Για την αποφράδα ημέρα 13.4.1204, ένα σημείωμα και ένα ...τριάρι! Per il nefasto giorno del 13 aprile 1204, della Caduta della Costantinopoli dai Crociati... For the 822nd sad anniversary of the 1st Fall of Constantinople: a short note and a 3-mover" .

11 – 13 Απριλίου 1204 ...

Sack of Constantinople

Sacco di Costantinopoli...

Φυσικά δεν την ξεχνάμε την επάρατο και σημαδιακή Α΄ Άλωσι της Πόλης μας απο τους μιαρούς Σταυροφόρους!

Και βέβαια έχουμε καί γράψει επ' αυτού καί συνδιοργανώσει ακόμη ολόκληρη Διαδικτυακή Ημερίδα!!

Για εκείνο το πρωτοποριακό [τότε στους εξ ίσου δύσκολους καιρούς του παγκόσμιου πειράματος της “Πανδημίας”] διαδικτυακό σεμινάριο που είχε τίτλο “ 1204: η πρώτη Πτώσι της Ρωμιοσύνης” , ο “έχων το γενικόν πρόσταγμα” καθηγητής Γεώργιος Φραντζής, έγραψε λίγο μετά την επιτυχή διοργάνωσι μεταξύ άλλων:

“...Οι δυο πτώσεις της Πόλης, το 1204 στους Σταυροφόρους της 4ης Σταυροφορίας και το 1453 στους Οθωμανούς Τούρκους, παρουσιάστηκαν σε δύο διαδικτυακά σεμινάρια που διοργάνωσε το Νεοελληνικό Τμήμα του αυστραλιανού Πανεπιστημίου σε συνεργασία με τον πολιτιστικό-αθλητικό σύλλογο Αθλητικό Εκπολιτιστικό Κέντρο «ΑΒΑΞ και ΠΕΣΣΟΙ» που εδρεύει στη Χαλκίδα.

Το πρώτο σεμινάριο, έλαβε χώρα την Πέμπτη 7 Μαΐου 2020 και ανέδειξε τα αίτια και τις αφορμές που οδήγησαν στην Πτώση του 1204. Παρουσιαστές του σεμιναρίου, εκ μέρους του πολιτιστικού συλλόγου «Άβαξ και Πεσσοί» ήταν ο καθηγητής Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης, η καθηγήτρια Ζωή Κωνσταντινίδου και ο Γιώργος Φραζής από το πανεπιστήμιο Charles Darwin...” 

...

 

ΕΝΑ ΠΡΟΧΕΙΡΟ ΑΠΟΚΟΜΜΑ

 

Και πάνω που δεν εύρισκα ηρεμία και συγκέντρωσι να γράψω κάτι καινούργιο, βρέθηκε το σημείωμα-απόκομμα απο την εφημερίδα. Εντάξει, εκ του προχείρου.

Έστω κι αυτό, λέω, με βγάζει απο την υποχρέωσι! Προκειμένου να αποφύγω καμμια κακογραφία...

Αλλά ας το συνοδεύσω και με κάτι πεζό, κι οπωσδήποτε δικό μου:

Ένα (...όχι σκακογραφικό;) σκακιστικό πρόβλημα. Μια σημερινή σύνθεσι που θα καρφιτσωθεί αρμοδίως με την αποφράδα υπενθύμησι…

...

 

ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΙΚΟ ΤΡΙΑΡΙ

ΜΑΤ ΣΕ  3  ΚΙΝΗΣΕΙΣ

Ένα "post" μετά την ευαισθησία του Facebook και à propos η δυστοπία των Big Data.

 

ΜΕΤΑ μου λένε γιατί δεν ανεβάζω στο Φατσόβιβλο, σόρρυ ήθελα να πώ στο Meta, τις αναρτήσεις του Νέου Παλαμήδη, ή γιατί δέν μπαίνω πια τόσο συχνά στο FB και εν γένει στα social. Τί λέμε στα παιδιά; Το παραμυθάκι με την ελεύθερη περιδιάβασι στο πλανητικό διαδικτυακό χωριό, την απρόσκοπτη πρόσβασι στον κόσμο της πληροφορίας κλπ. Για τον ...Λύκο της Λογοκρισίας ή τον Δράκο του επιστημονικού Χαφιεδισμού στην εποχή μας κάτι; Με τόσες Μασκοφορίες τελευταία χρόνια, έγινε η παρενδυσία μόδα. Και όχι μόνο στον εικονικό κόσμο ή στο περιθώριο. Τώρα τον οργουελικό καιρό του Μεγάλου Αδελφού και του δικαιωματισμού, με fake δημοκρατικές διαδικασίες η παρακολούθησι και η λογοκρισία θα πάρουν σκήπτρα αυτοκρατορικά.

