Νέα μηνύματα, νέα μαθήματα, νέα θρησκεύματα. Επιλεγμένες διεθνείς ημέρες και μνήμες, επιλεγμένοι μάρτυρες και ήρωες....

 Πρώην Υπουργός "Εθνικής" Παιδείας

 

 ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ:

 μέρα που όλοι οφείλουμε να σκεφτούμε

 εξαιτίας του μίσους

 από τις σκοτεινότερες στιγμές της Παγκόσμιας Ιστορίας

Το Ολοκαύτωμα 

μέρος της δικής μας ιστορίας

διάρκεια της Κατοχής

συμπολίτες μας

οικογένειες διαλύθηκαν και πόλεις

μέρος της συλλογικής μας μνήμης

η αδιαφορία και η σιωπή μπορούν να ανοίξουν τον δρόμο στη βία 

Η μνήμη, όμως, δεν αφορά μόνο το παρελθόν

δράση πρωτίστως παιδαγωγική και προληπτική  

Εθνικό Σχέδιο Δράσης

για την προάσπιση της μνήμης του Ολοκαυτώματος

δράσεις σε όλα τα σχολεία της χώρας

με στόχο τη μνήμη

μαθητικός διαγωνισμός

επιμορφωτικά προγράμματα

εκπαιδευτική επίσκεψη στο Άουσβιτς

η γνώση να γίνεται βιωματική εμπειρία

σχολείο χώρος γνώσης, μνήμης και ενσυναίσθησης·           

κίνδυνος του φανατισμού  

αξίες του σεβασμού, της ισότητας και της δημοκρατικής συνύπαρξης

το ουσιαστικό νόημα

το χρέος της Παιδείας. 

  

ΗΘΙΚΟ ΔΙΔΑΓΜΑ:

Προπαγάνδα; Όχι!  => Όχι ερασιτεχνική και, βεβαίως, όχι εθνική.

«Κηφηνείον "Η Ωραία Ελλάς"»: παλιό αλλά επίκαιρο άρθρο του Σ. Καργάκου. Un vecchio articolo di Sarantos Kargakos (1937-2019}; sull educazione in Grecia ed i giovani.

Αναδημοσιεύουμε ένα παλιό άρθρο του Μεγάλου Δάσκαλου (όπως τον έχουμε αποκαλέσει) του φιλόλογου, αρθρογράφου και ιστορικού συγγραφέα Σαράντου Καργάκου (1937-2019}. Μας το υπέδειξε ο Γιώργος Κ. ΣΟΙΛΕΜΕΖΗΣ και τον ευχαριστούμε!  Είναι ένα βαρυσήμαντο άρθρο δωδεκαετίας, αλλά που για εμάς παραμένει, δυστυχώς για την παιδεία μας, ακόμα επίκαιρο...

....................

Κηφηνείον «Η Ωραία Ελλάς»

του Σαράντου Καργάκου

    Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ καί τριάντα χρόνια είναι η …εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλειά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδόθησαν σε μία χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία, εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή πού δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές πού ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές…

Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» πού κάνει τον δουλευτή, τον άνακτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή πού ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής πού έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν. Γι’ αυτό τουμπάραμε… Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, πού δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πώς η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν.

Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ’ όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό καί υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακόμη και στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη καί διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονικούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, πού πιστεύουν ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες που είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.

Παρ’ όλο πού γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.

Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ’ ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσουμε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία και την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πώς να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πώς να σκέπτονται αλλά με τί να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο. Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ πού καταπίνει σελίδες σαν χάπια καί πού θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Και το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό καί ως λόγος καί ως περιεχόμενο.

Και τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» πού πρέπει να είναι ευαγγέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλλιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική και τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πώς δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτιλία πού προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα πού προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχολείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί και μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια καί οι ποικιλώνυμες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -καί μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες πού ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- πού προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Πού θα βρουν δουλειά τα παιδιά αυτά;

Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βράβευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακόμη και του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς και Ουκρανούς. Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέρια των Αλβανών πού την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων που την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία πού ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.

Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» καί υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν αλλού. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», οπού «μπαγιαντέρες» κάθε λογής και φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουίσκι βαπτίστηκε … αγροτικό! Τώρα, όμως, που έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Και πού να φθάσουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρκία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flen-tium (-κοιλάς κλαυθμώνων) καί θα κινείται quasi osculaturium inter flen-tium (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως καί οδύνης).

Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας πού θα υποτάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κριτήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως καί την παιδεία πού εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, που τα κουράζει με την παπαγαλία και το βάρος άχρηστων μαθημάτων. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη καί η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη που τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομίσουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά! 

 Είναι θλιβερή η εικόνα πού παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, που, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά που λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», που πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα που οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τι δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απ’ έξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολεμοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» και οι νέοι κρύβονται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο… κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».

Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων πού κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών πού θυμίζουν… Ελλάδα. Ακόμη καί τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν πού προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερις δραχμές τη δεύτερη δόση του κώνειου που χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα…

Λυπάμαι που θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές και τα ΜΜΕ σακάτεψαν και σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματά της -δικαιώματα στην τεμπελιά- και ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.

 

ΠΗΓΗ 

Τα 21 «Αιτήματα» από την «Εισήγηση» των ΣΥΝΕΚ προς τις Γενικές Συνελεύσεις. (Αναδημοσίευσι)

 Αφήνοντας στην άκρη τις ιδεολογικές διαφορές που με χωρίζουν από συνδικαλιστικούς πολιτικούς χώρους, όπως των λεγόμενων «Συνεργαζόμενων Εκπαιδευτικών Κινήσεων», προχωρώ αποφασιστικά στην ανάρτησι των αιτημάτων τους, όπως τα ανακοίνωσαν σε προχθεσινή τους δημοσίευσι την οποία έλαβα μέσω ηλ-τάχυ. Το κακό στην Εκπαίδευσι (όπως, δυστυχώς, και σε όλους τους άλλους θεσμούς) του ελλαδικού κράτους έχει προχωρήσει –αν δεν έχει ήδη κακοφορμίσει- και χωρίς μια λογική, μια νοοτροπία, έστω συναίνεσης (άν δεν μπορούμε συναδέλφωσης) και πάντως με πνεύμα εθνικής συνεννόησης, δέν έχουμε καμμία ελπίδα να σώσουμε ό,τι αξίζει να σωθεί. Εννοείται ότι πολλά, τα περισσότερα, από τα παρακάτω αναγραφόμενα αιτήματα των ΣΥΝΕΚ, με βρίσκουν και εμένα τον υπογράφοντα, τον ακραιφνώς -όπως διατείνομαι- ελληνόψυχο διαχειριστή του «Νέου Παλαμήδη», απολύτως σύμφωνο!

