Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΗΣ ΑΪΤΗΣ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΙ ΤΟΥ ’21. ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ, ΜΙΑ ΑΝΑΛΥΣΙ ΚΑΙ ΜΙΑ ΠΡΟΤΑΣΙ. Onore a Jean-Pierre Boyer

La lettera di riconoscimento e soccorrimento del presidente del Haiti Jean-Pierre Boyer (1776 – 1850) alla Rivoluzione greca/Guerra di Indipendenza del 1821

Η βιβλικών διαστάσεων φυσική καταστροφή που έπληξε αυτές τις μέρες την μικρή χώρα της Αϊτής δεν μπορεί να μην συγκινεί κάθε θνητό, όπου γής.
Θέλαμε να κάνουμε απ’ την επόμενη μέρα της τραγικής είδησης κι εμείς, απ’ το Ιστολόγιό μας, μια αναφορά στο δράμα των αθώων συνανθρώπων που δοκιμάζονται αφάνταστα σε εκείνο το μακρινό για ‘μάς μέρος.
Η αποψινή παρότρυνσι του αντιπροέδρου του Συλλόγου μας, Δημήτρη Κακάτσου (που μας καλεί όλους σε γραπτό μήνυμα με τίτλο «Η Αϊτή και εμείς οι Έλληνες» να αναλογισθούμε το χρέος που έχουμε απέναντι στον αϊτινό λαό –υπενθυμίζονας το θαυμαστό γεγονός της πρώτης επίσημης αναγνώρισης του αγώνα της εθνεγερσίας του 1821 από τον αρχηγό του κράτους αυτού και επιπλέον την διπλή αποστολή βοήθειας στον Αγώνα, υλική και στρατιωτική (εστάλησαν 25 τόνοι καφέ και –πιθανότατα, αν και αγνοείται η τύχη τους- 100 στρατιώτες) μας δίνει την κατάλληλη αφορμή να πραγματοποιήσουμε χωρίς άλλη αναβολή την απόφασί μας να γράψουμε κάτι.

Ψάξαμε, λοιπόν, και βρήκαμε το επίσημο έγγραφο με το οποίο η και τότε φτωχή και ταλαιπωρημένη (και μάλιστα από εσωτερικές διαμάχες) Αϊτή, μας στήριξε.
Πρόκειται για μια επιστολή (ημ. υπογραφής 15.01.1822) την οποία έστειλε στον Αδαμάντιο Κοραή και στα άλλα εξέχοντα μέλη της ελληνικής παροικίας στο Παρίσι (ως απάντησι σε δική τους) ο Jean-Pierre Boyer, τότε προσφάτως εκλεγείς πρώτος Πρόεδρος (1822) της ενοποιημένης Αϊτής.
Σ’ αυτήν ο Πρόεδρος της Αϊτής χαιρετίζει την αναγεννωμένη Ελλάδα και εκφράζει τον ενθουσιασμό του λαού της μακρινής και μικρής αυτής χώρας υπέρ του ελληνικού αγώνα. Ο Μπουαγιέ ήταν μιγάς γαλλικής καταγωγής απ’ τον πατέρα του και με ευρωπαϊκή κουλτούρα (σπουδάσας στην Γαλλία) διεπνέετο από έντονα φιλελληνικά αισθήματα τα οποία φαίνονται στην επιστολή αυτή:

Ελευθερία – Ισότης
Ιωάννης Πέτρος Μπουαγιέ
Πρόεδρος του Χαητίου

Προς τους πολίτας της Ελλάδος
Α. Κοραήν, Κ. Πολυχρονιάδην, Α. Βογορίδην και Χ. Κλωνάρην

Εις Παρίσι

Πριν ή δεχθώμεν την επιστολήν υμών, σημειουμένην εκ Παρισίων τη 20η του παρελθόντος Αυγούστου, έφθασεν ενταύθα η είδησις της επαναστάσεως* των συμπολιτών υμών κατά του δεσποτισμού, του επί τρεις περίπου διαρκέσαντος εκατονταετηρίδας*. Μετά μεγάλου ενθουσιασμού εμάθομεν ότι η Ελλάς, αναγκασθείσα τέλος πάντων, εδράξατο των όπλων ίνα κτήσηται την ελευθερίαν αυτής και την θέσιν, ήν μεταξύ των εθνών του κόσμου κατείχε*.

