Δυο διαφωνίες στην εξύμνησι της “Οδύσσειας” του Νόλαν (2 Video). Due obiezioni all' esaltazione dell' "Odissea" di Nolan. Challenging the Praise and the Hype Surrounding Nolan's "Odyssey". (2 Videos)

[Two Videos Challenging the Hype Surrounding Nolan's "Odyssey".]

 

 

Πάμε λίγο με σουρεαλιστικούς συνειρμούς! 

 

Σχέσι Μητσοτάκη – Albert Bourla; --Φυσικά, ναί!

Σχέσι Μπουρλά – Ben Shapiro; --Μακρινή μπορεί. --Ναί, αλλά τί λένε τα Data; --Τα Ντάτα λένε...χαλάλι στον Χαράρι! Οπότε; Ποιός ξέρει;

Σχέσι Μητσοτάκη - Ben Shapiro; --Μπά: No relation! Καμμία σχέσι! NO reLAtioN

 

Αμφότεροι πάντως έσπευσαν να δηλώσουν τον θαυμασμό τους για το καλλιτεχνικό δημιούργημα του Αμερικανού σκηνοθέτη Κρίστοφερ Νόλαν αποκαλώντας το Αριστούργημα. 

Και όχι μόνο. Ο (υπο προθεσμίαν;) Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης κοινοποίησε την τηλεδιάσκεψι με τον Κρίστοφερ Νόλαν τη Δευτέρα, 27 Ιουλίου 2026, για να τον συγχαρεί προσωπικά για την ταινία «Η Οδύσσεια»!

 

Απο την μια

Σ’ αυτήν την βιντεοσυνομιλία ο Πρωθυπουργός έδωσε συγχαρητήρια στον Βρετανό σκηνοθέτη για τον τρόπο που μετέφερε το ομηρικό έπος στη μεγάλη οθόνη. Μιλησε μάλιστα για τη συμβολή της ταινίας στην ενίσχυση του παγκόσμιου ενδιαφέροντος για τον αρχαιοελληνικό πολιτισμό.

 

Αυτός ο σημερινός ηγέτης του ελλαδικού κράτους είναι ο ίδιος, αν θυμάστε, που έχει κάνει και την ηρωική δήλωσι “κατά του Νατιβισμού” και ο ίδιος που υποβίβασε την ιστορία του λαού στον οποίο ηγείται λέγοντας “Το ελληνικό Έθνος έχει ιστορία 200 ετών”.

Και συνεπέστατα, αυτός είναι που μέχρι σήμερα δεν έχει δημοσίως συγχαρεί τον Σμαραγδή για τον Καποδίστρια...

 

Απο την άλλη

Ο Μπεν Σαπίρο, διαβάζουμε στα ΜΜΕ, “called Christopher Nolan’s The Odyssey a "masterpiece" rating it an 8.5 to 9 out of 10”  και ανάμεσα στα άλλα ωραία (θα επανέλθω) ενθουσιωδώς υπερασπίστηκε το πολυφυλετικό κάστινγκ του Νόλαν, τον οποίο θεωρεί “the best director working today” ...

 ...............................................................................................

Video 1

How Haters TRASH our Civilization and try to Shut us Up. The Odyssey Movie the wrong Helen of Troy.

 

 

Video 2

How Christopher Nolan Butchered The Odyssey

 

«Αυτά Τα Χέρια»: Ένα καυτό κείμενο για καθαρά γάντια και βρώμικα πολιτικά χέρια, του αεροβάτου Αιθεροβάμονος. Un articolo nuovo sulle mani sporche dei politici, da Eterovamon, nostro collaboratore.

 1                                          ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΕΡΙΑ

         Φίλοι, γεια σας!  

  Δεν πέρασαν πολλές μέρες από τα τελευταία μου κείμενα και αποφάσισα να «ξαναχτυπήσω». Είπα να ρίξω μερικές φραστικές μολότωφ στην Τρόϊκα και στα συνάφια της. Η αφορμή ήταν το γνωστό τραγούδι του Μανώλη Μητσιά « Αυτά τα χέρια» που ταιριάζει απόλυτα με το σκυλολόϊ της Μέρκελ και με τις πρακτικές τους.

  Η α΄ στροφή του τραγουδιού λέει: « - Ποια χέρια πήραν τα κεριά κι ήρθε ξανά το βράδυ. Και δεν μπορεί η παρηγοριά να με βρει στο σκοτάδι». Ένα από τα πιο βασικά μέτρα είναι το χαράτσι της ΔΕΗ, που για χάρη του μας κόβουν το ρεύμα και μας αφήνουν στα μαύρα σκοτάδια χωρίς φως, χωρίς θέρμανση, χωρίς ελπίδα, χωρίς παρηγοριά.

