«Ενάντια Στον Βιο-τεχνολογικό Έλεγχο Και Το Υγειονομικό Απαρτχάιντ» : Νέο αναρχικό κείμενο κατά των διακρίσεων και της ανελευθερίας (Ορθογραφικός έλεγχος + το Utopia των Nomadi). Il brano Utopia dei Nomadi + un (nuovo) articolo degli Anarchici Greci sulla Pandemia in Grecia e l’Apartheid Sanitario.

Με μεγάλη έκπληξι (αν και με καθυστέρησι) είχα 'δή το πρώτο αναρχικό κείμενο που αναφερόταν στην εξέλιξι του παγκόσμιου φαινομένου της Πανδημίας (εννοείται μπορεί και και να μην είναι το μοναδικό  - δεν είμαι δά και τόσο συχνός θαμών στα σχετικά αναρχοστέκια τύπου indymedia). Τώρα που έπεσα απάνω σ’ αυτό το νέο κείμενο που υπογράφεται αόριστα από κάποια ομάδα που ονομάζεται «Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.», είπα να το αναδημοσιεύσω. Είναι και μικρότερο από το πρώτο, αλλά, όντας επιπλέον γραμμένο από εγχώριους αναρχικούς, εστιάζει στο φαινόμενο διαχείρισης της Πανδημίας κυρίως στην Ελλάδα και δευτερευόντως στον υπόλοιπο κόσμο.

Μαζεύοντας, όπως έχω ξαναπεί, υλικό για το μάθημα «Έκθεση-Έκφραση» της Γ΄Λυκείου, επιχειρώ μια πρώτη και βιαστική φιλολογική ματιά σε κάποια από τα γλωσσικά χαρακτηριστικά του κειμένου, (απλώς διορθώνοντας μερικά ορθογραφικά), αφήνοντας ασχολίαστο προς ώρας το αρκετά ενδιαφέρον περιεχόμενό του.

Όσο για το ιταλικό τραγούδι  (μια θαυμάσια μπαλλάντα των θρυλικών Νόμαντι  --οι ιταλομαθείς ας διαβάσουν και τα λόγια), αυτό προέκυψε ως συνήθως: συνειρμικά!

.................................................................

Ενάντια Στον1 Βιο-τεχνολογικό Έλεγχο Και Το Υγειονομικό Απαρτχάιντ

Η αντιμετώπιση της πανδημίας από τα κράτη παγκοσμίως αποδείχτηκε δολοφονική, δείχνοντας για ακόμη μια φορά τον ξεκάθαρο ρόλο των κρατών και τη φύση των καπιταλιστικών και εξουσιαστικών μηχανισμών. Είναι γνωστό πως όπως κάθε κρίση έτσι και η πανδημία πλήττει κυρίως την κοινωνική βάση, ενώ όσο η καπιταλιστική ανάπτυξη θα αυξάνεται λεηλατώντας τη φύση, καταστρέφοντας αρχέγονα δάση, νέες πανδημίες θα εμφανίζονται.

Η διαχείριση της πανδημίας, από υγειονομική κρίση, μετατράπηκε με συνοπτικές διαδικασίες σε ζήτημα καταστολής, επιβολής και ελέγχου, μιας και η επίδειξη δύναμης ήταν το μοναδικό πολιτικό θέμα της κυβέρνησης μέσα σε μια γενικευμένη κρίση.

Οι χιλιάδες νεκροί από την πανδημία δικαιολόγησαν τον εγκλεισμό, που με τη σειρά του  έφερε νέες παρενέργειες (κατάθλιψη, αυτοκτονίες, ενδοοικογενειακή βία, χρήση ναρκωτικών κτλ). Παράλληλα το κράτος και το κεφάλαιο άρπαξαν την ευκαιρία για ιδιωτικοποίηση της υγείας, υποβαθμίζοντας το δημόσιο σύστημα υγείας ακόμη περισσότερο, εξαγγέλλοντας μάλιστα μέχρι και κλείσιμο κάποιων νοσοκομείων. Αυξήθηκε η καταστολή, ψηφίστηκαν φασιστικοί νόμοι εν μέσω lockdown (περιβαλλοντικό, εκπαιδευτικό, εργασιακό, πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, ιδιωτικοποίηση νερού κτλ). Η ψηφιοποίηση της καθημερινότητας, αντικατέστησε τις διαπροσωπικές σχέσεις με τον2 φόβο του ιού, δίνοντας στο κεφάλαιο νέες ευκαιρίες και πεδία δραστηριοποίησης με λιγότερο κόστος, ενώ στο κράτος έδωσε την ευκαιρία για την ενδυνάμωση και τον εκσυγχρονισμό της καταστολής και του ελέγχου. Νέες εφαρμογές επιβάλλονται εντέχνως για τα “έξυπνα” κινητά, με την δικαιολογία της διευκόλυνσης και του κορωνοϊού. Έξυπνες συσκευές για όλο και περισσότερους χαζούς ανθρώπους.

