Μουσικές αναμνήσεις από μια χαμένη κασέτα. Salutando Italia una notte di Marzo. Una cassetta ritrovata…

Τι είναι η αποψινή ανάρτησι; Τίποτα το σπουδαίο. Μια παραξενιά του διαχειριστή του ιστολογίου:
Βρήκε προ ημερών μια κασέτα μουσικής, ξέρετε, εκείνη την παρωχημένη πια εφεύρεσι με τα κασετόφωνα και την μαγνητοφώνησι του ήχου σε κασέτες . Κάτι πλαστικά κουτάκια με ταινίες στο εσωτερικό τους, στην επιφάνεια (καλυμμένη με ειδικές επιστρώσεις) των οποίων καταγράφονταν με πολύ καλές προδιαγραφές ο ήχος. Εν προκειμένω η μουσική και τα τραγούδια της προηγούμενης γενιάς...
Ήθελε να την ακούση. Ολόκληρη. Πρίν φύγη αυτός ο Μάρτης, Το κασετόφωνο όμως από χρόνια χαλασμένο. Και τώρα πια είναι η εποχή των mp3. ( Ή των mp4;)
Αλλά είναι και η εποχή του «Υπολογιστή» και του «Internet». Να λοιπόν ο καλός σου! Λίγη «έρευνα» με το υπερεργαλείο μέσω της υπηρεσίας που λέγεται «You Tube» και οι μουσικές (και όχι μόνο) αναμνήσεις ξεπηδούν από τις μαγικά μεταδιδόμενες και ηλεκτρονικά εδώ αναρτώμενες καταγραφές που κάποιος άλλος, άγνωστος χρήστης, έβαλε για δικό του λογαριασμό στην άλλη άκρη του Δικτύου…
Το εξώφυλλο της κασέτες είχε διατηρηθή σχεδόν ανέπαφο από τον χρόνο. Στην ράχη είναι γραμμένο: Salutando Italia una notte di Marzo (Κι από μέσα, ιδιόχειρα, κάτι σαν αφιέρωσι: Μάρτιος 1989 μ.Χ.)
Τώρα πάλι βραδιάτικα, διαβάζει και ξαναδιαβάζει νοσταλγικά τους τίτλους των κομματιών. Δεν ήταν δύσκολο να βάλη την ίδια κι απαράλλακτη σειρά των ακουσμάτων στον «Blogger». Αλλά δεν του είναι και εύκολο να συγκρατεί την συγκίνησι…

LATO A.
Η ΠΡΩΤΗ ΠΛΕΥΡΑ:

1.Pat Benatar Love is a Battlefield


2 Joy Division A Means To An End


3 Joy Division Isolation


4Van Der Graaf Generator – Lemmings


5. Sting - Moon over Bourbon street


6 Bruce Springsteen My hometown


7 Bruce Springsteen - I'm Goin' Down

Δύο μελωδικές αντηχήσεις σιωπής, σαν αντίφωνα μεταξύ Eloy και Pink Floyd, από έναν λάτρη του προοδευτικού ρόκ. Eloy e Pink Floyd; 2 brani da U Tube

Eloy e Pink Floyd; Due contrapposizioni melodiche: l’ album “Silent Cries and Mighty Echoes” ed il brano “Shine On You Crazy Diamond”

Το 1979 οι Γερμανοί Eloy βγάζουν έναν long play δίσκο με τον τίτλο Silent Cries and Mighty Echoes. Ειδικά στο πρώτο –εισαγωγικό- μουσικό κομμάτι του δίσκου που τιτλοφορείται Astral Entrance είναι εμφανής η επίδρασι του αιώνια υποβλητικού –ξανακούστε το κατά προτίμησι με κλειστά τα μάτια μές στην νύκτα- ορχηστρικού αριστουργήματος «Shine On You Crazy Diamond» των θρυλικών Pink Floyd.
Το Shine On You Crazy Diamond των πατριαρχών του progressive rock, γράφθηκε από τους David Gilmour, Roger Waters και Richard Wright το 1974, ως αφιέρωσι στο τέταρτο μέλος και συνιδρυτή του συγκροτήματος, τον Syd Barrett, ο οποίος είχε αποχωρήση από την παρέα τους –λόγω ψυχοσωματικής κατάρρευσης από το απαγορευμένο παραισθησιογόνο LSD- το 1968. Το συναισθηματικά πολύ φορτισμένο αυτό κομμάτι συμπεριελήφθη, ως γνωστόν, την επόμενη χρονιά στο θεματικό άλμπουμ-σταθμό της Ρόκ μουσικής, Wish You Were Here …