............................................................

Εισήγηση ΣΥΝΕΚ προς τις Γενικές Συνελεύσεις.

(...)

Αιτήματα:

1. Ανοικτά και ασφαλή σχολεία, με 15 μαθητές/τριες κατ’ ανώτατο όριο στο τμήμα, μαζικά δωρεάν επαναλαμβανόμενα τεστ με την ευθύνη του ΕΟΔΥ για όλους/ες, προσλήψεις προσωπικού στην καθαριότητα. Εξασφάλιση απαραίτητου εκπαιδευτικού προσωπικού και σχολικών αιθουσών για τη λειτουργία τμημάτων με μειωμένο αριθμό μαθητών. Περιορισμός των μετακινήσεων των εκπαιδευτικών σε διαφορετικά σχολεία.

2. Προστασία των εκπαιδευτικών που ανήκουν σε ευπαθείς ομάδες, με απαλλαγή από την δια ζώσης διδασκαλία και δικαίωμα να διδάσκουν εξ αποστάσεως τους μαθητές/τριες που ανήκουν στις ευπαθείς ομάδες.

3. Να μην εφαρμοστεί η νέα επικίνδυνη και αντιπαιδαγωγική οδηγία του ΥΠΑΙΘ για σύμπτυξη τμημάτων. Καμία υποχρεωτική υπερωρία.

4. Κατάργηση των αντιεκπαιδευτικών νόμων 4692/20, 4823/21, 4763/20, 4713/20.

5. Κατάργηση κάθε νομοθετικής διάταξης που επιτρέπει κάμερα στα σχολεία και on – line μετάδοση των μαθημάτων και τηλεκπαίδευση στα υπό κατάληψη σχολεία.

6. Κατάργηση της ισοτιμίας κολλεγίων-ΑΕΙ.

7. Κατάργηση της ΕΒΕ και του νέου πλαισίου εισαγωγής στην γ/θμια στο σύνολό του (ν.4777/21) Άμεση κάλυψη όλων των κενών θέσεων των Πανεπιστημίων και αύξηση των εισακτέων.

8. Κατάργηση της Τράπεζας Θεμάτων.

9. Κατάργηση των ωρολόγιων προγραμμάτων που οδήγησαν στον αφανισμό ολόκληρων επιστημονικών πεδίων.

10. Κατάργηση του νόμου 4808/21 που περιστέλλει τα εργασιακά μας δικαιώματα.

11. Επανασχεδιασμός της ύλης και των διδακτικών στόχων σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης για την κάλυψη των μορφωτικών ελλειμμάτων των παιδιών από την τηλεκπαίδευση. Αντισταθμιστικά μέτρα ενίσχυσης των παιδιών σε κάθε σχολείο. Πρόσληψη ψυχολόγων και κοινωνικών λειτουργών σε κάθε σχολείο για την αντιμετώπιση των ψυχοκοινωνικών συνεπειών της τηλεκπαίδευσης.

12. Έγκαιρη έναρξη των Τάξεων Υποδοχής και ΔΥΕΠ για τα παιδιά με προσφυγικό υπόβαθρο και των τμημάτων ένταξης. Ειδική μέριμνα επανασύνδεσής με το σχολείο όλων των παιδιών ευάλωτων κοινωνικών ομάδων που ενάμιση χρόνο είναι αποκλεισμένα από τη εκπαιδευτική διαδικασία (Ρομά, παιδιά με προσφυγικό υπόβαθρο, έγκλειστοι/ες σε σωφρονιστικά καταστήματα).

13. Λέμε ΝΑΙ στον εμβολιασμό – ΟΧΙ στην υποχρεωτικότητα και τις αναστολές εργασίας. Όλοι/ες μαζί θα υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην εργασία. Ενίσχυση του Δημόσιου Συστήματος Υγείας (υγειονομικό προσωπικό, ΜΕΘ, νοσοκομεία κλπ).

14. Μόνιμοι διορισμοί εκπαιδευτικών για την κάλυψη όλων των πραγματικών κενών με βάση και τα αιτήματα του εκπαιδευτικού κινήματος (μείωση αριθμού μαθητών, όρια συνταξιοδότησης, επαναφορά διδακτικού ωραρίου στο προ του 2013 επίπεδο εργαστηρίων κλπ) και πλήρη κάλυψη όλων των τρεχουσών αναγκών στις προσλήψεις αναπληρωτών/τριων.

15. Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους/ες! Δουλειά με πλήρη εργασιακά – ασφαλιστικά και συνδικαλιστικά δικαιώματα. Εξίσωση δικαιωμάτων μόνιμων αναπληρωτών/τριών. Κατάργηση όλων των νέων μορφών ελαστικής εργασίας, όχι στις τρίμηνες συμβάσεις! Όχι στην καταστρατήγηση του ωραρίου με εργασία εκτός σχολικού ωραρίου (επιμορφώσεις, συνεδριάσεις, εκπαιδευτικοί όμιλοι κλπ).

16. Αναβάθμιση του ΠΣΔ και των τεχνολογικών υποδομών των σχολείων, διακοπή της σύμβασης με την cisco και προστασία των προσωπικών δεδομένων μαθητών/τριών και εκπαιδευτικών

17. Επαναφορά του προ του 2013 διδακτικού ωραρίου.

18. Οικονομική αναβάθμιση των εκπαιδευτικών. Μισθολογικό ξεπάγωμα της διετίας 2016-17. Επαναφορά 13ου και 14ου μισθού. Ενίσχυση των νέων συναδέλφων.

19. Πλήρη σύνταξη στα 30 χρόνια εργασίας. Καμία μείωση των κύριων και επικουρικών συντάξεων.

20. Αύξηση των δαπανών για την Παιδεία

21. Κανένα παιδί έξω από τη δημόσια εκπαίδευση. Δημόσια, δωρεάν, ποιοτική, συμπεριληπτική, δημοκρατική εκπαίδευση όλων των παιδιών!

Ένα πρόγραμμα σχολικού γιορτασμού για την Εθνική Εορτή της 25ης Μαρτίου. Un programma di festeggiamento della Festa Nazionale di 25 Marzo in scuola.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΓΙΟΡΤΗΣ

Σε ψηλό βουνό,
σε ριζιμιό χαράκι,
κάθεταν' αϊτός.

Βρεμένος, χιονισμένος
ο καημένος και παρακαλεί.
Και παρακαλεί
τον ήλιο ν' ανατείλει.

Ήλιε ανάτειλε-ήλιε ανάτειλε.