Στο όνομα της κοινωνικής αλληλεγγύης και αφού πρώτα δοκιμάστηκε το παραμύθι περί “ατομικής ευθύνης” και κατά συνέπεια με βάση την “θεωρία” τους, αυτό της κοινωνικής αποξένωσης και αποστασιοποίησης, σειρά παίρνει η καμπάνια για τον εμβολιασμό του πληθυσμού με το ειρωνικό όνομα “ επιχείρηση ελευθερία ”.

Τα καθάρματα της νέας δημοκρατίας μας2β έχουν συνηθίσει σε ειρωνικά ονόματα όπως την περίοδο κυβέρνησης Σαμαρά, όπου οι επιχειρήσεις-σκούπα εναντίον μεταναστών ονομάστηκαν “Ξένιος Ζευς”,  ενώ το τότε νομοσχέδιο για συγχώνευση και κατάργηση τμημάτων και σχολών του πανεπιστημίου       ονομάστηκε σχέδιο “Αθηνά”.

 Όπως το lockdown, έτσι και το εμβόλιο λειτουργεί για το κράτος ως εργαλείο αντιμετώπισης της πανδημίας, ενώ καμία συζήτηση δεν γίνετε3 για την δημιουργία και χορήγηση φαρμάκων η4 για την ενίσχυση της δημόσιας υγείας, αντίθετα, όπως προαναφέραμε, γίνεται λόγος για μύωση5 τον νοσοκομείων. Το στοίχημα για την κυβέρνηση είναι η επαναφορά στην καπιταλιστική κανονικότητα. Τα εμβόλια λοιπόν είναι τα χρησιμότερα εργαλεία στη6 προσπάθεια επαναφοράς και όποιοι δεν θα πειθαρχούν θα αποκλείονται από τα κοινά, ενώ θα έρχονται αντιμέτωποι με απολύσεις και κάθε είδους νοσηρούς περιορισμούς. Ο φασισμός σε όλο του το μεγαλείο, lockdown: “κλειστείτε σπίτια σας ή ψοφήστε”, εμβόλια: “εμβολιασμένοι η7 αποβράσματα”.

Σχετικά λοιπόν με τα εμβόλια κατά του κορωνοϊού υπάρχουν πολλές και λογικές  αμφιβολίες (παρενέργειες, αποτελεσματικότητά, συχνότητα, τεχνητό mRNA – κάτι που ξεφεύγει ακόμα και τα επίσημα θεσμοθετημένα στάδια και πρωτόκολλα πειραματικών δοκιμών), ενώ παράλληλα διακυβεύονται δισεκατομμύρια για τις φαρμακευτικές βιομηχανίες. Κρατάμε μικρό καλάθι όταν μας λένε να εμβολιαστούμε για το καλό μας και το καλό της κοινωνίας. Έχουμε κάθε λόγο να είμαστε καχύποπτοι και δύσπιστοι όταν βλέπουμε να χορηγείται, ακόμα και να επιβάλλεται, ένα φαρμακευτικό σκεύασμα σε όλο τον κόσμο, παρόλο που βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο, ειδικά όταν κατασκευάζεται από εταιρίες, οι οποίες έχουν παραπεμφθεί στο δικαστήριο της Χάγης για εγκλήματα κατά της                      ανθρωπότητας σε τριτοκοσμικές χώρες, με πειραματικά εμβόλια και διασπορά ασθενειών. Κρατάμε αποστάσεις από όποιον μας πιέζει να γίνουμε πειραματόζωα.

