Νέες διαδηλώσεις στην Αλβανία. Αντίδρασι κατα της κυβερνητικής διαφθοράς; Στο βάθος η Σιωνιστική Παντοκρατορία και η περίπτωσι της Κύπρου (2 Video). Nuove manifestazioni in Albania. Reazione contro la corruzione di governo? Kushner, Trump, Sionismo e gli affari tipo colonialismo in Cipro.

Η γειτονική Αλβανία (για 5η μέρα) βρίσκεται αντιμέτωπη με μαζικές αντικυβερνητικές διαδηλώσεις και πορείες διαμαρτυρίας, με το επίκεντρο των ταραχών να εντοπίζεται στην πρωτεύουσα Τίρανα, αλλά το φαινόμενο επεκτείνεται και σε άλλες πόλεις, κυρίως παράκτιες περιοχές, εξαιτίας πολιτικών εντάσεων και αμφιλεγόμενων επενδύσεων.

 

Οι διαδηλωτές κατηγορούν τον πρωθυπουργό Έντι Ράμα, (ως συνήθως) για διαφθορά, ιδιαίτερα όμως καταφέρονται κατά των φαραωνικών και αμφιλεγόμενης νομιμότητας επενδυτικών σχεδιασμών στην περιοχή “Σβέρνιτσα” (Αυλώνα) .

 

Ένα πανάκριβο έργο ανέγερσης τεράστιου τουριστικού θέρετρου στην προστατευόμενη παράκτια ζώνη του νησιού Σαζάν και στην ευρύτερη περιοχή, συνδέεται με περίεργα επενδυτικά σχέδια Αμερικανοεβραίων επιχειρηματιών (όπως ο γαμπρός του Τράμπ, κατ’ εξοχήν φιλοϊσραηλινός, Τζάρεντ Κούσνερ), προκαλώντας καί περιβαλλοντικές καί πολιτικο-κοινωνικές ανησυχίες.

 

[ Στο αγγλόφωνο ΒΙΝΤΕΟ 2 θα βρείτε αναφορές σχετικά με αποικιοκρατικά σχέδια σιωνιστικών συμφερόντων και με το ανησυχητικό (κρυφοεποικιστικό) φαινόμενο στην Κύπρο...] 

 

ΒΙΝΤΕΟ 1

Η «επανάσταση του φλαμίνγκο» στην Αλβανία: Χιλιάδες στους δρόμους κατά Ράμα-Κούσνερ 

...

 

ΒΙΝΤΕΟ 2

Chaos in Albania! Israeli Ships SET ABLAZE as Revolt EXPLODES Against Land Theft - OPTM  

Για μια Πανελλήνια Σχολική Ημέρα Εθνικής Μνήμης: Η «ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ» του Γ. Γρίβα -Διγενή, (1 Απριλίου 1955).Sul "Manifesto" della Rivoluzione Cipriota di Grivas-Digenes.The "Announcement" of Grivas-Digenes, April 1, 1955

 Ένωσις και μόνον Ένωσις!  (1950 - 55)

 

“Πανελλήνια Σχολική Ημέρα Εθνικής Μνήμης και Υπερηφάνειας”; Σ’ αυτό το προβληματικό Σχολείο αυτού του σάπιου Κράτους; Πρωταπριλιάτικο, μην ανησυχείτε – καποιοι! 

 

[Κάτι τέτοια ντεμοντέ κι ουτοπικά έλεγε στους μαθητές του ο υπογράφων πατριώτης Διαχειριστής και λίγο έλειψε να φύγει νωρίτερα κι απο την γυναίκα του, για τας Αιωνίας Μονάς. Απο το bullying και τα κατα καιρούς ψυχοσωματικά προβλήματα που του προσέφεραν κάποιοι μαθητές και βέβαια η συνένοχα αδιάφορη έως αρνητική σε τετοια ζητήματα στάσι συναδέλφων του. Me too, λοιπόν κι αυτός; (Άλλη φορά ίσως να κρίνει άξιο να αναφερθεί με/σε πρόσωπα και πράγματα…). Υποθέτει πως όλο και κάτι θα έμεινε στην ευρύτερη σχολική κοινότητα απο τον ιδιότυπο, πολιτικό-ιδεολογικό του στιγματισμό. Αλλά αυτός, ιδανικός και αδέξιος εραστής, θα μείνει ένας δάσκαλος ναρθηκοφόρος που αιώνια θα ζηλεύει τους “παύρους Βάκχους”, τά δικά του πρότυπά Δασκάλων. Όσους τρισυπόστατους γνώρισε ή φαντάστηκε: σοφούς, εναρέτους και φιλογενείς.]