Ήλιε λάμψε και δώσε
για να λιώσουνε
χιόνια από τα φτερά μου
και τα κρούσταλλα
από τ' ακράνυχά μου.

Ήλιε ανάτειλε-ήλιε ανάτειλε!

Α. Εισαγωγή
1. Τραγούδι: Ν. Ξυλούρης. «Σε ψηλό βουνό» [σε παράλληλη απαγγελία των στίχων η μ/τρια Μαρία Βογιατζάκη]

Β.
2. Αντί πανηγυρικής ομιλίας για την 25η Μαρτίου: ένας δάσκαλος στα παιδιά ενός σχολείου στην Ελλάδα του σήμερα. [διαβάζει ο καθ. Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης]

Γ. Μνήμες και λόγια των Ηρώων του Αγώνα
3. Στρατηγού Μακρυγιάννη: «»Δια χειρός» [μαθ. Α΄, Ανέστης Πασχαλίδης]
4. >> : «Ο Κόσμος μας έλεγε τρελούς [μαθ. Α΄, Χρήστος Δημητρίου] :
5. >> : «Τέτοια αρετή έχουν τέτοια φώτα μας δίνουν»« [μαθ. Α’ Λυκ. Αν. Πασχαλίδης]

6. Η ομιλία του Θ. Κολοκοτρώνη στην Πνύκα [καθ. Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης]

Δ. Λογοτεχνική ανάπαυλα: 2 Ποιήματα , 2 Δημοτικά και 1 τραγούδι
7. Κ. Καρυωτάκη ( Ηρωική τριλογία): «Διάκος» [ μαθ. Α΄. Γιώργος Μαντασάς]
8. Δημοτικό: «Της Λένως Μπότσαρη» [μ/τρια Β΄, Βασιλική Αντωνίου]
9. Κ. Καρυωτάκη ( Ηρωική τριλογία) : «Κανάρης» [μαθ. Γιάννης Τζάθας]
10. Δημοτικό: «Της Δέσπως» [μ/τρια Α΄, Φωτεινή Μπούρου]
11. Τραγούδι «Άκρα του τάφου σιωπή» (Ελεύθεροι Πολιορκημένοι Δ. Σολωμού) [τους στίχους διαβάζει ο μαθ. Α΄. Νίκος Μουρτζάκης]

Ε. Μια απάντηση στη λήθη και την αγνωμοσύνη
12. «Προγόνων Εξώδικος» (Φανταστικό έγγραφο-καταγγελία των Ηρώων σε σύγχρονους αγνώμονες διανοούμενους και πολιτικούς) [μαθ. Γ΄, Δημήτρης Κυριακός]

ΣΤ. Επίλογος
Και πάλι το αποσυμβολισμένο πια αλληγορικό ριζίτικο, σαν προσευχή για τον δικό μας «χειμώνα»…
[σύντομο σχόλιο ΑΛ. Σ.]
Τραγούδι: Μ. Λυδάκης: «Σε ψηλό βουνό»

Ζ. Εθνικός Ύμνος

Διαφήμισι των e-schools, επίδειξι e-books κλπ “ψηφιακές φούσκες” για το “νέο” σχολείο από δύο Υπουργούς «Παιδείας» (έναν πρώην και μία νύν) στην Λήμνο

Την προ-προηγούμενη Παρασκευή ο υπογραφόμενος διαχειριστής του Ιστολογίου είχε μέσω ηλ. ταχυδρομείου προσκαλεσθή στην πολύ σημαντική έκθεσι για την ηλεκτρονική μάθηση e-Learning Expo που θα γινόταν το Σαββατοκύριακο 2 και 3 Οκτωβρίου στο Εκπαιδευτικό Κέντρο της Εθνικής Τράπεζας στη Γλυφάδα.
Η ηλεκτρονική κάρτα αυτής της 2ης έκθεσης για το πολύ ελκυστικό θέμα της ηλεκτρονικής μάθησης έγραφε μεταξύ άλλων : «Σας προσκαλούμε να γνωρίσετε τους εκθέτες που θα παρουσιάσουν καινοτομικά προϊόντα και υπηρεσίες ηλεκτρονικής μάθησης για όλες της βαθμίδες εκπαίδευσης και δια βίου μάθησης και να παρακολουθήσετε πολύ ενδιαφέρουσες συνεδρίες και παρουσιάσεις με διακεκριμένους ομιλητές…»
Δυστυχώς δεν μπορέσαμε να πάμε.
Κάποιοι άλλοι όμως παρευρέθησαν και απ’ ό,τι φαίνεται φρόντισαν να μεταφέρουν τις εντυπώσεις τους στους πολιτικούς, οι οποίοι με την σειρά τους προσπάθησαν να «πούν το ποίημα» (αυτό με τον τίτλο «Το σχολείο του αύριο είναι ψηφιακό») στα παιδιά και στους συναδέλφους του σχολικού συγκροτήματος ΓΕΛ – ΕΠΑΛ Μούδρου της Λήμνου.

Θα αναδημοσιεύσουμε χωρίς άλλα σχόλια την εύγλωττη ανάρτησι που έκανε εχθές το φιλικό μας ιστολόγιο Εκπαιδευτικοί Λήμνου.


Ο Πρωθυπουργός μας ήρθε στη Λήμνο...
...μαζί με την Υπουργό μας και τους λοιπούς παρατρεχάμενους.

Για μια ακόμη φορά σκόρπισε άφθονο γέλιο, σε όσους τυχερούς τον παρακολούθησαν ζωντανά από το σχολικό δίκτυο sch.gr.

Και τι δεν είπε:
-Οι μαθητές να βοηθούν τους καθηγητές τους με τις νέες τεχνολογίες
-Ότι κατέβασε από το Ίντερνετ ένα βιβλίο σχετικό με την οικονομική κρίση και το διάβαζε για να μορφωθεί και να βγάλει τη χώρα από αυτήν
-τους έδειξε ένα ηλεκτρονικό βιβλίο, λες και μπορούν οι μαθητές να το αγοράσουν ή λες και μπορεί το σχολείο να τους το παράσχει ή τέλος-τέλος λες και το πρόβλημα της Παιδείας να είναι η έλλειψη σε e-books! Και όλα αυτά τη στιγμή που καταργείται η Πληροφορική στο Λύκειο!!!!!!!! (εδώ κι εδώ)

Καλά, για πόσο θα τους ανεχόμαστε ακόμη; Μας έχουν πάρει χαμπάρι ότι είμαστε χαχόλοι (ναι, είμαστε αναγνώστη μου, μην πω βόδια) και δεν αντιδρούμε και δοκιμάζουν συνεχώς τα όριά μας βάζοντας όλο και ψηλότερα τον πήχυ!
Γενικά, η ανοησία πήγε σύννεφο. Θα χρειαζόμουν 100 σελίδες για να γράψω ποια είναι τα πραγματικά προβλήματα της Παιδείας και πόσο επικοινωνιακή και ανόητη ήταν αυτή η εκδήλωση. Αντ' εμού σας παραθέτω την άποψη των συναδέλφων του ιστολογίου "Με άποψη" όπου μπορείτε να απολαύσετε και τα ξεκαρδιστικά βίντεο...