Το ζήτημα της υγειονομικής υποχρεωτικότητας, έμμεσα ή άμεσα γεννά νέες διακρίσεις, ανασυγκροτεί τις σταθερές που υπάρχουν ως αναφορά8 το ανθρώπινο σώμα ακόμη και τη συμμετοχή του ατόμου στο κοινωνικό σύνολο. Ο έλεγχος για τη9 πρόσβαρη10 και τη μετακίνηση θα γίνετε11 πλέων12 μέσω των ψηφιακών υγειονομικών πιστοποιητικών- διαβατηρίων (ούτε λόγος για προσωπικά δεδομένα) και οι αποκλίνουσες συμπεριφορές θα τιμωρούνται με αποκλεισμούς.

 Ένα υγειονομικό απαρτχάιντ γεννιέται και συζητήσεις κυβερνητικών στελεχών για το ποιοι θα13 ‘ναι οι αποτελεσματικότεροι τρόποι διαχωρισμού των εμβολιασμένων από τους  ανεμβολίαστους, δίνουν και παίρνουν. Δρομολόγια στα ΜΜΜ μόνο για εμβολιασμένους, αποκλεισμός των ανεμβολίαστων από κλειστούς χώρους, όπως τους χώρους εστίασης Covid Free που εκίνησε14 να ισχύει, ακόμα και αποκλεισμούς από τα Super Market θέλει να επιβάλλει15 η πιο φασιστική διακυβέρνηση της χώρας μετά την Χούντα. Ίσως αυτά να συζητούσε όλος αυτός ο φασιστικός συρφετός που μαζεύτηκε για να κάνει το φεστιβάλ δημοκρατίας!

Η κυβέρνηση όμως προσπαθεί και να πείσει υποτίθεται τον κόσμο να εμβολιαστεί, οι δωροδοκίες των 150 ευρώ για τους νέους είναι ένα από τα παραδείγματα της ολοένα και μεγαλύτερης πνευματικής οπισθοδρόμησης της κοινωνίας (νέοι που πείστηκαν και ποζάρουν στα social media εμβολιασμένοι περιμένοντας το 150αρι ), ενώ ένα άλλο αποτέλεσμα της κοινωνικής οπισθοδρόμησης είναι η ενδυνάμωση των συνωμοσιολογικών κύκλων και η επανεμφάνιση στο15α δημόσιο χώρο φασιστών, θρησκόληπτων, εθνικιστών κτλ που έχουν καπελώσει με την βοήθεια και των ΜΜΕ όσες αντιδράσεις υπάρχουν για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, την καταστολή και τα  μέτρα της κυβέρνησης.

Οι αντιδράσεις πρέπει να συνεχίσουν με πολιτικό, επαναστατικό και ριζοσπαστικό λόγο, ρεαλιστικά επιχειρήματα και προτάσεις και όχι με τα κενά ρεαλιστικού και πολιτικού περιεχομένου επιχειρήματα- συνθηματολογία, των οποίων οι εμπνευστές μόνο στα λόγια αμφισβητούν το κράτος και τα μέτρα της κυβέρνησης, ενώ στην πραγματικότητα το εξυπηρετούν με το καπέλωμα τον16 αντιδράσεων από όλους αυτούς τους χουντοβασιλικούς, νεοναζί και κάθε λογής εθνικιστών. Στόχος πρέπει να είναι το σύστημα και η ιεραρχική δομή του, το κράτος και το κεφάλαιο.

 Ο εχθρός δεν είναι αόρατος και πρέπει να γίνει κατανοητός απ όλους, είναι το συστήματος17 που απ τη φύση του παράγει πανδημίες, θάνατο, φτώχεια, ανισότητα και πολέμους και δε18 νικιέται εκ των έσω ούτε και με την αντικατάσταση των εξουσιαστών από άλλους “σωτήρες” εξουσιαστές. Η καταστολή της ελευθερίας επιλογών του ατόμου στο όνομα του συνόλου του “κοινού καλού” και της κοινωνίας είναι ο θεμέλιος λίθος του φασισμού. Τα προτάγματα19 μας πρέπει να βασίζονται στην ατομική ελευθερία αν θέλουμε να οικοδομήσουμε ελεύθερες κοινότητες. Πλέων20 δεν έχει νόημα να αγωνιζόμαστε για δικαιώματα- παραχωρήσεις από τους εξουσιαστές, εκμεταλλευτές μας, αλλά για την καταστροφή τους με ότι21 μέσο αντιστοιχεί στον καθένα και την κάθε μία.

