«Κοινωνικό Παντοπωλείο: Η Ελπίδα», πολιτικό χρονογράφημα του Αιθεροβάμονα. "Supermercato sociale; La speranza" testo di cronaca.

Πριν μια εβδομάδα ακριβώς ανακοινώθηκε η ημερομηνία των εκλογών. Ο φίλος και συνεργάτης Αιθεροβάμων μας έχει στείλη ένα πολιτικού περιεχομένου χρονογράφημα που περίμενε υπομονετικά την δημοσίευσί του. Γίνεται τώρα με την μουσική συνοδεία του Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Το τραγούδι του "Έν Δυό Κάτω".

...................................

ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ: Η ΕΛΠΙΔΑ

1.
Αγαπητοί φίλοι
* Οι ΑΞΙΟΤΙΜΟΙ πολιτικοί μας δεν μας αφήνουν ούτε στιγμή ήσυχους, ειδικά από δω και μπρος, που μπήκαμε και επίσημα στην προεκλογική περίοδο. Μέχρι πρότινος είχα την ΑΦΕΛΕΣΤΑΤΗ απορία: - Τι θα πουν στον προδομένο αυτό λαό; Τι θα τάξουν; Και όμως ως ευφυέστατοι και παμπόνηροι που είναι, προσάρμοσαν τα διαφημιζόμενα προϊόντα τους στις τωρινές ανάγκες του λαού, τις οποίες, φυσικά, δημιούργησαν οι ίδιοι, έτσι απλά για να έχουν να υπόσχονται. Διαφορετικά, μαύρο φίδι , που τους έφαγε.
* Πρώτος και καλύτερος ο πολύς Καράτζ Αφέρ, ο ανθρωπιστής, ο πατριώτης εθνικιστής, ο χριστιανός. Άνοιξε, λένε, κοινωνικό παντοπωλείο και μοιράζει είδη πρώτης ανάγκης στον κοσμάκη. Γεια σου ρε Γιωργάρα πρωτοπόρε, ασυναγώνιστε, μοναδικέ και ανεπανάληπτε! Πέστε μου, σας παρακαλώ, το σκέφθηκε άλλος πολιτικός αυτό; Δεν μας λες, φίλε Γιώργο αρχηγάρα, στην πραγματικότητα τι πουλάς; Ψεύτικες ελπίδες, ανεδαφικά οράματα, ανεφάρμοστα όνειρα, τρίχες κατσαρές. Όμως, όλα αυτά είναι πασπαλισμένα με άφθονη δόση λαϊκισμού, κρυμμένα πίσω από το αλεύρι, τη ζάχαρη, τα όσπρια, το λάδι κ. α. Γιατί σε έπιασε τόση πρεμούρα να τα μοιράσεις ΤΩΡΑ ΠΡΙΝ ΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ; Μετά τις εκλογές τι θα μας δώσεις; ΑΓΓΟΥΡΙΑ! Μήπως θα αντιγράψεις τη γνωστή διαφήμιση: ΟΜΟΡΦΑΝΤΡΕΣ ΜΟΥ, ΜΗ ΣΑΣ ΝΟΙΑΖΕΙ. ΘΑ ΣΑΣ ΒΑΛΩ ΚΑΙ ΜΠΟΛΙΚΗ ΣΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΥΣΤΡΑΝΕ! Για να είμαι ειλικρινής, μια ζωή το στυλ σου και το ύφος σου μου θύμιζαν ΜΠΑΚΑΛΗ. Αλλά ότι θα το έκανες και πράξη, δεν το περίμενα. Είσαι πολύ μεγάλος. Άνοιξες το επάγγελμα του μπακάλη! Η δουλειά δεν είναι ντροπή Ίσως, είναι η μοναδική ευκαιρία σου να εργαστείς πραγματικά. Γιατί , όπως και οι περισσότεροι συνάδελφοί σου πολιτικάντηδες, δεν έχετε ποτέ σας δεν είχατε δουλέψει. Αντίθετα η μόνη δουλειά σας είναι να δουλεύετε το λαό, άλλοτε με χοντρό δούλεμα και άλλοτε με ψιλό γαζί. Ένα δύο, εν δυό κάτω, έχουμε αρχηγό βαρβάτο! Είσαι η φανέλα μας, δίνουμε το αίμα μας. Είσαι η κουλτούρα μας, ούρα, ούρα, ούρα μας!