1.Ψηφιακή Θλίψη


2.Ψηφιακή Θλίψη II


"Σχόλια:

1. Τα αναλυτικά προγράμματα σπουδών είναι σχεδιασμένα εδώ και πολλά χρόνια, κάτι που δεν επιτρέπει την χρήση της τεχνολογίας στα περισσότερα μαθήματα (έλλειψη καθηγητών, αιθουσών, υποδομών).

2. Οι επιμορφώσεις των καθηγητών είναι μηδαμινές έως και ανύπαρκτες.

3. Πέρυσι που ξεκίνησαν οι ψηφιακές τάξεις με τα laptops που μοιράστηκαν σε μαθητές και καθηγητές, γνωρίζετε πόσοι καθηγητές τα χρησιμοποίησαν και πόσες τάξεις λειτούργησαν πραγματικά; Στο σχολείο μου, μόνο ένας στους επτά καθηγητές έκαναν μάθημα στις ψηφιακές τάξεις! Οι υπόλοιποι … απλά κράτησαν τα laptops για … προσωπική χρήση !! Οι περισσότεροι δε μαθητές φέτος δεν τα έχουν γιατί είτε δεν λειτουργούν είτε γιατί τα χάλασαν.

4. Ο αριθμός μαθητών σε κάθε τμήμα είναι μεγάλος (από φέτος αυξήθηκε περισσότερο) και κατά συνέπεια η χρήση υπολογιστών για τα μαθήματα είναι αδύνατη. Σε αντίθεση, το μάθημα της πληροφορικής γίνεται με τους μισούς (10-12 το πολύ) μαθητές.

5. Οι περισσότερες τάξεις ΔΕΝ έχουν υποδομή για να μετατραπούν σε αίθουσες με υπολογιστές ή laptops (πρίζες, ασύρματο internet …) τη στιγμή που κάθε σχολείο έχει ένα εργαστήριο πληροφορικής και είναι ήδη παλιάς τεχνολογίας. Τις περισσότερες φορές μάλιστα είναι απομακρυσμένο από το υπόλοιπο σχολείο (στον τελευταίο όροφο)

6. Τα ΚΕΠΛΗΝΕΤ (Κέντρα Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών) που υποστηρίζουν τη λειτουργία των εργαστηρίων πληροφορικής είναι ήδη με επιβαρυμένα καθήκοντα (λόγω της παλαιότητας των εργαστηρίων πληροφορικής) και με την βοήθειά τους στην γραμματειακή υποστήριξη (eschool) που ΑΠΑΙΤΗΣΕ το Υπ. Παιδείας από πέρυσι. Μάλιστα φέτος τα ΚΕΠΛΗΝΕΤ ήταν να ΚΑΤΑΡΓΗΘΟΥΝ αλλά παρατάθηκε η λειτουργία τους για ένα ακόμη χρόνο.

7. Οι εξαγγελίες του υπουργείου παιδείας για την υποβάθμιση του μαθήματος της πληροφορικής (στο Λύκειο) δεν συμβαδίζει με όσα ακούσαμε στα παραπάνω video.

8. Το υπουργείο παιδείας ΑΠΑΙΤΗΣΕ από πέρυσι την γραμματειακή υποστήριξη κάθε σχολικής μονάδας, όλων των βαθμίδων (Δημοτικό, Γυμνάσιο, Λύκειο) με την λειτουργία του προγράμματος eschool, το οποίο απαιτεί ΠΟΛΛΕΣ ώρες καθημερινής χρήσης ΧΩΡΙΣ φυσικά να προβλέψει τη θέση γραμματέων στα σχολεία, με αποτέλεσμα να απασχολούνται κάποιοι από τους καθηγητές, συχνά ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΩΡΑΡΙΟ ΤΟΥΣ. Αναφέρομαι στο γεγονός ότι πολλοί καθηγητές (συχνά της Πληροφορικής) απασχολούνται και μετά τη λήξη του σχολείου (μετά το μεσημέρι)

Ωραία λοιπόν όσα μας είπατε και “ονειρεύεστε” … Μήπως πρέπει να ξανασκεφτείτε το πώς θα τα υλοποιήσετε;

Αφού λεφτά ΔΕΝ έχετε … Πώς θα κάνετε “μεταρρυθμίσεις” και “ψηφιακά σχολεία”; Με “φούσκες”;

Αλλά ξέχασα…. “ΠΡΩΤΑ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ” … όλα τα άλλα θα έρθουν μόνα τους.

Βάλτε περισσότερους μαθητές σε μισοδιαλυμένες τάξεις, δώστε τους και διαδραστικούς πίνακες των 2000 ευρώ (γιατί απορρίψατε τους φτηνότερους και μας “επιβάλλατε” τους ακριβότερους ΚΑΝΕΝΑΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΕ) και αφήστε τους να κάνουν μαθήματα αυτομόρφωσης … με ωρομίσθιους, αναπληρωτές, με “επισκέπτες καθηγητές” (όπως έγινα κι εγώ φέτος).

Δεν ξέρετε ποιοι είναι “επισκέπτες καθηγητές” ;; Να φροντίσετε να μάθετε κ. Πρωθυπουργέ !!

Και κάτι ακόμα κ. Πρωθυπουργέ.

Ωραία τα είπατε στα παιδιά. Σας άκουγαν; Είχαν κάτι να σας ρωτήσουν;

Κάνατε και την “προπαγάνδα” σας περί … “οικονομικής κρίσης” … Σας πίστεψαν;"


από Vag (αναδημοσίευσι απο το ιστολόγιο "ΜΕ ΑΠΟΨΗ")

Καλή Χρονιά, με αναφορά στην «Ινδικτιώνα» της Βουλής των Εφήβων (+ 1 απόσπασμα απο λόγο του Γ. Μπαμπινιώτη)

Αρχή σχολικής χρονιάς σήμερα (η 1η Σεπτεμβρίου ως γνωστόν σηματοδοτεί και την έναρξι του εκκλησιαστικού έτους, η οποία ως Αρχή της Ινδίκτου είναι καθιερωμένη από τον 4ο αιώνα μ.Χ) και ευχόμαστε σε όλους τους φίλους του Ιστολογίου ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!