  Το ρεφραίν λέει: «- Αυτά τα χέρια είναι δικά σου και τάχεις στείλει για με δικάσουν. Είναι μαχαίρια πούχουν το όνομά σου, αυτά τα χέρια , τα χέρια τα δικά σου». Είναι τα χέρια των τροϊκανών που μας στραγγαλίζουν μέρα με τη μέρα, μας κόβουν το οξυγόνο. Κάθε μέρα ξεπουλάνε τη ζωή μου  κι όλο σφίγγουν τη θηλιά μες στην ψυχή μου. Είναι χέρια επώνυμα και είναι τα όργανα των νόμιμων εκτελεστών, της ΝΟΜΙΜΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ! Αυτούς τους ελεεινούς τρομοκράτες δεν τους πειράζει κανένας!

  Η β΄ στροφή λέει: «- Ποια χέρια γίνανε σπαθιά, Χριστέ και Παναγιά μου, κι από το στήθος μου βαθιά θα κόψουν την καρδιά μου». Κάθε μέρα την καρδιά μου να πληγώνουν και τα λάθη τους σε μένα να φορτώνουν. Έχουν παραδεχθεί επανειλημμένα πως για τη χώρα μας τα προγράμματά τους βγήκαν ΛΑΘΟΣ. ¨Όμως, δεν αλλάζουν τακτική, γιατί τους βολεύει να μας ρουφάνε το αίμα. Στο κάτω κάτω η μεγάλη μάζα του λαού, ο απλός κοσμάκης, οι μεροκαματιάρηδες και οι ταλαίπωροι μισθωτοί και συνταξιούχοι δεν είναι αυτοί που έκλεψαν, αλλά είναι αυτοί που πληρώνουν το μάρμαρο!!!  

  Ένα άλλο τραγουδάκι με ιστορία μας λέει: «- Τα δυο σου χέρια πήρανε βεργούλες και με δείρανε». Έχουν πιάσει το μαστίγιο και βαράνε το δόλιο ανθρωπάκο. Που σε πονεί και που σε σφάζει. Έχουμε πέσει στα χέρια σαδιστών.

2    Η μουσική μας παράδοση  κυρίως με τα λαϊκά μας τραγούδια κάνει αμέτρητες αναφορές ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ:

·       (Είμαι αετός χωρίς φτερά): «- Μα ένα χέρι λατρεμένο, ένα χέρι λατρευτό, μου τα κόβει τα φτερά μου, για να μη ψηλά πετώ». Βέβαια, εμείς κάνουμε μια μικρή διασκευή και λέμε: Μα ένα χέρι αγριεμένο, ένα χέρι φοβερό μου τα κόβει τα φτερά μου… κ.λ.π.

·       (Τα μουτζουρωμένα χέρια): «-Τα μουτζουρωμένα χέρια με τους ρόζους τα χοντρά είναι χέρια τιμημένα κι ας μην είναι καθαρά». Εμείς λέμε για τους ντόπιος και ξένους ΛΥΚΟΥΣ: Τα αιματωβαμένα χέρια με κάτι νύχια σουβλερά είναι χέρια λερωμένα και ποτέ τους καθαρά. Αλήθεια, είσαστε σίγουροι πως υπάρχουν χέρια καθαρά μέσα σε όλη αυτή τη βρωμιά της κοινωνικοπολιτικής μας ζωής; Φάε κι εσύ, να φάω κι εγώ , να φάνε κι οι άλλοι. Να φάει κι ο Χατζηπετρής! Κάτι τέτοιο θα μας έλεγε ο Λουκιανός Κηλαηδόνης αν τραγουδούσε τώρα.

·       (Άσπρο πουκάμισο φορώ): «- Έχω καεί, έχω ψηθεί στα χέρια τα δικά σου». Αυτό το αφιερώνω ατόφιο στο αξιότιμο ΚΟΥΒΕΡΝΟ μας και , φυσικά στην ΑΓΚΕΛΑ. Όπως, πάμε μόνο μαύρα θα φοράμε στο εξής πενθώντας για τη χαμένη τιμή της Ελλάδας. Μας πήραν και τα …σώβρακα…

·        ΟΛΑ ΑΠΟ ΧΕΡΙ ΚΑΜΕΝΑ: (Βασίλης Παπακωνσταντίνου): Αυτό κι αν είναι το τραγούδι που ταιριάζει «γάντι» σε όλες τις μαραθώνιες διαπραγματεύσεις με την τρόϊκα. Αφού όλα είναι από πριν συμφωνημένα , υπογεγραμμένα και ξεπουλημένα, ΜΗΔΕΝ ΣΤΟ ΠΗΛΙΚΟΝ.

