Για την αποφράδα ημέρα 13.4.1204, ένα σημείωμα και ένα ...τριάρι! Per il nefasto giorno del 13 aprile 1204, della Caduta della Costantinopoli dai Crociati... For the 822nd sad anniversary of the 1st Fall of Constantinople: a short note and a 3-mover" .

11 – 13 Απριλίου 1204 ...

Sack of Constantinople

Sacco di Costantinopoli...

Φυσικά δεν την ξεχνάμε την επάρατο και σημαδιακή Α΄ Άλωσι της Πόλης μας απο τους μιαρούς Σταυροφόρους!

Και βέβαια έχουμε καί γράψει επ' αυτού καί συνδιοργανώσει ακόμη ολόκληρη Διαδικτυακή Ημερίδα!!

Για εκείνο το πρωτοποριακό [τότε στους εξ ίσου δύσκολους καιρούς του παγκόσμιου πειράματος της “Πανδημίας”] διαδικτυακό σεμινάριο που είχε τίτλο “ 1204: η πρώτη Πτώσι της Ρωμιοσύνης” , ο “έχων το γενικόν πρόσταγμα” καθηγητής Γεώργιος Φραντζής, έγραψε λίγο μετά την επιτυχή διοργάνωσι μεταξύ άλλων:

“...Οι δυο πτώσεις της Πόλης, το 1204 στους Σταυροφόρους της 4ης Σταυροφορίας και το 1453 στους Οθωμανούς Τούρκους, παρουσιάστηκαν σε δύο διαδικτυακά σεμινάρια που διοργάνωσε το Νεοελληνικό Τμήμα του αυστραλιανού Πανεπιστημίου σε συνεργασία με τον πολιτιστικό-αθλητικό σύλλογο Αθλητικό Εκπολιτιστικό Κέντρο «ΑΒΑΞ και ΠΕΣΣΟΙ» που εδρεύει στη Χαλκίδα.

Το πρώτο σεμινάριο, έλαβε χώρα την Πέμπτη 7 Μαΐου 2020 και ανέδειξε τα αίτια και τις αφορμές που οδήγησαν στην Πτώση του 1204. Παρουσιαστές του σεμιναρίου, εκ μέρους του πολιτιστικού συλλόγου «Άβαξ και Πεσσοί» ήταν ο καθηγητής Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης, η καθηγήτρια Ζωή Κωνσταντινίδου και ο Γιώργος Φραζής από το πανεπιστήμιο Charles Darwin...” 

...

 

ΕΝΑ ΠΡΟΧΕΙΡΟ ΑΠΟΚΟΜΜΑ

 

Και πάνω που δεν εύρισκα ηρεμία και συγκέντρωσι να γράψω κάτι καινούργιο, βρέθηκε το σημείωμα-απόκομμα απο την εφημερίδα. Εντάξει, εκ του προχείρου.

Έστω κι αυτό, λέω, με βγάζει απο την υποχρέωσι! Προκειμένου να αποφύγω καμμια κακογραφία...

Αλλά ας το συνοδεύσω και με κάτι πεζό, κι οπωσδήποτε δικό μου:

Ένα (...όχι σκακογραφικό;) σκακιστικό πρόβλημα. Μια σημερινή σύνθεσι που θα καρφιτσωθεί αρμοδίως με την αποφράδα υπενθύμησι…

...

 

ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΜΑΤΙΚΟ ΤΡΙΑΡΙ

ΜΑΤ ΣΕ  3  ΚΙΝΗΣΕΙΣ

Και του χρόνου στην Πόλι! Και ξανά το αγγλόφωνο τραγούδι (των H.E.R.R.). Για την Άλωσι. Per la ricorrenza (572 anni) della Caduta di Costantinopoli: Di nuovo il brano del gruppo H.E.R.R.