. 

Η ΠΡΟΚΗΡΥΞΙΣ

 

Μὲ τὴν βοήθειαν τοῦ θεοῦ, μὲ πίστιν εἰς τὸν τίμιον ἀγῶνα μας, μὲ τὴν συμπαράστασιν ὁλοκλήρου τοῦ Ἑλληνισμοῦ καὶ μὲ τὴν βοήθειαν τῶν Κυπρίων, ἀναλαμβάνομεν τὸν ἀγῶνα διὰ τὴν ἀποτίναξιν τοῦ Ἀγγλικοῦ ζυγοῦ, μὲ σύνθημα ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μᾶς κατέλιπαν οἱ πρόγονοί μας ὡς ἱερὰν παρακαταθήκην: "Ἢ τὰν ἢ ἐπὶ τᾶς". 

Ἀδελφοὶ Κύπριοι, 
Ἀπὸ τὰ βάθη τῶν αἰώνων μᾶς ἀτενίζουν ὅλοι ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι ἐλάμπρυναν τὴν Ἑλληνικὴν Ἱστορίαν διὰ νὰ διατηρήσουν τὴν ἐλευθερίαν των: οἱ Μαραθωνομάχοι, οἱ Σαλαμινομάχοι, οἱ Τριακόσιοι τοῦ Λεωνίδα καὶ οἱ νεώτεροι τοῦ Ἀλβανικοῦ ἔπους. Μᾶς ἀτενίζουν οἱ ἀγωνισταὶ τοῦ 1821, οἱ ὁποῖοι καὶ μᾶς ἐδίδαξαν ὅτι ἡ ἀπελευθέρωσις ἀπὸ τὸν ζυγὸν δυνάστου ἀποκτᾶται πάντοτε μὲ τὸ αἷμα. Μᾶς ἀτενίζει ἀκόμη σύμπας ὁ Ἑλληνισμός, ὁ ὁποῖος καὶ μᾶς παρακολουθεῖ μὲ ἀγωνίαν, ἀλλὰ καὶ μὲ ἐθνικὴν ὑπερηφάνειαν. 'Ἂς ἀπαντήσωμεν μὲ ἔργα, ὅτι θὰ γίνωμεν "πολλῷ κάρρονες" τούτων. 

Εἶναι καιρὸς νὰ δείξωμεν εἰς τὸν κόσμον, ὅτι ἐὰν ἡ διεθνὴς διπλωματία εἶναι ἄδικος καὶ ἐν πολλοῖς ἄνανδρος, ἡ Κυπριακὴ ψυχὴ εἶναι γενναία. Ἐὰν οἱ δυνάσται μας δὲν θέλουν νὰ ἀποδώσουν τὴν λευτεριά μας, μποροῦμε νὰ τὴν διεκδικήσωμεν μὲ τὰ ἴδια μας τὰ χέρια καὶ μὲ τὸ αἷμα μας. Ἂς δείξωμεν εἰς τὸν κόσμον ἀκόμη μιὰ φορὰ ὅτι καὶ τοῦ σημερινοῦ Ἕλληνος "ὁ τράχηλος ζυγὸν δὲν ὑπομένει". Ὁ ἀγὼν θὰ εἶναι σκληρός. Ὁ δυνάστης διαθέτει τα μέσα καὶ τὸν ἀριθμόν. Ἡμεῖς διαθέτομεν τὴν ψυχήν, ἔχομεν καὶ τὸ δίκαιον μὲ τὸ μέρος μας. Γι' αὐτὸ καὶ θὰ νικήσωμεν. (...)

