Κυριακή 31 Ιουλίου 2011

«Αιδώς Αργείοι!», ή αλλιώς «Ψεύδη και χρεοκοπία»: επίκαιρο "άρθρο-παρέμβαση" Γ. Μητροπέτρου, εναντίον των κυβερνώντων και των οργάνων τους.

Bugie e bancarotta

Το σημερινό κείμενο δεν είναι η μόνη συνεργασία που περίμενε υπομονετικά την δημοσίευσι στο Ιστολόγιό μας, αλλά αν καθυστερούσε κι άλλο ίσως έχανε ένα σημαντικό μέρος της φρεσκάδας της. Γράφει ο φίλος –και ιδρυτικό μέλος του «Α.Ε. Κέντρου ΑΒΑΞ ΚΑΙ ΠΕΣΣΟΙ»-- Γιώργος Μητροπέτρος.

ΑΙΔΩΣ ΑΡΓΕΙΟΙ….!!!
Βουλιάζετε τη Χώρα!

Τι παραμύθια μας έχετε πει μέχρι σήμερα; τι ανακρίβειες ξεστομίζετε κάθε μέρα; τόσο εσείς, όσο και τα πληρωμένα «παπαγαλάκια» σας;
Τι θράσος έχετε και υποβάλλετε καθημερινά το λαό σε ψυχρό ντους και του θέτετε συνεχώς ψευδοδιλλήματα;
Για ποια σωτηρία της χώρας από την χρεοκοπία μας λέτε τόσο καιρό;
Πως αποσοβήσατε την στάση πληρωμών των μισθών και των συντάξεων με την ψήφιση του μεσοπρόθεσμου και του εφαρμοστικού νόμου;
Άλλα μας λέτε, άλλα διαβάζετε, άλλα συμφωνείτε και άλλα ψηφίζετε;
Όλα αυτά τα ψεύδη αποδεικνύονται με τα δικά σας στοιχεία, αυτά που ψηφίσατε, αυτά του περιβόητου «σωτήριου» μεσοπρόθεσμου και του εφαρμοστικού νόμου.

Πάρτε μολύβι και χαρτί:
Είναι αλήθεια ή ψέματα;
ότι οι τόκοι εξυπηρέτησης των δανείων ενώ το 2009 ήταν 12,325 δίς € το 2015 με όλα αυτά που υφίσταται ο πολίτης-καταναλωτής και με όλες τις παρεμβάσεις θα είναι 23,4 δις €.;(Βλέπε σελ. 12 του Νόμου Μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής 2012-2015 που ψηφίσατε).
Είναι αλήθεια ή ψέματα;
ότι το χρέος της Κεντρικής Κυβέρνησης το 2009 ήταν 298,7 δίς € και μετά την οικονομική αφαίμαξη του λαού και τις λοιπές παρεμβάσεις θα είναι το 2015 στα 401,3 δις €; (βλέπε σελ.13 του Νόμου), και με το ξεπούλημα της κρατικής περιουσίας (βλέπε αποκρατικοποιήσεις) θα είναι το 2015 στα 351,35 δις €; Είναι αλήθεια ή ψέματα;
ότι το χρέος της γενικής Κυβέρνησης ως ποσοστό % στο ΑΕΠ το 2009 ήταν 127,1% και μετά την «θυσία» και του τελευταίου ευρώ του μισθωτού και του συνταξιούχου θα είναι το 2015 στο 159,3%;
Τότε τι μας τσαμπουνάτε ότι σώσατε τη χώρα από την χρεοκοπία το 2010; Με όλα τα παραπάνω, που εσείς ψηφίσατε, το 2015 όταν όλα θα είναι αυξημένα δηλ. οι τόκοι προς τους δανειστές, το χρέος της χώρας σε απόλυτους αριθμούς και το χρέος ως ποσοστό στο ΑΕΠ, σε τι κατάσταση θα είναι η χώρα; Σε χρεοκοπία ή σε κοινωνική, αλλά και εθνική διάλυση;
Φτάνει το παραμυθάκι. Μην ψελλίζετε οικονομικούς όρους με φιλολογικές αναλύσεις.
Μην πλάθετε ανούσιες δικανικές εκφράσεις για να αποκαλύψετε την έλλειψη πατριωτικού πολιτικού θάρρους.
Μην εκφυλίζετε τις οικονομικές έννοιες, με εξωεπιστημονικούς όρους προκαλώντας το γέλιο και τον εκνευρισμό του μέσου πολίτη.
Τι «μασκαριλίκια» είναι αυτά, βαφτίζοντας το κρέας ψάρι για να …αγιάσουμε; Βαφτίζουμε την χρεοκοπία σε «επιλεκτική χρεοκοπία»!
Λες και αν ο ασθενής χαροπαλεύει, ο γιατρός θα λέει, πως μπορούμε να το σώσουμε με μία «επιλεκτική» ευθανασία.!

