πηγές και αρχεία να αναδειχτεί περίτρανα η διαχρονικότητα του Ελληνισμού, ακόμη και μέσα από ιστορικές στιγμές σταυροαναστάσιμης πορείας. 

Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός

George Frazis

8-9 Απριλίου 2017: Διήμερος εορτασμός της Απελευθέρωσης της Εύβοιας από τους Τούρκους.8 e 9 Aprile 2017: Manifestazioni culturali a Calcide per la Liberazione dell'Eubea dai Turchi (25.03.1833)

Η Αφίσα (του ΔΟΑΠΠΕΧ;) με το επίσημο πρόγραμμα των εκδηλώσεων τιμής και μνήμης στην Χαλκίδα κατα το Σαββατοκύριακο:

 (Ευχαριστίες για την ενημέρωσι στον συνάδελφο και Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου "Οι Φίλοι του Γ. Σκαρίμπα", Κώστα Μπαϊρακτάρη)

Δημοτική Αγορά Χαλκίδας: Μία ακόμα φωνή υπέρ του μνημείου από τον καθ. Πανεπιστημίου Δημ. Τριανταφυλλόπουλο (Αναδημοσίευσις). Calkida: Un testo pro il Restauro della Vecchia Piazza del Mercato Comunale

Παρ’ όλη την απογοήτευσί μας για την συλλογική αδιαφορία των πολιτών αυτής της πόλης απέναντι στην πολιτιστική τους κληρονομιά, δεν μπορούμε να μην συνυπογράψουμε το παρακάτω κείμενο-έκκλησι "για τη διάσωση της Δημοτικής Αγοράς", που με περισσή ευαισθησία συνέταξε ο κ. Δημήτριος Δ. Τριανταφυλλόπουλος. Πολύ θα θέλαμε πάντως να είχαμε δή στα 20 τόσα χρόνια διαμονής μας στην Χαλκίδα, ένα ανάλογο κείμενο ή μια αντίστοιχη πρωτοβουλία υπέρ της διάσωσης και αναζωογόνησης της μνήμης της αρχαίας ή προϊστορικής περιόδου της πόλης μας. 
Χαρακτηριστικό είναι το ειδεχθές έγκλημα (με το τσιμέντωμα) κατά της προϊστορικής Μάνικας!

....................................................................

ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ: ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΜΙΚΡΗΣ ΜΑΣ ΠΟΛΗΣ;

Γράφω από μακριά, με εικόνες του χώρου από πέρυσι – δεν έχει βελτιωθεί βέβαια τίποτε, το αντίθετο. Η εσκεμμένη εγκατάλειψη του πριν ενιαίου χώρου, Δημοτικής Αγοράς και των δύο Πλατειών της, έχει κάνει το θαύμα της γιά χάρη των καραδοκούντων “αξιοποιητών” της, που πάντα προτάσσουν την “πρόοδο” της πόλης για να τσιμεντώσουν ό,τι ακόμη απέμεινε. Μόνο που σήμερα ξεγελάνε όλο και πιο λίγους. Διαβάζω αποσβολωμένος από ξένα χείλη για την κάποτε “νυφούλα τῆς Ευβοϊκού”, σήμερα αδηφάγο μέγαιρα: Η τωρινή Χαλκίδα κτίστηκε πάνω στα χειρότερα αθηναϊκά πρότυπα, εξαφάνισε το μεγαλύτερο μέρος της νεότερης αρχιτεκτονικῆς κληρονομιάς – αυτά από το “πρακτικό” Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας το 2010! Μπορεί να νιώθουμε δικαιωμένοι όσοι φωνάζουμε, εδώ και μισόν αιώνα, για το διαρκές αίσχος συστηματικής εξαφάνισης μνημείων όλων των εποχών στην πόλη μας, αλλά τι βγαίνει με τους θρήνους; Οι Μήδοι –συγγνώμη, οι εργολάβοι– περιμένουν επιτέλους να διαβούνε θριαμβευτικά πάνω από τα ερείπια της καταδικασμένης Αγοράς!

