Ένα …άλλο «σιμουλτανέ»: “Σύγχρονη” Προσευχή στο Internet, με Απόδειπνο και Ακάθιστο Ύμνο! Un esperimento stupefacente tramite il PC: Preghiera simultanea con Inno Akathistos (Acatisto)!!

Η ιδέα μιας ταυτόχρονης διαδικτυακής προσευχής είχε κατέβη στον υπογραφόμενο διαχειριστή του Νέου Παλαμήδη από δεκαημέρου! Ένας πρωτόφαντος μινι-εκκλησιασμός! Τεχνολογία …μεταφυσικής επίβασις*!
Την φαεινή ιδέα την είχε μοιραστεί αρχικώς μόνο με τον πάλαι ποτέ συνδιαχειριστή και νύν επιστήθιο φίλο Δημήτρη Προβελέγγιο, αλλά ήταν γραφτό να λάβη σάρκα και οστά μετά την ηλε-επικοινωνία με τον κουμπάρο και φίλο του Γεώργιο Φρατζή. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ντάργουιν και παλιός συμφοιτητής, δεν χρειάστηκε χθές το απομεσήμερο πολλές εξηγήσεις. Ως άλλος εαυτός, σε τέτοια ζητήματα «μίλαγε» και εξακολουθεί να «μιλάει» την ίδια γλώσσα. Με καταλυτικό τρόπο λοιπόν, όχι μόνο αποδέχτηκε την ιδέα, αλλά και αντιπρότεινε άλλη, ακόμα καλύτερη διαδικτυακή πλατφόρμα για την υλοποίησι του σχεδίου. Και επιπλέον έσπευσε να συντονίσει το πείραμα από το γραφείο του, αδιαφορώντας για την προχειρότητα του εμπνευστή και το απαγορευτικό εμπόδιο της 7ωρης διαφοράς στο ρολόι του. Όλοι «μένουμε μέσα, μένουμε σπίτι», αλλά αυτουνού το σπίτι είναι στους Αντίποδες, στην μακρινή Αδελαΐδα! Κι η ώρα της εικονικής συν-εύρεσης για αυτήν την πειραματική και ελλιπώς σχεδιασμένη απόπειρα στον χαοτικό ιστοχώρο, τον υποχρέωνε σε μεταμεσονύχτια δραστηριότητα. Για εμάς τους εν Ελλάδι τα πράγματα θα ήταν πιο απλά απ’ αυτήν την πλευρά. Ίσως όμως και λιγότερο κατανυκτικά…
Δόξα τω Θεώ, το εγχείρημα πέτυχε!!!
Αυτό πάντως που δεν φανταζόταν ο υπογραφόμενος, ήταν πως ο άλλος της παρέας, ο αδελφός του από τον Άγιο Στέφανο που ειδοποιήθηκε ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ και μάλιστα στο παρα πέντε (!!), θα είχε ομού με τον ΕΝΘουσιασμό, καί την έμπνευσι να καταγράψη  (μυστικώς!) το όλο πείραμα!
Έ, αφού βρέθηκαν και οι σχετικές μαρτυρίες (όλες από την ιστοσελίδα του Γιώργου στο Φατσόβιβλο) ας το αναρτήσουμε και στο Ιστολόγιο.
Άλλωστε οι τρείς στους τέσσερις είμαστε συνιδρυτές του Α.Ε.Κ. Άβαξ Και Πεσσοί!
……………

