Η "επίκαιρη ερώτηση" της Ζωής Κωνσταντοπούλου σχετικά με την στρατιωτική αναχαίτισι της Global Flotilla απο τους Ισραηλινούς. Zoe Konstantopoulou al Parlamento greco in merito all'intercettazione da parte delle forze militari israeliane della Global Sumud Flotilla tra Creta e il Peloponneso.

Όχι απλώς επίκαιρη, αλλά και εύστοχη και όσο λίγες φορές νηφάλια!

Ζ. Κωνσταντοπούλου (Πρόεδρος ΠΛΕΥΣΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ) (Επίκαιρη ερώτηση) (08/05/2026)  

Η με αριθμό 835/4-5-2026 Επίκαιρη Ερώτηση της Προέδρου της Κ.Ο. ΠΛΕΥΣΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ και Βουλευτού Β1΄ Βόρειου Τομέα Αθηνών κυρίας Ζωής Κωνσταντοπούλου προς τον Υπουργό Εξωτερικών με θέμα: «Η διεθνής ευθύνη της Ελλάδας για την αρπαγή και ομηρία των ακτιβιστών της GLOBAL SUMUD FLOTILLA και για τις κατάφωρες παραβιάσεις του Διεθνούς Δικαίου από το Κράτος του Ισραήλ στη ζώνη Έρευνας και Διάσωσης της Ελλάδας, νότια της Πελοποννήσου και δυτικά της Κρήτης».

 

Τρία δεδομένα που αξίζει να λάβουμε υπ’ όψιν:

1. Απόσταση από την Πελοπόννησο: Σύμφωνα με δηλώσεις στη Βουλή, η επίθεση σημειώθηκε νότια της Πελοποννήσου και δυτικά της Κρήτης, εντός της ελληνικής περιοχής έρευνας και διάσωσης (SAR).

2. Απόσταση από την Κρήτη: Η αναχαίτιση των πλοίων αναφέρθηκε ότι έγινε σε απόσταση περίπου 35 έως 50 ναυτικών μιλίων δυτικά/νοτιοδυτικά της Κρήτης.

3. Απόσταση από τον στόχο (Γάζα): Το περιστατικό έλαβε χώρα σε εξαιρετικά μεγάλη απόσταση από τον προορισμό του, περίπου 500 έως 600 ναυτικά μίλια (πάνω από 1.000 χιλιόμετρα) μακριά από τις ακτές της Γάζας).

Ένα print screen και τα υπόλοιπα μάλλον σε σχόλιο / -α.

 

Μια χαρακτηριστική επιφυλλίδα του Χρήστου Γιανναρά για την αναξιοκρατία στο πολιτικό μας προσωπικό, αλλά και την συλλογική ευθύνη των Νεοελλήνων. (Αναδημοσίευσι).Un vecchio (2012) ma ancora valido articolo del fu Christos Yannaras, filosofo e "Gran Maestro della Grecia", sul quotidiano "Kathimerini".An old but still valid article by the late Christos Yannaras(1935-2024), philosopher and "Grand Master of Greece", in the newspaper "Kathimerini".

 

Περί του αειμνήστου Καθηγητού και της αξιοσύνης του, κάτι αρθρώσαμε προχθές αργά ...

 

 

Χρήστος Γιανναράς (1935-2024)

 ...

 

Όρος επιβίωσης η συλλογική αξιοπρέπεια

H περίπτωση του Γεώργιου Aνδρέα Παπανδρέου, πρωθυπουργού της Eλλάδας από 6.10.2009 έως 11.11.2011, προσφέρεται οπωσδήποτε για ανθρωπολογική μελέτη, κυρίως για τα εντυπωσιακά συμπτώματα υπεραναπλήρωσης μειονεξίας και απώλειας επαφής με την πραγματικότητα.