Μία τόσω ωραία και τόσω νόμιμος υπόθεσις και προ πάντων αι συνοδεύουσαι αυτήν πρώται επιτυχίαι, ουκ εισίν αδιάφοροι τοις Χαητίοις, οίτινες, ως οι Έλληνες, επί πολύν καιρόν έκλιναν τον αυχένα υπό ξένον ζυγόν επονείδιστον και δια των αλύσεων αυτών συνέτριψαν την κεφαλήν της τυραννίας*.

Ευχηθέντες προς τον ουρανόν όπως υπερασπισθή τους απογόνους του Λεωνίδου*, εσκέφθημεν να συντρέξωμεν τας γενναίας δυνάμεις τούτων, αν μη δια στρατευμάτων και πολεμοφοδίων, τουλάχιστον δια χρημάτων, ως χρησίμων εσομένων δια προμήθειαν όπλων, ών έχετε ανάγκην. Συμβεβηκότα όμως επιβαλόντα τη πατρίδι ημών μεγάλην ανάγκην, επησχόλησαν όλο το χρηματικόν, εξ ού η διοίκησις ηδύνατο να καταβάλη μέρος. Σήμερον έτι, η επανάστασις, η κατά το ανατολικόν έτι μέρος της νήσου επικρατούσα, υπάρχει νέον προς την εκτέλεσιν αυτού του σκοπού κώλυμα. Επειδή το μέρος, όπερ ηνώθη μετά της Δημοκρατίας ής προεδρεύω, υπάρχει εν μεγίστη ενδεία και προκαλεί δικαίως μεγάλην του ταμείου ημών δαπάνην. Εάν πάλιν επέλθωσι κατάλληλοι, ώς επιθυμούμεν, αι περιστάσεις, τότε θα βοηθήσωμεν προς τιμήν αυτών τα τέκνα της Ελλάδος όσω δυνηθώμεν.

Πολίται. Διερμηνεύσατε προς τους συμπατριώτας υμών τας θερμάς ευχάς, άς ο λαός του Χαητίου αναπέμπει υπέρ της απελευθερώσεως αυτών. Οι μεταγενέστεροι Έλληνες ελπίζουσιν εν τη αναγεννωμένη ιστορία τούτων άξια της Σαλαμίνος τρόπαια. Είθε, παρόμοιοι τοις προγόνοις αυτών αποδεικνυόμενοι* και υπό των διαταγών του Μιλτιάδου διευθυνόμενοι, δυνηθώσιν εν τοις πεδίοις του νέου Μαραθώνος τον θρίαμβον της ιεράς υποθέσεως, ήν επεχείρησαν υπέρ των δικαιωμάτων αυτών, της θρησκείας και της πατρίδος*. Είθε, τέλος, δια των φρονίμων διατάξεων αυτών μνημονευθώσιν εν τη ιστορία οι κληρονόμοι της καρτερίας και των αρετών των προγόνων*.