... 

 

[Όλο το κείμενο της Προκηρύξεως του εμπνευσμένου ηγέτη του Κυπριακού Έπους, μπορείτε να το διαβάσετε και στην παλαιότερη ανάρτησί μας, εδώ.

 

 

΄΄΄

 

Υ.Γ. Και επειδή έγραψα πιο πάνω την ωραία λέξι ΕΝΩΣΙ, ας προσθέσω ως οφειλόμενη τιμή, τρία ονόματα (με την ελπίδα να επανέλθω): 

Ευάγγελος Γεροντής: 28 ετών, τεχνίτης

Ιωάννης Κωνσταντόπουλος: 21 ετών, υπάλληλος

Φραγκίσκος Νικολάου: 24 ετών, εργάτης

«Η μνήμη τρέχει ξανά» στην Κύπρο: Μια πατριωτική κραυγή δικαιοσύνης κατά της βρετανικής αποικιοκρατίας και του «Πλατινένιου Ιωβηλαίου» της. "La memoria vaga di nuovo" in Cipro: un grido patriottico di giustizia contro il colonialismo britannico e il suo "Giubileo di platino". "Memory rides again" in Cyprus: A patriotic cry for justice against British colonialism and its "Platinum Jubilee".

 

Στο Αρχαίο Κούριο, επικράτησε η μνήμη

 

Μοτοσικλετιστές από όλες τις πόλεις της ελεύθερης Κύπρου, έφθασαν στο αρχαίο Κούριο το βράδυ της Πέμπτη 2 Ιουνίου, με αφορμή τους εορτασμούς για το λεγόμενο «Πλατινένιο Ιωβηλαίο» της βασίλισσας Ελισάβετ Β’. Η «Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού» πραγματοποίησε μια σεμνή εκδήλωση έξω από το αρχαίο θέατρο, ώστε να καταστήσει σαφή την επικράτηση της μνήμης απέναντι στη λήθη. Μνημονεύοντας τους εννιά απαγχονισθέντες, για τους οποίους κώφευσε η ίδια βασίλισσα που γιορτάζει 70 χρόνια μοναρχίας, οι μοτοσικλετιστές επέλεξαν να μείνουν σε διακριτό σημείο από τη «χαρούμενη κοιλάδα» όπου εκείνη την ώρα πραγματοποιούνταν, πιο ιδιωτικά, η γιορτή του θανάτου.

Η εκδήλωση στο αρχαίο Κούριο ήταν κραυγή, όχι μόνο για την Κύπρο και όσα διέπραξαν και διαπράττουν εδώ οι αντιπροσώποι της ελισαβετιανής μοναρχίας, αλλά και για όλες τις πρώην αποικίες που βασανίζονται ακόμα από το παλάτι του Μπάκιγχαμ και το μακρύ χέρι του Λονδίνου. Η ΕΟΚΑ ήταν αυτή που καθόρισε την ημερήσια διάταξη ξανά, όχι όσοι χειροκρότησαν την αγγλική μοναρχία. Τα γράμματα των μελλοθανάτων που αναγνώστηκαν, καθάρισαν την ατμόσφαιρα που βασανίζουν ολημερίς κι ολονυχτίς οι Βρετανοί κι όλα έμοιαζαν ανθρώπινα. Η «Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού» αρνήθηκε να συναινέσει στη γιορτή που έστησαν οι βρετανικές βάσεις και γύρισε την πλάτη στα λούσα της αποικιοκρατίας. Υπόλογη μόνο στην ΕΟΚΑ και σε όσους αντιστάθηκαν και αντιστέκονται στην αποικιοκρατία και τα κατάλοιπά της.

 

Πρωτοβουλία Μνήμης Ισαάκ-Σολωμού

3 Ιουνίου 2022

 

(ΠΗΓΗ)

Αρχαίο Κούριο, στην υπηρεσία της μνήμης

..............

