Α.Ε.Κ «Άβαξ και Πεσσοί»: Το πρώτο διαδικτυακό μας τουρνουά είναι γεγονός! Πάμε για το δεύτερο! “Abaco E Pezzi di Scacchi”; Al tempo del coronavirus: Effettuato il primo Torneo Rapido di scacchi del nostro Club! Programmato un secondo x sabato sera!

Το πρώτο διαδικτυακό τουρνουά από το Α.Ε.Κ «Άβαξ και Πεσσοί» είναι γεγονός! 

Στη φιλόξενη «αρένα» του ιστότοπου lichess πραγματοποιήθηκε το πρώτο μας τουρνουά απο μέλη και αθλητές του συλλόγου μας την προηγούμενη Τρίτη το απόγευμα. Για αρκετούς από εμάς ήταν η πρώτη μας επαφή με το «ιντερνετικό» σκάκι, όμως η εμπειρία ήταν πολύ σημαντική και ευχάριστη, αφού όλοι περάσαμε εποικοδομητικά τον άπλετο «ελεύθερο χρόνο» μας. Έτσι περιμένουμε με ανυπομονησία το επόμενο! 
Ο χρόνος σκέψης ήταν δέκα λεπτά για τον κάθε παίκτη με προσαύξηση 5 δευτερολέπτων για κάθε κίνηση. Η συνολική διάρκεια του τουρνουά ήταν 2 ώρες. Συμμετείχαν 7 παίκτες συνολικά και το σύνολο των παρτίδων που παίχτηκαν ήταν 14. Αξιοσημείωτο είναι ότι δεν υπήρξε καμία ισοπαλία! 

Όσοι φίλοι του συλλόγου επιθυμούν να συμμετέχουν στα μικρά «πρωταθληματάκια» μας, μπορούν να μας στείλουν την ηλεκτρονική τους διεύθυνση και εμείς θα τους στείλουμε όποια πληροφορία χρειάζονται για να συνδεθούν. 
Καλή συνέχεια λοιπόν σε όλους και …μείνετε συντονισμένοι… 

Σοφία Νικολάου 

..............................

Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ:

Από τον νικητή του α΄ Τουρνουά, Θανάση Κονταξή, έχουμε ήδη την πρόσκληση και για το επόμενο!

«Στέλνω συνημμένο το link για το επόμενο τουρνουά

https://lichess.org/tournament/sC5wMwjF.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΗ ΩΡΑ: 19.30 το Σάββατο 11-04-2020.

Χρόνος σκέψης 7'+5''.

Κατά τα άλλα η λογική είναι η ίδια (arena κλπ)».

Η πρόσκληση απευθύνεται σε όλα τα μέλη, τους  αθλητές και τους φίλους του Συλλόγου.

Το Τουρνουά έχει χαρακτήρα απολύτως φιλικό...

Εννοείται ότι η συμμετοχή είναι δωρεάν. 

Ένα …άλλο «σιμουλτανέ»: “Σύγχρονη” Προσευχή στο Internet, με Απόδειπνο και Ακάθιστο Ύμνο! Un esperimento stupefacente tramite il PC: Preghiera simultanea con Inno Akathistos (Acatisto)!!