Τη 15 Ιανουαρίου 1822 και 19ω έτει της Ανεξαρτησίας

Ι-Π. Μπουαγιέ


ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΑΣ:
Από το κείμενο που πολύ ορθά ο Τάσος Βουρνάς θεωρεί ότι συνιστά πράξη "αναγνώρισης" της Ελληνικής Επανάστασης και το οποίο αναδημοσιεύσαμε παραπάνω (το βρήκαμε πρώτα –πριν το αναζητήσουμε καί στο ελληνόγλωσσο Διαδίκτυο- στο ελληνοπρεπές «Νεώτερο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό του Ηλιου», τ. Β΄, σ. 300-301 του ευπατρίδη Ι.Δ. Πασσά) προκύπτουν διάφορα λίαν ενδιαφέροντα συμπεράσματα.
Ο εκπληκτικός αυτός πολιτικός ηγέτης Jean-Pierre Boyer (1776 – 1850):
1. Είχε πληροφορηθή σχετικά εγκαίρως (και πάντως πρίν την 20η Αυγούστου 1821) την έναρξι της Επανάστασης.
2. Αναγνωρίζει τον Αγώνα του '21 ως Εθνικό (απελευθερωτικό και όχι π.χ. ταξικό). Γκόλ στους προκρούστες μαρξιστές .
3. Αναγνωρίζει την Οθωμανική κατοχή ως τυραννική τοιαύτη, ξένη και παράνομη. Γκόλ στους αναθεωρητές της δρακωνορεπούσικης «συμμωρίας».
4. Αναγνωρίζει ιστορική συνέχεια στον ελληνικό λαό. Μια συνέχεια ενός έθνους που αναγεννάται (έστω και αν του αϊτινού φιλέλληνα ξεφεύγει μια μικρή ιστορική ανακρίβεια, όταν γράφει πως αυτή η αναγέννησι έγινε μετά από 3 περίπου αιώνες δεσποτισμού). Λεπτομέρεια, αντί για τέσσερις.
Πράγμα που επίσης σημαίνει πως ο Μπουαγιέ όχι μόνο ανάγει την ιστορική συνέχεια του ελληνικού έθνους στην εποχή των ονομαστί αναφερομένων ηρωικών μορφών της Αρχαίας Ελλάδος, του «Λεωνίδου» και του «Μιλτιάδου», αλλά εμμέσως παραδέχεται ελληνικό χαρακτήρα και στην προ των 3-4 αιώνων των επονείδιστων αλλοθρήσκων τυράννων, δηλαδή και στην περίοδο του Βυζαντίου! Γκόλ και στους οπαδούς του Φαλμεράιερ και τους εγχωρίους γρεκύλους που κάνουν λόγο για εκσλαβισμούς και για ρανίδες ελληνικού αίματος στους κατοίκους αυτής της χώρας.
5. Μιλάει σαφώς για ιερή υπόθεσι, για έναν απελευθερωτικό αγώνα υπέρ των δικαιωμάτων της ελευθερίας, της ΠΑΤΡΙΔΑΣ, αλλά και της ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ!!
Γκόλ και τρίποντο στους άθεους, τους εθνομηδενιστές και τους δωδεκαθεϊστές/νεοπαγανιστές.

Με το μνημειώδες αυτό κείμενό του ο Ιωάννης Πέτρος Μπουαγιέ αναδεικνύεται σε μέγιστη φιλελληνική μορφή. Και καθόσον με την μεν παρέμβασί του χαιρέτισε/αναγνώρισε με μοναδικό ενθουσιασμό την Ελληνική Επανάστασι, με την δε διορατικότητά του προοιωνίσθηκε, σχεδόν προφήτευσε, την Παλιγγενεσία του ελληνικού λαού -ενώ μάλιστα τους τότε (άρα και σήμερα) μεταγενέστερους Έλληνες τους/μας θεωρούσε παρόμοιους με τους προγόνους, ευχόμενος στους επαναστατημένους να μνημονεύονται στην ιστορία ως «κληρονόμοι της καρτερίας και των αρετών των προγόνων»- αλλά και πάνω απ’ όλα, καθόσον στήριξε εμπράκτως με αποστολή βοήθειας από το υστέρημα του φτωχού λαού του τον Απελευθερωτικό μας Αγώνα, προτείνουμε στην ελληνική(;) πολιτεία να τιμήση έστω και τώρα (160 χρόνια από τον θάνατό του) την μνήμη του αληθινού αυτού φίλου του γένους μας (με την ανέγερσι καταλλήλου αδριάντος και ονοματοδοσία σε κάποια πλατεία της Πρωτεύουσας) πολιτογραφώντας τον μετά θάνατον ως Έλληνα, και να στηρίξη πάση δυνάμει τον δοκιμαζόμενο από τον πρωτοφανούς καταστρεπτικότητας σεισμό άστεγο και λιμοκτονούντα πληθυσμό της Αϊτής.