 

Συνάνθρωποι, ή θα πηδήξουμε έξω απο τις σελίδες αυτών των νέων “Βίβλων” όσο ακόμη υπάρχει (;) καιρός, ή αλλιώς δεν θα υπάρχουμε ως ανθρωπότητα αύριο. Μας το λένε ανερυθρίαστα οι ψευδοπροφήτες τους με τα ...μεγάλα τους τα data.

Παρένθεσι: “Τα Μεγάλα Δεδομένα σε παρακολουθούν” είναι ο τίτλος διασκευασμένου αποσπάσματος από το βιβλίο του Yuval Noah Harari «21 μαθήματα για τον 21ο αιώνa» της φωτογραφίας, το οποίο αποτελεί Κριτήριο Αξιολόγησης στην Τράπεζα Θεμάτων της Β’ Λυκείου.

Τα ρηθέντα υπο του Προφήτου της νεοθρησκείας του “Δεδομενισμού” (ΣΣ Μεταφράζω αυθαίρετα το “Dataism” του προβεβλημένου Harari , άθεου - κατα δήλωσί του- συγγραφέα και του Homo Deus )

“Η αποκωδικοποίηση του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι λαμβάνουν αποφάσεις θα οδηγήσει σε χειραγώγηση και προπαγάνδα ακριβείας.”

“Οι άνθρωποι είτε ακούσια είτε εκούσια θα εκχωρήσουν εξουσία στους αλγορίθμους.”

κττ, προετοιμάζοντάς μας συγκλίνουν στο δυστοπικό δίδαγμα:

Συντομώτατα θα γίνουν όλα και, [SOS!], θα γίνουμε όλοι meta. 

 

 ....................................................

 

Υστερόγραφα δεν μπορώ παρα να επιδοκιμάσω την επιλογή του τραγουδιού “ΤΟ ΔΙΧΤΥ” του Γκάτσου, ως συνημμένου λογοτεχνικού κειμένου στο προαναφερθέν απόσπασμα του Χαράρι στο κριτήριο αξιολόγησης :

 

 ΤΟ ΔΙΧΤΥ

 

Κάθε φορά που ανοίγεις δρόμο στη ζωή

μην περιμένεις να σε βρει το μεσονύχτι,

έχε τα μάτια σου ανοιχτά βράδυ πρωί

γιατί μπροστά σου πάντα απλώνεται ένα δίχτυ.

 

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς

κανείς δε θα μπορέσει να σε βγάλει,

μονάχος βρες την άκρη της κλωστής

κι αν είσαι τυχερός ξεκίνα πάλι.

 

Αυτό το δίχτυ έχει ονόματα βαριά

που ‘ναι γραμμένα σ’ εφτασφράγιστο κιτάπι,

άλλοι το λεν του κάτω κόσμου πονηριά

κι άλλοι το λεν της πρώτης άνοιξης αγάπη.

 

Αν κάποτε στα βρόχια του πιαστείς

κανείς δε θα μπορέσει να σε βγάλει,

μονάχος βρες την άκρη της κλωστής

κι αν είσαι τυχερός ξεκίνα πάλι.

Ν. ΓΚΑΤΣΟΣ

Πατριωτικός Προβληματισμός και Εθνική Αφύπνισι. Αναμεταδόσεις 1. Μια διαδικτυακή εκδήλωσι για την Λαθρομετανάστευσι.

 

Αναμεταδίδουμε το παρακάτω βίντεο από το Youtube.

Πρόκειται για μια διαδικτυακή εκδήλωσι που διεξήχθηκε το βράδυ της Τετάρτης 3 Φεβρουαρίου 2021 στην πλατφόρμα «Ανιχνεύσεις». Το θέμα της ήταν ένα από τα μείζονα εθνικά θέματα της εποχής μας, το «Μεταναστευτικό»: όπως συγκαλυμμένα ονομάζεται ο Δούρειος  Ίππος της λαθρομετανάστευσης. Οι σύγχρονοι Ακρίτες μας (από Εβρο, Χίο, Λέσβο Σάμο) ως πρώτα υποψήφια θύματα για τον βωμό της Παγκοσμιοποίησης και του ΝεοΟθωμανισμού στα χέρια σκοτεινών ανθελληνικών (αλλά και ελληνόφωνων) Ιερατείων.