 Ψάχνοντας στο αρχείο των αναρτήσεων του ιστολογίου, πρόσεξα πως σε σχετικήμε την Επέτειο της Αλώσεως ανάρτησι,προ δεκαετίας, το καλλιτεχνικό/μουσικό συμπλήρωμα του κειμένου (μία σύνθεσι ξενόγλωσσου συγκροτήματος) αλιευμένο απο το YouTube είχε διαγραφεί. Καλή δικαιολογία για να περιορίσω την αναφορά μου στην εφετινή 572η επέτειο της αποφράδας 29ης Μαίου 1453 σε κάτι ήδη γνωστό και ειπωμένο. Δράττομαι λοιπόν της ευκαιρίας, που λένε, να βρώ σε άλλη “έκδοσι” και να ξαναβάλω το συμπαθητικό τραγούδι-οπτικοποιημένο βίντεο των άγνωστων αγγλόφωνων Ευρω-ροκάδων. Τέλος, για τους αγγλικούς στίχους του κομματιού σας παραπέμπω πίσω στην παλιά ανάρτησι.

Άλλη φορά (συν Θεώ) άλλα!

 

[Όσο για την ευχή που προτάσσεται στον τίτλο του εφετινού post, είναι, έτσι, για ξορκίσουμε το δυστοπικό παρόν!]

 

........................................

H.E.R.R. ~ The Fall Of Constantinople

 

1453

 

Το ποίημα του Καβάφη «Παλαιόθεν ελληνίς» και άλλες 12 φωτογραφίες από την Κωνσταντινούπολι. La poesia di Kavafis “Dai vecchi tempi citta greca" e 12 foto ancora da Costantinopoli. Cavafi's poem "Greek from ancient times" (greek text and translation) + Photos

Παλαιόθεν ελληνίς

Καυχιέται η Αντιόχεια   για τα λαμπρά της κτίρια,
και τους ωραίους της δρόμους·  για την περί αυτήν
θαυμάσιαν εξοχήν,  και για το μέγα πλήθος
των εν αυτή κατοίκων.   Καυχιέται που είν’ η έδρα
ενδόξων βασιλέων·  και για τους καλλιτέχνας
και τους σοφούς που έχει,  και για τους βαθυπλούτους
και γνωστικούς εμπόρους.  Μα πιο πολύ ασυγκρίτως
απ’ όλα, η Αντιόχεια  καυχιέται που είναι πόλις
παλαιόθεν ελληνίς·  του Άργους συγγενής:
απ’ την Ιώνη που  ιδρύθη υπό Αργείων
αποίκων προς τιμήν  της κόρης του Ινάχου.

Κ. ΚΑΒΑΦΗΣ
[1927]

ΑΓΓΛΙΚΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΙ: 

Greek from Ancient Times

Antioch is proud of its splendid buildings,
its beautiful streets, the lovely countryside around it,
its teeming population;
proud too of its glorious kings, its artists
and sages, its very rich
yet prudent merchants. But far more
than all this, Antioch is proud to be a city
Greek from ancient times, related to Argos
through Ione, founded by Argive colonists
in honor of Inachos’ daughter.

Translated by Edmund Keeley/Philip Sherrard

 

«Εις την Πόλ’ν»: ένα καβαφικό προσόμοιο του Αλέξανδρου Σελλενίδη συν 24 φωτογραφίες από την Κωνσταντινούπολι. A Cavafis like poem by Alex. Sellenides and some photos from Istanbul". “Is tin Pol’”: una poesia/imitazione kavafiana di Al. Sellenidis + 24 fotos da Kostantinopoli.

ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΛ’Ν

(Καβαφίζον προσόμοιον)

Καυχιέται η «ΙΣΤΑΜΠΟΥΛ»  για τα λαμπρά της κτίρια

Για τους Ωραίους της δρόμους  τις κρεμαστές της

Γέφυρες, τα πολύχρωμα τζαμιά, για τις πλατείες,

Για την θαυμάσια εξοχή και για τα δεκαέξι

Εκατομμύρια των σε αυτήν κατοίκων. Καυχιέται

Για τους πάσης φυλής αρτίστες, αθλητές και τους σοφούς

Που έχει, καθώς και τους βαθύπλουτους εμπόρους-

Τραπεζίτες... Μα πιο πολύ μακράν και ασυγκρίτως

Απ’ όλα η πρώην Konstantiniyye καυχιέται που είναι

Αποικία «Παλαιόθεν ελληνίς», των Ιώνων συγγενής,

Απο τον Βύζαντα τον Μεγαρέα και που επανιδρύθη Πόλις

Απ’ το βασιλοτόκι Ελένης της Αγίας - Καίσαρος Κωνσταντίου:

Αυτόν τον ισαπόστολο, τον Μέγα Κωνσταντίνον!