·        Τα ξένα χέρια είναι μαχαίρια: Κάθε μέρα κόβουν κι ένα κομμάτι μας οι ΧΑΣΑΠΗΔΕΣ του ΓΙΟΥΡΟΓΚΡΟΥΠ. Μας έχουν βάλει στην κρεατομηχανή και μας αλέθουν καλά. Γινόμαστε καλός κιμάς για τα ΒΡΩΜΟΣΚΥΛΑ που τρέφονται από τις σάρκες μας. Έχουμε καταντήσει σκυλοτροφή για την ΑΓΕΛΗ των αγριόσκυλων και των λύκων που μας τριγυρίζει και μας επιτίθεται ανελέητα.

   Από τον καιρό της χούντας κάποιος υπουργός της Εθνοσωτήριας κυβέρνησης των συνταγματαρχών είχε φτιάξει το σλόγκαν: «- ΧΕΡΙΑ ΚΑΘΑΡΑ» και το διαλαλούσε παντού.

 

3          Όμως, κάθε λογικός άνθρωπος , που έζησε την χούντα, γνωρίζει καλά και δεν πρέπει  να ξεχνά ότι η ληστοσυμμορία της ελληνικής χούντας μόνο καθαρά χέρια δεν είχε. Είχε κατασπαράξει και καταληστεύσει αυτό τον δόλιο τόπο με τα όργια που έκανε. Μόνο αυτοί που δεν βίωσαν και δεν ενδιαφέρθηκαν να μάθουν, ισχυρίζονται πως μια χούντα μας χρειάζεται. Και όσοι την είχαν ζήσει και υποστηρίζουν το ίδιο, αυτοί είναι εντελώς απαράδεκτοι και ανεγκέφαλοι. Όταν πονάει το κεφάλι σου, δεν το κόβεις, αλλά το γιατρεύεις. Αναντίρρητα η Δημοκρατία μας είναι βαριά άρρωστη, γιατί απλά η κοινωνία μας είναι σάπια. Τους κλέφτες εμείς τους ψηφίζουμε, γιατί ενδιαφερόμαστε μόνο για το ατομικό μας συμφέρον. Ζήσε εσύ και άφησε τους άλλους να πεθάνουν. Αυτό είναι το ΠΙΣΤΕΥΩ του σημερινού νεοέλληνα στην συντριπτική πλειοψηφία μας. Στο χέρι μας-  πάλι στα χέρια καταλήγουμε- είναι να αλλάξουμε τον εαυτό μας, την κοινωνία μας, την πολιτική μας . Ο Τζων Λένον είχε πει: « - Νομίζω πως η κοινωνία μας κυβερνάται από ανθρώπους τρελούς με παρανοϊκές ιδέες. Είναι όμως δική μου ευθύνη να στείλω τον κάθε τρελό εκεί που του ταιριάζει».  
Πίσω από αυτά που μας λένε κρύβονται πολιτικές τακτικές και επιχειρηματικά συμφέροντα που ενδιαφέρονται μόνο να κερδοσκοπούν σε βάρος του ελληνικού λαού. Η πραγματικότητα είναι ιδιαίτερα τραγική: Εκατομμύρια Έλληνες έχουν φτάσει ήδη στο σημείο να μην ενδιαφέρονται αν θα είμαστε στο ευρώ ή στη δραχμή, γιατί πολύ απλά ζουν την απόλυτη φτώχεια, την ανεργία, το φόβο. Έχουν καταλάβει πως με τα μνημόνια, είτε με ευρώ είτε με δραχμή, η ζωή τους έχει πτωχεύσει και έχει ναυαγήσει. Πώς να πιστέψουν όλοι αυτοί πως υπάρχουν ΚΑΘΑΡΑ ΧΕΡΙΑ; Οι πολλοί δυστυχούν, γιατί οι λίγοι ανίκητοι ολιγάρχες πρέπει να κερδίζουν. Οι μακελάρηδες με τα «καθαρά» χέρια θεωρούν πως ΑΝΑΠΤΥΞΗ σημαίνει το να πετσοκόβουν μεροκάματα, να καταργούν συλλογικές συμβάσεις, να μειώνονται οι μισθοί και οι συντάξεις, να χρησιμοποιούνται οι εργαζόμενοι σε συνθήκες ΜΕΣΑΙΩΝΑ με αμοιβές- χαρτζιλίκι σαν δούλοι. Γι’ αυτό, όταν έρθει η δική σου ώρα, χτύπα τους με το ΧΕΡΙ ΣΟΥ, με τη γροθιά σου για να αλλάξεις το μέλλον σου. Τον πεινασμένο, που σου άρπαξε το ψωμί σου, τον αντιμετωπίζεις σαν εχθρό. Μα τον κλέφτη, που δεν πείνασε ποτέ του, δεν ορμάς να τον αρπάξεις απ’ το λαιμό. Γιατί;   

ΓΙ’ ΑΥΤΟ, ΠΑΡΕ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΣΤΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΧΕΡΙΑ!!!