Τα δύο μουσικά κομμάτα για σύγκρισι και, κυρίως, απόλαυσι:

1. Eloy - Astral Entrance


2. Pink Floyd «Shine On You Crazy Diamond»

Δεύτερη φορά σε 2 χρόνια οι Tindersticks στην Ελλάδα για δύο συναυλίες. Due video per i Tindersticks che ritornano in Grecia...

Due video dei Tindersticks che cantano oggi a Salonicco (e domani ad Atene)

Λίγα, και ευτυχώς ποιοτικά, τα μουσικά συγκροτήματα σαν τους Tindersticks, αλλά αποτελούν απόδειξι ότι η ρόκ μουσική επιβιώνει καί στην πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα. Το αγγλικό συγκρότημα από το Νόττιγχαμ, με ένα μοναδικό στυλ προσφέρει εδώ και σχεδόν 20 χρόνια συνθέσεις, που ξεχειλίζουν από ευαισθησία και λυρισμό. Ο ήχος τους διακρίνεται από το ορχηστρικό βάθος και ενώ στα επι μέρους συστατικά των συνθέσεων είναι εμφανείς οι επιδράσεις από ελαφρά ορχηστρική μουσική, τζάζ, περισσότερο τζαζ-ρόκ και κάποτε –λιγότερο- σόουλ, το τελικό προϊόν σφραγίζεται μοναδικά από την όλο ευγενική ευθραυστότητα μπάσα φωνή του Stuart Ashton Staples που με την ιδιόμελη μουσικότητά της αποτελεί το «πρώτο βιολί» του γκρούπ.
Το όλο μουσικό κλίμα έχει για μένα κάτι από την θλίψι των Joy Division ενώ το εκφραστικό ήθος του αρχηγού και συνιδρυτή τους, Staples, κάποιες στιγμές σαν να πλησιάζει σε συγκρατημένο λυρισμό και ποιητικότητα τους μεγάλους καλλιτέχνες-τραγουδοποιούς του ευρύτερου progressive rock χώρου, τον Πήτερ Χάμιλ (των Van der Graaf Generator) και τον Brendan Perry (των Dead Can Dance).
Επισήμως το συγκρότημα κατηγοριοποιείται από τους ειδικούς στο είδος του Alternative και του Indie rock, και σαφώς αποτελεί ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα της εναλλακτικής ρόκ μουσικής των ημερών μας, αλλά εγώ δεν αντέχω στον πειρασμό να μην θεωρήσω τους Tindersticks από τις πιο ισχυρές υποψηφιότητες για το ανεπίσημο μουσικό είδος-ονομασία της ρόκ, την υποκατηγορία της Πόπ-Ρόκ δωματίου!

Δεύτερη φορά, λοιπόν σε 2 χρόνια (είχαν έλθη τελευταία φορά αρχές του 2009) οι Tindersticks βρίσκονται στην Ελλάδα, για δύο συναυλίες (σήμερα στην Μονή Λαζαριστών στην Θεσσαλονίκη, αύριο βράδι στην Αθήνα, στον Λυκαβηττό), κι εμείς είπαμε να τους «παίξουμε» δύο τραγούδια.
Ήταν, φυσικά, δύσκολη η επιλογή των κατάλληλων κομματιών για την πρώτη τους εδώ παρουσίασι, αλλά αφού αυτή έχει όσο νά ‘ναι και τον χαρακτήρα μικρής αφιέρωσης, ο υπογράφων διαχειριστής μεροληπτεί συνειδητά και διαλέγει τα δύο πιο αγαπημένα του.
Σ’ αυτό που τον άγγιξε –όπως πεταλουδίζει μια αγαπημένη βλεφαρίδα πάνω στην επιδερμίδα της ράχης- πιο πολύ, παραθέτει –για τους ομοϊδεάτες- και τους στίχους…

Tindersticks - My Oblivion


Tindersticks - ''Raindrops''


Tindersticks - ''Raindrops'' (o "Silenzio e' di nuovo qua' stanotte"?)