Αλέξανδρος  Σελλενίδης

(Κωνσταντινούπολι, 10 Ιουλίου 2014)

Μετα θάνατον δικαίωσι για τον Πατριάρχη Κωνσταντίνο Στ΄: 86 χρόνια μετά την απέλασι επιστρέφει για να αναπαυθή στο Πατριαρχικό Κοιμητήριο στην ΚΠολι

Post mortem giustificazione per Patriarca di Costantinopoli Costantino VI (morto in esilio il 1930)
Ένας βίαια εξορισμένος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως το 1925, μόλις λίγες μέρες μετά την ενθρόνισί του, ο Κωνσταντίνος ΣΤ’, επιστρέφει μετα θάνατον δικαιωμένος στην πνευματική πρωτεύουσα του Ελληνισμού, μετά από ενέργειες του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου. Όπως ο ίδιος ο Παναγιώτατος προ τριετίας είχε δηλώση: "ο αείμνηστος προκάτοχος ημών ερρίφθη εις την φοβεράν κάμινον της ταπεινώσεως υποχρεωθείς, χωρίς προειδοποίησιν, να εγκαταλείψει άκων και διαμαρτυρόμενος την έδραν του και το δοκιμαζόμενον ποίμνιόν του, την πρωϊαν της εορτής των Τριών ιεραρχών του 1925".
Τα σεπτά οστά του Πατριάρχη Κωνσταντίνου ΣΤ’ 81 χρόνια από την κοίμηση του, θα ταξιδέψουν πίσω στην Πόλι όπου και πρόκειται να τοποθετηθούν στο Πατριαρχικό Κοιμητήριο του Βαλουκλή την Κυριακή 6 Μαρτίου 2011, από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τα μέλη της Αγίας και Ιεράς Συνόδου.
Ο Πατριάρχης αυτός παρουσιάζει επιπλέον ενδιαφέρον για το ιστολόγιό μας:
1. Ήταν Έλληνας από την Ιωνία, τις αλησμόνητες πατρογονικές εστίες της Μικράς Ασίας μας. (Γεννημένος πριν από 151 χρόνια στην περιοχή της Προύσας. Το μικρασιάτικο επώνυμό του ήταν Αράμπογλου).
2. Μετά την απέλασί του πέρασε για λίγο διάστημα και από την Χαλκίδα! (Στις 30 Ιανουαρίου 1925 οι Τουρκικές Αρχές τον συμπεριέλαβαν στην ανταλλαγή των πληθυσμών και τον απέλασαν βίαια στην Ελλάδα . Ο Πατριάρχης Κωνσταντίνος παρέμεινε δι ολίγο στην Θεσσαλονίκη , μετά στην Χαλκίδα και τέλος στην Νέα Φιλαδέλφεια Αττικής)
3. Εκοιμήθη στην Νέα Φιλαδέλφεια (στις 28 Νοεμβρίου 1930), όπου μάλιστα υπάρχει κεντρική πλατεία η οποία φέρει το όνομα του, καθώς και ανδριάντας προς τιμήν του.