Τέλος, υστερόγραφα, αναδημοσιεύουμε και δύο αποσπάσματα από αναρτήσεις ξένων ιστολογίων για να παραπέμψουμε στα αντίστοιχα κείμενα που είναι γραμμένα με ξεχωριστή το καθένα τους ευαισθησία. (Κοιτάξτε ακόμα και ένα τυχερό και ίσως λίγο πρόχειρο –αλλά καθόλου αδιάφορο- δημοσίευμα για την Εθνική Εορτή της ΑΪΤΗΣ).

α. Ένα περσινό:
Όταν έχουμε τυφώνες, η χώρα μου δέχεται βοήθεια άπό διάφορους οργανισμούς πως η Unicef και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Δυστυχώς οι άνθρωποι φτάνουν σε τόσο μεγάλη απόγνωση, που προσεύχονται να τους δίνει ο Θεός τυφώνες, ώστε να έρχονται ανθρωπιστικές βοήθειες.

β. Κι ένα πρόσφατο:
Το 1511, ένας δομηνικανός μοναχός, ο Αντόνιο ντε Μοντεσίνος, καταγγέλλει τη γενοκτονία από άμβωνος: «Με ποιο δικαίωμα και στο όνομα ποιας δικαιοσύνης έχετε τους ινδιάνους σε τέτοια φρικτή και απάνθρωπη σκλαβιά; Μήπως δεν πεθαίνουν ή, θα έλεγα καλύτερα, δεν τους σκοτώνετε για να βγάλουν κάθε μέρα χρυσάφι; Δεν θα έπρεπε να τους αγαπάτε όπως αγαπάτε τους ίδιους σας τους εαυτούς;»

[Και έναν-δυο αριθμούς τραπεζικού λογαριασμού για την βασανισμένη φίλη χώρα της Καραϊβικής (που καλό θα ήταν να επιβεβαιωθή από κάθε ενδιαφερόμενο, ενδεχομένως και με μια επιπλέον πληροφόρησι τηλεφωνώντας απ’ ευθείας στο εν Αθήναις Προξενείο).

ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡ. ΑΪΤΗ
ΑΡΙΘΜΟΣ 2341131478
IBAN:GR870100023000000-2341131478
ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ελληνική Επιτροπή UNISEF:
169/480021-48 της Εθνικής Τράπεζας

Προξενείο Αϊτής:
Τηλ. : 210 6123014

Για να υποστηρίξετε την δράσι των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Αϊτή κοιτάξτε εδώ
και κυρίως εδώ.


Γιατροί του Κόσμου Ελλάδας
τηλέφωνο: 210 3213150 ]

Νίκου Σκαλκώτα: ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ, Α΄ Μπόμπυ Φίσερ. Incontri e impressioni di Nikos Skalkotas: a. R. J. Fischer

Σε πρόσφατη διάλεξί του στον Σ. Ό. Παγκρατίου ο καλός φίλος και αρχιπροπονητής στον Σύλλογό μας Άβαξ και Πεσσοί, ΔΜ Νίκος Σκαλκώτας, μίλησε για προσωπικές εμπειρίες με προσωπικότητες του παγκόσμιου σκακιού. Η διάλεξι είχε τον τίτλο «Σκακιστικές και άλλες εμπειρίες με κορυφαίους παίκτες» και σημείωσε την αναμενόμενη από εμάς επιτυχία.
Εμείς, βεβαίως, δεν είχαμε την τύχη να παρευρεθούμε ανάμεσα στους πολυπληθείς φίλους του σκακιού ως ακροατές σ’ αυτήν την εκδήλωσι της 21ης Δεκεμβρίου. Όμως ο Νίκος είχε την καλωσύνη να μας δώση το χειρόγραφό του. Με την προσδοκία να προγραμματίσουμε την απανέκδοσι του περιοδικού μας «Νέος Παλαμήδης» που διακόπηκε βιαίως από την τραγική απώλεια του φίλου «Αντιπροέδρου», δημοσιεύουμε σήμερα επι τη ευκαιρία της επετείου του θανάτου του Φίσερ, αντί άλλου αφιερώματος, το πρώτο κεφάλαιο της ομιλίας του πρώην πρωταθλητή Ελλάδος, το οποίο είναι αφιερωμένο ακριβώς στον μέγιστο Παγκόσμιο Πρωταθλητή.


ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ ΜΕ ΜΕΓΑΛΟΥΣ ΔΑΣΚΑΛΟΥΣ

Αναπολώντας τις πρώτες μου διεθνείς αγωνιστικές εμπειρίες στο Σκάκι θα ήθελα να περιγράψω τις προσωπικές μου εντυπώσεις από συμπτωματικές συναντήσεις που είχα με πολύ μεγάλους σκακιστές – που οι περισσότεροι απ’ αυτούς δεν βρίσκονται πια στη ζωή – τόσο πάνω στη σκακιέρα όσο κι έξω απ’ αυτήν.
Θα ξεκινήσω με το θρυλικώτερο ίσως όνομα του δεύτερου μισού του εικοστού αιώνα: Τον Ρόμπερτ Τζέιμς Φίσερ.
Τον Ιούνιο του 1968 μία ομάδα Ελλήνων σκακιστών μεταξύ των οποίων και αυτός που γράφει τούτες τις γραμμές προσκλήθηκε σε ένα ανοιχτό τουρνουά στην Νετάνια, παραθαλάσσια τουριστική πόλη του Ισραήλ. Παράλληλα διεξαγότανε ένα κλειστό διεθνές τουρνουά 14 παικτών στο οποίο δέσποζε με την παρουσία του ο Φίσερ.
Για πρώτη φορά είχα την δυνατότητα να παρακολουθήσω έναν απ’ τους μεγαλύτερους σκακιστές όλων των εποχών «εν δράσει».
Εντυπωσιάστηκα απ’ την απόλυτη αυτοσυγκέντρωση του Αμερικανού που έμελλε τέσσερα χρόνια αργότερα να κατακτήσει το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Πανύψηλος και πάντοτε κομψά ντυμένος ο Φίσερ στήριζε το δεξί του μάγουλο με το δεξί του χέρι και φαινότανε ολότελα αποροφημένος σε βαθειά σκέψη στην διάρκεια των παρτίδων του. Δεν είναι περίεργο ότι κατέκτησε πανεύκολα την πρώτη θέση με το εντυπωσιακό αποτέλεσμα των δέκα νικών και τριών ισοπαλιών, μολονότι για ιστορικούς λόγους θα πρέπει να αναφέρω ότι οι ανταγωνιστές του ήταν εμφανώς κατώτεροι της κλάσης του.
Παρ’ όλα αυτά η άνεση της επικράτησής του και η υψηλή ποιότητα ΟΛΩΝ των παρτίδων του μου έχει μείνει βαθειά χαραγμένη στο μυαλό.