 Για το γνήσιο της υπογραφής :
ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ (ΑΕΡΟΒΑΤΗΣ)

"Αυτά τα χέρια". Μανώλης Μητσιάς (Δ. Μούτση, Λευτ. Παπαδόπουλου)

"Επίπεδο...δάπεδο!": νέο κείμενο του Αιθεροβάμονα. Un testo nuovo sulla decadenza e la crisi di valori nella Grecia di oggi

Ο αγαπητός Αιθεροβάμων μάς έστειλε την τελευταία «επι του πιεστηρίου» δουλειά του. Η συνεργασία του, υπο τον τίτλο «Επίπεδο…δάπεδο» έχει την μορφή άρθρου με θέμα τον προβληματισμό γύρω από την νεοελληνική παρακμή και είναι γραμμένη με στοιχεία σατιρικά, αλλά σε ύφος ιδιαιτέρως καυστικό. Ο συγγραφέας αυτή τη φορά προφανώς πληγωμένος βαθιά από την νεοελληνική κατάντια γίνεται στηλιτευτικός και εν τέλει μας παρουσιάζεται συγκρατημένα …απαισιόδοξος! Πραγματοποιούμε, ευχαρίστως, και την παράκλησί του να επισυναφθή το τραγούδι του Πάνου Τζαβέλα « Έντιμε άνθρωπε κυρ Παντελή».

......................................................

      

ΕΠΙΠΕΔΟ ...ΔΑΠΕΔΟ

 1                              

       Αγαπητοί αναγνώστες, αν σας προβληματίζει ο τίτλος, οφείλω να σας εξηγήσω κάποιες λεπτομέρειες. Μιλάω για επίπεδο μορφωτικό, πνευματικό, γνωστικό, πολιτιστικό κ.λ.π. Επειδή, όπως λέει και ο μεγάλος Σεφέρης «όπου κι αν πάω, η Ελλάδα με πληγώνει», νιώθω την ανάγκη να αναφερθώ στον πολιτισμό του σημερινού μέσου νεοέλληνα. Υπάρχουν οι εξής αρνητικοί παράμετροι:

·          Ο μέσος νεοέλληνας γεννιέται μέσα σε μια οικογένεια φοβερά υπανάπτυκτη, με γονείς κατά κανόνα τουρίστες και ερασιτέχνες, οι οποίοι αποκτούν τα παιδιά τους απλά ως αποτέλεσμα μιας ευχάριστης… διαδικασίας. Σας παραθέτω ένα χαρακτηριστικό ανέκδοτο: Μια μέρα, κάποιος περπατούσε σε ένα παραλιακό δρόμο. Βλέπει κάποιον να ψαρεύει. Τον παρακολουθούσε για λίγη ώρα. Κάποια στιγμή τον πλησιάζει και του λέει: «- Με συγχωρείτε, σας βλέπω τόση ώρα να πιάνετε ψάρια και να τα ξαναπετάτε στη θάλασσα. Γιατί το κάνετε αυτό;». Ο άλλος του απάντησε: «-Αγαπητέ μου, είμαι πλούσιος και στο σπίτι μου έχω τα καλύτερα ψάρια. Απλά, αυτό το κάνω για να απολαμβάνω τη διαδικασία». Τότε, ο περαστικός του λέει: «-Σας παρακαλώ πολύ, επειδή είμαι άνεργος και έχω 7 παιδιά, αν θέλετε, τα ψάρια που θα πιάσετε από τώρα, μπορείτε να μου τα δώσετε για την οικογένειά μου, που πεινάει;». «- Πολύ ευχαρίστως!» απαντά ο ψαράς. «-Όμως, έχω κι εγώ μια απορία: Αφού είσαστε σε τόσο άσχημη κατάσταση, γιατί κάνατε 7 παιδιά;». Και ο άλλος απαντά: «- Μα είναι απλό. Απολαμβάνω κι εγώ τη διαδικασία». Δυστυχώς, είναι πολλοί αυτοί που ζουν απρογραμμάτιστα και δεν συνειδητοποιούν τον αληθινό τους γονικό ρόλο. Θεωρούν πως με το χαρτζιλίκι , με το καλό κινητό, με τα επώνυμα ρούχα εκπληρώνουν στο ακέραιο την αποστολή τους απέναντι στα παιδιά τους. Δεν νοιάζονται για την σωστή αγωγή που έχουν ιερό χρέος να τους παρέχουν. Εδώ χρειάζεται ένας «τρελός» να πει σε μια τέτοια μάνα: « - Τι παιδιά θα παραδώσεις μωρή;». Ένας γνωστός μου, όταν του πρότειναν κάποιοι φίλοι να τους στείλει το γιο του για δουλειά με 20 ευρώ μεροκάματο, τους απάντησε: «-Θα στείλω εγώ το γιο μου να δουλέψει για 20 ευρώ; Άστον καλύτερα να γυρνάει με τις γκόμενες».