Αν είναι έτσι, έχει νόημα ακόμη μια έκκληση για τη διάσωση της Δημοτικής Αγοράς; Πιστεύω ακλόνητα πως ναι! Γιατί δεν θα είναι μόνο μια πράξη σωτήρια για την πόλη αλλά και μια απόδειξη ισχυρή, ότι επιτέλους αρχίσαμε και στον τόπο μας να σκεφτόμαστε λιγότερο εγωκεντρικά, να μαθαίνουμε ξανά, συλλαβίζοντας την έσχατη έστω ώρα, τα κάποτε τίμια και αδιαπραγμάτευτα: Την ποιότητα ζωής, τη ζωή ως κοινότητα και σχέση, τον βίο μας ως συν-ύπαρξη εν αγάπη και όχι ως εγωλατρική ανθρωποφαγία.

Πιθανόν να απογοητευτούμε ακόμη μια φορά, η πόλη με τους εκάστοτε σπιθαμιαίους “άρχοντές” της να θυσιάσει άδικα και ασυλλόγιστα ακόμη ένα μέγα μέρος της ιστορικής της μνήμης 140 χρόνων, όπως το ξανάκανε τόσες φορές με ακατανόητη ελαφρότητα: όταν ξεθεμέλιωσε το Κάστρο, έπνιξε τον Καράμπαμπα στις πολυκατοικίες, ξύρισε τον Βελήμπαμπα, μπάζωσε αλύπητα τη θάλασσα, κατεδάφισε την “Παλίρροια”, κούρσεψε συστηματικά το ατίμητο Παλαιό Νεκροταφείο της, έπνιξε δρόμους αρχοντικούς με οκταόροφα μεγαθήρια, εξαφανίζει καθημερινά κάθε ίχνος από τη μεγαλύτερη τραγωδία του Νέου Ελληνισμού, τη μικρασιατική καταστροφή, και...και... Αλλά εμείς, οι πολίτες της, δεν έχουμε πια κανένα άλλοθι ελαφρυντικών, όταν όλοι οι υπεύθυνοι επιστημονικοί φορείς –Υπουργείο Πολιτισμού, Υπουργείο Περιβάλλοντος, Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, ICOMOS κλπ.– επιμένουν ανυποχώρητα: Η Παλαιά Δημοτική Αγορά είναι μοναδικής πολιτιστικής, αρχιτεκτονικής, ιστορικής και πολεοδομικής αξίας. Παρά τη σημερινή άθλια εικόνα που αφέθηκε εσκεμμένα να έχει, είναι αποκαταστάσιμες και οι δύο φάσεις της, που συνυπάρχουν αρμονικά. Πρέπει να διατηρήσει τη μορφή της και τη μακραίωνη λειτουργία της μαζί με τις Πλατείες προς όφελος όλων!

***

Πάλι απαισιόδοξη φωνή ψιθυρίζει πως είμαι φωνή βοώντος εν τη ερήμω, πως σκιαμαχώ μόνος εναντίον πάντων για χαμένη εκ των προτέρων μάχη, όπου τα ποικίλα οικονομικά συμφέροντα υποδύονται ξαδιάντροπα “προοδευτικό” μανδύα προστασίας από τον ... “ποντικώνα”(!!!), όταν, όταν... Αλλά τα πράγματα αλλάζουν: Το θαρραλέο μανιφέστο από την “Ομάδα Πρωτοβουλίας Πολιτών για τη Διάσωση και Επαναλειτουργία της Δημοτικής Αγοράς» και η πρόσκληση προς όλους μας για υπογραφή του, τα αλλεπάλληλα δημοσιεύματα του τοπικού και αθηναϊκού τύπου, η συνέγερση πολλών φορέων επιστημονικών και πολιτιστικών – όλα δείχνουν πως οι συμπολίτες μας δεν θα παραδοθούν και πάλι αμαχητί στις σειρήνες φθηνής πολιτικάντικης ρητορείας.