Ένα μήνα αργότερα, τέλη Ιουλίου με αρχές Αυγούστου αν η μνήμη μου δεν με απατάει ο Φίσερ ήλθε στην Αθήνα καλεσμένος από την Ελληνική Σκακιστική ομοσπονδία για να αντιμετωπίσει ταυτόχρονα τους πέντε καλύτερους Έλληνες σκακιστές την εποχή εκείνη σε ένα μάτς-χάντικαπ με κανονικό χρόνο σκέψης.
Ένα απόγευμα, ο Λάζαρος Βυζαντιάδης, ένας απ’ τους κορυφαίους Έλληνες τότε, με κάλεσε για έναν καφέ, λέγοντάς μου ότι και ο Φίσερ θα ήταν μαζί. Ιδιαίτερα κολακευμένος απ’ αυτήν την τιμή βρέθηκα στον Πειραιά, σ’ ένα καφενείο δίπλα στη θάλασσα παρέα με τον Φίσερ και τον Βυζαντιάδη.
Αυτό που θυμάμαι ξεχωριστά είναι η απλότητα και η έλλειψη οποιασδήποτε έπαρσης στην συμπεριφορά του Φίσερ. Μιλήσαμε – ή μάλλον ο Βυζαντιάδης και ο Φίσερ συζητούσανε και εγώ την περισότερη ώρα άκουγα συνεσταλμένα – αποκλειστικά για Σκάκι.
Ο Φίσερ μιλούσε με ενθουσιασμό και – κάτι που με εντυπωσίασε – με απόλυτο σεβασμό για τους μεγάλους Ρώσους ανταγωνιστές του που κυριαρχούσανε τότε μαζί μ’ αυτόν στην διεθνή σκακιστική σκηνή. Αναφέρθηκε στην παρτίδα που είχε παίξει με τον Σπάσκυ στην Ολυμπιάδα της Αβάνας το 1966, πόσο συγκινημένος και ταραγμένος ήτανε όταν είχε καλύτερη θέση που ωστόσο δεν μπόρεσε να κερδίσει. Η παρτίδα έληξε ισόπαλη.
Αργότερα ο Βυζαντιάδης αναφέρθηκε σε μια παρτίδα που είχε χάσει ο Φίσερ από έναν Μογγόλο κάποια χρόνια νωρίτερα, λέγοντας ότι οι Μογγόλοι – σαν απόγονοι του Τζένγκις Χάν – ήταν σκληροί μαχητές σε όλα τα επίπεδα και η αφελής αντίδραση του Φίσερ ήταν η ερώτηση « Ο Τζένγκις Χάν ήταν Μογγόλος ; ».
Αυτή η στοιχειώδης άγνοια μου είχε κάνει αρνητική εντύπωση τότε, αλλά αργότερα τη δικαιολόγησα απόλυτα. Ο Φίσερ είχε εγκαταλείψει το σχολείο απ’ τα δεκατρία με δεκατέσσερα χρόνια του για να αφοσιωθεί αποκλειστικά στο Σκάκι που ήταν το μόνο που τον ενδιέφερε, έτσι η έλλειψη βασικών γνώσεων σε πολλούς τομείς ήταν το φυσιολογικό επακόλουθο.
Ανοίγω μια παρένθεση για να παραθέσω την πολύ ενδιαφέρουσα παρτίδα Φίσερ – Σπάσκυ, που αναφέραμε προηγουμένως, παιγμένη στις 14 του Νοέμβρη του 1966 στην Ολυμπιάδα της Αβάνας.

Φίσερ – Σπάσκυ
Ισπανική παρτίδα

1.ε4 ε5 2.Ιζ3 Ιγ6 3.Αβ5 α6 4. Αα4 Ιζ6 5. Ο-Ο Αε7 6.Πε1 β5 7.Αβ3 Ο-Ο 8.γ3 δ6 9.δ3 θ6 10.δ4 Πε8 11.Ιβδ2 Αζ8 12.Ιζ1 Αδ7 13.Ιη3 Ια5 14.Αγ2 γ5 15.β3! γxδ4 16.γxδ4 Ιγ6 17.Αβ2 η6 18.Βδ2 Αη7 19.Παδ1 Ββ6 20.Ιζ1 Παδ8 21.Ιε3 Ββ8 22.Αβ1 Ββ7 23.Πγ1 Ρθ7 24.α3 Αγ8 25.Αγ3! Αδ7 26.Ββ2 Ββ8 27.β4 Ρη8 28.Πγδ1 Ιθ7 29.Αα2 Ιη5 30.Ιxη5 θη5 31.δε5 δε5 32.Ιδ5 Ιε7 33.Ιxε7+ Πxε7 34.Βδ2 Αζ6 35.Βδ6 Ρη7 36.Βxα6?
Το κρίσιμο σημείο της παρτίδας. Τα λευκά κερδίζουν ένα πιόνι, αλλά τα μαύρα αποκτούν αντιπαιχνίδι. Σωστό ήταν το 36. Βxβ8 Πxβ8 37.Πδ6! Αγ8 38.Πε3! με την ιδέα Πζ3 όταν η μόνη ικανοποιητική συνέχεια για τον Σπάσκυ φαίνεται να είναι η θυσία πιονιού 38….η4! 39.θη4 Αη5.
36….Πγ8 37.Πδ6 Πxγ3 38.Πxζ6 Αε6 39.Πxε6 (Αν 39.Αxε6 Ρxζ6 κ.τ.λ.) ζε6 40.Πδ1 Ββ7 41. Βxβ7 Πxβ7 42. Αxε6 Πα3 43.Ρθ2 Πα4 44.Πβ1 Πγ7 45.ζ3 Πα6 46.Αβ3 Πα3 47.Πβ2 Πα1 48.Ρη3 Ρζ6 49.Ρη4 Πγ3 50.Αδ5 Παα3 51. θ4 ηθ4 52. Ρxθ4 Πα1 53.Πδ2 Παα3 54.Ρη4 Ρδ3 55.Πε2 Παγ3 56.Πα2 Πα3 57.Πβ2
½ - ½

