Σε αναζήτησι εθνικής σωτηρίας: Το αυριανό Συνέδριο για το υπαρξιακό πρόβλημα της Ελλάδας στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών.

 

Ένα διήμερο πολυθεματικό, πολυσυλλεκτικό και πολυδιάστατο συνέδριο θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 18 και την Κυριακή 19 Μαΐου στην Αθήνα, στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, με θέμα «Το υπαρξιακό πρόβλημα της χώρας στην τροχιά του 21ου αιώνα».

 

Το συνέδριο αναμένεται απο τους διοργανωτές του να αναδειχθεί σε γεγονός με σημαντικές επιστημονικές και πολιτικές προεκτάσεις, και διοργανώνεται από μια ευρύτατη επιτροπή, η οποία αποτελείται από πανεπιστημιακούς, πολιτικούς, διανοούμενους και ακτιβιστές, (σύνεδροι και εισηγητές, άπαντες εγνωσμένου κύρους), οι οποίοι θεωρούν σημαντικό έργο την προσπάθεια ανάδειξης και τεκμηρίωσης αυτού του εθνικών διαστάσεων ζητήματος.

“Ισχύει ότι η χώρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι για την ίδια την ύπαρξή της; Ποια τα βασικά στοιχεία και η διαδρομή της πολλαπλής υποβάθμισης που βιώνει ο Τόπος και η κοινωνία από το 2010 μέχρι σήμερα; Μπορεί να υπάρξει μια διαφορετική πορεία, και μάλιστα μέσα σε ένα ταραγμένο και άκρως επικίνδυνο διεθνές περιβάλλον; Ποιος ο ρόλος της κοινωνίας, των ενεργών υποκειμένων και των πολιτών; Αυτά τα ερωτήματα θα προσεγγίσει το συνέδριο, που αρθρώνεται γύρω από 7 θεματικές...”

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 – ΣΥΝΕΔΡΙΕΣ : ( 37 εισηγητές και εισηγήτριες)

      *  Πρώτη Συνεδρία (Σάββατο 11:10 – 13:00) Πλευρές της χρεοκοπίας: Η ελληνική οικονομία, κερδισμένοι, χαμένοι και προοπτικές (Κώστας Μελάς, Δημήτρης Τραυλός-Τζανετάτος, Χάρης Μαντινιώτης, Παντελής Σαββίδης, Γιάννης Κουζής).

• Δεύτερη Συνεδρία (Σάββατο 13:15 – 15:00) Το νέο πολιτικό καθεστώς και το ξεγύμνωμα της δημοκρατίας (Δημήτρης Καλτσώνης, Γιώργος Κοντογιώργης, Θέμης Τζήμας, Κώστας Δημητριάδης, Βασίλης Ξυδιάς).

• Τρίτη Συνεδρία (Σάββατο 16:00 – 17:40) Ζητήματα συλλογικής και πολιτιστικής συνείδησης της ελληνικής κοινωνίας (Βασίλης Καραποστόλης, Πέπη Ρηγοπούλου, Αντώνης Ανδρουλιδάκης, Δήμος Αβδελιώδης, Γιάννης Πανούσης).

• Τέταρτη Συνεδρία (Σάββατο 18:00 – 19:45) Το κοινωνικό δικαίωμα στην Υγεία και την Εκπαίδευση: Από τη διάλυση στη διατεταγμένη υπηρεσία (Δημήτρης Ουλής, Γιάννα Γιαννουλοπούλου, Δημήτρης Κούβελας, Βαγγέλης Χρήστου, Δημήτρης Γιαννάτος).

• Πέμπτη συνεδρία (Σάββατο 18:00 – 19:45) Προς νέες μορφές αποικιοποίησης: Ενέργεια, περιβάλλον και «ψηφιακή δεκαετία» (Βάνα Σφακιανάκη, Γιάννης Σχίζας, Ιάσονας Κωστόπουλος, Καίτη Μυλωνά, Μαρία Αρβανίτη Σωτηροπούλου).

• Έκτη Συνεδρία (Κυριακή 10:30 – 12:15) Οι άμεσες εθνικές απειλές και το γκριζάρισμα του ελληνισμού (Βασίλης Φούσκας, Θόδωρος Σπαθόπουλος, Γιώργος Αϋφαντής, Λουκάς Αξελός, Βύρων Κοτζαμάνης).