Oμως το θέμα που ευρύτερα και κατεξοχήν ενδιαφέρει, είναι η στάση της ελλαδικής κοινωνίας απέναντι στο φαινόμενο ΓAΠ. Aποτελεί αυτή η στάση δείγμα συλλογικής συμπεριφοράς τόσο ιδιαίτερο και σπάνιο, που πιθανόν να διεκδικεί και μοναδικότητα στα ιστορικά χρονικά.

Δεν είναι λίγοι μέσα στην Iστορία οι γόνοι ταλαντούχων στον εντυπωσιασμό του πλήθους ηγητόρων, που με ελάχιστα ή ανύπαρκτα προσόντα διαδέχονται στην εξουσία τον πατέρα τους. Aλλά αυτό συμβαίνει όταν είναι θεσπισμένη στο πολίτευμα της χώρας η κληρονομική μεταβίβαση της εξουσίας ή όταν η επιβολή του μειονεκτικού διαδόχου γίνεται πραξικοπηματικά, οργανωμένη συνήθως από παράγοντες που αποβλέπουν να ασκούν οι ίδιοι την εξουσία χρησιμοποιώντας τον μειονεκτικό σαν μαριονέτα.

Oμως τον ΓAΠ τον εξέλεξε αρχηγό του κόμματός του η «λαϊκή βάση» και πρωθυπουργό η σαφής πλειοψηφία του εκλογικού σώματος. Tον αποδέχτηκαν αμέσως και ανεπιφύλακτα τα στελέχη του κόμματός του στο σύνολό τους, κάποιοι από αυτούς με καθόλου τυχαία φυσική ευφυΐα και αξιόλογη πείρα του στίβου της πολιτικής. Σύσσωμη η κοινοβουλευτική ομάδα τον χειροκροτούσε, όρθια μπροστά στα έδρανα, άπειρες φορές μέσα σε δύο χρόνια, ωσάν να ήταν ο Bενιζέλος που γύριζε από την υπογραφή της Συνθήκης των Σεβρών. Eνώ ο ολίγιστος ΓAΠ ξεστόμιζε μόνο απίστευτης ασημαντότητας κοινοτοπίες με προκλητικούς βαρβαρικούς σολοικισμούς.

Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι η περίπτωση ΓAΠ έκρινε το επίπεδο του ελλαδικού πολιτικού συστήματος και της κατά κεφαλήν καλλιέργειας στην Eλλάδα σήμερα. Kαι η κρίση υπήρξε αποκαλυπτική, προδιαγράφει με βεβαιότητα το μέλλον κράτους και κοινωνίας. Tόσο, ώστε να μοιάζει παράλογο να δυσφορούμε και να διαμαρτυρόμαστε για τα όσα απελπιστικά μάς συμβαίνουν αυτόν τον τελευταίο καιρό.

Aς σταθούμε μόνο, παραδειγματικά, στο κορυφαίο (με κριτήρια αρνητικής, καταστροφικών συνεπειών αξιολόγησης) γεγονός της «ηγετικής» σταδιοδρομίας του ΓAΠ. Στην εν ψυχρώ επίσημη παραδοχή και ομολογία του ότι, με την υπογραφή των διαβόητων «Mνημονίων», η χώρα έχει απολέσει την «εθνική κυριαρχία» της.

H υπογραφή των «Mνημονίων» δεν ήταν μια αναπότρεπτη «μοίρα». Yπάρχουν τουλάχιστον δύο μαρτυρίες που βεβαιώνουν όχι απλώς την ευθύνη, αλλά την κατάφωρη υπαιτιότητα του ΓAΠ για αυτό το μοιραίων συνεπειών γεγονός – την αυτουργία, όχι τη συνεργία του ΓAΠ: Eίναι η μαρτυρία του Mιχάλη Xρυσοχοΐδη ότι «δεν διαπραγματευθήκαμε το Mνημόνιο», το υπέγραψαν, όποιοι το υπέγραψαν, ωσάν να εκτελούσαν εντολή ή συμφωνημένη παραχώρηση. Kαι η δεύτερη μαρτυρία είναι του Dominique Strauss - Kahn ότι ο ΓAΠ του είχε ζητήσει την υπαγωγή της Eλλάδας σε καθεστώς ελέγχου από το ΔNT, ήδη από τον Δεκέμβριο του 2009, δύο μήνες μετά την ανάληψη της πρωθυπουργίας, τότε που ο ΓAΠ διαβεβαίωνε τους Eλληνες, ότι απεκλείετο ο εφιάλτης υπαγωγής της χώρας στο ΔNT. Mετά τη δήλωση του D. S-K ο υφυπουργός Oικονομικών του ΓAΠ Σαχινίδης είχε απροκάλυπτα ομολογήσει ότι από την επομένη του σχηματισμού κυβέρνησης πίστευαν όλοι στη «σωτήρια» λύση του ΔNT!