Αλλά το ουσιώδες ζήτημα είναι ότι αυτήν την Παρασκευή της πέμπτης εβδομάδας των Νηστειών, κάποιοι (και δεν εννοώ φυσικά μόνο εμάς τους 4) εκκλησιαστήκαμε έστω και με τους ναούς μας κλειστούς. Άλλωστε «πνεύμα ο Θεός» και η προς Αυτόν προσευχή, νοερά ή αρθρουμένη, μπορεί να γίνεται καί οίκοι καί κατά μόνας, όπου δεί. Η (ελληνική και χριστιανική) παράδοσί μας φυσικά προκρίνει τον εκκλησιασμό (εκκλησία < εκ+ καλώ). Και ο λόγος «όπου εισί δύο ή τρείς…» του Λόγου αντηχεί ακόμη. 
Έτσι κι εμείς οι 3+1 το αποτολμήσαμε με κάτι τις το πρωτότυπο, το εκτός του παραδοσιακού τυπικού, που έγινε μέσω της τεχνολογίας. [Παρέκβασις: Ποιος ξέρει; Σε έναν όχι και τόσο μακρινό μελλοντικό χρόνο (αν, συν Θεώ, η ανθρωπότητα …επιβιώση) θα μπορούσαν οι ενδιαφερόμενοι πιστοί να συμπροσεύχονται/εκκλησιάζονται τηλεμεταφερόμενοι ή και παρουσιαζόμενοι ολογραμματικώς! ] 

Τί λέγαμε για την τετραμελή παρέα; Ότι από τέσσερα «σημεία του ορίζοντα» (οι τρείς οίκαδε, ο είς μακρόθεν της πατρώας γής) βρεθήκαμε εχθές τ' απόγευμα νεωτερικώ τω τρόπω συνηγμένοι στο όνομά Του. 
Ως μικρός «πνευματικός θίασος» αποπειραθήκαμε να συμπροσευχηθούμε με οδηγό την ακολουθία του Μικρού Αποδείπνου. Άλλοτε εναλλάξ κι άλλοτε όλοι μαζί, διαβάσαμε, ψάλλαμε, νιώσαμε... 
Οίκοθεν νοείται ότι δεν εψάλαμε τον Ακάθιστο «ὀρθοστάδην», αλλά καθήμενοι μπροστά στις οθόνες των Η/Υ μας. Έτσι νιώσαμε εφέτος την ανάγκη να αποδώσουμε τιμητική προσκύνησι στην Θεοτόκο. Να μην χάσουμε την ευκαιρία να της πούμε το «ΧΑΙΡΕ!». Ως μεσίτρια προς τον Σωτήρα μας. Ας είμαστε πελαγωμένοι εν σκότει, ας είμαστε άσωτοι βουτηγμένοι στον ρύπο, σ’ αυτήν όλοι μας -και ειδικά στα δύσκολα- καταφεύγουμε. Σ’ αυτήν την Άσπιλο, που ως ευδοκία του Θεού και ως η πιο Άξια εκπρόσωπός μας, έχει παρρησία στον Θεό για όλη την ανθρωπότητα. 
Τώρα που οι πάντες βρισκόμαστε σε έναν πρωτόγνωρο --αγνώστου τύπου, βιολογικό, υβριδικό ή μήπως …«Υβριστικό»;-- πόλεμο: τον αόρατο εχθρό μάς λένε να τον αντιμετωπίσουμε κλεισμένοι μένοντας στα σπίτια μας. Ευτυχώς όχι ακόμα σε αντιαεροπορικά ή αντιπυρηνικά καταφύγια! Αλλά ας μην χάσουμε την πίστι μας, κι ας μην ξεχάσουμε το δοκιμασμένο φυλακτήριον πάντων. 
Δεν είναι η πρώτη φορά που ζητάμε από την Υπέρμαχο Στρατηγό, την αληθινή Πρόμαχό μας, ως ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον να μας λυτρώσει από τα δεινά. 
Άς ευχηθούμε του χρόνου να της προσφέρουμε τα ευχαριστήριά μας για τα νέα νικητήρια, όλοι ομοθυμαδόν, όχι οίκοι και καθήμενοι, αλλά ιστάμενοι όρθιοι εν οίκοις Θεού ημών. 

Γένοιτο! 

ΣΗΜ: Πρβλ. "Πράξις θεωράς επίβασις" (= Η πράξι, η εμπειρία, είναι θεμέλιο στήριξης της θεωρίας). Βασικό αξίωμα του Γρηγορίου του Θεολόγου ή -κατ'εμέ-Αριανζηνού!