Πάρτε θέση τώρα, πριν είναι πολύ αργά.!
Τα τακτικά έσοδα της χώρας ήταν το 2009 στα 52,307 δις € και το 2015 θα είναι 63,596 δίς €. Από αυτά για το 2009 τα 49,724 δις(ποσοστό 95,06%) είναι από έμμεσους και άμεσους φόρους και το 2015 θα είναι τα 59,234 δις € (ποσοστό 93,14%). (βλέπε σελ. 12 του Νόμου).
Οι δε δαπάνες για μισθούς και συντάξεις το 2009 ήταν 24,487 δις € και μετά τις περικοπές το 2015 θα είναι 20,46 δις €. (βλέπε σελ.15 του Νόμου).
Άρα ήταν παραμύθι, πως αν δεν ψηφιζόταν το «μεσοπρόθεσμο», την άλλη μέρα δεν θα είχαμε να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις και έτσι υφαρπάξατε, με το ωμό αυτόν εκβιασμό, την ψήφο των βουλευτών!
Όλα αυτά τα αδιάσειστα στοιχεία, τα «μπουκωμένα» Μ.Μ.Ε τα κάνανε «γαργάρα» και βομβάρδιζαν τον Ελληνικό λαό για το ποιος είναι πιο πολύ πατριώτης, αυτός που αγωνίζεται για την «δήθεν» σωτηρία της χώρας ψηφίζοντας το μεσοπρόθεσμο ή αυτός που τολμά να πει την αλήθεια;
Γνωρίζω, πως όταν κάποιος χρωστάει και δεν μπορεί να πληρώσει, πηγαίνει στους δανειστές του και διαπραγματεύεται. Παρουσιάζει τα στοιχεία της μη δυνατότητας αποπληρωμής όλου του χρέους του και διεκδικεί να γίνει διαχειρίσημο ή με κούρεμα του ίδιου του χρέους ή με κούρεμα των τόκων και με περίοδο χάριτος, ώστε να κανονίσει τα οικονομικά του, έτσι ώστε, να μπορέσει κάποτε να αποπληρώσει. Εμείς τι κάνουμε…;
Λεονταρισμούς και γενναιοδωρίες. Ότι μπορούμε, τάχα, όλα να τα πληρώσουμε.! Ψέματα, αφού όλα αυτά που ψηφίσαμε το αντίθετο λένε.!
Πουλάμε , ξεπουλάμε, χρεοκοπούμε το λαό καθημερινά για να πληρώσουμε τους «επενδυτές-δανειστές» ώστε αυτοί να μη χάσουν τίποτα.
Αφού και αυτοί ρίσκαραν αγοράζοντας τα Ελληνικά ομόλογα, στα οποία επένδυαν με τας υποδείξεις των «λαμπρών νέων» των οίκων αξιολόγησης. Αυτός που «επενδύει» αναλαμβάνει και κάποιο ρίσκο.
Από τον τελευταίο επαγγελματία, μέχρι τον μεγαλύτερο χρηματοοικονομικό επενδυτή.
Έτσι είναι η ζωή.!
Αδέλφια μας δανειστές, αποδεχθείτε μόνοι σας το ποσοστό του ρίσκου σας και …«αυτοκουρευτείτε», γιατί δεν βλέπω διεκδίκηση από τον δανειζόμενο και τον αδυνατούντα να σας πληρώσει.!
Είναι φαίνεται, όλοι τους, πρώην…λέοντες και νυν κότες.!
Σε όλους αυτούς, κλείνοντας αυτήν μου την παρέμβαση, τους αφιερώνω ένα στίχο του μεγάλου ποιητή Κώστα Βάρναλη:
«Πέτα την ανθρωπιά σου
και από τον αφέντη πιάσου!
Κι άμα σε φτύνει αφτός
Να κάθεσαι σκυφτός.
Και θάχεις τα πρωτεία
στη σάπια πολιτεία».