H παραίτηση από την εθνική κυριαρχία, η μεθοδική της πρακτόρευση, ομολογήθηκε δημόσια, γνωστοποιήθηκε από τα μέσα ενημέρωσης. Kαι τα αντανακλαστικά της ελλαδικής κοινωνίας ήταν απολύτως νεκρωμένα, η παραίτηση από κάθε αντίδραση αυτονόητη, ολοκληρωτική. Tο κοινοβούλιο («σύμβολο» και «προπύργιο» της δημοκρατίας!) αγνόησε το συντελεσμένο έγκλημα, βεβαίωσε, για μια ακόμα φορά, τον ρόλο του ως ποιμνιοστασίου, όπου τα κομματικά κοπάδια ενεργούν «κατά συνείδησιν» μόνο όταν το επιτρέψει ο «συνέχων εν τη χειρί αυτού πάντων τας βουλήσεις».

Kαμία αντίδραση ούτε από τις ηγεσίες των Eνόπλων Δυνάμεων, των κυρίως εντεταλμένων να προασπίζουν, με ετοιμότητα αυτοθυσίας, την εθνική κυριαρχία. Kαμία αντίδραση από τους ηγήτορες της Δικαιοσύνης, εντεταλμένους να αγρυπνούν για την μη παραβίαση του Συντάγματος και των νόμων. Kαμία, ούτε υποψία αντίδρασης από τους θεσμικά κορυφαίους του «πνευματικού κόσμου»: τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, τον πρόεδρο της Aκαδημίας Aθηνών, κάποιους πρυτάνεις πανεπιστημίων, κάποιους εξέχοντες διπλωμάτες. Kανένα δημόσιο ψέλλισμα διαμαρτυρίας από επιστημονικό σωματείο, τουλάχιστον των νομικών ή των δασκάλων. Oλόκληρη η ελλαδική κοινωνία βουβή μπροστά στο έγκλημα, με απολύτως νεκρωμένα τα αισθητήρια αυτοπροστασίας και αυτοάμυνας, δίχως την παραμικρή επίγνωση «πού πατά και πού πηγαίνει».

Kαι η αφασία συνεχίζεται, παράλληλα και ασύμπτωτα με το άλγος από τον αδυσώπητο σαδισμό της «Tρόικας», παράλληλα με την απόγνωση και τον πανικό για την τέλεια απουσία ελπίδας, μακροπρόθεσμης έστω προοπτικής για σωτηρία από τον εφιάλτη. Συνεχίζεται η νέκρωση των αντανακλαστικών αυτοσεβασμού και αξιοπρέπειας: το «εθνικό συμβούλιο» της σοσιαλεπώνυμης απάτης ανέχθηκε και πάλι, μόλις πριν από λίγες μέρες, με αφομοιωμένον πια ώς το μεδούλι της ψυχής ραγιαδισμό, τα ανυπόφορης α-νοησίας ρητορεύματα του ΓAΠ. Aνέχονται δωσίλογους συνεργάτες του ΓAΠ, πειθήνιους συνεργούς ή καιροσκόπους συμπαίκτες στην πρακτόρευση της προσφυγής στο ΔNT, να εμφανίζονται σήμερα και να διεκδικούν να ηγηθούν της «Kεντροαριστεράς» και του «προοδευτικού χώρου» ή να κατέχουν υπουργικούς θώκους.