 2

   Και καμαρώνει κιόλας ο …σεβαστός «πατέρας» που ο κανακάρης του έχει γκόμενες, που είναι …κόκορας. Και σας ερωτώ: Αυτό το παιδί με τέτοια ανάγωγη αγωγή τι θα γίνει αύριο; Ένα κοπρόσκυλο, ένα άτομο ανεγκέφαλο με μηδενική προσωπικότητα, με ετεροκατευθυνόμενη σκέψη και βούληση. Πολύ πιθανό να εμπλακεί σε ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΕΙΣ και ίσως να γίνει και δολοφόνος, εκτελεστής παραγγελιοδόχος. Κι αυτός ο πατέρας τι άτομο γαλούχησε; Τι άνθρωπο παρέδωσε στην κοινωνία; Ένα άτομο που δεν έμαθε να εργάζεται ποτέ του, ένα εκκολαπτόμενο ΛΑΜΟΓΙΟ, που θα επιδιώκει την κομπίνα, την αρπαχτή, το βρώμικο και γρήγορο χρήμα. Αυτά θα είναι τα ιδανικά του , οι ηθικές αξίες του.

·          Όσο αφορά τώρα το μορφωτικό του επίπεδο, άστα να πάνε στο διάολο: Που θα πάει, τι θα φάει, τι γραβάτα θα φοράει, τι αμάξι θα οδηγάει, προπαντός καλά να περνάει. Ο μέσος νεοέλληνας έχει μάθει να επιλέγει και να διαβάζει ένα ποιοτικό βιβλίο ή να ακούει ένα ποιοτικό μουσικό έργο;

·         Ενδιαφέρεται μόνο για την ταβέρνα, το ουζερί για να πάει να κάτσει και να χεστεί στο φαί. Ποτέ δεν πάει στο καλό θέατρο, στο μέγαρο μουσικής, σε μια έκθεση έργων τέχνης. ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΞΕΝΕΡΩΤΟΥΣ. Έτσι, καταντήσαμε ξενομανείς, ΕΥΡΩΒΛΑΧΟΙ στην κυριολεξία, κουτοπόνηροι με μοναδικό στόχο πώς να τη «φέρουμε» στον άλλο για να δείξουμε τη μαγκιά μας ΑΜΑ ΛΑΧΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ!

·         Στο θέμα της γλώσσας μας τι έχετε να πείτε; Όταν ακούς τα νέα παιδιά να μιλάνε απορείς και θλίβεσαι αν , βέβαια, σου έχει μείνει μια στάλα φιλότιμο και ευαισθησία. Η κυρία Ρεπούση μπορεί να κοιμάται ήσυχη. Τα παιδιά κατάργησαν από μόνα τους τα Αρχαία και τα σωστά Νέα Ελληνικά: ΠΕΡΝΑΜΕ ΣΟΥΠΕΡ , ΤΙ ΚΟΥΛΑ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΛΕΣ , ΦΡΙΚΑΡΗΣΑ , ΤΑΠΑΙΞΑ και άφθονα άλλα είναι τα «φρούτα» του δικού τους γλωσσικού μενού. Μια ματιά στα SMS ΠΟΥ γράφουν στα κινητά τους είναι η αδιάσειστη απόδειξη για την πνευματική φτώχεια, για την λεξιπενία και για το άδειο κρανίο τους.

·         Δυστυχώς, έχουμε μάθει να ζούμε μέσα σε μια χαζοχαρούμενη ραστώνη και να βγάζουμε μια απερίγραπτη «σαλάτα» ψευτομαγκιάς και κουτοπονηριάς που με τον ημιμαθή εγκέφαλό μας τα έχουμε αποθεώσει.