• Έβδομη Συνεδρία (Κυριακή 12:45 – 15:00) Εθνική στρατηγική και υποκείμενο: Προϋποθέσεις για μια διαφορετική πορεία (Μαρία Καραμανώφ, Βασίλης Ασημακόπουλος, Βαγγέλης Πισσίας, Ρούντι Ρινάλντι, Βαγγέλης Χωραφάς, Γιάννης Τσούτσιας, Λαοκράτης Βάσσης). 

  Η συμμετοχή του κοινού είναι ελεύθερη και η εγγραφή μπορεί να γίνει ηλεκτρονικά, στο www.yparxiakoellada.gr, ή και στον χώρο του συνεδρίου.

  Σάββατο και Κυριακή 18-19 Μαΐου | Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Βασιλέως Κωνσταντίνου 48, Αθήνα | Αμφιθέατρο «Λεωνίδας Ζέρβας» και Αίθουσα Σεμιναρίων.

  ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ: Στον ιστότοπο του συνεδρίου www.yparxiakoellada.gr

   

  
  
  

   

Ανεξαρτησία και Ελληνικότητα του Ελλαδικού Κράτους (κατά καθηγητή Γ. Κοντογιώργη). Indipendenza e Grecità dello Stato Greco (secondo il prof. G. Kontoghiorghis)

 

Πικρές αλήθειες από τον καθηγητή Γ. Κοντογιώργη. Αποδελτιώνουμε  το τελευταίο μέρος πρόσφατης (την προηγούμενη εβδομάδα) ραδιοφωνικής συνέντευξής του στον Γ. Σαχίνη. [Σ.Σ. Περισσότερα:  εδώ]

  ...................................................................

ΕΡΩΤ. Ακροατού:  -- Η Ελλάδα ήταν πραγματικά ανεξάρτητο κράτος ή μετά τον Καποδίστρια είναι ένα κράτος ανδρείκελο των μεγάλων δυνάμεων, με κύρια ευθύνη της οικονομικής, πολιτικής και διανοητικής της elite, που δημιούργησαν ένα μεταπρατικό ουσιαστικά σύστημα προσδεμένο με τις ανάγκες των μεγάλων εξωτερικών παραγόντων, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις εσωτερικες ανάγκες;

 

ΑΠΑΝΤ.  Καθ. Γιώργος Κοντογιώργης:

Θα παραπέμψω στα 2 τελευταία μου βιβλία:  «Ελληνισμός και Ελλαδικό Κράτος ...» και  «Η Δημοκρατία και Πόλεμος στον Θουκυδίδη» (...)  για να δείξω ότι αυτό το κράτος εμφυτεύτηκε από τις δυνάμεις της Απολυταρχίας, τις Μεγάλες Δυνάμεις της Ευρώπης στον ελληνικό κορμό για να τον ελέγξει, για να τον αποδομήσει, να τον εξευτελίσει και να τον έχει υποχείριο · και συγχρόνως δημιούργησε και μία πνευματική καί πολιτική νομενκλατούρα, η οποία το υπερασπίζεται εις βάρος των συμφερόντων καί της ελληνικής κοινωνίας και του ιστορικού Ελληνισμού , τον οποίο τον αντιμάχεται όσο κανείς άλλος.  Είναι το πρωτοφανές για την Ελληνική περίπτωσι  –δεν το συναντάμε σε καμμιά άλλη χώρα --  να μην αποδέχεται το εθνικό της παρελθόν ! Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο, εκτός από τη δική μας. 

Γιατί; Γιατί αυτό το Κράτος είναι ξένο σώμα,  είναι ασύμβατο με την ιστορικότητα και τον Ελληνικό Πολιτισμό. Είναι αυτό το κράτος που αποδόμησε τον Μείζονα Ελληνισμό και ό,τι έχει να κάνει με τον ελληνικό πολιτισμό και θέλει τώρα να εξαλείψει και όλες τις  κληρονομιές, αν όχι και την ελληνική κοινωνία,  αλλάζοντας  λαό.