2
* Όμως, μεγάλε μας αρχηγέ, δεν είσαι μόνος σου. Οσονούπω, ακολουθούν και οι άλλοι αρχηγοί. Ο αγώνας δρόμου για τις εκλογές άρχισε.
* Όλοι έχουν αρχίσει και γκαζώνουν. Ο πειρασμός είναι μεγάλος: Η εξουσία ή τουλάχιστον η είσοδος στη Βουλή είναι το όνειρό τους. Λαμπερή, φανταχτερή, προκλητική τους περιμένει στη γωνία κλείνοντάς τους το μάτι και κουνώντας τους το δάχτυλο. Ας μην ξεχνάμε πως η εξουσία είναι πολύ δυνατό αφροδισιακό. Όποιος την κερδίσει, μεταμορφώνεται θεαματικά: Αισθάνεται ακατανίκητος, ακούραστος και κυριεύεται από τη μανία να ΙΠΠΕΥΕΙ το λαό. Ο καημένος ο πολίτης μη αντέχοντας άλλο φωνάζει: «- Δεν πάει άλλο. Μ’ έχεις πεθάνει κι από πάνω θέλεις κι άλλο! Γι’ αυτό έχουν εξαμολυθεί και έχουν επιστρατεύσει τους ειδικούς «ίματζ μέϊκερς» και εκλογοσύμβουλους. Που θα πάνε, πως θα μιλάνε, πότε θα χαμογελάνε, τι κοστούμι και γραβάτα θα φοράνε! Κι όλα αυτά με την ελπίδα να γοητεύσουν την εξουσία και να την κατακτήσουν.
Συνεπώς, φίλοι και φίλες, αντί να δώσουμε βάση στις φρούδες ελπίδες που μας πλασάρουν αυτοί, να κάνουμε κάτι πιο απλό, πιο αποτελεσματικό, πιο αξιοπρεπές για τον εαυτό μας: ΝΑ ΔΙΑΨΕΥΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΤΟΥΣ ΕΛΠΙΔΕΣ!
Ας κλείσουμε με τον Καζαντζάκη: ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΕ ΤΙΠΟΤΕ, ΔΕΝ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΤΙΠΟΤΕ. ΕΙΜΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ!!!

ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ


Εν δυο κάτω


ΕΝ ΔΥΟ ΚΑΤΩ

Εν δυο κάτω.
Ένα δύο, εν δυο κάτω,
έχουμε αρχηγό βαρβάτο,
σπρώξε μας και παρακάτω,
μέχρι που να βρούμε πάτο.

Ένα δύο, εν δυο κάτω,
στο μπαλκόνι από κάτω
η ατμόσφαιρα φουντώνει
και κανείς δε γιαουρτώνει.

Είσαι η φροντίδα μας,
κοφτερή λεπίδα μας,
είσαι η ελπίδα μας,
πήδα, πήδα, πήδα μας.

Εν δυο κάτω.
Ένα δύο, εν δυο κάτω
και το γήπεδο γεμάτο,
νάτα και τα δακρυγόνα,
πάρτε θέσεις στον αγώνα.

Ένα δύο, εν δυο κάτω,
πέναλντι πανάθεμά το,
να ο Έλλην' ξεσπαθώνει
κι ούτε μύτη, ούτε σαγώνι.

Είσαι η φανέλα μας,
δίνουμε το αίμα μας,
είσαι η ομάδα μας,
μα μα μα μα μα μα μας.