Αιδώς αργείοι!

Χαλκίδα 18-7-2011
Γιώργος Μητροπέτρος
Οικονομολόγος
Πρόεδρος της ΕΠΚΑ-ΣΤΕ

Κυριακή 24 Ιουλίου 2011

Το ποίημα «Εχεμύθεια» του Εμπειρίκου, μια «Ζηλοτυπία» προς σύγκρισι και ένα τραγούδι των Αφών Κατσιμίχα.La poesia Confidenza di Empirikos in confronto

La poesia “Confidenza” di Empirikos in confronto con una vecchia (piu' di 100 anni) dal titolo “Gelosia”.



Σ’ ένα παλιό περιοδικό* βρήκα ένα ποίημα με τον ελκυστικό τίτλο «Ζηλοτυπία» και - υπομειδιώντας κατά την ανάγνωσι- η σκέψι μου πήγε αμέσως σε ένα ποίημα απο την Ενδοχώρα του Α. Εμπειρίκου, την καταπληκτική (και απο χρόνια αγαπημένη μου) «Εχεμύθεια». Μετά βίας απορρίπτω την πειρασμό που μου ψιθυρίζει πιθανή επίδρασι του παλιού στο νεότερο. Θεωρώ πάντως, ότι την «Ζηλοτυπία» του αγνώστου μου Ν. Γ. ΑΙΓΕΙΑΛΙΔΗ, θα μπορούσα να την χρησιμοποιήσω ως παράλληλο κείμενο του εμπειρίκιου ποιήματος.
(Βεβαίως δεν γεννάται θέμα σύγκρισης των δύο συνθέσεων, ως προς την ποιότητα: Η «Εχεμύθεια» του Εμπειρίκου είναι απείρως πιο γοητευτική, ενώ η «Ζηλοτυπία» δεν είναι και αψεγάδιαστη - όπως ελπίζω να μου δοθή η ευκαιρία να δείξω μία από αυτές τις μέρες στους φοιτητές και συναδέλφους που συμμετέχουν στο εφετινό In-Country Program στην Κάλυμνο).
Ως εκ τούτου, παραθέτω αμφότερα τα ποιήματα για να ανακαλύψετε (αφού τα απολαύσετε) μόνοι σας τις ενδεχόμενες ομοιότητες και διαφορές.

ΖΗΛΟΤΥΠΙΑ

Βαρούσαν τα όργανα κι εσειόταν το σπίτι
Σ’ ολόφωτη σάλα χορός εκρατούσε
Κι εκείνη σαν άλλη, θαρρείς, Αφροδίτη
Στα κύματα μέσα της πόλκας πετούσε,

Δειλά φωλιασμένη σε άλλου τα χέρια.
Σαν έβλεπα κάπου κρυφά ν΄ανταμώνει
Μ’ εκείνον τα μάτια, τα δυο της αστέρια,
Αλλόκοτοι μέσα μ’ εδάγκαναν πόνοι.