ΠΕΡΙ ΙΝΔΙΚΤΙΩΝΟΣ
Και μια και είπαμε για την Ίνδικτο (ή και Ινδικτιώνα), λέξι με προφανή την λατινική της καταγωγή, να παρατηρήσουμε πως ο όρος indictio ως υποσύστημα χρονολογικής αρίθμησης, σήμαινε εξ υπαρχής (και μιλάμε για την ρωμαϊκή αυτοκρατορική εποχή) «περίοδος 15 ετών» ή μία χρονιά από έναν δεδομένο δεκαπενταετή κύκλο.
Μάλιστα είναι ενδιαφέρον ότι καί ο δεκαπενταετής κύκλος στον οποίο αναφερόταν η Ινδικτιώνα είχε αναφορά στο σύστημα φορολογίας του ρωμαϊκού κράτους καί οτι η μία από τις τέσσερες γνωστές Ινδικτιώνες, η indictio Greaca, άρχιζε την 1η Σεπτεμβρίου και θεωρείται και αρχαιότερη από τις άλλες (οι οποίες άρχιζαν είτε την 8η ή 24η Σεπτεμβρίου, είτε την 25η Δεκεμβρίου!?).

Η ...ΙΝΔΙΚΤΙΩΝ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΤΩΝ ΕΦΗΒΩΝ!
Κάνουμε, λοιπόν έναν συνειρμό με την Βουλή των Εφήβων, η οποία εφέτος κλείνει έναν δεκαπενταετή κύκλο ζωής, και με εφόδιο την θετική εμπειρία που αποκόμισε ο υπογραφόμενος ως καθηγητής-σύνδεσμος, καθώς από το πρώτο έτος της λειτουργίας του πρωτοποριακού αυτού θεσμού και επι οκτώ χρόνια συνέβαλλε συντονίζοντας τους ενδιαφερόμενους μαθητές στα σχολεία όπου υπηρετούσε, βρίσκουμε την ευκαιρία να πούμε επ’ αυτού 2 λόγια:

Η "Βουλή των Εφήβων”, ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα που υλοποιείται συνεχώς από την Βουλή των Ελλήνων από το 1995/6 μέχρι σήμερα, εφέτος θα διεξαχθή από τις 3 ως τις 6 Σεπτεμβρίου. Μιλάμε βεβαίως για την τελική φάσι ενός προγράμματος που απευθυνόμενο στους εφήβους μαθητές των δύο τελευταίων τάξεων των Λυκείων (πρακτική που υπο το βάρος της βαθμοθηρικής σκοπιμότητας που κυριάρχησε μετά την εφαρμογή της «μεταρρύθμισης Αρσένη» κλονίσθηκε για να περιορισθή τελικά –και καθ’ ημάς κακώς - στους μαθητές μόνο της Β’ τάξης) τους παρακινούσε σε ελεύθερο αλλά και τεκμηριωμένο διάλογο, ενθαρρύνοντας την προσωπική έκφρασί τους μέσω γραπτής κατάθεσης των απόψεών τους, έχει μόνιμο στόχο την αλληλοκατανόησι των γενεών, τη μύηση των νέων στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς και την καλλιέργεια των δημοκρατικών αξιών της σύγχρονης ελληνικής κοινωνίας.
Τα δεκαπέντε χρόνια πέρασαν ήδη, ο θεσμός εδραιώθηκε και συνεχίζει να έχει ευρεία αποδοχή καθ’ όσον το ενδιαφέρον από πλευράς των μαθητών υπάρχει αμείωτο. Απόδειξι πως αυτή την σχολική χρονιά στην «προκριματική» φάσι έλαβαν μέρος περισσότεροι από 11.000 μαθητές της Β’ τάξης των Λυκείων (όλων των τύπων) της χώρας, αλλά και της Κύπρου καθώς επίσης και από ελληνικά σχολεία της Ομογένειας.
Τα 300 παιδιά που επελέγησαν κι εφέτος ως έφηβοι βουλευτές, προέρχονται οι 260 από ελλαδικά σχολεία, οι 20 από την Κύπρο και άλλοι 20 από την Ομογένεια.
Αυτό το σύνολο των 300 θα φιλοξενηθούν επι τετραήμερο στην Αθήνα απο μεθαύριο Παρασκευή. Το Σάββατο 4 και την Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου, τα παιδιά θα χωρισθούν για να συνεδριάσουν σε Επιτροπές αντίστοιχες θεματικά των Διαρκών Επιτροπών της Βουλής των Ελλήνων, ενώ προβλέπεται, όπως κάθε χρόνο, να συμμετάσχουν σε προγραμματισμένες πολιτιστικές δραστηριότητες.
Αποκορύφωμα –και λήξι για εφέτος- του προγράμματος, η Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου, όπου στις 10.00 το πρωί, θα συγκληθή η Ολομέλεια της Βουλής των Εφήβων.


ΜΙΑ ΟΜΙΛΙΑ
Από ομιλία που εκφώνησε την περασμένη χρονιά στην Βουλή των Εφήβων ο Καθηγητής της Γλωσσολογίας Γεωργίος Μπαμπινιώτης είναι το παρακάτω ενδιαφέρον απόσπασμα:

Λόγος στη Βουλή των Εφήβων
Καθηγητού Γεωργίου Μπαμπινιώτη
πρ. Πρυτάνεως του Πανεπιστημίου Αθηνών
Προέδρου του Ελληνικού Ιδρύματος Πολιτισμού



Φίλες και Φίλοι Έφηβοι Βουλευτές,
(...) Τις ώρες που θα βρίσκεστε σ’ αυτόν τον χώρο και όσο θα γνωρίζετε τις λειτουργίες και τις δυνατότητες τής δημοκρατικής κατάκτησης που λέγεται Βουλή των Ελλήνων, θα συνειδητοποιήσετε –είμαι βέβαιος– την καθοριστική σημασία αυτού τού θεσμού, που αποτελεί σημείο αναφοράς για τη ζωή κάθε χώρας.


Από τη δική σας λειτουργία ως Εφήβων Βουλευτών ας αναδυθούν και ας αναδειχθούν η παρρησία, ο αυθορμητισμός, η φρεσκάδα τής σκέψης, η αγνότητα των προθέσεών σας, η ειλικρίνεια τής κριτικής σας, αλλά και αυτό που βιολογικά και πνευματικά σάς ξεχωρίζει από εμάς τους μεγάλους: η φαντασία και το δημιουργικό όνειρο, το όραμα. Γιατί το όραμα στους νέους δεν είναι ουτοπία. Είναι δικαίωμα. Γίνεται απαίτηση. Μετασχηματίζεται σε διεκδίκηση. Εμπνέει και συνταράσσει. Έναντι τής στυγνής λογικής που ορίζει και περι-ορίζει τη σκέψη μας, το όραμα διαπερνά το συν-αίσθημα, συγ-κινεί, συν-επαίρνει, δεν γνωρίζει φραγμούς. Περνάει σ’ αυτά που μάς βγάζουν από το τέλμα, τον συμβιβασμό, τον εφησυχασμό. Σ’ αυτά που μάς ξεβολεύουν, που κάνουν τη σκέψη μας να πάρει ανάποδες στροφές! Να δει την αθέατη όψη των πραγμάτων.