Δεκαπέντε (σύν μία) αναμνηστικές φωτογραφίες απο το προσκύνημα στην Κύπρο. Α΄ 15 + 1 Foto dal viaggio - pellegrinaggio dell' Amministratore a Cipro: a.Dall' Arrivo a Larnaca,

Δεκαπέντε (σύν μία) αναμνηστικές φωτογραφίες απο το προσκύνημα στην Κύπρο.

Α΄ Απο το Αεροπλάνο της SKY Express στην ...αγχόνη  (Gallows) των Άγγλων.

1.

2.

3. Ναός Αγίου Λαζάρου

4.  Μία απο τις δύο Λάρνακες (Σαρκοφάγους) στον Ναό Αγ. Λαζάρου

5. Κεντρικός δρόμος

6. Το Τζαμί Κεμπίρ-Μπουγιούκ (πρώην καθολική βασιλική της Αγ. ΑΙκατερίνης)

7.  Κανόνια στο Μεσαιωνικό Κάστρο

8. Θέα απο το Μ. Κάστρο

9. Στο Μ. Κάστρο

10. Το Οικόσημο της Κατερίνας Κορνάρο

11. Προθήκη Πυροβόλων Όπλων στο Κάστρο

12. Προθήκη Όπλων στο Κάστρο

13. Θέα απο το Μ. Κάστρο

14. Κανόνια στο Μεσαιωνικό Κάστρο

15. Μνημείο Αδελφοποίησης με την Βενετία

16. Το Δωμάτιο με την Αγχόνη (Gallows) στο Κάστρο.

Σπάνιο ντοκουμέντο για τον απαγχονισμό τού Ευαγόρα Παλληκαρίδη: Η μαρτυρία του ιερέα φυλακών για την εκτέλεσί του. Raro documento sull'impiccagione di Evagoras Pallikaridis: la testimonianza del prete della prigione sulla sua esecuzione (14.03.1957).

 Στο μικρό μελέτημα του Πέτρου Στυλιανού «Ευαγόρας Παλληκαρίδης, ο έφηβος ποιητής κι ηρωομάρτυρας», Λευκωσία 1986, στις σσ. 111 -114 ο συγγραφέας φιλοξενεί ως παράρτημα  με τον τίτλο «ΣΤΟ ΙΚΡΙΩΜΑ - Η ΩΡΑ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ», την μαρτυρία του ιερέα των Κεντρικών Φυλακών Λευκωσίας, π. Αντώνιου Ερωτοκρίτου σχετικά με τις τελευταίες στιγμές του εθνομάρτυρα Ευαγόρα. Παραθέτουμε το συγκλονιστικό κείμενο με την υποβλητική αφήγησι*  του ιερέα «Παπαντώνη».

 .....................................

«Το αποκορύφωμα της κυπριακής τραγωδίας υπήρξεν ο απαγχονισμός του δεκαεννεατούς μαθητού Ευαγόρα Παλληκαρίδη από τον Χάρτινγκ, που νόμισε πως με αυτό θα έκαμπτε την αγωνιστικότητα της Ε.Ο.Κ.Α., διότι κατά το διάστημα τούτο πολλοί νεαροί κατετάγησαν εις αυτήν γεμάτοι θάρρος και αυτοθυσία.

Παρ' όλας τας παρακλήσεις του πατέρα και τας τόσας άλλας ενεργείας διά την σωτηρίαν του αθώου αυτού παιδιού ο Χάρτιγκ επέσπευσε την εκτέλεσίν του διότι επίστευεν ότι θα κατέφερε καίριον πλήγμα κατά του απελευθερωτικού αγώνος του Κυπριακού λαού.

Ήτο τόση η βία του, ώστε να διατάξη την εκτέλεσίν του πρό του μεσονυκτίου, ενώ όλους τους προηγουμένους τους εξετέλεσαν κατά τας πρώτας πρωινάς ώρας, διότι ήθελε να προλάβη μη τυχόν και ήρχετο χάρις από την Βασίλισσαν, διότι όλοι αυτό επεριμέναμεν. Λέγεται ότι εδόθη η χάρις, ήτο όμως αργά, εάν πράγματι εδόθη.