Εν δυο κάτω.
Ένα δύο, εν δυο κάτω,
στο σκυλάδικο σαν πιάτο
σπάζαμε τον εαυτό μας,
σα να ήτανε εχθρός μας.

Ένα δύο, εν δυο κάτω,
γίναν όλα άνω κάτω,
δεν πηγαίνει παρακάτω,
τώρα φτάσαμε στον πάτο.

Είσαι η άγρια ξούρα μας,
μόνιμη θολούρα μας,
είσαι η κουλτούρα μας,
ούρα, ούρα, ούρα μας.

Είσαι η φροντίδα μας,
κοφτερή λεπίδα μας,
είσαι η ελπίδα μας,
πήδα, πήδα, πήδα μας.

Εν δυο κάτω.


Στίχοι - Μουσική: Βασίλης Παπακωνσταντίνου

«Η Μέθοδος Του Χότζα»: σχολιασμός της επικαιρότητας με αλληγορία. Από τον Αιθεροβάμονα. Un testo allegorico x la debitocrazia e 1 canzone di Vassilis

Un testo allegorico x la debitocrazia e una canzone di Vassilis Papakonstantinou

Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΤΟΥ ΧΟΤΖΑ
Φίλοι μου, επιτρέψτε μου να σας πω μια μικρή ιστορία και να προσπαθήσω τουλάχιστον να σας προβληματίσω θετικά σχετικά με τα τεκταινόμενα στη χώρα μας ειδικά τον τελευταίο καιρό:

Σαν τα παιδικά παραμύθια: Μια φορά κι ένα καιρό, σε κάποια πόλη ζούσε ένας χότζας με την οικογένειά του. Ήταν φτωχός άνθρωπος και είχε ένα σπιτάκι ίσα ίσα μια κάμαρα και μια κουζινίτσα για την οικογένειά του, γυναίκα και 2 παιδιά. Είχε και μια κατσικούλα για το γάλα των παιδιών του και ένα γαϊδουράκι για τις μετακινήσεις του, σα να λέμε αμάξι ενός ίππου. Όσο ο καιρός ήταν καλός, τα 2 ζωντανά τα είχε έξω στην αυλή. Όταν, όμως, έβρεχε ή έκανε πολύ κρύο, τα έπαιρνε μέσα , για να τα προφυλάξει. Τότε η κατάσταση γινόταν αφόρητη. Άνθρωποι και ζώα μαζί δεν γινόταν. Πήγε, λοιπόν, στον Πασά και του ζήτησε την άδεια να φτιάξει ένα πρόχειρο μικρό σταύλο για τα ζώα. Ο Πασάς, όμως, αγρίεψε: «- Τι είναι αυτά που μου τσαμπουνάς, χότζα;» του φώναξε. «-Είσαι αχάριστος και πλεονέκτης. Όλο ζητάς και ζητάς. Γι’ αυτό, σε διατάζω από εδώ και πέρα μη σκεφτείς να αποκτήσεις κάτι παραπάνω. Και τα 2 ζωντανά συνέχεια μέσα στο σπίτι, γιατί είσαι αναιδής».
Ο καημένος ο χότζας έφυγε απελπισμένος.
Πέρασε λίγος καιρός και μη αντέχοντας άλλο ξαναπήγε στον Πασά: «- Πολυχρονεμένε μου Πασά, τιμώρησέ με , φυλάκισέ με, αλλά λυπήσου την οικογένειά μου. Η γυναίκα μου αρρώστησε και τα παιδάκια μου κινδυνεύουν από τη βρώμα. Άφησέ με να τα βγάλω έξω και ο Αλλάχ να σου χαρίζει μέρες και χρόνια!». Τότε, ο Πασάς του είπε: «- Άντε βρε μπουνταλά χότζα, για να δεις πόσο σ’ αγαπάω και σε πονάω, σου επιτρέπω να βγάλεις έξω τον γάϊδαρο, αλλά ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΓΑΪΔΑΡΟ!». Και ο χότζας: «- Πασά μου, σε ευγνωμονώ. Νάσαι πάντα καλά».