Πρίν αναδημοσιεύσουμε προχθεσινό δημοσίευμα στο BHMAonline ( και στον Ινφογνώμονα) που μας έδωσε και την αφορμή για την αναφορά, να συμπληρώσουμε πως από σήμερα Παρασκευή 25 Φεβρουαρίου το απόγευμα τα λείψανά του (προ της επικείμενης αναχώρησής τους από την Ελλάδα) θα εκτεθούν προς προσκύνηση στον ιερό ναό του Αγ. Κοσμά του Αιτωλού Νέας Φιλαδελφείας. Ενώ και μεθαύριο Κυριακή 27 Φεβρουαρίου θα τελεσθή Αρχιερατική Θ. Λειτουργία και επιμνημόσυνη δέησι από τον Σεβ. Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη, ως εκπρόσωπος του Οικουμενικού Πατριάρχη.
.........................................................

Το δημοσίευμα στο BHMAonline:
Ο «πρόσφυγας» πατριάρχης επιστρέφει στο Φανάρι

Ο «πρόσφυγας» Πατριάρχης Κωνσταντίνος ο Στ΄ επιστρέφει μετά απο 85 χρόνια στο Φανάρι όπου υπηρέτησε ως Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας για 47 ημέρες απο τις 17 Δεκεμβρίου του 1924 εως και τις 30 Ιανουαρίου του 1925 οπότε και εκδιώχθηκε από τις τουρκικές αρχές καθώς βάσει της Συνθήκης της Λοζάννης χαρακτηρίστηκε «ανταλλάξιμος».

Γεννημένος στην Σιγή της Προύσας το 1860, σπούδασε στην Θεολογική Σχολή της Χάλκης και υπηρέτησε ως Μητροπολίτης σε περιοχές άμεσα συνδεδεμένες με την ιστορία του ελληνισμού και της προσφυγιάς. Αρχικά εκλέχθηκε Επίσκοπος Ροδοστόλου και ήταν βοηθός του Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως, μετά εκλέχθηκε Μητροπολίτης Βελλάς και Κονίτσης, αργότερα μετατέθηκε στην Μητρόπολη Τραπεζούντος, και το 1924 Μητροπολίτης Δέρκων. Στις 17 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου διαδέχθηκε στον Πατριαρχικό θρόνο τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ζ' και σε λιγότερο απο δύο μήνες κλήθηκε με αμετάκλητη απόφαση των τουρκικών αρχών να εγκαταλείψει την Πόλη. Ακολουθώντας τον ίδιο δρόμο που είχαν προηγούμενος περπατήσει εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη. Αργότερα στην Χαλκίδα και τέλος στην Νέα Φιλαδέλφεια όπου βοήθησε στην εγκατάσταση των προσφύγων στην νέα τους πατρίδα. Σε μια προσπάθεια στήριξης της πορείας του Οικουμενικού Πατριαρχείου υπέβαλλε την παραίτηση του στις 22 Μαίου ζητώντας την άμεση εκλογή διαδόχου του αφού γνώριζε οτι δεν υπήρχε πιθανότητα επιστροφής του.

Ο «πρόσφυγας» Πατριάρχης άφησε την τελευταία του πνοή το 1930 και η ελληνική πολιτεία τον ενταφίασε στο πρώτο νεκροταφείο Αθηνών αποδίδοντας του τιμές εν ενεργεία αρχηγού κράτους και χιλιάδες πρόσφυγες παρακολούθησαν την εξώδιο ακολουθία που τελέστηκε στον Μητροπολιτικό Ναό αποδίδοντας το ύστατο χαίρε στον Πατριάρχη που είχε την ίδια μ' αυτούς τραγική μοίρα.

Μετά απο πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου τα οστά του Κωνσταντίνου του Στ' θα μεταφερθούν 85 χρόνια μετά στο Φανάρι όπου η Ιερά Σύνοδος θα του αποδώσει τιμές εν ενεργεία Οικουμενικού Πατριάρχη και στην συνέχεια θα ενταφιαστούν στο Μοναστήρι της Ζωοδόχου Πηγής στο Βαλουκλή όπου βρίσκονται οι τάφοι των Προκαθημένων της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης.

Οι κάτοικοι της Νέας Φιλαδέλφειας και της Νέας Ιωνίας θα απευθύνουν το ύστατο χαίρε στον Πατριάρχη κατά τη διάρκεια μνημοσύνου που θα γίνει στον Μητροπολιτικό Ναό την Κυριακή και στην συνέχεια θα γίνει η μεταφορά του στην Κωνσταντινούπολη.