Ας σταθμίσουμε, για μια φορά επιτέλους, την ευθύνη μας απέναντι στην πόλη μας. Ας μη της δώσουμε στις μέρες μας τη χαριστική βολή, ας της αντιδωρίσουμε ζωή, δημιουργία, μνήμη, πολιτισμό.

Οι Ηρόστρατοι περίσσεψαν στη δύσμοιρη Χαλκίδα, καιρός για αναστοχασμό και δράση από πολίτες έμφρονους! Πρόκριμα ας είναι η διάσωση και αποκατάσταση της Δημοτικής Αγοράς μας!

Ευχαριστώ για τη φιλοξενία

Δημήτριος Δ. Τριανταφυλλόπουλος

τ. Καθηγ. Πανεπιστημίου Κύπρου

πρ. Κοσμήτορας Φιλοσοφικής Σχολής

Λευκωσία – Κύπρος

29 Μαΐου 1453. Άλωσι Κωνσταντινουπόλεως. Ένα κείμενο για την 558η επέτειο. 1 testo e 1 video x il nefasto anniversario della caduta di Costantinopoli

Από τον κ. Καλαμπούκα, διαχειριστή μιας φιλικής σ’ εμάς ιστοσελίδας στο facebook, λάβαμε το παρακάτω επίκαιρο κείμενο. (Ανταποδίδοντας τον εγκάρδιο χαιρετισμό ευχόμαστε μετά από 558 χρόνους και καιρούς -και κάπου 807 απο την πρώτη Άλωσι που κακώς την ξεχάσαμε: Και του χρόνου στην Πόλι!). Λόγω των ενδιαφερόντων γραφομένων και ως καλή αφορμή για διάλογο το αναδημοσιεύουμε.
Μαζί και ένα εκ Τουρκίας βιντεάκι που βρήκαμε στο γιουτιούμπι για να …νευριάσουμε!

Fetih 1453 - İstanbul - Constantinople (Κατάκτηση 1453 - Ιστανμπούλ (= Is tan Pol'n > Εις Την Πόλιν) Κωνσταντινούπολις


Μαύρη επέτειος
Φίλοι μου,
Σήμερα είναι η μαύρη επέτειος της πτώσης της Βασιλεύουσας Κωνσταντινούπολης!
Χαλεπόν γαρ έσεται ου μνήμης δεινών! Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις δυστυχίες μας.
Φαντάζεται κανείς τι θα ήταν αυτός ο τόπος σήμερα αν δεν είχε πέσει η πρωτεύουσα του ελληνισμού; Φαντάζεται κανείς σε ποιο επίπεδο πολιτισμού θα βρισκόταν ο κόσμος όλος; Τι δεινά επισώρευσε όχι μόνον στον ελληνισμό, αλλά σ' ολόκληρη την ανθρωπότητα η επικράτηση της λαίλαπας των Οθωμανών;
Επέδραμαν ως πειρατές με στόχο την κατάκτηση όλης της Ευρώπης. Και, βέβαια, το μέγα εμπόδιο για τα σχέδιά τους υπήρξε το πολυεθνικό, αλλά ελληνογενές Βυζάντιο, η πολύχρυση Βυζαντινή αυτοκρατορία, που ήθελαν πρώτα να λεηλατήσουν τα στίφη των Τούρκων πειρατών!
Στις 29 Μαϊου 1453 η Πόλις εάλω! Έπεσε η Κωνσταντινούπολη! Στην Πύλη Ρωμανού έπεσε με το σπαθί στο χέρι πολεμώντας ο τελευταίος Έλληνας Αυτοκράτορας, ο Κωνσταντίνος ο ΙΑ΄, ο Παλαιολόγος, κι έγινε θρύλος! Λένε πως στις τελευταίες του στιγμές, όταν πλέον δεν έμειναν Έλληνες μαχητές τριγύρω, φώναξε: "Δεν υπάρχει ένας Έλληνας να μου πάρει το κεφάλι;"