Παρεμβαίνουν αγωνιούντες, αλλά με φρόνημα και πνεύμα μαχητικό:

Εκπρόσωποι Παγχιακής Επιτροπής Αγώνα

Ο Γιώργος Καραμπελιάς, συγγραφέας

Ο  Σταύρος Λυγερός, δημοσιογράφος

και άλλες πατριωτικές φωνές (δημοσιογράφοι, αλλά και εκπρόσωποι της τοπικής κοινωνίας των ανατολικών μας συνόρων) κά.

 

«Ποιοι και πώς μεθοδεύουν την “άλωση” του Έβρου και των Νησιών;»

 

Η Αγία Σοφία στο Forge of Empires. Il Grande Edificio Basilica di Santa Sofia nel Forge Of Empires. The Great Building Hagia Sophia in the Forge Of Empires

Το "Φόρτζ οφ Εμπάιρς" (Forge of Empires) είναι ένα διαδικτυακό παιχνίδι στρατηγικής από αυτά που λέγονται και «παιχνίδια φυλλομετρητή» (πρβλ το επίσης γερμανικής ιδιοκτησίας Ικάριαμ – για το οποίο έχουμε γράψει και ξαναγράψει).
Το παιχνίδι αυτό βασίζεται στην ιδέα της ανάπτυξης του ανθρώπου και του πολιτισμού του από την νεολιθική εποχή μέχρι το σήμερα και το προσεχές μέλλον. Ο παίκτης ξεκινάει με ελάχιστα εφόδια και δυνατότητες από την εποχή του λίθου και διέρχεται σταδιακά αναπτύσσοντας αυτό που δημιουργεί εικονικά σαν μια πόλι-κράτος από διάφορες εποχές-επίπεδα ανάπτυξης.
Το παιχνίδι τού προσφέρει τον τρόπο να αναπτυχθή «Σφυρηλατώντας την προσωπική Αυτοκρατορία» του, με διάφορα μέσα-εφόδια που σταδιακά και υπο προϋποθέσεις τού παρέχει: Πληθυσμό, Χρήματα, Υλικά κατασκευής και Ορυκτά, Αγαθά και Τρόφιμα, Μετάλλια, Διαμάντια και ειδικούς Πόντους forge…

 Ανα ιστορική εποχή (στάδιο πολιτισμού) το παιχνίδι προσφέρει την δυνατότητα κατασκευής "Μεγάλων Κτιρίων". Στην εποχή του Μεσαίωνα επιτρέπει την κατασκευή του Μεγάλου Κτιρίου που ονομάζει Αγία Σοφία. Και πράγματι είναι το μεγαλειώδες οικοδόμημα του Αυτοκράτορα Ιουστινιανού, με την ελληνική σχεδιαστική πατέντα και αξιοθαύμαστη εκτέλεσι των Ανθέμιου και Ισίδωρου!

Η επίσημη ιστοσελίδα του παιχνιδιού λοιπόν, παρουσιάζει το Μνημείο με τα εξής: 
"One of the oldest and greatest churches in the world, the Hagia Sophia was dedicated to the wisdom of God. It was the pride of all empires that held it".
«Μία από τις παλαιότερες και μεγαλύτερες Εκκλησίες του κόσμου, η Αγία Σοφία ήταν αφιερωμένη στην Σοφία του Θεού. Υπήρξε η υπερηφάνεια όλων των Αυτοκρατοριών που την κατέκτησαν (sic)»

 

Από την μια είναι περίεργη η αντίληψι που έχουν οι Γερμανοί κατασκευαστές του παιχνιδιού για την υπερηφάνεια. Ο βάρβαρος και αιμοσταγής κατακτητής εξισώνεται με τον νόμιμο κάτοχο και δημιουργό!
Δηλαδή, για να ξέρουμε, θα έδειχναν αυτό το …μεγαλείο ψυχής στους Ναζί προγόνους τους σε περίπτωσι που κατακτούσαν ferro et igni την Ελλάδα ή την Παλαιστίνη και μετέτρεπαν τον Παρθενώνα ή αντίστοιχα το Όρος του Ναού (για να μην βάλω πάλι το δικό μας Άγιον Όρος) στην Ιερουσαλήμ σε οιονεί τεμένη του Ναζιστικού Αποκρυφισμού της Θούλης;
Το ανιστόρητο «Όλων των Αυτοκρατοριών» το αφήνω ασχολίαστο. 