Φουρτούνες μου δέρναν κρυφές το κεφάλι
Και μέσα μου φίδια μού βόσκαν τα στήθια.
Εκείνη απ’ αγκάλη πετούσε σ’ αγκάλη.
Της έδιν’ η νιότη φτερά για βοήθεια.

Σκεφτόμουνα πλέον να μή της μιλήσω,
Να γίνω για λίγο κι εγώ πεισματάρης.
Δεν ήξευρα ότι προτού το θελήσω-
Άχ! Ήμουνα πλέον, στ’ αλήθεια ...ζηλιάρης!

Αθήναι 1882
ΝΕΟΚΛΗΣ Γ. ΑΙΓΕΙΑΛΙΔΗΣ

Υπόμνημα:

1 σπήτι
2 ΄Σ
4 ‘Σ
6 ανταμόνη
7 ‘μάτια
9 Φουρτούναις κρυφαίς
10 φείδια
15 είξευρα περριχού

* Περ. ΑΠΟΛΛΩΝ, 1889 σ. 968. Μεταγράφω πιστά το ποίημα, αλλά επεμβαίνω –λόγω δυσκολίας στην δακτυλογράφησι- στην αντικατάστασι του πολυτονικού και επιχειρώ και κάποιες επουσιώδεις επεμβάσεις –με στόχο την διευκολύνσι του σημερινού αναγνώστη- στην ορθογραφία.


ΕΧΕΜΥΘΕΙΑ
Με την ριπή του άνεμου στα μαλλιά
Της γυναικός που στροβιλίζεται μέσ' στο σαλόνι
Και παίρνει την ζωή όπως της έρχεται
Και με στολίδια και παιδιά
Που την λατρεύουν κι όλο λέγουν τ' όνομά της
Και με τους άνδρες που σηκώνουν
Όρθιο το χέρι τους στον ουρανό
Μεσ' στην εξαίσια λειτουργία των παλμών τους
Στον στρόβιλο του βαλς που πλησιάζει
Τα στήθη τους στα στήθη της γυναίκας.

Ανδρέας Εμπειρίκος (Ενδοχώρα)

Και για λόγους αντικειμενικής παρουσίασης του θέματος, μετά από το πρώτο βίντεο με το ορχηστρικό κομμάτι των αδελφών Κατσιμίχα, παραθέτουμε και το ομώνυμο τραγούδι τους, από τον δίσκο τους «Απρίλη, ψεύτη!» (1989). Μια μελοποίησι οπωσδήποτε ενδιαφέρουσα, παρόλο που, προσωπικά, από τότε που την πρωτοακούσαμε μέχρι σήμερα, δεν μας ενθουσιάζει, τόσο όσο άλλες του αγαπημένου και πολύ ποιοτικού αυτού δίδυμου.

Χάρης και Πάνος Κατσιμίχας - Εχεμύθεια

Τετάρτη 20 Ιουλίου 2011

ΕΛΥΤΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΣΠΟΡΑΔΙΚΗΣ ΑΙΘΡΙΑΣ. Ένας κέντρωνας με στίχους απο τους Προσανατολισμούς (1941).Cogliendo 15sillabi negli "Orientamenti" di Elitis