Silence is here again tonight
The silence is here again tonight
Will the love ever come back?
Will the love ever come back?

I know I've been pushing you away
I know it's been going on for days

Those awkward little things
So endearing
Those awkward little things
Wear on me

See, what we got here is a tired love
What we got here is a lazy love
It mooches around the house
Can't wait to go out

What it needs, it just grabs, it never asks
We sit and watch the divide widen
We sit and listen to our hearts, we crumble

With our only chance to jump
Neither of us had the guts
Or maybe we're just too proud
To say it out loud

Silence is here again tonight
Silence is here again tonight
...

Δυο συνθέσεις των Jethro Tull (οι οποίοι πέρασαν από την Ελλάδα, αλλά μένουν στην μνήμη μας). Due brani di Jethro Tull (Bourée e Songs from the Wood)

Η είδησι της αναγγελίας της άφιξης των Jethro Tull στην Ελλάδα για 2 συναυλίες στην Θεσσαλονίκη Δευτέρα 19 και Τρίτη 20 Ιουλίου, μας ήλθε κάπως καθυστερημένα. Και πιθανόν και να μην έτυχε ιδιαίτερης προβολής, αφού το αγγλικό συγκρότημα έχει τα χρονάκια του.
Και μπορεί, όπως συμβαίνει μοιραία με τα ανθρώπινα (πρόσωπα και πράγματα), το συγκρότημα να τείνει να κλείση τον κύκλο του, αλλά η μουσική που μας χάρισε η ιδιοφυϊα του Ίαν Άντερσον και της παρέας του όχι μόνο μας συντρόφευσε στα νεανικά μας χρόνια, αλλά συνεχίζει να μας συγκινεί.
Επ’ ευκαιρία, λοιπόν, να αναρτήσουμε 2 συνθέσεις τους και να πούμε και 2 λόγια για την πρωτοπορία αυτού του λονδρέζικου γκρούπ από τα μεγάλα ονόματα της Progressive (κατ’ άλλους και Folk) Rock.

Κατ’ αρχάς και στα δύο κομμάτια είναι εμφανής η μαεστρία του Ίαν Άντερσον που με το μοναδικό ταλέντο του ως τραγουδοποιός και μουσικός, έβαλε το φλάουτο με έναν τέτοιο τρόπο που σφράγισε έκτοτε την προοδευτική ρόκ.
Το πρώτο κομμάτι τιτλοφορείται Bourrée και είναι απο το άλμπουμ Stand Up. Αυτό είναι το δεύτερο άλμπουμ του συγκροτήματος που βγήκε το 1969 και σ’ αυτό η πρωτοτυπία των 4 βρετανών ( Martin Barre, Glenn Cornick, Clive Bunker υπο την επιβλητική ηγεσία του Ian Anderson) τους οδηγεί να πειραματιστούν με ακούσματα κέλτικης αλλά και κλασσικής μουσικής. Το προτεινόμενο κομμάτι είναι η καλύτερη απόδειξι για την επιτυχή ενσωμάτωσι της κλασσικής παιδείας των τολμηρών νεαρών στις ρόκ δημιουργίες τους, αφού το "Bourée" δεν είναι άλλο από μια ινστρουμένταλ ρόκ έκδοσι του "Bourrée in E minor" του μεγάλου Γ.Σ. Μπάχ! (Από τότε θα ακολουθήσουν και άλλες απόπειρες από τους Jethro Tull όχι μόνο να χρησιμοποιήσουν κλασσικά όργανα εμπλουτίζοντας το ύφος τους, αλλά κα να επεξεργασθούν γνωστά έργα κλασσικής μουσικής, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα για …ανάρτησι).