Υπήρχε προδοσία και τότε. Κάποιοι άνοιξαν την Πύλη Ρωμανού και πέρασαν μέσα τα αλλοσούσουμα στίφη των Μογγόλων βασιβουζούκων. Υπήρχαν πάντα οι Βερέμηδες, οι Τατσόπουλοι, οι ιδιοτελείς προδότες! Τότε άνοιξαν την Πύλη. Οι σύγχρονοί μας τώρα επεδίωξαν την πλύση εγκεφάλου των Ελλήνων, προσπαθώντας με ένα κατάπτυστο "ντοκιμαντέρ" να μας πείσουν ότι θα μας συνέφερε μια νέα υποταγή του ελληνισμού στους Τούρκους...
Τα είπαμε κι άλλοτε αυτά, δε θα επεκταθούμε πάλι. Τη μνήμη σας φίλοι ζητώ: Χαλεπόν γαρ έσεται ου μνήμης δεινών! Δεν πρέπει να ξεχνάμε τις δυστυχίες μας!..

Οι Οθωμανοί κατέλυσαν τότε τον Ελληνικό πολιτισμό. Έκαψαν όλα τα βιβλία. Προσπάθησαν να αφανίσουν τη γλώσσα των προγόνων μας, να μη μείνει ίχνος που να μαρτυρά την ιστορία του λαού μας για χιλιάδες χρόνια.
Αλλά το ίδιο δεν επεχείρησε και το "ντοκιμαντέρ" του Βερέμη στον SKY ; Δε δήλωσε ότι στην Ελλάδα ο λαός δε γνώριζε ελληνικά; (Τα δημοτικά τραγούδια, τα ακριτικά έπη σε ποια γλώσσα γράφτηκαν λοιπόν; Ο Ρήγας Φεραίος σε ποια γλώσσα έγραψε; Ο Κολοκοτρώνης σε ποια γλώσσα έγραψε; Ο Στρατηγός Μακρυγιάννης; Κι αν έγραφαν αυτοί στα ελληνικά, σε ποιους απευθυνόταν τα γραπτά τους αν δε μιλούσε ο λαός τη γλώσσα μας;).
Και τότε, πριν και μετά την άλωση, εμφανίστηκαν προδότες. Ο Μιχαήλ Κριτόβουλος, που είχε προσχωρήσει στο στρατόπεδο των Τούρκων, περιγράφει τα γεγονότα από το πρίσμα ενός υπηκόου της νέας Οθωμανικής Αυτοκρατορίας! Βίοι παράλληλοι!..

Πρέπει να γίνει συνείδηση, φίλοι, ότι όταν μιλάμε για τη γλώσσα μας, μιλάμε με τον πιο ουσιαστικό τρόπο για το έθνος των Ελλήνων. Το χαρακτηριστικό ενός έθνους είναι η γλώσσα και γι' αυτό οι εκάστοτε προδότες τη γλώσσα μας στοχεύουν. Η γλώσσα μας εκφράζει τα ιδανικά του λαού μας, τις επιδιώξεις του, τα έργα και το επίπεδο πολιτισμού του.
Η γλώσσα μας ανέπτυξε τη φιλοσοφία, τις επιστήμες και τα γράμματα, το σύνολο του παγκόσμιου ελληνικού πολιτισμού. Και ο πολιτισμός μας εξέφραζε πάντα το έθνος των Ελλήνων.
Επομένως, η γλώσσα μας είναι η ταυτότητά μας.
Ας τη διαφυλάξουμε!
Ας προσπαθήσουμε όλοι να δείξουμε στους αφελείς και τους ανώριμους ξενομανείς, που εκφράζονται με greeklish, ότι υπηρετούν με τη βλακώδη άγνοιά τους όλους εκείνους που επιβουλεύονται τον ελληνισμό!
Η μνήμη των δεινών της Άλωσης ας μας φωτίζει στη δύσκολη πορεία μας σήμερα!

Σας στέλνω εγκάρδιο χαιρετισμό!

Θόδωρος Καλαμπούκας

25 ΜΑΡΤΙΟΥ 2011: Ένα Μουσικό αφιέρωμα για την Εθνική Εορτή ( το «Κρυφό σχολειό» του Κ. Τουρνά) . Una pop-rock dedica alla Festa Nazionale...