Από την άλλη, ενώ –σωστά- αφαιρούν από την σχεδιαστική αναπαράστασι που επέλεξαν τους μουσουλμανικούς μιναρέδες, δέν καταδέχονται να χαρακτηρίσουν ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟ το Μνημείο, αφού το σύμβολο του σταυρού δεν αποτυπώθηκε σε κανένα σημείο του σχεδιάσματος-απεικόνισης. Συμπτωματικό ή σκόπιμο;

Γερμανοί είναι αυτοί, μεγάλοι επιστήμονες ανεδείχθησαν από αυτούς, μεγάλοι φιλόλογοι, λέτε να ξέρουν καλύτερα; Μήπως η Αγία Σοφία πρίν κατακτηθή το 1453 δεν είχε σταυρό στο Τρούλλο;
Εσείς τί λέτε;

Α.Σ.

Για τον κύκλο διαδικτυακών επετειακών Σεμιναρίων του Πανεπιστημίου του Ντάργουιν και η συμμετοχή του Α.Ε.Κ. «ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ». Sul ciclo di seminari online (di storia e letteratura Neogreca) dell'Università di Darwin e la partecipazione del nostro Club Sportivo-Culturale "ABACO E PEZZI DI SCACCHI" (da Alexandros Soilemezis e Prof. George Frazis)

Δόξα τω Θεώ, ούτε η πανδημική φοβία στάθηκε ικανή να παραλύση την δραστηριοποίησι του πολιτιστικού-αθλητικού Συλλόγου μας! Έτσι, μετά την πρώτη ψυχρολουσία, το μέν Σκακιστικό Τμήμα άρχισε να δοκιμάζει τις διαδικτυακές πλατφόρμες για σκάκι, το δέ πολιτιστικό τις δυνατότητες για διασύνδεσι και πνευματικές παρεμβάσεις/τηλεδιαβουλεύσεις.
Αποτέλεσμα στο σκακιστικό μας κομμάτι: α΄ διοργανώσαμε 5 ((ΠΕΝΤΕ) Μπλίτς (+ 1 Rapid)Τουρνουά στο Lichess,
β΄ πραγματοποιήσαμε διαδικτυακές Προπονήσεις (ΔΩΡΕΑΝ για όλο το διάστημα της "Καραντίνας") και
γ΄ προγραμματίσαμε νέο κύκλο Προπονήσεων Σαββάτου (καί με νέο Προπονητή μέχρι τέλος ΙΟΥΝΙΟΥ)!

Αλλά εκεί που η εμπλοκή μας με τις νέες τεχνολογικές δυνατότητες στην εξ αποστάσεως επικοινωνία και εκπαίδευσι υποστήριξε --και ομολογουμένως με τρόπο αναπάντεχο -- τα πνευματικά και εθνικά μας αντανακλαστικά, ήταν στο Πολιτιστικό μας σκέλος! Μετά τον πρώτο αιφνιδιασμό, άρχισε η ανασύνταξι δυνάμεων: Οι διεργασίες του Μαρτίου οδήγησαν σε 3 (ΤΡΕΙΣ) διαδικτυακές ομαδικές "Προσευχές" (ιδιότυπος εκκλησιασμός με αναγνώσματα, ύμνους, αλλά και με ελεύθερο διάλογο και προβληματισμό), υπο τον τίτλο "ΜΕΘ' ΗΜΩΝ Ο ΘΕΟΣ".
Οι πρωτότυποι αυτοί εκκλησιασμοί/ διαλεκτικές συνευρέσεις του Απριλίου σφυρηλάτησαν την απο παλιά σχέσι μας με τον καθ. Πανεπιστημίου Darwin George Frazis και των εκεί κύκλο ομογενών, και στην συνέχεια, τον Μάιο, ο καθηγητής Φρα(τ)ζής με το κύρος και την εμπειρία του σχετικά με διοργάνωσι πανεπιστημιακών διαλέξεων απογείωσε την δυνατότητα συνεργασίας με τα μέλη τού Συλλόγου μας, υλοποιώντας απο κοινού ένα πρωτοποριακό σχέδιο εθνικής μνήμης και ιστορικού αναστοχασμού με κύκλο διαδικτυακών Σεμιναρίων επετειακού χαρακτήρα!