Pόλος της επιφυλλίδας, ρόλος κάθε δασκάλου, δεν είναι να κάνει πολιτικές υποδείξεις, να συμβουλεύει προς τα πού να κατευθύνει ο πολίτης την ψήφο του. Xρέος του τιμημένου με δημόσιο λόγο είναι να σώζει κριτήρια, να καλεί σε εγρήγορση, να οριοθετεί τη γνησιότητα καταδείχνοντας την απάτη. Oι εκλογές, αν και όποτε γίνουν, θα κρίνουν την ιστορική μας επιβίωση, δηλαδή τις προϋποθέσεις αξιοπρέπειας της οργανωμένης συμβίωσής μας. Nα θυμηθούμε λοιπόν ότι:

Δεν επιβιώνει συλλογικότητα παραιτημένη ή αδιάφορη για την αξιοπρέπεια. Δεν θα επιβιώσουμε αν δεν αποβάλλουμε από τον δημόσιο βίο αμετάκλητα όχι μόνο όσους συνέπραξαν με τον ΓAΠ στην εκχώρηση της εθνικής κυριαρχίας, αλλά και όσους ανέχθηκαν να συνυπάρχουν στο ίδιο κόμμα με τους αυτουργούς της εξευτελιστικής μας ατίμωσης.

Χρήστος Γιανναράς (Καθημερινή, 31/01/2012)

Η Δανειακή Σύμβασι, το διαβολικό κείμενο του Μνημονίου, και η αντισυνταγματικότητά της κατά τον καθ. Γ. Κασιμάτη.Conferenza di prof. Kassimatis 6.5.11

Ή 2 βιντεάκια από το Ρέκβιεμ: «Ελλάδα = εξαρτημένο κράτος».

Επειδή κάποιοι της ελλαδικής πολιτικής εξουσίας ψελλίζουν τελευταία διάφορα (με κροκοδείλιο πάντα ύφος) περί νομιμότητας, δημοκρατίας, πατρίδας κλπ., αναδημοσιεύουμε την από αρχές του Μαΐου συνέντευξι (στο Radio9.gr) του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου κ. Κασιμάτη, ο οποίος ευθαρσώς (και από παλιότερα) έχει εκφρασθή κατά της συνταγματικότητας του Μνημονίου και της υπολανθάνουσας επαίσχυντης Δανειακής Σύμβασης που έχει υπογράψη η αχαρακτήριστη κυβέρνησι της χώρας μας.
Ακόυστε τον καθηγητή να δηλώνει μεταξύ άλλων για το Μνημόνιο και την σκιώδη Δανειακή Σύμβασι:
«΄Ηταν μία μεθόδευσι σε συνεννόησι προφανώς «…» με τους 16 δανειστές μας και με το ΔΝΤ, της Κυβέρνησης, ότι να το κάνουμε έτσι, ώστε να νομίζει μεν κανείς ότι πέρασε από την Βουλή, αλλά δεν θα περάση και δεν θα το ξέρει κανείς το τι γίνεται».
« Έχουν δώση γραμμή στα μεγάλα ΜΜΕ»:
«Διότι μέχρι σήμερα κανένα Μέσο δεν θέλησε να πή ούτε καν το όνομα της Σύμβασης Δανειοδότησης, της Δανειακής Διευκόλυνσης που δένει την Ελλάδα χειροπόδαρα. Αναφέρουν όλοι "Μνημόνιο" …»
«Το μεγαλύτερο μέρος των Βουλευτών δεν την έχουν διαβάση».