Pro "Scuola Segreta"!
"Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος ο εορτασμός της 25ης Μαρτίου 1821 θα συνοδευθεί από τη μονότονη προσπάθεια κάποιων « προοδευτικών» να ξαναγράψουν την Ιστορία. Μόνιμος στόχος των συγκεκριμένων διανοουμένων και αρθρογράφων είναι το Κρυφό Σχολειό. Το χαρακτηρίζουν μύθο και το χλευάζουν. Προφανώς είναι ανιστόρητοι ή εμπαθείς ή και τα δύο μαζί. Αντιλαμβάνομαι ότι οι στόχοι τους είναι δύο. Πρώτον να υποβαθμίσουν τον πατριωτικό ρόλο της Εκκλησίας και δεύτερον να εξωραΐσουν την Οθωμανική Αυτοκρατορία και να την παρουσιάσουν φιλελεύθερη και ανεκτική.
Ας έλθουμε στον πρώτο στόχο τους..."
Απόσπασμα απο χθεσινή ανάρτησι του Κωνσταντίνου Χολέβα στο ιστολόγιο του Συνδέσμου Επιστημόνων Πειραιώς, όπου και η συνέχεια.

Ακόμα καλύτερα, όμως, καί απο τον Χολέβα καί απο τον Καργάκο ακόμη, τα λέει στους ενδιαφερομένους το ομώνυμο τραγούδι του Κώστα Τουρνά (σε απο κοινού ερμηνεία με τον Χρήστο Δάντη):

ΤΟΥΡΝΑΣ- ΔΑΝΤΗΣ: Κρυφό Σχολειό

Kostas Tournas-Christos Dantis~Κρυφό Σχολειό by Elpidaki*

Οι στίχοι:

Κρυφό Σχολειό

Κρυφό σχολειό έγινε η αγάπη η δική μου
κι αμαρτωλοί όσοι αγαπούν από ψυχής,
όσοι επιμένουνε καρδιά να κουβαλάνε.
Κρυφό σχολειό φτιάχνουν τα χρόνια κατοχής.

Κρυφό σχολειό φτιάχνει η ανάγκη κι η αλήθεια
κι η περηφάνια με τα κάγκελα μπροστά.
Τύραννοι κι άρπαγες και ψεύτες με μανία
πλαστογραφούν όσα ωραία και σωστά.

Κι εγώ αλάνθαστος δεν ήμουνα ποτέ μου,
είχα στραμμένα όμως τα μάτια μου ψηλά,
μήπως μια μέρα αξιωθώ φτερά να βγάλω
και λευτερώσω και το νού με την καρδιά.

Κρυφό σχολειό μέσα στον ίδιο σου τον τόπο,
σκυλιά και λύκοι αφεντικά της γειτονιάς.
Για φίλους ξένος και για ξένους δεν υπάρχεις
Κρυφό σχολειό φέρνουν τα χρόνια της σκλαβιάς.

Κρυφό σχολειό για να υπάρξει ό,τι υπήρχε,
για όσους την πέτρα σπρώχνουν στην ανηφοριά,
για τετρακόσια κι οχτακόσια κι άλλα τόσα.
Κρυφό σχολειό γι αυτό το φώς και την μεριά.

Κι εγώ αλάνθαστος δεν ήμουνα ποτέ μου,
είχα στραμμένα όμως τα μάτια μου ψηλά,
μήπως μια μέρα αξιωθώ φτερά να βγάλω
και λευτερώσω και το νου με την καρδιά.

Κρυφό σχολειό γι αυτό το φώς και την μεριά.