Η είδηση, έχει συγκλονίσει, όλους του ιεράρχες του οικουμενικού θρόνου, καθώς πρόκειται για μια απο τις τραγικότερες φυσιογνωμίες της ιστορίας της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης του περασμένου αιώνα. «Ήταν ο πρώτος και ο κορυφαίος των προσφύγων» δηλώνει στο «BHMAonline» ο Μητροπολίτης Αυστρίας κ. Μιχαήλ. Με την μεταφορά του στην Πόλη, προσθέτει «λήγει η εξορία του και η Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης παίρνει πίσω στα σπλάχνα της τον Προκαθήμενο της που τον φιλοξένησε η αττική γη. Ήταν μια ιστορική προσωπικότητα που με την πορεία και την στάση του δείχνει σε όλους τι σημαίνει προσφορά στην Εκκλησία. Ήταν ένας άνθρωπος που δεν δίστασε να παραιτηθεί απο τον θρόνο "για το καλό της Εκκλησίας" και ευχόμενος, όπως σημείωνε στο κείμενο της παραίτησης του "να μην πραγματοποιηθούν οι φόβοι του". Δυστυχώς έπρεπε να περάσουν 85 χρόνια για να δικαιωθεί. Και δικαιώνεται απο τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο ο οποίος θέλησε και τελικά κατάφερε να πάρει πίσω τον εξόριστο προκάτοχο του για να τον ενταφιάσει στην γη της Πόλης όπου ανήκε πάντα, δίπλα στους άλλους μεγάλους Πατριάρχες του Γένους».

ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ
(Τρίτη 22 Φεβρουαρίου 2011)

11 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ: Η ΑΕΚ 1-1 με Παρτιζάν στην Σερβία σε φιλικό αγώνα! 11 anni fa; AEK in partita amichevole in Serbia contra l' embargo della NATO

Υπάρχει μια ομάδα, αθλητικό σωματείο με μεγάλη ιστορία σε όλο τον χώρο του αθλητισμού, κυριότατα σε ποδόσφαιρο και σε καλαθοσφαίρισι, στην Ελλάδα, που –όπως και άλλες, αλλά λιγότερο δημοφιλείς- έρχεται από μακριά: Από τις χιλιόχρονες εστίες του Ελληνισμού της Ιωνίας.
Υπάρχει μια ομάδα της οποίας ο θυρεός κοσμεί (μαζί με εκείνον του ΠΑΟΚ) μια γωνιά στο περίφημο Σχολείο των ρωμιών της Πόλης, την Ζωγράφειο Σχολή (όπως, αν δεν απατώμαι, και στο Πατριαρχείο) στην Κωνσταντινούπολι.
Υπάρχει μια ομάδα που (το ποδοσφαιρικό της τμήμα) σπάζοντας (πρώτη παγκοσμίως!!) το …ευλογημένο κι από τον «εγγυητή της παγκόσμιας συναδέλφωσης και ειρήνης» ΟΗΕ εμπάργκο κατά των Σέρβων στην ήδη διαλυμένη Γιουγκοσλαβία, πήγε κόντρα στον πόλεμο και τον νατοϊκό ιμπεριαλισμό! Κλείνοντας παράτολμα και παίζοντας ένα φιλικό παιχνίδι ποδοσφαίρου ανθρωπιστικού χαρακτήρα, μέσα στο Βελιγράδι, εν μέσω αεροπορικού αποκλεισμού και αμερικάνικων βομβαρδισμών. Όταν όλα τά ‘σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η αμερικάνικη πλανηταρχική σκιά!
Η ΑΕΚ (Αθλητική Ένωσις Κωνσταντινουπόλεως)!!
Έντεκα χρόνια πριν από σήμερα:


Τα ονόματα των δεκαεπτά ποδοσφαιριστών της Ομάδας οι οποίοι αγωνίστηκαν εκείνη την ημέρα: Ατματσίδης, Μιχαηλίδης, Κουρκούνας, Κοπιτσής, Κωστένογλου, Μπαμπούνσκι, Μιλοβάνοβιτς, Καψής, Τσέκολι, Άκης Ζήκος, Κατσαβός, Σαβέβσκι, Κασάπης, Μαλαδένης, Καλιτζάκης, Ζουμπούλης και Ντέμης Νικολαΐδης.