 Το απόγευμα της Τετάρτης 12ης Μαρτίου, ο διοργανωτής των εκτελέσεων κ. Ακκερ με ενημέρωσε περί της εκτελέσεως του Παλληκαρίδη και ότι έπρεπε ως συνήθως να παραμείνω στας Φυλακάς.

Εζήτησα να μείνω στο σπίτι μου και να μεταφερθώ εις τας Φυλακάς ολίγον προ της εκτελέσεως και εδέχθησαν με την υπόσχεσιν ότι πράγματι θα ευρισκόμην στο σπίτι, γιατί όπως αντελήφθην ενόμιζαν πως θα τους γελούσα.

 Έκανονίσαμεν ή ώρα 10 μ.μ. νά ρθούν νά μέ πάρουν,όπως και έγινε. Μόλις έφθασα στάς Φύλακας, ώδηγήθην πλησίον τού Παλληκαρίδη διά νά τού μεταδώσω τήν Θείαν Κοινωνίαν. Τον βρήκα απολύτως ήρεμον χωρίς τήν παραμικράν έκδήλωσιν ταραχής ή λιποψυχίας. Τά λόγια του εις τήν συνομιλίαν μας ήσαν κοφτά και μετρημένα. Έκάθητο εις τό κρεββάτι του, πού έψαυε σχεδόν τό δάπεδον του κελλιού, και έγώ λίγον υψηλότερα σ' ένα σκαμνί.

Τον είχαν στο κελλί τοϋ Ανδρέα Δημητρίου, και στο άλλο τού Καραολή είχαν τον Μαϊμάρη, πού τον κατεδίκασαν γιά φόνο. Δύο είναι τά κελλιά τών μελλοθανάτων πλησίον τής άγχόνης, και γι' αυτό τούς δύο πρώτους τούς είχαν σ' αυτά τά κελλιά. πού είναι πολύ πληκτικά, όπως και τώρα τούς δύο αυτούς, μέ τήν διαφοράν ότι τώρα μόνον ό ένας μέ ενδιέφερε εθνικά. Όταν συνελήφθη μέσα στο δάσος μέ ένα όπλο, πού δέν μπορούσε νά χρησιμοποιηθή, ήτο νύχτα, και οί σύντροφοι του έτρεξαν και έφυγαν, και δέν συνελήφθησαν. Αυτός όμως δέν έτρεξε νά φύγη, και περίεργος γι' αυτό τού υποβάλλω τήν έρώτησιν.

- Γιατί δέν έτρεξες νά φύγης και σύ όπως έκαμαν οί άλλοι;

Έσήκωσε τό πρόσωπον του και μέ είδε στά μάτια, γιατί ήτο σκυφτός, και μέ έλαφρόν μειδίαμα μού λέγει.

-Τούς επήρα για δειλούς, όταν τους είδα να τρέχουν.

Επικρατεί σιωπή. Και πάλιν ερωτώ.

-Έχεις τίποτε νά μού πής, παιδί μου ;

- Μετανοιώνω γιά κείνο πού έκαμα και άν ζούσα δέν θά τό ξανάκαμνα.

Δέν εννοούσε τό ότι έλαβε μέρος στον αγώνα, αλλά άλλο πράγμα, τής ψυχής. Τού υπέδειξα, άν ήθελε νά αφήσει τον σταυρόν του νά τον έχωμεν ώς ένθύμιον, άλλά μού λέγει: Όχι. πάτερ, θέλω νά τον πάρω μαζί μου. Λυπήθηκα, πού δέν σκέφθηκα νά πάρω άλλον μαζί μου και νά τον κρατούσα ώς ιερόν κειμήλιον, όπως έκαμα στους τρεις προηγουμένους. Μετά τήν εκτέλεση τον έφερε στο λαιμό του.

Τού συνέστησα νά έχη θάρρος μέχρι τέλους και νά μήν άφήση τήν εντύπωση στους Άγγλους δημίους ότι έδειλίασε.