Κώστας Τουρνάς

Μνημόνιο 2010, Μνημόνιο...1843, και η κοντή μνήμη των Νεοελλήνων! Memorandum ...1843, Memorandum 2010 e la memoria corta dei neogreci

Εν όψει της αυριανής τελευταίας πράξης του θρίλερ των Αυτοδιοικητικών Εκλογών 2010, που διεξάγονται υπο την σκιάν του μισητού Μνημονίου, αναδημοσιεύουμε από την σελίδα του facebook του φίλου Παναγιώτη Χαρατζόπουλου το παρακάτω σημείωμα με τον εμβληματικό τίτλο « MNHMONIO 1843, .... Θυμηθείτε 12-12-2010».
Όσοι μετά την ανάγνωσι του κειμένου (που στην συνέχεια διαπίστωσα ότι είναι αντιγραφή και ότι το πρωτότυπο – γραμμένο από τον μπλογκερίστα Yiannis Aeras στο εξαιρετικό ιστολόγιο ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ- με τον τίτλο «ΣΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΚΑΤΙ;» έχει ημερομηνία 20 Οκτωβρίου), νομίζουν ότι κάτι τους θυμίζει εκείνη η ιστορία του παλιού Μνημονίου, ας ...σηκώσουν το χέρι -ή τέλος πάντων ας λάβουν τα μέτρα τους!



MNHMONIO 1843, .... Θυμηθείτε 12-12-2010

Διαβάστε τι έγινε στην ελληνική οικονομία το 1843, συγκρίνετε το με το σήμερα και θα αντιληφθείτε τι συμβαίνει στην παγκόσμια και στην ελληνική ιστορία, ανεξαρτήτως εποχών, προσώπων και ονομάτων. Η σύγκριση, μόνο ανατριχίλα μπορεί να προκαλέσει. Έχουμε και λέμε:

Το καλοκαίρι του 1843, η Ελλάδα έπρεπε να καταβάλει στις τράπεζες της Ευρώπης τα τοκοχρεολύσια παλιότερων δανείων που είχε πάρει η χώρα. Δυστυχώς τα λεφτά δεν είχαν πάει σε υποδομές που θα βοηθούσαν την κατεστραμμένη ελληνική οικονομία, αλλά είχαν σπαταληθεί στους εμφυλίους της επανάστασης και στα λούσα του παλατιού και των Βαυαρών συμβούλων του στέμματος. (Σας θυμίζει τίποτα;) Οι τόκοι που έπρεπε να καταβάλλονται κάθε χρόνο ήταν 7 εκατομμύρια δραχμές και ισοδυναμούσαν με το μισό των συνολικών εσόδων του ελληνικού κράτους που έφταναν μετά βίας τα 14 εκατομμύρια ετησίως. Στην πραγματικότητα, με την καταβολή των τόκων δεν περίσσευε τίποτα να επενδυθεί προς όφελος του ελληνικού λαού. (Αυτό μήπως;)

Την άνοιξη του 1843, η κυβέρνηση παίρνει μέτρα λιτότητας, τα οποία όμως δεν αποδίδουν τόσο ώστε να συγκεντρωθούν τα απαιτούμενα για την ετήσια δόση χρήματα. Έτσι, τον Ιούνιο του 1843, η ελληνική κυβέρνηση ενημερώνει τις ξένες κυβερνήσεις ότι αδυνατεί να καταβάλει το ποσό που χρωστάει και ζητά νέο δάνειο από τις μεγάλες δυνάμεις, ώστε να αποπληρώσει τα παλιά. Αυτές αρνούνται κατηγορηματικά. (Βρέ κάτι συμπτώσεις...)

Αντί να εγκρίνουν νέο δάνειο, εκπρόσωποι των τριών μεγάλων δυνάμεων (Αγγλία-Γαλλία-Ρωσία) κάνουν μια διάσκεψη στο Λονδίνο για το ελληνικό χρέος και καταλήγουν σε καταδικαστικό πρωτόκολλο. Οι πρεσβευτές των μεγάλων δυνάμεων με το πρωτόκολλο στο χέρι, παρουσιάζονται στην ελληνική κυβέρνηση και απαιτούν την ικανοποίηση του. Αρχίζουν διαπραγματεύσεις ανάμεσα στα δύο μέρη και μετά από έναν μήνα υπογράφουν μνημόνιο (!), σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα πρέπει να πάρει μέτρα ώστε να εξοικονομήσει μέσα στους επόμενους μήνες το αστρονομικό επιπλέον ποσό των 3,6 εκατομμυρίων δραχμών, που θα δοθούν στους δανειστές της. (Πάμε πάλι απ' την αρχή. Σας θυμίζει τίποτα;)