Ενάντια Στη Δυστοπία Τους Προτάσσουμε Την ΟΥΤΟΠΙΑ Μας

86 Η Επιστροφή Στη22 Κανονικότητα Σημαίνει Επανάληψη Της Ίδιας Κατάστασης

 

Αναρχικό Στέκι UTOPIA A.D.

ΠΗΓΗ

.................................................

ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΧΟΛΙΑ (του διαχειριστού):

1. "Στον" (τίτλος): το τελικό ν στην αιτιατική του αρσενικού γένους (καθολικά απαραίτητο για μένα και άλλους, όπως ο δάσκαλός μου Γ. Μπαμπινιώτης) κατα την κρατούσα δημοτικιστική δογματική δέν γράφεται προ του συμφώνου β κλπ.

2. Ισχύουν και εδώ, με το σύμφωνο φ, τα προηγούμενα. 

2β. Ορθότερο να τονιζόταν: "μάς" ή να είχε προηγηθή ένα κόμμα, προς αποφυγή της εντύπωσης του εγκλιτικού. Στις υπόλοιπες (αρκετές ακόμη) ανάλογες περιπτώσεις δέν θα σχολιάσω.

3. Λάθος - απροσεξία- αντί για το γ΄ ενικό. Προσέξτε και το πολύ συνηθισμένο φαινόμενο ασυνέπειας: με το μόριο ΔΕΝ ("δεν γίνεται") να διατηρεί (και εδώ και παντού, όπως θά πρεπε) το τελικό -ν.

4. Αντί για το διαζευκτικό "ή".

5. Αντί για "μείωση".

6. Αντί για το ορθό "στην". Το σύνηθες ορθογραφικό λάθος των ζηλωτών του δημοτικιστικού δόγματος: αυτό της γενοκτονίας του τελικού -ν. Ακόμα και εναντίον του δικού τους κανόνα!

7. Βλ. το 4.

8. Συνηθισμένο εκφραστικό/ορθογραφικό λάθος. Αντί για το "όσον αφορά". 

9. Πάλι λείπει το -ν, απαραίτητο προ του κ,π,τ (κτλ).  Πρβλ. 6.

10. Μάλλον τυπογραφικό λάθος: αντί για "πρόσβαση".

11. Περίεργη επανάληψι του λάθους υπ' αριθ. 3.

12. Υποθέτω απροσεξία: αντί για "πλέον".

13. Άν και κατα το μονοτονικό είναι σωστό, λιγώτερο αντιαισθητικό θα ήταν το "θάναι" ).

14. Τυπογραφικό λάθος, αντί για το "ξεκίνησε".

15. Σωστό το "επιβάλει" καθόσον υποτακτική Αορίστου.

15α. Δέν πρόκειται για λάθος, αλλά αποδεικνύει περίτρανα την συνήθη ασυνέπεια των ακολούθων του ισχύοντος γλωσσικού κώδικα που λέγαμε. Πρβλ. σχόλια υπ' αριθ. 1 και 2.

16. Απροσεξία αντί για "των".

17. Το πιθανότερο θα ήθελε να γράψει: "το σύστημά τους". Η 'αλλη πιθανότητα: "του συστήματος" ακροβατεί συντακτικά.

18. Κανένα πρόβλημα με το συστημικό "δε". Για την ασυνέπειά τους το υπογράμμισα (βλ. το σχόλιό μου για το αρνητικό μόριο "δέν" στο 3).

19. "προτάγματά μας". Ο δεύτερος τόνος (απο το εγκλιτικό) είναι απαραίτητος.

20. Περίεργη επανάληψι του λάθους υπ' αριθ. 12.

21. Αντί για το αναφορικό "ό,τι".

22. Ένα ακόμα παράδειγμα της "γενοκτονίας του τελικού -ν".