Στα δύο απο τα 4 αυτά σχεδιασθέντα Σεμινάρια (ειδικά το πρώτο με την 5ωρη διάρκειά του έμοιαζε μίνι ημερίδα) συμμετείχαν --εκτός απο άλλα μέλη και φίλοι του Συλλόγου μας -- και 4 μέλη του Διοικητικού μας Συμβουλίου! Ικανοποιητική ήταν και η εν γένει συμμετοχή. Ανάμεσα στους δεκάδες διαδικτυακά συνδεδεμένους συνέδρους και φίλους, (πολλοί ομογενείς εξ Αυστραλίας, αρκετοί φοιτητές και εκπαιδευτικοί) υπήρξαν και τουλάχιστον 3 πανεπιστημιακοί καθηγητές!

Παρακάτω, με ένα του εξαιρετικά τιμητικό για εμάς κείμενο παρουσίασης της μέχρι στιγμής συνεργασίας μας ο καθηγητής Γεώργιος Φρατζής μας καθιστά υπερηφάνους (εν τω μέτρω των δυνατοτήτων μας) ενθαρρύνοντας τις προσπάθειές μας, και επιδαψιλεύοντας επαίνους και προσωπικές ευχαριστίες μάς υποχρεώνει έτι περαιτέρω ηθικά.
Για μια ακόμη φορά τον ευχαριστούμε κι εμείς για την εκλεκτή τιμή που μας έκανε και, συγχαίροντάς τον, του ευχόμαστε ολόψυχα
Δύναμι και Ευδοκίμησι!
 .......................................................

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ CHARLES DARWIN 

ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ Α.Ε.Κ. ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ

ΜΕ ΘΕΜΑ «567 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΤΩΣΙ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ»

Ω πόλις κοσμοξάκουστη του Μεγακωνσταντίνου,

Ρώμη νεότερη σε λεν, μ’ απέχεις απ’τις άλλες

Όσο απεχει απ’τη γη, ο ουρανός με τ’ἀστρα.

(Γρηγόριος Αριανζηνός Έπη, Ι΄, 4-6. Μετάφραση Αλ. Σελλενίδης)

Το πανεπιστήμιο Charles Darwin με έδρα τη Βόρεια Αυστραλία διοργανώνει μια σειρά σεμιναρίων που στοχεύει να αναδείξει την ελληνική ιστορική μνήμη και τη συνέχεια του ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού διαχρονικά, προβάλλοντας τέσσερα γεγονότα – σταθμούς της ιστορίας μας, τα οποία σημαδεύουν τη ζωή και το πνεύμα όλων μας. Αυτά είναι τα ακόλουθα:

1. 1204: η πρώτη Πτώσι της Ρωμιοσύνης
2. 1453: η δεύτερη Πτώσι της Ρωμιοσύνης
3. 1922: η καταστροφή του Μικρασιατικού Ελληνισμού
4. 1955: τα Σεπτεμβριανά γεγονότα στην Πόλη.

Οι δυο πτώσεις της Πόλης, το 1204 στους Σταυροφόρους της 4ης Σταυροφορίας και το 1453 στους Οθωμανούς Τούρκους, παρουσιάστηκαν σε δύο διαδικτυακά σεμινάρια που διοργάνωσε το Νεοελληνικό Τμήμα του αυστραλιανού Πανεπιστημίου σε συνεργασία με τον πολιτιστικό-αθλητικό σύλλογο Αθλητικό Εκπολιτιστικό Κέντρο «ΑΒΑΞ και ΠΕΣΣΟΙ» που εδρεύει στη Χαλκίδα.

Το πρώτο σεμινάριο, έλαβε χώρα την Πέμπτη 7 Μαΐου 2020 και ανέδειξε τα αίτια και τις αφορμές που οδήγησαν στην Πτώση του 1204. Παρουσιαστές του σεμιναρίου, εκ μέρους του πολιτιστικού συλλόγου «Άβαξ και Πεσσοί» ήταν ο καθηγητής Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης, η καθηγήτρια Ζωή Κωνσταντινίδου και ο Γιώργος Φραζής από το πανεπιστήμιο Charles Darwin.  