Cogliendo versi 15sillabi nei giardini degli "Orientamenti" di Odisseas Elitis

Για την παραξενιά του υπογράφοντος να αναζητεί σε ποιητικές συνθέσεις της μοντέρνας νεοελληνικής ποίησης το στοιχείο της παραδοσιακής αντίληψης του ρυθμού και μάλιστα στην λαϊκότερη μορφή του, αυτήν του ιαμβικού δεκαπεντασυλλάβου, ίσως έχουν αρχίση να εξοικειώνονται οι τακτικοί επισκέπτες του Νέου Παλαμήδη.
Η φιλοπαίγμων διάθεσίς του -σε συνδυασμό με την φιλολογική περιέργεια – τον έχουν οδηγήση μέχρι στιγμής σε δύο παράδοξα δημοσιεύματα σχετικά με την κρυμμένη γοητεία του δεκαπεντασύλλαβου στίχου (σε μέτρο ιαμβικό), όπως την αισθάνθηκε να αναδύεται μέσα απο τις υπερρεαλιστικές συνθέσεις του Ανδρέα Εμπειρίκου στην Ενδοχώρα.
Φυλλομετρώντας λοιπόν την «εμπειρίκια Ενδοχώρα» και δρέποντας 15συλλάβους, κατέληξε να συνθέση 2 «κέντρωνες» χρησιμοποιώντας, βέβαια, μια τεχνική που είναι κοντά στην τεχνική του κολλάζ: ένα «δεκατριάστιχο στα κάστρα του ανέμου» και ένα δεκατετράστιχο που αυθαίρετα μεν, αλλά με απέραντο σεβασμό στον ποιητή και το ύφος του, το τιτλοφόρησε «Εμπειρίκιον σονέττον Ελλήνων εστι το φώς».
Με ανάλογη διάθεσι και τεχνική κατέληξε στο σημερινό δημοσίευμα: ένας νέος κέντρωνας, αυτή τη φορά απο προσεκτική ανθολόγησι που επιχείρησε στην αγαπημένη του συλλογή ποιημάτων του Οδυσσέα Ελύτη «Προσανατολισμοί». Πρόκειται για ένα επτάστιχο –καθόλου τυχαίο για τον «επταδολάτρη» Ελύτη, ο οποίος στους «Προσανατολισμούς» συμπεριφέρεται χαρακτηριστικά «επταδικά» (προσέχοντας τον αριθμό επτά και τα πολλαπλάσιά του).
Σχεδιάζουμε να επανέλθουμε καί στον μεγάλο μας ποιητή συμμετέχοντας στο κλίμα εορτασμού της εκατονταετηρίδας απο την γέννησί του και στην σημαντικότατη πρώτη αυτή ποιητική του συλλογή (που κι αυτή κλείνει 70 χρόνια!), αλλά μέχρι τότε, ας αναρτήσουμε το παρόν.


.
.
.
.

ΕΛΥΤΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΣΠΟΡΑΔΙΚΗΣ ΑΙΘΡΙΑΣ
«Κι οι αθώοι του καημοί πίδακες χρυσανθέμων»

Κυματιστή, ξεφυλλισμένη, ελεύθερη σαν φώς
Μια κάμαρη όπου γδύθηκε κορίτσι αγαπημένο
Σ’ ένα μαντίλι που έχασε τις τέσσερείς του άκρες
Δίνοντας μια σπρωξιά στην αναμφίβολη ευτυχία
Δεν ξέρει καν πώς βρέθηκε να ζει σ’ ένα σεργιάνι
Μέσα στ’ αμίλητο νερό της κολυμπήθρας του ήλιου

Ναί θα στολίσουμε τη γή, θα σφίξουμε τη μέρα!


(Στίχοι: ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ (ΣΠΟΡΑΔΕΣ, Αιθρίες Ι-ΧΧΙ), Σύνθεσι "Κολλάζ": Αλέξανδρος ΣΕΛΛΕΝΙΔΗΣ)

Τετάρτη 13 Ιουλίου 2011

«Οιωνός». Το τολμηρό δημοσίευμα του Παπαδιαμάντη (από το 1896) για τους υπεύθυνους της εθνικής κατάπτωσης. “Ionos” un articolo di Papadiamantis (1896)

“Ionos” (= Omen, Auspicio); un articolo coraggioso di Alexandros Papadiamantis, 115 anni fa