Συμπέρασμα: Τα ορθογραφικά λάθη του κειμένου δέν είναι τόσα πολλά και, τα περισσότερα, ως αποτέλεσμα προχειρότητας, με μια δεύτερη ματιά θα είχαν πιθανότατα αποφευχθεί. 

Α.Σ.

.................................................

Το τραγούδι 

Utopia. Nomadi (Lyrics)

«Ο Θαυμαστός Ανάποδος Κόσμος τής υγειονομικής δικτατορίας»: άρθρο του πρώην καθηγητή Πανεπιστημίου Κωνσταντίνου Βαθιώτη. Ex Prof. Constantino Vathiotis: “Il capovolto nuovo mondo della dittatura sanitaria” ; articolo sulla stampa greca della Domenica scorsa. “The Reversed Brave New World of the Health Dictatorship”; an article(by Konstantinos Vathiotes).

Μαζεύοντας υλικό για το μάθημα «Έκθεση-Έκφραση» της Γ΄Λυκείου και όχι μόνο, αναδημοσιεύω το προχθεσινό άρθρο στην Κυριακάτικη Δημοκρατία  του Κωνσταντίνου Βαθιώτη, πρώην Αναπληρωτή Καθηγητή Ποινικού Δικαίου του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου…

[Σ.Σ. Εννοείται οτι οι υπογραμμίσεις  στο κείμενο, οι χρωματικές κλπ εναλλαγές στο στύλ των γραμμάτων κττ, είναι δικές μου αυθαιρεσίες.]  

«Ο Θαυμαστός Ανάποδος Κόσμος τής υγειονομικής δικτατορίας»

Από την στιγμή που κηρύχθηκε η πανδημία του κορωνοϊού, ο κόσμος μας μοιάζει να έχει γυρίσει ανάποδα. Παραφράζοντας τον τίτλο του περίφημου δυστοπικού μυθιστορήματος του Άλντους Χάξλεϋ «Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος», θα ταίριαζε να αποκαλούσαμε την δική μας καινούργια εποχή «Θαυμαστό Ανάποδο Κόσμο». Μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτού του αλλόκοτου αναποδογυρίσματος είναι τα εξής:

Ενώ πριν από τον κορωνοϊό το να κυκλοφορεί ο πολίτης με καλυμμένα ή αλλοιωμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου του ήταν συμπεριφορά επιλήψιμη και, μέχρι την ψήφιση του νέου Ποινικού Κώδικα, αποτελούσε επιβαρυντική περίσταση (ας θυμηθούμε την περίπτωση του κουκουλοφόρου ληστή), σήμερα όποιος κυκλοφορεί χωρίς μάσκα αντιμετωπίζεται λίγο-πολύ ως εχθρός του λαού.

Ενώ πριν από τον κορωνοϊό ενδιαφερόμασταν να διασφαλίσουμε την ικανότητα του ανθρώπου να διαθέτει αυτοβούλως το σώμα του όντας απαλλαγμένος από γνωστικά ή βουλητικά ελαττώματα (γι’ αυτό διευρύνθηκε το έγκλημα του βιασμού), σήμερα φθάσαμε στο σημείο να θεσπίζουμε υποχρεωτικό εμβολιασμό με πειραματικά εμβόλια, αδιαφορώντας πλήρως για το δικαίωμα αυτοκαθορισμού του πολίτη.

Ενώ πριν από τον κορωνοϊό –και ιδίως μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001– σπαζοκεφαλιάζαμε για την προσήκουσα δοσομέτρηση ανάμεσα στην ασφάλεια και την ελευθερία, μετά την 11η Μαρτίου 2020 η ασφάλεια, στην έκφανση της υγείας, μετατράπηκε αίφνης σε μονόδρομο.

Τα ανάποδα παραδείγματα μπορούν να πολλαπλασιασθούν, αν στραφούμε στο πεδίο της καθημερινότητας: Ενώ πριν από τον κορωνοϊό η αγάπη εκφραζόταν με αγκαλιές και φιλιά, μετά τον κορωνοϊό εκφράζεται με την αποφυγή της επαφής.