Play chess online

Νίκος Σκαλκώτας

ΑΝΤΙΣΚΑΚΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΝΟΥΑ ΦΙΣΕΡΑΝΤΟΜ ΣΤΗΝ ΚΟΠΗ ΤΗΣ ΠΙΤΤΑΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ . New Year with a Fischerandom and a Losing (alias Suicide) Chess Tournament

Festeggiando l' inizio del nuovo anno nel circolo: 2 mini tornei di "Vinciperdi" e Fiscerandom Chess.

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σε μια όμορφη και ζεστή γιορτή, το σκακιστικό τμήμα του συλλόγου μας, έκοψε την πρωτοχρονιάτικη πίττα του, καλωσορίζοντας το Νέο Έτος.
Η εκδήλωση έγινε στο Πνευματικό Κέντρο του Ι.Μ. Ναού του Αγ. Δημητρίου Χαλκίδας, το Σάββατο 16/01 στις 11.30.
Την πίττα ευλόγησε ο Πατέρας Αθανάσιος, ο οποίος μίλησε με ζεστά λόγια στους παρευρισκόμενους και έδωσε τις ευχές του.
Πολλοί μαθητές-αθλητές του συλλόγου, ο αρχιπροπονητής μας κ. Ν. Σκαλκώτας, αρκετοί Γονείς και τα μέλη του Δ.Σ. έδωσαν το παρόν στην μικρή αυτή γιορτή.
Στις πίτες που κόπηκαν ( μία για το Δ.Σ και μία για τα παιδιά και τους Γονείς) τα φλουριά και τα αντίστοιχα δώρα-βιβλία κέρδισαν ο Αντιπρόεδρος του Συλλόγου κ. Δημήτρης Κακάτσος και οι μικροί αθλητές Δεληγιάννης Χρήστος και Κακάτσος Χρήστος.
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους ο Πρόεδρος της Ευβοϊκής Ένωσης Σκακιστών κ. Παναγιώτης Γιαννούτσος με την σύζυγό του, ο κ. Θεόδωρος Μαρινέλλος, μέλος, και ο αθλητής κ. Ηρακλής Μπασούκος.
Μετά την κοπή της πίττας, ακολούθησαν 2 μίνι σκακιστικά τουρνουά ((«Αντισκάκι» και «Φισεράντομ») στα οποία συμμετείχαν με ενθουσιασμό τα παιδιά στο σύνολό τους. Στο τουρνουά «αντισκάκι» νικητής αναδείχθηκε ο αθλητής Κωνσταντίνος Καββαθάς. Το έπαθλο στον νικητή απένειμε ο αρχιπροπονητής του Συλλόγου, Νίκος Σκαλκώτας, Διεθνής Μέτρ και Πρώην Πρωταθλητής Ελλάδας. Στο τουρνουά Φισεράντομ εκκρεμεί ο τελικός.


Η Γ.Γ
Ζωή Κωνσταντινίδου
1.2.3.4.5.6.7.8.9.10.11.12.13.14.15.16.17.