Υπάρχει ένα όχι πολύ γνωστό φιλολογικό σημείωμα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, το οποίο υπο μορφή πρωτοχρονιάτικου άρθρου δημοσιεύθηκε πριν από 115 χρόνια στην αθηναϊκή εφημερίδα «Ακρόπολις».
Έχει τον τίτλο «Οιωνός», τίτλος ο οποίος σχετίζεται με την περίφημο ομηρικό στίχο –αποφθεγματική ρήσι/ομολογία φιλοπατρίας- (στο Μ 243) της Ιλιάδος: ΕΙΣ ΟΙΩΝΟΣ ΑΡΙΣΤΟΣ, ΑΜΥΝΕΣΘΑΙ ΠΕΡΙ ΠΑΤΡΗΣ (= Ένα είναι το καλύτερο σημάδι, ο καλύτερος οιωνός: το να πολεμάει κανείς υπερασπιζόμενος την πατρίδα του ).
Σε αυτό το πρωτότυπο (και απίστευτα επίκαιρο) δημοσίευμα, ο άγιος της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας ενώ ξεκινά με μια διάθεσι φιλολογική (στην εισαγωγή του κάνει τρείς κειμενικές αναφορές σε αντίστοιχους κλασσικούς συγγραφείς, Όμηρο, Κικέρωνα και Πλάτωνα), συνεχίζει με μια σύντομη διήγησι, την οπία χρησιμοποιεί ως παράδειγμα (λίαν τολμηρό καί στην σύλληψι καί στην διατύπωσι –ειδικά στο β’ μέρος του- όπως ίσως καταφέρουμε να καταδείξουμε σε προσεχή αναφορά μας) για το άστοχο της αναζήτησης «οιωνών, καλών δηλ. σημαδιών και ευνοϊκών προβλέψεων.
«Οι μόνοι αληθείς οιωνοί είναι τα πράγματα» επισημαίνει ο Παπαδιαμάντης και κλείνει το άρθρο του με μια σύντομη αναφορά στα εν εθνικά ζητήματα.

Σ’ αυτό το κομμάτι (που αναδεικνύει το όλο δημοσίευμα σε μαρτυρία μνημειώδους για τον μέγα Σκιαθίτη συγγραφέα πολιτικής τόλμης) με μια σειρά ρητορικών ερωτήσεων και κατάλληλων κριτικών τοποθετήσεων σε γλώσσα που σφύζει από το πάθος της φιλοπατρίας, αποδεικνύει πως «το αμύνεσθαι περι πάτρης» δεν συγκινεί την πολιτική ηγεσία της Ελλάδας. Αντίθετα, για την πνευματική και κοινωνική παρακμή, τον ηθικό εκφυλισμό, την πολιτική φαυλότητα ακόμα και αυτήν την οικονομική καταστροφή με την συντελεσθείσα (και ακόμα πρόσφατη τότε) χρεοκοπία της ορφανεμένης από φιλοπάτριδες ηγέτες χώρας μας, καταδεικνύει ως υπεύθυνους τους άστοργους (σαν …τις μητριές! -όπως λέει) πολιτικούς.
Αυτό το τελικό μέρος του άρθρου θα παραθέσουμε εδώ (το βρίσκει κανείς και αλλαχού στο διαδίκτυο αναδημοσιευόμενο, αλλά συνήθως με στοιχεία ενοχλητικής προχειρότητος, ενώ κάποτε και ασυγχώρητης συγχύσεως ).
Αξίζει, λοιπόν, να θαυμάσουμε την πατριωτική ευαισθησία του κορυφαίου λογοτέχνη μας (τον οποίο κάποιοι, θύματα της πολιτικής τους ιδεοληψίας ή της θρησκευτικής τους προκατάληψης τον θέλουν χωρίς κοινωνικοπολιτική αγωνιστικότητα και απλό έως θρησκόληπτο ηθογράφο) συνυφασμένη με την ανησυχία του για την συνολική κατάντια που παρουσίαζε εκείνη την εποχή η πατρίδα μας (οι διαπιστώσεις του λόγω χάρι στον στρατιωτικό τομέα «σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι επιστρατείαι» και «σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά» δείχνουν όχι τυχαία οξυδέρκεια, καθώς μάλιστα φθάνει να διαπιστώση το πρόβλημα έναν και πλέον χρόνο πριν την ντροπιαστικά αποτυχημένη σύρραξι με τους Τούρκους).
Και πάνω απ’ όλα άξιο θαυμασμού, είναι η σκληρή όσο και εύστοχη κριτική του κυρ-Αλέξανδρου κατά του αποτυχημένου (από τότε) πολιτικού συστήματος, το οποίο καταδικάζει σε επίπεδο ηγεσίας κρίνοντάς το παμψηφεί ένοχο, αν όχι τόσο ευθέως «επι προδοσία», όμως βεβαιότατα «επι ανικανότητι»:
Για την καταστροφή της πατρίδας μας «φταίνε οι ανίκανοι πολιτικοί μας ηγέτες»!