- Έχω θάρρος, μού λέγει, και δέν θά δειλιάσω, εύχομαι δε νά είμαι ο τελευταίος.**

Τά τελευταία του λόγια ήσαν: Τούς χαιρετισμούς μου εις όλους, και εύχομαι σύντομα τήν έλευθερίαν τής Κύπρου.

Τού μετέδωσα τέλος τήν Θείαν Κοινωνίαν, και αφού τον εφίλησα, τον απεχαιρέτισα μέ τάς λέξεις, θάρρος, και νά μήν χάνης τάς ελπίδας σου.

Κάποια έλπίς διασώσεώς του υπήρχε μέχρι τής τελευταίας στιγμής, ήτοι της ενδέκατης και μισής, πού έξετελέσθη.

Τα λόγια του εις την συνομιλίαν μας ήσαν κοφτά και μετρημένα. Εκάθητο εις το κρεββάτι του, που έψαυε σχεδόν το δάπεδον του κελλιού, και εγώ λίγον υψηλότερα σ’ ένα σκαμνί.

0 Μαϊμάρης όταν με είδε να φεύγω από το διπλανό κελλί, εφώναζε και έκλαιε και ετάρασσε τη γαλήνην και την σιγήν της νύκτας γύρω από την αγχόνην.

Αυτός , κατεδικάσθη εις θάνατον διά φόνον, και εφαίνετο ολίγον ανισόρροπος, θα τον εκρέμμαζαν δε την ίδιαν ώραν με τον Παλληκαρίδην,  διά να δείξουν ότι τους εθεωρούσαν και του δύο ως κοινούς εγκληματίας.

Η ώρα δεκάμισυ με πήραν σ' ένα δωμάτιο στην είσοδο της φυλακής, και εκεί θα επερίμενα διά τα περαιτέρω.

Το δωμάτιον εζεσταίνετο με σόμπαν πετρελαίου, και άνοιξα λίγο το παράθυρο να παίρνω λίγον αέρα και να παρακολουθώ και την κίνηση, γιατί αρχίσαν να καταφθάνουν οι δεσμοφύλακες της βάρδιας από τα μεσάνυκτα ως το πρωί, γιατί κάθε βάρδια εφύλαγεν έξι ώρες, τέσσερις βάρδιες το εικοσιτετράωρο, και είναι μαζί  Ελληνες και Τούρκοι.  Σ' αυτό το διάστημα οι Τούρκοι δεσμοφύλακες είναι τριπλάσιοι σχεδόν από τους Έλληνες.

Στεκόμουνα προσηλωμένος κοντά στο παράθυρο και παρακολουθούσα κάθε κίνηση και θόρυβο, που εγίνετο στο συνεχές ανοιγοκλείσιμο της εισόδου και κατόπιν των σιδερένιων εισόδων εις τα διάφορα διαμερίσματα της φυλακής. Η ώρα περνούσε χωρίς να μου κάμνη εντύπωση.  

Ενα κτύπημα δυνατό ακούστηκε από μακρυά, που με τάραξε. Κάποιος δικός μας εστέκετο απέναντί μου απ' έξω του παραθύρου και τον ρώτησα, τί συμβαίνει, και με ετοιμότητα μου λέγει, θά ναι φυλακισμένοι και κτυπούν τις πόρτες. Εκείνος εγνώριζε από πού προήλθεν ο θόρυβος και ήθελε να με παραπλανήση προς στιγμήν. Δεν γελάστηκα όμως, γιατί τον ίδιον κρότον ήκουσα και προηγουμένως την ώρα των εκτελέσεων, αλλά είχα αμφιβολίες για την ώρα. Κοίταξα το ρολόι μου, ήταν ενδεκάμιση ακριβώς. Μισή ώρα πριν από τα μεσάνυχτα κρέμασαν τον Παλληκαρίδη , διότι ακριβώς η ώρα μία μετά τα μεσάνυκτα με επήραν διά να κάμω την κηδείαν. 