 Είναι δεδομένο αυτό και το έχω αποδείξει με όλα τα στοιχεία εκείνα που δομούν την ιστορικότητα του ελλαδικού Κράτους. (…)

Σήμερα λοιπόν βρισκόμαστε αντιμέτωποι με προβλήματα ασφαλείας που δημιούργησε αυτό το κράτος. Γιατι οι μεγάλες ήττες και αδυναμίες της ελληνικής κοινωνίας οργανώνονται στην Αθήνα, στο Κέντρο, στο πολιτικό Σύστημα, απο αυτούς οι οποίοι  το νέμονται και το διαχειρίζονται.

Μετονομασία του Υπουργείου Παιδείας. Για πολλοστή φορά και εν καιρώ χρεοκοπίας! In mezzo di bancarotta il Ministero di Istruzione in Grecia cambia nome; per una ancora volta!?

Άλλαξε ο Μανολιός... (Ή μπάς κι αλλαξοπίστησε;)

«... Αποτελεί Θεία τιμή το να αναθρέψει κάποιος Ελληνόπαιδες, με τις γνώσεις της Ιεράς μας Θρησκείας, να τους εκπαιδεύσει στην πάτριον γλώσσα..» 

Ι. Καποδίστριας 

Τώρα, μάλιστα!
Ελύθηκε το πρόβλημα της παιδείας στο ελλαδικό κράτος!
Οι εγκέφαλοι του αρμόδιου Υπουργείου πρίν καλα καλά σχηματιστεί η νέα Κυβέρνησι, απεφάνθησαν πως αυτό που χρειάζεται, είναι η …αλλαγή του ονόματος!
Έτσι, το τέως Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων (ναί, το κάποτε Εθνικής Παιδείας) μετονομάζεται σε «Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων».

Και καλά για την σοβαρότητα του ζητήματος και την αναγκαιότητα κατά την ουσία του, ας μην επιχειρηματολογήσουμε. Αλλά, αυτοί οι φωστήρες που συμβούλεψαν τους πολιτικούς προϊσταμένους τους, δεν ζούν σ’ αυτήν την χώρα; Δεν έχουν αντίληψι έστω της οικονομικής λαίλαπας την οποία διερχόμαστε με τις αυτοκτονίες και τα άλλα γνωστά ή ανείπωτα καταστρεπτικά αποτελέσματα σε όλους τους τομείς αυτού τού --ας πούμε-- κράτους;
Δεν αποκλείω να μας πούν πως τα εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ (γύρω στα 800.000 στοίχισε η προηγούμενη μετονομασία του Υπουργείου) θα τα εντάξουν σε κάποιο από τα Ευρωπαϊκά Προγράμματα.
Όμως, σε κάθε περίπτωσι, ποιός εχέφρων πολίτης δεν αγανακτεί στην διαπίστωσι πως:
Το συγκεκριμένο Υπουργείο-διελκυστίνδα έχει ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΞΑΕΤΗ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ μετονομαστεί ήδη άλλες τέσσερες (4!) φορές;

Πώς; Πάμε ανάδρομα:
Τώρα, Σεπτέμβριος του 2015, μετονομάζεται σε Υπουργείο Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων.
Τον Ιανουάριο του 2015 (ναι, δεν πρόλαβε ούτε χρόνο!) είχε μετονομασθή σε Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Το 2013 είχε μετονομασθή σε Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Το 2012 είχε μετονομασθή σε Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων, Πολιτισμού και Αθλητισμού,
και το 2009, μαζί με το 1ο Μνημόνιο, ο τότε Πρωθυπουργός, ΓΑΠ, είχε σπεύσει να ξεβαφτίσει το πολύπαθο Υπουργείο Παιδείας μας που, σημειωτέον, κρατούσε (επι εξηκονταετίας, από τα μεταπολεμικά χρόνια) μέχρι τότε το προσδιοριστικό επίθετο «ΕΘΝΙΚΗΣ» στην ονομασία του, με τον --γελοιωδέστερο μακράν-- τίτλο: «Υπουργείο Παιδείας, Διά Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων»…

Ά, ξέχασα και το κερασάκι:
Μαζί με το «Παιδείας», η νέα Κυβέρνησι μετονομάζει άλλα τέσσερα προϋπάρχοντα Υπουργεία:
το «Ναυτιλίας», το «Οικονομίας», το «Υποδομών» και το «Περιβάλλοντος»!