Μήπως αντιληφθήκατε κάποια ομοιότητα ή αντιστοιχία Πασά- Χότζα και Ευρωγκρούπ- Ελλάδας; Ο ταλαίπωρος λαός δεν αντέχει τη μονόπλευρη και ατέλειωτη λιτότητα, που δεν οδηγεί σε καμία ανάκαμψη, αλλά αντίθετα επιδεινώνει και βαθαίνει την οικονομική και κοινωνική ύφεση και εξαθλίωση. Δικαίως ζητά λιγότερα μέτρα και πιο ανθρώπινη διαβίωση. Τότε πέφτουν οι κεραυνοί από την Τρόϊκα: «- Δεν εφαρμόζετε τα μέτρα; Δεν θα πάρετε ούτε σάλιο. Θα χρεοκοπήσετε και θα γυρίσετε στη δραχμή και στην πείνα»- (Τον γάϊδαρο και την κατσίκα μέσα). Κι εμείς, τότε τρέχουμε πανικόβλητοι και παρακαλάμε αλά χότζα να μας λυπηθούν.
Και τότε, οι πολυέλεοι και φιλεύσπλαχνοι εκπρόσωποι του Ευρωγκρούπ απαντούν σε στυλ Πασά: «- ‘Αντε, βρε κακομοίρηδες Έλληνες. Επειδή σας λυπόμαστε και κατά βάθος σας αγαπάμε ( Ας στο διάολο), γι’ αυτό σας δανείζουμε για να ζήσετε, αλλά κι εμείς θα πάρουμε τον τόκο μας. Πολιτισμένα πράγματα!
Αλλά τα μέτρα θα εφαρμοστούν στο ακέραιο!( Μόνο τον γάϊδαρο έξω).
Η συνέχεια δική σας…

ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ

Βασίλης ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΙΝΟΥ: "Ελλάς"
"vassilis papakonstantinou-Hellas"




Οι στίχοι του τραγουδιού

ΕΛΛΑΣ

Το πρωτάθλημα αρχίζει, η εξέδρα πλημμυρίζει
γίνεται χαμός σε κάθε γκολ.
Mα το ντέρμπι είναι στημένο, κι από πριν ξεπουλημένο
κι εσύ πνίγεσαι με δίχρωμα κασκόλ.

Ελλάς, Ελλάς, τί θα γίνει φίλε μου με μάς;
Ελλάς, Ελλάς, μίλα μας και μη μας αγαπάς!

Μπόρα είπες θα περάσει μα ο κόσμος τά' χει χάσει
τα σκουπίδια δίνουν πάρτι στα στενά.
Τα FM και τα κανάλια έχουν σφίξει σαν τανάλια
κι οι αφίσες φτύνουν μέλι με καρφιά

Ελλάς, Ελλάς τι θα γίνει φίλε μου με μας
Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς

Μέσα σ' όλη αυτή τη δίνη όρθιο, πές μου, τί θα μείνει;
Σου φωνάζω μα εσύ δε μου μιλάς.
Ψάχνεις για το μεγαλείο που σου μάθαν στο σχολείο
κι εγώ ξένος μετανάστης σου Ελλάς.

Ελλάς, Ελλάς τι θα γίνει φίλε μου με μας
Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς

Δε γουστάρω τα στημένα, έρχομαι ξανά σε σένα,
δυο μαζί μπορούμε, δώσ' μου δυο φιλιά!
Όλα μοιάζουνε χαμένα μα, καλή μου, έχω εσένα:
παίρνω φόρα απ' τη δική σου αγκαλιά!

Ελλάς, Ελλάς τι θα γίνει φίλε μου με μας
Ελλάς, Ελλάς μίλα μας και μη μας αγαπάς

[ΣΣ Η εκτέλεσι είναι του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, αλλά οι στίχοι όπως και η μουσική είναι του πρόωρα χαμένου τραγουδοποιού Σταμάτη Μεσημέρη...]