Η ιδέα μιας ταυτόχρονης διαδικτυακής προσευχής είχε κατέβη στον υπογραφόμενο διαχειριστή του Νέου Παλαμήδη από δεκαημέρου! Ένας πρωτόφαντος μινι-εκκλησιασμός! Τεχνολογία …μεταφυσικής επίβασις*!
Την φαεινή ιδέα την είχε μοιραστεί αρχικώς μόνο με τον πάλαι ποτέ συνδιαχειριστή και νύν επιστήθιο φίλο Δημήτρη Προβελέγγιο, αλλά ήταν γραφτό να λάβη σάρκα και οστά μετά την ηλε-επικοινωνία με τον κουμπάρο και φίλο του Γεώργιο Φρατζή. Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου του Ντάργουιν και παλιός συμφοιτητής, δεν χρειάστηκε χθές το απομεσήμερο πολλές εξηγήσεις. Ως άλλος εαυτός, σε τέτοια ζητήματα «μίλαγε» και εξακολουθεί να «μιλάει» την ίδια γλώσσα. Με καταλυτικό τρόπο λοιπόν, όχι μόνο αποδέχτηκε την ιδέα, αλλά και αντιπρότεινε άλλη, ακόμα καλύτερη διαδικτυακή πλατφόρμα για την υλοποίησι του σχεδίου. Και επιπλέον έσπευσε να συντονίσει το πείραμα από το γραφείο του, αδιαφορώντας για την προχειρότητα του εμπνευστή και το απαγορευτικό εμπόδιο της 7ωρης διαφοράς στο ρολόι του. Όλοι «μένουμε μέσα, μένουμε σπίτι», αλλά αυτουνού το σπίτι είναι στους Αντίποδες, στην μακρινή Αδελαΐδα! Κι η ώρα της εικονικής συν-εύρεσης για αυτήν την πειραματική και ελλιπώς σχεδιασμένη απόπειρα στον χαοτικό ιστοχώρο, τον υποχρέωνε σε μεταμεσονύχτια δραστηριότητα. Για εμάς τους εν Ελλάδι τα πράγματα θα ήταν πιο απλά απ’ αυτήν την πλευρά. Ίσως όμως και λιγότερο κατανυκτικά…
Δόξα τω Θεώ, το εγχείρημα πέτυχε!!!
Αυτό πάντως που δεν φανταζόταν ο υπογραφόμενος, ήταν πως ο άλλος της παρέας, ο αδελφός του από τον Άγιο Στέφανο που ειδοποιήθηκε ΤΕΛΕΥΤΑΙΟΣ και μάλιστα στο παρα πέντε (!!), θα είχε ομού με τον ΕΝΘουσιασμό, καί την έμπνευσι να καταγράψη  (μυστικώς!) το όλο πείραμα!
Έ, αφού βρέθηκαν και οι σχετικές μαρτυρίες (όλες από την ιστοσελίδα του Γιώργου στο Φατσόβιβλο) ας το αναρτήσουμε και στο Ιστολόγιο.
Άλλωστε οι τρείς στους τέσσερις είμαστε συνιδρυτές του Α.Ε.Κ. Άβαξ Και Πεσσοί!
……………

Αλλά το ουσιώδες ζήτημα είναι ότι αυτήν την Παρασκευή της πέμπτης εβδομάδας των Νηστειών, κάποιοι (και δεν εννοώ φυσικά μόνο εμάς τους 4) εκκλησιαστήκαμε έστω και με τους ναούς μας κλειστούς. Άλλωστε «πνεύμα ο Θεός» και η προς Αυτόν προσευχή, νοερά ή αρθρουμένη, μπορεί να γίνεται καί οίκοι καί κατά μόνας, όπου δεί. Η (ελληνική και χριστιανική) παράδοσί μας φυσικά προκρίνει τον εκκλησιασμό (εκκλησία < εκ+ καλώ). Και ο λόγος «όπου εισί δύο ή τρείς…» του Λόγου αντηχεί ακόμη. 
Έτσι κι εμείς οι 3+1 το αποτολμήσαμε με κάτι τις το πρωτότυπο, το εκτός του παραδοσιακού τυπικού, που έγινε μέσω της τεχνολογίας. [Παρέκβασις: Ποιος ξέρει; Σε έναν όχι και τόσο μακρινό μελλοντικό χρόνο (αν, συν Θεώ, η ανθρωπότητα …επιβιώση) θα μπορούσαν οι ενδιαφερόμενοι πιστοί να συμπροσεύχονται/εκκλησιάζονται τηλεμεταφερόμενοι ή και παρουσιαζόμενοι ολογραμματικώς! ] 