Είναι τυχαίο που προ ολίγων ετών το ιστορικό τμήμα του basketball (αυτό το καλαθοσφαιρικό της τμήμα κατέκτησε το 1968 το πρώτο διεθνές τρόπαιο σε συλλογικό επίπεδο -ανάμεσα στα ομαδικά αθληματα όλων των ειδών- για την χώρα μας, το μέχρις εσχάτως ελεύθερο κομμάτι του ελληνισμού) οδηγήθηκε στην διάλυσι, καθώς πούλησε όλους τους ταλαντούχους Έλληνες παίκτες και τους αντικατέστησε με ξένους (καί κατώτερους αθλητικά καί μισθοφόρους, κρατώντας αρχικά μόνο δύο ελληνόπουλα στην δωδεκάδα, τον Χατζή και τον Κακιούζη –για να τους μοσχοπουλήση η διοίκηση κι αυτούς στην συνέχεια);
Είναι τυχαίο ότι αυτή η ομάδα που ενώ από την σύστασής της –εδώ και 80 σχεδόν χρόνια- πρωταγωνιστεί, ταλαιπωρείται διοικητικά εδώ και χρόνια, χωρίς να διαθέτει γήπεδο στα δημοφιλέστερα αθλητικά της τμήματα, με αποκορύφωμα την κατεδάφισι του ιστορικού γηπέδου της Νέας Φιλαδέλφειας (εφέτος θα έκλεινε τα εβδομήντα του χρόνια…);
Είναι περίεργο που και στο ποδόσφαιρο ακολουθήθηκε από διοικητικές επιλογές η έμμεση διάλυσι της ομάδας με το κόλπο της πτώχευσης αρχικά, και στην συνέχεια της αφελληνοποίησης; (Εδώ και 3-4 χρόνια πόσοι Έλληνες παίκτες βρίσκουν θέσι στην εντεκάδα;)
Για εμένα δεν είναι ούτε τυχαίο, ούτε περίεργο. Μετά την επαγγελματικοεπιχειρηματικοποίησι στα δημοφιλή αυτά αθλήματα, που -το λιγότερο- άφησε έξω τον συναισθηματισμό των προσφύγων, θα επιχειρήσουν κάποιοι να ολοκληρώσουν το εγκληματικό τους έργο με την, ας την ονομάσω, κλωνοποίησι (αυτήν την διαδικασία κοινωνικής τροποποίησης περίπου, η οποία θα επιχειρηθή σε ακόμα μεγαλύτερη κλίμακα με ολόκληρο τον πληθυσμό εν Ελλάδι): θα αφήσουν δηλαδή το σώμα της ομάδας και θα αλλάξουν την ψυχή. Θα έχουμε παίκτες ξένους, όχι απλώς μή προσφυγικής-μικρασιατικής πια, αλλά παντελώς μή ελληνικής εθνικότητας, ει δυνατόν σε όλα τα τμήματα της ομάδας, (εννοείται ότι και οι φίλαθλοι ή οι οπαδοί σε λίγο μπορεί να είναι μή ελληνικής καταγωγής) αυτής ειδικά της Ομάδας που εξακολουθεί στην Ελλάδα να ενοχλεί με τις μνήμες και την ιστορία της. Πάντα κάτω από το ίδιο όνομα, καί για εμπορικούς λόγους, αλλά κυρίως για να μην καταλάβουν τίποτα οι πολλοί. Είναι λίγο χρονοβόρο το σχέδιο γενετικής μετάλλαξης των εθνών, αλλά ...φθηνότερο από την εκτεταμένη λοβοτομή των ανθρώπων ή την γενοκτονία!