Γιατί το όραμα δεν σημαίνει κατάργηση τής λογικής. Είναι μια άλλη λογική. Όπως ένας άλλος κόσμος, με τη δική του λογική και με αδιάσπαστη αναφορά στο όνειρο, είναι και η ποίηση. Που με τον δικό της τρόπο μάς θυμίζει την ουσία τής ζωής. «Πάρε τη λέξη μου, δώσε μου το χέρι σου», μάς λέει ο Εμπειρίκος, καλώντας μας στον κόσμο μιας άλλης πραγματικότητας, στον κόσμο τής ποίησης. Συγχωρήστε μου την αναφορά στην ποίηση, γιατί πιστεύω ότι η ποίηση, με την ελευθερία που παρέχει στην ανθρώπινη σκέψη, βρίσκεται πιο κοντά στην ψυχή, στα πετάγματα τής σκέψης και στη λαχτάρα των νέων για ζωή –ό,τι πιο γνήσιο, πιο υγιές και πιο ζωντανό.


Μιλώντας για όραμα και όραμα των νέων, θα πω ότι κύριο όραμα και απαίτηση και διεκδίκηση των νέων πρέπει να είναι το όραμα μιας καλύτερης Παιδείας –μιας παιδείας ουσιαστικής, χρήσιμης, ζωντανής, ελκυστικής αξιόπιστης, δημιουργικής.


Παιδεία και ιδιαίτερα «σχολική παιδεία» σημαίνει ολόπλευρη καλλιέργεια τής προσωπικότητας τού μαθητή. Μια καλλιέργεια που επιτελείται θεσμικά και οργανωμένα μέσα από την Εκπαίδευση, μέσα από το Σχολείο. Με γνώσεις από διάφορα γνωστικά πεδία, οι οποίες όμως δεν αποτελούν αυτοσκοπό∙ σκοπός τους είναι να αφομοιωθούν, να συσχετιστούν, να αξιολογηθούν και να οδηγήσουν στη γνώση∙ στη γνώση σε ενικό. Στο να συνειδητοποιήσουμε, στο να γνωρίσουμε δηλ. εις βάθος τον εαυτό μας και τους άλλους, τον κόσμο που μάς περιβάλλει.


Αυτό προϋποθέτει και γνώση και κρίση. Και γνωστική και κριτική ικανότητα. Αλλά –για να είναι πλήρης, υγιής και σωστή– αυτή η γνώση προϋποθέτει και «συναισθηματική νοημοσύνη»: καλλιέργεια των συναισθημάτων μας, ανάπτυξη ευαισθησίας και ευαισθησιών. Η συν-είδηση, μη το ξεχνάμε, πάει μαζί με τη συν-αίσθηση: την αίσθηση τού εαυτού μας και των άλλων και μάλιστα την καλή αίσθηση (την ευ-αισθησία). Θα προσέθετα και μιαν άλλη απαραίτητη αίσθηση, την αίσθηση ορίων: τα όρια τού εγώ, τα όρια τής γλώσσας, τα όρια τού κόσμου, τα όρια απ’ όπου αρχίζει ό,τι υπάρχει πριν, πέρα και πάνω από εμάς, τα όρια μεταξύ τού Θεού και τού ανθρώπου και η υπέρβαση αυτών των ορίων με τη «θέωση» τού ανθρώπου κατά την ορθόδοξη διδασκαλία τής πίστης μας. Αυτή την καλλιέργεια πρέπει να εξασφαλίζει η σχολική εκπαίδευση.


Και συγχρόνως η Εκπαίδευση πρέπει να εξοικειώνει τον νέο άνθρωπο με το σύστημα αξιών τής χώρας του, δηλ. με τον πολιτισμό του. Αλλά και με άλλα συστήματα αξιών, με άλλους πολιτισμούς –πράγμα που θα διευρύνει τον ορίζοντα (δηλ. τα όρια) τής σκέψης μας, θα συμφιλιώσει την ταυτότητα με την ετερότητα, θα κατοχυρώσει τον σεβασμό τού άλλου, των διαφορετικών ιδεών, των διαφορετικών αξιών, την κατάκτηση μιας εσωτερικής ανεκτικότητας που είναι άλλο πράγμα από μια έξωθεν επιβαλλόμενη ανοχή.


Εξασφαλίζει άραγε στο Ελληνόπουλο το ελληνικό σχολείο αυτή την καλλιέργεια; Χωρίς να είναι ένα «κακό σχολείο», το ελληνικό σχολείο είναι ακόμη προσανατολισμένο στην παροχή επιφανειακών και πρόσκαιρων γνώσεων γύρω από έναν άξονα που έχει προκαθορίσει η ελληνική κοινωνία, εννοώ την εισαγωγή στα Πανεπιστήμια. Αυτό θεωρεί ως καταξίωση η ελληνική κοινωνία, αυτό κυριαρχεί ως μέριμνα στην ελληνική οικογένεια κι αυτό, με τη σειρά του, προσπαθεί να δώσει το ελληνικό σχολικό σύστημα.
Απ’ όσα είπαμε ήδη, είναι φανερό ότι ο προσανατολισμός αυτός είναι λανθασμένος. Γενικότερα, το σχολικό μας σύστημα είναι αποπροσανατολισμένο και, γι’ αυτό, και απορρυθμισμένο.


Χρειαζόμαστε μια νέα αντίληψη τού σχολείου: άλλους στόχους, άλλο κλίμα, άλλο σύστημα, άλλη κατάρτιση των δασκάλων μας. Ένα σχολείο ουσίας – ουσίας ύπαρξης, ουσίας πνεύματος, ουσίας ψυχής, ουσίας ζωής. Ένα σχολείο που θα ελκύει τον μαθητή, που θα τον θέλγει, που θα το αγαπάει. Ένα σχολείο «ερωτικό» –επιτρέψτε μου την έκφραση, γιατί αυτή αποδίδει την έννοια. Ένα σχολείο που δάσκαλος και μαθητής θα λαχταρούν πότε να πάνε –όχι πότε να φύγουν, όπως συμβαίνει πολύ συχνά σήμερα. Ένα σχολείο «όαση» μέσα στην «κόλαση» που έχει καταντήσει η ζωή μιας όλο και περισσότερο ανταγωνιστικής και καταναλωτικής κοινωνίας, μιας κοινωνίας η οποία στέργει τις ανισότητες και υποτιμά τις ευαισθησίες. Ένα σχολείο που η εξοικείωση τού μαθητή με την τέχνη (τη μουσική, τη ζωγραφική, το θέατρο, τη λογοτεχνία, τον κινηματογράφο, τη δημιουργική γραφή) δεν θα θεωρείται πάρεργο ή περίεργη, ούτε θα αποτελεί «ολοκαύτωμα» στις γνώσεις, αλλά θα συνιστά βασικό παράγοντα παιδείας, αφού θα προετοιμάζει τους αυριανούς θεατές, τους αυριανούς ακροατές, τους αυριανούς αναγνώστες, τους αυριανούς ευαίσθητους και καλλιεργημένους πολίτες τής κοινωνίας μας.