Επειδή είπα ότι, όταν εφίλησα τον Δημητρίου και τον Καραολή ένοιωσα ότι ήσαν ζεστοί, γιατί φαίνεται , ότι, μόλις τους κρέμασαν, τους κατέβασαν αμέσως από την αγχόνην και με φώναξαν, παρετήρησα ότι κατόπιν άφηναν να περάση καμμιά ώρα και ύστερα να με πάρουν κοντά τους.

Όπως και τες προηγούμενες φορές, έτσι και τώρα διάβασα, στον νεκρό την νεκρώσιμον ακολουθίαν η ώρα μια και μισή ακριβώς μετά τα μεσάνυχτα και εις το ίδιον ακριβώς μέρος έξω από την κλειστή είσοδο του κοιμητηρίου. Επειδή ήτο μελαχροινός, μου εφαίνετο με το λίγο φως του κεριού, που εφώτιζε ο πρόσωπό του, πως δεν άλλαξε η θωριά του και νόμιζες πως κοιμάται.

Έδωσα εις αυτόν τον τελευταίον ασπασμόν και με το βήμα αργόν και άφατον θλίψιν έφυγα διά να αποτελειώσουν οι δήμιοι εν κρυπτώ τα της ταφής.

Δεν ήθελαν να γνωρίζωμεν πώς τους έθαπτον, καθ' ότι έβαζαν δυό-δυό στον τάφο για να εξοικονομηθεί χώρος στο μικρόν κοιμητήριον. Επικρατούσε και μια σκέψις ότι έχυναν μέσα στον τάφο ασβέστη για να καή και να διαλυθή ο νεκρός. Αυτό ίσως να φανή όταν θα γίνη η μεταφορά των λειψάνων εκ των φυλακών.

Με την εκτέλεση του Παλληκαρίδη έκλεισε το κεφάλαιον των απαγχονισθέντων.»

 

Αιδεσιμώτατος Παπαντώνιος Ερωτοκρίτου

 

......................................

 * ΣΣ:  Είχα ολοκληρωμένο το κείμενο για την ανάρτησι όταν βρήκα και το βιβλίο μαρτυρία του ιερέα π. Αντώνιου /Παπαντώνιου Ερωτοκρίτου, Ιερέως Κεντρικών Φυλακών Λευκωσίας, «Πώς Έζησα Το Δράμα Των Απαγχονισθέντων»,  Λευκωσία 2009, από του οποίου την α΄ Έκδοσι φαίνεται ότι αντέγραψε ο Πέτρος Στυλιανού το «Παράρτημά» του.  Αρκέστηκα να συγκρίνω για να διαπιστώσω την πιστότητα της απόδοσης και στο να πάρω μία-δυο ακόμη φωτογραφίες.

** Προφητική δήλωσι! Καθ' όσον, πράγματι ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης υπήρξε ο τελευταίος της Αγχόνης .

Ε Ι Χ Ε  ΠΡΟΗΓΗΘΕΙ  ο Απαγχονισμός των Μιχαλάκη Καραολή 23 και Ανδρέα Δημητρίου 22χρ., την Πέμπτη 10 Μαΐου 1956. Και των Ανδρέα Ζάκου 25χρ, Χαρίλαου Μιχαήλ 21χρ. και Ιάκωβου Πατάτσου 22χρ., την Πέμπτη 9 Αυγούστου 1956. 21 Σεπτεμβρίου 1956 οι Στέλιος Μαυρομμάτης, Ανδρέας Παναγίδης και Μιχαήλ Κουτσόφτας. Αυτούς ακολούθησε 9ος και τελευταίος ο Ευαγόρας, την Πέμπτη 14 Μαρτίου 1957.

Άπαντες στα Φυλακισμένα Μνήματα...