Το δεύτερο κομμάτι, το Songs from the Wood, από το ομώνυμο άλμπουμ του 1977 είναι το πιο αγαπημένο μας κομμάτι (και άλμπουμ ΟΛΟΚΛΗΡΟ! - δεύτερο στην προτίμησί μας έρχεται όχι το δημοφιλές Aqualung, αλλά το Minstrel in the Gallery ) των Jethro Tull.
Το σχόλιό μας; Εμπεριέχεται στο …άκουσμα του κομματιού! Απολαύστε το!

Στη μνήμη του μακαριστού Χριστοδούλου: 1 FIGHTING CALLING κείμενό του και ένα τραγούδι των Eloy. Un testo del fu archivescovo Cristodoulos e 1 canzone

Στη μνήμη του μακαριστού Χριστοδούλου (+ 28/01/2008)
Un testo del fu archivescovo Cristodoulos e la canzone “Company of Angels” di Eloy.
Α FIGHTING CALLING text di Archibishop Christodoulos and an Eloy’s song (dedicated to Jeanne d'Arc)

Αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Την Κυριακή ήταν και το Μνημόσυνό του. Δεν τον ξεχάσαμε. Κάποια πράγματα τα κρατάμε στην καρδιά μας. Όπως το χαμόγελό του και το χαρούμενο βλέμμα του όταν έλεγε στους νέους το «Σας πάω»!
Άλλα τα σημειώνουμε για το μυαλό μας.
Όπως το παρακάτω κείμενο. Ένα κείμενο για Αγώνα. Λιτή αφιέρωσι από το Ιστολόγιό μας.
Πρόκειται για την ΄Εκκλησι που απηύθυνε (αντί παρακαταθήκης;) στο ελληνικό του ποίμνιο για Αντίστασι την τελευταία του Πρωτοχρονιά...
Κι αντί για παράλληλο κείμενο ένα φαινομενικά άσχετο βιντεοτράγουδο των Eloy (με τους στίχους του τραγουδιού αποκάτω στην β΄ επίσημη γλώσσα κατά την πρότασι της Υπουργού (τέως Εθνικής) Παιδείας-Θρησκευμάτων).


Η ΕΚΚΛΗΣΙ-ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΗ ΤΟΥ +Αρχιεπ. Αθηνών ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ

Αγαπητά μου Παιδιά,

ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΤΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ που δεν τιθασεύεται, αυτό είναι η αέναη κίνηση του χρόνου. Το σήμερα γίνεται χθες εν ριπή οφθαλμού, και το αύριο σήμερα και χθες. Κι εμείς παρασυρόμεθα προς το τέρμα της πορείας μας, εκόντες άκοντες, παρακολουθούντες τα γεγονότα που περνούν από μπροστά μας, χωρίς αναστρέψιμη ελπίδα. Αυτή είναι η μοίρα των θνητών. Κι αλλοίμονο σ' εκείνους που δεν έχουν ακόμη βρή την απάντηση στο πρόβλημα του θανάτου. Την απάντηση τη δίδει μόνο η χριστιανική πίστη.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΓΕΝΝΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ. Κι εμείς συμπράττουμε σ' αυτό, άλλοι για το καλό και άλλοι για το κακό. Η ελευθερία μας είναι το κριτήριο της ευθύνης μας. Μακάριοι οι έχοντες προοπτική αιωνιότητας στη ζωή τους. Αλλοιώς είναι σάρκες, έκδοτοι σε πάθη ατιμίας, πρόθυμοι για κάθε τι που ευτελίζει την ύπαρξή μας. Ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός αν κάθε άνθρωπος θυμόταν την θεία καταγωγή του και ευθυγράμμιζε τη ζωή του με τις αρχές που απορρέουν από αυτή. Δυστυχώς όμως αυτό δεν συμβαίνει.