Τί λέγαμε για την τετραμελή παρέα; Ότι από τέσσερα «σημεία του ορίζοντα» (οι τρείς οίκαδε, ο είς μακρόθεν της πατρώας γής) βρεθήκαμε εχθές τ' απόγευμα νεωτερικώ τω τρόπω συνηγμένοι στο όνομά Του. 
Ως μικρός «πνευματικός θίασος» αποπειραθήκαμε να συμπροσευχηθούμε με οδηγό την ακολουθία του Μικρού Αποδείπνου. Άλλοτε εναλλάξ κι άλλοτε όλοι μαζί, διαβάσαμε, ψάλλαμε, νιώσαμε... 
Οίκοθεν νοείται ότι δεν εψάλαμε τον Ακάθιστο «ὀρθοστάδην», αλλά καθήμενοι μπροστά στις οθόνες των Η/Υ μας. Έτσι νιώσαμε εφέτος την ανάγκη να αποδώσουμε τιμητική προσκύνησι στην Θεοτόκο. Να μην χάσουμε την ευκαιρία να της πούμε το «ΧΑΙΡΕ!». Ως μεσίτρια προς τον Σωτήρα μας. Ας είμαστε πελαγωμένοι εν σκότει, ας είμαστε άσωτοι βουτηγμένοι στον ρύπο, σ’ αυτήν όλοι μας -και ειδικά στα δύσκολα- καταφεύγουμε. Σ’ αυτήν την Άσπιλο, που ως ευδοκία του Θεού και ως η πιο Άξια εκπρόσωπός μας, έχει παρρησία στον Θεό για όλη την ανθρωπότητα. 
Τώρα που οι πάντες βρισκόμαστε σε έναν πρωτόγνωρο --αγνώστου τύπου, βιολογικό, υβριδικό ή μήπως …«Υβριστικό»;-- πόλεμο: τον αόρατο εχθρό μάς λένε να τον αντιμετωπίσουμε κλεισμένοι μένοντας στα σπίτια μας. Ευτυχώς όχι ακόμα σε αντιαεροπορικά ή αντιπυρηνικά καταφύγια! Αλλά ας μην χάσουμε την πίστι μας, κι ας μην ξεχάσουμε το δοκιμασμένο φυλακτήριον πάντων. 
Δεν είναι η πρώτη φορά που ζητάμε από την Υπέρμαχο Στρατηγό, την αληθινή Πρόμαχό μας, ως ἔχουσα τὸ κράτος ἀπροσμάχητον να μας λυτρώσει από τα δεινά. 
Άς ευχηθούμε του χρόνου να της προσφέρουμε τα ευχαριστήριά μας για τα νέα νικητήρια, όλοι ομοθυμαδόν, όχι οίκοι και καθήμενοι, αλλά ιστάμενοι όρθιοι εν οίκοις Θεού ημών. 

Γένοιτο! 

ΣΗΜ: Πρβλ. "Πράξις θεωράς επίβασις" (= Η πράξι, η εμπειρία, είναι θεμέλιο στήριξης της θεωρίας). Βασικό αξίωμα του Γρηγορίου του Θεολόγου ή -κατ'εμέ-Αριανζηνού!

Τεκμήρια 

Αλέξανδρος Σοϊλεμέζης  

Πανδημία και πανικός. Μια τραγική είδησι απο τον ιταλικό Τύπο και οι επισημάνσεις του “αιρετικού” Ι. Ιωαννίδη. Pandemia e panico: La notizia con la tragedia a Rubano: con il 53enne che si è suicidato. Piu un video (con le dichiarazioni del prof. John Ioannidis su Alpha News –Cipro- 31.03.2020).

Πού μπορεί να οδηγήσει τον άνθρωπο η τρομολαγνεία των ΜΜΕ, ο εγκλεισμός και η απελπισία; Διάβασα την είδησι προχθές σε ιταλική εφημερίδα του Βένετο (Il Mattino di Padova) και έφριξα!

Μεταφράζω υπότιτλο και είδησι:

"Τραγωδία στο Ρουμπάνο: 53άχρονος αυτοκτόνησε δια πνιγμού με πλαστική σακούλα. Στην πόρτα είχε αφήσει σημείωμα: «Μην μπαίνετε, είναι μολυσμένο. Ειδοποιήστε το 166»

RUBANO. Ανακαλύπτει πως είναι θετικός στον κορωνοϊό και αυτοκτονεί με ασφυξία, σφίγγοντας μια πλαστική σακούλα γύρω από το κεφάλι του. Τραγωδία το πρωί στο Ρουμπάνο. Ένας άνδρας 53 χρονών, ονόματι Μ.G., αυτοκτόνησε στην κατοικία του. Στην πόρτα είχε αφήσει και σημείωμα: «Καλέστε το 166. Μήν μπείτε γιατί είναι μολυσμένο».
Το ασθενοφόρο και την Αστυνομία κάλεσε ο αδελφός του αυτόχειρα. Οι άνδρες του υγειονομικού μπήκαν στο σπίτι φορώντας τον ειδικό εξοπλισμό με τις ειδικές μάσκες και τις σχετικές αντιμολυσματικές προφυλάξεις."
...................................................

Μετά θυμήθηκα και τις δηλώσεις του αιρετικού καθηγητού Ιωάννη Ιωαννίδη στον  Άλφα (της Κύπρου):

John Ioannidis
Professor Ioannis Ioannidis Stanford University about covid-19
Τρομολαγνεία, Κορωνοϊός, Ιταλία, Παραδοσιακή Γρίπη, Θνητότητα, Παραπλάνησι, Κρούσματα, Στρές, Ανοσοποιητικό,Πανικός, Εμβόλιο, Μέτρα.