Παρουσιάστηκε η σταυροαναστάσιμη πορεία της αυτοκρατορίας από το 610 μέχρι το 1204, η πολύπαθη «καημένη Ρωμιοσύνη». Συζητήθηκαν εκτενώς οι νέες εξελίξεις που έλαβαν χώρα στην ευρωπαϊκή σκηνή από το 800 και εξής καθώς και τα γεγονότα που οδήγησαν στην πρώτη "Πτώσι" ξεκινώντας από το Σχίσμα των εκκλησιών το 1054, τη βαθύτατη οικονομική, πολιτική και κοινωνική κρίση του 11ου αι και 12ου αιώνα που υπήρξαν αποτελέσματα πολιτικών ανωμαλιών της αυτοκρατορίας. Η Πτώση του 1204 και η Άλωση της Βασιλεύουσας από τους Σταυροφόρους της Δ΄Σταυροφορίας θεωρείται από πολλούς ιστορικούς ως χειρότερη από αυτήν του 1453 για πολλούς λόγους. Προηγήθηκε βέβαια το 1185 άλλη "πτώσι" Ελληνίδος Πόλεως σε χέρια Χριστιανών, η Άλωση της Θεσσαλονίκης, όπως ανέδειξε ο καθηγητής Αλ. Σοϊλεμέζης. Η πρώτη Άλωση της Πόλης καθώς και οι καταστροφές που επηκολούθησαν αποτελούν καθοριστικό ρόλο στην ιστορία της Ρωμανίας. Σημαντικό μέρος του σεμιναρίου είχε το αφιέρωμα στον Άγιο Ιωάννη Δούκα-Βατάτζη, αυτοκράτορα της αυτοκρατορίας της Νικαίας, ο οποίος ωστόσο δεν έζησε να δει την απελευθέρωση της Πόλεως. Μολονότι το 1261 η Πόλις ανακαταλαμβάνεται, οι συνέπειες ήταν δραματικές και καθοριστικές, λόγω του ότι οι φυγόκεντρες δυνάμεις καθόρισαν στο εφεξής την αυτοκρατορία από άποψη οικονομική, πολιτική, δημογραφική και πολιτιστική.

Το πρώτο αυτό σεμινάριο είχε παράλληλες αναφορές στην ελληνική Λογοτεχνία και το πώς παρουσιάζεται η πρώτη Άλωση και Πτώση σε αυτήν, όπως για παράδειγμα σε Παλαμά και Παπαδιαμάντη.

Το δεύτερο σεμινάριο, ως ένα μνημόσυνο στη Βασιλίδα των Πόλεων, παρουσίασαν οι Ευρυβιάδης Κωνσταντινίδης, Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης, Δημήτριος Προβελέγγιος και Γιώργος Φραζής. (Καβαφικά ποιήματα διάβασε η Ζωή Κωνσταντινίδου). Ο πρώτος ομιλητής παρουσίασε το ιστορικό πλαίσιο της πτώσεως του 1453, ο δεύτερος το πώς σκιαγραφείται η Άλωση της Πόλης από τον ποιητή μας Κωνσταντίνο Καβάφη, ο τρίτος μας παρέδωσε δακτυλογραφημένο το «Θρηνητικόν συναξάρι Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, Γραμμένον παρά Φωτίου Κόντογλου Κυδωνιέως» και ο τελευταίος ομιλητής το πώς είδαν την Πόλη ξένοι περιηγητές που την επισκέφτηκαν από τον 12ο -16ο αιώνα. 

Τα σεμινάρια αυτά με την αναφορά σε πρωταγωνιστές των δύο ιστορικών σταθμών της Ρωμιοσύνης, σε δυο Έλληνες ηγέτες, τον Ιωάννη Δούκα Βατάτζη και τον Κωνσταντίνο Παλαιολόγο, προέβαλαν την συνειδητοποιημένη ελληνικότητα και των δύο αυτών ηρώων μας. Ο μεν ένας μέσω της επιστολής του προς τον Πάπα, ο δε άλλος μέσω της τελευταίας του επιστολής/απάντησης προς τον πορθητή της Πόλης. Τα δυο αυτά πρότυπα μας βοηθούν στο να κατανοήσουμε εναργέστερα τη δική μας "Ρωμανία", την εθνική μας συνείδηση,αφυπνίζοντας την ελληνική εθνότητα και ανασυνδέοντάς την με την ελληνική αρχαιότητα, καλλιεργώντας μέσα μας, σε καιρούς χαλεπούς, πλήρη εθνική συνείδηση. 

Θερμές ευχαριστίες, σε όλους τους συμμετέχοντες σε αυτά τα σεμινάρια τα οποία βοήθησαν μέσα από αυθεντικές πηγές και αρχεία να αναδειχτεί περίτρανα η διαχρονικότητα του Ελληνισμού, ακόμη και μέσα από ιστορικές στιγμές σταυροαναστάσιμης πορείας. 

Μεθ’ ἡμῶν ὁ Θεός

George Frazis