ΚΑΘΕ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ συμβατική αφετηρία μιας νέας προσπάθειας. Κανείς ασφαλώς δεν θέλει να ζη σ' ένα κόσμο παρακμής, αντιφάσεων, αλληλοσυγκρουομένων συμφερόντων, αδικίας και αμοραλισμού. Η κατάσταση δεν αλλάζει μαγικά και μηχανικά. Χρειάζονται να πολλαπλασιασθούν οι άνθρωποι που κάνουν Αντίσταση. Που παραμένουν πιστοί στις παραδόσεις μας, στις αξίες μας, στην ιστορία μας και στους αγώνες μας. Οι αναθεωρητές πολύ κακή συγκυρία επέλεξαν για να γκρεμίσουν από τις καρδιές των Ελλήνων τα κάστρα των θυσιών.

ΣΤΑΘΗΤΕ ΟΛΟΙ ΟΡΘΙΟΙ στις επάλξεις σας και μη ξεπουλήσετε τα πρωτοτόκια μας. Διδάξτε στα παιδιά σας την αλήθεια, όπως την εβίωσαν οι αείμνηστοι Πατέρες μας. Ο λαός μας ξέρει να υπερασπίζεται τα ιερά και τα όσιά του. Το έχει κατ' επανάληψιν αποδείξει. Και θα το αποδείξει και πάλι. Αντίσταση και Ανάκαμψη. Για να ξαναβρούμε ό,τι έχουμε χάσει, για να υπερασπισθούμε ό,τι κινδυνεύει. ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΟ ΤΟ 2008 - ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ»...
Με πατρική αγάπη και ευχές

Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ

...
Το παρακάτω βίντεο αποτελεί απλή οπτικοποίησι του τραγουδιού "Συνοδεία Αγγέλων" του γερμανικού μουσικού (της προοδευτικής ρόκ) συγκροτήματος (ιδιαιτέρως δημοφιλούς κατα τις δεκαετίες '70 και 80), Ελόυ. Ένα τραγούδι που, όπως εύκολα διακρίνει κανείς απο τους στίχους, είναι αφιερωμένο στην ηρωίδα-Αγία Ιωάννα της Λωραίνης (SAINT JOAN OF ARC).

Eloy - Company of Angels




Eloy - Company of Angels
(Οι στίχοι - lyrics)

Darkness prevails
mercyless war
devastating the land
with a vicious embrace
The footsteps of death
leave hunger and pain
empty hearts in dispair
tears fall like rain
Far in the distance
a glowing celestial sign
out of the silence
a murmur begins to rise

ΧΟΡΟΣ
We fear no one
we trust in Jeanne
our weapons strike like fire
We roll like thunder
skies torn asunder
a mighty roar from heaven
warriors of the Lord

Αφηγητής-Μονωδός:
Fears dissipate
minds reunite
for a holy crusade
in growing belief
the virgin of light
escorted by knights
leading banners of war
by celestial advice
Heavenly angels ride on the battlefields
wearing the colours of justice upon their shields

ΧΟΡΟΣ:
Invincible - infallible
a holy blaze of fire
The choice of heaven
a deadly weapon
we fight to end the torture
the iron hand of God

Γυναικεία φωνή και ΧΟΡΟΣ:
Hear the message of the glory
God is with you
trust the company of angels
holy army

ΧΟΡΟΣ:
Dark shadows
of evil
engulf the light of glory
the powers
of darkness
demand the blood of sacrifice

Imprisoned
awaiting
the claws of inquisition
the jury
of traitors
holding the scales of justice

Her grieving
companions
shed burning tears of sadness
no mercy
damnation
the pyre claims the child of light

All that remains
tears and love
as she rose to eternal light
weapons of war
silent now
still her spirit rides on the wind
Over the ages
a mystical sound rebounds
voices of warriors
forever are chanting on

ΧΟΡΟΣ:
We fear no one /
we trust in Jeanne / the child of light
her silver armour shining / her silver armour shining
The joice of heaven / heaven
a deadly weapon /
a holy blaze of fire / holy blaze of fire
Her guiding star / far in the distance
shines from afar / she rose to eternity
lightning remains forever / her spirit rides the wind
till the end of time