Ένας συνήγορος του διαβόλου θα έ8σπευδε να υποβαθμίσει την σημασία του αναποδογυρίσματος της Νέας Εποχής, παραλληλίζοντας την λειτουργία του κόσμου μας με ένα κομμάτι της εθνικής οδού που, λόγω έκτακτων εργασιών αποκατάστασης της ασφάλτου μετά από κατολίσθηση, πρέπει να αντιδρομηθεί: Κάθε οδηγός, παρότι νιώθει λίγο περίεργα όταν αναγκάζεται να οδηγήσει στο πρώην αντίθετο ρεύμα, κατανοεί ότι πρόκειται για μια κατάσταση εξαίρεσης που θα διαρκέσει μέχρι να επανέλθει το οδόστρωμα του κανονικού ρεύματος στην προτέρα κατάσταση.

Η παρομοίωση, όμως, αυτή, δεν είναι ικανή να επιδράσει κατευναστικά σε εκείνους που παρατηρούν με πολλή προσοχή πώς συμπεριφέρονται και κυρίως πώς μιλούν οι πολιτικοί της βασανισμένης χώρας μας. Αντιπροσωπευτικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη δήλωση του πρωθυπουργού στην επέτειο της 24ης Ιουλίου για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Είπε: «Σήμερα, η Δημοκρατία μας είναι πιο δυνατή από ποτέ. Εξοστράκισε με δικαιοσύνη τους σκοτεινούς εχθρούς της. Έμεινε όρθια απέναντι στα κύματα του λαϊκισμού και πιστή στους κανόνες του Κοινοβουλευτισμού, του διαλόγου και των δικαιωμάτων».

Ο τρόπος, όμως, με τον οποίο υλοποιείται από τον Μάρτιο 2020 η διαχείριση της υγειονομικής κρίσης αποτελεί αδιάσειστο αποδεικτικό στοιχείο για το ότι ζούμε πλέον σε έναν Θαυμαστό Ανάποδο Κόσμο, όπου η Δημοκρατία μας είναι πιο αδύναμη από ποτέ, η δε δικαιοσύνη, ο κοινοβουλευτισμός, ο διάλογος και τα δικαιώματα είναι έννοιες σχεδόν ανύπαρκτες, οι οποίες θυσιάσθηκαν στον βωμό της δημόσιας υγείας και της ασφάλειας. Όσον αφορά, μάλιστα, τα «κύματα του λαϊκισμού» (αλλά και του κορωνοϊού), κατασκευαστής τους ήταν η ίδια η κυβέρνηση.

Η ανάποδη γλώσσα είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα των ολοκληρωτικών καθεστώτων και κατ’ επέκταση της περίφημης Παγκόσμιας Δημοκρατικής Διακυβέρνησης. Σε αυτήν αναφερόταν ήδη προ τριάντα περίπου ετών (δηλ. πολύ πριν από τους Γιώργο Παπανδρέου, Ντόρα Μπακογιάννη, Ευάγγελο Βενιζέλο κ.λπ.) ο Tex Marrs στο βιβλίο του «Απόκρυφη Πλανητική Συνωμοσία. Το επερχόμενο χάος. Η άνοδος και η πτώση της παγκόσμιας κυβέρνησης» (εκδ. Μπίμπης, μτφ.: Γ. Γούλης, Θεσ/κη 1990, σελ. 77):

«Πρέπει να αποσαφηνίσουμε τη γλώσσα του Τάγματος. Όταν λένε ειρήνη εννοούν πόλεμο, και όταν λένε πόλεμο εννοούν ειρήνη. Όταν λένε δημοκρατία εννοούν ολοκληρωτισμό, και αντίστροφα. Χρησιμοποιούν το ψεύδος για να παρουσιάζονται σαν “Άγγελοι Φωτός”. Όπως ακριβώς τα Ολοκληρωτικά Συστήματα εγγυώνται θεωρητικά την ελευθερία, την ισότητα και ορισμένα άλλα αναφαίρετα δικαιώματα του ανθρώπου, όπως η διακυβέρνηση από ένα δημοκρατικό σύστημα, έτσι και το Τάγμα διαβεβαιώνει τον κόσμο για την έλευση ενός σπουδαίου δημοκρατικού συστήματος. Όμως άπαξ και ο Ανώτατος Ηγεμόνας ανέλθει, η μόνη ελευθερία που θα μας επιτραπεί θα είναι να προσκυνάμε τον Κύριό τους».