Πώς το τιτλοφορεί ο Γιανναράς το τελευταίο του άρθρο στην στήλη του, αυτό για την ευρωστία της οικονομίας, της δημοκρατίας μας, ή μάλλον την προοπτική της ίδιας της χώρας μας, της Ελλάδας;

Να ζούμε, να την θυμόμαστε! 

Ο πατριώτης Νίκος Ξυλούρης, το «Γεννήθηκα» για την χθεσινή επέτειο της γέννησής του, η Κύπρος και το τραγούδι Ξαστεριά. 2 canzoni di Nikos Xiluris

Γεννήθηκα



Γεννήθηκα στο βλέφαρο του κεραυνού
Σβήνω κυλώντας στα νερά

Ανέβηκα στην κορυφή της συννεφιάς
Σαλτάροντας με τις τριχιές του λιβανιού
Πήρα τον δρόμο της φθοράς

Κοιμήθηκα στο προσκεφάλι του σπαθιού
Είχα τον ύπνο του λαγού

Αγνάντευα την πυρκαγιά της θημωνιάς
Αμίλητος την ώρα της συγκομιδής
Πήρα ταγάρι ζητιανιάς

Αντάμωσα το χάρο της ξερολιθιάς
Το άλογο στ’ αλώνι να ψυχομαχεί
Πήρα ταγάρι ζητιανιάς
(Στίχοι: Κ. Χ. Μύρης)
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος)


Γράφαμε στην εφετινή επέτειο της μνήμης του τον Φεβρουάριο:
"Εφέτος που θα έπρεπε να γιορτάσουμε 75 χρόνια από την γέννησι του ελληνόψυχου λεβέντη, περιοριζόμαστε στην αναθέρμανσι της συγκίνησής μας κατά την τιμή της μνήμης του. Τριάντα ένα χρόνια, ήδη, από τότε που έφυγε από κοντά μας..."

Ένας συνειδητά πολιτικοποιημένος και πάνω απ’ όλα Ελληνικός καλλιτέχνης σαν τον Νίκο Ξυλούρη, δεν θα μπορούσε να μείνει αμέτοχος απέναντι σε οποιοδήποτε εθνικό ζήτημα. Μια σχετικά πρόσφατη συνέντευξι της αδελφής του Ζυμπουλίας, φωτίζει με ιδιαίτερο τρόπο αυτήν την πλευρά του μεγάλου Νίκου . (Και μας δίνει την κατάλληλη ευκαιρία να αναφερθούμε προεξαγγελτικά και στα 37χρονα του κατεχόμενου κυπριακού ελληνισμού, την μαύρη επέτειο του ακόμα διαιωνιζόμενου αίσχους της Τουρκικής Κατοχής επι Ευρωπαϊκού εδάφους).
Είναι μάλιστα ενδεικτική η μαρτυρία της πως ο Ψαρονίκος μετά την τουρκική εισβολή στην Μεγαλόνησο, το 1974, το παραδοσιακό κρητικό τραγούδι “Ξαστεριά”
« για τον λαό και το νησί της Κύπρου το ’λεγε και μετά για τον κόσμο όλο..»!