Επειδή ζούμε, έχουμε το προνόμιο να ζούμε, σ’ ένα ελεύθερο δημοκρατικό πολίτευμα, μπορούμε –και είναι κυρίως χρέος δικό σας των νέων αλλά και δικό μας– να ζητήσουμε, να απαιτήσουμε, να πιέσουμε, να παλαίψουμε για μια καλύτερη, ουσιαστική και ποιοτική παιδεία στη χώρα μας, όχι μόνο γιατί άλλες χώρες διαθέτουν ήδη αυτή την παιδεία, αλλά και γιατί αυτά τα ιδανικά, αυτές οι ιδέες κι αυτή η λαχτάρα για μια βαθύτερη παιδεία πήγασαν κι εδραιώθηκαν σ’ αυτόν τον τόπο, σ’ αυτή την πατρίδα.

Φίλες και φίλοι Έφηβοι Βουλευτές,

Τελειώνω με μιαν απλή και ειλικρινή ευχή: Η γνώση και η εμπειρία που θα αποκτήσετε αυτές τις μέρες από τη συμμετοχή σας στη Βουλή των Εφήβων, ας γίνει το κέντρισμα για ν’ αρχίσετε να αγωνίζεστε κι εσείς για ό,τι δίνει νόημα στην ανθρώπινη ύπαρξη και καταξιώνει τη ζωή μας σ’ αυτόν τον κόσμο.




(Το πλήρες κείμενο της ομιλίας δημοσιεύεται στον Συλλογικό Τόμο του Συνδέσμου Επιστημόνων Πειραιώς "Ονειρεύομαι μια Οικογένεια κι ένα Σχολείο", των εκδόσεων ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ ενώ ένα μέρος δημοσιεύθηκε και απο το ιστολόγιο του εν λόγω Συνδέσμου).

Μια επιστολή στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ για την κα Δραγώνα (Αναδημοσίευσι)

Ο Δημήτρης Κακάτσος μας έστειλε το κείμενο της επιστολής της Δέσποινας Φραγκουλίδη, μιας αδιόριστης νέας εκπαιδευτικού, η οποία διαμαρτύρεται στον διευθυντή του Ραδιοφωνικού Σταθμού (επ’ ευκαιρία της προσωπικής παρέμβασης της κας Δραγώνα σε εκπομπή της 21/6/10 που αναφερόταν –για πολλοστή φορά- στο θέμα της δασκάλας Χαράς Νικοπούλου), για την ανεπάρκεια του Υπουργείου Παιδείας και για τα προβλήματα που δημιουργεί η στελέχωσί του με ανθρώπους με έλλειμμα πατριωτικών ευαισθησιών. Ο αντιπρόεδρος του Άβαξ και Πεσσοί δεν παραλείπει να προσθέση και το προσωπικό του σχόλιο…

Η Επιστολή:

ΑΞΙΟΤΙΜΕ ΚΥΡΙΕ ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ,
ΣΑΣ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΟ ΚΑΙΡΟ ΚΑΙ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΑΣ ΣΥΓΧΑΡΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΟΒΑΡΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΕΤΕ ΜΕΣΩ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΕΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΑΥΤΟΣ Ο ΤΟΠΟΣ. ΕΧΩ ΟΜΩΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΚΑΠΟΙΕΣ ΘΛΙΒΕΡΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ.

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΠΡΩΙ ΑΚΟΥΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΠΟΜΠΗ ΣΑΣ ΤΗΝ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΚΥΡΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΕΙ ΜΕ ΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ ΚΥΡΙΑ ΧΑΡΑ ΝΙΚΟΠΟΥΛΟΥ. ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΕΙΣΤΕ ΣΕ ΘΕΣΗ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΤΙ ΕΧΕΙ ΕΚΤΥΛΙΧΘΕΙ ΚΑΙ ΕΚΤΥΛΙΣΣΕΤΑΙ ΑΚΟΜΑ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΜΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ. Η ΚΥΡΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΕΚΠΟΜΠΗΣ ΣΑΣ ΣΗΜΕΡΑ ΕΔΕΙΞΕ ΟΤΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΗΡΩΙΚΗ ΑΥΤΗ ΔΑΣΚΑΛΑ, ΑΛΛΑ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΟΤΙ ΕΓΙΝΕ Η ΑΙΤΙΑ ΝΑ "ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΤΕΙ" Η ΜΙΚΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ Μ.ΔΕΡΡΕΙΟΥ, ΟΙ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟ "ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΘΟΣ". ΚΑΙ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ "ΣΩΣΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΔΑΣΚΑΛΟΥ".

ΕΓΩ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΡΩΤΗΣΩ ΑΝ Η ΚΥΡΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ ΕΧΕΙ ΜΠΕΙ ΠΟΤΕ ΤΗΣ ΣΕ ΤΑΞΗ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΚΡΙΝΕΙ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ. ΕΠΙΣΗΣ ΑΝ ΓΝΩΡΙΖΕΙ Η ΚΥΡΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ ΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟΝ Η ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΤΟΠΙΚΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΗΔΗ ΤΡΑΥΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟ ΣΥΝΕΧΗ ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΗ ΜΕ ΜΙΣΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ (ΓΝΩΣΤΕΣ ΠΛΕΟΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ) ΠΗΓΕΣ, ΕΧΕΙ ΖΗΣΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ Η ΚΥΡΙΑ ΔΡΑΓΩΝΑ ΚΟΝΤΑ ΣΤΑ ΣΥΝΟΡΑ; ΞΕΡΕΙ ΑΠΟ ΠΡΩΤΟ ΧΕΡΙ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ; Η ΜΙΛΑΕΙ ΕΚ ΤΟΥ ΑΣΦΑΛΟΥΣ;

ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΠΟΛΥ ΝΑ ΚΑΝΑΤΕ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ.

ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ. ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΤΑ ΥΓΙΗ ΠΡΟΤΥΠΑ ΕΚΛΕΙΠΟΥΝ, ΠΟΥ ΕΜΕΙΣ ΟΙ ΝΕΟΙ ΜΑΣΤΙΖΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΑΝΕΡΓΙΑ, ΑΠΟ ΑΠΑΞΙΩΣΗ ΤΩΝ ΣΠΟΥΔΩΝ ΜΑΣ, ΑΠΟ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ:"ΤΙ ΜΕΛΛΟΝ ΕΧΩ ΕΓΩ Σ΄ΑΥΤΗ ΤΗ ΧΩΡΑ;;" ΣΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΠΟΧΗ ΛΟΙΠΟΝ, ΠΩΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΒΓΑΙΝΕΙ Η ΙΔΙΑ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ Π Α Ι Δ Ε Ι Α Σ ΚΑΙ ΝΑ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΜΙΑ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΔΑΣΚΑΛΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΔΕΙΞΕ "ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΟ ΠΑΘΟΣ";;;

ΕΙΜΑΙ ΕΞΟΡΓΙΣΜΕΝΗ ΚΥΡΙΕ ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ, ΓΙΑΤΙ ΝΙΩΘΩ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΝΑ ΜΕ ΚΟΡΟΙΔΕΥΟΥΝ ΑΔΙΑΝΤΡΟΠΑ.
ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΕΧΤΩ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΛΟΥΣ ΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΑ (ΣΠΟΥΔΕΣ, ΑΣΕΠ, ΩΡΟΜΙΣΘΙΑ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑ, ΠΑΝΩ ΣΤΟΝ ΕΒΡΟ) ΕΙΜΑΙ ΑΚΟΜΗ ΑΔΙΟΡΙΣΤΗ ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ. ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΕΧΤΩ ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ ΟΤΙ ΜΕ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΑ ΠΑΡΑ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΠΑΣΧΟΛΗΘΩ ΚΑΠΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΣΧΟΛΕΙΟ. ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΕΧΤΩ ΤΟ ΟΤΙ ΚΑΘΕ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΘΑ ΕΙΜΑΙ ΑΝΕΡΓΗ ΓΙΑ ΝΑ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΕΞΑΣΚΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΧΩ ΣΠΟΥΔΑΣΕΙ ΚΑΙ ΑΓΑΠΩ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΦΡΟΝΤΙΣΤΗΡΙΟ.
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΟΜΩΣ ΝΑ ΑΝΕΧΤΩ ΝΑ ΜΟΥ ΞΕΦΤΙΛΙΖΟΥΝ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ, ΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΙΔΑΝΙΚΑ!!!
ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΕΧΤΩ ΝΑ ΚΑΤΕΧΟΥΝ ΥΨΗΛΑ ΠΟΣΤΑ ΣΤΟ Ε Λ Λ Η Ν Ι Κ Ο ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΑΙΔΕΙΑΣ ΑΤΟΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΔΙΝΑΝΕ ΚΑΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!!!
ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΑΝΕΧΤΩ ΝΑ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙΤΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΜΙΑ ΔΑΣΚΑΛΑ ΠΟΥ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΕ ΟΛΑ ΚΑΙ ΠΗΓΕ ΣΤΗΝ ΑΚΡΗ ΤΟΥ ΕΒΡΟΥ ΝΑ ΑΦΙΕΡΩΣΕΙ ΤΗ ΖΩΗ ΤΗΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΞΕΧΑΣΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ, ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΕΦΑΓΕ ΚΑΙ ΞΥΛΟ ΚΑΙ ΕΧΑΣΕ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΚΥΟΦΟΡΟΥΣΕ, ΑΠΟ ΜΙΑ ΚΥΡΙΑ ΠΟΥ ΣΤΕΛΝΕΙ ΔΙΑΤΑΓΕΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΠΑΥΤΙΚΗ ΚΑΡΕΚΛΑ ΤΗΣ Σ'ΕΝΑ ΚΤΙΡΙΟ ΚΑΠΟΥ ΣΤΟ ΜΑΡΟΥΣΙ!!!

ΑΠΟ ΕΣΑΣ ΚΥΡΙΕ ΠΟΡΤΟΣΑΛΤΕ ΔΕ ΖΗΤΩ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ. ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΣΕ ΚΑΘΕ ΘΕΜΑ ΕΠΙΔΙΩΚΕΤΕ ΝΑ ΑΚΟΥΤΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΕΥΡΕΣ. ΕΛΠΙΖΩ ΚΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ΝΑ ΔΩΣΕΤΕ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΕΙ ΜΕ ΚΑΘΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΟΤΗΤΑ. ΣΥΓΧΩΡΕΙΣΤΕ ΤΗΝ ΟΡΓΗ ΜΟΥ. ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΠΟΤΗΡΙ ΞΕΧΕΙΛΙΖΕΙ.

Ο ΘΕΟΣ ΝΑ ΣΑΣ ΕΧΕΙ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΔΙΝΕΙ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΕΣΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ. ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΧΕΙ ΑΠΟΜΕΙΝΕΙ.

ΜΕ ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΚΑΙ ΣΕΒΑΣΜΟ,
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΦΡΑΓΚΟΥΛΙΔΗ
ΚΑΘΗΓΗΤΡΙΑ ΑΓΓΛΙΚΩΝ
ΕΤΩΝ 27


.............................................................

ΣΧΟΛΙΟ ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΥ :

Δέσποινα, πολύ καλά τα λές!
Εκεί στο Υπουργείο έχουν μαζευτεί όλες οι καρακαηδόνες που δεν έχουν ασχοληθεί με την πραγματική Παιδεία μας και είναι όλο φούμαρα και περίεργες μεθοδεύσεις γιατί εξυπηρετούν άλλους σκοπούς…
Μοναδικός τους σκοπός είναι να κουκουλώνουν κάποιες αξιέπαινες προσπάθειες……….να προωθούν τον τυχοδιωκτισμό και να έχουν αυτοσκοπό τους το χρήμα, δείχνοντας εμπάθεια για καθετι ελληνικό…μη δυσαρεστήσουμε τους γείτονες ή γίνουμε μαθές ρατσιστές……
Αυτό έχουν περάσει και στα δημόσια ελληνικά σχολεία γι’ αυτό πολλοί δάσκαλοι ασχολούνται π.χ. με το αν θα πάρει η κόρη τους ή ο γιος τους τη σημαία, τους περνάνε λάθος μηνύματα για το χρήμα, τις αξίες και τα ιδανικά που πρέπει να έχουν……
Γι' αυτό και τα παιδιά αποπροσανατολίζονται εύκολα και οδηγούνται σε άλλα μονοπάτια…
Δ.Κ.