Μετά από αυτήν την διευκρίνιση, αξίζει να διαβάσουμε την συνέχεια της πρόσφατης δήλωσης του κ. Μητσοτάκη κατά την επέτειο της αποκατάστασης, δηλ. της αποκαθήλωσης της Δημοκρατίας:

«Συνεπής πολίτης είναι ο εμβολιασμένος πολίτης! Στον 21ο αιώνα δεν επιτρέπεται η αμφισβήτηση της επιστήμης και τα δεδομένα δισεκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν ήδη αποδείξει την ασφάλεια των εμβολίων. Όταν, λοιπόν, οι ειδικοί προειδοποιούν πως ο κορωνοϊός χτυπά, πλέον, μόνον τους ανεμβολίαστους, δεν υπάρχει χώρος για διπρόσωπες τοποθετήσεις. Η φημολογία δεν είναι ιδεολογία. Και οι ψεύτικοι φόβοι ανήκουν σε ψεύτικους κόσμους. Άρνηση στο εμβόλιο, συνεπώς, σημαίνει άρνηση στην υγεία και στην πρόοδο των πολιτών».

Μόλις συνειδητοποιήσουμε ότι ο πρωθυπουργός της Ελλάδος μιλά συνεχώς την ανάποδη γλώσσα της υγειονομικής δικτατορίας, τότε θα αντιληφθούμε ότι ιδεολογία δεν καθίσταται η φημολογία αλλά η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, οπότε ισχύουν τα ακόλουθα:

– Η αμφισβήτηση της επιστήμης όχι απλώς επιτρέπεται, αλλά πολύ περισσότερο επιβάλλεται.

– Συνεπής είναι ο ανεμβολίαστος πολίτης, αφού δείχνει συνέπεια προς την ανθρώπινη φύση του, αρνούμενος να μετατραπεί σε πειραματόζωο.

– Η προειδοποίηση των ειδικών ότι ο κορωνοϊός χτυπά μόνο τους ανεμβολίαστους σημαίνει ότι χτυπά πρωτίστως τους εμβολιασμένους.

– Οι ψεύτικοι φόβοι του ψεύτικου κόσμου που προπαγανδίζουν οι πολιτικοί είναι οι αληθινοί φόβοι για τις σοβαρές παρενέργειες των εμβολίων που δεν δηλώνονται ή ακόμη δεν εκδηλώνονται.

– Άρνηση στο εμβόλιο δεν σημαίνει άρνηση στην υγεία και στην πρόοδο αλλά το ακριβώς αντίθετο: προάσπιση της υγείας και της ζωής των πολιτών, οι οποίοι αποφεύγουν να εκτεθούν σε μια τυφλή θανάσιμη παγίδα.

Τέλος, προτού καλά-καλά στεγνώσει το μελάνι της Επιτροπής Βιοηθικής & Τεχνοηθικής, η οποία στις 14 Ιουνίου συνιστούσε να αντιμετωπισθεί ο υποχρεωτικός εμβολιασμός των επαγγελματιών υγείας ως «έσχατη λύση», εφαρμοζόμενη στο πλαίσιο μιας «κλιμακούμενης πρωτοβουλίας», η παρούσα κυβέρνηση, επικαλούμενη «επιτακτικούς λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας», κατελήφθη από εμβολιαστικό αμόκ και μέσω μιας (ν)τροπολογίας θέσπισε τον υποχρεωτικό εμβολιασμό ολόκληρου του προσωπικού (ιατρικού, παραϊατρικού, νοσηλευτικού, διοικητικού και υποστηρικτικού) που εργάζεται σε ιδιωτικές, δημόσιες και δημοτικές δομές υγείας.

Έτσι, η φράση του πρωθυπουργού (στην ίδια δήλωση της 24ης Ιουλίου για την αποκαθήλωση της Δημοκρατίας) ότι «η Πολιτεία εξαντλεί κάθε περιθώριο πειθούς» τίθεται στην σωστή (ανάποδη) διάσταση, αν, πριν από το ρήμα «εξαντλεί», προσθέσουμε το αρνητικό μόριο «δεν». Εναλλακτικά αληθής θα ήταν η φράση: «η Πολιτεία εξαντλεί κάθε περιθώριο εξαναγκασμού»!