ΟΙΩΝΟΣ
"Το εκήρυξεν ο θείος Όμηρος προ ετών τρισχιλίων: Είς οιωνός άριστος!...
Εύρεν ευκαιρίαν να βάλη εις το στόμα του Έκτορος όλην την αηδίαν, όσην του ενέπνεον κατά βάθος οιωνοί και οιωνοσκόποι, καίτοι, λόγω του επικού αξιώματος, ήτο αναγκασμένος, ο θεσπέσιος, να περιγράφη μετά μεγάλης σοβαρότητος όλας
τας τελετάς και τας ασκήσεις των θυσιών, και των οιωνών και των μαντευμάτων.
(.…)

Τί χρειάζεται ο οιωνός :
Μήπως δεν είναι τα πράγματα;
Είς οιωνός άριστος. Αλλά τίς έβαλεν εις πράξιν την συμβουλήν του θειοτάτου αρχαίου ποιητού; Εκ της παρούσης ημών γενεάς τίς ημύνθη περί πάτρης;

Ημύνθησαν περί πάτρης οι άστοργοι πολιτικοί, οι εκ περιτροπής μητρυιοί τού ταλαιπώρου ωρφανισμένου Γένους, του «στειρεύοντος πρίν και ητεκνωμένου δεινώς σήμερον»;
Άμυνα περί πάτρης δεν είναι αι σπασμωδικαί, κακομελέτητοι και κακοσύντακτοι επιστρατείαι, ουδέ τα σκωριασμένης επιδεικτικότητος θωρηκτά.
Άμυνα πετρί πάτρης θα ήτο η ευσυνείδητος λειτουργία των θεσμών, η εθνική αγωγή, η χρηστή διοίκησις, η καταπολέμησις του ξένου υλισμού και του πιθηκισμού, του διαφθείραντος το φρόνημα και εκφυλίσαντος σήμερον το έθνος, και η πρόληψις της χρεωκοπίας.
Τίς ημύνθη περί πάτρης;
Και τί πταίει η γλαυξ, η θρηνούσα επί ερειπίων; Πταίουν οι πλάσαντες τα ερείπια. Και τα ερείπια τα έπλασαν οι ανίκανοι κυβερνήται της Ελλάδος.


Και σήμερον, νέον έτος έρχεται. Και πάλιν τί χρειάζονται οι οιωνοί; Οιωνοί είναι τα πράγματα.
Μόνον ο λαός λέγει. Κάθε πέρσι και καλύτερα.
Ας ευχηθώμεν το ερχόμενον έτος να μή είναι χειρότερον από το έτος το φεύγον”.






Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης
Εφημερίς “Ακρόπολις”, 1 Ιαν. 1896



[ Σημ. Τα αποσπάσματα του κειμένου ακολουθούν την κριτική έκδοσι του Ν.Δ. Τριανταφυλλόπουλου ( «Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης, ΑΠΑΝΤΑ, τ. 5. Εκδόσεις Δόμος, Αθήνα 1988, σσ. 251-254). Δυστυχώς, δεν καταφέραμε να γράψουμε το κείμενο –ή …να το βρούμε έτοιμο- στο πολυτονικό]