Για να είναι σίγουροι ότι το μνημόνιο θα εφαρμοστεί κατά γράμμα, οι πρεσβευτές απαιτούν να παραβρίσκονται στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου που θα εγκρίνει τα μέτρα και να παίρνουν ανά μήνα λεπτομερή κατάσταση της πορείας εφαρμογής τους, αλλά και των ποσών που εισπράττονται. (Τι μου θυμίζει, τι μου θυμίζει...)

Για να μην πολυλογώ, σας αναφέρω τα βασικά μέτρα που επέβαλε η κυβέρνηση μέσα στο 1843 σε εφαρμογή του τότε μνημονίου. Κάθε ομοιότητα με την εποχή μας είναι εντελώς τυχαία και πέραν των προθέσεων του ιστορικού:

1. Απολύθηκε το ένα τρίτο των Δημοσίων υπαλλήλων και μειώθηκαν 20% οι μισθοί όσων παρέμειναν.
2. Σταμάτησε η χορήγηση συντάξεων, που τότε δεν δίνονταν στο σύνολο του πληθυσμού αλλά σε ειδικές κατηγορίες.
3. Μειώθηκαν κατά 60% οι στρατιωτικές δαπάνες, μειώθηκε δραστικά ο αριθμός των ενστόλων και αντί για μισθό οι στρατιωτικοί έπαιρναν χωράφια.
4. Επιβλήθηκε προκαταβολή στην είσπραξη του φόρου εισοδήματος και της "δεκάτης", που ήταν ο φόρος για την αγροτική παραγωγή.
5. Αυξήθηκαν οι δασμοί και οι φόροι χαρτοσήμου.
6. Απολύθηκαν όλοι οι μηχανικοί του Δημοσίου και σταμάτησαν όλα τα δημόσια έργα.
7. Καταργήθηκαν εντελώς όλες οι υγειονομικές υπηρεσίες του κράτους.
8. Απολύθηκαν όλοι οι υπάλληλοι του εθνικού τυπογραφείου, όλοι οι δασονόμοι, οι δασικοί υπάλληλοι και οι μισοί καθηγητές πανεπιστημίου.
9. Καταργήθηκαν όλες οι διπλωματικές αποστολές στο εξωτερικό.
10. Νομιμοποιήθηκαν όλα τα αυθαίρετα κτίσματα και οι καταπατημένες "εθνικές γαίες" με την πληρωμή προστίμων νομιμοποίησης.
11. Περαιώθηκαν συνοπτικά όλες οι εκκρεμείς φορολογικές υποθέσεις με την καταβολή εφάπαξ ποσού.

Δεν είναι ανατριχιαστικά όμοια με την εποχή μας; Είδατε που οι οικονομικές συνταγές λιτότητας είναι σαν το παλιό καλό κρασί; Ίδιες, αιώνιες, ανυπόφορες.
Κι επειδή ξέρω ότι θα ρωτήσετε "τι πέτυχαν με όλα αυτά;", σας απαντώ: Ο κόσμος εξαθλιώθηκε για μεγάλο διάστημα, οι ξένοι πήραν ένα μέρος των χρημάτων τους, η χώρα είδε κι έπαθε να συνέλθει, αλλά φαλίρισε ξανά μετά από πενήντα ακριβώς χρόνια, με το "Κύριοι, δυστυχώς επτωχεύσαμεν" του Χαριλάου Τρικούπη το 1893.
Πάντως, το συγκεκριμένο μνημόνιο του 1843, από πολλούς ιστορικούς θεωρείται μία από τις σοβαρότερες αφορμές για το ξέσπασμα της επανάστασης της 3ης Σεπτέμβρη 1843, που έφερε Σύνταγμα στη χώρα.


Η πηγή του κειμένου εδώ.