Eloy (The Tides Return Forever)

Αφιέρωμα στον Richard Wright των Pink Floyd +3 video από το More. Ommaggio al Richard Wright, tastierista dei Pink Floyd + 1 video su “More”

Μια αφιερωματική ανάρτησι για τον Ρίτσαρντ Ράιτ (Richard Wright) – και εμμέσως για το θρυλικό συγκρότημα παγκόσμιας απήχησης, τους Πίνκ Φλόυντ - την θέλαμε από πέρυσι. Την κάνουμε –έστω με συνοπτικές διαδικασίες- εφέτος. Ήδη συμπληρώθηκε ένας χρόνος από τον θάνατο του.
Ο Richard Wright, αυτοδίδακτος πιανίστας και οργανοπαίκτης (πλήκτρα, συνθεσάιζερ και λοιπά συναφή όργανα) ίδρυσε μαζί με δύο συμφοιτητές του (σχολή αρχιτεκτονικής στο Πολυτεχνείο Regent Street του Λονδίνου) τους Ρότζερ Γουότερς (Roger Waters) και Νικ Μέισον (Nick Mason) τον αρχικό πυρήνα των Πίνκ Φλόυντ το 1964. Ένα χρόνο αργότερα το συγκρότημα που λεγόταν The Tea Set μετονομάζεται από την καταλυτική επίδρασι ενός νέου μέλους του, του Syd Barrett, σε Πίνκ Φλόυντ (Pink Floyd, όνομα που ο Barrett συνέθεσε από τα μικρά ονόματα 2 παλαιότερων τραγουδιστών της μπλούζ) .
Ο Ράιτ πέθανε τις 15.09.2008 από καρκίνο.

Pink Floyd .
Το βρετανικό μουσικό αυτό συγκρότημα έμελλε να γράψη ιστορία στον χώρο της ροκ μουσικής, νέο είδος μουσικής που είχε παγκόσμια επιδρασι στο β΄μισό του 20ου αιώνα. Με τις τις πρωτοποριακές για την εποχή συνθέσεις τους, με ένα στυλ που συνδύαζε το ψυχεδελικό κλίμα και τους νεωτεριστικούς πειραματισμούς στον ηλεκτρονικό ήχο (με τα καινούργια τεχνολογικά μεσα στο μουσικό χώρο) με τους μοντέρνους ιδεολογικά και συγκινησιακά φορτισμένους στίχους της ρόκ μουσικής. Την παγκόσμια αναγνώρισι και αποδοχή της παραγωγής τους μεταξύ των νέων (στον Δυτικό και όχι μόνο κόσμο) την ακολούθησε και η εμπορική επιτυχία ιδίως μετά το υπερεκτιμημένο τους άλμπουμ The Wall. Ήδη στις νεώτερες γενιές ανάγεται στην σφαίρα του θρύλου ενώ θεωρείται ως ένα από τα εμπορικότερα μουσικά συγκροτήματα όλων των εποχών (Εκτιμάται ότι έχει πουλήσει γύρω στα 74,5 εκ άλμπουμ στις Η.Π.Α. και πάνω από 300 εκατομμύρια άλμπουμ σ’ ολόκληρο τον πλανήτη).

Σήμερα διαλέξαμε να παρουσιάσουμε (αποσπασματικά) ένα από τα λιγώτερο γνωστά έργα τους. Τρία κομμάτια από το άλμπουμ «Μόρ» (More), που αποτελέσθηκε απο μουσικές συνθέσεις για ένα ομώνυμο κινηματογραφικό έργο το 1969.
Ένα κακό ίσως φίλμ, αλλά ένα αριστουργηματικό άλμπουμ των Φλόυντ!
Τα κομμάτια έιναι "Cirrus Minor", "Green Is the Colour" και “Cymbaline". Ένα αρωματικό κρασί σαράντα ακριβώς χρόνων!
Κατά τα άλλα δεν έχω λόγια.
Μόνο αναμνήσεις κι αισθήματα…

"Cirrus Minor"
"Green Is the Colour"“Cymbaline".