 

«Εσύ δεν λες τίποτα» και «Άδεια θρανία». Δύο ποιήματα (των Μ. Πασιαρδή, Α. Παστελλά ) για την Κύπρο. Due poesie per i giovani combattenti per la liberazione di Cipro (1 Aprile 1955)

Σήμερα η 65η επέτειος από την έναρξι του απελευθερωτικού/αντιαποικιακού αγώνα της Κύπρου μας. Μεγάλη ιστορία. Έπος με στοιχεία τραγωδίας! Οι ηρωομάρτυρες πολλοί. 18 ονόματα μόνο ελληνόψυχων παιδιών (σφάγια στον βωμό της Λευτεριάς). Δεκαοκτώ, όσα και τα χρόνια του Ευαγόρα Παλληκαρίδη:

Μόδεστος Παντελής,   Γρηγόρης Αυξεντίου,  Κυριάκος Μάτσης,  Μιχαλάκης Καραολής,  Αντρέας Δημητρίου,  Ιάκωβος Πατάτσος,  Ανδρέας Ζάκος ,  Μιχάλης Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομάτης, Φώτης Πίττας,  Ηλίας Παπακυριακού,   Παναγιώτης Τουμάζος,  Πρόδρομος  Ξενοφώντος, Γεώργιος Χριστοφόρου, Νίκος Ευαγόρου, Παναγιώτης  Κάσπης,  Αντρέας Παναγίδης,  Ευαγόρας Παλληκαρίδης...

...............................................

 1

Εσύ δεν λες τίποτα…

Εσύ δεν λες τίποτα

μα εγώ θα σου πω γι’ αυτό το νησί

που ήταν όνειρο χτές και θυμάρι κι αμίαντο

και σήμερα ποτάμι οδύνης

ποτάμι που δεν λέει να σιγήσει

κατρακυλώντας απ’ τους αιώνες όχι νερό

μα τις πέτρες μας, πέτρες αρχαίες που χτίσαν ναούς

και υψώσανε κάστρα και πολιτείες που χάραξαν

τ’ όνομά τους στο χρόνο

βαθιά, και για πάντα.

Εδώ, σ’ αυτό το νησί, υδρίες λαδιού με παραστάσεις του μόχθου

υδρίες κρασιού με παραστάσεις αγάπης

ο χαλκός στου ανθρώπου τη δούλεψη

ο χρυσός, η εικόνα, το κέντημα,

το ξύλο που ευωδιάζει το χέρι,

τάφοι προγόνων παλιών και χτεσινών πατεράδων.

Εσύ δεν λες τίποτα

μα εγώ θα σου πω για τα παιδιά

που σκύψανε άξαφνα με το χέρι στο στήθος

εκεί στις πλαγιές του βουνού Πενταδάχτυλος και φωνάζαν

τη μάνα τους ώσπου ξεψύχησαν.

Εσύ δεν λες τίποτα

μα εγώ θα σου πω για τα σπίτια, τα δέντρα

του κάμπου μας, τα πικρολέμονα του ίδρωτά μας

που τα διαγούμισαν άλλοι

και πέρα τα πήγανε.

Εσύ δεν λες τίποτα

μα εγώ θα σου πω γι’ αυτό το μαρτύριο

που δένει τη γη μας, τον τροχό* που στενάζει

η πατρίδα μας, την πληγή στο σώμα του Ιησού.

Εσύ δεν λες τίποτα

μα η πληγή στο σώμα του Ιησού

δεν στερεύει.

Μένουμε μ’ ανοιχτές τις πληγές στο σταυρό του ορίζοντα.

Δεσπόζει το αίμα. Η Κύπρος καλεί. Στους

δρόμους του κόσμου αντηχεί η φωνή μας.

Ας μην αναπαύονται οι άνθρωποι.

Μιχάλης Πασιαρδής

………………………………………………………….

2

Άδεια θρανία

Διάβασα τον κατάλογο

και σείς λείπατε,

γράφατε την ορθογραφία σας στους τοίχους.

Διάβασα τον κατάλογο

και σείς βρισκόσαστε στα οδοφράγματα.

Διάβασα τον κατάλογο

και σείς γράφατε στις φυλακές

στα μικρά σας γόνατα

την Ιστορία του Ανθρώπου.

Κι έγραψα στον κατάλογο:

όλοι παρόντες!

και πλάι το βαθμό του καθενός σας:

Άριστα!

Ανδρέας Παστελλάς