Τεκμήρια 

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης  

ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ: Συλλυπητήρια σε μέλος του Δ.Σ. Condoglianze ad un membro del Consiglio di Amministrazione del nostro club.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Εκ μέρους του Διοικητικού Συμβουλίου του Αθλητικού Εκπολιτιστικού Κέντρου «ἉΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ» εκφράζω δημοσίως θερμά, εκ βάθους καρδίας, συλλυπητήρια στον αδελφικό φίλο, συναθλητή, συνδιαχειριστή του Ιστολογίου, ιδρυτικό μέλος του και εν ενεργεία μέλος του Δ.Σ. του συλλόγου μας Δημήτρη Προβελέγγιο, για την οδυνηρή απώλεια της αγαπημένης του μητέρας. 
Η κυρία Καίτη αποβιώσασα μετά από ολιγοήμερη νοσηλεία σε Νοσοκομείο των Αθηνών, κηδεύεται αύριο σε πολύ στενό κύκλο συγγενών –εν μέσω πανδημίας. Θα είναι αναμφίβολα ελαφρύ το χώμα της Αττικής γής, όπως είναι για όλους τους ευσεβείς κεκοιμημένους μας, τους «επ’ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου».

Αιωνία η μνήμη!

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης
(Πρόεδρος Δ.Σ. Α.Ε.Κ. ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ)

Ένα άρθρο του Γ. Φραντζή για την Ορθοδοξία στην Αυστραλία. Ως χαιρετισμός του Ιστολογίου μας στο “12o In Country Program”. (Παρουσιάζει ο Δημ. Προβελέγγιος). Presentation of prof, G. Frazis's article on Greek Orthodox Church in Australia, by Dimitris Proveleggios. Sull' articolo di G. Frazis “La presenza della Chiesa Greco Ortodossa in Australia...” (Presentazione e commento di D. Proveleghios).

Ο αδελφικός φίλος  Δημήτρης Προβελέγγιος, ως γνωστόν, είναι καί ιδρυτικό μέλος του Α.Ε.Κ. ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ καί  ένας από τους τρείς αρχικούς διαχειριστές του «Νέου Παλαμήδη. Είναι κατανοητή, επομένως, η ιδιαίτερη χαρά και περισσή ικανοποίησι που αισθανόμαστε φιλοξενώντας, σήμερα μετά από καιρό, μια έκτακτη συνεργασία του. Και με δεδομένο πως η συνεργασία που επέλεξε να μας προσφέρει, αφορά την παρουσίασι πρόσφατου άρθρου του άλλου αδελφικού φίλου, του Γιώργου Φραντζή, στον ελληνορθόδοξο ιστότοπο ΕΡΩ, η χαρά μας ...τετραγωνίζεται!! Το κείμενο του καθηγητού Φραντζή το εντόπισε αμέσως ο Δημήτρης και με ενθουσιασμό  -ου μην αλλά και μετα της συνήθους προθυμίας του- έσπευσε να μας στείλη μια κατατοπιστικότατη παρουσίασι. Αυτά προ εβδομάδων. Η καθυστέρησι της δημοσίευσης οφείλεται πρωτίστως σε έκτακτο φόρτο εργασίας και συνάμα αδυναμία εκπλήρωσης υποχρεώσεων σχετικών με το ιστολόγιο απο την πλευρά του διαχειριστού. Την συγγνωστή (;) μας αμέλεια/καθυστέρησι ερχόμαστε να την θεραπεύσουμε με την σημερινή δημοσίευσι, η οποία συμπίπτοντας με την έναρξι του 12ου Προγράμματος Ελληνικής Γλώσσας (1 Ιουλ. - 21 Ιουλ. 2018) μπορεί να θεωρηθή και ως αφιερωματική προς τον καθηγητή Φραντζή, ο οποίος ως Ιδρυτής και Διευθυντής (όπως έχουμε επανειλημμένα αναφέρει σε αναρτήσεις μας) αποτελεί και την ψυχή του Προγράμματος.