Μεταφέρουμε μερικά από τα λόγια της Ζυμπουλίας Ξυλούρη που κατέγραψε πέρυσι ο δημοσιογράφος Πάμπος Βάσιλας, όπως της βγήκαν τότε, σε κάποια από τις πολλές επισκέψεις Κυπρίων αδελφών- προσκύνημα στο σπίτι των Ξυλούρηδων στα Ανώγεια:
«Την πονούσε πολύ την Κύπρο και εσάς τους Κυπριώτες, σας είχε στην καρδιά και το λογισμό του…».
«Την πονούσε πολύ την Κύπρο. Σαν έγιναν τα γεγονότα και έπεσε η χούντα μετά που έγινε όλο εκείνο το κακό στην Κύπρο, μαράζωσε η ψυχή του και βάρυνε ο λογισμός του. Να βοηθήσει ήθελε και εκείνος τους Έλληνες της Κύπρου που βρίσκονταν σε μαύρα ζόρια, ήθελε να σας εβοηθάει …».
Η αδελφή συγκινημένη συμπλήρωσε και μια πληροφορία-ανάμνησί της σχετικά με μια συναυλία για την Κύπρο στην ομογένεια των ΗΠΑ, στην οποία συμμετέσχε ο Ξυλούρης αφιλοκερδώς κατά το 1975:
«Ο Νίκος πήρε το αεροπλάνο και πήγε στη Νέα Υόρκη. Πήρε μαζί του στις αποσκευές μια σειρά από τραγούδια να τα λέει στον κόσμο να μαζεύει χρήματα για την προσφυγιά της Κύπρου. Τού ’λεγε η μάνα μας, να προσέχει. Μα ’κείνος της έλεγε “μάνα μην σκιάζεσαι, μην φοβάσαι, μέσα μου βγαίνει αυτό που κάνω.
Για τη λεβέντα Κύπρο”…»!!

Για την «λεβέντα» Κύπρο!
Καθόλου υπερβολικό, επομένως, αυτό που ένας από τους κυπριώτες θαυμαστές του Νίκου Ξυλούρη σαν επιγραμματική δήλωσι σε βιβλίο επισκεπτών, άφησε να ακουσθή στην φιλόξενη οικία της αδελφής του ήρωα:
«Αν ζούσε ο Ξυλούρης δεν θα είχαμε Τούρκους στην Κύπρο»!
(Βλ. Εφημ. Φιλελεύθερος, 8 Νοε 2010, σ. 22)

Άς ξανακούσουμε, λοιπόν, όχι με άλλο, διαφορετικό από αποφασιστική αγωνιστικότητα και εθνική υπερηφάνεια, αίσθημα, αλλά με ανανεωμένο νόημα το χιλιοτραγουδισμένο λαϊκό εμβατήριο που ακούει στο όνομα «Πότε θα κάνει Ξαστεριά» και εμπρός, ας κατέβουμε -όσοι δεν το έχουμε ήδη κάνει- σε νέους ασυμβίβαστους αγώνες αληθινής εθνεγερσίας και πνευματικής ανεξαρτησίας!(Και πότε επιτέλους θα μάθουμε το όνομα εκείνου του χουντικού υπεύθυνου Λογοκρισίας –ή των όποιων εισηγητών του- για να συμπληρώσουμε καμμιά από τις κενές θέσεις στην ατέλειωτη σειρά των αφανών και επιφανών Προδοτών της δυστυχισμένης Πατρίδας μας, εκείνου ειδικά του γραικύλου που ομνύοντας στο υποκριτικό και ουσιαστικά αντίχριστο και ανθελληνικό σύνθημα «Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών», τόλμησε να «κόψη» από το ραδιόφωνο και, βέβαια, και την - αείποτε προπαγανδιστικό εξάρτημα της εξουσίας – κρατική Τηλεόρασι, την «Ξαστεριά» και μαζί με αυτήν τον κρητίκαρο Νίκο και όλα του τα αθάνατα τραγούδια;)

Νίκος Ξυλούρης-Πότε θα κάνει Ξαστεριά


Πότε θα κάμει ξαστεριά

Πότε θα κάμει ξαστεριά, πότε θα φλεβαρίσει,

να πάρω το ντουφέκι μου, την έμορφη πατρόνα,

να κατεβώ στον Ομαλό, στη στράτα τω(ν) Μουσούρω(ν),

να κάμω μάνες δίχως γιους, γυναίκες δίχως άντρες,

να κάμω και μωρά παιδιά, να κλαίν' δίχως μανάδες,

να κλαίν' τη νύχτα για νερό, και το πρωί για γάλα,

και τ'αποξημερώματα για τη γλυκιά πατρίδα.

(Παραδοσιακό)


Για την παραλλαγή (σσ. 6-7):

να κλαιν' τη νύχτα για νερό, και το πρωί για γάλα,
και τ’ αποδιαφωτίσματα για την καημένη μάνα

βλ και το ιστολόγιο Κριαρά με ενδιαφέρουσες ερμηνευτικές απόπειρες, αλλά και υποκειμενισμούς.