3   

   Δεν εννοούμε, παρά τις αμέτρητες σφαλιάρες που δεχόμαστε από παντού, να αλλάξουμε. Η απάντησή μας είναι: «- Και τι έγινε; Εμείς είμαστε ωραίοι, οι πρώτοι του χωριού , σ’ όποιον αρέσουμε!».

·        Ο τρόπος που διαχειριζόμαστε την οικονομική κρίση είναι η περίτρανη απόδειξη της γενικότερης διαχρονικής κοινωνικής και πολιτισμικής μας κρίσης. Λέμε συνεχώς ότι θα επαναστατήσουμε, θα ξεσηκωθούμε και άλλα τέτοια εμπριμέ. Όμως, όσοι από εμάς έχουν ακόμα την όποια δυνατότητα να διαθέτουν τη δουλειά τους, το σπίτι τους, το εξοχικό τους, την αμαξάρα τους παρκαρισμένη έξω από το σπίτι , τις πιστωτικές τους, τις διακοπές τους, την ταβέρνα τους, το ουζερί τους, το ποτό στο μπαράκι με την παρέα και καμιά χαζογκόμενα, όλοι αυτοί δεν δείχνουν καμία αληθινή διάθεση  αντίδρασης. Είναι οι επαναστάτες του ΚΑΝΑΠΕΩΣ που βλέπουν κάποιους να πλακώνονται με τα ΜΑΤ και πίνοντας το κοκτέϊλ τους αναφωνούν: «- Εγώ νάμαι καλά και άσε τα κορόιδα να βολοδέρνουν και να δέρνονται».

·          Τελικά, ποιος είναι ο πολιτισμός μας; Ο εγωκεντρισμός μας; Ο «ζαμανφουτισμός» μας; Ο ωχαδελφισμός μας; Η εμπάθειά μας; Η μισαλλοδοξία μας; Ο «κατινισμός» μας; Η ψευτομαγκιά μας; Η ασύμμετρη τάση για τσαμπουκά, που μας κάνει να απλώνουμε κάθε στιγμή το ζωνάρι μας για καβγά; Είναι πολιτισμένη αυτή κοινωνία του νεοπλουτισμού, της υποκρισίας, της διαφθοράς και του συντηρητισμού; Δεν κοιτάμε να θεραπεύσουμε τα κόμπλεξ του υπανάπτυκτου, του ξενομανούς, του ζηλόφθονου, του στενόμυαλου, του εγωϊστάκια, του επιδειξία, του αντικοινωνικού, του χαμερπούς ανθρωπάκου. Γι’ αυτό καταντήσαμε ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΑ ΑΡΡΩΣΤΟΙ! Το επίπεδό μας είναι ευθυγραμμισμένο με το ΔΑΠΕΔΟ και οδεύει ολοταχώς προς το ΥΠΟΓΕΙΟ. Κληρονομήσαμε ένα αξιοθαύμαστο πολιτισμό και τον ξεπουλήσαμε, τον απεμπολήσαμε, τον ευτελίσαμε! Είμαστε άξιοι της χειρότερης μοίρας…

                                                     ΑΙΘΕΡΟΒΑΜΩΝ (ΑΕΡΟΒΑΤΗΣ)




Πάνος Τζαβέλας - Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή

Έντιμε άνθρωπε κυρ- Παντελή

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις κατάστημα κάπου στη γη
πουλάς εμπόρευμα,
βγάζεις λεφτά
πολλά λεφτά,
πολλά λεφτά

Τις Κυριακές πρωί στην εκκλησιά
σταυροκοπιέσαι στην Παναγιά
Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έχεις και σύζυγο, κόρη, παιδί
μοντέρνα έπιπλα, έγχρωμη tv,
τρως τροφή πνευματική.

Μακριά από κόμματα μην βρεις μπελά,
“Πατρίς, θρησκεία και φαμελιά”
Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
τι κι αν πεθαίνουνε πάνω στη γη
χιλιάδες άνθρωποι, χωρίς ψωμί,
μαύροι, λευκοί ή κίτρινοι.
Ο γιός σου μοναχά να ‘ναι καλά
ν’ αφήσεις τ’ όνομα και τον παρά.

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
σκεύρωσες, σάπισες στο μαγαζί
τη νιότη ξόδεψες και την ορμή
για τη δραχμή, για το πετσί
δίπλα σου τ’ όνειρο, η ζωή και το φως
μα εσύ στο κουφάρι σου κλεισμένος εντός.