Καλή επιτυχία στο 12o In Country Program!
.................

ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ Γ. ΦΡΑΝΤΖΗ ΣΤΗΝ “ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ”

Ενα πολύ ενδιαφέρον άρθρον αλιεύσαμεν από τον ιστότοπον του συλλόγου  «ΕΝΩΜΕΝΗ ΡΩΜΗΟΣΥΝΗ». Πραγματεύεται την ιστορία της Ελληνικής παρουσίας και της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην Αυστραλίαν και είναι πόνημα του καθηγητού Ελληνικής γλώσσης του Πανεπιστημίου του Darwin βόρειας Αυστραλίας, του ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΦΡΑΝΤΖΗ, επιγραφόμενον:

«Ἡ παρουσία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στήν Αὐστραλία, Μιά συνεχής Σταυροαναστάσιμη πορεία».

Παρακάτω θα προσπαθήσουμε να το παρουσιάσουμε εν συντομία.

Στην εισαγωγήν αναφέρεται κατ’ αρχάς στην δυσκολίαν του εγχειρήματος λόγω ελλείψεως στοιχείων και αξιόπιστων πηγών, και όπως λέγει χαρακτηριστικά ο συγγραφεύς του πρώτου βιβλίου: «...Εὐκολώτερον θά ἐπετύγχανέ τις τήν τοῦ Νοτίου Πόλου ἐξερεύνησιν, παρά τήν τοῦ Ἑλληνισμοῦ τῆς Αὐστραλίας ἐξιχνίασιν, καί δή, τοῦ τά πρῶτα ἐν αὐτῇ ἀποβιβασθέντος...».

Τα πρώτα λοιπόν στοιχεία έρχονται από τα βιβλία:

α)«Η ζωή εν Αυστραλία» Σύδνευ 1916 υπό Γεωργίου Κενταύρου(!) και Ανδρονίκου,

β)«International Directory of 1927» Αδελαίδα 1927, Διεθνής Εκδοτική Εταιρεία, παρέχον πληροφορίες και διά τον πρώτον μητροπολίτην Αυστραλίας ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΝ,

γ) «Australians and Greeks», μιά σειρά τριῶν τόμων πού ἐκδίδονται μεταξύ τῶν ἐτῶν 1992 καί 2004 του Hugh Gilchrist, η πλέον συστηματική προσπάθεια.

Επίσης αντλούνται αρκετά από τις εκδόσεις της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας.

Εν συνεχεία η ιστορία χωρίζεται σε δύο περιόδους: στην εποχή προ της ιδρύσεως  της μητροπόλεως Αυστραλίας και στην μετά την ίδρυσιν αυτής. Οπως αναφέρει: «...Ἡ πρώτη Ὀρθόδοξη θεία Λειτουργία πού ἀναφέρεται, γίνεται τό 1820 ἀπό ἕναν Ρῶσσο ἱερομόναχο ὀνόματι Διονύσιο, ἐπιβάτη ἑνός ρωσσικοῦ πλοίου πού πέρασε ἀπό τό Σίδνεϋ. Ἄλλη πληροφορία δίνεται τό 1862 ἀπό μιά ἐπίσκεψη ἄλλου ρωσσικοῦ πλοίου, στό ὁποῖο ἀναφέρεται μεταξύ τῶν ἐπιβατῶν τοῦ πλοίου κάποιος πατήρ Ἱερώνυμος, ὁ ὁποῖος τελεῖ κι αὐτός θρησκευτικές Ἀκολουθίες...». Κατόπιν ήλθαν στην Αυστραλίαν κάποιοι Ελληνες μοναχοί, προσπαθώντες να στηρίξουν ενορίες με την σύμπραξιν της Ελλαδικής Εκκλησίας. Αξιοσημείωτον είναι το γεγονός, ότι οι πρώτες Ορθόδοξες ενορίες συνεκροτήθησαν από Ορθοδόξους Ελληνες και Αραβόφωνους Σύριους, δι’ αυτό και οι πρώτοι ιερείς εστάλησαν από το Πατριαρχείον Ιεροσολύμων, γνωρίζοντες και την Ελληνικήν και την Αραβικήν. Χαρακτηριστικόν απόσπασμα: «...Ἡ πορεία, λοιπόν, τῆς Ἑλληνικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας στήν Αὐστραλία οὐσιαστικά ξεκινᾶ μέ τούς δύο διορισμένους κληρικούς τῆς θρησκευτικῆς δικαιοδοσίας τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων, τόν π. Ἀθανάσιο Καντόπουλο πού φτάνει στήν Μελβούρνη τό 1898 καί τόν π. Σεραφείμ Φωκᾶ πού φτάνει στό Σίδνεϋ τό 1899. Ἡ αὔξηση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν μεταναστῶν ὁδηγεῖ στήν ἀνέγερση τῶν πρώτων Ναῶν, τῆς Ἁγίας Τριάδος στό Σίδνεϋ (1898) καί τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου στήν Μελβούρνη (1900). Στήν συνέχεια μόνιμοι κληρικοί ἐμφανίζονται στό Perth, στό Darwin, στό Port Pirie καί στό Brisbane...».