Η εμετική, ανάποδη γλώσσα του κ. Μητσοτάκη δεν τελειώνει εδώ. «Η Πολιτεία», είπε, «οφείλει να σέβεται τους λιγότερους, χωρίς όμως να στερεί ελευθερίες από τους πολύ περισσότερους. Και να τηρεί το Σύνταγμα, το οποίο αναθέτει σε όλους το χρέος της κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης. […] Ενωμένοι οι Έλληνες υποδεχόμαστε και φέτος την 24η Ιουλίου, μετουσιώνοντας την εμπειρία σε εθνική αυτοπεποίθηση και ενεργό αισιοδοξία».

Προβληματιζόμενε αναγνώστη, πάρ’ το ξανά ανάποδα και πάρε ανάποδες, μήπως και αποτρέψεις την επερχόμενη καταστροφή:

– Η Πολιτεία οφείλει να σέβεται, αλλά δυστυχώς απαξιώνει και λοιδορεί τους ανεμβολίαστους, που γι’ αυτήν είναι όχι απλώς λιγότεροι αλλά πρωτίστως κατώτεροι, στερούμενοι των θεμελιωδών δικαιωμάτων τους.

– Η Πολιτεία οφείλει να τηρεί το Σύνταγμα, αλλά σε όλη του την έκταση και όχι αποσπασματικά.

Συνεπώς, κανένας πολίτης δεν έχει χρέος κοινωνικής και εθνικής αλληλεγγύης, εφόσον η εκπλήρωση αυτή προκαλεί κίνδυνο κατά της ζωής του και τον μετατρέπει σε πειραματόζωο.

Ο κ. Μητσοτάκης, ανίκανος να αποστηθίσει τις 18 λέξεις της ακροτελεύτιας παραγράφου του άρθρου 25 του Συντάγματος, τις ανέγνωσε από ένα παλιόχαρτο ενώπιον της ΠτΔ, αποκρύπτοντας από τους Έλληνες ότι στο τελευταίο εδάφιο της πρώτης παραγράφου του ιδίου άρθρου μνημονεύεται και η αρχή της αναλογικότητας, η οποία πρέπει να διέπει τους περιορισμούς των δικαιωμάτων.

Ταυτοχρόνως, αποσιώπησε την διάταξη-πηδάλιο του Συντάγματος, δηλ. το άρθρο 2 παρ. 1: «Ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας».

Μια Πολιτεία, λοιπόν, η οποία εξαναγκάζει τους πολίτες να εμβολιασθούν με πειραματικά εμβόλια δήθεν για το κοινό καλό σημαίνει ότι έχει απολέσει τον έλεγχο του πηδαλίου και άρα οδηγεί το πλοίο πάνω στα βράχια. Στα αμπάρια του κινδυνεύουν να πνιγούν τα μεταφερόμενα πειραματόζωα της υγειονομικής δικτατορίας.

Στην ανάποδη γλώσσα του πρωθυπουργού, τα στοιβαγμένα στα αμπάρια πλάσματα λέγονται «ενωμένοι Έλληνες», αλλά στην ορθόδοξη γλώσσα της αλήθειας πρόκειται για Έλληνες διχοτομημένους σε εμβολιασμένους και ανεμβολίαστους. Συνεπώς, την επέτειο της αποκαθήλωσης της Δημοκρατίας την υποδεχθήκαμε φέτος όχι ενωμένοι αλλά διχασμένοι.

Τι έπεται ενός διχασμού και μιας δικτατορίας μένει να το δούμε: Η μεν χούντα των συνταγματαρχών τερματίσθηκε με εθνική τραγωδία (μήπως αυτό ήταν το μήνυμα της φετινής 24ης Απριλίου;), η δε μεταξική δικτατορία της 4ης Αυγούστου με Παγκόσμιο Πόλεμο. Άραγε, η σημερινή υγειονομική δικτατορία θα τερματισθεί αντιστοίχως με κάποιον από αυτούς τους τρόπους ή και με τους δύο τρόπους;

 Κωνσταντίνος  Βαθιώτης

[Εφημερίδα “ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ”, 1.8.2021]

 

ΠΗΓΗ