«Εσύ δεν λες τίποτα» και «Άδεια θρανία». Δύο ποιήματα (των Μ. Πασιαρδή, Α. Παστελλά ) για την Κύπρο. Due poesie per i giovani combattenti per la liberazione di Cipro (1 Aprile 1955)

Σήμερα η 65η επέτειος από την έναρξι του απελευθερωτικού/αντιαποικιακού αγώνα της Κύπρου μας. Μεγάλη ιστορία. Έπος με στοιχεία τραγωδίας! Οι ηρωομάρτυρες πολλοί. 18 ονόματα μόνο ελληνόψυχων παιδιών (σφάγια στον βωμό της Λευτεριάς). Δεκαοκτώ, όσα και τα χρόνια του Ευαγόρα Παλληκαρίδη:

Μόδεστος Παντελής,   Γρηγόρης Αυξεντίου,  Κυριάκος Μάτσης,  Μιχαλάκης Καραολής,  Αντρέας Δημητρίου,  Ιάκωβος Πατάτσος,  Ανδρέας Ζάκος ,  Μιχάλης Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομάτης, Φώτης Πίττας,  Ηλίας Παπακυριακού,   Παναγιώτης Τουμάζος,  Πρόδρομος  Ξενοφώντος, Γεώργιος Χριστοφόρου, Νίκος Ευαγόρου, Παναγιώτης  Κάσπης,  Αντρέας Παναγίδης,  Ευαγόρας Παλληκαρίδης...

...............................................

 1

Εσύ δεν λες τίποτα…

Εσύ δεν λες τίποτα

μα εγώ θα σου πω γι’ αυτό το νησί

που ήταν όνειρο χτές και θυμάρι κι αμίαντο

και σήμερα ποτάμι οδύνης

ποτάμι που δεν λέει να σιγήσει

κατρακυλώντας απ’ τους αιώνες όχι νερό

μα τις πέτρες μας, πέτρες αρχαίες που χτίσαν ναούς

και υψώσανε κάστρα και πολιτείες που χάραξαν

τ’ όνομά τους στο χρόνο

βαθιά, και για πάντα.

Εδώ, σ’ αυτό το νησί, υδρίες λαδιού με παραστάσεις του μόχθου

υδρίες κρασιού με παραστάσεις αγάπης

ο χαλκός στου ανθρώπου τη δούλεψη

ο χρυσός, η εικόνα, το κέντημα,

το ξύλο που ευωδιάζει το χέρι,

τάφοι προγόνων παλιών και χτεσινών πατεράδων.

Εσύ δεν λες τίποτα

μα εγώ θα σου πω για τα παιδιά

που σκύψανε άξαφνα με το χέρι στο στήθος

εκεί στις πλαγιές του βουνού Πενταδάχτυλος και φωνάζαν

τη μάνα τους ώσπου ξεψύχησαν.

Εσύ δεν λες τίποτα

μα εγώ θα σου πω για τα σπίτια, τα δέντρα

του κάμπου μας, τα πικρολέμονα του ίδρωτά μας

που τα διαγούμισαν άλλοι

και πέρα τα πήγανε.

Εσύ δεν λες τίποτα

μα εγώ θα σου πω γι’ αυτό το μαρτύριο

που δένει τη γη μας, τον τροχό* που στενάζει

η πατρίδα μας, την πληγή στο σώμα του Ιησού.

Εσύ δεν λες τίποτα

μα η πληγή στο σώμα του Ιησού

δεν στερεύει.

Μένουμε μ’ ανοιχτές τις πληγές στο σταυρό του ορίζοντα.

Δεσπόζει το αίμα. Η Κύπρος καλεί. Στους

δρόμους του κόσμου αντηχεί η φωνή μας.

Ας μην αναπαύονται οι άνθρωποι.

Μιχάλης Πασιαρδής

………………………………………………………….

2

Άδεια θρανία

Διάβασα τον κατάλογο

και σείς λείπατε,

γράφατε την ορθογραφία σας στους τοίχους.

Διάβασα τον κατάλογο

και σείς βρισκόσαστε στα οδοφράγματα.

Διάβασα τον κατάλογο

και σείς γράφατε στις φυλακές

στα μικρά σας γόνατα

την Ιστορία του Ανθρώπου.

Κι έγραψα στον κατάλογο:

όλοι παρόντες!

και πλάι το βαθμό του καθενός σας:

Άριστα!

Ανδρέας Παστελλάς