Με την σειρά μας να ρωτήσουμε:
Από την ημερομηνία ψήφισης του Μνημονίου μέχρι εχθές που ψηφίστηκε εκβιαστικά και του άλλο σωτήριο Μνημόνιο 2 ή όπως λέγεται «Μεσοπρόθεσμο», ποια είναι η ευθύνη των πολιτικών και ειδικά των εκπροσώπων του ελληνικού λαού στην Βουλή που ανέχονται ακόμα το υπογραφέν άρθρο της ληστρικής Σύμβασης;
Άρθρο 14 παρ. 5
«Με την παρούσα ο δανειολήπτης αμετάκλητα και άνευ όρων παραιτείται από κάθε ασυλία που έχει ή πρόκειται να αποκτήση, όσον αφορά τον ίδιο ή τα προσωπικά του στοιχεία»!??!?

Εξαπάτησαν Βουλή και Λαό (1/2) - Radio9.gr - GMMM



Στο ίδιο θέμα και με το ίδιο πνεύμα (πάντα από την μαγνητοσκοπημένη συνέντευξι της 6 Μαίου στο Radio9.gr) το β΄μέρος:

Ο καθηγητής Γεώργιος Κασιμάτης ξεκαθαρίζει πως με τον Δούρειο ίππο αυτής της Σύμβασης, η Ελλάδα έχασε την Ανεξαρτησία της σαν χώρα συνολικά . Θεωρεί ξεκάθαρα πως το συγκαλυμμένο αυτό κείμενο του Μνημονίου συνιστά από την μια παραβίασι του δημοκρατικού πολιτεύματος, και από την άλλη σαφή παραίτησι από την εθνική κυριαρχία!
[Όχι απλώς μειωμένη εθνική κυριαρχία που έλεγε και η κα Ψαρούδα-Μπενάκη]

«Ολοκληρωτικά και για ολόκληρη την περιουσία».
Ακούστε τον κ. Κασιμάτη να υποστηρίζει πως όχι μόνο παραιτηθήκαμε από το λ.χ. δικαίωμα της μη εκχώρησης του Προεδρικού Μεγάρου ή της Βουλής στους δανειστές μας, αλλά ακόμα και από το δικαίωμα μη εκχώρησης της χρήσης των ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΜΑΣ ΧΩΡΩΝ. [Της Ακροπόλεως και του Παρθενώνος μη εξαιρουμένων!?!?]

«Η Ελλάδα δεν έχει τίποτα δικό της».
--Η Σύμβασι είναι αντίθετη ακόμα και με το Ευρωπαϊκό Δίκαιο, με την Ευρωπαϊκή νομιμότητα.
Ακούστε τον επίσης μεταξύ άλλων να δηλώνει, πως αναθέσανε την σύνταξι αυτών των συμβάσεων στο ίδιο δικηγορικό γραφείο που συνέταξε και το Σχέδιο Ανάν!
Και επίσης να αναρωτιέται πόσο κόστισε άραγε στην Ελλάδα το Δικηγορικό αυτό Γραφείο. (Λέγεται ότι 0,4% επι του δανειζόμενου ποσού, δηλ. το 0,4% στα 120 δις Ευρώ).
Τέλος χαρακτηρίζει εξευτελιστικό το ότι για εφαρμοστέο δίκαιο οι συντάκτες βάλανε το Αγγλικό Δίκαιο (Λόγω πολλών παραθύρων θεωρείται το καλύτερο δίκαιο υπέρ του δανειστή).
Και άλλα εξοργιστικά όπως το ότι προβλέψανε μέχρι και την απαγόρευσι διεκδίκησης των Γερμανικών πολεμικών αποζημιώσεων.
«Όλοι οι όροι είναι υπέρ των δανειστών. Μια λεόντειος συμφωνία»...

Το «Αποφασίζομεν και διατάζομεν» της Χούντας εξακολουθεί να ενοχλεί περισσότερο από το «Αμετακλήτως και άνευ όρων» της σύμπραξης ΔΝΤ, Ευρωπαίων Δανειστών και Σοσιαλιστικής διακυβέρνησης;


Εξαπάτησαν Βουλή και Λαό (2/2) - Radio9.gr - GMMM Β΄ ΜΕΡΟΣ