Στην δεύτερην φάσιν έχουμε την ίδρυσιν της ιεράς Μητροπόλεως Αυστραλίας από το Πατριαρχείον Κωνσταντινουπόλεως το 1924, και λίγο αργότερα την ανύψωσίν της σε Αρχιεπισκοπή και την εισαγωγή του θεσμού των βοηθών επισκόπων και των κληρικολαικών συνελεύσεων. Παραθέτουμε το κείμενον αυτούσιον: «...Σταθμό γιά τά ἐκκλησιαστικά δρώμενα τῆς Αὐστραλίας ἀποτελοῦν οἱ Κληρικολαϊκές Συνελεύσεις, οἱ ὁποῖες συγκαλοῦνται κάθε τέσσερα χρόνια καί ἀποτελοῦν τό ἀνώτατο νομοθετικό σῶμα τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς. Ἡ ἀρχή τῶν ἐργασιῶν γίνεται πάντα μέ τήν εἰσηγητική ὁμιλία τοῦ Ἀρχιεπισκόπου, στήν ὁποία ἐκτίθενται «τά χάριτι Θεοῦ συντελεσθέντα ἔργα καί προγράμματα» κατά τήν τετραετία πού πέρασε. Οἱ Κληρικολαϊκές Συνελεύσεις ἀποτελοῦν τό ὄργανο τῆς Ἐκκλησίας, τό ὁποῖο καθορίζει τήν κοινή γραμμή σέ θέματα θρησκευτικά, ἐκπαιδευτικά, φιλανθρωπικά καί κοινωνικά. Πρόκειται γιά Συνελεύσεις πού συμμετέχουν Κληρικοί (¼) καί Λαϊκοί (¾) τῆς Ἱερᾶς Ἀρχιεπισκοπῆς...».

Τέλος στον επίλογον γίνεται μία σύνοψις των δραστηριοτήτων και των ιδρυμάτων και του ποιμαντικού έργου της Εκκλησίας, η οποία ενώνει τις Ελληνικές κοινότητες της μακρινής χώρας, εν κατακλείδι δε αναφέρεται: «...Ἡ πορεία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας θεωρεῖται Σταυροαναστάσιμη, μέ Σταυρό καί Ἀνάσταση στήν καθημερινή της πρακτική, ὡστόσο μπορεῖ ἀσφαλῶς ὁ πιστός νά ἐγκαυχᾶται ἐν Χριστῷ γιά τήν πρόοδο τῆς Ἐκκλησίας μας ἐν γῇ ἀλλοτρία...».


[Σ.Σ.  Όλο το πρωτότυπο κείμενο του καθηγητού Φραντζή: ΕΔΩ]



ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΡΟΒΕΛΕΓΓΙΟΣ