Ξέρεις πως δώσανε κυρ-Παντελή
άλλοι τα νιάτα τους και τη ζωή
να γίνει τ’ όνειρο φέτα ψωμί
να φας και ‘ συ κυρ-Παντελή;

Κι εσύ τι έδωσες κυρ-Παντελή;
Πες μας τι έκανες σ’ αυτή τη γη;
Πες μας τι άφησες κληρονομιά
που να εμπνέει τη νέα γενιά;

Έντιμε άνθρωπε κυρ-Παντελή
έντρομε, άβουλε συ φασουλή
βρώμισες τ’ όνειρο και την ψυχή
άδειο πετσί χωρίς πνοή.

Έντιμοι άνθρωποι, νέα γενιά
θάψτε τους έντιμους μες στα σκατά
κι αυτούς που φτιάξανε τον Παντελή
σκουλήκι άχρηστο σ’ αυτή τη γη.

«Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ» ΤΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ ΣΕ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ Ζυλ Ντασέν. Il romanzo “Cristo di nuovo in croce” di Kazantzakis ed un film di Julles Dassin

ΤΟ ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ «Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ» ΤΟΥ Ν. ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ ΣΕ ΤΑΙΝΙΑ ΤΟΥ Ζυλ Ντασέν. Il romanzo “Cristo di nuovo in croce” di Kazantzakis ed il film “CELUI QUI DOIT MOURIR” di Julles Dassin


Από καιρό εξετάζουμε την πιθανότητα συνεργασίας στον χώρο της τηλεκριτικής και της κινηματογραφικής τέχνης με μια παιδική μας φίλη με ανεπτυγμένα ενδιαφέροντα στον χώρο του σινεμά (είναι αυτό που λέμε «σινεφίλ»). Μέχρι τότε, είπαμε λόγω καί επικαιρότητας καί γιατί μας άρεσε ιδιαίτερα, να εγκαινιάσουμε την αναφορά μας στον χώρο του κινηματογράφου με μια δανεική ανάρτησι παρμένη από το εξαίρετο Ιστολόγιο του εκ Κύπρου Έλληνα φίλου και συναγωνιστή Απόστολου Μακρίδη. Τον ευχαριστούμε!

"Ο Χριστός Ξανασταυρώνεται"

Celui qui doit mourir

Σκηνοθεσία : Ζυλ Ντασσέν
Σενάριο : από το ομώνυμο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη, Ben Barzman & Julles Dassin
Φωτογραφία: Gilbert Chain - Jacques Natteau
Μουσική : Georges Auric , επιμέλεια ελληνικών θεμάτων Μάνος Χατζιδάκις
Κοστούμια : Γιάννης Τσαρούχης
Παίζουν: Μελίνα Μερκούρη, Μωρίς Ρονέ, Πιέρ Βανέκ, Ροζέ Ανίν, Τζό Ντασσέν, Αννα Αρμάου, Δήμος Σταρένιος
Έτος Παραγωγής : 1957
Ασπρόμαυρο
Διάρκεια : 120'


CELUI QUI DOIT MOURIR (Ο Χριστός ξανασταυρώνεται)

«Αν ο Χριστός σήμερα κατέβαινε στη γη,τι θαρρείς πως θα κρατούσε στους ώμους; Σταυρό; Όχι, έναν τενεκέ πετρέλαιο...»

[Νίκος Καζαντζάκης, "Ο Χριστός ξανασταυρώνεται"]

Θεωρώ πως το συγκεκριμένο βιβλίο του Νίκου Καζαντζάκη είναι το καλύτερο που έγραψε, υπό την έννοια πως πρόκειται για το πιο φιλοσοφικό και αλληγορικό του σύγγραμμα. Ίσως μαζί με τους Αδερφοφάδες και την Αναφορά στον Γκρέκο.

Δεν σκόπευε βέβαια να πλήξει τον χριστιανισμό όπως αρκετοί σύγχρονοί του θεώρησαν. Χτίζοντας τον μύθο του βιβλίου γύρω από ένα παράξενο ελληνικό έθιμο, αυτό της αναπαράστασης των Θείων Παθών (ειρήσθω εν παρόδω, απειλήθηκε με αφορισμό από την Ιερά Σύνοδο), ο μεγάλος κρητικός θίγει την τραγική μοίρα του ελληνισμού της Μικράς Ασίας (και ταυτόχρονα την ήττα της Μεγάλης Ιδέας, όπως υποστηρίζει κι ο Roderick Beaton), την κοινωνική αδικία, την απόσταση που χωρίζει τη θεωρία από την πρακτική του Χριστιανισμού, την ελληνική ευλογία και την ελληνική κατάρα ταυτόχρονα.