Η ΓΙΟΡΤΗ ΤΟΥ ΣΚΑΚΙΣΤΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΑΕΚ. Με την πλώρη για διάκρισι στην Α΄ Εθνική! Dalla festosa serata del AEK Chess Club (photos / foto)

Πραγματοποιήθηκε πριν από μερικές ώρες η γιορταστική εκδήλωσι του Σκακιστικού Τμήματος της ΑΕΚ στο νέο εντευκτήριο της ομάδας, στη Νέα Φιλαδέλφεια.
Σε μια σεμνή, αλλά γεμάτη ζεστασιά όμορφη τελετή οι αρχηγοί του Τμήματος, Χρήστος Πιλάλης, Φώτης Αρμπής και Μιχάλης Πρεβενιός, πραγματοποίησαν βράβευσι των αθλητών οι οποίοι συνέβαλαν στην επιτυχή πορεία της ομάδας προς την Α΄ Εθνική κατά την τελευταία διετία.
Κορυφαίο γεγονός της βραδιάς η παρουσία και βράβευσι του πασίγνωστου ρεμπέτη και ακούραστου συνθέτη προβλημάτων Νίκου Περγιάλη. Ο πολυτάλαντος συνθέτης, ο οποίος είναι και σκακιστής της ΑΕΚ αμέσως μετά την βράβευσί του με μετάλλιο και αναμνηστικό δίπλωμα απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό προς τους παρευρισκομένους και έκλεισε τα γεμάτα πάθος λόγια του με το, γνωστό σ’ εμάς, παρακάτω τετράστιχο:
Είναι το κάθε πρόβλημα
του πνεύματος παιχνίδι.
Κάθε ιδέα, ζωγραφιά,
κάθε πεσσός στολίδι!


Ακολούθησε πλήθος τιμητικών αναφορών και βραβεύσεων ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίσαμε την βράβευσι του παίκτη και προπονητή της Ακαδημίας ενηλίκων (και μέλος!) του Συλλόγου, Κωνσταντίνου Μουτούση και της επι κεφαλής στις γυναικείες σκακιέρες, Μαρίας Πετσετίδου.
[Στην πιο πάνω φωτό ο Κώστας Μουτούσης από προηγούμενη βράβευσί του]

Τη απουσία του ισχυρότατου έφηβου της ομάδας, Δημήτρη Κοσμά-Λέκκα, ξεχώρισε και δικαίως, ο πλέον ταλαντούχος μικρός αθλητής του Τμήματος, ο Μιχάλης Γρηγοριάδης -ο οποίος παράλαβε και το μετάλλιο του δικαιολογημένα απόντος (εμφανίστηκε πρίν το τέλος της εδήλωσης) πατέρα του και προπονητή στην Ακαδημία των μικρών της ΑΕΚ, Αλέξανδρου Γρηγοριάδη.



Ανάμεσα στους βραβευθέντες, για την μικρή του συμβολή στις επιτυχίες της ομάδας του (για την κατάκτηση του Πρωταθλήματος Γ' Εθνικής 2008, και του Πρωταθλήματος Β' Εθνικής 2009), βραβεύθηκε με τα αντίστοιχα μετάλλια και αναμνηστικά διπλώματα ο Κωνσταντίνος Σοϊλεμέζης.

Τις θερμές ευχαριστίες προς τον παρευρισκόμενο εκπρόσωπο της τοπικής αυτοδιοίκησης και Αντιδήμαρχο του Δήμου νέας Φιλαδελφείας μετέφερε ο Χρίστος Πιλάλης.










Η τελετή έληξε με ευχές, κεράσματα και κουβεντούλα. Δεν άντεξαν βέβαια στον πειρασμό κάποιοι να παίξουν μια σύντομη φιλική παρτίδα ενώ ο Μπαρμπα Νίκος ο Περγιάλης ξεμονάχιασε τον Κώστα Μουτούση για μια σύντομη παρουσίασι κάποιων βοηθητικών και μή σκακιστικών του συνθέσεων.