Σημειωτέον πως ο Καζαντζάκης υπήρξε ένας από τους πρώτους επιφανείς Έλληνες οπαδούς των σοσιαλιστικών ιδεών (αν και αργότερα αποκήρυξε τον κομουνισμό λόγω των σταλινιστικών ακροτήτων) και μοιραίο ήταν στο μυθιστόρημα αυτό να κυριαρχεί η σύγκρουση του πεινασμένου (Παπα-Φώτης) με τον χορτάτο και βολεμένο (Παπα-Γρηγόρης).

Ο Ζυλ Ντασέν αποφάσισε το 1957 (έτος θανάτου του Καζαντζάκη) να μεταφέρει το μυθιστόρημα στη μεγάλη οθόνη. Ήταν η εποχή που, ερωτευμένος με τη Μελίνα Μερκούρη, ασχολήθηκε εις βάθος με την Ελλάδα, τους μύθους της και την ψυχοσύνθεση των ανθρώπων της. Και το μεγάλο σκηνοθετικό του κατόρθωμα είναι πως παρακολουθώντας την ταινία πραγματικά ‘ξεχνάς’ πως είναι γαλλόφωνη και την θεωρείς πέρα για πέρα ελληνική.

Γι’ αυτό βέβαια ευθύνεται επίσης η απαστράπτουσα κι εκθαμβωτική Μελίνα (ερμηνεύει την πόρνη Κατερίνα), το ελληνικό τοπίο (αν θυμάμαι καλά τα γυρίσματα έγιναν στην Κρήτη), αλλά πάνω απ’ όλα το ελληνικό ‘φέρσιμο’ των ηθοποιών: πότε φωνακλάδες, πότε μελαγχολικοί, πότε παθιασμένοι, ήρωες και τιποτένιοι συνάμα...

Ο Γάλλος δημιουργός άλλαξε κάπως το τέλος του μυθιστορήματος (στο βιβλίο οι πρόσφυγες της Σαρακήνας εγκαταλείπουν τη Λυκόβρυση αναζητώντας νέα γη), αφαίρεσε κάποια δευτερεύοντα πρόσωπα, δεν έδωσε βάρος σε κάποια άλλα (όπως στο ρόλο του γερο-Λαδά ας πούμε), αλλά οι παρεμβάσεις του έγιναν με τόση μαεστρία που ανέδειξαν το έργο του Καζαντζάκη.
Άλλωστε δεν είναι κι εύκολο να μεταφέρεις ένα ογκώδες μυθιστόρημα σε μια ταινία των δύο ωρών. Θα μπορούσε να κατηγορηθεί για την αλλαγή του τίτλου ("Αυτός που πρέπει να πεθάνει") αλλά και πάλι δεν ξέρω κατά πόσο η Ευρώπη της δεκαετίας του 50 (πόσο μάλλον η Ελλάδα...) θα υποδεχόταν θερμά μια ταινία με τίτλο «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται»...

Η εναρκτήρια σκηνή (οι Μικρασιάτες πρόσφυγες πορεύονται τραγουδώντας τις πρώτες στροφές του εθνικού ύμνου), η άφιξη των προσφύγων στη Λυκόβρυση και η τελετουργική δολοφονία του Μανωλιού (τον ερμηνεύει ο εξαιρετικός Pierre Vaneck) είναι γυρισμένες με τέτοιο τρόπο που αποκαλύπτουν την μαεστρία του Ντασέν.

Η Ιερά Σύνοδος υποδέχτηκε το βιβλίο και την ταινία με απειλές (προς δε τον Νίκο Καζαντζάκη καλεί τούτον εις ανασκευήν και αναίρεσιν των εν τοις ως είρηται βιβλίοις αυτού βλασφημών), όμως το 1975 η ΕΡΤ αποφάσισε να γυρίσει σειρά 50 επεισοδίων, η οποία γνώρισε τεράστια επιτυχία (και από την οποία σειρά σώζονται μονάχα 18 επεισόδια, αφού το φιλμ χρησιμοποιήθηκε για να γυριστεί ο άγνωστος πόλεμος).

Εύχομαι πραγματικά η ταινία να αποτελέσει αφορμή για τους Έλληνες δημιουργούς για επαναπροσδιορισμό της θεματολογίας του νέου ελληνικού κινηματογράφου. Είναι κρίμα να μην χρησιμοποιείται η τεράστια λογοτεχνική παραγωγή που μας έχει κληροδοτηθεί. Πέρα από κάμποσες μέτριες κωμωδίες και φιλμ που αφηγούνται τα βάσανα Αλβανών μεταναστών, τι έχει να πει το εγχώριο σινεμά;


Απόστολος Μακρίδης
http://apostolosmakrides.blogspot.com/2009/03/celui-qui-doit-mourir.html